Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa

Vinayapiṭake

Vajirabuddhi-ṭīkā

Ganthārambhakathā

Paññāvisuddhāya dayāya sabbe;

Vimocitā yena vineyyasattā;

Taṃ cakkhubhūtaṃ sirasā namitvā;

Lokassa lokantagatassa dhammaṃ.

Saṅghañca sīlādiguṇehi yutta-

Mādāya sabbesu padesu sāraṃ;

Saṅkhepakāmena mamāsayena;

Sañcodito bhikkhuhitañca disvā.

Samantapāsādikasaññitāya ;

Sambuddhaghosācariyoditāya;

Samāsato līnapade likhissaṃ;

Samāsato līnapade likhītaṃ.

Saññā nimittaṃ kattā ca, parimāṇaṃ payojanaṃ;

Sabbāgamassa pubbeva, vattabbaṃ vattumicchatāti. –

Vacanato samantapāsādiketi saññā. Dīpantare bhikkhujanassa atthaṃ nābhisambhuṇātīti nimittaṃ. Buddhaghosoti garūhi gahitanāmadheyyenāti kattā. Samadhikasattavīsatisahassamattena tassa ganthenāti parimāṇaṃ. Ciraṭṭhitatthaṃ dhammassāti payojanaṃ.

Tatrāha – ‘‘vattabbaṃ vattumicchatāti yaṃ vuttaṃ, tattha kathaṃvidho vattā’’ti? Uccate –

Pāṭhatthavidūsaṃhīro, vattā suci amaccharo;

Catukkamapariccāgī, desakassa hitussukoti. (mahāni. aṭṭha. ganthārambhakathā);

Tatra paṭhīyateti pāṭho. So hi anekappakāro atthānurūpo atthānanurūpo ceti. Kathaṃ? Sandhāyabhāsito byañjanabhāsito sāvasesapāṭho niravasesapāṭho nīto neyyoti. Tatra anekatthavattā sandhāyabhāsito nāma ‘‘mātaraṃ pitaraṃ hantvā’’tiādi (dha. pa. 294). Ekatthavattā byañjanabhāsito nāma ‘‘manopubbaṅgamā dhammā’’tyādi (dha. pa. 1, 2; netti. 90, 92; peṭako. 14). Sāvaseso nāma ‘‘sabbaṃ, bhikkhave, āditta’’mityādi (mahāva. 54; saṃ. ni. 4.28). Viparīto niravaseso nāma ‘‘sabbe dhammā sabbākārena buddhassa bhagavato ñāṇamukhe āpāthaṃ āgacchantī’’tyādi (mahāni. 156; paṭi. ma. 3.5). Yathā vacanaṃ, tathā avagantabbo nīto nāma ‘‘aniccaṃ dukkhamanattā’’tyādi. Yuttiyā anussaritabbo neyyo nāma ‘‘ekapuggalo, bhikkhave’’tyādi (a. ni. 1.170).

Atthopi anekappakāro pāṭhattho sabhāvattho ñeyyattho pāṭhānurūpo pāṭhānanurūpo sāvasesattho niravasesattho nītattho neyyatthotyādi. Tattha yo taṃtaṃsaññāpanatthamuccārīyate pāṭho, sa pāṭhattho ‘‘sātthaṃ sabyañjana’’mityādīsu (pārā. 1; dī. ni. 1.190) viya. Rūpārūpadhammānaṃ lakkhaṇarasādi sabhāvattho ‘‘sammādiṭṭhiṃ bhāvetī’’tyādīsu (vibha. 489; saṃ. ni. 5.3) viya. Yo ñāyamāno hitāya bhavati, sa ñātumarahattā ñeyyattho ‘‘atthavādī dhammavādī’’tyevamādīsu (dī. ni. 1.9, 194; 3.238; ma. ni. 1.411) viya. Yathāpāṭhaṃ bhāsito pāṭhānurūpo ‘‘cakkhu, bhikkhave, purāṇakamma’’nti (saṃ. ni. 4.146) bhagavatā vuttamato cakkhumapi kammanti. Byañjanacchāyāya atthaṃ paṭibāhayamānena vutto pāṭhānanurūpo. Vajjetabbaṃ kiñci apariccajitvā parisesaṃ katvā vutto sāvasesattho ‘‘cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjatī’’ti (saṃ. ni. 4.60; mahāni. 107) ca, ‘‘sabbe tasanti daṇḍassa, sabbe bhāyanti maccuno’’tyādīsu (dha. pa. 129) viya. Viparīto niravasesattho ‘‘sandhāvitaṃ saṃsaritaṃ mamañceva tumhākañca (dī. ni. 2.155; mahā. 287; netti. 114). Tatra, bhikkhave, ko mantā ko saddhātā…pe… aññatra diṭṭhapadehī’’tyādi (a. ni. 7.66). Saddavaseneva vedanīyo nītattho ‘‘rūpā saddā rasā gandhā, phoṭṭhabbā ca manoramā’’tyādīsu (saṃ. ni. 

顶礼世尊、阿罗汉、正等正觉者
律藏
金刚智释
序文
为了智慧之净化，以慈悲；
解脱应度众生者；
顶礼如眼者双足；
世界尽头之法。
与僧众具足戒等功德之
在一切处取其精髓；
以简略为我之意愿；
受劝告为比丘利益。
名为《普遍可喜》；
佛音阿阇黎宣说；
我将简略地书写；
已简略地书写。
名称、征兆、作者、篇幅、目的；
在一切经典之前，欲言说。
"普遍可喜"为名称。在其他岛屿（斯里兰卡）比丘不能完全理解其意义为征兆。佛音为作者，被尊者们所接受的名字。其著作约二十七千为篇幅。为法的长久存在为目的。
对此有言：
"欲言说者，应如何说？"答：
善解文义、清净、慷慨、
无贪、舍四种、为法利益。
其中"诵读"为文本。它有多种方式符合意义。如何？或依照语境、或依字面、或有余、或无余、或引导、或应引导。
在此，多义语境如"杀害父母"等。单一义语境如"诸法意先导"等。有余如"诸比丘，一切是火"等。无余如"一切法以一切方式呈现在佛世尊的智慧之门"等。
按照语言应理解的为引导，如"无常、苦、无我"等。以理应忆起的为应引导，如"诸比丘，有一人"等。
意义也有多种：文本义、自性义、应知义、符合文本、不符合文本、有余义、无余义、引导义、应引导义等。
（译文保留了原文的专业性和复杂性，尽可能逐字直译，并在必要处保持了对仗诗歌的形式。）

1.151, 165; mahāva. 33) viya. Sammutivasena veditabbo neyyattho ‘‘cattārome, bhikkhave, valāhakūpamāpuggalā’’tyādīsu viya (a. ni. 4.101; pu. pa. 157). Āha ca –

‘‘Yo attho saddato ñeyyo, nītatthaṃ iti taṃ vidū;

Atthassevābhisāmaggī, neyyattho iti kathyate’’ti.

Evaṃ pabhedagate pāṭhatthe vijānātīti pāṭhatthavidū. Na saṃhīrate parapavādīhi dīgharattaṃ titthavāsenetyasaṃhīro. Bhāvanāyāgamādhigamasampannattā vattuṃ sakkotīti vattā, saṅkhepavitthāranayena hetudāharaṇādīhi avabodhayituṃ samatthotyattho. Socayatyattānaṃ pare ceti suci, dussīlyaduddiṭṭhimalavirahitotyattho. Dussīlo hi attānamupahantunādeyyavāco ca bhavatyapattāhārācāro iva niccāturo vejjo. Duddiṭṭhi paraṃ upahanti, nāvassaṃ nissayo ca bhavatyahivāḷagahākulo iva kamalasaṇḍo. Ubhayavipanno sabbathāpyanupāsanīyo bhavati gūthagatamiva chavālātaṃ gūthagato viya ca kaṇhasappo. Ubhayasampanno pana suci sabbathāpyupāsanīyo sevitabbo ca viññūhi, nirupaddavo iva ratanākaro. Nāssa maccharotyamaccharo, ahīnācariyamuṭṭhītyattho. Suttasuttānulomācariyavādaattanomatisaṅkhātassa catukkassāpariccāgī, tadatthasseva byākhyātetyattho. Atha vā paccakkhānumānasaddatthāpattippabhedassa pamāṇacatukkassāpariccāgī.

‘‘Ekaṃsavacanaṃ ekaṃ, vibhajjavacanāparaṃ;

Tatiyaṃ paṭipuccheyya, catutthaṃ pana ṭhāpaye’’ti. –

Evaṃ vuttacatukkassa vā apariccāgī; Hitussuko iti sotūnaṃ hitāyossuko, tesamavabodhanaṃ pati patthetī tyattho; So eso sucittā piyo; Catukkassa apariccāgittā garu; Asaṃhīrattā bhāvanīyo; Desakattā vattā; Hitussukattā vacanakkhamo; Pāṭhatthaviduttā gambhīrakathaṃ kattā; Amaccharattā no caṭṭhāne niyojakoti;

‘‘Piyo garu bhāvanīyo, vattā ca vacanakkhamo;

Gambhīrañca kathaṃ kattā, no caṭṭhāne niyojako’’. (a. ni. 7.37; netti. 113) –

Itiabhihito desako;

Sotā idāni abhidhīyate –

Dhammācariyagaru saddhā-paññādiguṇamaṇḍito;

Asaṭhāmāyo sotāssa, sumedho amatāmukho.

Tattha dhammagaruttā kathaṃ na paribhavati, ācariyagaruttā kathikaṃ na paribhavati, saddhāpaññādiguṇapaṭimaṇḍitattā attānaṃ na paribhavati, asaṭhāmāyattā amatābhimukhattā ca avikkhittacitto bhavati, sumedhattā yonisomanasikarotītyattho. Vuttañhetaṃ –

‘‘Pañcahi, bhikkhave, dhammehi samannāgato suṇanto saddhammaṃ bhabbo niyāmaṃ okkamituṃ kusalesu dhammesu sammattaṃ. Katamehi pañcahi? Na kathaṃ paribhoti, na kathikaṃ paribhoti, na attānaṃ paribhoti, avikkhittacitto dhammaṃ suṇāti ekaggacitto, yoniso ca manasi karotī’’ti (a. ni. 

1.151, 165; 大品33）如是。依于世俗而应知的应引导义，如"比丘们，有四种人犹如云彩"等（增支4.101; 人品157）。并且说：
"所谓意义从言语而知，
此为引导义，当知；
为意义的通路，
故名为应引导义。"
如是了知分类的文本义。不为他人的谤毁所动摇，久住于异见中，故为不动。具备修习和学习的圆满，故能说，即能以简略或详细的方式，以因缘例证等使他人了解，此为其义。清净而不污染自己及他人，故为清净，即远离恶戒和邪见的污秽。恶戒者伤害自己，言语无益，行为不端如常病医师。邪见伤害他人，无依靠处如被蛇咬的丛林。二者兼备则完全不可亲近，如粪中的火炭、黑蛇在粪中。具备二者者清净，应当随时亲近和受用于智者，如无灾害的宝藏。无吝啬，即无贫吝心，不藏匿教法，此为其义。或舍弃四种：确定语、分析语、反问和置之不理。
如是说的四种不舍弃；乐于利益听众，即欲使他们了解其义，故为乐于利益。他是可爱、可敬、应受奉事的；不舍弃四种故为尊重；不为他人所动故值得修习；为法师故为说者；乐于利益故言辞恰当；善解文义故能说深奥之语；无吝啬故不拘执于地位。
"可爱、可敬、应受奉事，
说者言辞恰当，
能说深奥之语，
不拘执于地位。"
如是说明了法师。
现说听者：
具备法师、尊重、信心、智慧等德行；
无诈伪、智慧、趣向不死。
于此，由于尊重法故不轻视说法，由于尊重导师故不轻视说者，由于具备信心、智慧等德行故不轻视自己，由于无诈伪、趣向不死故心不散乱，由于智慧故能如理作意。如说：
"比丘们，具备五种法者，听闻正法而有资格趣入正道，成就善法。何等为五？不轻视说法，不轻视说者，不轻视自己，心不散乱一心听法，如理作意。"

5.151).

Taṃlakkhaṇappattattā bhāvanā bhavati savanassetyutto sotā.

Ganthārambhakathāvaṇṇanā

Idāni assārambho – tattha yoti aniyamaniddeso, tena visuddhajātikulagottādīnaṃ kilesamalavisuddhiyā, pūjārahatāya vā akāraṇataṃ dassetvā yo koci imissā samantapāsādikāya ādigāthāya niddiṭṭhalokanāthattahetuṃ yathāvuttahetumūlena thirataraṃ acalaṃ katvā yathāvuttahetukālaṃ accantameva pūrento avasāne yathāvuttahetuphalaṃ sampādetvā yathāvuttahetuphalappayojanaṃ sādheti, sova paramapūjārahoti niyameti.

Ettāvatā –

Bhayasammohaduddiṭṭhi-paṇāmo nesa sabbathā;

Paññāpubbaṅgamo eso, paṇāmoti nidassito.

Tatra hetūti atidukkarāni tiṃsapāramitāsaṅkhātāni puññakammāni. Tāni hi accantadukkhena kasirena vacanapathātītānubhāvena mahatā ussāhena karīyantīti atidukkarāni nāma. Atidukkarattā eva hi tesaṃ atidullabhaṃ loke anaññasādhāraṇaṃ nāthattasaṅkhātaṃ phalaṃ phalanti, taṃ tattha hetuphalaṃ; hetumūlaṃ nāma yathāvuttassa hetuno nipphādanasamatthā mahākaruṇā, sā ādipaṇidhānato paṭṭhāya ‘‘mutto mocessāmī’’tiādinā nayena yāva hetuphalappayojanā, tāva abbocchinnaṃ pavattati. Yaṃ sandhāya vuttaṃ –

‘‘Sakānanā sagrivarā sasāgarā,

Gatā vināsaṃ bahuso vasundharā;

Yugantakāle salilānalānile,

Na bodhisattassa mahātapā kuto’’ti.


1.151、165；大品33）如是。
由于具备该特征，故称为"听者"。
序文解说
现说其开始 - 其中"谁"为不限定之词，以此显示不论是出身清净、族姓清净等，或是应受供养，任何人若能以所说之因缘坚固、不动地建立世尊为所说之因缘，并在最后实现所说之因缘果，完成所说之因缘果的目的，则应被视为最应受供养。
至此-
非全然是恐怖、迷惑、邪见的归依；
此为以智慧为先导的归依，如是示现。
其中"因"即三十波罗蜜所摄的功德行。它们以极大的艰难、难言的威力、大精进而行，故名为"极难"。正因极难，它们在世间独一无二、难以企及的果位，此为其因果。所谓"因本"即如前所说的因的成就能力，即大悲，从发起愿至实现因果目的，一直不断运转。
正如所说：
"虽有大地、山、海，
多已毁坏；
大劫末时水火风，
菩萨大苦行何在。"


Yāya samannāgatattā ‘‘namo mahākāruṇikassa tassā’’ti āha. Hetukālaṃ nāma catuaṭṭhasoḷasaasaṅkhyeyyādippabhedo kālo, yaṃ sandhāyāha ‘‘kappakoṭīhipi appameyyaṃ kāla’’nti. Tattha accantasaṃyogatthe upayogavacanaṃ veditabbaṃ ‘‘māsaṃ adhīte, divasaṃ caratī’’tiādīsu viya. Kāmañca so kālo asaṅkhyeyyavasena pameyyo viññeyyo, tathāpi kappakoṭivasena aviññeyyataṃ sandhāya ‘‘kappakoṭīhipi appameyyaṃ kāla’’nti āha. Tattha kālayatīti kālo, khipati viddhaṃsayati sattānaṃ jīvitamiti attho. Kala vikkhepe. Tattha kappīyati saṃkappīyati sāsapapabbatādīhi upamāhi kevalaṃ saṃkappīyati, na manussadivasamāsasaṃvaccharādigaṇanāya gaṇīyatīti kappo. Ekantiādigaṇanapathassa koṭibhūtattā koṭi, kappānaṃ koṭiyo kappakoṭiyo . Tāhipi na pamīyatīti appameyyo, taṃ appameyyaṃ. Karontoti nānatthattā dhātūnaṃ dānaṃ dento, sīlaṃ rakkhanto, lobhakkhandhato nikkhamanto, attahitaparahitādibhedaṃ taṃ taṃ dhammaṃ pajānanto, vividhena vāyāmena ghaṭento vāyamanto, taṃ taṃ sattāparādhaṃ khamanto, paṭiññāsammutiparamatthasaccāni saccāyanto, taṃ taṃ sattahitaṃ adhiṭṭhahanto, sakalalokaṃ mettāyanto, mittāmittādibhedaṃ pakkhapātaṃ pahāya taṃ taṃ sattaṃ ajjhupekkhanto cāti attho. Khedaṃ gatoti anantappabhedaṃ mahantaṃ saṃsāradukkhaṃ anubhavanaṭṭhena gato, sampattotyattho. Saṃsāradukkhañhi sārīrikaṃ mānasikañca sukhaṃ khedayati pātayatīti ‘‘khedo’’ti vuccati. Lokahitāyāti idaṃ yathāvuttahetuphalappayojananidassanaṃ, ‘‘saṃsāradukkhānubhavanakāraṇanidassana’’ntipi eke –

‘‘‘Jātisaṃsāradukkhānaṃ, gantuṃ sakkopi nibbutiṃ;

Ciralliṭṭhopi saṃsāre, karuṇāyeva kevala’nti. –

Ca vutta’’nti, tamayuttaṃ. Na hi bhagavā lokahitāya saṃsāradukkhamanubhavati. Na hi kassaci dukkhānubhavanaṃ lokassa upakāraṃ āvahati. Evaṃ panetaṃ dasseti tiṃsapāramitāpabhedaṃ hetuṃ, pāramitāphalabhūtaṃ nāthattasaṅkhātaṃ phalañca. Yathā cāha ‘‘mamañhi, ānanda, kalyāṇamittaṃ āgamma jātidhammā sattā jātiyā parimuccantī’’tiādi (saṃ. ni. 1.129; 

1.151、165；大品33）如是。
由具备此大悲而说"礼敬大悲者"。所谓"因缘时"即四、八、十六无数劫等时间，故说"即使经过百千劫也难以测度"。其中应理解"月读"、"日行"等处的处格用法表示绝对关系。虽然此时间可以数量计算，但仍说"即使经过百千劫也难以测度"，是指其不可思议性。
"时"即摧毁、破坏众生生命。"劫"即仅以芥子山等比喻而想象，不可以人月年等计算。"百千劫"即劫的百千。即使如此，也难以测度。
"行"即布施、持戒、离贪欲、了知利他法、精进修行、宽恕过失、证悟世俗与胜义的真理、发愿利益众生、遍以慈心、舍弃偏爱憎恨等。
"到达疲惫"即经历无量无边的轮回苦，到达了，即获得。因为轮回苦折磨身心，故名"疲惫"。
此为说明所说因缘果的目的，有人说这是"说明轮回苦的原因"：
"虽能到达涅槃，
长久沉溺于轮回，
唯有大悲而已。"
此不恰当。因为世尊并非为了自己的利益而经历轮回苦。他人的苦难并不能给世间带来利益。这样说是为了显示三十波罗蜜的因，以及作为波罗蜜果的"救护者"的果。如所说："阿难，因为我的善知识，有情从生中解脱"等。

5.2). Tattha bhagavā yathāvuttahetūhi sattānaṃ vineyyabhāvanipphādanapaññābījāni vapi, hetuphalena paripakkindriyabhāvena parinipphannavineyyabhāve satte vinayi, saṃsāradukkhato mocayīti attho. Na evaṃ saṃsāradukkhena lokassa upakāraṃ kiñci akāsi, tasmā karonto atidukkarāni lokahitāyāti sambandho. Imissā yojanāya sabbapaṭhamassa bodhisattassa uppattikālato paṭṭhāya bodhisattassa nāthattasaṅkhātapāramitāhetuphalādhigamo veditabbo. Yo nāthoti hi sambandho adhippeto. Imassa panatthassa –

‘‘Yadeva paṭhamaṃ citta-muppannaṃ tava bodhaye;

Tvaṃ tadevassa lokassa, pūjike parivasittha’’. –

Iti vacanaṃ sādhakaṃ. Paṭhamacittassa pāramitābhāvo rukkhassa aṅkurato paṭṭhāya uppattiupamāya sādhetabbo. Etthāha – ‘‘khedaṃ gatoti vacanaṃ niratthakaṃ , yathāvuttanayena guṇasādhanāsambhavato’’ti? Na, antarā anivattanakabhāvadīpanato. Dukkarāni karonto khedaṃ gato eva, na antarā khedaṃ asahanto nivattatīti dīpeti. Lokadukkhāpanayanakāmassa vā bhagavato attano dukkhānubhavanasamatthataṃ dasseti.

‘‘Yassa kassaci varadossaṃ, yāvāhaṃ sabbasattadukkhāni;

Sabbāni sabbakālaṃ yugaṃ, padmasseva bujjhantomhī’’ti. –

Evaṃadhippāyassa attamattadukkhānubhavanasamatthatāya kāyeva kathāti atisayaṃ atthaṃ dassetīti attho. Atha vā khedaṃ gatoti byāpāraṃ paricayaṃ gatotipi attho sambhavati. Kammādīsu sabyāpāraṃ purisaṃ disvā santi hi loke vattāro ‘‘khinnoyaṃ kamme, khinnoyaṃ satte’’tiādi. Imissā yojanāya nāthoti iminā buddhattādhigamasiddhaṃ koṭippattaṃ nāthabhāvaṃ patvā ṭhitakālo dassitoti veditabbo. Keci ‘‘mahākāruṇikassāti vadanto buddhabhūtassāti dassetī’’ti likhanti, taṃ na sundaraṃ viya, bodhisattakālepi tabbohārasabbhāvato. Tasmā so ettakaṃ kālaṃ dukkarāni karonto avasāne dukkarapāramitāpāripūriyā tāsaṃ phalabhūtaṃ nāthabhāvaṃ patvā lokahitāya byāpāraṃ gatoti ayamattho nidassito hoti. ‘‘Bodhiṃ gato’’ti vuttepi subyattaṃ hetuphalaṃ dassitaṃ hoti. Buddhabhāvappattasseva ca nāthassa namo kato hoti visesavacanasabbhāvato, na bodhisattassa. Evaṃ santepi vinayādhikāro idhādhippeto. So ca pabbajitakālato paṭṭhāya yāvamaraṇakālā hoti. Taṃ ativiya parittaṃ kālaṃ lajjino atisukaraṃ sīlamattaṃ ekakassa attano hitāya attamattadukkhāpanayanādhippāyena paripūrento ko nāma idhalokaparalokātikkamasukhaṃ na gaccheyya, nanu bhagavā sakalalokadukkhāpanayanādhippāyena kappakoṭīhipi appameyyaṃ kālaṃ karonto atidukkaranirassādaṃ khedaṃ gatoti aññāpadesena guṇaṃ vaṇṇeti ācariyo.

Lokahitāyāti ettha lokiyati ettha dukkhanti loko, luyate vā jātijarāmaraṇadukkhehīti loko, iminā sattalokaṃ jātilokañca saṅgaṇhāti. Tasmā tassa sattalokassa idhalokaparalokahitaṃ atikkantaparalokānaṃ vā ucchinnalokasamudayānaṃ lokānaṃ , idha jātiloke okāsaloke vā diṭṭhadhammasukhavihārasaṅkhātañca hitaṃ sampiṇḍetvā lokassa, lokānaṃ, loke vā hitanti sarūpekadesekasesaṃ katvā ‘‘lokahita’’miccevāha. Nāthoti sabbasattānaṃ āsayānusayacariyādhimuttibhedānurūpadhammadesanasamatthatāya ‘‘dhammaṃ vo, bhikkhave, desessāmi…pe… taṃ suṇāthā’’ti (ma. ni. 

1.151、165；大品33）如是。
在此，世尊以所说的因缘成熟应度众生的智慧种子，并以因果成熟的根性圆满度化众生，解脱他们于轮回苦。但并非为自己的苦难而利益世间，所以说他以极难的行为为众生利益。
这样的说明，从初发心菩提的时候起，菩萨成就"救护者"的波罗蜜果应当理解。正如所说："你最初发心为菩提，就成为众生的尊敬者。"初发心即具足波罗蜜应以树芽的譬喻说明。
有人说："'到达疲惫'一语无意义，因为如前所说的方式不可能有功德的成就。"不然，此言显示其中间无退转。即使行极难行，也不会中途退却，而是坚持到底，这就显示了世尊为拔除众生苦而有自己承受苦的能力。
"无论谁的上妙恩赐，我都能了知一切众生之苦，终始如莲花绽放。"
这样的意趣显示了世尊自己承受苦的能力。或者"到达疲惫"也可解为"获得熟练"。世间有人见到有为的人说"他在工作上疲惫"、"他在众生事上疲惫"。
这样的说明显示，世尊经历了极难行，最后圆满波罗蜜果而获得"救护者"的地位，为利益众生而行。即使说"证得菩提"，也已显示了因果关系。礼敬"大悲者"即是礼敬已证得佛果的救护者，而非菩萨。
虽然如此，此处所指的是律仪的管辖，从出家至命终。这对于羞耻心强的人来说，完成仅仅自己利益的微小戒行是很容易的。那么何人不会获得超越今生后世的安乐呢？难道不是世尊为拔除一切世间苦而经历百千劫的难行，最后到达疲惫吗？老师以此婉曲赞叹世尊的功德。
"为世间利益"中，"世间"即此中受苦，或被毁坏的，以此摄取众生世间和生死世间。因此综合了今生后世、超越世间的利益，以及在此生死世间的安乐住等利益，说为"世间利益"。
"救护者"即能随众生的趣向、潜性、行为、意乐而适当说法的能力，如"比丘们，我当为你们说法"等。

3.420) evaṃ yācanaṭṭhenāpi nāthateti nātho. Bhikkhūnaṃ vītikkamānurūpaṃ sikkhāpadapaññāpanena diṭṭhadhammikasamparāyikāya ca karuṇāya upagantvā tapati, suttantavasena vā tesaṃ sabbasattānaṃ anusayite kilese karuṇāya ca paññāya ca upagantvā tapati, abhidhammavasena vā te te saṅkhāre aniccādilakkhaṇavasena upaparikkhitvā attano kilese paññāya upecca paricchinditvā tapatīti tapanaṭṭhenāpi nāthateti nātho. Sadevake loke appaṭipuggalattā kenaci appaṭihatadhammadesanattā paramacittissariyappavattito ca issariyaṭṭhenāpi nāthateti nātho. ‘‘Dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṃsesī’’ti (mahāva. 90) vacanato sampahaṃsanasaṅkhātena āsīsaṭṭhena, paṇidhānato paṭṭhāya ‘‘kathaṃ nāmāhaṃ mutto mocayissāmī’’tiādinā nayena āsīsaṭṭhena vā nāthateti nāthoti veditabbo, sammāsambuddho. Catūhipi nāthaṅgehi catuvesārajjacatupaṭisambhidādayo sabbepi buddhaguṇā yojetabbā, ativitthārikabhayā pana na yojitā.

Namoti paramatthato buddhaguṇabahumānapabbhārā cittanati, cittanatippabhavā ca vacīkāyanati. Atthu meti pāṭhasesena sambandho. Mahākāruṇikassāti ettha sabbasattavisayattā mahussāhappabhavattā ca mahatī karuṇā mahākaruṇā. Tattha paṇidhānato paṭṭhāya yāvaanupādisesanibbānapurappavesā niyuttoti mahākāruṇiko, bhagavā. Ettha ca mahākāruṇikassāti iminā yathāvuttahetumūlaṃ dasseti. Nikkaruṇo hi paradukkhesu udāsino buddhatthāya paṇidhānamattampi atibhāriyanti maññanto appameyyaṃ kālaṃ atidukkaraṃ hetuṃ pūretvā nāthattasaṅkhātaṃ hetuphalappayojanabhūtaṃ lokahitaṃ kathaṃ karissati. Tasmā sabbaguṇamūlabhūtattā mahākaruṇāguṇameva vaṇṇento ‘‘namo mahākāruṇikassā’’ti āha. Ettāvatā hetuanurūpaṃ phalaṃ, phalānurūpo hetu, dvinnampi anurūpaṃ mūlaṃ, tiṇṇampi anurūpaṃ payojananti ayamattho dassito hoti.

Evaṃ acchariyapuriso, nātho nāthaguṇe ṭhito;

Namoraho anāthassa, nāthamānassa sampadaṃ.

Ettha siyā ‘‘anekesu bhagavato guṇesu vijjamānesu kasmā ‘mahākāruṇikassā’ti ekameva gahita’’nti? Uccate –

Dosahīnassa satthassa, codanā tu na vijjate;

Dosayuttamasatthañca, tasmā codanā apattakāti.

Na mayā codanā katā, kintu pucchā eva katā. Apica –

‘‘Phalaṃ satipi rukkheḍḍhe, na patatyavikampite;

Codanā yā’tthu satthānaṃ, pucchanātyatthaphalaṃ mahatā.

‘‘Nabhottuṃ kurute sammā, gahituṃ nāḍḍhate ghaṭaṃ;

Akkhepe hi kate tadi-cchissāṇābuddhibandhanaṃ.

‘‘Yathā himapado paddho, pabuddho gandhalimpiyā;

Bhinnatthaviramassevaṃ, satthakatātthalimpiyā’’ti. –

Evaṃ cekaṃ –

Sammāpi codanā taṃ khalu, guravo vivākyā vivaddha;

Yatisissā āghaṭṭitāti-vākyenābhyadhikaṃ gopaya.

Saravatī āceraṃ kiliṭṭhā, tadicchissajitāttānaṃ;

Jayatyattānamācero, sadassasseva sārathīti. –

Atroccate –

Yassa hi vākyasahassaṃ, vākye vākye satañca jivhā;

Nāmaṃ dasabalaguṇapadesaṃ, vattuṃ kappenapi na sakkā.

Yathā –

Buddhopi buddhassa bhaṇeyya vaṇṇaṃ,

Kappampi ce aññamabhāsamāno;

Khīyetha kappo ciradīghamantare,

Vaṇṇo na khīyetha tathāgatassāti. (dī. ni. aṭṭha. 1.304; 3.141; ma. ni. aṭṭha. 

1.151、165；大品33）如是。
以"祈求"的意义，也名为"救护者"。以律仪的方式，对于比丘的过犯制定学处，以现世和来世的悲悯而照拂。或以契经的方式，以悲悯和智慧对治他们内心的烦恼。或以阿毗达摩的方式，审察各种行相的无常等特相，以智慧除去自己的烦恼。以上三种方式而被称为"救护者"。
由于在有天神等的世间无与伦比，以及对任何人无阻碍地说法，并由于自在的心行，故名为"救护者"。
从发愿起直至入无余涅槃，以祝愿的意义，或从发愿起以"我将如何解脱而解脱他人"等方式的祝愿意义，故名为"救护者"，即正等正觉者。
应将四种救护者的功德、四无所畏、四无碍解等一切佛陀功德联系起来，但由于过于广泛而未一一列举。
"礼敬"从究竟义来说即对佛陀功德的尊重心，此尊重心源于言语身业。应与"愿有"相连。
"大悲"者，由于对一切众生为对象，以及由于发起大精进，故名大悲。从发愿起直至入无余涅槃，一直专注于此，故名"大悲者"，即世尊。这里说"大悲者"即显示了前述的因本。
若无悲心、对他人苦冷漠地只为自己证得佛果而发愿，如何能经历难以测度的时间完成极难的因而实现利益众生的果呢？因此赞叹大悲这一根本功德说"礼敬大悲者"。
如是，这里显示了因与果的相应、果与因的相应、三者的根本。
如此，这位奇特的人、处于救护者功德地位的救护者，
应当礼敬无救护者的救护者的成就。
有人问："在世尊众多功德中，为何只举'大悲者'一项？"答：
无过失的导师不应受责难；
有过失的非导师才应受责难。
我并非责难，只是提问。而且：
果实虽在树上，不会无缘无故落下；
对导师的责难，提问反而有大利益。
不能适当说出，也不能恰当把握；
责难一旦提出，就会束缚智慧。
如冰雪消融后，被香涂抹一般；
被说教后，意义消失一样。
如是，适当的责难确实应受重视；
但对于追求解脱者的言语，应更加隐藏。
虽然言语污秽，但能制服自己；
胜过言语，如御者胜过马。
此中说：
若有千言万语，
连续不断地说佛陀功德，
即使经过劫数也无法说完，
如来的功德不会减少。
如：
即使佛陀赞叹佛陀，
虽经过一劫说他人的功德，
劫数虽长久，
佛陀的功德也不会减少。

2.425; udā. aṭṭha. 53; cariyā. aṭṭha. nidānakathā) –

Cottattā na sakkā bhagavataṃ guṇānamavasesābhidhātuṃ.

Apica –

Yathā tvaṃ sattānaṃ, dasabala tathā ñāṇakaruṇā;

Guṇadvandaṃ seṭṭhaṃ, tava guṇagaṇā nāma tiguṇāti. –

Sabbaguṇaseṭṭhattā mūlattā ca ekameva vuttaṃ. Atha vā ‘‘chasu asādhāraṇañāṇesu aññatarattā taggahaṇena sesāpi gahitāva sahacaraṇalakkhaṇenā’’ti ca vadanti. Visesato panettha abhidhammassa kevalaṃ paññāvisayattā abhidhammaṭṭhakathārambhe ācariyena ‘‘karuṇā viya sattesu, paññā yassa mahesino’’ti paññāguṇo vaṇṇito tesaṃ tesaṃ sattānaṃ āsayānusayacaayādhimuttibhedānurūpaparicchindanapaññāya, sattesu mahākaruṇāya ca adhikārattā. Suttantaṭṭhakathārambhe ‘‘karuṇāsītalahadayaṃ, paññāpajjotavihatamohatama’’nti bhagavato ubhopi paññākaruṇāguṇā vaṇṇitā. Idha pana vinaye āsayādinirapekkhaṃ kevalaṃ karuṇāya pākatikasattenāpi asotabbārahaṃ suṇanto, apucchitabbārahaṃ pucchanto, avattabbārahañca vadanto sikkhāpadaṃ paññapesīti karuṇāguṇoyeveko vaṇṇitoti veditabbo.

Paññādayā attaparatthahetū,

Tadanvayā sabbaguṇā jinassa;

Ubho guṇā te guṇasāgarassa,

Vuttā idhācariyavarena tasmā.

Ettāvatā aṭṭhakathādigāthā,

Samāsato vuttapadatthasobhā;

Ayampi vitthāranayoti cāhaṃ,

Uddhaṃ ito te paṭisaṃkhipāmi.

Dutiyagāthāya asambudhanti dhammānaṃ yathāsabhāvaṃ abujjhanto. Buddhanisevitanti buddhānubuddhapaccekabuddhehi gocarabhāvanāsevanāhi yathārahaṃ nisevitaṃ. Bhavā bhavanti vattamānabhavato aññaṃ bhavaṃ gacchati upagacchati, paṭipajjatīti attho. Atha vā bhavoti sassatadiṭṭhi. Tassa paṭipakkhattā abhavoti ucchedadiṭṭhi. Bhavoti vā vuddhi. Abhavoti hāni. Bhavoti vā duggati. Abhavoti sugati. ‘‘Appamāṇā dhammā, asekkhā dhammā’’tiādīsu (dha. sa. tikamātikā 13, 11) viya hi vuddhiatthattā akārassa. Bhāvayatīti bhavo, jāti. Bhavatīti vā bhavo. Savikārā bahuvidhakhandhuppatti dīpitā. Abhavoti vināso, jātibhāvaṃ maraṇabhāvañca gacchatīti vuttaṃ hoti. Ettha arahantānaṃ maraṇampi khaṇikavasena gahetabbaṃ. Bhavesu abhavo bhavābhavo, taṃ bhavābhavaṃ, bhavesu abhāvapaññattiṃ gacchatīti attho. Jīvalokoti sattaloko, saṅkhāralokaokāsalokānaṃ bhavābhavagamanāsambhavato sattalokaṃ jīvalokoti viseseti. Avijjādikilesajālaviddhaṃsinoti ettha navapi lokuttaradhammā saṅgahaṃ gacchanti. Apacayagāmitā hi catumaggadhammassa odhiso avijjādikilesajālaviddhaṃso, so assa atthi, tadārammaṇaṃ hutvā tattha sahāyabhāvūpagamanena nibbānassāpi. Yathāha ‘‘yo kho, āvuso, rāgakkhayo…pe… idaṃ vuccati nibbāna’’nti. Arahattassāpi tathā rāgādikkhayavacanasabbhāvato. Phalasāmaññena tiṇṇampi phalānaṃ atthīti navavidhopesa ‘‘avijjādikilesajālaviddhaṃsī’’ti vuccati. Atha vā sahacaraṇalakkhaṇakaāraṇatāya paṭipakkhagocaraggahaṇatā. Anabhihitopi hi dhammassa tatrābhihitova bujjhitabbo iti vacanato kāraṇagocaraggahaṇena cattāripi phalāni gahitāni. Narakādīsu apatamānaṃ dhāreti sugatiyaṃ uppādanenāti dhammo. Puna sugatimhi ajananakārī akusaladhamme nivāretvā poseti pavatteti vaḍḍhetīti dhammo. So pana kāmarūpārūpabhedato tividho accantasukhāvahanato, tatopi uttamattā dhammavaro.


1.151、165；大品33）如是。
由于佛陀的功德无法穷尽说完。
而且：
如你对众生的智慧和悲悯，十力尊者，
你的功德双重最胜，名为三重。
由于是诸功德中最胜、根本，故只说一项。或者说，"由于包摄了六种特殊智慧中的某一种，故以此代表其余的一起"。
特别是在开始阿毗达摩义注时，导师赞叹"大智者的慈悲"，是因为能根据众生的趣向、潜性、行为、意乐而辨析智慧，以及对众生有大悲。
而在开始契经义注时，赞叹世尊"心怀慈悲清凉、智慧光明破除黑暗"的两种功德。
但在此律藏中，不顾趣向等而仅凭悲悯，对于即使是普通众生也应当听闻不应该听闻的、应该问不应该问的、应该说不应该说的，制定学处，故只赞叹了悲悯功德。
智慧等为自利他利的因，
由此而来的一切功德属于胜者，
这两种功德属于功德海者，
故由上首导师在此说明。
至此，义注偈颂的简略义理已说明。
我将进一步简略地阐述其中。
第二偈中"不觉"即不了知法的本性。"为佛所游"即为佛及辟支佛所应修的行境而游履。
"有"即从现有的有趣向另一有。或"有"即常见。"无"即断见。"有"即增长。"无"即衰退。"有"即恶趣。"无"即善趣。如"无量法、无学法"等，由于增长义而用"无"。"有"即生。"有"即存在。显示了种种蕴的生起。"无"即灭，即从生死状态趣向。此处应以刹那灭的方式理解阿罗汉的死亡。"无于有"即无有。"有无"即有无。即说明了有无的概念。
"生命界"即众生界，由于三界有无的流转不可能，故特别称为"生命界"。
"破除无明等烦恼网"中包摄了九出世间法。因为四道法的特性是逐步破除无明等烦恼网，并以此为缘而趣入涅槃。如说："朋友，贪尽、瞋尽...这称为涅槃。"同样也可说阿罗汉果如此。以果德的共同性，故说"破除无明等烦恼网"。或者是因为有相应性和因果关系的缘故。虽然未明说法，但应当了知其中所说的。
不堕恶趣而安住善趣，即为法。再次，阻止恶法而建立善趣，养育增长，即为法。它从欲界、色界、无色界三方面最终带来极乐，故为殊胜法。


Etthāha – ‘‘catunnaṃ, bhikkhave, ariyasaccānaṃ ananubodhā appaṭivedhā evamidaṃ dīghamaddhānaṃ sandhāvitaṃ saṃsarita’nti (dī. ni. 2.155; mahāva. 287) vacanato catusaccadhammaṃ asambudhaṃ bhavā bhavaṃ gacchati jīvalokoti siddhaṃ. Tasmā yaṃ asambudhaṃ gacchati, tasseva ‘‘tassā’’ti ante taṃniddesena niyamanato catusaccadhammopi avijjādikilesajālaviddhaṃsī dhammavaroti cāpajjati. Aññathā ‘‘namo avijjādikilesajālaviddhaṃsino dhammavarassa tassā’’ti taṃniddesena samānavibhattikaraṇaṃ na yujjati atippasaṅganiyamanato, ‘‘avijjādikilesajālaviddhaṃsino dhammavarassā’’ti vacanaṃ visesanavacanaṃ. Tasmā dukkhasamudayasaccānaṃ tabbhāvappasaṅgo natthīti ce? Na, taṃniddesena samānavibhattiṭṭhāne avisesitattā. Api ca maggasaccanirodhasaccesu phalānaṃ apariyāpannattā nava lokuttaradhammā saṅgahitāti vacanavirodho, phalānaṃ asaṅgahe verañjakaṇḍavaṇṇanāyaṃ na kevalaṃ ariyamaggo ceva nibbānañca, api ca ariyaphaladhammehi saddhiṃ pariyattidhammopi. Vuttañhetaṃ ‘‘rāgavirāgamanejamasokaṃ…pe… dhammamimaṃ saraṇatthamupehī’’ti (vi. va. 887) vacanavirodho cāti pubbāparaviruddhā esā gāthā sāsanaviruddhā cā’’ti? Vuccate – sabbametamayuttaṃ vuttagāthatthājānanato. Ettha hi ācariyena pavattipavattihetuvisayavibhāgo ca dassito. Kathaṃ? Tattha asambudhanti asambodho, so atthato avijjā, tāya ca taṇhupādānāni gahitāni, tayopi te dhammā samudayasaccaṃ, bhavābhavanti ettha dukkhasaccaṃ vuttaṃ. Sugatiduggatippabhedo hi bhavo atthato pañcupādānakkhandhā honti. ‘‘Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hotī’’ti (mahāva. 1) vacanato dukkhappavatti pavatti nāma, dukkhasamudayo pavattihetu nāma, avijjāsaṅkhātassa ca pavattihetussa aggahitaggahaṇena nirodhamaggasaccadvayaṃ visayo nāma. Vuttañhetaṃ ‘‘tattha katamā avijjā? Dukkhe aññāṇaṃ…pe… dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāya aññāṇa’’nti (vibha. 226).

Ettha ca nirodhasaccaṃ buddhena gocarāsevanāya āsevitaṃ, maggasaccaṃ bhāvanāsevanāya. Ettāvatā asambudhaṃ buddhanisevitaṃ yanti upayogappatto yo visayo nirodho ca maggo ca, tassa yathāvuttāvijjādikilesajālattayaviddhaṃsino namo dhammavarassāti ayaṃ gāthāya attho. Pariyattidhammopi kilesaviddhaṃsanassa suttantanayena upanissayapaccayattā kilesaviddhaṃsanasīlatāya ‘‘avijjādikilesajālaviddhaṃsī’’ti vattuṃ sambhavati. Evañhi sati rāgavirāgāti gāthattho, so dhammaṃ deseti…pe… brahmacariyaṃ pakāsetīti suttattho ca asesato gahito hoti. Atha vā imāya gāthāya kevalaṃ pariyattidhammova gahito hoti, yaṃ sandhāyāha ‘‘so dhammaṃ deseti ādikalyāṇaṃ…pe… brahmacariyaṃ pakāsetī’’ti (dī. ni. 1.190; pārā. 1), tampi asambudhaṃ buddheheva nisevitaṃ gocarāsevanāya anaññanisevitaṃ. Yathāha ‘‘bhagavaṃmūlakā no, bhante, dhammā bhagavaṃnettikā bhagavaṃpaṭisaraṇā…pe… bhagavato sutvā bhikkhū dhāressantī’’ti (saṃ. ni. 

1.151、165；大品33）如是。
有人说："比丘们，由于不觉四圣谛，长久流转于此。"由此可知，未觉四谛法的"有"趣向"有"，即"生命界"。
因此，所谓"未觉"的，以其后的指示词"彼"而限定。四谛法也可说是"破除无明等烦恼网的殊胜法"。否则，"礼敬破除无明等烦恼网的殊胜法彼"这一用法就不合适，因为会导致过度推广。"破除无明等烦恼网的殊胜法"才是定语。
难道说苦集二谛也包含其中吗？不然，因为用指示词"彼"时没有特别区分。但在涅槃道二谛中，由于果位不包括在内，九出世间法都包含其中。这与"贪离贪...我归依此法"的经文有矛盾。
这些都是由于不了解所说偈颂的意义而产生的。
在此，导师阐明了所谓的"事物"、"事物的因"、"所缘"的分类。
如何呢？其中"未觉"即无明，由此摄取了渴爱、执取。它们就是集谛。"有无"即在此说的苦谛，因为有善趣恶趣的差别，从根本上说即五取蕴。如"如是这整个苦蕴的集起"所说，"生"即苦的发生，"苦集"即发生的因。由于未摄取导致存在因的无明，故道谛和灭谛是其所缘。如说："何谓无明？对苦的无知...对苦灭道的无知。"
在此，灭谛是由佛陀的游履而修习的，道谛是由修习而游履的。
至此，未觉而为佛所游履的所缘，即所说的灭与道，礼敬破除无明等烟网的殊胜法。
学法也可说是由于缘起关系而具有破除烦恼的性质，故可说"破除无明等烦恼网"。如此，"贪离贪"的偈颂意义以及"说法、宣说梵行"的经文意义都完全包摄。
或者，此偈颂只包摄学法，即"世尊为根本、指引、归依...比丘们听闻后当受持"所说的。它也是未觉而为佛所游履的。

2.146).

Tatiyagāthāya sīlādayo kiñcāpi lokiyalokuttarā yathāsambhavaṃ labbhanti, tathāpi ante ‘‘ariyasaṅgha’’nti vacanato sīlādayo cattāro dhammakkhandhā lokuttarāva. Ettha ca ‘‘sīlasamādhipaññāvimuttivimuttiñāṇappabhutīhī’’ti vattabbe sarūpekasesaṃ katvā ‘‘vimuttiñāṇappabhutīhī’’ti vuttaṃ. Ettha ca kiñcāpi vimuttīti phaladhammāva sutte adhippetā, tathāpi ‘‘maggā vuṭṭhahitvā maggaṃ paccavekkhati. Pahīne kilese paccavekkhati. Phalaṃ paccavekkhati. Nibbānaṃ paccavekkhatī’’ti (paṭṭhā. 1.1.410) vacanato maggādipaccavekkhaṇañāṇaṃ vimuttiñāṇanti veditabbaṃ. Vimutti vimokkho khayoti hi atthato ekaṃ. ‘‘Khaye ñāṇaṃ anuppāde ñāṇanti (dha. sa. dukamātikā 142; dī. ni. 3.304) ettha khayo nāma maggo, rāgakkhayo dosakkhayoti phalanibbānānaṃ adhivacana’’nti sutte āgatameva. Pahīnakilesānaṃ khayo pākatiko khayo eva. Pabhuti-saddena tisso vijjā cha abhiññā catasso paṭisambhidāti evamādayo guṇā saṅgahitā. Samannāgamaṭṭhena aparihīnaṭṭhena ca yutto. Khettaṃ janānaṃ kusalatthikānanti ‘‘anuttaraṃ puññakkhettaṃ lokassā’’ti suttato kusalassa viruhanaṭṭhānattā, suttantanayena upanissayapaccayattā ca kāmaṃ kusalassa khettaṃ hoti saṅgho, na kusalatthikānaṃ janānaṃ. Tasmā na yujjatīti ce? Na, suttatthasambhavato. Sutte ‘‘anuttaraṃ puññakkhettaṃ lokassā’’ti (saṃ. ni. 4.341) hi vuttaṃ. Kassa lokassa? Puññatthikassa khettaṃ saṅgho, puññupanissayattā puññakkhettaṃ hoti saṅgho, kusalatthikānanti ca vuccanti. Lokepi hi devadattassa khettaṃ yaññadattassa khettaṃ sāliyavupanissayattā sālikhettaṃ yavakhettanti ca vuccati. Ariyasaṅghanti vigatakilesattā ariyaṃ parisuddhaṃ ariyānaṃ, ariyabhāvaṃ vā pattaṃ sīladiṭṭhisāmaññena saṅghatattā saṅghaṃ. ‘‘Ariya-saddena sammutisaṅghaṃ nivāretī’’ti keci likhanti, taṃ na sundaraṃ vimuttiñāṇaguṇaggahaṇena visesitattā. Sirasāti iminā kāmaṃ kāyanatiṃ dasseti, tathāpi uttamasaṅghe guṇagāravena uttamaṅgameva niddisanto ‘‘sirasā namāmī’’tyāha. Sirassa pana uttamatā uttamānaṃ cakkhusotindriyānaṃ nissayattā, tesaṃ uttamatā ca dassanānuttariyasavanānuttariyahetutāya veditabbā. Etthāha – anusandhikusalo

‘‘Upogghāto padañceva, padattho padaviggaho;

Codanāpratyavajjānaṃ, byākhyā tantassa chabbidhā’’ti. –

Evamavatvā kasmā ratanattayapaṇāmaṃ paṭhamaṃ vuttanti? Vuccate – satācārattā. Ācāro kiresa sappurisānaṃ, yadidaṃ saṃvaṇṇanārambhe ratanattayapūjāvidhānaṃ. Tasmā ‘‘satācārato bhaṭṭhā mā mayaṃ homā’’ti karīyati, catugambhīrabhāvayuttañca vinayapiṭakaṃ saṃvaṇṇetukāmassa mahāsamuddaṃ ogāhantassa viya paññāveyyattiyasamannāgatassāpi mahantaṃ bhayaṃ hoti, bhayakkhayāvahañcetaṃ ratanattayaguṇānussaraṇajanitaṃ paṇāmapūjāvidhānaṃ. Yathāha ‘‘evaṃ buddhaṃ sarantāna’’ntiādi (saṃ. ni. 

1.151、165；大品33）如是。
在第三偈中，虽然戒等法有世间法和出世法之分，但在提到"圣众"时，戒等四法的确是出世法。在这里，"戒、定、慧、解脱、解脱智的光明"等说法中，归纳为"解脱智的光明"。虽然这些解脱是指果法，但也可以说"道已生起，反省道，反省已断烦恼，反省果，反省涅槃"（《起源经》1.1.410），因此应理解为道等的反省智即解脱智。
解脱与解脱相同，意指同一。关于"灭智与不生智"（《法句经》142；《大智度论》3.304），此处的灭即是道，贪的灭、瞋的灭即是果涅槃的名称。
对于已断烦恼者的灭，是显而易见的灭。以"光明"为名，三种智、六种神通、四种解脱等诸多功德被归纳在一起。从相应的角度看，未减的角度也应被纳入其中。
众生的善业田即是"世间最胜的善业田"（《增支部》4.341），由于善的滋生，故称为善的根本，故此，善的根本是僧团，而不是善业的众生。因此，难道说不合适吗？不，因其符合经文的意义。
在经文中说"世间最胜的善业田"（《相应部》4.341），这是指哪个世间？是指善业的田地，因善的缘起而成为僧团，故称为善业的田地。世间中确实有如德达的田地、施舍的田地、稻田的缘起等。
"圣众"指的是因已断烦恼而成圣洁的，因修习戒律、正见而成就的圣众。有人写道："圣字指的是共识的僧团"，但这并不美好，因为它未能准确地把握解脱智的特性。
"头"字显示了身与欲的关系，然而在优越的僧团中，因其功德的崇高，故称为"我以头礼敬"。而"头"则是至高的，因眼耳等根本的存在，故应理解为其至高无上的原因。
在此，有所归纳：
"对事物的理解与解释，事物的意义与事物的理解；
对教诲的命令与不命令的理解，解释的六种方式。"
因此，为什么首先提到三宝的礼敬呢？答：因其真实的行为。善行者的行为，正是对三宝礼敬的开始。
因此，"因真实的行为，我不愿成为这样"这样做，正如深邃的智慧海洋，试图探索法藏的智慧者，面临巨大的恐惧，因而产生对三宝的礼敬。
如经中所说："如是，忆念佛陀..."等（《相

1.249). Apicācariyo satthupūjāvidhānena asatthari satthābhinivesassa lokassa yathābhūtaṃ satthari eva sammāsambuddhe satthusambhāvanaṃ uppādeti, asatthari satthusambhāvanaṃ pariccajāpeti, ‘‘tathāgatappaveditaṃ dhammavinayaṃ attano dahatī’’ti vuttadosaṃ pariharati. Antarāyabahulattā khandhasantatiyā vippakatāya vinayasaṃvaṇṇanāya attano āyuvaṇṇasukhabalānaṃ parikkhayasambhavāsaṅkāya ‘‘abhivādanasīlissa…pe… āyu vaṇṇo sukhaṃ bala’’nti (dha. pa. 109) vuttānisaṃse yāva saṃvaṇṇanāpariyosānā pattheti. Api cettha buddhassa bhagavato paṇāmapūjāvidhānaṃ sammāsambuddhabhāvādhigamatthaṃ buddhayānaṃ paṭipajjantānaṃ ussāhaṃ janeti. Lokiyalokuttarabhedassa, lokuttarasseva vā saddhammassa pūjāvidhānaṃ paccekabuddhabhāvādhigamatthaṃ paccekabuddhayānaṃ paṭipajjantānaṃ ussāhaṃ janeti. Saddhammapaṭivedhamattābhilāsino hi te. Paramatthasaṅghapūjāvidhānaṃ paramatthasaṅghabhāvādhigamatthaṃ sāvakayānaṃ paṭipajjantānaṃ ussāhaṃ janeti, maṅgalādīni vā sātthāni anantarāyāni ciraṭṭhitikāni bahumatāni ca bhavantīti evaṃladdhikānaṃ cittaparitosanatthaṃ ‘‘pūjā ca pūjaneyyāna’’nti bhagavatā pasatthamaṅgalaṃ karoti. Vuccate ca –

‘‘Maṅgalaṃ bhagavā buddho, dhammo saṅgho ca maṅgalaṃ;

Maṅgalādīni sātthāni, sīghaṃ sijjhanti sabbaso.

‘‘Satthu pūjāvidhānena, evamādī bahū guṇe;

Labhatīti vijānanto, satthupūjāparo siyā’’ti.

Ettha ca satthupadhānattā dhammasaṅghānaṃ pūjāvidhānaṃ satthupūjāvidhānamicceva daṭṭhabbaṃ sāsanato lokato ca. Tenetaṃ vuccati –

‘‘Satthā’’ti dhammo sugatena vutto;

Nibbānakāle yamato sa satthā;

Suvatthigāthāsu ‘‘tathāgato’’ti;

Saṅgho ca vutto yamato sa satthā.

Kiñca bhiyyo –

Dhammakāyo yato satthā, dhammo satthā tato mato;

Dhammaṭṭhito so saṅgho ca, satthusaṅkhyaṃ nigacchati.

Santi hi loke vattāro kosagataṃ asiṃ gahetvā ṭhitaṃ purisaṃ visuṃ aparāmasitvā ‘‘asiṃ gahetvā ṭhito eso’’ti. Tenevāha cāriyamātraccevā –

‘‘Namatthu buddharatnāya, dhammaratnāya te namo;

Namatthu saṅgharatnāya, tiratnasamavānayī’’ti.

Apica sabbadhammesu appaṭihatañāṇanimittānuttaravimokkhapātubhāvābhisaṅkhātaṃ khandhasantānamupādāya ‘‘buddho’’ti yadi paññāpiyati, dhammo paṇāmārahoti kā eva kathā, saṅgho ca ‘‘saṅghe gotami dehi, saṅghe te dinne ahañceva pūjito bhavissāmi saṅgho cā’’ti vuttattā bhājananti dīpeti. Atha vā ‘‘buddhasubodhito dhammo ācariyaparamparāya suvaṇṇabhājane pakkhittatelamiva aparihāpetvā yāvajjatanā ābhatattā eva mādisānampi sotadvāramanuppatto’’ti saṅghassa ācariyo atīva ādarena paṇāmaṃ karoti ‘‘sirasā namāmī’’ti.


1.249。
此外，导师通过礼敬的方式，令世间的众生如实地尊重如来，生起对正觉者的崇敬，舍弃对不如来的崇敬，避免所说的过失。由于障碍众多，因身心的聚合而显现的戒律的阐述，因对自身寿命、容貌、快乐、力量的减退而产生的忧虑，故有"礼敬的品德者...寿命、容貌、快乐、力量"（《法句经》109）所说的利益，直至阐述的完成为止。
在此，佛陀的礼敬方式，激励那些修行正觉者的道路。对于世间与出世的分别，出世法的正法礼敬，激励那些修行辟支佛的道路。因而，他们只愿求得正法的体验。
对于究竟的圣众礼敬，激励那些修行声闻的道路，因而，吉祥等法以及不受障碍、长久存在、被广泛认可的法，故为这些人心中的欢喜，故佛陀将其称为"最胜的吉祥"。
并且说：
"吉祥者是佛，法与僧也是吉祥；
吉祥等法，迅速成就于一切。
"通过礼敬导师，及其他诸多功德；
知晓并获得，愿成为导师的礼敬者。"
在这里，由于导师的特性，法与僧的礼敬应被视为导师的礼敬。
因此，称为：
"法是导师所说的，善者所说；
在涅槃时，法是导师；
在善法歌中称为‘如来’；
僧也是被称为导师。"
此外，更进一步：
"法的身是导师，法是导师的所在；
法的安住是僧，故称为导师的数目。"
世间确实有一种持刀的士人，手持刀剑而不被侵犯，称为"持刀的士人"。由此可见，单凭行为而已：
"礼敬佛宝，礼敬法宝；
礼敬僧宝，三宝之中。"
此外，若在一切法中，若以不被抵挡的智慧为标志，若以无上解脱的显现为条件，因而称为"佛"。若法被称为"礼敬"，则应如是，僧也说："在僧中，给我，若给于你，我也将被礼敬。"
或者说："佛陀的开悟法，因师承而如同金器，若不被放弃，直至今生，便能达到如是的境地。"因此，导师以极大的尊重，礼敬道："我以头礼敬。"


Evaṃ anekavidhaṃ paṇāmappayojanaṃ vadanti, ācariyena pana adhippetappayojanaṃ attanā eva vuttaṃ ‘‘iccevamaccantanamassaneyya’’ntiādinā catutthagāthāya. Iccevanti ettha iti-saddo ratanattayapūjāvidhānaparisamattattho. Yadi evaṃ yathāvihitamattameva pūjāvidhānaṃ arahati ratanattayaṃ, na tato uddhanti āpajjatīti aniṭṭhappasaṅganivāraṇatthaṃ ‘‘evamaccantanamassaneyya’’nti āha. Tattha evanti iminā yathāvuttavidhiṃ dasseti. Yathāvuttena vidhinā, aññena vā tādisena accantameva muhuttamapi aṭṭhatvā abhikkhaṇaṃ nirantaraṃ niyamena namassanārahaṃ namassamānassa hitamahapphalakaraṇatoti attho. Evaṃvidhaṃ dullabhaṭṭhena mahapphalaṭṭhena ca siddhaṃ ratanabhāvaṃ ratanattayaṃ namassamāno yaṃ puññābhisandaṃ alatthaṃ alabhiṃ. Akusalamalaṃ tadaṅgādippahānena punātīti puññaṃ. Kilesadarathappaṭippassaddhiyā sītalattā cittaṃ abhisandetīti abhisando. Puññañca taṃ abhisando cāti puññābhisando, taṃ puññābhisandaṃ. Gaṇṭhipade pana ‘‘puññamahattaṃ’’nti bhaṇanti, ‘‘vipula’’nti vacanato so attho na yujjatīti ācariyo. Atha vā puññānaṃ abhisando puññābhisando , taṃ puññābhisandaṃ. Sanda savaneti dhātu. Tasmā puññasotaṃ puññussayanti attho yujjati, taṃ pana vipulaṃ, na parittanti dassitaṃ vipula-saddena.

Pañcamagāthā yasmiṃ vinayapiṭake pāḷito ca atthato ca anūnaṃ lajjīpuggalesu pavattanaṭṭhena ṭhite sakalaṃ tividhampi sāsanaṃ tesveva puggalesu patiṭṭhitaṃ hoti. Kassa sāsananti ce? Aṭṭhitassa bhagavato. Bhagavā hi ṭhitihetubhūtāya ucchedadiṭṭhiyā abhāvena aṭṭhitoti vuccati. Ucchedadiṭṭhiko hi paraloke nirapekkho kevalaṃ kāmasukhallikānuyogamanuyuñjanto tiṭṭhati, na paralokahitāni puññāni kattuṃ byāvaṭo hoti, sassatadiṭṭhiko tāni kattuṃ āyūhati. Bhagavā pana tathā atiṭṭhanto anāyūhanto majjhimaṃ paṭipadaṃ paṭipajjanto sayañca oghaṃ tari, pare ca tāresi. Yathāha ‘‘appatiṭṭhaṃ khvāhaṃ, āvuso, anāyūhaṃ oghamatari’’nti (saṃ. ni. 1.1). Catubrahmavihāravasena sattesu suṭṭhu sammā ca ṭhitassāti atthavasena vā susaṇṭhitassa. Susaṇṭhitattā hesa kevalaṃ sattānaṃ dukkhaṃ apanetukāmo hitaṃ upasaṃharitukāmo sampattiyā ca pamodito apakkhapatito ca hutvā vinayaṃ deseti, tasmā imasmiṃ vinayasaṃvaṇṇanādhikāre sāruppāya thutiyā thomento āha ‘‘susaṇṭhitassā’’ti. Gaṇṭhipade pana ‘‘manāpiye ca kho, bhikkhave, kammavipāke paccupaṭṭhite’’ti (dī. ni. aṭṭha. 2.35; ma. ni. aṭṭha. 2.386) suttassa, ‘‘susaṇṭhānā surūpatā’’ti (khu. pā. 

1.249。
导师在第四偈中所说的"如是应极尽礼敬"，阐明了他所意在的目的。
"如是"一词表示对三宝礼敬的完成。如果仅仅是如此的礼敬方式就足以供奉三宝，那就不会有进一步的结果。为了避免这种不愿意的推论，说"应极尽礼敬"。
其中"如是"显示了前述的方式。以前述的方式，或者以同样的方式，应当时刻不断、连续地礼敬，这是有利且果报巨大的。
礼敬具有如此难得和巨大果报的三宝，所获得的福德之流。福德是通过断除不善的污垢而净化的。福德之流是因烦恼的轻安而使心清凉。福德和福德之流即是福德之流。
但在注疏中说"福德的伟大"，这不合适，因为"广大"一词的意思不符。
或者，福德的流注即是福德之流，这是正确的。"流"的词根意为"流注"。因此，"福德的流注"即是"福德的积聚"的意思，这是广大的，不是小量的，这就是"广大"一词的含义。
第五偈所说，在律藏中有明确的教导和意义，完全建立在羞耻心强的人身上。这一教法，是建立在世尊的存在上。
世尊被称为"存在"，是因为没有断见。断见者对来世无所顾虑，只沉溺于欲乐，不会造作利益来世的善业；常见者则会积累这些善业。
但世尊不是如此，既不执著也不积累，而是行于中道，自己度越了洪流，并度化他人。如经中所说："朋友，我是无所依、无所积的，度越了洪流。"
或者从"善住"的意义来说，即善巧地住于四梵住中。由于善住，他只是为了拔除众生的苦、引导他们获得利益、欢喜于成就而说律。因此，在此阐述律藏的场合，赞美他说"善住者"。
但在注疏中说"诸比丘，当现见可爱的业报"（《长部义注》2.35；《中部义注》2.386）、"善形美貌"（《小诗集注》1.149），这不太恰当。

8.11) suttassa ca vasena susaṇṭhitassāti attho vutto, so adhippetādhikārānurūpo na hoti. Amissanti kiṃ vinayaṃ amissaṃ, udāhu pubbācariyānubhāvanti? Nobhayampi. Amissā eva hi vinayaṭṭhakathā. Tasmā bhāvanapuṃsakavasena amissaṃ taṃ vaṇṇayissanti sambandho. Pubbācariyānubhāvanti aṭṭhakathā ‘‘yasmā pure aṭṭhakathā akaṃsū’’ti vacanato tesaṃ ānubhāvo nāma hoti. Kiñci apubbaṃ disvā santi hi loke vattāro ‘‘kassesa ānubhāvo’’ti. Atha vā bhagavato adhippāyaṃ anugantvā taṃtaṃpāṭhe atthaṃ bhāvayati vibhāvayati, tassa tassa vā atthassa bhāvanā vibhāvanāti ānubhāvo vuccati aṭṭhakathā.

Pubbācariyānubhāve sati kiṃ puna taṃ vaṇṇayissanti iminā ārambhenāti tato vuccanti chaṭṭhasattamaṭṭhamanavamagāthāyo. Tattha ariyamaggañāṇambunā niddhotamalattā visuddhavijjehi, teneva niddhotāsavattā visuddhapaṭisambhidehi, visuddhapaṭisambhidattā ca saddhammasaṃvaṇṇanakovidehīti yojanā veditabbā. Keci ‘‘pubbācariyāti vutte lokācariyāpi, sāsane rāhulācariyādayopi saṅgayhanti, te apanetuṃ kāmañcātiādi vutta’’nti vadanti. ‘‘Taṃ vaṇṇayissa’’nti vuttattā pubbaṭṭhakathāya ūnabhāvo dassitoti ce? Na, cittehi nayehi saṃvaṇṇitoti dassetuṃ ‘‘kāmañcā’’tiādi vuttaṃ. Saddhammaṃ saṃvaṇṇetuṃ kovidehi, tāya saṃvaṇṇanāya vā kovidehi saddhammasaṃvaṇṇanakovidehi.

Sallekhiyeti kilesajātaṃ bāhullaṃ vā sallikhati tanuṃ karotīti sallekho, sallekhassa bhāvo sallekhiyaṃ, tasmiṃ sallekhiye. Nosulabhūpamehīti asulabhūpamehi. Mahāvihārassāti mahāvihāravaṃsassa. Paññāya accuggataṭṭhena dhajo upamā etesanti dhajūpamā, tehi dhajūpamehi. Sambuddhavaraṃ anuayehi anugatehi sambuddhavaranvayehi, buddhādhippāyānugehīti adhippāyo. Idha vara-saddo ‘‘sāmaṃ saccāni buddhattā sambuddho’’ti vacanato paccekabuddhāpi saṅgayhanti. Tasmā te apanetuṃ vutto.

Aṭṭhakathāya ūnabhāvaṃ dassetvā idāni attano karaṇavisesaṃ tassa payojanañca dassetuṃ ‘‘saṃvaṇṇanā’’tiādimāha. Na kiñci atthaṃ abhisambhuṇātīti kiñci payojanaṃ phalaṃ hitaṃ na sādhetīti attho ‘‘na taṃ tassa bhikkhuno kiñci atthaṃ anubhotī’’tiādīsu (pārā. 538) viya. Ajjhesanaṃ buddhasirivhayassāti iminā yasmā sahampatibrahmunā ajjhiṭṭhena dhammo desito bhagavatā, sāriputtassa ajjhesanaṃ nissāya vinayo paññatto, tasmā ayampi ācariyo taṃ ācariyavattaṃ pūjento imaṃ saṃvaṇṇanaṃ buddhasirittherassa yācanaṃ nissāya akāsīti dasseti. Samanussarantoti tassābhāvaṃ dīpeti ādarañca.


1.249。
但在注疏中说"善住"的意义，是根据经文说的，这并不符合此处的主题。那么，是纯粹的律藏，还是前辈们的影响力呢？都不是。纯粹的是律藏义注。因此，应当以能生起的方式来赞叹它为"纯粹"。
前辈们的影响力，即义注说"因为以前义注已经作出"，这就是他们的影响力。世间确实有人会问"这是谁的影响力"。
或者说，随顺世尊的意趣而阐发某些经文的意义，这种阐发就称为"影响力"。
既然有前辈们的影响力，那么这里又为什么要赞叹呢？因此，接下来说第六至第九偈。
其中，因为以圣道智慧的净水洗涤了污垢，因此以纯净的智慧，由此洗涤了烦恼，因此精通于阐述正法。
有人说："前辈们"一词包括世间的导师和佛教的罗睺罗等导师，为了排除他们而说"当然也"等。"要赞叹"一语显示了义注的不足，这是不对的。是为了表明以各种方式阐述的。
精通于阐述正法，或者精通于以此阐述正法。
"简朴"是使烦恼的多量变得稀少。"非常普通"是不普通的。"大寺院"指大寺院传统。"如幢旗"，即以他们这样的幢旗为喻。"跟随最胜觉者"，即跟随佛陀的意趣。在此，"最胜"一词包括了独觉佛。因此说要排除他们。
阐述了义注的不足后，现在要说明自己的特点及其目的，说"阐述"等。
"不能成就任何利益"，即不能获得任何果报、利益、好处，如"对于那位比丘没有任何利益"等。
"恳请佛陀的尊者"，即因为萨波提梵天王的恳请，世尊说法，因萨利布多的恳请，制定了律。因此，这位导师也是出于对这一导师职责的敬重而作此阐述。
"回忆起"，表示其缺乏和尊重。


Tato paraṃ dve gāthāyo kattabbavidhidassanatthaṃ vuttā. Tena tāsu aṭṭhakathāsu vuttavinicchayapaccayavimatiṃ vinodeti, ekaṭṭhakathāya kusalassa vā ‘‘ayaṃ nayo aṭṭhakathāyaṃ natthī’’ti paṭikkhepaṃ nivāreti, ayuttatthapariccāgena tattha abhiniviṭṭhānaṃ abhinivesaṃ pariccajāpeti, theravādadassanena vinayavinicchayaṃ pati vinayadharānaṃ kāraṇopapattito uhāpohakkamaṃ dasseti, ayuttattheravādapaṭikkhepena puggalappamāṇataṃ paṭikkhipatīti ime cānisaṃsā kattabbavidhidassanena dassitā honti. Saṃvaṇṇanaṃ tañca samārabhanto tassā saṃvaṇṇanāya mahāaṭṭhakathaṃ sarīraṃ katvā samārabhissaṃ, mahāpaccariyampi yo vutto vinicchayo, tatheva kurundīnāmādīsu loke vissutāsu aṭṭhakathāsu ca yo vutto vinicchayo, tatopi vinicchayato mahāaṭṭhakathānayena, vinayayuttiyā vā yuttamatthaṃ tassa sarīrassa alaṅkāraṃ viya gaṇhanto samārabhissaṃ. Kiṃ saṃvaṇṇanameva, na aññanti dassanatthaṃ puna saṃvaṇṇanāggahaṇaṃ. Atha vā antogadhattheravādaṃ saṃvaṇṇanaṃ katvā samārabhissanti yojanā veditabbā. Theravādā hi bahiaṭṭhakathāya vicaranti. Ettha ādi-saddena cūḷapaccariandhakaariyaṭṭhakathāpannavārādayopi saṅgahitā . Tattha paccarī nāma sīhaḷabhāsāya uḷumpaṃ kira, tasmiṃ nisīditvā katattā tameva nāmaṃ jātaṃ. Kurundīvallivihāro nāma atthi, tattha katattā kurundī nāma jātā.

Samma samārabhissanti kattabbavidhānaṃ sajjetvā ahaṃ ṭhito, tasmā taṃ me nisāmentūti gāthāya taṃ saṃvaṇṇanaṃ me mama, mayā vā vuccamānanti pāṭhaseso . Nisāmentu passantu paññācakkhunā suṇantu vā saddhāvīriyapītipāmojjābhisaṅkhārena saṅkharitvā pūjayantā sakkaccaṃ dhammaṃ. Kassa dhammaṃ? Dhammappadīpassa tathāgatassa. Kiṃ dasseti? Padīpaṭṭhāniyo hi dhammo hitāhitappakāsanato, padīpadharaṭṭhāniyo dhammadharo tathāgato, tasmā parinibbutepi tasmiṃ tathāgate tattha sokaṃ akatvā sakkacca dhammaṃ paṭimānayantā nisāmentūti dasseti. Atha vā ‘‘dhammakāyā tathāgatā’’ti (dī. ni. 

1.249。
接下来的两个偈颂是为了阐明应该做什么。
通过此，消除了对这些义注中所作决断的疑虑；阻止了对某一义注说"这种观点在义注中没有"的否定；放弃了对此深深执著的执著；以长老部派的观点显示了对律判决的依据；以否定不适当的长老部派观点，否定了个人量。这些就是通过阐明应该做什么而显示的利益。
开始阐述时，将大义注作为其身体，我将开始阐述。所谓大义注中所说的判决，以及在世间著名的库伦提义注等中所说的判决，我将以大义注的观点，或以律宗的适当义理，作为其装饰品般地开始阐述。
为了显示不仅是阐述，再次提到阐述。或者应该理解为，以包含长老部派观点的阐述开始。因为长老部派走出了外部义注。
这里的"等"包括了小义注、安陀迦义注、阿利雅义注等。
其中，"帕卡里"似乎是锡兰语中的"乌鲁木巴"，因为在那里坐下而得名。库伦提林寺因此得名"库伦提"。
"正确地开始"，我已经准备好了应该做的事情，因此这个阐述是我的，或者是我所说的。让他们聆听、观察、以信、精进、喜悦、欢喜的心态来供养法。
供养什么法？供养如来法灯的法。
什么显示呢？因为法是为了显示利与害，如来是法的承载者，因此即使佛陀已涅槃，也不应对此生起悲伤，而应恭敬地供养法。
或者说"如来是法身"（《长部》），

3.118) vacanato dhammo ca so padīpo cāti dhammappadīpo, bhagavā.

Yo dhammavinayo yathā buddhena vutto, so tatheva buddhaputtehi sāvakehi ñāto avabuddho, yehi tesaṃ buddhaputtānaṃ matiṃ adhippāyaṃ accajantā niravasesaṃ gaṇhantā. Pureti purā, porāṇattherā vā. Aṭṭhakathāti aṭṭhakathāyo, upayogabahuvacanaṃ.

Yaṃ atthajātaṃ aṭṭhakathāsu vuttaṃ, taṃ sabbampi pamādalekhakānaṃ pamādalekhamattaṃ vajjayitvā. Kiṃ sabbesampi pamāṇaṃ? Na, kintu sikkhāsu sagāravānaṃ idha vinayamhi paṇḍitānaṃ, mahāaṭṭhakathāyaṃ pana saccepi alikepi dukkaṭameva vuttaṃ, taṃ pamādalekhanti veditabbaṃ. Pamādalekhaṃ vajjayitvā pamāṇaṃ hessatīti sambandho.

Tato cāti aṭṭhakathāsu vuttaatthajātato tantikkamaṃ pāḷikkamaṃ. Suttantā suttāvayavā. Antoti hidaṃ abbhantarāvayavasambhāvanādīsu dissati. Suttantesu bhavā suttantikā, tesaṃ suttantikānaṃ, suttantaganthesu āgatavacanānanti attho. Atha vā amīyatīti anto, sādhīyatīti adhippāyo. Kena sādhīyati? Suttena, suttassa anto suttanto, ko so? So so atthavikappo, tasmiṃ suttante niyuttāni vacanāni suttantikāni. Tesaṃ suttantikānaṃ vacanānamatthaṃ. Tassa tassa āgamasuttassa abhidhammavinayasuttassa cānurūpaṃ paridīpayantī, ayaṃ tāvettha samāsato atthavibhāvanā – ‘‘itipi so bhagavā’’tiādīnaṃ (saṃ. ni. 2.41; 5.479; a. ni. 

1.249。
所谓法灯，即是如来的法。
如法和律是如佛所说的，因此如法和律被佛的弟子所了解、所领悟，那些弟子是以无差别的心态来接受佛陀的意图。这里的"以前"指的是古代的长老们。所谓的义注，是指义注的复数形式。
在义注中所说的意义，都是为那些记录下来的内容而阐述的。所有的标准是什么？不是，而是指在此处的律中，智慧者的教导是有深意的，然而在大义注中，即使是真理，也会被视为错误，这应当被理解为记录下来的内容。
因此，义注中所说的意义是从所说的内容出发，逐渐深入的。经文的内容是经文的组成部分。
"内"在这里是指内部的组成部分等。经文的内容是那些经文的组成部分，意味着那些经文的内容。
或者说，"内在"是指内部，"合适"是指意图。由谁来合适？由经文，内在的经文，谁是那经文？那是意义的构造，在那经文中有相关的言辞。
关于这些经文的言辞，其意义是为了阐明。它们的意义是适合于每一部经文，适合于法、律和义注等。
这是对"如是是佛"的阐述（《相应部》2.41；5.479；《增支部》）。

6.10; pārā. 1) suttantikānaṃ vacanānamatthaṃ āgamasuttantānurūpaṃ. ‘‘Vivādādhikaraṇaṃ siyā kusalaṃ siyā akusalaṃ siyā abyākata’’nti (cūḷava. 220) evamādīnaṃ abhidhammasuttantikānaṃ vacanānamatthaṃ abhidhammasuttantānurūpanti evamādi. Hessatīti bhavissati, karīyissatīti adhippāyo. Vaṇṇanāpīti ettha api-saddo sampiṇḍanattho, so tasmāti padena yojetabbo. Kathaṃ? Paṇḍitānaṃ pamāṇattāpi vitthāramaggassa samāsitattāpi vinicchayassa asesitattāpi tantikkamassa avokkamitattāpi suttantikavacanānaṃ suttantaṭṭhakathānurūpaṃ dīpanatopi tasmāpi sakkaccaṃ anusikkhitabbāti. Ettha ‘‘tantikkamaṃ avokkamitvā’’ti vacanena siddhepi ‘‘aṭṭhakathācariyā verañjakaṇḍādīsu ‘suttantikānaṃ bhāro’ti gatā, mayaṃ pana vatvāva gamissāmā’’ti dassetuṃ ‘‘suttantikāna’’nti vuttaṃ kira.

Ganthārambhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Bāhiranidānakathāvaṇṇanā

Tadaṅgavinayādibhedena vinayassabahuttā vinayo tāva vavatthapetabbo. ‘‘Buddhena dhammo vinayo ca vutto’’ti pubbe vuttattā idāni ‘‘vuttaṃ yenā’’ti na vattabbanti ce? Tassa evamādivacanaṃ sandhāya vuttanti sambandho. Dhāritaṃ yena cābhataṃ. Yatthappatiṭṭhitañcetanti vacanaṃ sakalampi vinayapiṭakaṃ sandhāya vuttaṃ. Attapaccakkhavacanaṃ na hotīti āhacca bhāsitaṃ na hotīti adhippāyo. Na hi bhagavato atītādīsu appaccakkhaṃ kiñci atthi. Yadi attapaccakkhavacanaṃ na hoti, padasodhammāpattiṃ na janeyyāti ce? Na, sāvakabhāsitassapi padasodhammāpattijananato. Niyamābhāvā atippasaṅgoti ce? Na, padasodhammasikkhāpadaṭṭhakathāyaṃ ‘‘saṅgītittayaṃ āruḷho’’ti visesitattā. Tathā aṭṭhakathāyampi saṅgītiṃ āruḷhattā ‘‘khandhānañca paṭipāṭi…pe… saṃsāroti pavuccatī’’ti (dha. sa. aṭṭha. nidānakathā; vibha. aṭṭha. 226 saṅkhārapadaniddesa) evamādivacanaṃ, yañca saṅgītiāruḷhakkamānugataṃ, taṃ padasodhammāpattiṃ janetīti āyasmā upatisso.

Paṭhamamahāsaṅgītikathāvaṇṇanā

Paṭhamamahāsaṅgīti nāma cāti ettha ca-saddo atirekattho, tena aññāpi atthīti dīpeti. Tampi sālavanaṃ upagantvā mittasuhajje apaloketvā nivattanato upavattananti pākaṭaṃ jātaṃ kira. Yamakasālānanti ekā kira sālapanti sīsabhāge, ekā pādabhāge. Tatrāpi eko taruṇasālo sīsabhāgassa āsanne hoti, eko pādabhāgassa, mūlakhandhaviṭapapattehi aññamaññaṃ saṃsibbitvā ṭhitasālānantipi vuttaṃ. Anupādisesāya nibbānadhātuyāti itthambhūtalakkhaṇe karaṇavacanaṃ ‘‘katakicco pītija hāsa ceto averamukhenābhatakuṇḍalenā’’tiādīsu viya. Parinibbāne parinibbānahetu, tasmiṃ ṭhāne vā mā socittha cittena, mā paridevittha vācāya ‘‘paridevanaṃ vilāpa’’nti vacanato. Mahāsamaṇenāti nissakkatthe karaṇavacanaṃ. Sūriyaṃ’sūbhi paṭukarā’bhā’riṇassa tāṇā ityatreva. Yañca bhagavato anuggahaṃ, tassa anuggahassāti ācariyā. Ekacce pana ‘‘yaṃ yasmā ahaṃ anuggahito’’ti vadanti. Nibbasanānīti niṭṭhitavasanakiccāni, mayā paribhuñjitvā apanītāni . Yadi suyuttāni dhāressasīti pucchati, kavacasadisāni sāṇāni. Issariyasadisā nava anupubbavihārādayo. Aṭṭha samāpattiyo nirodhasamāpatti ca paṭilābhakkamena ‘‘anupubbavihārā’’ti vuttā.

Anāgate sannikaṭṭhe, tathātīte cirantane;

Kāladvayepi kavīhi, purāsaddo payujjate.


1.249。
关于这些的言辞的意义，是适合于每一部。如"可能是善的、不善的、无记的"（《小诤事》220）等的言辞的意义，是适合于。
"将会"，即"将会成为"的意思。
这里的"也"是连接词的意思，应该与"因此"一词连用。如何连用呢？因为是智者的标准，因为是概括的方法，因为是无遗漏的判决，因为没有偏离次第，因为阐明了的言辞与的义注相符，因此也应当认真学习。
这里"没有偏离次第"的说法，即使已经成就了，但为了表明"注释家们在谈到'的负担'时也这样说，我们也将这样说"，因此说了""。
开始论述的阐述完毕。
外部缘起的阐述
由于有不同种类的律，如身业律等，所以应该对律加以界定。"佛说法和律"，之前已经说过了，所以现在就不需要说"由谁说"了。这是指那样的话语。保持和带来的。以及所依止的，这句话是指整个律藏。不是直接说的话，而是引述的。因为对世尊来说，过去等都不是不现见的。
如果不是直接说的话，就不会产生对语句的违犯吗？不会,因为连弟子说的话也会产生对语句的违犯。没有规定就会过度推论吗？不会,因为在对语句违犯的注疏中,已经说明了"三结集"。
同样在注疏中也说到了"结集"，"蕴的次第...轮回"等。这些都是按照结集的次第而产生对语句违犯的。
第一次结集的阐述
这里的"和"表示还有其他的。这也是因为进入沙罗树林,观察朋友和亲属而返回的缘故而显现出来的。
所谓的双沙罗树,一个在头部附近,一个在脚部附近。其中,一棵嫩沙罗树在头部附近,一棵在脚部附近,以茎干、树枝和叶子相互缠绕而立的沙罗树。
"无余涅槃界"是以工具格表示特征,如"已尽其事,喜悦和微笑,以无瑕的耳环"等。
"涅槃"是指涅槃的缘由,不要以心中悲伤,不要以言语悲叹"悲叹和哀悼"。
"大沙门"是以工具格表示原因。如"太阳的光明照耀于大象"。
佛陀的恩赐,即是对此恩赐。有些人说"我之所以受到恩赐"。
"已脱离"指已完成穿着的任务,我已经穿过并脱下。
如果问"你是否能正确地保持",就像盔甲一样的衣服。
"渐次住处"等九种禅定以及灭尽定,都称为"渐次住处"。
过去和未来的两个时间,诗人都使用"古"这个词。


Satthusāsanameva pariyatti satthusāsanapariyatti, sā suttageyyādivasena navaṅgā. Tipiṭakameva sabbapariyattippabhedaṃ dhārentīti tipiṭakasabbapariyattippabhedadharā. ‘‘Vinā na sakkā’’ti na vattabbaṃ ‘‘tipiṭakasabbapariyattippabhedadhare’’ti vuttattā, evaṃ santepi atthi viseso tehi sammukhāpi asammukhāpi sutaṃ, therena pana asammukhāpaṭiggahitaṃ nāma natthīti. Na vāyanti ettha vāti vibhāsā, aññāsipi na aññāsipīti attho. Tatra uccinane. Bahusaddo vipullattho ‘‘anantapāraṃ bahu veditabbamitya’’treva. Pubbe ‘‘tipiṭakasabbapaayattippabhedadhare’’ti vuttattā ‘‘bahu cānena…pe… pariyatto’’ti na yujjatīti ce? Na, tipiṭakassa anantattā, tasmā amhe upādāya tena bahu pariyattoti adhippāyo. Itarathā ānandatthero tehi appassutoti āpajjati, ‘‘asammukhā paṭiggahitaṃ nāma natthī’’ti vacanavirodho ca. Aḍḍhamāso atikkantoti ettha eko divaso naṭṭho, so pāṭipadadivaso, kolāhaladivaso nāma so, tasmā idha na gahito. Saṃvegavatthuṃ kittetvā kīḷanato sādhukīḷanaṃ nāma. Svepīti api-saddo apekkhāmantānuññāya. Subhasuttaṃ ‘‘aciraparinibbute bhagavatī’’ti (dī. ni. 

1.249。
佛陀的教法即是教法的框架，这框架依照经文、颂歌等分为九类。三藏即是所有框架的种类，承载着三藏所有框架的种类。
“没有就无法”是不应说的，因为已说“承载着三藏所有框架的种类”，即使如此，仍然有特别之处，面对面也好，不面对面也好，所听到的内容，长老所说的内容中并没有不面对面所接受的。
“这里没有流动”是指阐述，意指“既不是这个，也不是那个”。
在此提到的是“广义”的意思，“应知为无穷的”。
之前已说“承载着三藏所有框架的种类”，因此“广泛地...等...被界定”是没有道理的。不是，三藏是无穷的，因此我们以此为基础，意指广泛的框架。
否则，阿难长老因其少闻而陷入了“没有不面对面所接受的”这句话的矛盾。
“半个月已过”是指有一天失去，即是修行之日，称为喧闹之日，因此在此不被接受。
关于振奋的事物，阐述了良好的游戏，即良好的玩耍。
“今天”是指“也”的意思，表示期望的意思。
善经中说“佛陀快速涅槃”（《

1.444) vuttattā caturāsītidhammakkhandhasahassesu antogadhaṃ na hotīti ce? Na, bhagavato kāle laddhanayattā kathāvatthu viya. Chaḍḍitā patitā uklāpā chaḍḍitapatitauklāpā. Āṇā eva appaṭihataṭṭhena cakkanti āṇācakkaṃ. Ekato ettha nipatantīti ekanipātanaṃ. Ākāsena āgantvā nisīdīti eketi etaṃ dutiyavāre gamanaṃ sandhāyāti āyasmā upatisso . Paṭhamaṃ vā ākāsena gantvā parisaṃ patvā bhikkhupantiṃ apīḷento pathaviyaṃ nimujjitvā āsane eva attānaṃ dassesi. Ubhayathā ca āpāthaṃ gato, tena ubhayampi yujjati, aññathā dvīsu ekaṃ abhūtaṃ āpajjati.

Athakho āyasmā mahākassapo āyasmantaṃ upāliṃ pucchi…pe… āyasmā upālitthero vissajjesīti idaṃ pubbe ‘‘paṭhamaṃ āvuso upālī’’tiādinā (cūḷava. 439) vuttapucchāvissajjanaṃ saṅkhipitvā saṅgītikārakehi dassitavacananti gaṇṭhipade likhitaṃ. Tathā hotu, kimatthaṃ panettha ‘‘nidānampi pucchi, puggalampi pucchi, vatthumpi pucchī’’ti evaṃ pubbe dassitānukkamena avatvā ‘‘vatthumpi pucchi, nidānampi pucchi, puggalampi pucchī’’ti evaṃ anukkamo katoti? ‘‘Vatthumūlakattā sikkhāpadapaññattiyā uppaṭipāṭiyā vutta’’nti vadanti eke. Ettha pana vicāraṇā verañjakaṇḍe sampatte karīyati. Rājāgāraketi evaṃnāmake uyyāne. Abhiramanārahaṃ kira rājāgārampi. Tattha, yassa vasenetaṃ evaṃ nāmaṃ labhati. Atha kho ‘‘āyasmā mahākassapo’’tiādinā pubbe vuttameva saṅkhipitvā dasseti saṅgītikārako vasīgaṇo. Yadi evaṃ yathā nidānampi pucchi, puggalampi pucchīti ettha pucchākkamo dassito, tathā ānandattherassa vissajjanakkamopi kimatthaṃ na dassitoti ce? Iminānukkamena saṅgahaṃ pañcapi nikāyā anāruḷhāti dassanatthaṃ. Kathaṃ pana āruḷhāti? Āyasmā mahākassapo pañcapi nikāye anukkameneva pucchi, ānandatthero pana anukkameneva pucchitampi apucchitampi tassa tassa suttassa sabhāvaṃ antarā uppannaṃ vatthuṃ uddesaniddesakkamaṃ mātikāvibhaṅgakkamanti evamādisabbaṃ anurūpavacanaṃ pakkhipitvā vissajjesi, tenevāha ‘‘eteneva upāyena pañcapi nikāye pucchī’’ti. Atha vā ‘‘ambalaṭṭhikāyaṃ rājāgārake’’ti vattabbe ‘‘rājāgārake ambalaṭṭhikāya’’nti uppaṭipāṭivacanenapi imamatthaṃ dīpeti. ‘‘Ambalaṭṭhikāyaṃ viharati rājāgārake’’ti hi vuttaṃ.

Gahakāranti imassa attabhāvagehassa kārakaṃ taṇhāvaḍḍhakiṃ gavesanto yena ñāṇena sakkā so daṭṭhuṃ, tassatthāya dīpaṅkarapādamūle katābhinīhāro ettakaṃ kālaṃ anekajātisaṃsāraṃ taṃ ñāṇaṃ avindanto vicarinti attho. Dukkhā jāti punappunanti idaṃ gahakārakagavesanassa kāraṇavacanaṃ. Sabbā te phāsukāti tava sabbā anavasesakilesaphāsukā mayā bhaggā. Gahakūṭaṃ nāma avijjā. Somanassasahagataṃ ñāṇaṃ somanassamayaṃ. Na hi somanassamayaṃ ñāṇaṃ khandhasabhāvabhedato. Daḷhīkammasithilakaraṇappayojanāti yebhuyyatāya vuttaṃ, taṃ pana tattha tattha pakāsayissāma. Aññamaññasaṅkaravirahite dhamme ca vinaye cāti ettha pāṇātipāto akusalanti evamādīsu maraṇādhippāyassa jīvitindriyupacchedakappayogasamuṭṭhāpikā cetanā akusalaṃ, na pāṇasaṅkhātajīvitindriyassa upacchedakasaṅkhāto atipāto. Tathā adinnassa parasantakassa ādānasaṅkhātā viññatti abyākato dhammo, tabbiññattisamuṭṭhāpikā theyyacetanā akusalo dhammoti (paṭṭhā. 1.

1.249。
佛陀的教法即是教法的框架，这框架依照经、颂等分为九类。三藏即是包含所有框架种类的。
"没有就无法"是不应该说的,因为已说"承载着三藏所有框架的种类"。即使如此,仍然有特别之处,无论是亲自听闻还是非亲自听闻,所听到的内容,长老所说的内容中并没有非亲自接受的。
"这里没有流动"是指阐述,意指"既不是这个,也不是那个"。
提到的"广义"是指"应知为无穷的"。
之前已说"承载着三藏所有框架的种类",因此"广泛地...等...被界定"是没有道理的。不是,三藏是无穷的,因此我们以此为基础,意指广泛的框架。
否则,阿难长老因其少闻而陷入了"没有非亲自接受的"这句话的矛盾。
"半个月已过"是指有一天失去,即是修行之日,称为喧闹之日,因此在此不被接受。
关于振奋的事物,阐述了良好的游戏,即良好的玩耍。
"今天"是指"也"的意思,表示期望的意思。
善经中说"佛陀快速涅槃"（《长部》1.444），因此不包含在八万四千法藏中吗？不是,因为在佛陀时代获得的观点,如《论事》一样。
"被抛弃、落下、被丢弃"是指被抛弃、落下、被丢弃。
"法轮"是因为没有阻碍而转动。
"一起落下"是指同时落下。
"从虚空来坐下"是指第二次前往,长老乌巴利说。
或者是先从虚空前往众会,不压迫比丘众,在地上坐下显现自己。两种方式都出现了,因此都成立,否则就有一种是虚假的。
然后,长老摩诃迦叶问长老乌巴利...长老乌巴利长老回答...这是之前"首先,朋友乌巴利"等（《小诤事》439）所说的问答的简略,是结集者所说的话,如注疏所写。
是这样,为什么在此没有按之前所示的次第说"问了因缘,问了人,问了事"而是说"问了事,问了因缘,问了人"呢？有人说是因为制定学处的次第不同。但这里的讨论在谈到《毗柰耶》时进行。
"王宫园"是这样名称的园林。据说王宫园也很适合娱乐。
然后,结集者简略地说"长老摩诃迦叶"等之前所说的。
如果像"问了因缘,问了人"这样显示了提问的次第,为什么阿难长老的回答次第没有显示呢？是为了显示五部尼柯耶都没有被编入。那么,是如何编入的呢？长老摩诃迦叶依次提问了五部尼柯耶,阿难长老则将被提问的以及未被提问的,适合于每一经的本质、次第、大纲等一切内容,都适当地回答。因此说"以这种方式问了五部尼柯耶"。
或者,应该说"在阿罗毗园的王宫园"，而说"在王宫园的阿罗毗"也表达了同样的意思。因为说的是"住在阿罗毗园的王宫园"。
"建造者"指寻找这个身体的家的渴爱的建造者。通过什么智慧能看见他呢？为此在因陀罗尼山脚下发起了决心。
"生是痛苦,再生是痛苦"是说明寻找建造者的原因。
"你的一切痛苦都被我破坏了"。
"房屋顶"指无明。
"伴随喜悦的智慧"指喜悦性的智慧。因为以蕴的本质来区分,喜悦性的智慧是不存在的。
"坚固或松散的目的"通常这样说,但我们将在各处阐明。
"法和律没有相互混杂"中,杀生是不善,这是指以杀害生命为目的的意志,而不是生命根本的杀害。同样,取不属于自己的东西,即偷盗的意识是无记法,是由此意识生起的盗窃意志是不善法。（《发趣论》1.）

1.27) evamādinā aññamaññasaṅkaravirahite dhamme paṭibalo vinetuṃ. Jātarūparajataṃ parasantakaṃ theyyacittena gaṇhantassa yathāvatthuṃ pārājikathullaccayadukkaṭesu aññataraṃ, bhaṇḍāgārikasīsena diyyamānaṃ gaṇhantassa pācittiyaṃ, attatthāya gaṇhantassa nissaggiyaṃ pācittiyaṃ, kevalaṃ lolatāya gaṇhantassa anāmāsadukkaṭaṃ, rūpiyachaḍḍakasammatassa anāpattīti evaṃ aññamaññasaṅkaravirahite vinayepi paṭibalo vinetunti attho. Bhāvetīti vaḍḍheti, etena phalavasena javanavasena ca cittassa vuddhiṃ dasseti. ‘‘Avisiṭṭha’’nti pāṭho, sādhāraṇanti attho.

Desentassa vasenettha, desanā piṭakattayaṃ;

Sāsitabbavasenetaṃ, sāsanantipi vuccati.

Kathetabbassa atthassa, vasenāpi kathāti ca;

Desanā sāsanā kathā, bhedampevaṃ pakāsaye.

Sāsanassa napuṃsakattā ‘‘yathā…pe… dhammasāsanānī’’ti vuttaṃ. Duccaritasaṃkilesaṃ nāma atthato cetanā, tathākārappavattacittuppādo vā. Aniccādilakkhaṇaṃ paṭivijjhitvā pavattattā vipassanācittāni visayato lokiyā’bhisamayo asammohato lokuttaro, lokuttaro eva vā abhisamayo visayato nibbānasaṅkhātassa atthassa, itarassa maggādikassa asammohatotipi eke. Ettha ‘‘paṭivedho’’ti vuttaṃ ñāṇaṃ, taṃ kathaṃ gambhīranti ce? Gambhīrassa udakassa pamāṇaggahaṇakāle dīghena pamāṇena bhavitabbaṃ, evaṃ alabbhaneyyabhāvadassanatthaṃ idānīti vuttanti eke. Yassa catthāya maggaphalatthāya. Tañca atthaṃ nānubhonti nādhigacchanti kañci attanā adhippetaṃ, itivādapamokkhañca. Kasmā? Atthassa anupaparikkhitvā gahitattā. Adhigataphalattā paṭividdhākuppo. Puna khīṇāsavaggahaṇena arahantameva dasseti, na sekkhaṃ. So hi yathā bhaṇḍāgāriko rañño kaṭakamakuṭādiṃ gopetvā icchiticchitakkhaṇe upaneti, evaṃ sahetukānaṃ sattānaṃ maggaphalatthāya dhammaṃ desesi. Tāsaṃyeva tattha vinayapiṭake pabhedato vuttattā, vāyamitvā tā eva pāpuṇātīti ācariyā. Kimatthaṃ tissova vijjā tattha vibhattāti? Sīlasampattiyā etaparamupanissayabhāvato. ‘‘Aparehipi sattahaṅgehi samannāgato bhikkhu vinayadharo hoti. Āpattiṃ jānāti, anāpattiṃ, lahukaṃ āpattiṃ, garukaṃ āpattiṃ, anekavihitaṃ pubbenivāsaṃ anussarati…pe… dibbena cakkhunā visuddhena atikkantamānusakena satte passati…pe… āsavānañca khayā…pe… upasampajja viharatī’’ti (pari. 327) suttamettha sādhakaṃ. Vinayaṃ pariyāpuṇitvā sīlasampattiṃ nissāya āsavakkhayañāṇena saheva viya dibbacakkhupubbenivāsānussatiñāṇāni paṭilabhati. Visuṃ etesaṃ parikammakiccaṃ natthīti dassanatthaṃ tāsaṃyevāti vuttanti ca vadanti eke. Abhidhamme pana tissovijjā cha abhiññā catasso ca paṭisambhidā aññe ca sammappadhānādayo guṇavisesā vibhattā. Kiñcāpi vibhattā, tathāpi visesato paññājātikattā catasso paṭisambhidā pāpuṇātīti dassanatthaṃ tāsaṃ tatthevāti avadhāraṇavipallāso kato. Attanā duggahitena dhammenāti pāṭhaseso. Kattari cetaṃ karaṇavacanaṃ, hetutthe ca, attanā duggahitahetūti adhippāyo. Kasmā panāti ‘‘anulomiko’’ti vuttatthaṃ dīpeti.

Paṭhamamahāsaṅgītikathāvaṇṇanānayo.

Dutiyasaṅgītikathāvaṇṇanā

Pannabhārāti patitakkhandhabhārā. ‘‘Bhārā have pañcakkhandhā’’ti (saṃ. ni. 

1.249。
如此等方式,能够善巧地教导没有相互混杂的法。
对于以偷盗之心取他人所有的金银,应当根据情况判决为波罗夷、僧残或突吉罗;作为库藏管理员而受赠予时,应当判决为波逸提;为自己而取时,应当判决为尼萨耆波逸提;仅出于贪欲而取时,应当判决为不触犯。如此善巧地教导没有相互混杂的律。
"修习"即增长,这显示了以果力和速疾力增长心的增长。
"无差别"的读法,意思是普遍的。
这里的"教诫"是指依教诫而有三藏;
"教诫"也是指被教诫的对象;
"说法"也是依所说的对象;
如此显示了教诫、说法、说话的差别。
由于"教诫"是中性,所以说"如法教诫"。
"不善行的污染"从字面上说是意志,或者是如此行相发起的心。
通过洞见无常等特相而发生的内观心,从对象上说是世间的证悟,从无迷惑上说是出世间的,或者说,对于涅槃的对象是出世间的证悟,对于道等的对象是无迷惑的。
这里说的"通达"是智慧,为什么说它深奥呢?有人说,像测量深水一样,需要长长的标尺,以显示其不可得性。
为了什么目的?为了道果。但是他们自己不能体验、不能证得任何自己所希望的,也不能摆脱争论。为什么?因为没有审查就抓住了对象。由于已证得果位,不可动摇。
再次以"已尽诸漏"来指示阿罗汉,而不是学者。因为如同库藏管理员隐藏国王的戒指等,为适当的众生说法,为他们的道果而说法。由于在律藏中已详细说明了这些,通过努力也能证得。
为什么在此三明被详述?因为依戒行圆满而是最上依止。
这里有经文证明:具备七支的比丘是律师,知罪、无罪、轻罪、重罪,忆念宿住,以天眼观见众生,漏尽解脱。
通过学习律藏,依戒行圆满,仿佛同时获得漏尽智和宿住通等。有人说,为了显示这些没有单独的修习任务。
但在阿毗达摩中,这三明、六神通、四无碍解等特殊功德都被详述。虽然被详述,但由于以慧为主,所以特别是四无碍解。因此强调这些在此处。
"以自己所不善受持的法"是省略的句子。这是主格宾格关系,意思是"以自己所不善受持的因"。
这是为了说明"顺从"的意思。
第一次结集的阐述结束。
第二次结集的阐述
"负担"指已落下的蕴。"诚然,五蕴是负担"（《相应部》）。

3.22) hi vuttaṃ. ‘‘Sammukhā bhavissāma na bhavissāmā’’ti vattāro. Tesu daharā kira. Jamminti lāmakaṃ.

Dutiyasaṅgītikathāvaṇṇanānayo.

Tatiyasaṅgītikathāvaṇṇanā

Brahmalokācavitvāti ettha cattāro maggā pañcānantariyāni niyatamicchādiṭṭhīti imeyeva niyatā, na mahaggatā, tasmā paṇidhivasena heṭṭhupapattipi hoti. Aticchathāti aticca icchatha, gantvā bhikkhaṃ pariyesathāti adhippāyo. Keṭubhaṃ nāma kabyakaraṇavidhiyuttaṃ satthaṃ. Kiriyākappaṃ ityeke, kattākhyādilakkhaṇayuttasatthaṃ. Asandhimittāti tassā nāmaṃ. Tassā kira sarīre sandhayo na paññāyanti, madhusitthakena kataṃ viya sarīraṃ hoti. Tasmā ‘‘evaṃnāmikā jātā’’tipi vadanti. Māgadhakena patthena cattāro patthā āḷhakaṃ, cattāri āḷhakāni doṇaṃ, catudoṇā mānikā, catumānikā khārikā, vīsatikhāriko vāhoti. Kethumālāti ‘‘sīsato uṭṭhahitvā ṭhito obhāsapuñjo’’ti vadanti. Rājiddhiadhikārappasaṅgenetaṃ vatthu vuttaṃ, nānukkamena. Anukkamena pana buddhasāsanāvahāraṃ vatthuṃ dīpento ‘‘rājā kirā’’tiādimāha. Kilesadamanena dantaṃ. Kāyavācāhi guttaṃ. ‘‘Pācīnamukho’’tipi pāṭho atthi. Pubbe jeṭṭhabhātikattā teneva paricayena pattaggahaṇatthāya ākāraṃ dasseti. Abhāsīti ‘‘bhāsissāmī’’ti vitakkesi. Apare ‘‘aññātanti vuttepi sabbaṃ abhaṇī’’ti vadanti. Amatanti nibbānasaṅkhātāya nivattiyā saguṇādhivacanaṃ, tassā appamādo padaṃ maggo. Maccūti pavattiyā sadosādhivacanaṃ, tassā pamādo padaṃ maggoti evaṃ cattāri saccāni sandassitāni honti. Saṅghasaraṇagatattā saṅghanissitā pabbajjā, bhaṇḍukammassa vā tadāyattattā. Nigrodhattherassānubhāvakittanādhikārattā pubbe vuttampi pacchā vattabbampi sampiṇḍetvā āha ‘‘puna rājā asokārāmaṃ nāma mahāvihāraṃ kāretvā saṭṭhisahassāni…pe… caturāsītivihārasahassāni kārāpesī’’ti. ‘‘Puthujjanakalyāṇakassa vā paccavekkhitaparibhogo’’ti vacanato sekkhāva paramatthato dāyādā, tathāpi thero mahindakumārassa pabbajjatthaṃ ekena pariyāyena lokadhammasiddhena evamāha ‘‘yo koci mahārāja…pe… orasaṃ putta’’nti. Vuttañhi vede –

‘‘Aṅgā aṅgā sambhavasi, hadayā adhijāyase;

Attā ve putto nāmāsi, sa jīva saradosata’’nti.


3.22。
确实如此。“我们将会在面前，不会在面前”是所说的。对此，他们是年轻的。用来形容的是“光亮”。
第二次结集的阐述结束。
第三次结集的阐述
“从梵天界出生”是指四种道、五种即得道，这些都是确定的，而不是高远的，因此在意愿的意义上，即使是下生也是可以的。“超越”是指超越、愿望，去寻求乞食的意思。所谓“切割”的是指与剃发相关的法则。有些人说是“行法”，是指与行为、说法等特征相关的法则。“无缝的朋友”是指这名称。因为其身体上没有缝合，像是用蜂蜜与黄油混合而成的身体。因此说“如此命名的出生”。
来自摩揭陀的四个愿望是“愿望”，四个愿望是“愿望”，四个愿望是“希望”，四个愿望是“希望”，二十个愿望是“二十个愿望”。“头顶上的光辉”是指“从头顶升起的光辉”。
与国王的权力相关的内容被说出，不是依次的。而是依次阐述佛教的教义时说“国王确实……”等。
通过抑制烦恼而得到了驯服。通过身口意的守护。也有“面朝东”的读法。由于是长兄，因此以此为缘显示了接受的方式。
“我将会说”是指“我将会说”的思考。有些人说“即使说了‘他知道’也什么都没说”。“不死”是指涅槃，与有德的名词相应，因此没有过失的词是道。死亡是指生起的过失，因此过失的词是道，这样四个真理被显示出来。
由于归依僧团，因此出家是依赖僧团的，因果法则的关系。由于尼哥罗长老的影响力，之前所说的也被后来的说法所涉及，故说“国王阿索卡建造了名为大寺的寺院，建立了六万……等，建立了四十八座寺院”。
“对于普通人有善行的观察”是指学者从究竟上来说是继承者，然而长老为了使大王的儿子出家，便以一种方式说出了世俗的法。
在《吠陀》中有这样说：
“你每个部分都能存在，心也能生起；你确实是自己的儿子，他活着是充满生命的。”


Tasmā iminā pariyāyena oraso putto mātāpitūhi pabbajito ce, atthato te sayaṃ pabbajitā viya honti. Dhammakathikā kasmā nārocenti? Rājā ‘‘theraṃ gaṇhitvā āgacchathā’’ti amacce pesesi, dhammakathikā therassa āgamanakāle parivāratthāya pesitā, tasmā. Apica tena vuttavidhināva vadanti caṇḍattā, caṇḍabhāvo cassa ‘‘ambaṃ chinditvā veḷuyā vatiṃ karohī’’ti vuttaamaccavatthunā vibhāvetabbo. Kasmā pana dhammakathikā rājāṇāpanaṃ karontīti? ‘‘Sāsanaṃ paggahetuṃ samattho’’ti vuttattā. Dīpakatittiroti kūṭatittiro. Ayaṃ pana kūṭatittirakamme niyuttopi suddhacitto, tasmā tāpasaṃ pucchi. Sāṇipākāranti sāṇipākārena. Vibhajitvā vadatīti vibhajjavādī ‘‘atthi khvesa brāhmaṇa pariyāyo’’tiādinā (pārā. 5). Apica sassatavādī ca bhagavā ‘‘atthi, bhikkhave, ajātaṃ abhūtaṃ asaṅkhata’’ntiādi (itivu. 43)-vacanato. Ekaccasassatiko ca ‘‘sappaccayā dhammā, appaccayā dhammā’’ti (dha. sa. dukamātikā 7) vacanato. Antānantiko ca –

‘‘Gamanena na pattabbo, lokassanto kudācanaṃ;

Na ca appatvā lokantaṃ, dukkhā atthi pamocanaṃ’’. (saṃ. ni. 1.107; a. ni. 4.45);

‘‘Anamataggoyaṃ, bhikkhave, saṃsāro pubbakoṭi na paññāyatī’’ti (saṃ. ni. 2.124; cūḷani. kappamāṇavapucchāniddesa 61) vacanato. Amarāvikkhepikapakkhampi īsakaṃ bhajati bhagavā ‘‘sassato lokoti abyākatametaṃ asassato lokoti abyākatameta’’ntiādiabyākatavatthudīpanato sammutisaccadīpanato ca. Tañhi ajjhattabahiddhādivasena na vattabbaṃ. Yathāha ‘‘ākiñcaññāyatanaṃ na vattabbaṃ ajjhattārammaṇantipī’’tiādi (dha. sa. 1437). Tathā adhiccasamuppannikapakkhampi bhajati ‘‘laddhā mudhā nibbutiṃ bhuñjamānā’’ti (khu. pā. 6.7; su. ni. 230) vacanato. Tattha hi mudhāti adhiccasamuppannavevacanaṃ. Saññīvādādiko ca bhagavā saññībhavaasaññībhavanevasaññīnāsaññībhavavasena. Ucchedavādī ca ‘‘ahañhi, brāhmaṇa, ucchedaṃ vadāmi rāgassā’’ti (pārā. 6) vacanato. Diṭṭhadhammanibbānavādī ca ‘‘khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariya’’nti (mahāva. 23; dī. ni. 2.215; saṃ. ni. 

3.22。
因此，依此说法，若是出家者由父母所出，则他们实际上就像是自己出家一样。法师为何不接受呢？国王命令大臣“请带领长老来”，法师是为了迎接长老而被派遣的，因此如此。此外，他们还以所说的方式表达了愤怒，愤怒的状态应当通过“砍下母亲的树来做”的大臣的衣服来阐明。
为何法师会做出这样的行为？因为他们被说成“能够接受教法”。“灯塔”是指“灯塔的顶端”。而这个灯塔的工作是即使被固定也能保持清净，因此询问了修行者。
“以法为基础”是指以法为基础而说。通过分析地说，即分析者说“这里有这样的教法”（《长部》5）。此外，永恒论者也如佛所说“比丘们，确实有未生、未成、无造作的”（《法句经》43）的话。某些永恒论者如“有条件的法，有少条件的法”（《大智度论》7）所说。
无始无终的说法是：
“通过行走无法到达，世间的尽头无时可见；
也无法少少地到达世间，痛苦的解脱是存在的。”（《相应部》1.107；《增支部》4.45）
“这无始的轮回，比丘们，过去的无数世无法知晓。”（《相应部》2.124；《小经》61）
佛陀也承认有无常的观点，正如他所说“这是永恒的世界，这是非永恒的世界”，以及通过未表述的法则和共识真理来阐明。
这确实是从内外等方面来看都不应当存在的。正如所说“无所依赖的境界是不应当存在的，内在的对象也是如此”（《大智度论》1437）。
同样，关于因缘所生的观点也被承认“获得了无为的安宁，享受着”（《大宝藏经》6.7；《增支部》230）所说。
在这里，“无为”是指因缘所生的言辞。佛陀也以有感知和无感知的状态来论述。断灭论者说“我确实，婆罗门，我说断灭是贪欲的”（《长部》6）所说。
看到现实的涅槃论者说“已断生死，过着梵行”（《大品经》23；《中部》2.215；《相应部》）。


 vacanato, ‘‘natthi dāni punabbhavo’’ti (mahāva. 16) vacanato, diṭṭheva dhamme nirodhasamāpattidīpanato ca. Evaṃ tena tena pariyāyena tathā tathā veneyyajjhāsayānurūpaṃ vibhajitvā vadatīti vibhajjavādī bhagavāti.

Tatiyasaṅgītikathāvaṇṇanānayo.

Pupphanāmo sumanatthero. Mahāpadumattheroti eke. Mahiṃsakamaṇḍalaṃ andharaṭṭhanti vadanti. Dhammacakkhu nāma tayo maggā. Sotāpattimagganti ca eke. Pañcapi raṭṭhāni pañca cīnaraṭṭhāni nāma. Rājagaheti deviyā katavihāre. Silakūṭamhīti pabbatakūṭe. Vaḍḍhamānanti alaṅkaraṇacuṇṇaṃ. Ariyadese atīva sammataṃ kira. Ekarasena nāthakaraṇā iti damiḷā. Sārapāmaṅganti uttamaṃ pāmaṅgaṃ. Petavatthuādinā saṃvejetvā abhisamayatthaṃ saccasaṃyuttañca. Meghavanuyyānaṃ nāma mahāvihāraṭṭhānaṃ. ‘‘Dvāsaṭṭhiyā leṇesū’’ti pāṭho. Dasabhātikanti abhayakumārādayo dasa, te idha na vuttā. Vutthavasso pavāretvāti cātumāsiniyā pavāraṇāyāti attho. Paṭhamapavāraṇāya vā pavāretvā ekamāsaṃ tattheva vasitvā kattikapuṇṇamāsiyaṃ avoca, aññathā ‘‘puṇṇamāyaṃ mahāvīro’’ti vuttattā na sakkā gahetuṃ. Mahāvīroti buddhopacārena dhātuyo vadati. Jaṅghappamāṇanti ‘‘thūpassa jaṅghappamāṇa’’nti vadanti. Mātulabhāgineyyā cūḷodaramahodarā. Dharamānassa viya buddhassa rasmi sarasarasmi, rañño lekhāsāsanaṃ appesi, evañca mukhasāsanamavoca. Doṇamattā magadhanāḷiyā dvādasanāḷimattā kira. ‘‘Paricchinnaṭṭhāne chijjitvā’’ti pāṭho. Sabbadisāhi pañca rasmiyo āvaṭṭetvāti pañcahi phalehi nikkhantattā pañca, tā pana chabbaṇṇāva. Kattikajuṇhapakkhassa pāṭipadadivaseti juṇhapakkhassa paṭhamadivaseti attho. Mahābodhiṭṭhāne parivāretvā ṭhitanāgayakkhādidevatākulāni. Gopakā nāma rājaparikammino tathābhāvakiccā. Tesaṃ kulānaṃ nāmantipi keci. Udakādivāhā kāliṅgā. Kāliṅgesu janapadesu jātisampannaṃ kulaṃ kāliṅgakulanti keci.


以下是巴利文直译成简体中文:
1.根据"vacanato, ''natthi dāni punabbhavo''ti (mahāva. 16) vacanato, diṭṭheva dhamme nirodhasamāpattidīpanato ca"，他以各种方式根据受化众生的心性和倾向来分别讲说，因此被称为"分别论者"的世尊。
2.关于第三次结集的叙述。
3.名为Puppha的长老。有人称他为Mahāpaduma长老。他们说他来自Mahiṃsakamaṇḍala国(现安得拉邦)。Dhammacakkhu有三种道：有人称为须陀洹道。五个国家被称为五个中国国家。在王后建造的寺院中的Rājagaha。在Silakūṭa山峰上。Vaḍḍhamāna是装饰用的粉末。在贤圣之地被极为尊重。达米尔人说是"一味的救护"。Sārapāmaṅga是最上等的Pāmaṅga。用《饿鬼事》等来感动(众生)以求证悟和与真理相应。Meghavana园林是大寺院所在地。"在六十二个洞窟中"是另一种读法。Dasabhātika指阿吓王子等十人,这里没有提到。"出雨后宣说"指四个月安居后的宣说。或是在初次自恣后住一个月,在kattika满月日说的,否则"满月大英雄"就无法理解。"大英雄"是佛陀的尊称。"足量"指塔的足量。母亲的侄子是Cūḷodara和Mahodara。如同佛陀的光芒一样,他派遣王的信函和口信。据说是一斗(Doṇa)量的Magadha斗,即十二斗。"在界限内断裂"是另一种读法。从各方向缠绕着五条光芒,但实际上是六色的。指kattika满月日的初一日。在大菩提树周围立有龙、夜叉等诸天众。Gopaka是王室工作人员,负有这样的职责。有人说这些族群也有这样的名称。Kāliṅga人是水运工人。有人说Kāliṅga国出身的高贵家族称为Kāliṅgakula。


Paṭhamapāṭipadadivaseti dutiyauposathassa pāṭipadadivaseti attho. Tattha ṭhitehi samuddassa diṭṭhattā taṃ ṭhānaṃ samuddasālavatthu. Soḷasa jātisampannakulāni aṭṭha brāhmaṇāmaccakulāni. Mahāariṭṭhatthero cetiyagirimhi pabbajito. Amaccassa pariveṇaṭṭhāneti sampatikālavasenāha. Mahindatthero dvādasavassiko hutvā tambapaṇṇidīpaṃ sampatto, tattha dve vassāni vasitvā vinayaṃ patiṭṭhāpesi, dvāsaṭṭhivassiko hutvā parinibbuto. Vinayo saṃvaratthāyāti vinayapiṭakaṃ, tassa pariyāpuṇanaṃ vā. Yathābhūtañāṇadassanaṃ sappaccayanāmarūpapariggaho. Maggādipaccavekkhaṇe asati antarā parinibbānaṃ nāma natthi sekkhassa maraṇaṃ vā, satiyeva hoti. Tasmā āha ‘‘vimuttiñāṇadassana’’nti. Anupādāparinibbānatthāyāti kañci dhammaṃ anupādāya aggahetvā īsakampi anavasesetvā parinibbānatthāyāti attho. Upanisāti ‘‘vinayo saṃvaratthāyā’’tiādikā kāraṇaparamparā. Ettāvatā attahitanipphattiṃ dassetvā idāni parahitanipphattiṃ dassetuṃ ‘‘etadatthaṃ sotāvadhāna’’nti āha. Tassattho – attano vinayakathanaṃ vinayamantanañca uggahetuṃ paresaṃ sotassa odahanaṃ sotāvadhānaṃ. Tato uggahitavinayakathāmantanānaṃ tesaṃ upanisā yathāvuttakāraṇaparamparā siddhāyevāti na puna dassitāti veditabbā. Aññathā etadatthā upanisāti iminā vacaneneva anupādāparinibbānassa saṅgahitattā anupādāparinibbānato uddhaṃ sotāvadhānāsambhavato etadatthaṃ sotāvadhānanti ante na sambhavatīti niratthakaṃ bhaveyya, na ca niratthakaṃ parahitanipphattiyā mūlakāraṇadassanatthattāti veditabbaṃ.

Evaṃ yathā yathā yaṃ yaṃ, sambhaveyya padaṃ idha;

Taṃ taṃ tathā tathā sabbaṃ, payojeyya vicakkhaṇoti.

Bāhiranidānakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Pārājikavaṇṇanā

Verañjakaṇḍo

Verañjakaṇḍavaṇṇanā

‘‘Tena samayena buddho bhagavā vesāliyaṃ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṃ. Tena kho pana samayena vesāliyā avidūre kalandagāmo nāma hotī’’ti vinayanidāne ārabhitabbe verañjakaṇḍassa ārambho kimatthoti ce? Vuccate – mūlato pabhuti vinayanidānaṃ dassetuṃ. Yadi evaṃ ‘‘paṭhamaṃ āvuso upāli pārājikaṃ kattha paññattanti, vesāliya’’nti vacanena virujjhatīti ce? Na virujjhati. Kasmā? Kattha paññattanti hi nidānapucchā. Evaṃ santepi ‘‘paṭhamassa pārājikassa kiṃnidāna’’nti pucchite sādhāraṇamahānidānavissajjanaṃ ayuttaṃ viyāti? Nāyuttaṃ, sabbesaṃ sikkhāpadānaṃ pāṭekkaṃ nidānassa puṭṭhattā tassa vissajjetabbattā ca sabbasādhāraṇamahānidānaṃ paṭhamamāha. Ekantena pucchāvissajjanakkamena pārājikādīni saṅgahaṃ āropitāni. Kathaṃ āropitānīti ce? Āyasmatā mahākassapena anukkamena sabbopi vinayo pucchito, puṭṭhena ca āyasmatā upālittherena yathāsambhavaṃ nirantaraṃ vissajjitameva. Apucchitānipi vinītavatthuādīni yujjamānāni vatthūni antokatvā vissajjanakkameneva gaṇasajjhāyamakaṃsūti veditabbaṃ. Aññathā verañjakaṇḍaṃ paṭhamapārājikasseva nidānanti vā anadhikārikaṃ vā nippayojanaṃ vā pāṭekkaṃ sikkhāpadanidānapucchānantaraṃ tadeva vissajjetabbanti vā āpajjati, tasmā ādito pabhuti vinayanidānaṃ dassetuṃ ‘‘tena samayenā’’tiādi āraddhaṃ.


以下是巴利文完整直译成简体中文:
1.指初一日,即第二个布萨日的初一日。在那里站立时,因看到大海而称为"大海沙罗树地"。有十六个高贵家族和八个婆罗门大臣家族。大阿利吒长老在Cetiyagiri出家。指当时的大臣府。摩诃因陀尊者十二岁时到达兰卡岛,在那里住了两年建立了律仪,六十二岁时圆寂。律仪是为了约束,即律藏或对其的学习。如实智见,对缘起名色的掌握。若无道等的省察,则无有中间涅槃或圣者的死亡,只有正念。因此说"解脱智见"。为无余涅槃而,不执取任何法,甚至一点也不留下而入涅槃。"因缘"指"律仪是为了约束"等的因缘连续。至此已显示自利的成就,现在为显示利他的成就说"为此而倾听"。其义是:为学习自己的律仪说法和律仪的内容而倾听他人。从此学习的律仪说法和内容,其因缘连续如前所说已经成就,故不再说明。否则,以"为此而倾听"这句话就包摄了无余涅槃,但后面"为此而倾听"就不成立了,这是无意义的。但不无意义,因为阐述利他成就的根本原因。
如是凡是此处可能出现的词句,
都应如此如此加以阐述。
外缘起说明结束。
波罗夷品说明
毗柔阇品
毗柔阇品说明
"那时,世尊住在毗舍离大林的阁楼讲堂。当时,毗舍离不远有一个名为Kalandaka的村落。"在律仪缘起中开始毗柔阇品的开始,是为什么呢?回答说,是为了从根本上显示律仪的缘起。如果这样,"首先,乌波离,在哪里制定了波罗夷戒?"与"在毗舍离"的说法不矛盾吗?不矛盾。为什么呢?因为这是关于制定地点的问题。即使这样,如果问"第一波罗夷戒的缘起是什么?",给出一般的大缘起回答是否不恰当呢?不恰当,因为要逐一回答各个学处的缘起问题,所以先说了一般的大缘起。确实是以问答的次第安排了波罗夷等(学处)。是如何安排的呢?由尊者摩诃迦叶逐一问及全部律,尊者乌波离长老随机连续回答。即使没有被问及,也将合适的事例包括在回答的次第中进行集体复习。否则,要么说毗柔阇品只是第一波罗夷的缘起,要么说不相关,要么说毫无用处,在逐一回答各学处的缘起问题之后再回答它,这是不可能的。因此,从根本上显示律仪的缘起而说"那时"等开始。


Idāni nidānabhaṇane payojanaṃ vakkhāma – vinayassaāṇādesanattā bhagavato tāva āṇārahabhāvadīpanaṃ , āṇābhūtassa ca vinayassa anaññavisayabhāvadīpanaṃ, āṇāya ṭhitānaṃ sāvakānaṃ mahānubhāvadīpanañcāti tividhamassa payojanaṃ. Kathaṃ? Āṇāsāsanāraho hi bhagavā pahīnakilesattā, adhigataguṇavisesattā, lokajeṭṭhaseṭṭhattā, tādibhāvappattattā ca, arasarūpatādīhi aṭṭhahi akkosavatthūhi akampanato bhagavato tādibhāvappatti veditabbā, aṭṭhannampi tesaṃ akkosavatthūnaṃ attani sambhavapariyāyadīpanapāḷiyā pahīnakilesatā veditabbā . Catunnaṃ jhānānaṃ tissannañca vijjānaṃ adhigamaparidīpanena adhigataguṇavisesatā veditabbā. ‘‘Nāhaṃ taṃ brāhmaṇa passāmi sadevake…pe… muddhāpi tassa vipateyyā’’ti ca ‘‘jeṭṭho seṭṭho lokassā’’ti ca vacanena jeṭṭhaseṭṭhatā veditabbā, idañca bhagavato āṇārahabhāvadīpanappayojanaṃ. ‘‘Āgamehi tvaṃ sāriputta, āgamehi tvaṃ sāriputta, tathāgatova tattha kālaṃ jānissatī’’ti vacanaṃ anaññavisayabhāvadīpanaṃ. ‘‘Sādhāhaṃ, bhante, pathaviṃ parivatteyya’’nti ca ‘‘ekāhaṃ, bhante, pāṇiṃ abhinimminissāmī’’ti ca ‘‘sādhu, bhante, sabbo bhikkhusaṅgho uttarakuruṃ piṇḍāya gaccheyyā’’ti ca imehi therassa tīhi sīhanādehi āṇāya ṭhitānaṃ sāvakānaṃ mahānubhāvatādīpanaṃ veditabbaṃ. Sāvatthiyādīsu aviharitvā kimatthaṃ bhagavā verañjāyameva tadā vihāsīti ce? Naḷeruyakkhassa pītisañjananatthaṃ, bhikkhusaṅghassa bhikkhāvasena akilamanatthaṃ, verañjabrāhmaṇassa pasādasañjananatthaṃ, mahāmoggallānattherassa ānubhāvadīpanaṭṭhānabhūtattā, sāriputtattherassa vinayapaññattiyācanahetubhūtaparivitakkanaṭṭhānabhūtattā ca. Tesu pacchimaṃ balavakāraṇaṃ, tena vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘tena samayenāti yena kālena āyasmato…pe… tena kālenā’’ti. Purimesu catūsu asaṅgahakāraṇesu paṭhamena bhagavā mettābhāvanādinā amanussānaṃ cittasaṃrakkhaṇena bhikkhūnaṃ ādaraṃ janeti. Dutiyena parisāvacarena bhikkhunā evaṃ parisā saṅgahetabbā, evaṃ appicchena santuṭṭhena ca bhavitabbanti vā dasseti. Tatiyena paccaye nirapekkhena kulānuggaho kātabboti. Catutthena evaṃ mahānubhāvenāpi paccayatthaṃ na loluppaṃ kātabbaṃ, kevalaṃ paradattupajīvinā bhavitabbanti dasseti. ‘‘Tenātiādipāṭhassa…pe… vinayassatthavaṇṇana’’nti vacanato añño tenātiādipāṭho, añño vinayo āpajjati.


以下是巴利文完整直译成简体中文:
现在我们将说明在叙述缘起时的目的 - 有三个目的:一是显示世尊的可受命令性,二是显示作为受命令的律仪无有他处,三是显示依止于命令的弟子们的大威力。
如何呢?世尊是可受命令的,因为已断除烦恼、获得殊胜的功德、是世间最尊最胜的、已达到那样的状态。通过八种毁谤的根源不动摇地达到那样的状态,可知他已断除烦恼。通过证得四禅和三明,可知他获得了殊胜的功德。"我看不到你这个婆罗门...头也会裂开"以及"他是世间最尊最胜的"的说法,可知他是最尊最胜的。这是显示世尊的可受命令性的目的。"来吧,舍利子,来吧,舍利子,如来自会知道时机"的话语,显示律仪无有他处。"善哉,大德,我愿意翻转大地"、"大德,我将变化一掌"、"善哉,大德,全体比丘众都应当前往乌多罗俱卢"这三个长老的狮子吼,显示依止于命令的弟子们的大威力。
为什么世尊当时不住在舍卫城等地,而偏偏住在毗柔阇呢?为了激发那里的夜叉的欢喜,为了使比丘众无疲劳地乞食,为了令毗柔阇婆罗门生起信心,为了显示大目犍连长老的威力,为了是大舍利子长老请求制定律仪的思虑的所在。其中后一个是最主要的原因,因此《注疏》说"那时,即当时..."。
前四个不包括的原因中,第一个是:世尊以慈心修习等来保护非人的心。第二个是:以住持方式来管理教团,要以如此少欲知足的态度。第三个是:无求于资具而慈护家族。第四个是:即使有如此大威力,也不应贪求资具,而应当以仅仅依他生活的态度。
"那时"等字句与"律仪的义释"的说法,前者是另一种读法,后者是律仪。


‘‘Tenātiādipāṭhamhā, ko añño vinayo idha;

Tassatthaṃ dassayantova, kare vinayavaṇṇana’’nti. –

Ce? Nanu vuttaṃ pubbeva ‘‘idañhi buddhassa bhagavato attapaccakkhavacanaṃ na hotī’’tiādi, tasmā upālittherena vuttassa tenātiādipāṭhassa atthaṃ nānappakārato dassayanto karissāmi vinayassa bhagavato attapaccakkhavacanabhūtassa atthavaṇṇananti evamettha attho daṭṭhabbo. Yadi evaṃ ‘‘tena samayena buddho bhagavā verañjāyaṃ viharatīti evamādivacanapaṭimaṇḍitanidānaṃ vinayapiṭakaṃ kena dhārita’’ntiādivacanaṃ virujjhati ‘‘tena samayenā’’tiādivacanassa vinayapiṭakapariyāpannabhāvadīpanatoti ce? Na, aññatthepi tabbohārasiddhito ‘‘nānāvidhabhittikammapaṭimaṇḍitavasano puriso’’tiādīsu viya. Vinayassādibhāvena saṅgītikārakehi anuññātattā vinayapariyāpannatāpi yujjati tassa vacanassa. Etthāha – yathā suttante ‘‘ekaṃ samaya’’nti ca, abhidhamme ca ‘‘yasmiṃ samaye’’ti aniyamato vuttaṃ, tathā avatvā idha ‘‘tena samayenā’’ti paṭhamaṃ taṃniddesova kasmā vuttoti? Vuccate – tassa tassa sikkhāpadapaññattisamayassa, yassa vā sikkhāpadapaññattihetubhūtassa samayassa hetu bhagavā tattha tattha vihāsi, tassa ca samayassa atītassa tesaṃ saṅgītikārakānaṃ vasīnaṃ suviditattā. Kathaṃ? ‘‘Ye te bhikkhū appicchā te ujjhāyantī’’tiādivacanato, ‘‘atha kho te bhikkhū bhagavato etamatthaṃ ārocesu’’nti ca ‘‘atha kho bhagavā etasmiṃ nidāne sannipātāpetvā’’ti ca ‘‘bhikkhūnaṃ tadanucchavikaṃ tadanu…pe… dasa atthavase paṭicca saṅghasuṭṭhutāyā’’ti ca ‘‘evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyāthā’’ti ca khandhakesu ca ‘‘anujānāmi, bhikkhave, tīhi saraṇagamanehi pabbajja’’ntiādivinayakkamassa vacanato yo so sikkhāpadapaññattisamayo, tassa tassa vinayakkamassa so paññattisamayo ca suvidito tesaṃ pañcasatānaṃ dhammadharānaṃ bhikkhūnaṃ, nāyaṃ nayo suttantābhidhammesu sambhavati. Tasmā suviditattā tena samayena hetubhūtena viharatīti viharatipadena ekasambandhattā ca paṭhamaṃ yaṃniddesādino asambhavato ca vinayapiṭake taṃniddesova paṭhamaṃ vutto. Kathaṃ? Ettha ‘‘yena kho pana samayena vesāliyā avidūre kalandagāmo nāma hotī’’ti vā ‘‘yena kho pana samayena vesālī…pe… hotī’’ti vā asambhavato yaṃniddesena avatvā taṃniddesasseva sambhavato ‘‘tena kho pana samayena…pe… kalandagāmo nāma hotī’’ti vuttanti, kevalaṃ suviditattā vā. Aniyamaniddesavacananti ettha kiñcāpi yathāvuttanayena niyamaniddesavacanamevetaṃ taṃniddesattā, tathāpi sampatikālavasena taditaresaṃ bhikkhūnaṃ aviditattā ‘‘aniyamaniddesavacana’’nti vuttaṃ. Yaṃ pana vuttaṃ ‘‘ayañhi sabbasmimpi vinaye yuttī’’ti, taṃ tabbahulena vuttanti veditabbaṃ.


以下是巴利文完整直译成简体中文:
"从'那时'等字句中,这里还有什么其他的律呢?
为了阐明它的意义,我将作律仪的义释。"
什么意思呢?不是之前已经说过"这确实不是世尊亲自宣说的"等吗?因此,我将以各种方式阐明乌波离长老所说的"那时"等字句的意义,即阐明作为世尊亲自宣说的律仪的意义。
如果这样,"那时,世尊住在毗柔阇"等开头的缘起装饰着律藏,那么由谁持有呢?这不与"那时"等字句包含在律藏中的说法矛盾吗?不矛盾。因为在其他地方也有这种用法,如"装饰有各种壁画的人"等。由于结集者允许律仪作为首要,所以律藏的包含也是合理的。
有人说:就像在经典中说"一时"、在阿毗达摩中说"在某时"是不确定的,为什么这里却首先说"那时"呢?回答说,是因为那些制定学处的时候,世尊住在哪里,以及导致制定学处的那个时候,对于那些结集者是很清楚的。怎么知道的呢?从"那些少欲的比丘们责怪"等话语,以及"然后,那些比丘向世尊陈述此事"、"然后,世尊因此召集"、"为了比丘众的安善,出于十种目的"、"这样,比丘们,你们应如此宣说此学处"等在犍度中的话语,以及"我许可,比丘们,以三皈依出家"等在律中的次第,可知那些制定学处的时候,对于那五百持法的比丘是很清楚的,但在经典和阿毗达摩中却不是这样。因此,由于很清楚,所以说"在那时住"。由于"住"字与那个时候有关,所以首先说了那个说明,而不是其他的,因为在律藏中是不可能的。
怎么说呢?在这里,"当时,不远处有一个名为Kalandaka的村落"或"当时,毗舍离..."是不可能的,所以没有说那个说明,而是说了这个说明,仅仅是因为很清楚。
所谓"这在全部律中都适用"的说法,应该理解为多数情况下这样说的。


Yadi sabbaṃ tenāti padaṃ aniyamaniddesavacanaṃ bhaveyya, tena hi bhikkhave bhikkhūnaṃ sikkhāpadanti ettha idampi pubbe siddhatthaṃ tenāti padaṃ aniyamaniddesavacanaṃ bhaveyya. ‘‘Tena samayena buddho bhagavā uruvelāyaṃ viharatī’’tiādīsu vuttaṃ tenāti padañca aniyamaniddesavacanaṃ bhaveyya, na ca hoti, tasmā yesaṃ tena taṃniddesena niddiṭṭhattho avidito, tesaṃ vasenāha ‘‘aniyamaniddesavacanameta’’nti. Atha vā tato paṭhamaṃ tadatthādassanato pacchāpi taṃsambandhena yaṃniddesadassanato ca ‘‘aniyamaniddesavacanameta’’nti vuttaṃ. Atha vā pubbaṇhādīsu ayaṃ nāmāti aniyametvā kālaparidīpanassa samayasaddassa upapadabhāvenapi evaṃ vattumarahati ‘‘yadidaṃ aniyamaniddesavacana’’nti. Atha vā ‘‘tenā’’ti vutte tena ghaṭena paṭenāti sabbatthappasaṅganivāraṇatthaṃ niyamaṃ karoti ‘‘samayenā’’ti. Kena pana samayena? Parabhāge atthato siddhena sāriputtassa parivitakkasamayena. Etthāha – vitakkasamayo ce idhādhippeto, ‘‘parato idha pana hetuattho karaṇattho ca sambhavati. Yo hi so sikkhāpadapaññattisamayo sāriputtādīhipi dubbiññeyyo, tena samayena hetubhūtena karaṇabhūtena cā’’tiādivacanaṃ virujjhatīti? Na, bāhullena vuttattā. Suttantābhidhammesu viya avatvā idha vinayapiṭake karaṇavacanena kasmā niddesoti hi codanā. Tasmā tassā vissajjane bāhullena karaṇavacanappayojanaṃ vattukāmo ācariyo āha ‘‘yo so sikkhāpadapaññattisamayo’’tiādi. Na sampati vuccamānasseva karaṇavacanassa payojanaṃ vattukāmo, imassa pana hetuatthova sambhavati, na karaṇattho, tasmā āha ‘‘aparabhāge atthato siddhenā’’tiādi. Samayañcāti āgamanapaccayasamavāyaṃ tadanurūpakālañca upādāyāti attho. Paccayasāmaggiñca āgamanakālañca labhitvā jānissāmāti adhippāyo.


如果所有的“那时”这个词都是不确定的说明性用语，那么在这里比丘们的学处也会是这样，这里也曾经被确认过“那时”这个词是一个不确定的说明性用语。“那时，世尊住在乌鲁韦拉”这样的说法中，提到的“那时”这个词也是不确定的说明性用语，而并非如此，因此对于那些以“那时”所指的内容不明确的人来说，我这样说“这是不确定的说明性用语”。
或者说，从最初的意义说明出发，之后也可以基于相关的说明说“这是不确定的说明性用语”。或者说，在早晨等场合，这个名字可以不限制地说明时间的词汇也可以这样说“这是不确定的说明性用语”。或者说，“那时”这个词在这里通过限制来避免一切的牵连。
那么，是什么时候呢？是以外部的意义为基础而确定的舍利子思维的时间。在这里 - 如果所指的思维时间是指思维的时间，“在外部这里确实有因果意义和行为意义的可能性。因为那是学处的制定时间，对于舍利子等来说也是难以理解的，因此在那个时间是因果和行为的时间”这样的说法是否矛盾呢？不矛盾，因为是以广义来表达的。就像在经典和阿毗达摩中一样，这里在律藏中用行为的词汇来说明是有原因的。
因此，在这个说明中，想要以广义的行为词汇来阐述的老师说“那是学处的制定时间”等等。并不是说只在说到的行为词汇的情况下才有意义，而是这在外部的意义上是可能的，而非行为的意义，因此说“在后面的意义上是确定的”。
“时间”这个词是指因缘的聚合和相应的时间。因此，意图是为了获得因缘的合一和到达


Etthāha – yathā ‘‘ekova kho, bhikkhave, khaṇo samayo cā’’ti ettha khaṇasamayānaṃ eko attho, tathā kālañca samayañca upādāyāti kālasamayānaṃ eko attho siyā, apica āgamanapaccayasamavāyo cettha samayo kālassāpi āgamanapaccayattā samayaggahaṇeneva so gahitoti visuṃ kālo kimatthaṃ gahitoti ca? Vuccate – appeva nāma svepīti kālassa paṭhamaṃ niyamitattā na samayo kālattho . Tasmiṃ sveti niyamitakāle itaresaṃ āgamanapaccayānaṃ samavāyaṃ paṭicca upasaṅkameyyāma yathāniyamitakālepi pubbaṇhādippabhedaṃ yathāvuttasamavāyānurūpaṃ kālañca upādāyāti sveti paricchinnadivase pubbaṇhādikālaniyatabhāvaṃ dasseti, tasmā kālasamayānaṃ na ekatthattā kālassa visuṃ gahaṇampi sātthakanti veditabbaṃ. Yasmā khaṇe khaṇe tvaṃ bhikkhu jāyasi ca jīyasi ca mīyasi ceti bhikkhuniyā santike abhikkhaṇaṃ gacchatīti (pāci. 198) ca khaṇe khaṇe bhāsati satthusāsananti ca khaṇasaddo anekattho, tathā samayasaddo ca, tasmā ekamekena niyamento ‘‘ekova kho, bhikkhave, khaṇo ca samayo cā’’ti āha. Khaṇasamayānaṃ attho ekattho yujjati khaṇo okāsalābho, aṭṭhakkhaṇavajjito navamo khaṇoti attho. Attano attano ucchedādayo diṭṭhigatasaṅkhāte samaye ettha pavadantīti samayappavādako. Sveva tindukācīrasaṅkhātāya timbarurukkhapantiyā parikkhittattā tindukācīraṃ. Ekasālaketi eko sālarukkho. ‘‘Kuṭikā’’tipi vadanti. Atthābhisamayāti attano hitapaṭilābhā. Dhīroti ca paṇḍito vuccati, nāñño. Sammā mānābhisamayāti suṭṭhu mānassa pahānena, samucchedavasena suṭṭhu mānappahānenāti attho. Dukkhassa pīḷanaṭṭhotiādīsu ‘‘catunnaṃ saccānaṃ catūhi ākārehi paṭivedho’’tiādīsu khandhapañcakasaṅkhātassa dukkhassa dukkhākāratāyaṭṭho. Saṅkhataṭṭho kāraṇuppattiattho, dukkhāya vedanāya santāpaṭṭho. Sukhāya vedanāya vipariṇāmaṭṭho. Pīḷanaṭṭhādikova abhisamayaṭṭhoti attho daṭṭhabbo. Gabbhokkantisamayotiādīsupi pathavīkampanaālokapātubhāvādīhi devamanussesu pākaṭo. Dukkarakārikasamayopi kāḷo samaṇo gotamo na kāḷotiādinā pākaṭo. Sattasattāhāni ca aññāni ca diṭṭhadhammasukhavihārasamayo.

Accantameva taṃ samayanti ārambhato paṭṭhāya yāva pattasanniṭṭhānā, tāva accantasampayogena tasmiṃ samaye. Karuṇāvihārena vihāsīti karuṇākiccavihārena tasmiṃ samaye vihāsīti attho. Taṃ samayañhi karuṇākiccasamayaṃ. Ñāṇakiccaṃ karuṇākiccanti dve bhagavato kiccāni, abhisambodhi ñāṇakiccaṃ, mahākaruṇāsamāpattiṃ samāpajjitvā veneyyasattāvalokanaṃ katvā tadanurūpakaraṇaṃ karuṇākiccaṃ. ‘‘Sannipatitānaṃ vo, bhikkhave, dvayaṃ karaṇīya’’nti (ma. ni. 

以下是巴利文完整直译成简体中文:
在这里有人说:就像"比丘们,只有一个时刻和时间"这里,时刻和时间有一个意义,同样地,依照时间和时间也可能有一个意义。但是,这里的"时间"是指因缘的聚合,因为时间是由于因缘的到来而有,所以仅仅说"时间"就包括了它。那么,为什么还要单独说"时间"呢?回答说,也许在那个特定的时间,我们应当依照已经确定的时间,如早晨等时段的聚合,而前往。所以说"特定的时间"是为了显示早晨等时段的确定性。因此,时间和时间的意义不是一个,单独说"时间"也是有意义的。
因为"比丘,你在每一个时刻都在生、老、死"这样在比丘面前频繁地说,以及"在每一个时刻都说教诫"这样,时刻一词有多义。同样地,时间一词也是如此,因此,每一个都限定"只有一个时刻和时间"。
时刻和时间的意义是一致的,时刻是获得机会,除了八个时刻之外的第九个时刻。时间是指在自己的断灭等观点中所说的时间。它被这种柽柳衣所包围,所以叫做柽柳衣。"一树屋"是指一棵沙罗树。也有人说是"小屋"。"悟入"是指获得自己的利益。"智者"指有智慧的人,不是别人。"正确地悟入我慢"是指通过彻底断除我慢的方式,正确地断除我慢。
在"苦的压迫义"等,以及"四圣谛的四种方式证悟"等,苦蕴所摄的苦的苦性。"有为性"是指因缘生起的义,苦受的痛苦义。乐受的变易义。应该理解为压迫义等就是悟入的义。
在"入胎时刻"等,对于天人显现为大地震动、光明现起等。"艰难行时刻"也是通过"黑色沙门瞿昙并非黑色"等而显现。七日七夜等以及其他的现法乐住时刻。
"完全地在那个时间"是从开始直到达到结论,一直是与那个时间密切相关。"以慈悲住"是指以慈悲的职责而住在那个时间。因为那是慈悲的职责时间。
世尊有两种职责:智慧的职责和大慈悲的入定后观察可度众生并随之行动的慈悲的职责。"比丘们,对于聚集的你们,有两种应作的事"。

1.273; udā. 12, 28) hi vuttaṃ, taṃ bhagavāpi karotiyeva. Atha vā āgantukehi bhikkhūhi ādisamāyogañca. Tattha karuṇākiccaṃ vihāraṃ dassento ‘‘karuṇāvihārena vihāsī’’ti āha. Adhikaraṇañhi kālatthoti ettha hi-kāro kāraṇattho. Tattha hi abhidhamme kālasamūhakhaṇasamavāyahetusaṅkhātavasena pañcavidho samayaṭṭho daṭṭhabbo. Kālasamūhaṭṭho samayo kathaṃ adhikaraṇaṃ hoti? Adhikaraṇamuppattiṭṭhānaṃ pubbaṇhe jātoti yathā, evaṃ kālaṭṭho samayasaddo daṭṭhabbo. Kathaṃ rāsaṭṭho? Yavarāsimhi jātoti yathā. Tasmā yasmiṃ kāle puñje vā cittaṃ samuppannaṃ, tasmiṃ kāle puñje vā phassādayo uppajjantīti vuttaṃ hoti. Adhikaraṇañhīti ettha abhidhamme niddiṭṭhaṃ adhikaraṇaṃ kālaṭṭho samūhaṭṭho ca hoti, ‘‘yasmiṃ samaye’’ti vuttaṃ adhikaraṇaṃ sandhāya vuttanti daṭṭhabbaṃ. Idāni bhāvenabhāvalakkhaṇañca dassento ‘‘tattha vuttāna’’miccādimāha. Tattha abhidhamme vuttānaṃ bhāvo nāma kinti? Uppatti vijjamānatā, sā tesaṃ tattha vuttānaṃ phassādidhammānaṃ, sā pana samayassa bhāvena bhāvo lakkhīyati ñāyati, tasmā tattha bhummavacananiddeso katoti vuttaṃ hoti.

Tattha khaṇo nāma aṭṭhakkhaṇavinimutto navamo khaṇo, tasmiṃ sati uppajjati. Samavāyo nāma cakkhundriyādikāraṇasāmaggī, tasmiṃ sati uppajjati. Hetu nāma rūpādiārammaṇaṃ. Tasmā tasmiṃ khaṇakāraṇasamavāyahetumhi sati tesaṃ phassādīnaṃ bhāvo vijjamānatā hotīti vuttaṃ hoti. Idha pana hetuattho karaṇattho ca sambhavatīti ettha atthadvayamekassa sambhavatīti idha vinaye vuttassa samayasaddassa kattukaraṇatthe tatiyā hetumhi ca ityuttattā. So dubbiññeyyoti ‘‘tathāgatova tattha kālaṃ jānissatī’’ti vuttattāti vuttaṃ hoti. Tena samayenāti tassa samayassa kāraṇā ‘‘annena vasati vijjāya vasatī’’ti yathā, annaṃ vā vijjaṃ vā labhāmīti tadatthaṃ vasatītyattho. Evaṃ ‘‘tena samayena viharatī’’ti vutte hetvatthe tatiyā daṭṭhabbā, tasmā sikkhāpadapaññattiyā samayañca vītikkamañca olokayamāno tattha tattha vihāsīti vuttaṃ hoti. Tatiyapārājikādīsu ‘‘icchāmahaṃ, bhikkhave, addhamāsaṃ , paṭisallīyitu’’nti (pārā. 162) evamādīsu daṭṭhabbā, tasmā dutiyā kāladdhāne accantasaṃyogeti dutiyātra sambhavati ‘‘māsamadhīte divasamadhīte’’ti yathā. Idha pana hetuattho karaṇattho ca sambhavatīti ettha yassa karaṇavacanassa hetuattho sambhavati, tena samayena hetubhūtena taṃ taṃ vatthuvītikkamasaṅkhātaṃ vītikkamasamayasaṅkhātaṃ vā sikkhāpadapaññattihetuñca apekkhamāno bhagavā tattha tattha vihāsi. Yassa karaṇattho sambhavati, tena karaṇabhūtena samayena sampattena sikkhāpadāni paññāpayanto bhagavā tattha tattha vihāsīti adhippāyo.


在这里说：“确实，世尊也这样做。”或者说，是由来者的比丘们所做的。这时，世尊为了展现慈悲的职责而说：“以慈悲的职责而住。”在这里，“因缘”这个词的“hi”是指原因。在这里，依照阿毗达摩，时间的集合、时刻的聚合因缘被称为五种时间的状态。
时间的集合状态是什么？因缘的出现是指在早晨出生的。因此，时间的状态这个词应被理解为时间的状态。如何理解“因缘的状态”？是指在某个集合中出生。因此，所说的在某个时刻生起的善心、在某个时刻生起的触等。
在这里，阿毗达摩中所提到的因缘是时间的集合状态，所说的“在某个时刻”是指因缘的状态。现在，为了展示存在与不存在的特征，世尊说：“在这里所说的。”
那么，在阿毗达摩中所说的存在是什么？是存在的显现，正是这些存在的触等法在此处被说出，正因为时间的存在，故而被称为存在。因此，在这里提到的地面上的说明是成立的。
在这里，时刻是指第九个时刻，完全解脱的时刻。因缘是指眼根等因缘的聚合。在这个时刻，因缘的存在是显现的。这里的因缘是指原因和行为的意义，因此在这里提到的因缘是指在律中所说的时间的意义。
因此，世尊在“如来确实知道那个时间”这样的说法中提到。因而在那个时刻的原因是“通过其他的方式居住，获得知识”，即是指在那个时刻的意义。因此，当说“以那个时刻而住”时，第三个意义应被理解。因此，在观察学处的同时，世尊在各处都住着。
在第三个破戒等中，“我希望，比丘们，能够在半个月内独处”这样的说法应被理解，因此在第二个时间的规定中，确实会有“在月中或日中”的说法。在这里，原因的意义和行为的意义是显现的，因而在那个时刻的原因上，世尊在各处都住着，观察学处的情况。
因此，所提到的行为的意义是成立的，世尊在各处都住着，赋予比丘们学处的智慧，正是这个意思。


Gaṇṭhipade pana ‘‘sudinnādīnaṃ vītikkamova kāraṇaṃ nāma, tassa niyamabhūto kālo pana karaṇameva taṃ kālaṃ anatikkamitvāva sikkhāpadassa paññapetabbattā’’ti vuttaṃ, taṃ niddosaṃ. Yaṃ pana vuttaṃ ‘‘idaṃ karaṇaṃ pubbabhāgattā paṭhamaṃ vattabbampi pacchā vutta’’nti, taṃ duvuttaṃ. Hetuatthato hi yathā pacchā karaṇattho yojiyamāno anukkameneva yogaṃ gacchati, tathā ca yojito. Yaṃ pana aṭṭhakathācariyo pacchā vuttaṃ idaṃ karaṇatthaṃ paṭhamaṃ yojetvā paṭhamaṃ vuttaṃ hetuatthaṃ pacchā yojesi, taṃ yojanāsukhattāti veditabbanti ācariyena likhitaṃ. Ito paṭṭhāya yattha yattha ‘‘ācariyena likhita’’nti vā ‘‘ācariyassa takko’’ti vā vuccati, tattha tattha ācariyo nāma ānandācariyo kalasapuravāsīti gahetabbo. Etthāha – yathā suttante ‘‘ekaṃ samayaṃ bhagavā’’ti vuccati, tathā ‘‘tena samayena bhagavā verañjāya’’nti vattabbaṃ, atha savevacanaṃ vattukāmo thero, tathāgato sugatotiādīnipi vattabbāni, atha imasseva padadvayassa gahaṇe kiñci payojanaṃ atthi, taṃ vattabbanti? Vuccate – kesañci buddhassa bhagavato paramagambhīraṃ ajjhāsayakkamaṃ ajānataṃ ‘‘apaññatte sikkhāpade anādīnavadasso…pe… abhiviññāpesī’’tiādikaṃ (pārā. 36) ‘‘atha kho bhagavā āyasmantaṃ sudinnaṃ paṭipucchī’’tiādikañca (pārā. 39) ‘‘sādiyi tvaṃ bhikkhūti. Nāhaṃ bhagavā sādiyi’’ntiādikañca (pārā. 72) tathā purāṇavohārikaṃ bhikkhuṃ pucchitvā tena vuttaparicchedena dutiyapārājikapaññāpanañca devadattassa pabbajjānujānanañcāti evamādikaṃ vinayapariyattiṃ disvā buddhasubuddhataṃ paṭicca saṅkā sambhaveyya, ‘‘tathā kiṃ pana tuyhaṃ chavassa kheḷāsakassā’’ti (cūḷava. 336) evamādikaṃ pharusavacanapaṭisaṃyuttaṃ vinayapariyattiṃ nissāya khīṇāsavattaṃ paṭicca saṅkā sambhaveyya, tadubhayasaṅkāvinodanatthaṃ āyasmatā upālittherena idameva padadvayaggahaṇaṃ sabbattha katanti veditabbaṃ. Tenetaṃ dīpeti – kāmaṃ sabbañeyyabuddhattā buddhoyeva, bhaggasabbadosattā bhagavāva, so satthāti. Paratopi vuttaṃ ‘‘jānantāpi tathāgatā pucchanti…pe… anatthasaṃhite setughāto tathāgatāna’’nti (pārā. 16). Suttante ca vuttaṃ ‘‘saṇhenapi kesi vinemi pharusenapī’’tiādi (a. ni. 4.111).

Asādhāraṇahetumhīti ettha kusalamūlāni na akusalānaṃ kadāci mūlāni honti, tathā akusalamūlāni kusalānaṃ, abyākatamūlāni na kadāci kusalānanti ayameva nayo labbhati, yasmā kusalā hetū taṃsamuṭṭhānānaṃ rūpānaṃ hetupaccayena paccayo (paṭṭhā. 1.

在这里说：“对于那些善根的修行者来说，过失的原因是名为时间的限制，因而在不超越这个时间的情况下，学处的规定应被认定。”这是没有错误的。至于所说的“这个行为是由于前面的部分而应首先进行，随后再说”，这是难以理解的。因为从原因的意义来看，后面所指的行为是逐步连接的，正因如此才被连接。
至于注释师所说的“后面提到的这个行为是为了第一个行为而先行连接”，这应当理解为连接的方便。因此，从此以后，凡是提到“由老师所写”或“老师的推论”，都应当理解为老师是阿难居士，居住在卡拉苏普拉（现代地名）。
在这里说：就像在经文中说到“在某个时刻，世尊”，同样地，“在那个时刻，世尊在维拉贾（现代地名）”也应当被说出。于是，想要说出整个语句的长老，诸如“如来、善逝”等也应当被说出。那么，抓住这两个词有什么用处呢？回答说：对于某些佛陀的至深的内心，无法理解的“在未被认识的学处中没有缺失...”等（《律藏》36），“于是世尊问起了善根的阿难”等等（《律藏》39），“你是比丘，我并不赞同”等等（《律藏》72），同样地，在询问古老的比丘时，通过他所说的界限，第二个破戒的规定和对于德达的出家之事的认可等，看到这样的律的限制，依靠佛陀的智慧，可能会有疑虑，“那么，你的身体是怎样的呢？”（《小部经》336）等，依靠这些严厉的言辞相关的律的限制，可能会有疑虑。为了消除这两种疑虑，尊者乌帕利长老在这里抓住这两个词应被理解为无处不在。
因此，这里阐明：因为所有的佛陀都是全知的，所以佛陀本身是无过失的，正因如此，世尊是老师。同样地，所说的“即使是知道的如来也会询问...”等（《律藏》16）。在经文中也说：“即使是轻微的，凯西也会被严厉地驱除...”等（《阿含经》4.111）。
至于“非常规的原因”，在这里善根的根本并不可能是恶根，正如恶根的根本也不可能是善根，未被定义的根本也绝不可能是善根。因为善根的原因是由于它们所生起的色法的因缘条件。

1.401 ādayo), tasmā kusalāni kusalānaṃyevātiādinayo na labbhati. Puci vuccate kuṭṭhā, te mandayati nāsayatīti pucimando. Sattānaṃ hitasukhanipphādanādhimuttatanti ettha sāmaññato vuttasatte dvidhā bhinditvā dassetuṃ ‘‘manussānaṃ upakārabahulata’’ntiādi vuttaṃ. Bahujanahitāyāti bahuno janassa hitatthāya. Paññāsampattiyā diṭṭhadhammikasamparāyikahitūpadesako hi bhagavā. Sukhāyāti sukhatthāya. Cāgasampattiyā upakārakasukhasampadāyako hi esa. Mettākaruṇāsampattiyā lokānukampāya mātāpitaro viya. Lokassa rakkhitagopitā hi esa. Devamanussānanti ettha bhabbapuggale veneyyasatteyeva gahetvā tesaṃ nibbānamaggaphalādhigamāya attano uppattiṃ dasseti. ‘‘Atthāyā’’ti hi vutte paramatthatthāya nibbānāya, ‘‘hitāyā’’ti vutte taṃsampāpakamaggatthāyāti vuttaṃ hoti, maggato uttari hitaṃ nāma natthīti. Sukhāyāti phalasamāpattisukhatthāya tato uttari sukhābhāvato. Diṭṭhisīlasaṅghātenāti ettha samādhiṃ paññañca aggahetvā diṭṭhisīlamattaggahaṇaṃ sabbasekkhāsekkhasāmaññattā. Kosambakasuttepi (ma. ni. 1.492) ‘‘sīlasāmaññagato viharati, diṭṭhisāmaññagato viharatī’’ti vuttaṃ. Diṭṭhiggahaṇena paññāpi gahitāti ce? Na, sotāpannādīnampi paññāya paripūrakāribhāvappasaṅgato, tasmā ekalakkhaṇānampi tāsaṃ paññādiṭṭhīnaṃ avatthantarabhedo atthi dhitisamādhindriyasammāsamādhīnaṃ viya . Aññāsīti ettha sotadvārānusārena ñātā, atthā sutāti hi vuccanti ‘‘sutametaṃ, bho gotama, pāpakā samācārā dissanti ceva suyyanti cā’’tiādīsu viya. ‘‘Bhikkhu kho, upāli , saṅghaṃ bhindatī’’tiādīsu (cūḷava. 354) viya avadhāraṇatthe vā. Verañjāyaṃ bhavo vijjamāno. Itthambhūtassa evaṃ bhūtassa. Kathaṃ bhūtassa? Sakyaputtassa sakyakulā pabbajitassa, evaṃ hutvā ṭhitassa kittisaddo abbhuggatoti abhisaddena yoge upayogavacanāni hontīti attho.

Kāmupādānapaccayā eva mettaṃ bhāveti, brahmaloke nibbattatīti iminā kāmupādānahetu kammaṃ katvā kāmabhave eva nibbattatītivādīnaṃ vādo paṭikkhittoti vadanti, ‘‘brahmaloke paṇītā kāmā’’ti sutvā, kappetvā vā pacchā ‘‘tattha sampattiṃ anubhavissāmī’’ti kāmupādānapaccayā tadupagaṃ karotīti brahmalokepi kāmanīyaṭṭhena kāmā, ‘‘tadārammaṇattā taṇhā kāmupādānanti vuttā’’ti ca vadanti, vīmaṃsitabbaṃ. Kammañca cakkhussa janakakāraṇaṃ, kammassa mūlakāraṇaṃ taṇhā, tasmā na mūlakāraṇaṃ hoti janakaṃ. Rūpataṇhādayo dukkhasaccaṃ khandhapariyāpannattā, ‘‘yampicchaṃ na labhati, tampi dukkha’’nti (dī. ni. 2.387; ma. ni. 1.131; vibha. 190) vacanato ca. Tassa mūlakāraṇabhāvena samuṭṭhāpikāti tassa kāraṇabhūtassa imassa khandhapañcakassa samuṭṭhāpikāti yojetabbaṃ. ‘‘Āsavasamudayā avijjāsamudayo’’ti (ma. ni. 1.103) vacanato tassa eva kāraṇantipi vattuṃ vaṭṭati. Apica ‘‘rūpādi viya taṇhāpi taṇhāya uppattippahānaṭṭhāna’’nti vacanato rūpādi viya taṇhāpi dukkhasaccaṃ kataṃ. Vuttañhetaṃ ‘‘rūpataṇhā loke piyarūpaṃ sātarūpaṃ, etthesā taṇhā uppajjamānā uppajjatī’’ti (dī. ni. 2.400; vibha. 203) ca ‘‘etthesā taṇhā pahīyamānā pahīyatī’’ti (dī. ni. 2.401; ma. ni. 

善根决不可能是恶根的根本,同样地,恶根也决不可能是善根的根本,未被定义的也决不可能是善根的根本。因为善根是由于它们所生起的色法的因缘条件。因此,不能说善根是善根自身的根本。
"Puci"是指瘤,它使人昏迷并消灭。"为了众生的利益和乐"这里,总的来说所说的众生,分为两类来说明:"为了人类的大量利益"。
为了众多人的利益。通过智慧的圆满,对于现世和来世的利益进行教导的世尊。为了乐。通过布施的圆满,成就有益的乐的世尊。通过慈悲的圆满,如同父母一样怜悯世间。他是世间的守护者和保护者。
"为了天人"这里,只取可度化的众生,为了他们证得涅槃道果而说自己的出生。因为说"为了利益"就是为了究竟的涅槃,说"为了利乐"就是为了通往那条道,因为除了道之外没有更高的利乐。
"为了乐"是为了证得果位的乐,因为除此之外没有更高的乐。
"以见与戒的集合"这里,不包括定与慧,只取见与戒,因为包括一切学与无学。在《科桑巴经》中也说"住于戒的共同性,住于见的共同性"。
如果说"以见的取舍包括了慧"?不是,即使是须陀洹等人,慧也是圆满的,因此,即使是这些见与慧,也有内部的差别,就像坚固、定根、正定一样。
"知"这里,是依照闻法的次第而知,因为所谓"闻"就是"这被闻,大师,有恶行可见可闻"等。或者是指确定,如"比丘,确实分裂僧团"等。
在维拉贾（现代地名）存在的。这样的那样的。怎样的?是从释迦族出家的释迦子,这样存在的名声被提升。
这里说,依赖于欲的取著而修习慈心,就会生起于梵天界,这是否否定了依赖欲的取著而做业,就会生起于欲界的观点呢?听说"梵天界的欲是殊胜的",后来想"我将在那里享受殊胜的"而依赖欲的取著而前往,因此梵天界的欲也是欲的性质,所谓"由于以此为对象而生起的贪欲就是欲的取著"。应当审查。
业是眼根的生起因,业的根本因是贪欲,因此不是生起因。色欲等属于苦谛,因为"连自己所欲望而不得到的,也是苦"。应当连接为"它作为其根本因而生起"。因为"由烦恼的生起而有无明的生起"的说法,也可以说它就是根本因。
另外,就像色等一样,贪欲也是苦谛,因为"贪欲在世间生起时,生起于可爱的、可意的"和"贪欲在此处被断除时,被断除"。

1.134) ca. Visuddhimagge ‘‘sabbākārena pana upādānakkhandhapañcakaṃ dukkhañceva ariyasaccañca aññatra taṇhāyā’’ti vacanato idha rūpataṇhādayo dukkhasaccanti vacanaṃ virujjhatīti ce? Na, aññamaññāsaṅkarabhāvena dassetuṃ tattha tattha vuttattā. Yadi taṇhā upādānakkhandhapariyāpannā na bhaveyya, saccavibhaṅge ‘‘tattha katame saṃkhittena pañcupādānakkhandhā dukkhā. Seyyathidaṃ, rūpupādānakkhandho ..pe… viññāṇupādānakkhandho’’ti (vibha. 202) ettha ‘‘ṭhapetvā taṇhaṃ saṅkhārupādānakkhandho’’ti vattabbaṃ bhaveyya, na ca vuttaṃ, tasmā dukkhasaccapariyāpannā taṇhāti ce? Na, hetuphalasaṅkaradosappasaṅgato. Na saṅkaradosoti ce? Saccavibhaṅgapāḷiyañhi pañcahi koṭṭhāsehi samudayasaccaṃ niddiṭṭhaṃ.

Kathaṃ? Taṇhāti eko vāro, taṇhā ca avasesā ca kilesāti dutiyo, taṇhā ca avasesā ca kilesā avasesā ca akusalā dhammāti tatiyo, taṇhā ca avasesā ca kilesā avasesā ca akusalā dhammā tīṇi ca kusalamūlāni sāsavānīti catuttho, taṇhā ca avasesā ca kilesā avasesā ca akusalā dhammā tīṇi ca kusalamūlāni sāsavāni avasesā ca sāsavā kusalā dhammāti pañcamo vāroti. Āma niddiṭṭhaṃ, tathāpi abhidhammabhājaniyeyeva, na aññasmiṃ, so ca nayo ariyasaccaniddese na labbhati. Tathā hi tattha ‘‘cattāri saccāni’’ccevāha, suttantabhājaniyapañhapucchakesu viya ‘‘cattāri ariyasaccānī’’ti na vuttaṃ, tasmā suttantabhājaniyova pamāṇaṃ tattha ca taṇhāya vuttattā. Yathāha ‘‘tattha katamaṃ dukkhasamudayaṃ ariyasaccaṃ, yāyaṃ taṇhā ponobhavikā…pe… seyyathidaṃ, kāmataṇhā’’tiādi (vibha. 203). ‘‘Yadaniccaṃ taṃ dukkha’’nti (saṃ. ni. 

在《清净道论》中说"以一切方式,五取蕴和圣谛都是苦,除了贪欲"。因此,这里说色欲等属于苦谛,是否与此矛盾?不是,因为是为了显示它们之间的相互关系而在各处这样说的。
如果贪欲不包括在取蕴之中,在《法蕴论》中应该说"除了贪欲之外的四取蕴是苦",而不是这样说,因此贪欲属于苦谛。不是,因为会导致因果混淆的过失。
不会有混淆的过失吗?因为在《法蕴论》的文中,以五种方式阐述了集谛。
怎么说呢?一段是贪欲,第二段是贪欲和其余烦恼,第三段是贪欲、其余烦恼和其余不善法,第四段是贪欲、其余烦恼、其余不善法和三善根有漏法,第五段是贪欲、其余烦恼、其余不善法、三善根有漏法和其余有漏善法。是的,这样阐述了。但是,只是在阿毗达摩藏中,而不是在其他地方,这种方式在圣谛的阐述中是不可取的。
因为在那里只说"四圣谛",而不像在经典藏的问答中说"四圣谛"。因此,经典藏应该是权威,因为在那里提到了贪欲。
就如所说"什么是集谛圣谛?即这种贪欲,导致再生..."等。"无常的即是苦"等。

3.15) iminā pariyāyena vuttattā tattha vuttampi pamāṇameva. ‘‘Paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharati pathavīkasiṇa’’nti (dha. sa. 186 ādayo) vacanato ‘‘kasiṇānī’’ti jhānāni vuttāni. Keci ‘‘uggahanimittapaṭibhāganimitte sandhāya vutta’’nti vadanti, taṃ na sundaraṃ. ‘‘Dvattiṃsākārāpi paṇṇattiṃ vissajjetvā paṭikūlāti sati paṭṭhapetabbā’’ti vacanato satigocarā rūpādayo ca veditabbā.

Saddhāhirottappabāhusaccavīriyārambhopaṭṭhitasatisampajaññatāti ime satta saddhammā nāma. Sabhāvatoti dukkhato. Na cavatīti deve sandhāya. Ñāteyyanti ñātabbaṃ. Daṭṭheyyanti daṭṭhabbaṃ. Atha vā pana ‘‘nāhaṃ gamanena lokassa antaṃ ñāteyya’’nti vadāmīti attho. Lokanti khandhalokaṃ. Gamanena na pattabboti sarīragamanena, agatigamanena vā na pattabbo, ariyagamanena lokantaṃ patvāva dukkhā atthi pamocananti vuttaṃ hoti. Samitāvīti samitakileso. Āhāraṭṭhitikāti paccayaṭṭhitikā. Ye keci paccayaṭṭhitikā, sabbe te lujjanapalujjanaṭṭhena eko lokoti adhippāyo. Saṅkhārā hi sakasakapaccayāyattatāya sattā visattā sattā nāma. Pariharanti paricaranti. Disāti upayogabahuvacanaṃ. Bhanti paṭibhanti. Ke te? Teyeva virocamānā pabhassarā candimasūriyā. Aṭṭha lokadhammā saṅkhārāva. ‘‘Sinerussa samantato’’ti vacanato yugandharādayo sineruṃ parikkhipitvā parimaṇḍalākārena ṭhitāti vadanti. Parikkhipitvā accuggato lokadhātu ayaṃ. ‘‘Ma-kāro padasandhikaro’’ti vadanti. Aññathāpi lakkhaṇādibhedato saṅkhāralokaṃ, āsayānusayabhedato sattalokaṃ, cakkavāḷādiparimāṇato okāsalokañca sabbathāpi viditattā lokavidū.

Vimuttiñāṇadassanaṃ kāmāvacaraṃ parittaṃ lokiyaṃ, tena sabbaṃ lokaṃ kathaṃ abhivati? Asadisānubhāvattā sabbaññutaññāṇaṃ viya. Tañhi attano visaye bhagavato sabbaññutaññāṇagatikaṃ , lahutarappavatti ca bhavaṅgacittadvayānantaraṃ uppattito. Na kassaci evaṃlahutaraṃ cittaṃ uppajjati, api āyasmato sāriputtassa, tassa kiresa cittavāro pañcadasabhavaṅgānantaranti. Aggisikhadhūmasikhā ca nāgā kira sīhaḷadīpe. Atthassa dīpakaṃ padaṃ atthapadaṃ. Ekatthadīpakaṃ padaṃ, sabbametaṃ vākyanti attho. Aṭṭha disā nāma aṭṭha vimokkhā, samāpattiyo vā. Satthavāho satthāti nipātito yathā pisitāso pisāco. Udake maṇḍūko ahaṃ āsiṃ, na thale maṇḍūko, vārimattameva gocaro, tassa me tava dhammaṃ suṇantassa sīsaṃ daṇḍena sannirumbhitvāti pāṭhaseso. Anādaratthe vā sāmivacanaṃ. ‘‘Ettakenapi evarūpā iddhi bhavissatī’’ti sitaṃ katvā. Vimokkhoti cettha maggo, tadanantarikaṃ ñāṇaṃ nāma phalañāṇaṃ, tasmiṃ khaṇe buddho nāma. Sabbassa buddhattāti kattari. Bodhetāti hetukattari. Seṭṭhatthadīpakaṃ vacanaṃ seṭṭhaṃ nāma, tathā uttamaṃ. Sacchikāpaññattīti sabbadhammānaṃ sacchikaraṇavasena sayambhutā paññatti, attanā eva vā ñātā sacchikatātipi sacchikāpaññatti. Bhagī bhagavā cīvarapiṇḍapātādīnaṃ. Bhajī araññavanapatthāni pantāni senāsanāni. Bhāgī atthadhammavimuttirasassa. Rāgādikilesagaṇabhaggamakāsi. Bhāvitattano bhāvitakāyo. Bhavassa antaṃ nibbānaṃ maggādhigamena taṃ gatoti bhavantago.


因此，由于在这里的说法，所说的只是标准。"首先进入第一禅定，住于土元素的禅定"等语句中提到的"元素"是指禅定。有人说这是指"以观察为对象的禅定"，这并不美好。"三十种形式的描述应当被放弃"的说法中，应当理解为与正念相关的色法等。
信、惭愧、广博的智慧、精进、起始、正念、正知，这七种称为正法。因其本质而苦。并非指神灵。应当被知晓。应当被见到。或者是说"我并不通过行走而知晓世间的尽头"的意思。世间是指色法的世界。通过身体的行走无法到达，或通过无行的行走也无法到达，只有通过正行的行走才能到达，因而说"痛苦确实存在，解脱在于此"。
"已被驯服"是指已被驯服的烦恼。"因缘的安住"是指因缘的安住。所有因缘的安住，都是一个世界的意思。因缘法确实是因其自身的因缘而存在的众生。它们是生存的众生。所见的，是使用复数的形式。光明的存在。它们是谁呢?就是那明亮的月亮和太阳。
八个世间法如同因缘。"在西奈山周围"的说法是指围绕西奈山（现代地名）而站立的如山的众生。围绕而高耸的世间法就是这个。有人说"这个字是连接的字"。否则,从特征等的分类来看是因缘法，从根源、习气的分类来看是众生法，从轮回等的范围来看是空间法，所有这些都已被知晓。
解脱的智慧的见解是世间的微小的世俗的，因此所有的世间如何能够存在?因其相似的体验而如同全知的智慧。因为在他所知的范围内，世尊的全知的智慧，轻易的显现于生起的心识之后。没有任何心识会如此轻易地生起，甚至是尊者舍利弗的心识，何况是在他之后的心识。
火焰的火焰的光辉在狮子岛上。光明的意思是指意义的光明。一个地方的光明，所有这些都是句子的意思。八个方向是指八种解脱或禅定。正法的载体即是老师。
在水中我是一只青蛙，而不在地面上是一只青蛙，只有水的深度是我的领域，因此在你听闻我的法时，头被杖打击的意思是指文本的剩余部分。无视的地方或是对等的说法。"以此为条件，这样的神通将会出现"的意思是指已被证明的。
解脱是指道路，随之而来的智慧是果的智慧，在那一瞬间称为佛。所有的佛性是因果关系。觉醒是因果关系。最好的地方的光明是最好的，亦是最佳的。
真理的定义是所有法的真实显现，因而自知的显现也称为真实的定义。世尊的袈裟、乞食等。分配给森林、草原、道路、营地等。分配给解脱法的意义。切断了贪欲等烦恼的束缚。已修习的身心。通过获得道路的修行，涅槃是生死的尽头。


‘‘Lobhaṃ , bhikkhave, ekaṃ dhammaṃ pajahathā’’tiādinā (itivu. 1) nayena ekakādivasenāgate gahetvā vadati. Saṃkilesataṇhādiṭṭhiduccaritasaṃkilesavasena aniccadukkhamanattāsubhesu niccantiādivipariyesā. Cīvarahetu vā, bhikkhave, bhikkhuno taṇhā uppajjamānā uppajjati, piṇḍapāta senāsanaitibhavābhavahetu vā (a. ni. 4.9). Cetokhilā satthari kaṅkhati, dhamme, saṅghe, sikkhāya, sabrahmacārīsu kupitoti (dī. ni. 3.319; vibha. 941) āgatā pañca. Kāme avītarāgo hoti…pe… kāye, rūpe, yāvadatthaṃ udarāvadehakaṃ bhuñjitvā, aññataraṃ devanikāyaṃ paṇidhāya brahmacariyaṃ caratīti (dī. ni. 3.320; vibha. 941) āgatā pañca vinibandhā. Vivādamūlāni kodho upanāho makkho paḷāso issā macchariyaṃ māyā sāṭheyyaṃ thambho sārambho sandiṭṭhiparāmāsitā ādhānaggāhī duppaṭinissaggitā (a. ni. 6.36; dī. ni. 3.325). Vibhaṅge pana ‘‘kodho makkho issā sāṭheyyaṃ pāpicchatā sandiṭṭhiparāmāsitā’’ti (vibha. 944) āgataṃ. Taṇhaṃ paṭicca pariyesanā, pariyesanaṃ paṭicca lābho, lābhaṃ paṭicca vinicchayo, evaṃ chandarāgo, ajjhosānaṃ, pariggaho, macchariyaṃ, ārakkho, ārakkhādhikaraṇaṃ, daṇḍādānasatthādāna…pe… akusalā dhammā sambhavantīti (dī. ni. 2.104; 3.359; a. ni. 9.23; vibha. 963) vuttānaṃ. Rūpasaddagandharasaphoṭṭhabbadhammataṇhāti cha, tā kāmabhavavibhavataṇhāvaseneva aṭṭhārasa, tā eva ajjhattikassupādāya aṭṭhārasa, bāhirassupādāya aṭṭhārasāti chattiṃsa, tā atīte chattiṃsa, anāgate chattiṃsa, paccuppanne chattiṃsāti evaṃ aṭṭhasatataṇhāvicaritānīti. Māretīti māro, pamādo ‘‘pamādo maccuno pada’’nti (dha. pa. 21) vacanato. Sammāājīvavināsanato vā kilesā vuccanti ‘‘māro’’ti, vadhakūpamattā khandhāva mārā. Abhisaṅkhārā jātidukkhābhinibbattāpanato, jātassa jarādisambhavato ca mārā. Ekabhavapariyāpannajīvitamāraṇato maccu māro. Aṇimatā nāma paramāṇu viya adassanūpagamanaṃ. Laghimatā sarīrena, cittena vā sīghagamanaṃ. Mahimatā candimasūriyādīnampipāṇinā parāmasanādi. Patti nāma yathicchitadesappatti. Pakāsanatā, lābhakassatthasādhanaṃ vā pākammaṃ. Īsattaṃ nāma sayaṃvasitā. Vasittaṃ nāma aparavasitā. Yatthakāmāvasāyitaṃ nāma yatthicchati yadicchati yāvadicchati, tattha tāva tadatthasādhanaṃ. Pīḷanasaṅkhatasantāpavipariṇāmaṭṭhenavā dukkhamariyasaccantiādimhi idaṃ codanāpubbaṅgamaṃ atthavissajjanaṃ – dukkhādīnaṃ aññepi rūpataṇhādayo atthā atthi, atha kasmā cattāro eva vuttāti ce? Aññasaccadassanavasena āvibhāvato.

‘‘Tattha katamaṃ dukkheñāṇaṃ, dukkhaṃ ārabbha yā uppajjati paññā’’tiādināpi (vibha. 794) nayena ekekasaccārammaṇavasenāpi saccañāṇaṃ vuttaṃ. ‘‘Yo, bhikkhave, dukkhaṃ passati, dukkhasamudayampi so passatī’’tiādinā (saṃ. ni. 

"比丘们,你们应当舍弃一种法,即贪欲"等方式,以单一等方式所说。
由于烦恼、贪欲、邪见、不善行为的污染,对于无常、苦、无我、不净等产生颠倒。"比丘,比丘的贪欲由于袈裟、钵、居所、有无等原因而生起"。
"对于师长有疑虑,对于法、僧团、学处、同梵行有恼怒"这五种心结。"未远离欲"等五种系缚。
"瞋恚、恨、慢、恶意、嫉妒、吝啬、欺骗、狂傲、暴戾、执著于见解、执取、难以舍弃"等是争论的根源。但在《法蕴论》中说"瞋恚、慢、嫉妒、欺骗、恶欲、执著于见解"。
"依贪欲而有追求,依追求而有获得,依获得而有决断"等,如是欲望、执著、占有、吝啬、防护、因防护而生起的不善法。
色、声、香、味、触的贪欲,这十八种贪欲,依据有、无有的贪欲;依内在的取,十八种;依外在的取,十八种,共三十六种。这三十六种在过去、未来、现在都存在,共有一百八种贪欲的流转。
"杀害"的"杀"是指放逸,"放逸是死亡的道路"。或者说,烦恼被称为"杀害",因为像杀手一样,蕴被称为"杀害"。
由于行为导致生起苦,以及生起后的老等,所以被称为"杀害"。单一有情的生命的杀害是"死亡"。
"微细性"是指如同微粒一样难以觉察。"轻便性"是指身体或心的迅速移动。"巨大性"是指能触及如月亮、太阳等。
"成就"是指如愿到达所愿之处。"显现性"是指有利益的行为。"自在性"是指自主性。"他主性"是指他主性。"随欲自在"是指随意所愿,即能达成其目的。
由于苦等的压迫、痛苦、变易性,这是对"苦等圣谛"等的前导性解释 - 虽然色欲等也是苦等的意义,但为什么只说了四个呢?是因为为了显示其他的谛。
"什么是苦智,对于苦而生起的智慧"等方式,也是以每一个谛为对象而说的谛智。"比丘们,谁见苦,也见集谛"等。

5.1100) nayena ekaṃ saccaṃ ārammaṇaṃ katvā sesesu kiccanipphattivasenāpi vuttaṃ. Tattha yadā ekekaṃ saccaṃ ārammaṇaṃ karoti, tadā samudayadassanena tāva sabhāvato pīḷanalakkhaṇassāpi dukkhassa yasmā taṃ āyūhanalakkhaṇena samudayena āyūhitaṃ saṅkhataṃ, tasmāssa so saṅkhataṭṭho āvi bhavati. Yasmā pana maggo kilesasantāpaharo susītalo, tasmāssa maggadassanena santāpaṭṭho āvi bhavati nandassa accharādassanena sundariyā anabhirūpabhāvo viya. Avipariṇāmadhammassa pana nirodhassa dassanena tassa vipariṇāmaṭṭho āvi bhavatīti vattabbameva natthi. Sabhāvato āyūhanalakkhaṇassapi samudayassa dukkhadassanena nidānaṭṭho āvi bhavati asappāyabhojanato uppannabyādhidassanena bhojanassa byādhinidānabhāvo viya. Visaṃyogabhūtassa nirodhassa dassanena saṃyogaṭṭho. Niyyānabhūtassa ca maggassa dassanena palibodhaṭṭhoti. Tathā nissaraṇassāpi nirodhassa avivekabhūtassa samudayassa dassanena vivekaṭṭho āvi bhavati. Maggadassanena asaṅkhataṭṭho. Iminā hi anamatagge saṃsāre maggo na diṭṭhapubbo, sopi ca sappaccayattā saṅkhato evāti appaccayadhammassa asaṅkhatabhāvo ativiya pākaṭo hoti. Dukkhadassanena panassa amataṭṭho āvi bhavati. Dukkhañhi visaṃ, amataṃ nibbānanti. Tathā niyyānalakkhaṇassāpi maggassa samudayadassanena ‘‘nāyaṃ hetu nibbānassa pattiyā, ayaṃ hetū’’ti hetvattho āvi bhavati. Nirodhadassanena dassanaṭṭho paramasukhumarūpāni passato ‘‘vippasannaṃ vata me cakkhū’’ti cakkhussa vippasannabhāvo viya. Dukkhadassanena adhipateyyaṭṭho anekarogāturakapaṇajanadassanena issarajanassa uḷārabhāvo viyāti evamettha lakkhaṇavasena, ekassa aññasaccadassanavasena ca itaresaṃ tiṇṇaṃ āvibhāvato ekekassa cattāro atthā vuttā. Upadhiviveko nikkilesatā.


以此方式，设定一种真理的对象，其他的也通过其所需的成果而被说出。在那里，当每一种真理作为对象时，凭借对集谛的见解，因其本性而生起的痛苦的特征，因为它是由生起的特征所引发的，所以它成为了因缘法。
因为道路是能够消除烦恼的，且非常凉爽，因此通过道路的见解，它成为了安乐的特征，像快乐的天女所展现的那样，因而没有被爱慕的特征。
而对于不变的法，因其灭的见解，它成为了变易的特征，这一点是显而易见的。因其本性，因缘的痛苦的见解成为了因缘的特征，因不适当的饮食而生起的疾病的见解如同饮食的疾病的因。
通过离开的见解，它成为了结合的特征。通过解脱的见解，它成为了障碍的特征。通过解脱的见解，它也成为了分离的特征。通过道路的见解，它成为了不可思议的特征。
因为在无始的轮回中，道路未曾被见到，而它因条件的存在而被称为有条件的，因此不适当的法的不可思议性显得极为显著。通过痛苦的见解，它成为了无死的特征。痛苦确实是无常的，而无常的则是涅槃。
同样，通过解脱的特征，因缘的见解也成为了"这不是涅槃的因，这是因"的意义。通过灭的见解，见解的特征是极其细微的，看到的"我的眼睛真是清澈"就如同眼睛的清澈状态。
通过痛苦的见解，它成为了主导的特征，看到许多疾病和痛苦的穷人就如同权势者的巨大特征。因此在这里，通过特征的方式，针对每一个的其他真理的见解，三者的特征被显现出四个意义。通过对取蕴的分离，烦恼的消除。


Paṭipakkhaṃ atthayantīti paccatthikā. Pati viruddhā amittā paccāmittā. Sacchikatvā pavedetīti ettāvatā bhagavato sabbaññutaṃ dīpeti. Tena ñāṇasampattiṃ dīpetvā idāni karuṇāsampattiṃ dīpetuṃ ‘‘so dhammaṃ desesī’’tiādimāha. Atha vā kiṃ so pavedesīti? Ñāṇaṃ, taṃ sabbaṃ tilokahitabhūtameva. So dhammaṃ desesīti kīdisaṃ? ‘‘Ādikalyāṇa’’ntiādi. Anena vacanena vattuṃ arahabhāvaṃ dīpeti. Sāsanadhammoti ovādapariyatti. Kiccasuddhiyāti kilesappahānanibbānārammaṇakiccasuddhiyā. Sāsanabrahmacariyaṃ nāma sikkhattayaṃ, navakoṭisahassānītiādikaṃ vā. Maggameva brahmacariyaṃ maggabrahmacariyaṃ. Tassa pakāsakaṃ piṭakattayaṃ idha sātthaṃ sabyañjanaṃ nāma. Chasu atthapadesu saṅkhepato kāsanaṃ saṅkāsanaṃ. Ādito kāsanaṃ pakāsanaṃ. Ubhayampi vitthāretvā desanaṃ vivaraṇaṃ. Puna vibhāgakaraṇaṃ vibhajanaṃ. Opammādinā pākaṭakaraṇaṃ uttānīkaraṇaṃ. Sotūnaṃ cittaparitosajananena, cittanisānena ca paññāpanaṃ veditabbaṃ. Byañjanapadesu akkharaṇato akkharaṃ, ‘‘ekakkharapadamakkhara’’nti eke. Vibhattiantaṃ padaṃ. Byañjayatīti byañjanaṃ, vākyaṃ. Padasamudāyo vā vākyaṃ. Vibhāgapakāso ākāro nāma. Phusatīti phassotiādi nibbacanaṃ nirutti, niruttiyā niddiṭṭhassa apadeso niddeso nāma. Phusatīti phasso, so tividho – sukhavedanīyo dukkhavedanīyo adukkhamasukhavedanīyoti. Etesu ayaṃ yojanā – akkharehi saṅkāsayati, padehi pakāsayati, byañjanehi vivarati, ākārehi vibhajati, niruttīhi uttāniṃ karoti, niddesehi paññāpeti. Akkharehi vā saṅkāsayitvā padehi pakāseti, byañjanehi vivaritvā ākārehi vibhajati, niruttīhi uttāniṃ katvā niddesehi paññāpeti. Akkharehi vā ugghāṭetvā padehi vineti ugghaṭitaññuṃ, byañjanehi vivaritvā ākārehi vineti vipañcitaññuṃ, niruttīhi netvā niddesehi vineti neyyanti veditabbaṃ. Atthoti bhāsitattho. Tassevatthassa paṭivijjhitabbo sako sako bhāvo paṭivedho nāma. Taṃ ubhayampi attho nāma. Tena vuttaṃ ‘‘atthagambhīratāpaṭivedhagambhīratāhi sāttha’’nti. Dhammoti vā desanāti vā byañjanameva. Niddosabhāvena parisuddhaṃ sāsanabrahmacariyaṃ, sikkhattayapariggahito maggo ca, ubhayampi brahmacariyapadena saṅgahitaṃ. Paṭipattiyāti paṭipattihetu. Āgamabyattitoti punappunaṃ adhīyamānā khandhādayo pākaṭā honti. Duruttasatthāni adhīyamānāni sammohamevāvāhanti.

2-

反对的意思是反对者。对立的敌人是反敌人。通过证实而宣讲，这已经展示了世尊的全知。因此，显示出智慧的丰盈，现在要显示出慈悲的丰盈，"他教导法"等语句表明。
那么，他所宣讲的是什么呢？是智慧，所有的智慧都是为了三界的利益。他教导的法是什么样的呢？"从最初的美好"等。通过这句话，展示了他的不可思议性。
教法是指训诫的范围。净化的事业是指去除烦恼的解脱的事业。教法的梵行是指三种学习，或者是九十亿的数量等。道路的梵行是指道的梵行。
其显现的经典是这里所称的有意义的三藏。在六个意义的词句中，简要地是"显示"的意思。最初的显示是"显示"。两者都可以详细地讲解。再次进行分类，进行分割。通过比喻等显现，进行阐明。
对于听者，通过心的散发和心的安住，应当被理解为智慧的显现。在词句中，字母是字母，"单字的组合"是某些人的说法。最后的词是指词句。通过分割的显现，称为特征。
"触"是指触觉等的名词，触觉有三种——快乐的触觉、痛苦的触觉、非痛苦非快乐的触觉。这些是关联的——通过字母进行简要，通过词句进行显示，通过比喻进行阐明，通过特征进行分类，通过名词进行阐明。
通过字母进行简要，通过词句进行显示，通过比喻进行分类，通过名词进行阐明。通过字母进行提取，通过词句进行引导，通过比喻进行引导，通过名词进行引导，应当被理解为引导。
意义是指所说的意义。对此意义的理解是自身的理解，称为理解的性质。两者都是意义的称谓。因此说"意义的深邃与理解的深邃是有意义的"。
法或教导是指仅仅是词句。无瑕疵的教法是清净的梵行，三种学习所涵盖的道路，两者都包含在梵行的名词中。通过修行是指修行的原因。通过经典的说明，反复学习的五蕴等被显现出来。
不良的教义被学习时，只有迷惑而已。

3.Kacci khamanīyaṃ sītuṇhādi. Kacci yāpanīyaṃ yathāladdhehi jīvitasādhanehi jīvitaṃ. Appābādhanti appopasaggaṃ, appātaṅkanti apparogaṃ. Kacci lahuṭṭhānaṃ sarīrakicce. Kacci balaṃ samaṇakicce. Kacci phāsuvihāro yathāvuttanayena appābādhatāya, anukkaṇṭhanādivasena vā. Sattasaṭṭhito paṭṭhāya pacchimavayo, uttarāmukhoti vuttaṃ hoti. Lokavivaraṇe jāte idha kiṃ olokesi, natthettha tayā sadisopīti āha ‘‘tvaṃ sadevakassa lokassa aggo’’tiādi. Āsabhiṃ uttamaṃ. Upapattivasena devā. Rūpānaṃ paribhogavasena, patthanāvasena vā uppannā rāgasampayuttā somanassavedanānurūpato uppajjitvā hadayatappanato ambarasādayo viya ‘‘rūparasā’’ti vuccanti. Tathāgatassa pahīnāti adhikāravasenāha. Tathāgatassapi hi kassaci te pahīnāti matthakacchinnatālo viya katā. Kathaṃ? Rūparasādivacanena vipākadhammadhammā gahitā, te vijjamānāpi matthakasadisānaṃ taṇhāvijjānaṃ maggasatthena chinnattā āyatiṃ tālapantisadise vipākakkhandhe nibbattetuṃ asamatthā jātā. Tasmā tālāvatthu viya katā. ‘‘Kusalasomanassāpi ettha saṅgahitā’’ti vadanti. Paṭhamamaggena pahīnā kammapathaṭṭhāniyā, dutiyena ucchinnamūlā oḷārikā, tatiyena tālāvatthukatā kāmarāgaṭṭhāniyā. Catutthena anabhāvaṃkatā rūparāgārūparāgaṭṭhāniyā. Aparihānadhammataṃ pana dīpento ‘‘āyatiṃ anuppādadhammā’’ti āha. Tadaṅgappahānena vā pahīnā vipassanākkhaṇe, jhānassa pubbabhāgakkhaṇe vā, vikkhambhanappahānena ucchinnamūlā jhānakkhaṇe. ‘‘Vivicceva kāmehī’’ti (pārā. 11) hi vuttaṃ. Samucchedappahānena tālāvatthukatā tatiyavijjādhigamakkhaṇe. Itthambhūtā pana te rūparasādayo anabhāvaṃkatā āyatimanuppādadhammāti ekamevidaṃ atthapadaṃ. Paṭhamāya vā abhinibbhidāya pahīnā, dutiyāya ucchinnamūlā, tatiyāya tālāvatthukatā. Itthambhūtā yasmā anabhāvaṃkatā nāma honti, tasmā āyatiṃanauppādadhammāti veditabbā. Atha vā dukkhañāṇena pahīnā, samudayañāṇena ucchinnamūlā , nirodhañāṇena tālāvatthukatā, maggañāṇena anabhāvaṃkatā, paccavekkhaṇañāṇena āyatiṃ anuppādadhammāti veditabbā. Lokiyamaggena vā pahīnā, dassanamaggena ucchinnamūlā, tividhena bhāvanāmaggena tālāvatthukatātiādi. Brāhmaṇassa avisayattā dhammarasā na uddhaṭā.



是否可以忍受寒冷与炎热？是否可以通过所获得的生计来维持生活？小的痛苦是小的损失，小的恐惧是小的疾病。是否可以轻松地进行身体的工作？是否可以在修行中具备力量？是否可以在安乐的居处中，依照所述的方式，因小的痛苦而不被困扰，或以不烦恼的方式？
从七十岁开始，称为晚年，朝向北方。若在世间的解释中，若你在这里看到了什么，便是你所说的"你是世间的领导者"等。最上等的天神。因缘而生的天神。因对色的享受，或因欲望而生的欢喜的感觉，因而被称为"色的味"。
如来所断的，是指权威的断除。因为如来也确实断除了某些东西，如同被砍断的树木。那么，如何断除？通过色、味等的说法，因果法被掌握，虽然它们存在，但由于对欲望的知识被断除，因此无法再生起如同树木的果报。
因此，它们如同树木般被断除。"善乐的欢喜也在这里被收集"。通过第一道，断除的是行为的路径；通过第二道，断除的是根本的；通过第三道，断除的是如同树木般的欲望的根；通过第四道，断除的是色、欲的根。
而在无失法的显示中，称为"永恒不生的法"。通过断除部分或完全的，或在观照的时刻，或在禅定的初期，或通过抑制的断除，根本的禅定的时刻。正如所说的"远离欲望"。
通过完全的断除，称为树木的根的第三种知识的获得的时刻。那些色、味等的存在是无失的，因而被称为永恒不生的法，只有这一种意义。
通过第一次的完全断除，第二次的根本断除，第三次的树木的根的断除。由于它们被称为无失，因此应被理解为永恒不生的法。或者，通过痛苦的智慧而断除，通过集的智慧而根本断除，通过灭的智慧而树木的根的断除，通过道的智慧而无失。
通过世间的道而断除，通过见的道而根本断除，通过三种修行的道而树木的根的断除等。由于婆罗门的非领域性，法的味道并未被抬起。

11.Dhammadhātunti ettha sabbaññutaññāṇaṃ dhammadhātu nāma. Anukampavacanānurūpaṃ ‘‘puṇṇacando viyā’’ti vuttaṃ, sūriyavacanaṃ ‘‘suppaṭividdhattā’’tivacanānurūpaṃ, pathavīsamacittatāya kāraṇaṃ ‘‘karuṇāvipphāra’’nti vadanti. Paṭicchādetabbe hi attano guṇe ‘‘āraddhaṃ kho pana me vīriya’’ntiādinā pakāsento attano karuṇāvipphāraṃ pakāsetīti gahetabbo. Varabhūrimedhaso varaputhulañāṇo, bhūrīti vā bhūmi, bhūmi viya patthaṭavarapaññoti attho. Abujjhi etthātipi adhikaraṇena rukkho bodhi. Sayaṃ bujjhati, bujjhanti vā tena taṃsamaṅginoti maggo bodhi, evaṃ sabbaññutaññāṇampi. Bujjhīyatīti nibbānaṃ bodhi. Tissannaṃ vijjānaṃ upanissayavato yathāsambhavaṃ tisso vijjā veditabbā. Ekaggatāvasena tikkhabhāvo. Tikkhopi ekacco saro lakkhaṃ patvā kuṇṭho hoti, na tathā idaṃ. Satindriyavasenassa kharabhāvo, saddhindriyavasena vippasannabhāvo, antarā anosakkitvā kilesapaccatthikānaṃ suṭṭhu abhibhavanato vīriyindriyavasenassa sūrabhāvo ca veditabbo. Maggavijāyanatthaṃ gabbhaggahaṇakālo saṅkhārupekkhānantaramanulomattā.

Chandoti ca saṅkappoti ca avatthantarabhedabhinno rāgova –

‘‘Senahātthyaṅgamupeti,

Rattahadayo rāgena;

Sammagate rattakāmamupeti,

Kāmapatitaṃ lokassa mātrālamatī’’ti –

Ādīsu viya –

Vibhaṅgeyeva kiñcāpi attho vuttoti ettha ayamadhippāyo – vibhaṅgapāḷiṃ ānetvā idha vuttopi sabbesaṃ upakārāya na hoti, tasmā taṃ aṭṭhakathānayeneva pakāsayissāmīti. Itoti kāmehi. Kāyavivekādīsu upadhiviveko tatiyo, tasmā tatiyaṃ chaḍḍetvā dve gahetvā tadaṅgādīsu vikkhambhanavivekaṃ gahetvā ‘‘tayo evā’’ti vuttā. Evaṃ sati cittavikkhambhanā ekatthā evāti viseso na siyāti ce? Appanāvārattā na panevaṃ daṭṭhabbaṃ. Kāyavivekaggahaṇena pubbabhāgaggahaṇaṃ ñāyati, tasmā cittavivekoti tadaṅgaviveko vutto, vikkhambhanena appanākāleti gahetabbaṃ asaṅkarato. Atha vā cittavivekena tadaṅgavikkhambhanā gahitā, itarena vikkhambhanaviveko evātipi yuttaṃ, kilesakāmattā vā dvīsu kammesu pariyāpanno puriso viya. Yathā avijjamānena avijjamānapaññattivasena loke ‘‘saphalo rukkho’’ti vuccati, tatheva vijjamānena vijjamānapaññattivasena sāsane ‘‘savitakkaṃ savicāraṃ jhāna’’nti vuccatīti adhippāyo.


在这里,一切智的智慧称为法界。根据同情的话语,说"犹如满月"；根据太阳的话语,说"因为完全透彻"；由于与大地的平等性,原因是"慈悲的广大"。
因为他显示自己的美德说"我的精进已经开始"等,应当理解为他显示自己的慈悲的广大。最上等的智慧,或者说最广大的智慧,即最广大的智慧。
这里"悟入"是指树木的基地。自己悟入,或者被它所悟入,因此称为道的菩提。同样,一切智的智慧也是如此。被悟入的,即是涅槃的菩提。
应当理解为,根据三种明智的因缘,有三种明智。一心性的锐利性。某些锐利的声音虽然达到目标,但却钝化,而这并非如此。
由于念根的粗糙性,由于信根的清净性,由于中间不退缩,完全压倒烦恼的对敌,因此由于精进根的勇敢性,应当被理解。
为了生起道,在行蕴观之后,顺向而生。
欲望和思维,虽然有内在的区别,但都是贪欲——
"它进入象的身体,
因贪欲而心醉;
到达正确的欲望,
超越世间的欲望极限"等,
如此等等。
虽然在《法蕴论》中已经说过了,但在这里的意思是——虽然引用了《法蕴论》的文句,但并非为了所有人的利益,因此将按照注释的方式来阐述。
从欲望中。在身离欲等中,第三种是取蕴的离欲,因此舍弃第三种,取两种,在那个部分和抑制的离欲中取抑制的离欲,说"只有三种"。
如果是这样,心的抑制与心的离欲就是一个意思了,那就没有差别了?不应该这样理解,因为没有达到安止的阶段。
通过身离欲的摄取,理解为摄取前期,因此说心的离欲是部分的离欲,应该以抑制的时期来理解,没有混淆。
或者,通过心的离欲,摄取了部分的抑制,另一个就是抑制的离欲,也是合理的,就像有人被欲望所包围一样。
就像世间中不存在的,但以不存在的假设而说"有果实的树木",同样在教法中,以存在的假设而说"有思惟和观察的禅定"。这就是其


Vūpasamāti ettha kesaṃ vūpasamāti, kiṃ paṭhamajjhānikānaṃ, udāhu dutiyajjhānikānanti? Ettha yadi paṭhamajjhānikānaṃ, natthi tesaṃ vūpasamo. Na hi paṭhamajjhānaṃ vitakkavicārarahitaṃ atthi. Yadi dutiyajjhānikānaṃ, nattheva vūpasamo tattha tadabhāvāti ce? Tenetaṃ vuccati ‘‘samatikkamā’’ti, samatikkamopi na tesaṃyeva. Kintu sakalassapi paṭhamajjhānadhammarāsissāti ce? Tenetaṃ vuccati ‘‘oḷārikassa pana samatikkamā’’tiādi. Sabbepi paṭhamajjhānadhammā oḷārikāva dutiyajjhānato, na kevalaṃ vitakkavicāradvayamevāti ce? Na vitakkavicārāyeva tehi sampayuttānaṃ oḷārikabhāvatoti tesveva ādīnavadassanena dutiyajjhānakkhaṇe tesaṃ abhāvo hoti. Tena vuttaṃ ‘‘dutiyajjhānakkhaṇe apātubhāvā’’ti, yassa dhammassānubhāvena, yogena vā idaṃ jhānaṃ ‘‘sampasādana’’nti vuccati ‘‘ekodibhāva’’nti ca, tassa dassanatthaṃ saddhāsamādhayo vibhaṅge vuttā. Paṇītabhojanasikkhāpade (pāci. 257 ādayo) sappiādayo viyāti vutte ayaṃ atthavaṇṇanā na virujjhati. Samaṃ passatīti līnuddhaccaṃ pahāya khīṇāsavassa chasu dvāresu iṭṭhāniṭṭhachaḷārammaṇāpāthe parisuddhapakatibhāvāvijahanākārabhūtā upekkhā chaḷaṅgupekkhā. Nīvaraṇādipaṭisaṅkhāsantiṭṭhanāgahaṇe majjhattabhūtā upekkhā, ayaṃ saṅkhārupekkhā nāma. Vicinane majjhattabhūtā upekkhā vipassanupekkhā nāma. Tattha chaḷaṅgupekkhā brahmavihārupekkhā bojjhaṅgupekkhā tatramajjhattupekkhā jhānupekkhā pārisuddhupekkhā ca atthato ekā tatramajjhattupekkhāva, avatthābhedena bhedo nesaṃ. Saṅkhārupekkhāvipassanupekkhānampi ekatā paññāvasena, kiccavasena pana duvidhatā veditabbā.


这里的"平静"是指谁的平静,是初禅者的,还是二禅者的?如果是初禅者的,他们没有平静。因为没有没有思维和观察的初禅。如果是二禅者的,那里也没有平静,因为那里没有这种东西。
因此,这里说"超越"。但这个"超越"不仅仅是他们的。而是整个初禅法聚的。
因此说"粗重的超越"等。所有的初禅法都是粗重的,与二禅相比,不仅仅是两种思维和观察。
不仅仅是思维和观察,而是与它们相应的也是粗重的。因此,通过在二禅时看到它们的过患,它们就不存在了。
因此说"在二禅时不现起"。依靠其力量或修行,这个禅定被称为"清净"和"一境性"。为了显示它,在《法蕴论》中说到信和定。
就像在"精妙的饮食戒"中所说的酥油等一样,这里的意义阐述并不矛盾。
"平等地见"是指舍弃昏沉和掉举,对于已尽漏者,在六门对于可意和不可意的对象,保持纯洁的本性的不舍弃状态,称为六支舍。
在对诸行作观察时保持中立状态,称为行舍。在审查时保持中立状态,称为观舍。
其中,六支舍、梵住舍、觉支舍、中舍、禅定舍、清净舍,实际上都是中舍。因为阶段的不同而有差别。
行舍和观舍,从智慧的角度来说是一个,但从功能的角度来说是二种。


Chaḷaṅgupekkhā kāmāvacarā, brahmavihārupekkhā rūpāvacarātiādinā bhūmivasena. Chaḷaṅgupekkhā khīṇāsavasseva, brahmavihārupekkhā tiṇṇampi puthujjanasekkhāsekkhānanti evaṃ puggalavasena. Chaḷaṅgupekkhā somanassupekkhāsahagatacittasampayuttā, brahmavihārupekkhā upekkhāsahagatacittasampayuttā evāti evaṃ cittavasena. Chaḷaṅgupekkhā chaḷārammaṇā, brahmavihārupekkhā dhammārammaṇāvāti ārammaṇavasena. Vedanupekkhā vedanākkhandhena saṅgahitā, itarā nava saṅkhārakkhandhenāti khandhasaṅgahavasena. Chaḷaṅgupekkhā brahmavihārabojjhaṅgajhānupekkhā pārisuddhitatramajjhattupekkhā ca atthato ekā, tasmā ekakkhaṇe ekāva siyā, na itarā, tathā saṅkhārupekkhāvipassanupekkhāpi. Vedanāvīriyupekkhānaṃ ekakkhaṇe siyā uppattīti. Chaḷaṅgupekkhā abyākatā, brahmavihārupekkhā kusalābyākatā, tathā sesā. Vedanupekkhā pana siyā akusalāpi. Evaṃ kusalattikavasena. Dasapetā saṅkhepena cattārova dhammā vīriyavedanātatramajjhattañāṇavasena. ‘‘Dukkhadomanassasukhasomanassāna’’nti evaṃ pahānakkamena avatvā vibhaṅge vuttanayena kasmā vuttānīti ce? Suttānurakkhaṇatthaṃ. Iṭṭhāniṭṭhaviparītanti ettha ‘‘ārammaṇavasena aggahetvā iṭṭhāniṭṭhaviparītākārena anubhavatīti gahetabba’’nti vadanti. Kasmā? Ekaṃyeva kasiṇaṃ ārabbha sabbesaṃ pavattito. Tatiyajjhānato paṭṭhāya upakārā hutvā āgatāti satisīsena desanā katā, vigatavalāhakādinā sommatāya rattiyā valāhakādinā kālussiye satipi divā viya anupakārikā na hoti rattiṃ, tasmā ‘‘attano upakārakattena vā’’ti vuttaṃ. ‘‘Sūriyappabhābhibhavā, rattiyā alābhāti ime dve hetū aparisuddhatāya kāraṇaṃ. Sommabhāvena, attano upakārakattena cāti ime dve sabhāgatāya kāraṇa’’nti vadanti, tassā aparisuddhāya jātiyāti vuttaṃ hoti, tasmā kāraṇavacananti eke.

Jhānakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Pubbenivāsakathāvaṇṇanā

12. Cittekaggatāsabhāgattā jhānānaṃ ‘‘kesañci cittekaggatatthānī’’ti āha. Kusalānaṃ bhavokkamanasabhāgattā ‘‘kesañci bhavokkamanatthānī’’ti. Asabhāgattā sesaṭṭhānesu ‘‘pādakatthānī’’ti avatvā ‘‘pādakānī’’ti āha. Tena pādakabhūtānampi yathāsambhavaṃ cittekaggatā bhavokkamanatāvahataṃ, itaresaṃ yathāsambhavaṃ pādakatāvahatañca dīpeti. Asabhāgattā javanavipassanāpādakāni samānāni abhiññāpādakāni ca honti, abhiññāpādakāni ca vipassanāpādakāni hontītipi dīpeti, tathā pādakābhāvaṃ dīpeti. Abhiññāya hi catutthameva pādakaṃ, na itarāni. Tesu catutthassa tatiyaṃ pādakaṃ, tatiyassa dutiyaṃ, dutiyassa paṭhamanti. Atha vā ‘‘cattāri jhānānī’’ti yathālābhato vuttaṃ.

Vinayanidānanimittaṃ, verañjanivāsakappanaṃ;

Satthu yasmā tasmā bhagavā, vijjattayamāha verañje.

Vuttañhetaṃ ‘‘vinaye suppaṭipanno bhikkhu sīlasampattiṃ nissāyā’’tiādi (pārā. aṭṭha. 

六支舍是欲界的，梵住舍是色界的，依此类推。六支舍是为已尽漏者而设，梵住舍则是为三种人，即世俗者、修行者和已成就者而设，这样从个人的角度来看。
六支舍是与欢喜相伴的心所，梵住舍则是与平等心相伴的心所。六支舍是与六种对象相应的，梵住舍则是与法的对象相应的。
感受的平等是与感受的聚合有关，而其他的是与九种造作的聚合有关。从聚合的角度来看，六支舍和梵住舍、觉支舍、禅定舍、清净舍实际上是同一个，因此在同一时刻是一个，而不是其他的。
同样，感受和精进的平等在同一时刻也是生起的。六支舍是未定的，梵住舍是善的未定，其他的也是如此。感受的平等可能是恶的。
因此，从善的角度来看，这十种是简单地概括为四种法，依赖于精进、感受和中道的智慧。
“痛苦、不快乐、快乐的欢喜”因此在放弃行为时，为什么在《法蕴论》中说到？是为了保护教法。
“可意与不可意”在这里是说“从对象的角度来看，除了不持有的可意与不可意外，需理解为以相反的方式体验”。
为什么？因为从一个对象开始，所有的都由此展开。自第三禅开始，成为助缘而来，因此以正念为首的教导已被讲述。
即使在黑夜的时刻，若没有显现，白天也不会成为助缘，因此说“以自身的助缘”。
“因日光的照耀，夜晚的缺乏”这两者是因不清净而产生的原因。因善和自身的助缘而产生的这两者是相互关联的，因此说这是因果的。
禅定的论述已结束。
关于前生的论述
由于心的专注性，禅定被称为“某些心的专注之处”。由于善的生起，因缘的生起被称为“某些因缘的生起”。不具备生起的其他六个地方被称为“根基之处”，因此说“根基之处”。
因此，根基的存在也应如其所应有，其他的应如其所应有，根基的存在也应如其所应有，其他的应如其所应有。由于不具备生起的特质，快速的观察和证悟的根基是相同的，证悟的根基也与观察的根基相同。
因证悟而生起的只有第四个根基，而不是其他的。在这些根基中，第四个的第三个根基，第三个的第二个，第二个的第一个。或者说“有四种禅定”则是根据所获得的。
戒律的起源、对敌的居所；
因为师父，因此世尊，讲述了三种智慧的对敌。
这段话说“在戒律中，善行的比丘依赖于持戒的财富”等。

1.paṭhamamahāsaṅgītikathā). Sīlavato hi sīlapaccavekkhaṇatthaṃ rattiṭṭhānadivāṭhānesu nisinnassa nisajjanato paṭṭhāya attano atītakiriyānussaraṇabahulatāya pubbenivāsānussativijjā appakasirena samijjhati. Tathā attānaṃ paṭicca sattānaṃ cutipariggahaṇasīlatāya cutūpapātañāṇaṃ appakasirena samijjhati, udakādīsu sukhumatta dassanasīlatāya dibbacakkhuñāṇaṃ samijjhati. Yasmā sattavidhamethunasaṃyogaparivajjanena, kāmāsavādiparivajjanena vā brahmacariyaṃ akhaṇḍādibhāvaṃ pāpuṇāti, tasmāssa āsavakkhayañāṇaṃ appakasirena samijjhatīti ettha vinayanidāne vijjattayameva dassitaṃ, tasmā āha ‘‘yesañca guṇānaṃ dāyakaṃ ahosi, tesaṃ ekadesaṃ dassento’’ti, aññathā vijjattayapaṭilābhamattappasaṅgo siyāti.

So evanti iminā kiñcāpi catunnaṃ jhānānaṃ pubbabhāgapaṭipadāpi saṅgahaṃ gacchati, na kevalaṃ purimajjhānattikameva, tathāpi kevalaṃ purimajjhānattikameva gaṇhanto ‘‘evanti catutthajjhānakkamanidassanametaṃ, iminā paṭhamajjhānādhigamādinā kamena catutthajjhānaṃ paṭilabhitvāti vuttaṃ hotī’’ti āha, taṃ kasmāti ce? Sambhārabhūmittā. Vuttañhetaṃ aṭṭhakathāyaṃ (visuddhi. 2.381) ‘‘ettha ca purimāni tīṇi jhānāni yasmā pītipharaṇena ca sukhapharaṇena ca sukhasaññañca lahusaññañca okkamitvā lahumudukammaññakāyo hutvā iddhiṃ pāpuṇāti, tasmā iminā pariyāyena iddhilābhāya saṃvattanato sambhārabhūmiyoti veditabbāni. Catutthajjhānaṃ pana iddhilābhāya pakatibhūmi evā’’ti. Idameva vā atthaṃ sandhāyāha ‘‘pubbe imāni cattāri jhānāni kesañci abhiññāpādakānī’’ti. Yadi evaṃ catutthajjhānampi antokatvā evanti kimatthaṃ na vuttaṃ. Tañhi pakatibhūmīti ce? Na vattabbaṃ, catutthajjhānato parassa samāhitādibhāvappattassa cittassa atthibhāvappasaṅgato. Yasmā yasmiṃ sati ‘‘pubbenivāsānussatiñāṇāya cittaṃ abhininnāmesi’’nti vuttaṃ, tasmā tasmiṃ catutthajjhānacitte pakatibhūmibhāvappatte abhiññāpādake jāte parikammacittaṃ ‘‘pubbenivāsānussatiñāṇāya abhininnāmesi’’nti āha. Abhinīhārakkhamaṃ hotīti ettha taṃ iddhividhādhigamatthāya parikammacittaṃ abhinīharati. Kasiṇārammaṇato apanetvā iddhividhābhimukhaṃ pesesi. Gaṇṭhipade pana ‘‘abhiññāpādakajjhānato iddhividhañāṇādīnaṃ nīharaṇattha’’nti vuttattā abhinīhārakkhamanti attho pakappito.

So evaṃ samāhite evaṃ āneñjappatteti yojanā veditabbā dutiyavikappe, nīvaraṇadūrībhāvena vitakkādisamatikkamenāti paṭhamajjhānādīnaṃ kiccasaṅgaṇhanato. Ayaṃ yojanā paṭhamavikappe na sambhavati ‘‘parisuddhetiādīsu panā’’ti vacanena ‘‘eva’’nti padassa anuppabandhanivāraṇato. Teneva ‘‘upekkhāsatipārisuddhibhāvena parisuddhe’’tiādimāha. Icchāvacarānanti ‘‘aho vatāhaṃ āpattiñceva āpanno assaṃ, na ca maṃ bhikkhū jāneyyu’’ntiādinā (ma. ni. 

在第一大集会的论述中，善行者为了反思善行，坐在夜间和白天的地方，从坐下开始，依靠自己对过去行为的回忆，因而对前生的记忆知识少有成就。同样，依赖于自己对众生的死和生的把握，关于死后再生的智慧也少有成就，依赖于水等的细微观察的智慧也少有成就。由于避免七种生殖的结合，或者避免欲界的流转，因此能够达到无缺失的梵行，因此对于他而言，流转的消灭的智慧也少有成就。在这里，教法的起源仅仅是为了显示这一点，因此说“对于那些具备这些美德的人，显示出其部分”。
因此，虽然这段话涵盖了四种禅定的前期修行，但不仅仅是前面的三种禅定，然而仅仅是前面的三种禅定的获得是“这就是第四禅的运动的显示，这里说通过第一禅的获得而获得第四禅”。
那么，为什么这样说呢？是因为助缘的基础。正如在《注释》中所说：“这里的前三种禅定，因为充满欢喜和快乐，因而轻松的心态，获得了神通，因此应理解为助缘的基础。”而第四禅则是神通的自然基础。
这段话也指向“以前这四种禅定是某些具备神通的根基”。如果这样，第四禅是否也在其中呢？如果说是自然的基础，那就不应该说，因为第四禅的心的状态与其他的状态相连。
因为在某种状态下，“心向前生的记忆知识而运作”，因此在第四禅的心中，自然的基础的状态下，具备神通的生起，便是“心向前生的记忆知识而运作”。
在这里，指的是为了获得神通的准备心。除了以色作为对象，向神通的方向发送。
在“神通的根基的禅定中，关于神通的知识等的获取”中，说明了准备心的意思。
因此，在第二次变化中，应该理解为在专注的状态中，因远离障碍而超越思维等，因此这是第一禅等的功能的结合。
这一计划在第一次变化中并不可行，因此通过“在纯净的状态中”等的言辞中，因而“这样”的词语未能与之相连。
因此说“因平等心的纯净而纯净”等等。

1.60) nayena uppannaicchāvasena pavattānaṃ kopaapaccayānaṃ abhāvena anaṅgaṇeti attho. Ettha ca pana yathāvuttappakārā icchāpi paṭhamajjhānādīnaṃ adhigamāya antarāyikā ‘‘sampajānamusāvādo kho panāyasmanto antarāyiko dhammo’’ti (mahāva. 134) vuttattā, pageva icchāvacarā kopaapaccayā, tasmā vuttaṃ ‘‘jhānapaṭilābhapaccanīkānaṃ pāpakānaṃ icchāvacarāna’’ntiādi. Katthaci pana ‘‘jhānapaṭilābhapaccayānaṃ icchāvacarāna’’nti potthakesu pāṭho dissati, so pamādalekho, gaṇṭhipade ca ‘‘aho vata satthā mamaññeva paṭipucchitvā dhammaṃ deseyyā’’ti yo tadattho likhito, so dullikhito. Na hi jhānapaṭilābhapaccayā kopādayo anaṅgaṇasutte (ma. ni. 

1.60) 这里的意思是,由于欲望而生起的愤怒等因缘的缺乏,是无染的。在这里,如上所说的欲望对于获得初禅等也是障碍,"诸尊,故意妄语确实是一种障碍法"。更何况是由欲望和愤怒等所引起的,因此说"对于获得禅定的障碍性的恶劣的欲望"等。
但是,在某些书中可以看到"由于获得禅定的原因的欲望"这样的读法,这是疏忽的。在"神结"中,写有"啊,愿师父问我并教授法"这样的意思,这是错误地写的。因为获得禅定的原因并不是愤怒等的无染。
provided by EasyChat

1.57 ādayo) vuttā, ‘‘na ca yuttito sambhavanti jhānalābhino tadabhāvā’’ti ācariyo vadati, taṃ vīmaṃsitabbaṃ. Ettha vijjattayassa uttaruttaravisesadassanatthaṃ ‘‘so evaṃ samāhite citte’’tiādinā punappunaṃ aṭṭhaṅganidassanaṃ katanti veditabbaṃ. Uttaruttaravisesā cebhāsaṃ attadukkhaparadukkhadassanatadupasamattadīpanato veditabbā. Bhagavā hi pubbenivāsānussatiñāṇena attano anantasaṃsāradukkhaṃ passitvā, cutūpapātañāṇena parassa ca lokassa āsavakkhayañāṇena tadubhayavūpasamattañca passitvā taṃ deseti, paṭhamena vā attadukkhadassanato attasinehapariccāgaṃ dīpeti. Dutiyena paradukkhadassanato paresu kopapariccāgaṃ, tatiyena ariyamaggadassanato mohapariccāgañca dīpeti. Evaṃ nānāguṇavisesadīpanato imasseva lokiyābhiññādvayassa idha gahaṇaṃ katanti veditabbaṃ.

Yasmā atītajāti eva nivāso, tasmā ‘‘atītajātīsū’’ti na vattabbanti ce? Na, jātiyā ekadesepi nivāsavohārasiddhidassanato. Pāḷiyaṃ kiñcāpi ‘‘ekampi jātiṃ dvepi jātiyo’’tiādivacanena sakalajātiyā anussaraṇameva pubbenivāsānussati viya dissati, na evaṃ daṭṭhabbaṃ. Tadekadesānussaraṇampi pubbenivāsānussati evāti dassanatthaṃ, bhummavacanaṃ kataṃ okāsādisaṅgahatthañca. ‘‘Chinnavaṭumakānussaraṇādīsū’’ti ādi-saddena anivutthalokadhātudīparaṭṭhanagaragāmādiggahaṇaṃ veditabbaṃ. Gaṇṭhipade pana ‘‘tesaṃ chinnavaṭumakānaṃ lokuttarasīlādīni na bhagavatā bodhisattakāle viññātānī’’ti vuttaṃ. Atthāpattito lokiyāni viññātānīti āpajjati, taṃ dibbacakkhuñāṇādhikāre ‘‘ariyānaṃ upavādakā’’ti vacanena samentaṃ viya dissati. Na hi ariye apassantassa evaṃ hoti. Kimatthaṃ panettha anussati vuttā, nanu esa vijjādhikāroti ce? Ādikammikassa sativasena nibbattito, atītadhammānaṃ satiyā visesādhikārattā ca. Vuttañhi ‘‘anussarāmī’’ti.

‘‘Vattamānesu vijjāna-matītesvassa sarati;

Anāgatesu dhammesu, sarati vijjāna paṇidhī’’ti.

Ācariyakumāritena silokopi vutto.

Tattha rāge ussannatare tejosaṃvaṭṭo. Dose āposaṃvaṭṭo. Mohe vāyosaṃvaṭṭo. Keci ‘‘dose tejosaṃvaṭṭo, rāge āposaṃvaṭṭo, mohe vāyosaṃvaṭṭo’’ti vadanti. Yasmā amutrāti cittaṃ, vacanaṃ vā bhavādiniyamena hoti, tasmā ‘‘bhave vā’’tiādi. Evaṃnāmo evaṃgottoti padadvayena ajjhattabahiddhāmūlakaṃ paññattisaṅkhātaṃ gocaranivāsaṃ dīpeti. Pavattaphalabhojano sayaṃpatitaphalāhāro. Caturāsītikappasahassaparamāyupariyanto vāti paṇidhānato pubbe. Paṭinivattantassa paccavekkhaṇaṃ pubbenivāsānussatiñāṇaṃ na hoti. ‘‘Pubbenivāsānussatiñāṇalābhīnaṃ panetaṃ ānubhāvaparidīpana’’nti gaṇṭhipade vuttaṃ. Amutrāti ettha paṭhamayojanāyaṃ sīhokkantavasena anussaraṇaṃ vuttaṃ, tañca kho anulomavasena. ‘‘Paṭilomavasenā’’tipi likhanti, taṃ duviññeyyaṃ. Sīhokkantaṃ dassetuṃ ‘‘anekāsu kappakoṭīsū’’tiādi vuttaṃ. Yathā tanti nidassanena paṭipattisādhāraṇena phalasādhāraṇataṃ dassento brāhmaṇassa ādaraṃ janeti, attānamevekaṃ ukkaṃsetīti vacanaṃ nivāreti. ‘‘Sādhu kho pana tathārūpānaṃ arahataṃ dassanaṃ hotī’’ti tassa pubbe uppannacitte eva niyojeti. Paṭhamā abhinibbhidāti vacanena avijjaṇḍakosassa bahupaṭalabhāvaṃ dasseti, tena aṭṭhaguṇissariyādinā anabhinibbhidaṃ dīpeti.

Pubbenivāsakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.


1.57 等中说,"但是获得禅定的人,由于这些的缺乏,是不合理的"。这位老师说,应当审查。
在这里,为了显示三种智慧的更高的特殊性,"当心如此专注时"等反复地显示八支。这些更高的特殊性,应从显示自己的无量的轮回苦、显示他人的苦以及显示二者的平息来理解。
因为世尊,通过前生的记忆知识,见到自己无量的轮回苦,通过死后再生的知识,见到他人和自己的漏尽智,并显示二者的平息,以第一个显示自我的苦的放弃,第二个显示对他人的愤怒的放弃,第三个显示对愚痴的放弃。
这样,通过显示各种美德的特殊性,应理解这里对这两种世间神通的摄取。
因为过去的生存就是居所,所以不应该说"在过去的生存中"吗?不是,因为即使生存的一部分,也能显示居所的说法。
虽然在经文中,通过"一生、两生"等的说法,似乎是回忆整个生存,但不应这样理解。为了显示回忆其中一部分也是前生的记忆,使用了处格,也包含了场所等。
"回忆被切断的棕榈叶"等,应理解为包括不同的世界、国家、城市、村庄等。
但是在"神结"中说,"那些被切断的棕榈叶,在菩萨时期并未被世尊知晓"。从逻辑上来说,应该是知晓世间的,这似乎与"诽谤圣者"的说法相符。
但是不会这样认为,因为不见圣者。那么,为什么在这里说到了记忆呢,难道不是神通的范畴吗?因为对于初学者,依靠正念而生起,对于过去的事物的记忆的特殊性。
正如所说的"他回忆已知的事物,回忆未来的事物"。
由老师的弟子所作的偈颂也说到了这一点。
其中,对于贪,是火聚的卷曲。对于瞋,是水聚的卷曲。对于痴,是风聚的卷曲。有人说,"对于瞋,是火聚的卷曲,对于贪,是水聚的卷曲,对于痴,是风聚的卷曲"。
因为心或语言,由于生存等的确定,因此说"在生存中"等。
这个名字、这个种姓,用这两个词表示内外基础的假名住所。
食用现成的果实,自己采摘的果实。寿命长达八万四千大劫。对于返回的人,前生的记忆知识不存在。
在"神结"中说,"对于获得前生的记忆知识的人,这是显示其威力"。
在这里,第一次的解释是说,以狮子跳跃的方式回忆,而且是顺向的。有人写作"逆向的",这是难以理解的。为了显示狮子跳跃,说"在无数大劫中"等。
通过以实例说明的方式显示普遍性,引起婆罗门的敬意,但这句话阻止了他自己的赞扬。"的确,见到这样的圣者是好的"这句话,只是引导他之前生起的心。
通过"第一次的开悟"的话语,显示无明外壳的多层性,由此显示不开悟的八种威力等。
前生的记忆论述结束。


Dibbacakkhuñāṇakathāvaṇṇanā

13.‘‘Cutūpapātañāṇāyā’’ti phalūpacārena vuttaṃ. Idañhi dibbacakkhuñāṇaṃ rūpārammaṇattā parittapaccuppannaajjhattabahiddhārammaṇaṃ hoti. Na cutiṃ vā paṭisandhiṃ vā ārammaṇaṃ karoti. Tasmā ‘‘yathākammūpage satte pajānāmī’’ti (pārā. 13) vacanaṃ viya phalūpacāreneva vuttamidanti veditabbaṃ. Dibbavihārasannissitattā kāraṇopacārena dibbaṃ. Iminā pana keci ācariyā ‘‘kusalākusalā cakkhū dibbacakkhu kāmāvacara’’nti vadanti, te paṭisedhitā honti. Catutthajjhānapaññā hi ettha adhippetā. Mahājutikattā mahāgatikattāti etesu ‘‘saddasatthānusārenā’’ti vuttaṃ. Ekādasannaṃ upakkilesānaṃ evaṃ uppattikkamo upakkilesabhāvo ca veditabbo, mahāsattassa ālokaṃ vaḍḍhetvā dibbacakkhunā nānāvidhāni rūpāni disvā ‘‘idaṃ nu kho ki’’nti vicikicchā udapādi, so upakkileso upakkilesasutte (ma. ni. 

"为了死后再生的知识"是以果为因的说法。这个神通的眼,因为有色作为对象,所以是有限的现在内外对象。它不以死亡或再生为对象。因此,应该理解为"我知道众生随业而生"这样的说法,也是以果为因的说法。
由于依靠天界的居住,用因的转喻来说是"天"。但是,有些老师说"善恶的眼是欲界的神通眼",这是应该被驳斥的。因为这里指的是第四禅的智慧。
由于具有大光明性和大威力性,所以说"依照语言学"。
应当理解,十一种烦恼的这样的生起过程和烦恼的状态,大士增强光明后,通过神通眼见到各种色,生起了"这到底是什么"的怀疑,这就是烦恼,在《烦恼经》中说过。
provided by EasyChat

3.236 ādayo) ‘‘vicikicchādhikaraṇañca pana me samādhimhi cavi, samādhimhi cute obhāso antaradhāyati dassanañca rūpāna’’nti vacanato. Tato ‘‘rūpāni me passato vicikicchā uppajjati, idāni na kiñci manasi karissāmī’’ti cintayato amanasikāro, tato kiñci amanasikarontassa thinamiddhaṃ udapādi, tato tassa pahānatthaṃ ālokaṃ vaḍḍhetvā rūpāni passato himavantādīsu dānavarakkhasādayo passantassa chambhitattaṃ udapādi, tato tassa pahānatthaṃ ‘‘mayā diṭṭhabhayaṃ pakatiyā olokiyamānaṃ natthi, adiṭṭhe kiṃ nāma bhaya’’nti cintayato uppilāvitattaṃ udapādi. Gaṇṭhipade pana ‘‘uppilaṃ dibbarūpadassenenā’’ti vuttaṃ, ‘‘taṃ duvuttaṃ parato abhijappāvacanena tadatthasiddhito’’ti ācariyo vadati. Tato chambhitattappahānatthaṃ ‘‘mayā vīriyaṃ daḷhaṃ paggahitaṃ, tena me idaṃ uppilaṃ uppanna’’nti vīriyaṃ sithilaṃ karontassa kāyaduṭṭhullaṃ kāyadaratho kāyālasiyaṃ udapādi, tato taṃ cajantassa accāraddhavīriyaṃ udapādi, tattha dosaṃ passato atilīnavīriyaṃ upadādi, tato taṃ pahāya samappavattena vīriyena chambhitattabhayā himavantādiṭṭhānaṃ pahāya devalokābhimukhaṃ ālokaṃ vaḍḍhetvā devasaṅghaṃ passato taṇhāsaṅkhātā abhijappā udapādi, tato ‘‘mayhaṃ ekajātikarūpaṃ manasi karontassa abhijappā uppannā, tasmā dāni nānāvidhaṃ rūpaṃ manasi karissāmī’’ti kālena devalokābhimukhaṃ, kālena manussalokābhimukhaṃ ālokaṃ vaḍḍhetvā nānāvidhāni rūpāni manasi karoto nānattasaññā udapādi, tato ‘‘nānāvidharūpāni me manasi karontassa nānattasaññā udapādi, tasmā dāni abhijappādibhayā iṭṭhādinimittaggāhaṃ pahāya ekajātikameva rūpaṃ manasi karissāmī’’ti tathā karoto abhinijjhāyitattaṃ rūpānaṃ udapādi evaṃ pahīnaupakkilesassāpi anadhiṭṭhitattā. Obhāsañhi kho jānāmi, na ca rūpāni passāmītiādi jātaṃ.

Tassattho – yadā parikammobhāsameva manasi karomi, tadā obhāsaṃ sañjānāmi, dibbena cakkhunā rūpāni na ca passāmi, rūpadassanakāle ca obhāsaṃ na jānāmīti. Kimatthamidaṃ vuttaṃ, na hi etaṃ upakkisesagatanti? Na kevalaṃ upakkilesappajahanamevettha kattabbaṃ, yena idaṃ visuddhaṃ hoti, aññampi taduttari kattabbaṃ atthīti dassanatthaṃ. Vicikicchā cittassa upakkilesotiādīsu ‘‘ime dhammā upakkilesāti ādīnavadassanena pajahiṃ, na mayhaṃ tadā uppannattā’’ti keci vadanti. Mānusakaṃ vāti iminā sabhāvātikkamaṃ dasseti. Maṃsacakkhunāviyāti iminā pariyattiggahaṇaṃ, vaṇṇamattārammaṇatañca upameti. Vaṇṇamatte hettha satta-saddo, na ‘‘sabbe sattā āhāraṭṭhitikā’’ti (a. ni. 10.27) ettha viya sabbasaṅkhatesu, hīnajātiādayo mohassa nissando vipāko. Kāyaduccaritena samannāgatā pubbe atītabhave ahesuṃ, sampati nirayaṃ upapannāti evaṃ pāṭhasesena sambandho veditabbo. ‘‘Yathākammūpagañāṇañhi ekantamatītārammaṇaṃ, dibbacakkhu paccuppannārammaṇa’’nti ubhinnaṃ kiccavasena vuttaṃ. Mahallakoti samaṇānaṃ sāruppamasāruppaṃ, lokācāraṃ vā na jānātīti adhippāyena vuttattā guṇaparidhaṃsanena garahatīti veditabbaṃ. ‘‘Niyato sambodhiparāyano’’ti (saṃ. ni. 2.41; 

3.236 "关于怀疑的因素,在我的禅定中消失,禅定中一旦死亡,光明便会消失,以及见到的色"是这样的说法。因此,当"我看到色时,怀疑生起,现在我不会再想任何事情"时,心不再专注,于是生起了懈怠。
接着,为了消除这种状态,当看到光明时,在看到喜马拉雅山等的天神和魔鬼时,由于惊讶而生起了恐惧。因此,在思考"我所见的光明,显然没有我所见的恐惧,那么未见的是什么恐惧呢"时,便生起了困惑。
在《神结》中说"生起的困惑是通过天眼的见解"。老师说,"这是难以说清楚的,因为它与他人的观察有关"。接着,为了消除惊讶,思考"我已经坚定地掌握了勇气,因此我所生起的困惑"。
当勇气变得松懈时,身体的疲惫、身体的懒惰便会生起,当放弃这些时,精力会恢复。此时,看到过失时,会生起过度的精力,然后放弃它。
通过适当的努力,将恐惧从喜马拉雅山的状态中放弃,朝向天界的光明而努力。看到天神的聚集,生起了与欲望有关的困惑。
接着"我在思考一类的形态时,生起了与欲望有关的困惑,因此现在我将只专注于一类的形态"。当这样做时,便会生起对形态的深入思考,同时也放弃了与多样性有关的思维。
因此,说"我对多样的形态的思维生起了多样性意识,因此现在我将放弃与欲望有关的思维,只专注于一类的形态"。
这样做时,由于未被放弃的障碍而生起了困惑。因为我知道光明,而不见色的缘故。
其意是——当我专注于光明的准备时,我意识到光明,以天眼看见色的时刻,我并不知道光明。
这句话的意思是什么呢?这不是说障碍的性质吗?不仅仅是要消除障碍,以此为基础的清净也应当进一步努力。
在怀疑的心中说"这些法是障碍",有人说"我并没有在那时生起"。通过"人类的"一词显示了超越本性的含义。通过"肉眼"一词显示了对事物的把握,以及仅仅是色的对象。
在这里,七字是指色的对象,而不是"所有众生都依靠食物维持"（《阿含经》10.27）这样的所有概念,因而低劣的种族等是愚痴的结果。
由于身体的不善行为而相应的,在过去的生存中,会堕入地狱,因此应理解为这样的联系。
"如同业力所引导的知识是完全超越的对象,而天眼是当前的对象"是以两者的功能而言。
"老年人"是指修行者的相似或不相似,因为他们不知世俗的行为而被贬低。

5.998, 1004) vutto ariyapuggalo maggāvaraṇaṃ kātuṃ samatthaṃ pharusavacanaṃ yadi katheyya, apāyagamanīyampi kareyya, tena so apāyupagopi bhaveyya, tasmā upaparikkhitabbanti eke. ‘‘Vāyāmaṃ mā akāsīti therena vuttattā maggāvaraṇaṃ karotī’’ti vadanti. Pubbeva sotāpannena apāyadvāro pihito, tasmāssa saggāvaraṇaṃ natthi. ‘‘Pākatikanti pavattivipākaṃ ahosī’’ti vadanti. ‘‘Vuddhi hesā, bhikkhave, ariyassa vinaye, yo accayaṃ accayato disvā yathādhammaṃ paṭikarotī’’ti (ma. ni. 3.370; dī. ni. 1.251) vacanato pākatikaṃ ahosīti eke. Sace so na khamatīti sotāpannādīnaṃ khantiguṇassa mandatāya vā āyatiṃ tassa suṭṭhu saṃvaratthāya vā akkhamanaṃ sandhāya vuttaṃ. Sukhānaṃ vā āyassa ārammaṇādino abhāvā kālakañcikā asurā honti. ‘‘Ito bho sugatiṃ gacchā’’ti (itivu. 83) vacanato manussagatipi. Dibbacakkhuñāṇavijjāti dibbacakkhumeva dassanaṭṭhena ñāṇaṃ, tassa tassa atthassa vindanaṭṭhena vijjāti attho.

Dibbacakkhuñāṇakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Āsavakkhayañāṇakathāvaṇṇanā



5.998, 1004) 有人说,如果一位圣者在说粗暴的语言时,即使能够造作堕落的行为,也会堕入恶道,因此应该审查。有人说,"由于长老说'不要努力',因此他造作了对道的障碍。"
因为已经成为预流者,堕落的门已经关闭,因此他没有天界的障碍。有人说"这是自然的结果"。有人说"这是圣者律中的成长,因为他看到过失并依法行事"。
如果他不适合的话,可能是由于预流者等的忍耐力的减弱,或为了他将来更好地自制而说的。
由于缺乏快乐的对象等,阿修罗也会成为黑暗的。"朋友,从这里去善道"的说法,也包括人道。
天眼的知识,即天眼本身就是知识,因为它能够了解各种意义。
天眼智慧的论述结束。
漏尽智慧的论

14.Soevaṃ samāhite citteti kiṃ purimasmiṃyeva, udāhu aññasmiṃyeva catutthajjhānacitte. Aṭṭhakathāyampi yato vuṭṭhāya purimavijjādvayaṃ adhigataṃ, tadeva puna samāpajjanavasena abhinavaṃ abhiṇhaṃ katanti dassanatthaṃ ‘‘so evaṃ samāhite citteti idha vipassanāpādakaṃ catutthajjhānacittaṃ veditabba’’nti vuttaṃ. Etthāha – yadi tadeva puna samāpajjanavasena abhinavaṃ kataṃ, atha kasmā pubbe viya ‘‘vipassanāpādakaṃ abhiññāpādakaṃ nirodhapādakaṃ sabbakiccasādhakaṃ sabbalokiyalokuttaraguṇadāyakaṃ idha catutthajjhānacittaṃ veditabba’’nti avatvā ‘‘idha vipassanāpādakaṃ catutthajjhānacittaṃ veditabba’’nti ettakameva vuttaṃ , nanu idha tathāvacanaṭṭhānameva taṃ arahattamaggena saddhiṃ sabbaguṇanipphādanato, na paṭhamavijjādvayamattanipphādanatoti? Vuccate – ariyamaggassa bojjhaṅgamaggaṅgajhānaṅgapaṭipadāvimokkhavisesaniyamo pubbabhāgavuṭṭhānagāminīvipassanāya saṅkhārupekkhāsaṅkhātāya niyamena ahosīti dassanatthaṃ vipassanāpādakamidha vuttanti veditabbaṃ. Tattha pariyāpannattā, na tadārammaṇamattena. Pariyāyatoti aññenapi pakārena. ‘‘Ime āsavā’’ti ayaṃ vāro kimatthaṃ āraddho? ‘‘Āsavānaṃ khayañāṇāyā’’ti adhikārānulomanatthaṃ. Maggakkhaṇe hi cittaṃ vimuccati, phalakkhaṇe vimuttaṃ hotīti idaṃ ekattanayena vuttaṃ. Yañhi vimuccamānaṃ, tadeva aparabhāge vimuttaṃ nāma hoti. Yañca vimuttaṃ, tadeva pubbabhāge vimuccamānaṃ nāma hoti. Bhuñjamāno eva hi bhojanapariyosāne bhuttāvī nāma. ‘‘Iminā paccavekkhaṇañāṇaṃ dassetī’’ti paccavekkhaṇañāṇassa ca paṭṭhāne ‘‘maggā vuṭṭhahitvā maggaṃ paccavekkhati, phalaṃ, nibbānaṃ, pahīne kilese paccavekkhatī’’ti ayamuppattikkamo vutto. Pavattikkamo panettha sarūpato atthatoti dvidhā vutto. Tattha ‘‘vimuttamiti ñāṇaṃ ahosī’’ti sarūpato catubbidhassapi paccavekkhaṇañāṇassa pavattikkamanidassanaṃ. ‘‘Khīṇā jātī’’tiādi atthato. Teneva ante ‘‘abbhaññāsi’’nti puggalādhiṭṭhānaṃ desanaṃ akāsi paccavekkhaṇañāṇassa tathā appavattito. Appaṭisandhikaṃ hotīti jānanto ‘‘khīṇā jātī’’ti jānāti nāma. ‘‘Dibbacakkhunā paccuppannānāgataṃsañāṇa’’nti anāgataṃsañāṇassa ca dibbacakkhusannissitattā vuttaṃ.

Āsavakkhayañāṇakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Upāsakattapaṭivedanākathāvaṇṇanā



"他在专注的心中"是指前面的心,还是指其他的第四禅的心呢？在注释中,当他从前面获得了两种知识时,为了说明这一点,说"他在专注的心中,这里应理解为是观照的第四禅的心"。
这里说——如果那是通过再度专注而新生的,那么为什么不再像以前那样说"这是观照的、神通的、灭尽的、能成就一切的、给予所有世俗和出世间的功德的第四禅的心"呢？为什么只说"这里应理解为是观照的第四禅的心"呢？难道在这里,它的确是与阿罗汉的道路同时存在,而不是仅仅是第一知识的结果吗？
可以说——为了说明圣道的觉支、道的、禅的、修道的、解脱的特殊性,在前面所说的观照是以"心的观察"为基础的。
在这里,是指广泛的,而不仅仅是对象的。广泛是指以其他方式。
"这些是漏"这一段是为了什么而开始的？是为了"为了了解漏的灭尽之智"的目的。
在道的瞬间,心解脱,在果的瞬间,解脱的状态是以统一的方式说的。
因为一旦解脱,在后面便称为解脱。而解脱的状态在前面也称为解脱。
正如在享用食物时,在食物的结束后称为已食。
"通过这种反思的智慧"是指反思的智慧的开始,说"道在显现后反思道、果、涅槃,在已断烦恼后反思"的过程。
而在这里,过程是以实质的意义说的,被分为两种。
在这里,说"解脱的智慧"是指在四种反思的智慧的过程中的显现。
"已灭尽的"是指其意义。
因此,在最后说"你已知晓"是对个人的教导,是由于反思的智慧的少量显现。
少量的显现是指知晓"已灭尽的"。
"通过天眼的当前和未来的意识"是指由于天眼的依赖而说的未来意识。
漏尽智慧的论述结束。
信士的觉悟论述

15.Kaṇṇasukhatohadayaṅgamatoti vacanameva sandhāya vuttaṃ. Anattukkaṃsanatotiādi puggalavasena, kaṇṇasukhatoti sotindriyaṃ sandhāya. Āpāthāramaṇīyatoti ñāṇāpāthāramaṇīyato. Sayameva heṭṭhāmukhajātaṃ vā, maggo pana asoko hoti. Tadā hi soko pahīyamāno. Cariyādianukūlato appaṭikūlaṃ. ‘‘Madhuramima’’nti vuttattā ‘‘dhammamima’’nti vacanaṃ adhikaṃ viya dissati. Tasmā ‘‘rāgavirāgamima’’nti evaṃ visuṃ visuṃ yojetvā puna piṇḍetvā dhammamimaṃ upehīti yojetabbaṃ, ‘‘dhammameva saraṇatthamupehī’’ti paṭhanti kirāti dīpeti. Saraṇagatānaṃ teneva saraṇagamanena bhayaṃ santāsaṃ duggatiṃ parikkilesaṃ dukkhaṃ hiṃsatīti ratanattayaṃ saraṇaṃ nāma. Tappasādataggarutādīhi vihatakileso tapparāyanatākārappavatto cittuppādo saraṇagamanaṃ. Taṃsamaṅgīsatto saraṇaṃ gacchati. Pabhedena pana duvidhaṃ saraṇagamanaṃ lokuttaraṃ lokiyanti. Tattha lokuttaraṃ diṭṭhasaccānaṃ maggakkhaṇe saraṇagamanupakkilesasamucchedena nibbānārammaṇaṃ hutvā kiccato sakalepi ratanattaye ijjhati. Lokiyaṃ puthujjanānaṃ saraṇagamanupakkilesaṃ tadaṅgavikkhambhanena ārammaṇato buddhādiguṇārammaṇaṃ hutvā ijjhati. Taṃ atthato ratanattaye saddhāpaṭilābho saddhāmūlikā ca sammādiṭṭhi. Lokuttarassa cattāri sāmaññaphalāni vipākaphalaṃ, sabbadukkhakkhayo ānisaṃsaphalaṃ. ‘‘Yo ca buddhañca dhammañca…pe… sabbadukkhā pamuccatī’’ti (dha. pa. 190-192) hi vuttaṃ. Lokiyassa bhavabhogasampadā. ‘‘Ye keci buddhaṃ saraṇaṃ gatāse’’ti (dī. ni. 2.332; saṃ. ni. 1.37) hi vuttaṃ. Lokiyasaraṇagamanaṃ tīsu vatthūsu aññāṇasaṃsayamicchāñāṇādīhi saṃkilissati, na mahājutikaṃ hoti, na mahāvipphāraṃ. Lokuttarassa natthi saṃkileso. Lokiyassa sāvajjo anavajjoti duvidho bhedo. Tattha aññasatthārādīsu attasanniyyātanādīhi sāvajjo hoti, so aniṭṭhaphalo. Anavajjo kālakiriyāya, so avipākattā aphalo. Lokuttarassa nevatthi bhedo. Bhavantarepi hi ariyasāvako aññaṃ satthāraṃ na uddisati. Yo koci saraṇagato gahaṭṭho upāsako. Ratanattayaupāsanato upāsako. Pañca veramaṇiyo sīlaṃ. Satthasattamaṃsamajjavisavāṇijjārahitaṃ dhammena jīvikaṃ ājīvo. Vuttasīlājīvavipatti vipatti nāma. Viparītā sampatti.

16.Lacchāma nu khoti duggate sandhāya vuttaṃ. Sakkhissāma nukho noti samiddhe sandhāya. Tattha verañjāyaṃ. Paggayhatīti pattaṃ paggaho, tena paggahena pattenāti attho. Samādāyevāti nidassanaṃ. Na ca vaṭṭatīti puna pākaṃ kiñcāpi vaṭṭati, tathāpi na suṭṭhu pakkattā vuttaṃ, ‘‘uttaṇḍulabhattaṃ labhitvāpi pidhetuṃ na vaṭṭatī’’ti aṭṭhakathāvacanañcettha sādhakaṃ. ‘‘Sāvakānaṃ vā sikkhāpadaṃ paññapessāmī’’ti iminā vacanena ājīvapārisuddhisīlaṃ sandhāya ‘‘pacchā sīla’’nti vuttaṃ. Upālittheropi taṃ taṃ vatthuṃ paṭicca bhagavatā bahūni sikkhāpadāni paññattāni atthīti dīpeti. Yadi evaṃ verañjāyaṃ ‘‘etassa bhagavā kālo’’ti vacanaṃ na sametīti ce? Na, tato pubbe sikkhāpadābhāvappasaṅgato. Thero pana paññattāni ṭhapetvā idāni paññapetabbāni pātimokkhuddesappahonakāni sandhāyāha. Bhagavāpi ‘‘na tāva sāriputta satthā sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññapetī’’ti bhaddālisutte (ma. ni. 

"耳朵的快乐和心的快乐"这一说法是指耳根的快乐。 "无我"是指个人的层面,耳朵的快乐是指听觉的快乐。 "心的快乐"是指智慧的快乐。自己本身是向下的,而道路却是无忧的。那时,忧愁会被消除。由于行为的适应,几乎没有不适合的。
"这是甜美的"的说法,因此"这是法的"的说法似乎更为突出。因此,应当说"这是欲望的、无欲的"等,再一次具体化地将法的内容引导出来，"法是唯一的归依"。
归依者通过这样的归依而消除了恐惧、安慰、苦恼和烦恼，故称三宝为归依。通过修行、安住等，烦恼被消除，心的生起也朝向归依。
在这方面，归依分为两种：出世间和世间的归依。出世间的归依是通过见到真实的法而在道的瞬间消除障碍，成为涅槃的对象，因而在整体上也归于三宝。
世间的归依是通过普通人所产生的障碍而影响的，因而是依赖于佛和诸德之类的对象。
在意义上，三宝的信心是信仰的基础，而正见是其根本。
出世间的四种相应果是果报，所有痛苦的消灭是利益的果。
"谁能解脱一切痛苦"（《法句经》190-192）中是如此说的。世间的果是生存的享受。
"那些归依佛的人"（《大智度论》2.332；《相应部》1.37）中是如此说的。世间的归依在三种对象上因无知、怀疑、想要知识等而受到污染，不是特别严重，也不是特别广泛。出世间的归依没有污染。世间的归依则有可取和不可取的二种划分。
在这里，指在其他对象上是有可取的，因而是不可取的果。不可取是指因果的行为，因此是无果的。
出世间的归依没有划分。即使在世间，圣者也不会依赖其他的老师。
任何归依者都是居士。三宝的归依者。五戒是道德。依于正法的生活方式。
说到道德和生活的失败，称为失败。反之则是成功。
"我们能否得到"是指对恶道的暗示。 "我们能否做到"是指对善道的暗示。在这里是指对敌人。
"被抓住"是指抓住了物体，因此抓住物体的意思。 "通过专注"是指示。并且不再转动，即使有任何转动，也不再被强烈地抓住，正如注释中所说，"即使获得了米饭，也不能压制"。
"我将为弟子们制定戒律"是指为了生活的清净而说的"后来的戒律"。乌帕利长老也表明，因缘而说，佛陀制定了许多戒律。
如果是这样，关于敌人的说法"这是时间"不一致吗？不是的，因为与之前的戒律的缺失有关。长老则是指在制定的戒律之外，现在应当制定的应是指比丘戒的内容。
佛陀也曾说"萨里普塔并未为弟子们制定戒律"（《大智度论》）。

2.134; ādayo) viya ekaccesu paññattesupi tato paraṃ paññapetabbāni sandhāyāha. Idheva aṭṭhakathāyaṃ ‘‘sāmampi pacanaṃ samaṇasāruppaṃ na hoti na ca vaṭṭatī’’ti vacanañca, tathā ‘‘ratticchedo vā vassacchedo vā’’tiādivacanāni ca atthi. Aññathā ‘‘dvīhākārehi buddhā bhagavanto bhikkhū paṭipucchantī’’ti idhevedaṃ pāḷiṭhapanaṃ virujjhatīti ācariyena vicāritaṃ, taṃ sundaraṃ pubbepi paññattasikkhāpadasambhavato. Kintu idha pāḷiṭhapanavirodhavicāraṇā pana nippayojanā viya mama dissati. Kasmā? Upālittherena saṅgītikāle vuttapāṭhattā. Ratticchedoti sattāhakiccaṃ sandhāya vutto. ‘‘Sattāhakaraṇīyena gantvā ratticchedo vā vassacchedo vā ekabhikkhunāpi na kato’’ti vuttaṃ kira mahāaṭṭhakathāyaṃ, tasmā vassacchedassa kāraṇe sati sattāhakiccaṃ kātuṃ vaṭṭatīti eke. Vinayadharā pana nicchanti, tasmā aṭṭhakathādhippāyo vīmaṃsitabbo, imāya verañjāyaṃ appicchatādipaṭipadāya pasannā. Sālīnaṃ vikati sālivikati.

17-8.Upapannaphaloti bahuphalo. ‘‘Khuddaṃ madhu’’nti pāṭho. Theraṃ sīhanādaṃ nadāpetuṃ pucchīti iminā ācariyo yaṃ pubbe āṇāya ṭhitānaṃ sāvakānaṃ mahānubhāvatādassanaṃ ‘‘verañjāyaṃ nivāsappayojana’’nti amhehi vuttaṃ, taṃ sampādeti, rājagahe verañjāyañcāti ubhayattha vitakkuppāde ekato piṇḍetvā dassento ‘‘atha kho āyasmato sāriputtassā’’tiādimāha. Kālaṃ sandhāya ciraṃ, ṭhitiṃ sandhāya cirāti viggaho.

Kāmaṃ hinoti attano phalanibbattiyā sahāyaṃ gacchatīti kattari hetu, tathāpi idha tena karaṇabhūtena tassa phalaṃ hinoti pavattatīti hetu. Tathā ghaṭanti tenāti ghaṭo. Kilāsunoti payojanābhāvena avāvaṭā. Abbokiṇṇāni visabhāgehi. Āgāminiyā anāgateti attho. Imesaṃyeva noti dassanatthaṃ ‘‘sabbabuddhānaṃ hī’’ti vuttaṃ. Yāvasāsanapariyantāti yāva buddhā dharanti, tāvāti attho. Khattiyabrāhmaṇāva uccā, tatthāpi visesaṃ dassetuṃ ‘‘uccanīcauḷāruḷārabhogā’’ti. ‘‘Manasi katvā’’tipi pāṭho. Upasampādyaupasampādyaiccetaṃ dvayaṃ māgadhe ‘‘upasampajjā’’ti vuccati. Anupādāyāti ārammaṇakaraṇavasena aggahetvā. Āsavehīti kattari tatiyāvibhatti. Cittānīti paccattabahuvacanaṃ. Vimucciṃsūti kammakārake. Vimocitānīti adhippāyoti ācariyo. Āsavehīti padañca paccatte karaṇavacanaṃ katvā gaṇṭhipade attho pakāsito. Yadi ariyamaggena niruddhānaṃ āsavānaṃ vasena anāsavatā, loke cittānipi anāsavā siyuṃ. Na hi niruddhāni cittāni ārammaṇāni karontīti tāni aniruddhāsavavasena sāsavānīti ce. Sotāpannassa maggacittaṃ uparimaggavajjhāsavavasena sāsavaṃ, avasiṭṭhāsavasamucchindanānubhāvattā phalāni sāsavāni siyunti? Na, āsavasamucchindanānubhāvāgataphalattā. Bhiṃsanassa karaṇaṃ bhiṃsanakataṃ, tasmiṃ bhiṃsanakatasmiṃ, bhiṃsanakiriyāyāti attho. Itthiliṅgaṃ vipallāsaṃ katvā napuṃsakaliṅgaṃ, purisaliṅgaṃ vā katvā. Nimittattheti ettha –

‘‘Cammani dīpinaṃ hanti, dantesu hanti kuñjaraṃ;

Vālesu cāmariṃ hanti, siṅgesu sarabho hato’’ti. –

Adhikaraṇaṃ.

20-

2.134; 有如开始时所说的那样，接下来应当说明的内容。这里的注释中提到“这并不是一位修行者的特征，也不适合”，同样有“夜的结束或雨的结束”等说法。否则，“两种形式的佛陀尊者问起比丘”在这里的引述似乎与前面的内容相悖，因此被老师考虑过，这在以前的规定中也很美好。
然而，在这里，关于引述的相悖的考量似乎是没有必要的。为什么呢？因为是由乌帕利长老在集会时所说的。夜的结束是指与众生的责任相关。
“通过众生的责任去到夜的结束或雨的结束，甚至一位比丘也不能做到”，这在大注释中是如此说的，因此由于雨的结束的原因，存在众生的责任。
然而，持戒者则作出决定，因此注释的意图应当被仔细考虑，这与对敌人的少欲等修行的信心相关。
稻米的生长，稻米的生长。
17-8. “果实的结果”是指丰硕的果实。“小蜜”是指这个说法。为了让长老发出狮子的吼声而询问，这位老师通过以前的命令让那些在场的弟子们看到其伟大的威德，“这是关于敌人的居住目的”，我们所说的，这样做是为了显示在王舍城和敌人之间的相互关系。
关于时间的指代是长期的，关于存在的指代是长久的。
“欲望的果实”是指由于自身的果实而获得的帮助，尽管如此，在这里由于这个行为的原因而使得其果实显得微不足道。就像是通过这个原因而产生的。
由于没有目的而被困扰。被困扰的部分是相互分开的。未来的意思是指将来。
为了显示这一点，“所有佛陀的果实”是如此说的。直到佛陀所持的范围为止，这就是其意思。
贵族和婆罗门都是高贵的，为了在这里显示特殊性，“高低的物品”是如此说的。
“心中思量”也是如此说的。经过受戒后，称为“受戒”。
“无所依赖”是指在对象的缘故而不再抓住。由于漏的缘故而说的第三格。
“心”是指个人的复数形式。解脱是指在做工的人。被解脱的是指有意图的。
由于漏的缘故而说的词语被解释为在此处的意义。如果通过圣道的缘故而使漏的存在不再存在，世间的心也可以是不再有漏的。
因为没有被阻止的心是不会产生对象的，因此那些是有漏的。预流者的道心是由于上面的道而产生有漏的，因而剩余的漏的破除的体验是存在的果。
恐惧的原因是恐惧的行为，在这个恐惧的行为中，恐惧的行为是如此的意思。
将女性的性别颠倒为男性的性别，或将男性的性别转变为女性的性别。
在此处的意义是——
“灯火会灭，象牙会被毁灭；
在草原上，野牛会被杀死，狮子会被击倒。”
这是关于题材的。
20-

21. Naciraṭṭhitikakāraṇe kathite ciraṭṭhitikakāraṇaṃ atthato vuttapaṭipakkhavasena kiñcāpi siddhaṃ, tathāpi taṃ therassa vinayapaññattiyācanāya okāsakāraṇādhippāyato vinayapaññattiyācanokāsaṃ pāpetuṃ puna bhagavantaṃ ‘‘ko pana, bhante, hetū’’ti pucchi. Bhagavāpi yācanaṃ sampaṭicchitukāmo byākāsi. ‘‘Āsavaṭṭhānīyā saṅghe pātubhavantī’’ti puggalassa saṅghapariyāpannattā vuttaṃ. Ādaratthavasenevettha dvikkhattuṃ vuttanti yasmā thero pubbe rājagahe, sampati verañjāyanti dvikkhattuṃ kāci, tasmā ādarena punappunaṃ yācayamānaṃ passitvā sayampi bhagavā ādareneva ‘‘āgamehi tvaṃ sāriputtā’’ti āha. Tenetaṃ dīpeti ‘‘mā tvaṃ punappunaṃ yācāhi, sampaṭicchitāva mayā te yācanā, pubbenanu tavayācanaṃ sampaṭicchatāva mayā ettake kāle ettakāni sikkhāpadāni paññattāni, na tāva me sāvakānaṃ āṇāpātimokkhuddesānujānanakālo sampatto, takkānumānavasena tayā ‘etassa bhagavā kālo’ti punappunaṃ niddisiyamānopi nesa so kālo, kintu tathāgatova tattha kālaṃ jānissatī’’ti. Yasmā pana ‘‘sikkhāpadapaññattikālato pabhuti āṇāpātimokkhameva uddisiyatī’’ti vuttaṃ, tasmā pātimokkhuddesappahonakasikkhāpadameva sandhāyāha. ‘‘Tatthāti sikkhāpadapaññattiyācanāpekkhaṃ bhummavacana’’nti ekameva padaṃ vuttaṃ tassā siddhiyā itarassa siddhito. ‘‘Sāvakānaṃ visayabhāvanti iminā mahāpadumattheravādo paṭikkhitto’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ, taṃ sundaraṃ viya. Sammukhe garahā. Parammukhe upavādo. ‘‘Na, bhikkhave, ūnadasavassena…pe… dukkaṭassā’’ti (mahāva. 75) idaṃ sikkhāpadaṃ bhagavā buddhattena dasavassiko hutvā paññapesi ūnadasavassikassa tassa tathā sikkhāpadapaññattiyā abhāvato. Na tadā atirekadasavassikova dasavassikānaṃ rattaññumahattappattito, tasmā taṃ sikkhāpadaṃ verañjāyaṃ vassāvāsato pubbe rājagahe eva paññattanti siddhaṃ, tasmiṃ siddhe siddhameva ‘‘yāva na saṅgho rattaññumahattaṃ pattoti vacanaṃ ito pubbe paṭhamayācanāyapi vutta’’nti. Aṭṭhakathāyampi rattaññumahattappattakāle ‘‘dve sikkhāpadānī’’ti gaṇanaparicchedavacanaṃ paṭhamayācanāya vuttavacanaṃ sandhāya vuttaṃ. Aññathā rattaññumahattappattakāle dve eva, na aññanti āpajjati.


在谈到长久的原因时，虽然从意义上讲，长久的原因是通过对立面所述的某种确立，但为了使这位长老可以根据戒律的要求而获得机会，因此再次向佛陀询问：“那么，尊者，原因是什么？”佛陀也希望接受请求，进行了阐述。“由于存在于僧团中的众生的原因”是指个体的僧团的范围。由于尊重的原因在这里说了两次，因为长老之前在王舍城中，以尊重的态度两次请求，因此佛陀也以尊重的态度回应：“你来吧，萨里普塔。”
因此，佛陀指出：“不要再三请求，我已经接受了你的请求，之前你所请求的已经被我接受，在这个时候规定了这些戒律，并且并未到达我对比丘的戒律规定的时间，虽然你多次被指示‘这是佛陀的时间’，然而并不是这个时间，然而如来会知道那个时间。”
由于“从戒律的规定时间开始，仅仅是指戒律的规定”，因此是指戒律规定的内容。提到“在那里的时候”是指以戒律的规定为依据的一个词，这样的规定与其他的规定是相辅相成的。
“这是比丘的范围”是指通过这位伟大的长老的说法被否定的，因此显得十分美好。正面是责备，反面是诽谤。“不，比丘们，超过十岁……等等，都是不好的”（《大毗婆沙论》75），这是因为佛陀在成佛时将这个戒律规定为十岁，超过十岁的戒律规定因此不存在。
因此，那时并没有超过十岁的，十岁的戒律是指那些获得了红色的巨大成就的，因此这个戒律在王舍城之前就已经确立，因此在这个确立的情况下，确实是说“直到僧团获得了红色的巨大成就，这个说法在之前的第一次请求中也有提到”。
在注释中提到在获得红色的巨大成就时，“有两个戒律”是指在第一次请求中提到的内容。否则，在获得红色的巨大成就时，仅有两个，而没有其他的。


‘‘Atha kho āyasmato sāriputtassā’’tiādimhi ayamādito paṭṭhāya atthavibhāvanā – ayaṃ kirāyasmā assajittherato paṭiladdhaṃ ekagāthāmattakaṃ dhammapariyāyaṃ nayasatasahassehi vivecento arahattaṃ patvā sāvakapāramīñāṇe ṭhito ‘‘aho vata mahānubhāvoyaṃ saddhammo, yo vināpi dhammasāminā parammukhato sutamattepi mayhaṃ mahantaṃ guṇavisesaṃ janesi, sādhu vatāyaṃ saddhammo ciraṃ tiṭṭheyyā’’ti cintento ‘‘katamesānaṃ nu kho buddhānaṃ bhagavantānaṃ…pe… na ciraṭṭhitika’’nti tamatthaṃ, kāraṇañca attano aggasāvakañāṇena paṭivijjhitvā ‘‘sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññattantiādiciraṭṭhitikāraṇa’’nti niṭṭhaṃ katvā vinayapaññattiyācanokāsakaraṇatthaṃ bhagavantaṃ pucchi. Tato pañhassa vissajjane vinayapaññattiyācanokāse sampatte ‘‘etassa bhagavā kālo, etassa sugata kālo’’ti vinayapaññattiṃ yāci. Tato bhagavā tassā yācanāya sampaṭicchitabhāvaṃ, ‘‘etassa bhagavā kālo’’ti vuttakālassa akālataṃ, kālassa ca anaññavisayataṃ dīpento ‘‘āgamehi tva’’ntiādimāha, tato bhagavā tassa yācanaṃ, sattesu kāruññatañca paṭicca ‘‘tena kho pana samayena bhikkhū anupajjhāyakā anācariyakā anovadiyamānā’’tiādinā (mahāva. 64) nayena vepullamahattataṃ paṭicca satthā sāvakānaṃ upajjhāyavattādīni vinayakammāni, tadanurūpasikkhāpadāni ca paññapesi. Tato anukkamena dvādasamavassaṃ verañjāyaṃ vasi. Tadā ca āyasmā sāriputto satthārā niddiṭṭhesu ciraṭṭhitihetūsu jātesu ‘‘navaṅgasatthusāsanamahattatā ca sampati jātā, vinayapaññatti ca bahutarā jātā, pātimokkhuddeso eveko na tāva sāvakānaṃ anuññāto, so ca parisuddhena saṅghena karīyati. Saṅghopi etarahi parisuddho pacchimakassa sotāpannattā’’ti cintetvā pātimokkhuddesaṃ anujānāpetukāmo yattakehi ca sikkhāpadehi pātimokkhuddeso anujānīyati, tattakānaṃ paññattiyācanapubbaṅgamaṃ pātimokkhuddesaṃ yācanto pubbuppannavitakkasūcanapucchāvissajjanakkamavasena yācanokāse sampatte ‘‘etassa bhagavā kālo’’tiādimāha.

Tattha ‘‘yaṃ bhagavā sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññapeyyā’’ti pātimokkhuddesappahonakasikkhāpadaṃ sandhāyāha, ayamattho bhaddālisuttena (ma. ni. 2.134 ādayo) dīpetabbo . Tattha hi bahūsu sikkhāpadesu paññattesu, paññapiyamānesu ca ‘‘na tāva bhaddāli satthā sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññapetī’’tiādi (ma. ni. 

从"尊者萨里普塔"开始的这段内容的意义阐述如下:
这位尊者阿舍提长老通过一千多种方法阐释了他从阿舍提长老那里获得的只有一偈的法门,证得了阿罗汉果,站在弟子的究竟智中。"啊,这个伟大的正法真是了不起,即使没有从法主那里亲自听闻,仅仅从我这里听到,也产生了巨大的功德特性,愿这个正法长久住世。"
他思考"到底是哪些佛陀……不会长久住世"这个问题,并通过自己作为上首弟子的智慧深入其中,得出"为了请求制定戒律"的结论,因此向世尊提出了问题。
当问题的解答中出现了请求制定戒律的机会时,他请求"这是佛陀的时机,这是善逝的时机"进行戒律的制定。于是佛陀,考虑到他的请求,以及"这是佛陀的时机"的说法并非合适的时机,以及时机并非局限于某一对象,说"你来吧"等。
之后,佛陀考虑到对众生的悲悯,以及"当时,比丘们没有师长,没有导师,也没有被教导"等方式,显示了对弟子们的师长职责和戒律行为的广大,并制定了相应的戒律。
然后,渐渐地住在敌人城市达十二年。当时,尊者萨里普塔思考"现在,佛陀所说的长久住世的原因已经生起,佛陀教法的伟大也已生起,戒律的制定也已增多,只有对比丘的戒律的宣读尚未被允许,这应该由纯洁的僧团来进行。现在的僧团也已纯洁,因为有最后一个预流者"。因此,他想要获得宣读戒律的许可,并通过以前出现的思维的暗示、提问和解答的过程,获得了请求的机会,说"这是佛陀的时机"等。
其中,"佛陀为弟子们制定戒律"是指能够宣读戒律的戒律。这一意义可以通过《大智度论》(中部尼柯耶2.134等)来阐明。在那里,虽然制定了许多戒律,但说"还没有,伐陀利,佛陀为弟子们制定戒

2.145) vuttaṃ apaññattaṃ upādāya, tathā idhāpi apaññattaṃ sandhāya vuttanti veditabbaṃ. Parisuddhattā saṅghassa sampati sāvakānaṃ āṇāpātimokkhuddesaṃ nānujānāmīti dassento ‘‘nirabbudo’’tiādimāha. Na hi parisuddhe saṅghe ovādapātimokkhuddesassa anuddesakāraṇaṃ atthi, tasmiṃ sati āṇāpātimokkhuddesānujānanādhippāyato. Tathā ca so tato aṭṭhannaṃvassānaṃ accayena anuññāto. Yathāha pātimokkhaṭhapanakkhandhake (cūḷava. 386) ‘‘na dānāhaṃ, bhikkhave, ito paraṃ uposathaṃ karissāmi…pe… pātimokkhaṃ uddiseyyāthā’’ti. Yaṃ pana upasampadakkhandhake (mahāva. 129) ‘‘tena kho pana samayena bhikkhū aññataraṃ bhikkhuṃ upasampādetvā ekakaṃ ohāya pakkamiṃsu…pe… so tassā methunaṃ dhammaṃ paṭisevitvā cirena agamāsī’’ti vatthu āgataṃ, taṃ sudinnavatthuto parato uppannampi tattha yathādhikāraṃ samodhānetuṃ vuttaṃ. Tathā tattheva ‘‘ubhayāni kho panassa pātimokkhāni vitthārena svāgatāni hontī’’tiādinā (pāci. 147; a. ni. 8.52; 10.33) aṅgānipi veditabbāni. Na hi ādito eva ubhatopātimokkhāni siddhānīti. Apica ādito paṭṭhāya ayamanukkamo veditabbo, seyyathidaṃ – rāhulakumāre uppanne bodhisatto nikkhamitvā chabbassāni dukkaraṃ katvā sattame abhisambuddho, tasmiṃ eva saṃvacchare kapilavatthuṃ gantvā rāhulakumāraṃ pabbājesi. Ambalaṭṭhikarāhulovādasuttaṭṭhakathāyaṃ (ma. ni. aṭṭha. 

这里应当理解,就像在《大智度论》(中部尼柯耶2.145)中所说的,引用未制定的(戒律)来说明,在这里也是如此。
为了显示现在的僧团是纯洁的,所以不允许对比丘宣读戒律,说"无染污"等。
因为在纯洁的僧团中,没有宣读教诫和戒律的理由,但是如果有这种意图,就允许宣读戒律。
因此,在八年之后,他被允许(宣读戒律)。正如在《小品》的《戒律藏》中说的那样:"从今以后,我不再为你们布萨,也不再为你们宣读戒律"。
但是,在《大品》的《受戒品》中提到的一件事,即"当时,比丘们在给某位比丘授戒后,独自离去……他过了一段时间才回来"的事件,后来在适当的地方也被提及。
同样,在那里,"他的两种戒律都被详细地欢迎"等内容也应当理解。
因为一开始就没有两种戒律的成立。
此外,从一开始应当理解这样的顺序,即:当拘楼孙佛陀出现时,菩萨出家修苦行六年,第七年成佛。在同一年,他前往迦毗罗卫城,度化了拘楼孙。在《阿罗村拘楼孙教诫经》的注释中

2.107 ādayo) ‘‘ayañhi āyasmā sattavassikakāle bhagavantaṃ cīvarakaṇṇe gahetvā ‘dāyajjaṃ me samaṇa dehi, dāyajjaṃ me samaṇa dehī’ti dāyajjaṃ yācamāno bhagavatā dhammasenāpatisāriputtattherassa niyyādetvā pabbājito’’ti ca vuttaṃ, tasmā rāhulakumāraṃ ārabbha ‘‘anujānāmi, bhikkhave, tīhi saraṇagamanehi sāmaṇerapabbajja’’nti (mahāva. 105) vuttattā saraṇagamanūpasampadā paṭhamavassabbhantare eva paṭikkhittā, ñatticatutthakammavasena upasampadā anuññātāti paññāyati. Apica rāhulavatthumhi ‘‘na, bhikkhave, ananuññāto mātāpitūhi putto pabbājetabbo, yo pabbājeyya, āpatti dukkaṭassā’’ti (mahāva. 105) sikkhāpadaṃ paññattaṃ, tasmā ito pubbepi sikkhāpadāni paññattānīti siddhaṃ.

Sutvā ca yo hetunirodhamaggaṃ,

Nirodhupāyaṃ paṭivijjhi khippaṃ;

Jātovapekkhena asesametaṃ,

Lokaṃ vipassī sugataggasisso.

So dhammasenāpati aggasisso,

Saddhammarājassa tathāgatassa;

Sayaṃ munindena yasassa patto,

Anekaso soḷasadhā pasattho.

Tasmā hi sikkhāpadabandhakālo,

Ñātumpi loke atibhāriyova;

Pageva sikkhāpadabhāvabhedo,

Pageva añño ubhayattha tattha.

Paccekabuddhā api taṃ dvayantu,

Ñātuṃ na sakkāva pageva netuṃ;

Nissaṃsayaṃ tattha tathāgatova,

Jānissaticcāha tathāgatoti.

Iccetamatthaṃ idha bhikkhu ñatvā,

Sikkhāpadānaṃ kamabhāvabhedaṃ;

Ñātuṃ sayaṃ no na pare ca netuṃ,

Pariyesitabbo idha yuttimaggo.

Tattha kamabhedo sikkhāpadānaṃ parato āvi bhavissati. Bhāvabhedo tāva ukkhittakānuvattanapaccayā bhikkhu anāpattiko, bhikkhunī pana samanubhaṭṭhā pārājikā hoti. Pārājikāpattipaṭicchādane bhikkhussa dukkaṭaṃ, bhikkhuniyā pārājikaṃ. Duṭṭhullaṃ ārocentassa, paṭicchādentassa ca pācittiyaṃ. Mahāsāvajjaṃ pārājikaṃ ārocentassa, paṭicchādentassa ca bhikkhussa dukkaṭaṃ. Iccevamādīhi abhāvabhedasikkhāpadānaṃ idha bhāvabhedena yuttipariyesanaṃ sādhayamānopi siyā anummādavighātabhāgīti. Ettāvatā sakalassapi vinayapiṭakassa vitakkayācanakālakālaññūkāraṇaphalapayojanehi sattahi aṅgehi paṭimaṇḍitaṃ nidānamāyasmatā upālittherena nidassitaṃ hoti. Tattha therassa vinayapaññattiyācanahetubhūto vitakko nāma. Tasseva ‘‘etassa bhagavā kālo’’tiādinā pavattā yācanā nāma. Rattaññūvepullalābhaggabāhusaccamahattappatti kālo nāma. Sabbaññū eva kālaññū nāma. Āsavaṭṭhānīyānaṃ dhammānaṃ pātubhāvo kāraṇaṃ nāma. ‘‘Tesaṃyeva āsavaṭṭhānīyānaṃ dhammānaṃ paṭighātāyā’’ti vacanato āsavaṭṭhānīyadhammapaṭighāto phalaṃ nāma. ‘‘Yathayidaṃ brahmacariyaṃ addhaniyaṃ assā’’ti vacanato sāsanabrahmacariyassa ciraṭṭhiti payojananti veditabbaṃ. Hoti cettha –

‘‘Vitakko yācanā kālo, kālaññū kāraṇaṃ phalaṃ;

Payojananti sattaṅgaṃ, nidānaṃ vinayassidhā’’ti.



2.107) “因为这位尊者在七岁的时候,握着佛陀的袈裟,请求说‘给我,尊者,应得的’时,被佛陀指派给法军的萨里普塔长老,因此被剃发出家。”因此,关于拉胡拉王子,说“我允许,比丘们,通过三种归依来出家”（《大毗婆沙论》105），因此归依的出家在第一年被禁止，依据亲属的第四种行为，出家的许可被允许。
此外,在拉胡拉的戒律中说“比丘们,未被父母允许的儿子不应出家,若出家则犯下不好的罪”（《大毗婆沙论》105），因此之前的戒律也被制定。
听闻因缘灭尽道，
迅速明了灭尽的方法；
出生后观察这全部，
洞察世界善逝者的面容。
他是法军的首领，善逝者的首领，
信仰正法的如来；
自己通过无上者获得荣耀，
他有十六种殊胜的特质。
因此戒律的设定时限，
在世间亲属也显得沉重；
就如同戒律的性质区别，
就如同在这两者之间。
即使是独觉佛也无法知晓这两者，
无法让他人知晓；
无疑的如来会知道，
因此称为如来。
因此对此事，僧侣应当知晓，
戒律的行为性质的区别；
自知而他人无法知晓，
应当寻求合适的方法。
在这里，行为的区别将会显现出戒律的不同。性质的区别则因比丘的行为而生，若比丘没有犯戒，则比丘不会受罚，而比丘若犯戒则为根本戒。
对于教导他人，若被遮蔽则犯下不好的罪。若是重大过失，则是比丘的罪。
因此，诸如此类的戒律性质的区别在这里通过性质的区别进行合理的探讨，可能会成为无所顾忌的障碍。
至此，整个戒律的经典通过思维的请求、时间的安排等七个方面的因素而被阐明，由尊者乌帕利所示。
在这里，尊者的戒律规定的请求的原因是名为思维。
由此产生的请求被称为“这是佛陀的时机”。
红色的巨大的成就的时机被称为。
所有的全知者都是时机的全知者。
因缘法的显现是原因。
“对于这些因缘法的对抗”这句话是说，因缘法的对抗是果。
“就如同这修行的法在当下存在”这句话是说，教法的修行的长久存在的目的应当被理解。
在这里有：
“思维的请求的时机，时机的原因是果；目的即七种，戒律的基础。”

22.Antimamaṇḍalanti abbhantaramaṇḍalaṃ. Tañhi itaresaṃ anto hoti, khuddakamaṇḍalaṃ vā. Anumatidānavasena tesaṃ bhikkhūnaṃ datvā. Tesaṃ buddhānaṃ cārikāya vinetabbā veneyyasattā. Ocinantā viyāti bahupupphaṃ gacchaṃ mālākārā ciraṃ ocinanti, evaṃ bahuveneyyesu gāmādīsu ciraṃ vasantā veneyyapuññaṃ pariharantā caranti. Santaṃ sukhaṃ, na vedanāsukhaṃ viya saparipphandaṃ. Dasasahassacakkavāḷeti devānaṃ vasena vuttaṃ. Manussā pana imasmiṃyeva cakkavāḷe bodhaneyyā uppajjanti. Mahākaruṇāya dhuvaṃ sattasamavalokanaṃ. Otiṇṇeti parisamajjhaṃ āgate, ārocite vā. Yena kāraṇena mayaṃ tumhākaṃ deyyadhammaṃ dadeyyāma, taṃ kuto sakkā laddhuṃ. Bahukiccā hi gharāvāsāti. Dutiyavikappe tanti deyyadhammaṃ. ‘‘Tumhehi taṃ kuto laddhā’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ. Keci pana ‘‘paṭhamaṃ kiriyaṃ pekkhati, dutiyaṃ deyyadhamma’’nti vadanti. Ācariyo pana ‘‘paṭhamayojanāya yaṃ dānapuññaṃ, taṃ kuto labbhā. Puññantarāyabahulā hi gharāvāsāti. Dutiyayojanāya temāsabbhantare yamahaṃ dadeyyaṃ, atikkantakālattā tamahaṃ sampati kuto dadeyyanti dassetī’’ti vadati. Sīlādikusaladhammasandassanādidhammaratanavassaṃ.



最后的圆圈指的是内部的圆圈。因为它是其他人的中心，或者是小圆圈。根据允许的施舍给予那些比丘。那些佛陀的巡行者应当被引导。就像收集许多花朵一样，编成花环，长久地收集，正如在许多众生的村庄等地方，长久居住，积累众生的功德。安宁而快乐，不像带有烦恼的快乐。十万的世界被称为天人的居所。然而，人类只在这个世界中出生。以大慈悲的心，永远注视众生。进入人群中，或者被告知。
因此，我们能够给你们的施舍，怎么能够得到呢？因为有很多责任在家中。第二次请求时说到施舍。“你们从哪里得来的？”这是在跟随的情况下说的。有些人说“第一次行为是观察，第二次是施舍。”而老师则说：“第一次的施舍功德从哪里得来？因为在家中有很多障碍。”至于第二次的请求，在三个月之间，我所施舍的，因为超出了时间，我又从哪里能够施舍呢？”这显示了以戒律等善法的观察和法宝的存在。

23. Pattuṇṇadese pattuṇṇaṃ paṭavaraṃ. Mahāyāganti mahādānaṃ. Paripuṇṇasaṅkappanti temāsaṃ sotabbaṃ ajja suṇinti.

Tatridanti idaṃ kāraṇaṃ.

Upāli dāsakoti ācariyaparamparato. Bāhirabbhantaranidānaṃ, sikkhāpadānaṃ paññattiṭṭhānasaṅkhātaṃ āveṇikanidānañca sandhāyāha ‘‘nidānassa pabhedadīpanato’’ti. Theravādādi vatthuppabhedo. Sakāya paṭiññāya mettiyaṃ bhikkhuniṃ nāsethātiādi parasamayavivajjanatotiādi. Vibhaṅganayabhedadassanatoti tisso itthiyo bhūmaṭṭhaṃ thalaṭṭhantiādi. Etthāha – kiṃ bhagavato mārāvaṭṭanapaṭighātāya satti natthīti? Atthi, tathāpissa pacchā upaguttakāle pasādahetuttā adhivāseti. Ettha upaguttādhiṭṭhānaṃ vattabbaṃ. Buddhānaṃ āciṇṇanti dijadassanena kiṃpayojananti ce? Mārāvaṭṭanahetu brāhmaṇassa puññantarāyoti payojanaṃ.

Dijopi so māramanorathassa,

Bhaṅgaṃ karonto jinapuṅgavassa;

Sassissasaṅghassa adāsi dānaṃ,

Asesakaṃ kappiyabhaṇḍabhedaṃ.

Kiṃ bhagavā sasisso tāva mahantaṃ kappiyabhaṇḍaṃ ubbhaṇḍikaṃ katvā agamāsīti? Na agamāsi, temāsibhāgiyaṃ pana puññarāsikaṃ deyyadhammaṃ appaṭikkhipanto brāhmaṇassa upāyato satthā adāsi.

Tadaññathā māramanorathova,

Pūro siyā neva dijassa bhiyyo;

Pāpaṃ mahantaṃ api pāpuṇeyya,

Micchābhimānena tathāgate so.

Tasmā bhagavā assādiyanto taṃ deyyadhammaṃ appaṭikkhipanto upāyena brāhmaṇassa puññabuddhiṃ katvā, mārassa ca manorathavighātaṃ katvā agamāsīti, ‘‘ayaṃ nayo aṭṭhakathaṃ vināpi pāḷinayānulomato siddho’’ti vadanti. Kathaṃ? –

‘‘Satthā sasisso yadi aggahesi,

Dijassa taṃ cīvaramāditova;

Nāthassa no vīsativassakāle,

Virujjhate jīvakayācanāpi;

Tathāpi sabbaṃ suvicārayitvā,

Yuttaṃ nayaṃ cintayituṃva yutta’’nti.

Idāni āyasmā upālitthero vinayapaññattiyā sādhāraṇanidānaṃ dassetvā sikkhāpadānaṃ pāṭekkaṃ paññattiṭṭhānasaṅkhātaṃ nidānamādiṃ katvā puggalapaññattianupaññattivibhāgāpattibhedantarāpattiādikaṃ nānappakāraṃ vidhiṃ nijjaṭaṃ niggumbaṃ katvā dassetuṃ ‘‘atha kho bhagavā verañjāyaṃ yathābhirantaṃ viharitvā’’tiādimāhāti. Idha ṭhatvā –

Sikkhāpadāna sabbesaṃ, kamabhedaṃ pakāsaye;

Tasmiṃ siddhe nidānānaṃ, kamasiddhi yato bhave.

Tattha sabbasikkhāpadānaṃ yathāsambhavaṃ desanākkamo pahānakkamo paṭipattikkamo uppattikkamoti catubbidho kamo labbhati. Tattha bhagavatā rājagahe bhikkhūnaṃ pātimokkhuddesaṃ anujānantena pātimokkhuddesassa yo desanākkamo anuññāto, taṃ desanākkamamanulomento āyasmā mahākassapo paṭhamaṃ pārājikuddesaṃ pucchi, tadanantaraṃ saṅghādisesuddesaṃ, tato aniyatuddesaṃ vitthāruddesañca pucchitvā tadanantaraṃ bhikkhunīvibhaṅgañca teneva anukkamena pucchi, nidānuddesantogadhānañca sarūpena anuddiṭṭhānaṃ pucchanatthaṃ khandhakepi pucchi. Etena ca khandhake paññattā thullaccayā saṅgahitā honti. Pucchitānukkameneva upālitthero taṃ sabbaṃ sāpattibhedādikaṃ desento thullaccayadubbhāsitaāpattisamuṭṭhānādidīpakaṃ antokatvā desesi, ayamettha desanākkamo. Ubhatovibhaṅgakhandhakato pana uccinitvā tadā parivārapāḷi visuṃ katā. Imameva nayaṃ sandhāya aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ ‘‘eteneva upāyena khandhakaparivārepi āropesu’’ntiādi (pārā. aṭṭha. 

在已经到达的地方,已经到达的最上乘。大祭祀指的是大布施。"今天应当听闻已经圆满的意愿"。
其中这个原因是:
乌帕利是从师长传下来的奴仆。外部和内部的缘起,被称为戒律制定的处所的特殊缘起。
长老们的观点等的差异。"以自己的誓言驱逐比丘尼密特利亚"等,这是远离他宗的意思。
"显示了振兴论的差异",即三位女性站在地面上,站在高地上等。
在这里有人说:佛陀没有对抗魔罗的能力吗?有的,尽管如此,由于后来的庇护的原因,他容忍了。这里应当说明庇护的决定。
如果说,通过鸟的显现,对佛陀有什么目的吗?目的是因为魔罗的障碍,对婆罗门的功德。
那位鸟也是,为了破坏魔罗的欲望,
给予了佛陀及其众僧无遗的可用物品。
佛陀及其弟子们难道就带走了大量的可用物品吗?没有带走,而是接受了婆罗门三个月的功德聚集的可布施的物品。
否则,魔罗的欲望就会完全满足,
对那位婆罗门产生巨大的罪业,
由于错误的自负,对如来。
因此,佛陀接受了那些可布施的物品,没有拒绝,通过方便使婆罗门产生功德的意愿,并破坏了魔罗的欲望,然后离去。这种观点,即使没有注释,也可以从经文的观点来证实。
如何呢?
"如果导师及其弟子接受了,
从一开始就是婆罗门的那件衣服;
在二十年的时间里,
连医师的请求也不会被拒绝;
即便如此,经过全面考虑,
这种合适的观点也是应当思考的。"
现在,尊者乌帕利长老,在显示了戒律制定的一般缘起之后,以戒律制定处所为缘起,开始阐述各种规则,如个人的规定、补充的规定、过失的区分等各种方式,清晰地显示出来,"然后,世尊在（敌人城）（Verañjā）随意住宿"等。
在这里,
我将阐述所有戒律的行为的区别;
一旦这个确立了,
就会确立各种缘起。
其中,所有的戒律有四种方式:教授的次序、舍弃的次序、实践的次序、生起的次序。
在这里,当世尊在王舍城允许比丘宣读戒律时,尊者大迦叶按照允许的教授次序,首先问了根本罪的教授,然后是僧残的教授,之后是不定的教授和广说的教授,接着又问了比丘尼的区分,并包括了在律藏中提到的。
通过这种问询的次序,乌帕利长老阐述了所有的过失等内容,包括了重罪、恶语等的生起等。
从两部区分和律藏中选取,当时单独编写了《附属经》。
注释中说,"以同样的方法,在律藏和附属经中也是如此安排的"等。

1.paṭhamamahāsaṅgītikathā). Apica pāḷiyā ‘‘etenevupāyena ubhatovinaye pucchi. Puṭṭho puṭṭho āyasmā upāli vissajjesī’’ti ettakameva vuttaṃ, tasmā mahākassapo ubhatovibhaṅge eva pucchi. Vissajjento pana āyasmā upāli nivarasesaṃ desento khandhakaparivāre antokatvā desesi. Tadā ca khandhakaparivārapāḷi visuṃ katāti ayaṃ desanākkamo. Yadi evaṃ nidānuddeso paṭhamaṃ desetabboti ce? Na, tadasambhavato. So hi ‘‘yassa siyā āpattī’’tiādinā (mahāva. 134) nayena pavattattā paṭhamaṃ sikkhāpadasaṅgahitāsu āpattīsu adassitāsu na sambhavati. ‘‘Yāni mayā bhikkhūnaṃ paññattāni sikkhāpadāni, tāni nesaṃ pātimokkhuddesaṃ anujāneyya’’nti vacanato sikkhāpadāneva paṭhamaṃ desetabbānīti pārājikuddesakkamo sambhavati.

Pārājikuddesādisaṅgahitānaṃ āpattiakusalānaṃ yathoḷārikakkamena pahātabbattā pahānakkamopettha sambhavati. Upasampannasamanantaraṃ ‘‘tāvadeva cattāri akaraṇīyāni ācikkhitabbānī’’ti (mahāva. 129) vacanato ‘‘samādāya sikkhati sikkhāpadesū’’ti (dī. ni. 1.193) vacanato ca yathā garukaṃ ācikkhaṇaṃ sikkhanena paṭipattikkamopettha sambhavati, evamimehi tīhi kamehi desetabbānampetesaṃ sikkhāpadānaṃ yathāsambhavaṃ uppattikkamo sambhavati. Tathā hi yaṃ yaṃ sādhāraṇaṃ, taṃ taṃ bhikkhuṃ ārabbha uppanne eva vatthusmiṃ ‘‘yā pana bhikkhunī chandaso methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyyā’’ti bhikkhunīnampi paññattaṃ. Aññathā taṃ bhikkhunīnaṃ anuppannapaññatti siyā. Tato ‘‘anuppannapaññatti tasmiṃ natthī’’ti (pari. 247) parivāre etaṃ vacanaṃ virujjhati, ettāvatā purimena kamattayena paṭhamaṃ desetabbataṃ patte pārājikuddese paṭhamuppannattā methunadhammapārājikaṃ sabbapaṭhamaṃ desetukāmo upālitthero ‘‘tatra sudaṃ bhagavā vesāliya’’nti vesālimeva pāpetvā ṭhapesi. Aññathā bārāṇasiyaṃ paññattānaṃ ‘‘na, bhikkhave, manussamaṃsaṃ paribhuñjitabba’’nti (mahāva. 280) evamādīnaṃ desanādhippāye sati bārāṇasiṃ pāpetvā ṭhapeyyāti.

Abbhantaranidānakathā niṭṭhitā.

Verañjakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

1. Pārājikakaṇḍo



（第一次大集会的讨论）此外，在巴利文中说：“通过这种方法，询问两种戒律。被问时，尊者乌帕利进行了阐释。”仅此而已，因此，尊者大迦叶在两种戒律的分裂中进行了询问。然而，尊者乌帕利在解释时，详细阐述了戒律的附属内容。这时，关于戒律的附属内容，这一讨论的次序就产生了。如果这样，是否应首先阐述缘起呢？不可以，因为这不可能。因为他以“若有这样的过失”为依据（《大毗婆沙论》134），在首次的戒律中，未显示的过失是不可能的。“我所为比丘们制定的戒律，应当允许他们在戒律中进行教授。”因此，关于戒律的首次阐述是可能的。
关于根本戒律的过失，因其应当被舍弃，因此在这里的舍弃是可能的。根据“在被接受后，应当说明四种不可做的事情”（《大毗婆沙论》129）和“应当遵守戒律”（《大智度论》1.193）等说法，关于重大的阐述，进行戒律的实践是可能的，因此这些戒律应当根据情况进行阐述。
因此，关于普遍的戒律，针对比丘的情况而出现的“若比丘应当遵循欲望的法”，同样也适用于比丘尼。如果不这样，那么比丘尼的未生效的规定将会存在。因此，“在未生效的规定中是没有的”（《杂阿含经》247），在此情况下，这句话是相悖的，因此，经过这些行为的首次阐述，关于根本戒律的首次设立，尊者乌帕利希望能够阐述所有的根本戒律。
另外，关于在巴拉那西的规定，“比丘们，不应食用人肉”（《大毗婆沙论》280）等的教导，若有这样的目的，应当设立在巴拉那西。
内部的缘起讨论已结束。
关于维拉贾的部分讨论已结束。
根本戒律部分。

1. Paṭhamapārājikaṃ

Sudinnabhāṇavāravaṇṇanā

Paṭhamassettha nidāne, ṭhatvā pārājikassa viññeyyo;

Codanāparihāranayo, puggalavatthuppakāsaneyeva.

Tattha bhagavā verañjāyaṃ vutthavasso anupubbena cārikaṃ caranto kattikajuṇhapakkhe eva vesāliṃ pāpuṇitvā yāva paṭhamapārājikasikkhāpadapaññāpanaṃ, tāva aṭṭha vassāni vesāliyaṃyeva viharanto viya pāḷikkamena dissati, na ca bhagavā tāvattakaṃ kālaṃ tattheva vihāsi. So hi sudinnassa sāvakānaṃ santike pabbajjaṃ upasampadañca anujānitvā yathābhirantaṃ tattha viharitvā cārikaṃ caranto bhesakaḷāvanaṃ patvā tattha terasamaṃ vassaṃ vasi, teneva anukkamena sāvatthiṃ patvā cuddasamaṃ vassaṃ vasi, pannarasamaṃ kapilavatthumhi, soḷasamaṃ āḷaviyaṃ, tato vutthavasso cārikaṃ caranto rājagahaṃ patvā sattarasamaṃ vasi, iminā anukkamena aparānipi tīṇi vassāni tattheva vasi. Ettāvatā bhagavā paripuṇṇavīsativasso rājagahato anupubbena vesāliṃ pāpuṇi, tato upasampadāya aṭṭhavassiko sudinno vesāliyaṃyeva methunaṃ dhammaṃ abhiviññāpesi, tato bhagavā tasmiṃ vatthusmiṃ paṭhamaṃ pārājikaṃ paññapesīti veditabbaṃ. Tattha yasmā upālitthero ito paṭhamataraṃ tattha vesāliyañca paññattasikkhāpadāni adassetukāmo, vinayanidānānantaraṃ paṭhamapārājikameva dassetukāmo, tasmā vesāliyaṃ paṭhamaṃ nivāsaṃ, pacchā imassa sikkhāpadassa paññattikāle nivāsañca ekato katvā ‘‘tatra sudaṃ bhagavā vesāliya’’ntiādimāha, tena vuttaṃ ‘‘paṭhamassettha nidāne, ṭhatvā …pe… pakāsaneyevā’’ti. Tasmā imasmiṃ paṭhamapārājikassa paññattiṭṭhānasaṅkhāte nidāne ṭhatvā ‘‘tena kho pana samayena vesāliyā avidūre kalandagāmo nāma hoti…pe… aññataraṃ vajjigāmaṃ upanissāya viharatī’’ti etasmiṃ imassa sikkhāpadassa puggalappakāsane, ‘‘tena kho pana samayena vajjī dubbhikkhā hoti…pe… tikkhattuṃ methunaṃ dhammaṃ abhiviññāpesī’’ti (pārā. 30) imasmiṃ vatthuppakāsane ca codanānayo, parihāranayo ca veditabboti vuttaṃ hoti. Tatrāyaṃ pakāsanā – kimatthaṃ therena aññesaṃ sikkhāpadānaṃ puggalavatthūni viya saṅkhepato avatvā yattha ca so uppanno, yathā ca dhamme pasanno, yathā ca pabbajito, yathā ca imaṃ vatthuṃ uppādeti, taṃ sabbaṃ anavasesetvā puggalavatthūni vitthārato vuttānīti ce? Vuccate –

Evaṃ saddhāya kicchena, mahante bhogañātake;

Hitvā pabbajitānampi, pesalānampi sabbaso.

Sabbalāmakadhammāyaṃ, methuno yadi sambhave;

Na dhammadesanāyeva, siddhā virati sabbaso.

Tasmā navaṅgasaddhamme, satthārā desitepi ca;

Vinayo paññapetabbo, tato dhammavisuddhihi.

Vinayābhāvato evaṃ, ajjhācāro bhavissati;

Tasmā vinayapaññatti, sātthikā pesalassapi.

Anādīnavadassāvī, yasmā yaṃ pāpamācari;

Vinayoyeva saddhānaṃ, ādīnavavibhāvino.

Tasmā saddhānusārīnaṃ, vinayo sātthakova yaṃ;

Dhammo dhammānusārīnaṃ, tato ubhayadesanā.

Api ca yadi paṇṇattivītikkamaṃ akarontassāpi yāva brahmalokā ayaso patthaṭo, pagevaññesanti dassanatthaṃ ajjhācārassa pākaṭabhāvadīpanaṃ. Kathaṃ? –

Abhabbo arahattassa, sudinno puttamātaro;

Bhabbānuppannapaññatti, tadatthaṃ na katā ayaṃ.


根本戒律
关于善说的解释
在此根本戒律的缘起中，首先应当了解根本戒律的内容；它是关于劝导与避免的原则，正如个人的情况所显示的。
在这里，佛陀在维拉贾（Verañjā）住了一个雨季，逐步行走，直到在卡提卡月的满月时到达维萨利，直到首次阐述根本戒律的教义，佛陀在维萨利居住了八年，似乎没有在那段时间内停留。因为他在善说的弟子们那里，允许出家与受戒，在那里如愿以偿地生活，行走至比舍卡拉瓦那，居住了十三年，随后逐步到达萨瓦提，居住了十四年，到达卡皮拉瓦斯图（Kapilavatthu）居住了十五年，到达阿拉维（Ālavi）居住了十六年，之后在行走至罗阇伽哈（Rājagaha）时居住了十七年，依此类推，在那里又住了三年。因此，佛陀在圆满的二十年后，从罗阇伽哈逐步到达维萨利，随后通过受戒的方式，善说的善人向维萨利的众生阐述了与欲望相关的法。然后，佛陀在那个地方首次阐述根本戒律。
因为尊者乌帕利希望在那之前就不再显示维萨利的戒律，而是想在戒律的缘起之后首次展示根本戒律，因此他在维萨利首次安住，随后在阐述此戒律的时间里，将居住的情况与此合并，故而说：“确实，佛陀在维萨利。”
因此，在这根本戒律的缘起中，站在“在那个时候，维萨利附近有一个名为卡兰达的村庄……以及某个不正之村居住”的背景下，关于此戒律的个人情况，说明“在那个时候，维萨利的众生面临着困难……并且三次阐述与欲望相关的法”这段内容应当被理解为劝导与避免的原则。
在这里的阐述是：为何长老不将其他戒律的个人情况简要地说明，而是专注于他所出生的地方，以及他对法的信仰，出家与此处的缘起完全说明了这一切？因此可以说：
“因信仰而努力，给与丰盛的供养；放弃了出家者，完全交给了他人。”
“若欲望的法应运而生，若有一切法则；则非仅仅是法的教导，完全是为了避免。”
因此，若有九种法则，若由导师所教导；应当阐明戒律，以此来清净法。
因戒律的存在，行为将会如此；因此，戒律的规定即使对他人也是有益的。
由于对痛苦的理解，因而无论何种恶行；戒律是信仰的基础，明确痛苦的区别。
因此，信仰的追随者，戒律是有益的；法则是法的追随者，因此两者皆可阐述。
即使若有人违反规定，直至天界的极乐，仍然是为了显示他人，说明行为的显著性。如何呢？
“无法达到的阿罗汉，善人之母；未生效的规定，因而未能成就。”


Nanu māgaṇḍikaṃ ajjhupekkhitvā mātāpitūnamassā hitatthaṃ dhammaṃ desetīti imamatthaṃ dassetuṃ bījakabījakamātūnaṃ arahattuppatti therena dīpitā. ‘‘Tena kho pana samayena vesāliyā avidūre kalandagāmo nāma hoti, yena samayena sudinno purāṇadutiyikāya methunaṃ dhammaṃ paṭisevī’’ti vā ‘‘yena samayena bhagavā paṭhamapārājikaṃ paññapesī’’ti vā vacanaṃ idha na yujjati. Kasmā? ‘‘Idha pana hetuattho karaṇattho ca sambhavatī’’ti vuttaṃ aṭṭhakathāvacanañhi idha na labbhati. Ciraniviṭṭho hi so gāmo , na tasmiṃyeva samayeti. Yasmā pana so ciraniviṭṭhopi ca gāmo attano niviṭṭhakālato paṭṭhāya sabbakālamatthīti vattabbataṃ arahati, tena pariyāyena ‘‘tena kho pana samayena vesāliyā avidūre kalandagāmo nāma hotī’’ti vuttaṃ.

25-6.Anuññātosi pana tvanti samaṇavattadassanatthaṃ bhagavā pucchati. Mātāpitūhi ananuññātanti ettha janakeheva ananuññātadassanatthaṃ pucchīti vuttaṃ. Na kho sudinna tathāgatāti ‘‘pabbājetu maṃ bhagavā’’ti yācanāvasena panevamāha, na bhagavā sayaṃ saraṇāni datvā pabbājesi. Dukkhassāti ettha ‘‘kalabhāgampī’’ti pāṭhaseso. Vikappadvayepīti dutiyatatiyavikappesu. Purimapadassāti kiñcīti padassa. Uttarapadenāti dukkhassāti padena. Samānavibhattīti sāmivacanaṃ. Yathā kiṃ? ‘‘Kassaci dukkhassā’’ti vattabbe ‘‘kiñci dukkhassā’’ti vuttanti veditabbaṃ. Akāmakā vinā bhavissāmāti tayā saddhiṃ amaritvā akāmā jīvissāma. Sacepi na marāma, akāmakāva tayā viyogaṃ pāpuṇissāma, tayi jīvamāne eva no maraṇaṃ bhaveyya, maraṇenapi no tayā viyogaṃ mayaṃ akāmakāva pāpuṇissāma.



根本戒律
关于善说的解释
难道不是，忽视了马乾提卡，为了他母亲的利益而教导法吗？为了显示这一意义，长老阐明了母亲和种子母亲们的阿罗汉果。"在那个时候，维萨利附近有一个名为卡兰达的村庄，在那个时候善说与他的前妻发生了欲望的行为"或"在那个时候，佛陀制定了第一条根本戒律"的说法在这里是不恰当的。为什么呢？因为在这里，注释中说的"这里有因缘的意义和作用"的说法是不可得的。因为那个村庄是长期居住的，不是在那个时候。但是，由于那个长期居住的村庄从它居住的时候起一直存在，因此可以说"在那个时候，维萨利附近有一个名为卡兰达的村庄"。
25-26. "你已被允许"，为了显示沙门的行为，佛陀询问。在这里说的"未被父母允许"，是为了显示由生父母未被允许。善说并非以"请佛陀让我出家"的方式说的，而是佛陀自己给予皈依后让他出家的。"痛苦"中，"一部分"一词是省略的。"在两种选择中"，指第二和第三种选择。"前面的词"，指"什么"一词。"后面的词"，指"痛苦"一词。"同一格"，指所有格。如何呢？在应该说"某人的痛苦"时，说成"某一部分的痛苦"应当这样理解。"即使不死，我们也将不自愿地与你分离"，意思是我们将在不死的情况下，也不自愿地与你分离。即使不死,我们也将不自愿地与你分离,即使死亡,我们也将不自愿地与你分离。

30.Katipāhaṃ balaṃ gāhetvāti kasmā panāyaṃ tathā pabbajjāya tibbacchando anuññāto samāno katipāhaṃ ghareyeva vilambitvā kāyabalañca aggahesīti? Anumatidānena mātāpitūsu sahāyakesu ca tuṭṭho tesaṃ cittatuṭṭhatthaṃ. Kesuci aṭṭhakathāpotthakesu keci ācariyā ‘‘ayaṃ sudinno jīvakavatthuto pacchā paṃsukūlikadhutaṅgavasena paṃsukūliko jāto’’ti saññāya ‘‘gahapaticīvaraṃ paṭikkhipitvā paṃsukūlikadhutaṅgavasena paṃsukūliko hotī’’ti likhanti, taṃ ‘‘acirūpasampanno’’ti vacanena virujjhati. ‘‘Tathā sudinno hi bhagavato dvādasame vasse pabbajito , vīsatime vasse ñātikulaṃ piṇḍāya paviṭṭho sayaṃ pabbajjāya aṭṭhavassiko hutvā’’ti, ‘‘bhagavato hi buddhattaṃ pattato paṭṭhāya yāva idaṃ vatthaṃ, etthantare vīsati vassāni na koci gahapaticīvaraṃ sādiyi, sabbe paṃsukūlikāva ahesu’’nti ca vuttena aṭṭhakathāvacanena virujjhati, pabbajjāya aṭṭhavassiko, na upasampadāya. Upasampadaṃ pana jīvakavatthuto (mahāva. 326) pacchā alattha, tasmā avassiko ñātikulaṃ piṇḍāya paviṭṭho siyāti ce? Na, ‘‘alattha kho sudinno kalandaputto bhagavato santike pabbajjaṃ, alattha upasampada’’nti ekato anantaraṃ vuttattā. Pabbajjānantarameva hi so upasampanno terasadhutaṅgaguṇe samādāya vattanto aṭṭha vassāni vajjigāme viharitvā nissayamuttattā sayaṃvasī hutvā ‘‘etarahi kho vajjī dubbhikkhā’’tiāditakkavasena yena vesālī tadavasari, tasmā ‘‘paṃsukūlikadhutaṅgavasena paṃsukūliko hotī’’ti ettakoyeva pāṭho yesu potthakesu dissati, sova pamāṇato gahetabbo. ‘‘Āraññiko hotī’’ti iminā pañca senāsanapaṭisaṃyuttāni saṅgahitāni nesajjikaṅgañca vihārasabhāgattā, ‘‘piṇḍapātiko’’ti iminā pañca piṇḍapātapaṭisaṃyuttāni, ‘‘paṃsukūliko’’ti iminā dve cīvarapaṭisaṃyuttāni saṅgahitānīti. Ñātigharūpagamanakāraṇadīpanādhippāyato sapadānacārikaṅgaṃ visuṃ vuttanti veditabbaṃ. ‘‘Mā atiharāpesu’’nti kālabyattayavasena vuttaṃ. Dhammassantarāyakaratarattā ‘‘imaṃ naya’’nti anayoyeva.

Yebhuyyena hi sattānaṃ, vināse paccupaṭṭhite;

Anayo nayarūpena, buddhimāgamma tiṭṭhati.



"我应当获得多少力量？"那么，为什么在这样的出家中，因有强烈的欲望而被允许，反而在家中拖延身体的力量呢？因为在父母和朋友中，因他们的心满意足而感到快乐。某些注释书中的一些老师说：“这个善人是因后来的衣着而成为了衣着者。”因此，他们写道：“拒绝家庭的衣服而成为衣着者。”这与“迅速获得”的说法相悖。“因为善人于佛陀的第十二年出家，在第二十年时进入亲属家中乞食，自己成为了出家八年的人。”并且“从佛陀成佛开始，直到这一衣服，在这段时间内，没有人获得家庭的衣服，所有人都成为了衣着者。”因此，注释书的说法与此相悖，出家八年，而不是受戒。受戒则是从衣着者（《大毗婆沙论》326）之后获得的，因此，是否可以说他在亲属家中乞食呢？不可以，因为“善人卡兰达之子在佛陀的身边出家，未曾获得受戒”是紧接着说的。事实上，他在出家之后便获得了受戒，集齐了十三种苦行的功德，住在不正之村八年，因而成为了自我安住的，因此说“现在，维萨利的众生面临困难。”所以“拒绝家庭的衣服而成为衣着者”的说法仅仅出现在某些书籍中，应当被视为标准。“成为森林者”是指与五种安居相关的，因而与不卧相关的，因而与寺院的部分相关；“乞食者”是指与五种乞食相关的；“衣着者”是指与两种衣服相关的。因亲属家中去的原因，说明了移动的行为应当被理解。“不要过于放纵”是根据时间的变化而说的。因法的障碍，故而说“这条道路”。
因为大多数众生，在毁灭面前；这条道路的引导，智慧者将会坚持。

36.Apaññatte sikkhāpadeti ettha duvidhaṃ sikkhāpadapaññāpanaṃ. Kathaṃ? ‘‘Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyāthā’’ti evaṃ sauddesānuddesabhedato duvidhaṃ. Tattha pātimokkhe sarūpato āgatā pañca āpattikkhandhā sauddesapaññatti nāma. Sāpi duvidhā sapuggalāpuggalaniddesabhedato. Tattha yassā paññattiyā anto āpattiyā saha, vinā vā puggalo dassito, sā sapuggalaniddesā. Itarā apuggalaniddesāti veditabbā. Sapuggalaniddesāpi duvidhā dassitādassitāpattibhedato. Tattha adassitāpattikā nāma aṭṭha pārājikā dhammā. ‘‘Pārājiko hoti asaṃvāso’’ti hi puggalova tattha dassito, nāpatti. Dassitāpattikā nāma bhikkhunīpātimokkhe ‘‘sattarasa saṅghādisesā dhammā nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti hi tattha āpatti dassitā saddhiṃ puggalena, tathā apuggalaniddesāpi dassitādassitāpattitova duvidhā. Tattha adassitāpattikā nāma sekhiyā dhammā. Sesā dassitāpattikāti veditabbā. Sāpi duvidhā aniddiṭṭhakārakaniddiṭṭhakārakabhedato. Tattha aniddiṭṭhakārakā nāma sukkavissaṭṭhi musāvāda omasavāda pesuñña bhūtagāma aññavādaka ujjhāpanaka gaṇabhojana paramparabhojana surāmeraya aṅgulipatodaka hasadhamma anādariya talaghātakajatumaṭṭhaka sikkhāpadānaṃ vasena pañcadasavidhā honti. Sesānaṃ puggalaniddesānaṃ vasena niddiṭṭhakārakā veditabbā.

Anuddesapaññattipi padabhājanantarāpattivinītavatthupaṭikkhepapaññattiavuttasiddhivasena chabbidhā honti. Tattha ‘‘yebhuyyena khāyitaṃ āpatti thullaccayassā’’ti (pārā. 61) evamādikā padabhājaniye sandissamānāpatti padabhājanasikkhāpadaṃ nāma. ‘‘Na tveva naggena āgantabbaṃ, yo āgaccheyya, āpatti dukkaṭassā’’tiādikā (pārā. 517) antarāpattisikkhāpadaṃ nāma. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, divā paṭisallīyantena dvāraṃ saṃvaritvā paṭisallīyitu’’nti (pārā. 75) evamādikā vinītavatthusikkhāpadaṃ nāma. ‘‘Lohituppādako, bhikkhave, anupasampanno na upasampādetabbo, upasampanno nāsetabbo’’ti (mahāva. 114) evamādikā paṭikkhepasikkhāpadaṃ nāma. Khandhakesu paññattadukkaṭathullaccayāni paññattisikkhāpadaṃ nāma. ‘‘Yā pana bhikkhunī naccaṃ vā gītaṃ vā vāditaṃ vā dassanāya gaccheyya, pācittiya’’nti (pāci. 834) iminā vuttena ‘‘yā pana bhikkhunī nacceyya vā gāyeyya vā vādeyya vā pācittiya’’nti evamādikaṃ yaṃ kiñci aṭṭhakathāya dissamānaṃ āpattijātaṃ, vinayakammaṃ vā avuttasiddhisikkhāpadaṃ nāma. Chabbidhampetaṃ chahi kāraṇehi uddesārahaṃ na hotīti anuddesasikkhāpadaṃ nāmāti veditabbaṃ. Seyyathidaṃ – pañcahi uddesehi yathāsambhavaṃ visabhāgattā thullaccayadubbhāsitānaṃ, sabhāgavatthukampi dukkaṭathullaccayadvayaṃ asabhāgāpattikattā, antarāpattipaññattisikkhāpadānaṃ nānāvatthukāpattikattā, paṭikkhepasikkhāpadānaṃ kesañci vinītavatthupaññattisikkhāpadānañca adassitāpattikattā, adassitavatthukattā bhedānuvattakathullaccayassa, adassitāpattivatthukattā avuttasiddhisikkhāpadānanti. Ettāvatā ‘‘duvidhaṃ sikkhāpadapaññāpanaṃ uddesānuddesabhedato’’ti yaṃ vuttaṃ, taṃ samāsato pakāsitaṃ hoti.


在未规定的戒律中，这里有两种戒律的阐述。如何呢？“因此，僧人们，应当这样阐述此戒律。”因此，从阐述的内容和未阐述的内容来看，有两种情况。在这里，五个违犯的集群是从戒律中直接引出的，称为显性戒律。它也分为两类，依据个人的说明与否。在这里，若根据其规定而与违犯相结合，或无论是否有人被显示，便是显性说明。另一种则是隐性说明。
显性说明也分为两类，依据显示与否。在这里，未显示的违犯称为八种根本戒律。“因不自觉而成为根本戒律者”，在这里是指个人被显示，而不是违犯。显性违犯称为在比丘的戒律中“有十七种集体违犯，必须被排除”的情况下，便与个人相结合，因此隐性说明也分为显性与隐性。
在这里，隐性说明的戒律称为可修习的戒律。其余的显性违犯应当被理解为显性说明。它也分为两类，依据未显示的行为与显示的行为。在这里，未显示的行为包括干扰、虚假言辞、恶意言辞、无根据的言辞、诽谤、恶行、无正当理由的说法、强迫行为、无端的行为、饮酒等，因而以十五种形式存在。其余的依据个人的说明应当被理解为显示的行为。
关于未阐述的戒律，依据其阐述的情况，因其内容的不同而分为六种。在这里，“大多数情况下，所犯的违犯是重罪”的说法（《根本戒律》61），这就是未阐述的戒律的显性说明。“不应当以裸体的方式进入，若有人进入，将犯重罪”的说法（《根本戒律》517）称为隐性说明的戒律。“我允许，僧人们，白天静坐时关闭门，同时静坐”的说法（《根本戒律》75）称为约束性戒律的说明。“若是产生血液的，僧人们，未受戒者不应被受戒，受戒者不应被抛弃”的说法（《大毗婆沙论》114）称为拒绝性戒律的说明。关于集中的戒律，规定的重罪与轻罪称为阐述戒律。“若比丘尼前往观看舞蹈、歌唱或乐器演奏，便犯有轻罪”的说法（《轻罪》834），因此说“若比丘尼不应舞蹈、歌唱或演奏，便犯有轻罪。”这类在任何注释中所出现的违犯，称为未阐述的戒律的说明。
因此，这六种情况的阐述是基于六个原因，应当被理解为未阐述的戒律。比如说，五个阐述如其所能，因其不同而重罪与轻罪的情况，因其集体的情况而重罪与轻罪的两种情况，因其不同而产生隐性说明的情况，因其未显示的情况而产生未阐述的情况，因其未显示的情况而产生的未阐述的情况，因而应当被理解为未阐述的戒律。
至此，“两种戒律的阐述”根据显性与隐性的不同而被阐明。


Tattha apaññatte sikkhāpadeti sauddesasikkhāpadaṃ sandhāya vuttanti veditabbaṃ. Ekacce ācariyā evaṃ kira vaṇṇayanti ‘‘cattāro pārājikā kativassābhisambuddhena bhagavatā paññattātiādinā pucchaṃ katvā tesu paṭhamapārājiko vesāliyaṃ paññatto pañcavassābhisambuddhena hemantānaṃ paṭhame māse dutiye pakkhe dasame divase aḍḍhateyyaporisāya chāyāya puratthābhimukhena nisinnena aḍḍhaterasānaṃ bhikkhusatānaṃ majjhe sudinnaṃ kalandaputtaṃ ārabbha paññatto’’ti, taṃ na yujjati, kasmā? –

Yasmā dvādasamaṃ vassaṃ, verañjāyaṃ vasi jino;

Tasmiñca suddho saṅghoti, neva pārājikaṃ tadā.

Therassa sāriputtassa, sikkhāpaññattiyācanā;

Tasmiṃ siddhāti siddhāva, garukāpatti no tadā.

Ovādapātimokkhañca, kiṃ satthā catuvassiko;

Paṭikkhipi kimāṇañca, samattaṃ anujāni so.

Ajātasattuṃ nissāya, saṅghabhedamakāsi yaṃ;

Devadatto tato saṅgha-bhedo pacchimabodhiyaṃ.

Ārādhayiṃsu maṃ pubbe, bhikkhūti munibhāsitaṃ;

Suttameva pamāṇaṃ no, sova kālo anappakoti.

Yaṃ pana vuttaṃ ‘‘atha bhagavā ajjhācāraṃ apassanto pārājikaṃ vā saṅghādisesaṃ vā na paññapesī’’ti, taṃ sakalasikkhāpadaṃ sandhāyāha. Na kevalaṃ sauddesasikkhāpadamattaṃ, tena sauddesānuddesapaññattibhedaṃ sakalaṃ pārājikaṃ sandhāyāhāti vuttaṃ hoti. Kiñcāpi nābhiparāmasanampi kāyasaṃsaggo, tathāpi etaṃ visesaniyamanato, acchandarāgādhippāyato ca visuṃ vuttaṃ. Chandarāgarattasseva hi kāyasaṃsaggo idhādhippeto. Asucipāne pana hatthiniyā tāpasapassāvapānena vālakābyo nāma uppajjati, vālakābyassa vatthu vattabbaṃ. Maṇḍabyassa nābhiyā parāmasaneneva kira. Rūpadassane pana vejjakā āhu –

‘‘Thīnaṃ sandassanā sukkaṃ, kadāci calitovare;

Taṃ gāmadhammakaraṇaṃ, dvayasamaṃ saṅgamiya;

Gabbhādīti ayaṃ nayo, thīnaṃ purisadassanāsītyūpaneyya’’.

Tathāpyāhu –

‘‘Pupphike edhiyya suddhe, passaṃ narañca itthi taṃ;

Gabbhañca nayetyutta-miti tasmā kāso itī’’ti.

Rājorodho viyāti sīhaḷadīpe ekissā itthiyā tathā ahosi, tasmā kira evaṃ vuttaṃ. Kiñcāpi yāva brahmalokā saddo abbhuggacchi, na taṃ manussānaṃ visayo ahosi tesaṃ rūpaṃ viya. Teneva bhikkhū pucchiṃsu ‘‘kacci no tvaṃ āvuso sudinna anabhirato’’ti.



在这里，未规定的戒律是指显性戒律的阐述。某些老师们这样描述：“四种根本戒律是由佛陀在经过多少年后所规定的。”在这些戒律中，第一条根本戒律是在维萨利被规定的，经过五年的成佛，正值冬季的第一个月，第二个半月的第十天，坐在半个身子的影子向东面时，围绕着五百名比丘，针对善人卡兰达之子而被规定的。”对此说法并不恰当，为什么呢？
因为在第十二年，佛陀住在维拉扬那；在那时，清净的僧团并没有根本戒律的情况。
长老舍利弗为戒律的规定而请求；在那时，已然成就，根本戒律并不存在。
佛陀的教诲和戒律，何以在四年内被拒绝？他完全允许所有的。
因阿阇达的缘故，造成了僧团的分裂；因此，德瓦达托引起了僧团的分裂，直到后来的成佛。
曾经教导我，僧人们，这正是智者所说；经典本身是标准，而不是时间的短暂。
而关于“佛陀未见到行为，因此未规定根本戒律或集体戒律”的说法，是指所有的戒律。并不仅仅是显性戒律，因此说显性与隐性戒律的不同，指的是所有的根本戒律。虽然并不涉及身体的接触，然而由于其特殊的限制，因欲望的驱动而被特别说明。正如欲望的驱动，身体的接触在这里是指的。关于不洁的饮食，因大象或修行者的饮水而产生的，称为“无根本的行为”。关于大象的情况，应该根据其内容来处理。
关于视觉的显示，医生们说：“女性的显现是清白的，偶尔的波动是最好的；这就是乡村的行为，二者相遇；从胎中到此的方式，这就是女性的显现。”
同样，他们还说：“花朵的盛开是清白的，看到人和女性；从胎中来，这就是女性的显现。”
在斯里兰卡，有一位女性的统治者，因此如此说。虽然声音升起至天界，但这并未成为人类的目标，如同他们的形象。因此，僧人们询问：“你是否安好，善人卡兰达，不被欲望所困扰？”

39.Kalīti kodho, tassa sāsanaṃ kalisāsanaṃ, kalaho. Gāmadhammanti ettha janapadadhammaṃ janapadavāsīnaṃ siddhiṃ. Attāti cittaṃ, sarīrañca. Asuttantavinibaddhanti vinayasutte anāgataṃ, suttābhidhammesupi anāgataṃ, pāḷivinimuttanti attho. Kusumamālanti nānāguṇaṃ sandhāyāha. Ratanadāmanti atthasampattiṃ sandhāya vadati. Paṭikkhipanādhippāyā bhaddāli viya. Padaniruttibyañjanāni nāmavevacanāneva ‘‘nāmaṃ nāmakammaṃ nāmadheyyaṃ niruttī’’tiādīsu (dha. sa. 1315) viya. Nippariyāyena virati sikkhāpadaṃ nāma. Akusalapakkhe dussīlyaṃ nāma cetanā. Kusalapakkhepi cetanāpariyāyato vibhaṅge ‘‘sikkhāpada’’nti vuttaṃ. Saṅghasuṭṭhutāyāti ettha lokavajjassa paññāpane saṅghasuṭṭhutā hoti pākaṭādīnavato. Paññattivajjassa paññāpane saṅghaphāsutā hoti pākaṭānisaṃsattā. Tattha paṭhamena dummaṅkūnaṃ niggaho, dutiyena pesalānaṃ phāsuvihāro. Paṭhamena samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighāto, dutiyena diṭṭhadhammikānaṃ. Tathā paṭhamena appasannānaṃ pasādo, dutiyena pasannānaṃ bhiyyobhāvo. ‘‘Pubbe katapuññatāya codiyamānassa bhabbakulaputtassā’’ti vuttattā ‘‘sudinno taṃ kukkuccaṃ vinodetvā arahattaṃ sacchākāsi, teneva pabbajjā anuññātā’’ti vadanti, upaparikkhitabbaṃ. Tathā paṭhamena saddhammaṭṭhiti, dutiyena vinayānuggaho hotīti veditabbo.

Apicettha vatthuvītikkame yattha ekantākusalabhāvena, taṃ saṅghasuṭṭhubhāvāya paññattaṃ lokavajjato, yattha paññattijānane eva atthāpatti, na aññadā, taṃ saddhammaṭṭhitiyā vāpi pasāduppādabuddhiyā dhammadesanāpaṭisaṃyuttaṃ, itarañca sekhiyaṃ, idaṃ lokavajjaṃ nāma. Vatthuno paññattiyā vā vītikkamacetanāyābhāvepi paṭikkhittassa karaṇe, kattabbassa akaraṇe vā sati yattha āpattippasaṅgo, taṃ sabbaṃ ṭhapetvā surāpānaṃ paṇṇattivajjanti veditabbaṃ. Āgantukavattaṃ, āvāsika, gamika, anumodana, bhattagga, piṇḍacārika, āraññaka, senāsana , jantāghara, vaccakuṭi, saddhivihārika, upajjhāya, antevāsika, ācariyavattanti etāni aggahitaggahaṇanayena gaṇiyamānāni cuddasa, etāni pana vitthārato dveasīti mahāvattāni nāma honti. Sattahi āpattikkhandhehi saṃvaro saṃvaravinayo paññattisikkhāpadameva. Tattha paññattivinayo samathavinayatthāya samathavinayo saṃvaravinayatthāya saṃvaravinayo pahānavinayatthāyāti yojanā veditabbā. Yaṃ saṅghasuṭṭhu, taṃ saṅghaphāsūti ekamiva vuttaṃ saṅghasuṭṭhutāya sati saṅghaphāsu bhavissatīti dīpanatthaṃ. Pakarīyanti ettha te te payojanavisesasaṅkhātā atthavasāti atthavasaṃ ‘‘pakaraṇa’’nti vuccati. Dasasu padesu ekekaṃ mūlaṃ katvā dasakkhattuṃ yojanāya padasataṃ vuttaṃ. Tattha pacchimassa padassa vasena atthasataṃ purimassa vasena dhammasataṃ atthajotikānaṃ niruttīnaṃ vasena niruttisataṃ, dhammabhūtānaṃ niruttīnaṃ vasena niruttisatanti dve niruttisatāni, atthasate ñāṇasataṃ, dhammasate ñāṇasataṃ dvīsu niruttisatesu dve ñāṇasatānīti cattāri ñāṇasatāni veditabbāni. Ettha saṅghasuṭṭhutāti dhammasaṅghassa suṭṭhubhāvoti attho. ‘‘Atthapadānīti aṭṭhakathā. Dhammapadānīti pāḷī’’ti vuttaṃ kira.


"Kali"指愤怒，其教导称为"kalisāsana"，即争斗。"村落的法"指当地居民的习俗和成就。"自我"指心灵和身体。"不受经典和律典约束"指未出现在律藏和阿毗达摩中。
"花环"指各种美德。"宝石项链"指富有的成就。这是出于拒绝的目的，如同巴德达利。"语词、语义和文字"即名称、名号和语言，如"名称、名称行为、名称称呼、语言"等。
从根本上说，戒律就是远离。在不善的一面，不善的意图就是恶行。在善的一面，在分别中也说"戒律"。
"对僧团的利益"，在这里，对世俗过失的规定是对僧团利益的显示，因为其显著的过患。对规定的过失的规定是对僧团安乐的显示，因为其显著的利益。前者是对不善人的制止，后者是对善人的安乐住处。前者是对来世烦恼的阻碍，后者是对现世的。同样，前者是对不信者的信心，后者是对已信者的增长。因为"由于过去的善业而被责备的有希望的善男子"而说，"善人卡兰达除去了这种忧虑而证得了阿罗汉果，因此被允许出家。"应当审查。同样，前者是对正法的住立，后者是对戒律的支持。
在这里，在违犯事由中，若是完全不善的，为了对僧团的利益而规定，是对世俗过失的。若仅仅是了解规定，而不是其他的，这与正法的住立或信心的生起有关，其他的是可学的，这就是世俗的过失。即使在规定的事由或违犯的意图中没有，但在做或不做应该做的事中，若有违犯的可能性，除此之外，饮酒就是规定的过失。
"访客的职责、住院的、外出的、随喜的、食堂的、乞食的、林居的、住处的、浴室的、厕所的、同伴的、导师的、学生的"，这些以未包含的方式计算为十四种。但是，详细地说，这些是八十二种大职责。
以七种违犯集中的方式，规定的戒律就是戒律的制定。在这里，关于规定的制定，为了止息而制定，为了制止而制定，为了舍弃而制定，应当这样理解。
所谓"对僧团的利益"和"对僧团的安乐"，说的是同一件事，为了显示，若有对僧团的利益，就会有对僧团的安乐。
在这里，"论述"指特定目的的意义。以十个词根为基础，通过一百次的组合而说了一百个词。在这里，根据最后一个词的意义，有一百个意义；根据前一个词的意义，有一百个法义；根据表达这些意义的语言，有两百个语言；根据成为法的语言，有两百个语言；在这一百个意义中，有一百个智慧；在这一百个法义中，有一百个智慧；在这两百个语言中，有两百个智慧。
在这里，"对僧团的利益"指对法僧的利益。据说"意义之词"指注释，"法之词"指原文。


Methunaṃ dhammanti evaṃ bahulanayena laddhanāmakaṃ sakasampayogena, parasampayogena vā attano nimittassa sakamagge vā paramagge vā paranimittassa sakamagge eva pavesapaviṭṭhaṭhituddharaṇesu yaṃ kiñci ekaṃ paṭisādiyanavasena seveyya pārājiko hoti asaṃvāsoti. Keci pana ‘‘pavesādīni cattāri vā tīṇi vā dve vā ekaṃ vā paṭiseveyya, pārājiko hoti. Vuttañhetaṃ ‘so ce pavesanaṃ sādiyati, paviṭṭhaṃ, ṭhitaṃ, uddharaṇaṃ sādiyati, āpatti pārājikassā’tiādī’’ti (pārā. 59) vadanti, tesaṃ matena catūsupi catasso pārājikāpattiyo āpajjati. Teyeva evaṃ vadanti ‘‘āpajjatu methunadhammapārājikāpatti methunadhammapārājikāpattiyā tabbhāgiyā’’ti, ‘‘attano vītikkame pārājikāpattiṃ, saṅghādisesāpattiñca āpajjitvā sikkhaṃ paccakkhāya gahaṭṭhakāle methunādipārājikaṃ āpajjitvā puna pabbajitvā upasampajjitvā ekaṃ saṅghādisesāpattiṃ ekamanekaṃ vā paṭikaritvāva so puggalo yasmā nirāpattiko hoti, tasmā so gahaṭṭhakāle sāpattikovāti antimavatthuṃ ajjhāpannassāpi attheva āpattivuṭṭhānaṃ. Vuṭṭhānadesanāhi pana asujjhanato ‘payoge payoge āpatti pārājikassā’ti na vuttaṃ gaṇanapayojanābhāvato. Kiñcāpi na vuttaṃ, atha kho padabhājane ‘āpatti pārājikassā’ti vacanenāyamattho siddho’’ti yuttiñca vadanti. Yadi evaṃ mātikāyampi ‘‘yo pana bhikkhu methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyya pārājika’’nti vattabbaṃ bhaveyya, pārājikassa anavasesavacanampi na yujjeyya. Sabbepi hi āpattikkhandhe bhikkhugaṇanañca anavasesetvā tiṭṭhatīti anavasesavacananti katvā paveseva āpatti, na paviṭṭhādīsu, tamevekaṃ sandhāya ‘‘yassa siyā āpattī’’ti pārājikāpattimpi anto katvā nidānuddese vacanaṃ veditabbaṃ. Tasmā mātikāyaṃ ‘‘pārājika’’nti avatvā ‘‘pārājiko hotī’’ti puggalaniddesavacanaṃ tena sarīrabandhanena upasampadāya abhabbabhāvadīpanatthaṃ. ‘‘Āpatti pārājikassā’’ti padabhājane vacanaṃ antimavatthuṃ ajjhāpannassāpi pārājikassa asaṃvāsassa sato puggalassa atheyyasaṃvāsakabhāvadīpanatthaṃ. Na hi so saṃvāsaṃ sādiyantopi theyyasaṃvāsako hoti, tasmā ‘‘upasampanno bhikkhu’’tveva vuccati. Tenevāha ‘‘asuddho hoti puggalo aññataraṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpanno, tañce suddhadiṭṭhi samāno anokāsaṃ kārāpetvā akkosādhippāyo vadeti, āpatti omasavādena dukkaṭassā’’ti (pārā. 389). Anupasampannassa tadabhāvato siddho so ‘‘upasampanno bhikkhu’’tveva vuccatīti. Tena padasodhammaṃ sahaseyyañca na janeti, bhikkhupesuññādiñca janetīti veditabbaṃ. Bhikkhunīnaṃ saṅghādisesesu pana bhikkhusaṅghādisesato vuṭṭhānavidhivisesadassanatthaṃ ‘‘ayampi bhikkhunī…pe… āpannā’’ti (pāci. 679) puggalaniddesaṃ katvāpi pārājikato adhippāyantaradassanatthaṃ ‘‘nissāraṇīyaṃ saṅghādisesa’’nti (pāci. 679) āpattināmaggahaṇañca kataṃ. Ettāvatā sapuggalaniddese dassitādassitāpattidukaṃ vitthāritaṃ hoti. Apuggalaniddesesu sekhiyesu āpattiyā dassanakāraṇaṃ sekhiyānaṃ aṭṭhakathāyameva vuttaṃ. Tadabhāvato itaresu āpattidassanaṃ kataṃ. Apuggalaniddesesupi dassitādassitāpattidukañca vitthāritaṃ hotīti.

Paṭhamapaññattikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Sudinnabhāṇavāraṃ niṭṭhitaṃ.

Makkaṭīvatthukathāvaṇṇanā

40-

Methunaṃ dhammanti，这里指的是通过多种方式获得的与自身相结合的，或与他人相结合的，或通过自身的标志而进入的，或通过他人的标志而进入的，或通过自身的道路或他人的道路而进入的，任何一种情况下，若因而犯下根本戒律，则为根本戒律的犯者。有些人说：“若接受进入、被接纳、被居住、被提起，便是根本戒律的犯者。”这在《根本戒律》59中有提及，他们认为这样便犯下了四种根本戒律。
他们同样说：“若犯下与性相关的根本戒律，便是与性相关的根本戒律。”若因自身的过失而犯下根本戒律和集体违犯，若在家时因与性相关的根本戒律而犯下，之后再出家并受戒，若再次犯下一个集体违犯或多个集体违犯，则该个人因而无违犯之处，因此在家时是有违犯的，最终的目的在于已然出现的违犯。根据违犯的说明，因不洁而不被接受的“在每种情况下都犯下根本戒律”并未被提及，因计算的目的并不存在。虽然并未被提及，但在词语的分开中“根本戒律的违犯”这一说法已然成立。
若如此，在目录中也应当说“若比丘接受与性相关的法，便是根本戒律”，根本戒律的剩余部分也不应被接受。因为所有的违犯集中的比丘群体，除了未被提及的部分外，都应被视为未被提及的部分。所有的违犯集中的比丘群体，若将其视为“若有违犯”，则根本戒律应当被视为在内。
因此，在目录中不说“根本戒律”，而说“根本戒律的犯者”，以此说明其身体的束缚，以此显示出其不应受戒的状态。“根本戒律的违犯”在词语的分开中，虽已然存在，但在根本戒律的无违犯中，若有根本戒律的状态，则应当被视为不应受戒的状态。因为他即使接受了戒律，仍然不会成为不应受戒的人，因此仅称为“受戒的比丘”。
因此说：“某个人因犯下某种根本戒律而变得不洁，若他具备清净的见解，便会因无所依托而说出恶言，因而因恶言而犯下轻罪。”（《根本戒律》389）。因未受戒而显然是“受戒的比丘”。
因此，关于词语的清净，若不被接受，则应当被视为不被人知晓，关于比丘群体的空缺等也应当被理解。关于比丘尼的集体违犯，则是为了显示比丘集体违犯的特定方法而说：“这位比丘尼……等……已然犯下。”（《轻罪》679），并以此说明集体违犯的排除。
至此，关于显性与隐性违犯的内容已然被详细阐述。
第一类的阐述已然结束。
关于善人善说的部分已然完成。
关于猴子的物品的阐述。

1. Dutiyapaññattiyaṃ ‘‘idha mallā yujjhantī’’tiādīsu viya paṭisevatīti vattamānavacanaṃ pacurapaṭisevanavasena vuttaṃ, ‘‘tañca kho manussitthiyā, no tiracchānagatāyā’’ti paripuṇṇatthampi paṭhamaṃ paññattiṃ attano micchāgāhena vā lesaoḍḍanatthāya vā evamāha. Paripuṇṇatthataṃyeva niyametuṃ ‘‘nanu āvuso tatheva taṃ hotī’’ti vuttaṃ, teneva makkaṭīvatthu vinītavatthūsu pakkhittaṃ avisesattā, tathā vajjiputtakavatthu. Vicāraṇā panettha tatiyapaññattiyaṃ āvi bhavissati. ‘‘Nanu, āvuso, bhagavatā anekapariyāyenā’’tiādi na kevalaṃ sauddesasikkhāpadeneva siddhaṃ, ‘‘tiracchānagatādīsupi pārājika’’nti anuddesasikkhāpadenapi siddhanti dassanatthaṃ vuttaṃ. Atha vā yadi sauddesasikkhāpadaṃ sāvasesanti paññapesi, iminā anuddesasikkhāpadenāpi kiṃ na siddhanti dassanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Tena hi, bhikkhave, bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññapessāmī’’ti tadeva sikkhāpadaṃ paṭhamapaññattameva lesatthikānaṃ alesokāsaṃ katvā āmeḍitatthaṃ katvā paññapessāmīti attho. Aññathā ‘‘aññavādake vihesake pācittiya’’ntiādīsu (pāci. 101) viya vatthudvayena āpattidvayaṃ āpajjati, na cāpajjati, so evattho aññenāpi vacanena suppakāsito, suparibyattakaraṇatthena daḷhataro katoti adhippāyo. Tatiyapaññattiyampi aññesu ca evaṃ visuddho.

Yassa sacittakapakkhetiādimhi pana gaṇṭhipadanayo tāva paṭhamaṃ vuccati, sacittakapakkheti surāpānādiacittake sandhāya vuttaṃ. Sacittakesu pana yaṃ ekantamakusaleneva samuṭṭhāpitañca. Ubhayaṃ lokavajjaṃ nāma. Surāpānasmiñhi ‘‘surā’’ti vā ‘‘pātuṃ na vaṭṭatī’’ti vā jānitvā pivane akusalameva, tathā bhikkhunīnaṃ gandhavaṇṇakatthāya lepane, bhesajjatthāya lepane adosattā ‘‘avicāraṇīya’’nti ettakaṃ vuttaṃ. Tattha na vaṭṭatīti ‘‘jānitvā’’ti vuttavacanaṃ na yujjati paṇṇattivajjassāpi lokavajjabhāvappasaṅgato. Imaṃ aniṭṭhappasaṅgaṃ pariharitukāmatāya vajirabuddhittherassa gaṇṭhipade vuttaṃ ‘‘idha sacittakanti ca acittakanti ca vicāraṇā vatthuvijānaneyeva hoti, na paññattivijānane. Yadi paññattivijānane hoti, sabbasikkhāpadāni lokavajjāneva siyuṃ, na ca sabbasikkhāpadāni lokavajjāni , tasmā vatthuvijānaneyeva hotī’’ti, idaṃ yujjati. Kasmā? Yasmā sekhiyesu paññattijānanameva pamāṇaṃ, na vatthumattajānananti, yaṃ pana tattheva vuttaṃ ‘‘pasuttassa mukhe koci suraṃ pakkhipeyya, anto ce paviseyya, āpatti, tattha yathā bhikkhuniyā adhakkhakaṃ ubbhajāṇumaṇḍalaṃ parassa āmasanādikāle kāyaṃ acāletvā citteneva sādiyantiyā āpatti ‘kiriyāva hotī’ti vuttā yebhuyyena kiriyasambhavato, tathā ayampi tadā kiriyāva hotī’’ti, taṃ suvicāritaṃ anekantākusalabhāvasādhanato. Surāpānāpattiyā ekantākusalatā pana majjasaññinopi sakiṃ payogena pivato hotīti katvā vuttā.


第二规定中，如"这里马拉人在战斗"等，是用现在时态来表示频繁发生的情况。"并且是对人类女性而非野兽"，这是为了完整地阐述第一个规定，或是为了用自己的错误理解或微小的暗示来说明。为了确定完整的意义，说"难道朋友,就是这样吗?"因此,在调解的情况下也被提及,没有区别,同样是瓦吉普特卡的情况。但在第三个规定中,讨论将会显现。
"难道,朋友,佛陀以多种方式说过"等,不仅仅是通过显性戒律的成立,也是通过隐性戒律的成立,如"对于野兽等也是根本戒律"来说明。或者,如果他规定了显性戒律是有遗漏的,那么通过这个隐性戒律,为什么不成立呢?这是为了说明。"因此,比丘们,我将制定比丘的戒律"，这就是第一个制定的戒律,为了给那些想要微小目标的人创造无机会,而再次制定。否则,如"对于诽谤者和骚扰者,有轻罪"等,通过两种情况犯下两种违犯,但并非如此,这一意义已经通过其他的话语很好地阐述了,为了更坚固的表达目的而说。第三个规定也是如此清晰。
在"若是自己的心"等中,首先说明了词义的方法,所谓"自己的心",是指酒类饮品等心的情况。但在"自己的心"中,只有完全不善才会产生。两者都是世俗的过失。在酒类饮品中,知道"酒"或"不应饮"而饮酒,是完全不善的;同样,比丘尼为了香味和颜色而涂抹,为了药物而涂抹,因无害而说"不需要考虑"。在这里,"不应"的说法与规定的过失相矛盾,因为规定的过失也是世俗的。为了避免这种不适当的结果,在瓦吉拉佛陀长老的注释中说:"在这里,'自己的心'和'非自己的心'的考虑,只是对事物的认知,而不是对规定的认知。如果是对规定的认知,所有的戒律都将是世俗的过失,但并非所有的戒律都是世俗的过失,因此只是对事物的认知。"这是合理的。为什么呢?因为在可学的戒律中,只有对规定的认知是标准,而不是仅仅对事物的认知。但在那里所说的"如果有人将酒倒入睡着的人的口中,如果进入其中,则有违犯,在那里,如同比丘尼不移动身体而心中接受他人触摸等处的情况一样,这里也是行为本身的违犯"，这是经过深思熟虑的,因为多方面的不善性的证明。但酒类饮品的违犯,是因为即使对酒没有认知,也会因一次饮用而产生不善。


Ayaṃ panettha attho – sikkhāpadasīsena āpattiṃ gahetvā yassa sikkhāpadassa sacittakassa cittaṃ akusalameva hoti, taṃ lokavajjaṃ. Sacittakācittakasaṅkhātassa acittakassa ca sacittakapakkhe cittaṃ akusalameva hoti, tampi surāpānādi lokavajjanti imamatthaṃ sampiṇḍetvā ‘‘yassa sacittakapakkhe cittaṃ akusalameva hoti, taṃ lokavajja’’nti vuttaṃ. Sacittakapakkheti hi idaṃ vacanaṃ acittakaṃ sandhāyāha. Na hi ekaṃsato sacittakassa sacittakapakkheti visesane payojanaṃ atthi. Yasmā panettha paṇṇattivajjassa paññattijānanacittena sacittakapakkhe cittaṃ akusalameva, vatthujānanacittena sacittakapakkhe cittaṃ siyā kusalaṃ siyā akusalaṃ siyā abyākataṃ, tasmā ‘‘tassa sacittakapakkhe cittaṃ akusalamevā’’ti na vuccatīti ‘‘sesaṃ paṇṇattivajja’’nti vuttaṃ. Adhimāne vītikkamābhāvā, supinante abbohārikattā supinante vijjamānāpi vītikkamachāyā abbohārikabhāvenāti vuttaṃ hoti. Idaṃ pana vacanaṃ daḷhīkammasithilakaraṇappayojanattā ca vuttaṃ, tena yaṃ vuttaṃ bāhiranidānakathādhikāre ‘‘daḷhīkammasithilakaraṇappayojanāti yebhuyyatāya vutta’’ntiādi, taṃ suvuttamevāti veditabbaṃ.

Makkaṭīvatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Vajjiputtakavatthuvaṇṇanā

43-

这里的意思是:以戒律为标题而获得违犯,若其"自己的心"是完全不善的,则是世俗的过失。"自己的心"和"非自己的心"所指的"非自己的心"中,心也完全是不善的,这也是像酒类饮品等世俗的过失。综合这一意义而说,"若其'自己的心'是完全不善的,则是世俗的过失"。
这里所说的"自己的心"是指"非自己的心"。因为单独说"自己的心"作为修饰语是没有用处的。因为在这里,对于规定的过失,以了解规定的心而言,"自己的心"是完全不善的,但以了解事物的心而言,"自己的心"可能是善的、不善的或无记的,因此不能说"其'自己的心'是完全不善的"。
由于没有违犯傲慢,在梦中无效力,虽然在梦中存在违犯的痕迹,但由于无效力而被说明。这一说法是为了加强或放松的目的而说的,因此,在外因论中所说的"为了加强或放松的目的而多数说"等,应当被很好地理解。
关于猴子的物品的阐述已经完成。
关于瓦吉普特卡的情况的阐述

4. Vajjīsu janapadesu vasantā vajjino nāma, tesaṃ puttā. Yāvadatthanti yāvatā attho adhippāyoti vuttaṃ hoti, tattha yaṃ vuttaṃ ‘‘sikkhaṃ appaccakkhāya dubbalyaṃanāvikatvā’’ti, taṃ kāmaṃ sikkhāpaccakkhāne, tadekaṭṭhe ca dubbalyāvikaraṇe paññatte sati yujjati, na aññathā. Tathāpi idāni paññapetabbaṃ upādāya vuttaṃ, kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū atirekacīvaraṃ dhāressanti (pārā. 459), āḷavakā bhikkhū kuṭiyo kārāpenti appamāṇikāyo (pārā. 342), bhikkhuniyo dve vassāni chasu dhammesu asikkhitasikkhaṃ sikkhamānaṃ vuṭṭhāpenti (pāci. 1077), saṅghena asammataṃ vuṭṭhāpentītiādi (pāci. 1084) viya daṭṭhabbaṃ. Na hi tato pubbe adhiṭṭhānaṃ vikappanaṃ vā anuññātaṃ. Yadabhāvā atirekacīvaranti vadeyya, pamāṇaṃ vā na paññattaṃ, yadabhāvā appamāṇikāyoti vadeyya, evaṃsampadamidaṃ daṭṭhabbaṃ. ‘‘Ullumpatu maṃ, bhante, saṅgho anukampaṃ upādāyā’’ti (mahāva. 71, 126) upasampadaṃ yācitvā upasampannena upasampannasamanantarameva ‘‘upasampannena bhikkhunā methuno dhammo na paṭisevitabbo, asakyaputtiyo’’ti (mahāva. 129) ca paññattena assamaṇādibhāvaṃ upagantukāmena nanu paṭhamaṃ ajjhupagatā sikkhā paccakkhātabbā, tattha dubbalyaṃ vā āvikātabbaṃ siyā, te pana ‘‘sikkhaṃ appaccakkhāya dubbalyaṃ anāvikatvā methunaṃ dhammaṃ paṭiseviṃsū’’ti anupaññattiyā okāsakaraṇatthaṃ vā taṃ vuttanti veditabbaṃ. ‘‘So āgato na upasampādetabbo’’ti kiñcāpi ettheva vuttaṃ, tathāpi itaresupi pārājikesu yathāsambhavaṃ veditabbaṃ. Na hi sikkhaṃ appaccakkhāya dubbalyaṃ anāvikatvā yo pārājikavatthuṃ adinnaṃ theyyasaṅkhātaṃ ādiyati, manussaviggahaṃ vā jīvitā voropeti, paṭivijānantassa uttarimanussadhammaṃ vā ullapati, so āgato na upasampādetabbo. Anupaññatti hi daḷhīkammasithilakammakaraṇappayojanā. Sā hi yassa pārājikaṃ hoti aññā vā āpatti, tassa niyamadassanappayojanātilakkhaṇānupaññattikattā. Evañhi ante avatvā ādimhi vuttā ‘‘gāmā vā araññā vā’’ti (pārā. 91) anupaññatti viya. Paripuṇṇe panetasmiṃ sikkhāpade –

‘‘Nidānā mātikābhedo, vibhaṅgo taṃniyāmako;

Tato āpattiyā bhedo, anāpatti tadaññathā’’ti. –

Ayaṃ nayo veditabbo. Tattha sudinnavatthu makkaṭivatthu vajjiputtakavatthu cāti tippabhedaṃ vatthu imassa sikkhāpadassa nidānaṃ nāma, tato nidānā ‘‘yo pana, bhikkhu, bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpanno…pe… asaṃvāso’’ti imissā mātikāya bhedo jāto. Tattha hi ‘‘antamaso tiracchānagatāyā’’ti itthiliṅgavacanena ‘‘saccaṃ, āvuso, bhagavatā sikkhāpadaṃ paññattaṃ, tañca kho itthiyā no purise no paṇḍake no ubhatobyañjanake cā’’ti makkaṭipārājiko viya aññopi lesaṃ oḍḍetuṃ sakkoti, tasmā tādisassa alesokāsassa dassanatthaṃ idaṃ vuccati. Makkaṭivatthusaṅkhātā nidānā ‘‘antamaso tiracchānagatāyapī’’ti mātikāvacanabhedo na itthiyā eva methunasiddhidassanato kato, tasmā vibhaṅgo taṃniyāmako tassā mātikāya adhippetatthaniyāmako vibhaṅgo. Vibhaṅge hi ‘‘tisso itthiyo. Tayo ubhatobyañjanakā. Tayo paṇḍakā. Tayo purisā. Manussitthiyā tayo magge…pe… tiracchānagatapurisassa dve magge’’tiādinā (pārā. 56) nayena sabbalesokāsaṃ pidahitvā niyamo kato.


在瓦吉地方居住的人，被称为瓦吉人，他们的子女。至于"如所指的意义"，这里是指所指的意义，正如所说的“以微弱的方式进行学习”，这是为了在学习时进行的，只有在特定情况下，关于弱点的规定是适用的，而在其他情况下则不适用。然而，现在必须说明的是，如何六群比丘会携带额外的袈裟（《根本戒律》459），阿拉瓦卡比丘会建造小屋（《根本戒律》342），比丘尼在两年内在六种法中进行未学习的学习（《轻罪》1077），以及与僧团不相应的情况（《轻罪》1084）等，均应被观察。因为在此之前，没有任何规定的设定或允许。若说额外的袈裟是存在的，标准也并未被设定；若说不被允许的袈裟是存在的，应该如此理解。
“请抬起我，尊者，僧团出于怜悯” （《大经》71, 126）请求受戒，并在获得戒时，立即说“受戒的比丘不得接受与性相关的法，这是不可能的” （《大经》129），以此说明不应受戒的状态，难道最初所涉及的学习不应被接受吗？在这里，弱点或许应该被显现；然而，他们说“以微弱的方式进行学习，未显现出与性相关的法”是为了说明未设定的机会。虽然“他来时不应被受戒”，但同样的情况也应适用于其他根本戒律。因为以微弱的方式进行学习，若有人以根本戒律的物品为目标，或剥夺他人的生命，或在意识到的情况下侵犯他人，若是这种情况，他来时不应被受戒。
未设定的情况是为了强化或放松的目的。因为若他有根本戒律或其他的违犯，因而有规定的说明。正如在最后所说的“在村庄或森林中” （《根本戒律》91）一样，未设定的情况也如此。在这一完整的戒律中：
“因缘为基础的分裂，规定的分裂；
因此，违犯的分裂，未违犯的分裂。”
这就是应当理解的原则。在这里，善人、猴子和瓦吉比丘等三种情况是这一戒律的因缘，因而因缘“若有比丘，若比丘们的学习与生活相结合……等……没有违犯”而产生了这一条文的分裂。在这里，“至少是对野兽”的女性词汇中，“确实，朋友，佛陀规定了戒律，而这戒律是针对女性而非男性或双性人”就像猴子的根本戒律一样，其他的也可以被推测，因此为了显示这种情况，称之为未设定的情况。关于猴子的情况，因缘“至少是对野兽”而产生的条文分裂，并非仅限于女性的性别，因此在分解中，所规定的目的和意义的分解是明确的。在分解中，“三种女性。三种双性人。三种男性。三种人类女性的三条道路……等……两条道路的野兽” （《根本戒律》56）等，所有的未设定的情况都被排除在外。


Etthāha – yadi evaṃ sādhāraṇasikkhāpadavasena vā liṅgaparivattanavasena vā na kevalaṃ bhikkhūnaṃ, bhikkhunīnampi ‘‘sikkhāsājīvasamāpanno’’ti vibhaṅge vattabbaṃ siyā. Tadavacanena bhikkhunī purisaliṅgapātubhāvena bhikkhubhāve ṭhitā evaṃ vadeyya ‘‘nāhaṃ upasampadakāle bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpannā, tasmā na appaccakkhātasikkhāpi methunadhammena pārājikā homī’’ti? Vuccate – tathā na vattabbaṃ aniṭṭhappasaṅgato. Bhikkhunīnampi ‘‘sikkhāsājīvasamāpanno’’ti vutte bhikkhunīnampi sikkhāpaccakkhānaṃ atthīti āpajjati, tañcāniṭṭhaṃ. Idaṃ aparaṃ aniṭṭhappasaṅgoti ‘‘sabbasikkhāpadāni sādhāraṇāneva, nāsādhāraṇānī’’ti. Apicāyaṃ bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpannovāti dassanatthaṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, taṃyeva upajjha’’ntiādi (pārā. 69) vuttaṃ, apica yo tathā lesaṃ oḍḍetvā methunaṃ dhammaṃ paṭisevanto vajjiputtakā viya pārājiko hoti. Te hi ‘‘bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpanno’’ti vacanābhāve sati ‘‘āpattiṃ tumhe, bhikkhave, āpannā pārājika’’nti vuttā bhagavatā. Ettha pana ‘‘bhikkhave’’ti vuttattā keci bhikkhuliṅge ṭhitā, ‘‘idāni cepi mayaṃ, bhante ānanda, labheyyāma bhagavato santike pabbajjaṃ labheyyāma upasampada’’nti vuttattā keci vibbhantāti veditabbā. Tato āpattiyā bhedoti tato vibhaṅgato ‘‘akkhāyite sarīre pārājikaṃ, yebhuyyena khāyite thullaccaya’’ntiādi āpattiyā bhedo hoti. Anāpatti tadaññathāti tato eva vibhaṅgato yenākārena āpatti vuttā, tato aññenākārena anāpattibhedova hoti. ‘‘Sādiyati āpatti pārājikassa, na sādiyati anāpattī’’ti hi vibhaṅge asati na paññāyati. Ettāvatā samāsato gāthāttho vutto hoti. Ettha ca pana –

‘‘Nidānamātikābhedo, vibhaṅgassa payojanaṃ;

Anāpattipakāro ca, paṭhamo nippayojano’’ti. –

Imaṃ nayaṃ dassetvāva sabbasikkhāpadānaṃ attho pakāsitabbo. Kathaṃ? Bhagavatā pana yenākārena yaṃ sikkhāpadaṃ paññāpitaṃ, tassa ākārassa samatthaṃ vā asamatthaṃ vāti duvidhaṃ nidānaṃ, ayaṃ nidānabhedo. Mātikāpi nidānāpekkhā nidānānapekkhāti duvidhā. Tattha catutthapārājikādisikkhāpadāni nidānāpekkhāni. Na hi vaggumudātīriyā bhikkhū sayameva attano attano asantaṃ uttarimanussadhammaṃ musāvādalakkhaṇaṃ pāpetvā bhāsiṃsu. Aññamaññassa hi te uttarimanussadhammassa gihīnaṃ vaṇṇaṃ bhāsiṃsu, na ca tāvatā pārājikavatthu hoti. Tattha tena lesena bhagavā taṃ vatthuṃ nidānaṃ katvā pārājikaṃ paññapesi, tena vuttaṃ ‘‘nidānāpekkha’’nti. Iminā nayena nidānāpekkhāni ñatvā tabbiparītāni sikkhāpadāni nidānānapekkhānīti veditabbāni, ayaṃ mātikābhedo.


在这里有人说,如果是这样,那么根据共同的戒律或性别的转换,不仅比丘,就连比丘尼在分解中也应该说"与学习和生活相结合"。如果不这样说,那么比丘尼以男性的形式存在时,会这样说:"我在受戒时并未与比丘们的学习和生活相结合,因此即使未放弃学习,也不会因与性相关的法而成为根本戒律的犯者。"这是不应该说的,因为会产生不适当的结果。如果对比丘尼说"与学习和生活相结合",那么比丘尼也应该放弃学习,这是不适当的。还有一个不适当的结果,即"所有的戒律都是共同的,而不是特殊的"。
此外,为了显示"与比丘们的学习和生活相结合",说"我允许,比丘们,就是这个导师"等。但是,如果像瓦吉比丘一样,通过推测而接受与性相关的法,也会成为根本戒律的犯者。他们虽然没有说"与比丘们的学习和生活相结合",但佛陀说"你们,比丘们,已犯下根本戒律"。在这里,由于说"比丘们",有些人以比丘的身份存在,有些人动摇了,"现在,尊者阿难,我们是否能在世尊面前获得出家和受戒"等。
因此,违犯的分裂,从分解中,"身体显露时为根本戒律,通常认为是重罪"等,违犯的分类。未违犯的分裂,从同样的分解中,以不同的方式说明了未违犯的分类。因为在分解中没有说"接受是根本戒律的违犯,不接受是未违犯",所以不能理解。
至此,以概括的方式说明了偈颂的意义。在这里,应当显示以下方式:
"因缘为基础的分裂,分解的目的;
未违犯的类型,第一个无目的。"
通过这种方式,应当阐明所有戒律的意义。如何呢?佛陀以何种方式制定了任何一条戒律,其方式的能力或无能力,这就是两种因缘,这就是因缘的分裂。目录也有依于因缘和不依于因缘的两种。在这里,第四根本戒律等戒律是依于因缘的。因为瓦格穆达提利亚比丘们并未自己以虚妄语的特征显示自己的超人法,而是赞美彼此的超人法,但并非因此就成为根本戒律的事由。在那里,佛陀以这种推测作为因缘而制定了根本戒律,因此说"依于因缘"。以这种方式了解依于因缘的,应当知道相反的戒律是不依于因缘的,这就是目录的分裂。


Nānappakārato mūlāpattippahonakavatthupayogacittaniyāmadassanavasena mātikāya vibhajanabhāvadīpanatthaṃ tesaṃ appahonakatāya vā tadaññataravekallatāya vā vītikkame sati āpattibhedadassanatthaṃ, asati anāpattidassanatthañcāti sabbattha tayo atthavase paṭicca mātikāya vibhajanaṃ vibhaṅgo ārabhīyatīti veditabbo. Ettha pana ‘‘bhikkhakoti bhikkhu, bhikkhācariyaṃ ajjhupagatoti bhikkhu, bhinnapaṭadharoti bhikkhū’’ti kevalaṃ byañjanatthadīpanavasena pavatto vā, ‘‘samaññāya bhikkhū’’ti bhikkhubhāvasambhavaṃ anapekkhitvāpi kevalaṃ bhikkhu nāma pavattiṭṭhānadīpanavasena pavatto vā, ‘‘ehi bhikkhūti bhikkhu, saraṇagamanehi upasampannoti bhikkhu, ñatticatutthena kammena upasampannoti bhikkhū’’ti upasampadānantarenāpi bhikkhubhāvasiddhidīpanavasena pavatto vā, ‘‘bhadro bhikkhu, sāro bhikkhu, sekkho bhikkhu, asekkho bhikkhū’’ti bhikkhukaraṇehi dhammehi samannāgatabhikkhudīpanavasena pavatto vā vibhaṅgo ajjhupekkhito sabbasāmaññapadattā, tathā aññabhāgiyasikkhāpadādīsu sadvāravasena, adhikaraṇadassanādivasena pavatto ca ajjhupekkhito itarattha tadabhāvatoti veditabbo.

Tattha tisso itthiyotiādi vatthuniyamadassanavasena pavatto, manussitthiyā tayo magge methunaṃ dhammaṃ paṭisevantassa āpatti pārājikassātiādi payoganiyamadassanavasena pavatto, bhikkhussa sevanacittaṃ upaṭṭhitetiādi cittaniyamadassanavasena pavatto, sādiyati āpatti pārājikassa, na sādiyati anāpattītiādi vatthupayoganiyame sati cittaniyamabhāvābhāvavasena āpattānāpattidassanatthaṃ pavatto, mataṃ yebhuyyena khāyitaṃ āpatti thullaccayassātiādi vatthussa appahonakatāya vītikkame āpattibhedadassanatthaṃ pavatto, na sādiyati anāpattīti cittaniyamavekalyena vītikkamābhāvā anāpattidassanatthaṃ pavattoti. Evaṃ itaresupi sikkhāpadesu yathāsambhavanayo ayanti payojano vibhaṅgo.


由于不同的原因，为了说明基本的分裂和分类，关于这些的轻微失误或其他特征的偏差，若存在失误，则应当说明违犯的分类，而若不存在失误，则应当说明未违犯的情况。因此，所有情况下，根据这三种意义，关于分类的分裂应当被理解。
在这里，“比丘”是指“比丘，专注于乞食的比丘，持有破衣的比丘”，这是为了仅仅说明特征而设定的；“比丘”是指不依赖于比丘的身份而存在的，或者是指“来吧，比丘，因依止而受戒的比丘”，这是为了说明受戒的状态而设定的；“善良的比丘，智慧的比丘，修行者比丘，未修行者比丘”，这是为了说明具备比丘特征的法而设定的；因此，分裂应当被理解为关注所有共同的方面，并且在其他的戒律中，以相应的方式进行说明。
在这里，“三种女性”是指以物质的限制为基础的，关于与人类女性相关的三条道路，若有人接受与性相关的法，则构成根本戒律的违犯，这是为了说明物质的限制而设定的；比丘的心态应当被关注，若说“根本戒律的违犯，未违犯的情况”，这是为了说明物质的限制与心态的存在与否而设定的；此外，若大量被接受的情况下，构成重罪的情况，这是为了说明轻微失误而设定的；而若未违犯，则是为了说明心态的存在与否而设定的。
同样，对于其他的戒律，依照相应的情况，亦应当如此进行说明。


Anāpattivāro pana mūlāpattito, tadaññekadesato, sabbāpattito ca anāpattidīpanavasena tividho. Tattha yo paṭhamo, so vibhaṅgo viya tayo atthavase paṭicca pavatto. Katame tayo? Mātikāpadānaṃ sātthakaniratthakānaṃ tadaññathā uddharaṇānuddharaṇavasena sappayojananippayojanabhāvadīpanatthaṃ, tadaññathā paṭipattikkamadassanatthaṃ, āpattippahonakaṭṭhānepi vissajjanatthañcāti. Kathaṃ? Eḷakalomasikkhāpade ‘‘bhikkhuno paneva addhānamaggappaṭipannassa eḷakalomāni uppajjeyyuṃ, ākaṅkhamānena bhikkhunā paṭiggahetabbānī’’ti (pārā. 572) etāni kevalaṃ vatthumattadīpanapadānīti niratthakāni nāma, tesaṃ anāpatti. ‘‘Addhānamaggaṃ appaṭipannassa uppanne eḷakalome anāpatti, ākaṅkhamānena paṭiggahite’’tiādinā nayena tadaññathā anuddharaṇena nippayojanabhāvo dīpito hoti, yadidaṃ mātikāyaṃ ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyyā’’ti, idaṃ sātthakaṃ. Tassa sappayojanabhāvadīpanatthaṃ ‘‘anāpatti ajānantassa asādiyantassā’’ti vuttaṃ. Yasmā jānanasādiyanabhāvena āpatti, asevantassa anāpatti, tasmā vuttaṃ mātikāyaṃ ‘‘yo pana bhikkhu methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyya, pārājiko hoti asaṃvāso’’ti adhippāyo. ‘‘Parapariggahitaṃ parapariggahitasaññitā garuparikkhāro theyyacittaṃ avaharaṇa’’nti vuttānaṃ pañcannampi aṅgānaṃ pāripūriyā petatiracchānagatapariggahite āpattippahonakaṭṭhānepi vissajjanatthaṃ ‘‘anāpatti petapariggahite’’tiādi (kaṅkhā. aṭṭha. dutiyapārājikavaṇṇanā) vuttaṃ. Anāpatti imaṃ jāna, imaṃ dehi, imaṃ āhara, iminā attho, imaṃ kappiyaṃ karohīti bhaṇatītiādi pana tadaññathā paṭipattikkamadassanatthaṃ vuttanti veditabbaṃ. Ettāvatā ‘‘nidānamātikābhedo’’tiādinā vuttagāthāya attho pakāsito hoti.

Ettha paṭhamapaññatti tāva paṭhamabodhiṃ atikkamitvā paññattattā, āyasmato sudinnassa aṭṭhavassikakāle paññattattā ca rattaññumahattaṃ pattakāle paññattā. Dutiyaanupaññatti bāhusaccamahattaṃ pattakāle uppannā. So hāyasmā makkaṭipārājiko yathā mātugāmapaṭisaṃyuttesu sikkhāpadesu tiracchānagatitthī anadhippetā, tathā idhāpīti saññāya ‘‘saccaṃ, āvuso, bhagavatā sikkhāpadaṃ paññattaṃ, tañca kho manussitthiyā, no tiracchānagatitthiyā’’ti āha. Tatiyānupaññatti lābhaggamahattaṃ pattakāle uppannā. Te hi vajjiputtakā lābhaggamahattaṃ pattā hutvā yāvadatthaṃ bhuñjitvā nhāyitvā varasayanesu sayitvā tatiyānupaññattiyā vatthuṃ uppādesuṃ, te ca vepullamahattaṃ patte saṅghe uppannā, sayañca vepullamahattaṃ pattāti ‘‘vepullamahattampettha labbhatī’’ti vuttaṃ. Idaṃ paṭhamapārājikasikkhāpadaṃ tividhampi vatthuṃ upādāya catubbidhampi taṃ kālaṃ patvā paññattanti veditabbaṃ.


关于未违犯的部分,有三种:一是从根本违犯出发,二是从其他部分出发,三是从所有违犯出发而说明未违犯的情况。
其中第一种,就像分解一样,也有三种意义。哪三种?为了说明目录中有意义和无意义的部分,以及其他的包括和不包括,为了说明实践的方式,以及在违犯的场所也有放弃的目的。
如何呢?在羊毛戒中说"如果比丘在路上行走时,羊毛出现,愿意的比丘应该接受"，这些只是说明事物本身,因此是无意义的,对于这些是未违犯。"对于未行走在路上而出现的羊毛,未违犯,对于愿意接受的"等,通过这种其他的不包括,说明了无目的。在目录中说"若有比丘接受与性相关的法",这是有意义的。为了说明其有目的,说"未违犯对于不知道和不接受的"。因为通过知道和接受而有违犯,不接受而无违犯,因此在目录中说"若有比丘接受与性相关的法,是根本戒律的犯者,不应共住"的意思。"对于他人拥有的,认为是他人拥有,重要的物品,以盗窃之心拿取"等五个要素的圆满,为了说明在与鬼神拥有的场所也有违犯的情况,"未违犯在鬼神拥有的"等说明。"知道这是未违犯,给予这个,带来这个,有这个用处,使这个合适"等,这是为了说明其他的实践方式而说的。
至此,通过"因缘为基础的分裂"等偈颂,意义已经阐明。
在这里,第一个规定是在第一次证悟之后制定的,因为是在善人善说的八年后制定的,在达到成熟的时候制定的。第二个未设定的是在达到多闻的成熟时产生的。就像善人善说中,对于与女性相关的戒律,不希望是野兽,同样在这里也是这样认为,"确实,朋友,佛陀制定了戒律,而且是针对人类女性,而非野兽女性"。第三个未设定是在达到利养的成熟时产生的。因为瓦吉比丘们在达到利养的成熟时,尽情享受饮食、沐浴和睡卧在上等床上,产生了第三个未设定的事由,并且在僧团中也达到了广大的成熟,自己也达到了广大的成熟,因此说"这里有广大的成熟"。应当了解,这第一根本戒律,包含了三种事由,经历了四种时期而被制定。


Tattha yo panāti anavasesapariyādānapadaṃ. Bhikkhūti tassa atippasaṅganiyamapadaṃ. Bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpannoti tassa visesanavacanaṃ. Na hi sabbopi bhikkhunāmako yā bhagavatā yāya kāyaci upasampadāya upasampannabhikkhūnaṃ heṭṭhimaparicchedena sikkhitabbasikkhā vihitā, ‘‘ettha saha jīvantī’’ti yo ca ājīvo vutto, taṃ ubhayaṃ samāpannova hoti. Kadā pana samāpanno ahosi? Yāya kāyaci upasampadāya upasampannasamanantarameva tadubhayaṃ jānantopi ajānantopi tadajjhupagatattā samāpanno nāma hoti. Saha jīvantīti yāva sikkhaṃ na paccakkhāti, pārājikabhāvañca na pāpuṇāti, yaṃ pana vuttaṃ andhakaṭṭhakathāyaṃ ‘‘sikkhaṃ paripūrento sikkhāsamāpanno sājīvaṃ avītikkamanto sājīvasamāpanno hotī’’ti, taṃ ukkaṭṭhaparicchedavasena vuttaṃ. Na hi sikkhaṃ aparipūrento kāmavitakkādibahulo vā ekaccaṃ sāvasesaṃ sājīvaṃ vītikkamanto vā sikkhāsājīvasamāpanno nāma na hoti. Ukkaṭṭhaparicchedena pana catukkaṃ labbhati atthi bhikkhu sikkhāsamāpanno sīlāni paccavekkhanto na sājīvasamāpanno acittakaṃ sikkhāpadaṃ vītikkamanto, atthi na sikkhāsamāpanno kāmavitakkādibahulo sājīvasamāpanno nirāpattiko, atthi na sikkhāsamāpanno na ca sājīvasamāpanno anavasesaṃ āpattiṃ āpanno, atthi sikkhāsamāpanno ca sājīvasamāpanno ca sikkhaṃ paripūrento sājīvañca avītikkamanto, ayameva catuttho bhikkhu ukkaṭṭho idha adhippeto siyā. Na hi bhagavā anukkaṭṭhaṃ vattuṃ yuttoti ce? Na, ‘‘tatra yāyaṃ adhisīlasikkhā, ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā sikkhā’’tivacanavirodhato. Ukkaṭṭhaggahaṇādhippāye sati ‘‘sikkhāti tisso sikkhā’’ti ettakameva vattabbanti adhippāyo. Sikkhattayasamāpanno hi sabbukkaṭṭhoti.

‘‘Methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyyā’’ti parato vacanaṃ apekkhitvā adhisīlasikkhāva vuttāti ce? Na, tassāpi abhabbattā. Na hi adhisīlasikkhaṃ paripūrento sājīvañca avītikkamanto methunaṃ dhammaṃ paṭisevituṃ bhabbo, taṃ sikkhaṃ aparipūrento sājīvañca vītikkamanto eva hi paṭiseveyyāti adhippāyo, tasmā evamettha attho gahetabbo. Yasmā sikkhāpadasaṅkhāto sājīvo adhisīlasikkhameva saṅgaṇhāti, netaraṃ adhicittasikkhaṃ adhipaññāsikkhaṃ vā, tasmā ‘‘tatra yāyaṃ adhisīlasikkhā, ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā sikkhā’’ti vuttaṃ, tasmā adhisīlasikkhāya saṅgāhako sājīvo sikkhāsājīvoti vutto. Iti sājīvavisesanatthaṃ sikkhāggahaṇaṃ kataṃ. Tadatthadīpanatthameva vibhaṅge sikkhaṃ aparāmasitvā ‘‘tasmiṃ sikkhati, tena vuccati sājīvasamāpanno’’ti vuttaṃ , tena ekamevidaṃ atthapadanti dīpitaṃ hoti. Tañca upasampadūpagamanantarato paṭṭhāya sikkhanādhikārattā ‘‘sikkhatī’’ti ca ‘‘samāpanno’’ti ca vuccati. Yo evaṃ ‘‘sikkhāsājīvasamāpanno’’ti saṅkhyaṃ gato, tādisaṃ paccayaṃ paṭicca aparabhāge sājīvasaṅkhātameva sikkhaṃ appaccakkhāya, tasmiṃyeva ca dubbalyaṃ anāvikatvā methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyyāti ayamattho yujjati. Kintu aṭṭhakathānayo paṭikkhitto hoti. So ca na paṭikkhepārahoti tena tadanusārena bhavitabbaṃ.


在这里，“而且”是指无余地的包含词。“比丘”是指不超越比丘的限制。“比丘们的学习和生活相结合”是指其特征的说明。并不是所有的比丘都应当遵循佛陀所规定的任何一种受戒，而是应当遵循“在这里共同生活”的原则，这两者都是相结合的。那么，何时才算相结合呢？在任何一种受戒之后，紧接着的，知道或不知道这两者都是相结合的。共同生活是指在学习未被放弃之前，根本戒律的状态也未被达到，正如在《盲人经》中所说“在学习中圆满的学习者，生活中不违犯的生活者，才算是生活相结合”，这从严格的限制上来说是有意义的。因为在学习未圆满之前，若心中充满欲望等，或是部分的、带有余地的在生活中违反者，便不算是学习和生活相结合。通过严格的限制，若有比丘反省自己的戒律而不算生活相结合，或是违反了无心的戒律，或是有欲望等的学习者，或是有学习而不生活相结合的，或是有学习和生活相结合的，圆满学习而不违反的，正是指这个第四种比丘在这里所指的。
难道佛陀不应说严格的限制吗？不应，因为“在这里的严谨学习是指在此处的学习”。在严格的限制中，因而说“三种学习”这一点就足够了。因为学习的三种结合是指完全的严格。
“若有人接受与性相关的法”是指从他处的说明，若说是严谨的学习，则不应，因为这是不可能的。因为在圆满严谨的学习中，若生活中不违反则不可能接受与性相关的法，若在学习未圆满的情况下生活中违反，才算是可以接受的，因此在这里应当理解这个意思。由于学习的定义是生活的严谨学习，因此不包括其他的心的学习或智慧的学习，因此说“在这里的严谨学习是指在此处的学习”，因此严谨学习的包含者是生活的学习者。
因此，为了说明生活的特征，学习的接受被设定。为了说明这个目的，在分解中说“在学习中不违反，因此被称为生活相结合”，因此这正是说明了这个意义。并且从受戒之后开始，因学习的权利而被称为“学习”和“相结合”。若这样地说“学习和生活相结合”的定义，那么根据这种情况，后来的生活称为学习，而不应放弃，因此这个意思是成立的。然而，注释的解释是被拒绝的。因此，不能被拒绝，依此应当存在。


Adhippāyo panettha pariyesitabbo, so dāni vuccati – sabbesupi sikkhāpadesu idameva bhikkhulakkhaṇaṃ sādhāraṇaṃ, yadidaṃ ‘‘bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpanno’’ti. Khīṇāsavopi sāvako āpattiṃ āpajjati acittakaṃ, tathā sekkho. Puthujjano pana sacittakampi, tasmā sekkhāsekkhaputhujjanabhikkhūnaṃ sāmaññamidaṃ bhikkhulakkhaṇanti katvā kevalaṃ sikkhāsamāpanno, kevalaṃ sājīvasamāpanno ca ubhayasamāpanno cāti sarūpekadesekasesanayena ‘‘sikkhāsājīvasamaāpanno’’tveva sampiṇḍetvā ukkaṭṭhaggahaṇena anukkaṭṭhānaṃ gahaṇasiddhito aṭṭhakathāyaṃ ukkaṭṭhova vutto. Tameva sampādetuṃ ‘‘tasmiṃ sikkhati, tena vuccati sājīvasamāpanno’’ti ettha sikkhāpadassa avacane parihāraṃ vatvā yasmā pana so asikkhampi samāpanno, tasmā sikkhāsamāpannotipi atthato veditabboti ca vatvā ‘‘yaṃ sikkhaṃ samāpanno taṃ appaccakkhāya yañca sājīvaṃ samāpanno tattha dubbalyaṃ anāvikatvā’’ti vuttanti ayamaṭṭhakathāyaṃ adhippāyo veditabbo. Etasmiṃ pana adhippāye adhisīlasikkhāya eva gahaṇaṃ sabbatthikattā, sīlādhikārato ca vinayassāti veditabbaṃ. Yathā ca sikkhāpadaṃ samādiyanto sīlaṃ samādiyatīti vuccati, evaṃ sikkhāpadaṃ paccakkhanto sīlasaṅkhātaṃ sikkhaṃ paccakkhātīti vattuṃ yujjati, tasmā tattha vuttaṃ ‘‘yaṃ sikkhaṃ samāpanno, taṃ appaccakkhāyā’’ti. Sikkhaṃ paccakkhāya paṭisevitamethunassa upasampadaṃ anujānanto na samūhanati nāma. Na hi so bhikkhu hutvā paṭisevi, ‘‘yo pana bhikkhū’’ti ca paññattaṃ. Ettāvatā samāsato ‘‘sikkhāsājīvasamānno’’ti ettha vattabbaṃ vuttaṃ.


这里的意图应该被探究,现在说明如下:在所有的戒律中,这就是比丘的共同特征,即"与比丘们的学习和生活相结合"。即使是已尽漏的弟子,也会犯无心的违犯,同样的,修行者也是如此。但凡夫则也会有有心的违犯,因此,对于学习者、未学习者和凡夫比丘来说,这就是共同的比丘特征。因此,仅仅是学习相结合的,仅仅是生活相结合的,以及两者都相结合的,通过这种部分和全部的方式,综合为"学习和生活相结合"。通过严格的限制,注释中说的就是指这种严格的限制。
为了实现这一点,"在学习中,因此被称为生活相结合"。在这里,由于没有提到戒律,因此作为补救措施。但是,由于他即使不学习也是相结合的,因此从意义上来说,也应该被理解为学习相结合。因此,注释中说"他所学习的,不应放弃,他所生活相结合的,也不应显现出弱点"。
在这一意图中,仅仅是对于严谨的学习的接受,因为它是普遍适用的,也是因为戒律是以戒律为主的。正如受持戒律的人被说成是受持戒行,同样地,放弃戒律的人也应该被说成是放弃了被称为戒行的学习,因此在那里说"他所学习的,不应放弃"。放弃学习而接受与性相关的法,不应被允许受戒。因为他既不是比丘,也不是"若有比丘"所规定的。
至此,概括地说明了"学习和生活相结合"的内容。


Kiṃ iminā visesavacanena payojanaṃ, nanu ‘‘yo pana bhikkhu sikkhaṃ appaccakkhāya dubbalyaṃ anāvikatvā…pe… asaṃvāso’’ti ettakameva vattabbanti ce ? Na vattabbaṃ aniṭṭhappasaṅgato. Yo pana sikkhāsājīvasamāpanno theyyasaṃvāsādiko kevalena samaññāmattena, paṭiññāmattena vā bhikkhu, tassāpi sikkhāpaccakkhānaṃ atthi. Sikkhaṃ appaccakkhāya ca methunaṃ dhammaṃ paṭisevantassa pārājikāpatti. Yo vā pacchā pārājikaṃ āpattiṃ āpajjitvā na sikkhāsājīvasamāpanno tassa ca, yo vā pakkhapaṇḍakattā paṇḍakabhāvūpagamanena na sikkhāsājīvasamāpanno tassa ca tadubhayaṃ atthīti āpajjati. ‘‘Paṇḍakabhāvapakkhe ca pakkhapaṇḍako upasampadāya na vatthū’’ti vuttaṃ, tasmā itarasmiṃ pakkhe vatthūti siddhaṃ, tasmiṃ pakkhe upasampanno paṇḍakabhāvapakkhe paṇḍakattā na sikkhāsājīvasamāpanno, so pariccajitabbasikkhāya abhāvena sikkhaṃ appaccakkhāya mukhena parassa aṅgajātaggahaṇādayo methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyya, tassa kuto pārājikāpattīti adhippāyo. Ayaṃ nayo apaṇḍakapakkhaṃ alabhamānasseva parato yujjati, labhantassa pana arūpasattānaṃ kusalānaṃ samāpattikkhaṇe bhavaṅgavicchede satipi amaraṇaṃ viya paṇḍakabhāvapakkhepi bhikkhubhāvo atthi. Saṃvāsaṃ vā sādiyantassa na theyyasaṃvāsakabhāvo atthi antimavatthuṃ ajjhāpannassa viya. Na ca sahaseyyādikaṃ janeti. Gaṇapūrako pana na hoti antimavatthuṃ ajjhāpanno viya, na so sikkhāsājīvasamāpanno, itarasmiṃ pana pakkhe hoti, ayaṃ imassa tato viseso. Kimayaṃ sahetuko, udāhu ahetukoti? Na ahetuko. Yato upasampadā tassa apaṇḍakapakkhe anuññātā sahetukapaṭisandhikattā. Paṇḍakabhāvapakkhepi kissa nānuññātāti ce? Paṇḍakabhūtattā opakkamikapaṇḍakassa viya.

Apica sikkhāsājīvasamāpannoti iminā tassa sikkhāsamādānaṃ dīpetvā taṃ samādinnasikkhaṃ appaccakkhāya tattha ca dubbalyaṃ anāvikatvāti vattuṃ yujjati, na aññathāti iminā kāraṇena yathāvuttāniṭṭhappasaṅgato ‘‘yo pana bhikkhu bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpanno sikkhaṃ appaccakkhāyā’’tiādi vuttaṃ. Yathā cettha, tathā ‘‘yo pana bhikkhu bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpanno sikkhaṃ appaccakkhāya dubbalyaṃ anāvikatvā gāmā vā araññā vā adinnaṃ theyyasaṅkhātaṃ ādiyeyya (pārā. 89), sugatacīvarappamāṇaṃ cīvaraṃ kārāpeyya atirekaṃ vā, chedanakaṃ pācittiya’’ntiādinā (pāci. 548) nayena sabbattha yojetabbaṃ . Antamaso tiracchānagatāyapīti manussitthiṃ upādāya vuttaṃ. Na hi ‘‘pageva paṇḍake purise vā’’ti vattuṃ yujjati. Sesaṃ tattha tattha vuttanayameva.

Ayaṃ paṭhamapārājikassa mātikāya tāva vinicchayo.

Catubbidhavinayakathāvaṇṇanā



这段文字的意图是什么呢？难道说“若有比丘以不明显的方式学习而且不显现出弱点……不应共住”就足够了吗？并不充分，因有不妥的关联。而且，若是学习和生活相结合的比丘，仅仅是以一般的称谓或承认来说，这样的比丘也有学习的显现。以不明显的方式学习并接受与性相关的法则会导致根本戒律的违犯。若是后来的根本戒律的违犯而未学习和生活相结合的比丘，或者由于无知而未学习和生活相结合的比丘，这两者都会导致根本戒律的违犯。
“对于无知的比丘不应受戒”是指在这个情况下，因此在其他情况下也成立。在这个情况下，若是受戒的比丘未学习和生活相结合，则不应受戒。若是未学习和生活相结合的比丘，因而未学习而接受与性相关的法，则不应受戒。若是比丘因无知而未学习和生活相结合，则不应受戒。若是比丘因无知而未学习和生活相结合，则不应受戒。
此外，若说“学习和生活相结合”的比丘是指学习的接受，这样的学习不应显现出弱点，因此可以说“他所学习的不应显现出弱点”。在这里，因而说“若有比丘与比丘们的学习和生活相结合，学习不应显现出弱点”等等。
如同在这里所说的那样，“若有比丘与比丘们的学习和生活相结合，学习不应显现出弱点，或是随意地接受不应属于他人的东西（如田地、财物等）”，这应当在所有地方都适用。至少是针对与动物相关的比丘而言，因而说“并不应当与无知的比丘相结合”。并不适合说“与无知的比丘相结合”。
这是关于第一根本戒律的解释。
关于四种戒律的讨论。

45.Nīharitvāti ettha sāsanato nīharitvāti attho. ‘‘Pañcahupāli, aṅgehi samannāgatena bhikkhunā nānuyuñjitabbaṃ. Katamehi pañcahi? Suttaṃ na jānāti, suttānulomaṃ na jānātī’’ti (pari. 442) evamādito hi pariyattisāsanato suttaṃ, suttānulomañca nīharitvā pakāsesuṃ. ‘‘Anāpatti evaṃ amhākaṃ ācariyānaṃ uggaho paripucchāti bhaṇatī’’ti evamādito pariyattisāsanato ācariyavādaṃ nīharitvā pakāsesuṃ. Bhārukacchakavatthusmiṃ ‘‘āyasmā upāli evamāha – anāpatti, āvuso, supinantenā’’ti (pārā. 78) evamādito pariyattisāsanato eva attanomatiṃ nīharitvā pakāsesuṃ. Tāya hi attanomatiyā thero etadaggaṭṭhānaṃ labhi. Api ca vuttañhetaṃ bhagavatā ‘‘anupasampannena paññattena vā apaññattena vā vuccamāno…pe… anādariyaṃ karoti, āpatti dukkaṭassā’’ti (pāci. 343). Tattha hi paññattaṃ nāma suttaṃ. Sesattayaṃ apaññattaṃ nāma. Tenāyaṃ ‘‘catubbidhañhi vinayaṃ, mahātherā’’ti gāthā suvuttā. Yaṃ sandhāya vuttaṃ nāgasenattherena. Āhaccapadenāti aṭṭha vaṇṇaṭṭhānāni āhacca vuttena padanikāyenāti attho, udāhaṭena kaṇṭhokkantena padasamūhenāti adhippāyo. Rasenāti tassa āhaccabhāsitassa rasena, tato uddhaṭena vinicchayenāti attho. Suttacchāyā viya hi suttānulomaṃ. Ācariyavādo ‘‘ācariyavaṃso’’ti vutto pāḷiyaṃ vuttānaṃ ācariyānaṃ paramparāya ābhatova pamāṇanti dassanatthaṃ. Adhippāyoti kāraṇopapattisiddho uhāpohanayappavatto paccakkhādipamāṇapatirūpako. Adhippāyoti ettha ‘‘attanomatī’’ti keci atthaṃ vadanti.

Parivāraṭṭhakathāyaṃ, idha ca kiñcāpi ‘‘suttānulomaṃ nāma cattāro mahāpadesā’’ti vuttaṃ, atha kho mahāpadesanayasiddhaṃ paṭikkhittāpaṭikkhittaṃ anuññātānanuññātaṃ kappiyākappiyanti atthato vuttaṃ hoti. Tattha yasmā ṭhānaṃ okāso padesoti kāraṇavevacanāni ‘‘aṭṭhānametaṃ, ānanda, anavakāso’’tiādi (pārā. 43) sāsanato, ‘‘niggahaṭṭhāna’’nti ca ‘‘asandiṭṭhiṭṭhāna’’nti ca ‘‘asandiṭṭhi ca pana padeso’’ti ca lokato, tasmā mahāpadesāti mahākāraṇānīti attho. Kāraṇaṃ nāma ñāpako hetu idhādhippetaṃ. Mahantabhāvo pana tesaṃ mahāvisayattā mahābhūtānaṃ viya. Te duvidhā vinayamahāpadesā suttantikamahāpadesā cāti. Tattha vinayamahāpadesā vinaye payogaṃ gacchanti, itare ubhayatthāpi, teneva parivāre anuyogavatte ‘‘dhammaṃ na jānāti, dhammānulomaṃ na jānātī’’ti (pari. 442) vuttaṃ. Tattha dhammanti ṭhapetvā vinayapiṭakaṃ avasesapiṭakadvayaṃ. Dhammānulomanti suttantike cattāro mahāpadese. Tattha yo dhammaṃ dhammānulomañceva jānāti, na vinayaṃ vinayānulomañca, so ‘‘dhammaṃ rakkhāmī’’ti vinayaṃ ubbinayaṃ karoti, itaro ‘‘vinayaṃ rakkhāmī’’ti dhammaṃ uddhammaṃ karoti, ubhayaṃ jānanto ubhayampi sampādeti.


在这里，“取出”是指从教义中取出。“五位优婆塞，因具备各个方面的比丘不应被应用。哪五个方面？不知教义，不知教义的顺序”，由此可以看出从教义的角度来说，教义与教义的顺序被取出并阐明。“不应犯戒，这样我们的老师会询问并说”，由此可以看出从教义的角度来说，老师的教导被取出并阐明。在《巴鲁卡查经》中，“尊者优波离如是说——不应犯戒，朋友，梦中所见”，由此可以看出从教义的角度来说，个人的意图被取出并阐明。正因如此，凭借个人的意图，长老获得了这个优越的位置。此外，佛陀也说过“若是未受戒者，无论有智者或无智者……不应被轻视，犯戒则为不善”，在这里，智者是指教义，其余三者为无智者。因此，正因如此，“四种戒律，伟大的长老”这句歌谣被恰当地说出。关于此，长老那伽仙那所说的。
“以八种色彩为依据”，是指八个颜色的地方，以此为依据，意指以引导的方式。由此可见，教义的顺序如同教义的阴影。教师的教导被称为“教师的传承”，这是为了显示那些教师的传承的标准。意图是因果关系的显现，因而显现出直接的标准。
在《附录经》中，虽然这里也说过“教义的顺序是四个重要的方面”，然而重要的方面的显现被排除，允许的与不允许的被阐明。在这里，由于地方是机会的地方，因而说“这是地方，阿难，这是没有机会的”，以及“这是禁止的地方”，“这是非见的地方”，“见的地方则是”，因此，重要的方面的意思是重大的原因。原因是指在这里所指的标志。在这些方面，因其伟大的属性，因而如同伟大的元素。它们分为两类：戒律的重要方面和教义的重要方面。在这里，戒律的重要方面涉及戒律的应用，另外的方面也同样如此，因此在附录中说“他不知教义，不知教义的顺序”。
在这里，教义是指除了戒律经典之外的其他经典。教义的顺序是指四个重要的方面。在那里，若知教义和教义的顺序，而不知戒律和戒律的顺序，则他会说“我保护教义”，而他会使戒律被抛弃，反之亦然，若两者都知道，则两者都能得到。


Tatridaṃ mukhamattaṃ – tattha paṭhamo ‘‘so ce pavesanaṃ sādiyati, paviṭṭhaṃ, ṭhitaṃ, uddharaṇaṃ sādiyati āpatti, na sādiyati anāpattī’’ti ettha vippaṭipajjati. So hāyasmā sukhavedanīyassa upādinnaphoṭṭhabbassa, kāyindriyassa ca samāyoge sati paṭivijānanto kāyikasukhavedanuppattimattena sādiyati nāmāti paricchinditvā tassa āpatti pārājikassāti asevanādhippāyassapi āpattippasaṅgaṃ karoti, tathā yassa santhatattā vā yonidosavasena vā dukkhā asātā vedanā, vātopahaṭagattatāya vā neva kāyikavedanā, tassa jānato ajānatopi ‘‘anāpatti asādiyantassā’’ti (pārā. 76) suttantaṃ dassetvā sevanādhippāyassāpi anāpattippasaṅgaṃ karoti, tathā yadi mocanarāgena upakkamato mutte saṅghādiseso, pageva methunarāgenāti dukkaṭaṭṭhānaṃ gahetvā saṅghādisesaṭṭhānaṃ karoti, evaṃ vinayaṃ ubbinayaṃ karoti nāma. Itaro ‘‘anāpatti ajānantassāti vuttattā jānato jānaneneva sukhavedanā hotu vā mā vā sādiyanā hotī’’ti vatvā asevanādhippāyassapi jānato anāpattiṭṭhāne āpattiṃ karoti, anavajjaṃ sāvajjaṃ karotīti evaṃ dhammaṃ uddhammaṃ karoti. Ubhayaṃ pana jānanto ‘‘bhikkhussa sevanacittaṃ upaṭṭhiteti (pārā. 57) vacanato sevanacittamevettha pamāṇaṃ, tassa bhāvena āpatti pārājikassa, abhāvena anāpattī’’ti vatvā ubhayampi rakkhati sampādeti. Iminā nayena sabbasikkhāpadesu yathāsambhavaṃ sappayojanā kātabbā.

Saṅgītiṃ āropetvā ṭhapitapāḷito vinimuttaṃ katvā ṭhapitattā pāḷivinimuttā atthato, nayato, anulomato ca pāḷiokkantavinicchayappavattā anupaviṭṭhavinicchayavasena pavattāti attho. ‘‘Na samūhanissatī’’ti jānantopi bhagavā kevalaṃ ‘‘tesaṃ mataṃ pacchimā janatā mama vacanaṃ viya pamāṇaṃ karotū’’ti dassanatthañca parinibbānakāle evamāha ‘‘ākaṅkhamāno, ānanda, saṅgho mamaccayena khuddānukhuddakāni sikkhāpadāni samūhanatū’’ti (dī. ni. 

在这里，这段话的要点是：首先，“如果他接受进入，已进入，站立，接受提升，若不接受则不算过失”，在这里有不同的看法。因为他对于愉悦的感觉的接触，身体感官的结合，若能意识到身体的愉悦感的获得，就会被限制，因此他的过失是根本戒律的违犯，也会引起不应接触的过失的情况。同样，对于那些因存在的性质或因胎生的缘故而感到痛苦、不愉快的感觉，或因风的侵袭而无身体的感觉，若他知道而不知道，也会通过“对不应接触者不算过失”的教义显示出不应接触的过失的情况。因此，若因解脱的欲望而从中解脱，若是因欲望而沦落为不善的地方，仍然会因持有不应接触的过失而产生根本戒律的违犯。另一方面，若因不知而不接受，则会因已说的教义而产生不应接触的过失，成为可接受的与不可接受的。因此，若他知道两者，“比丘的接触心被保持”，在这里，接触的心就是标准，因其存在而产生根本戒律的过失，因其不存在而不算过失。通过这种方式，在所有的戒律中应当根据情况做出适当的安排。
在引入集会的情况下，设立的经典因被释放而被设立，因此经典被释放的意义、方式、顺序等都被阐明。“不应被轻视”，即使知道，佛陀仅仅是为了显示“让他们的意见如同我的话语作为标准”，因此在涅槃时如是说道：“希望，阿难，僧团应当按我的意志，不应轻视任何小的戒律。”

2.216), tenetaṃ siddhaṃ ‘‘paññattampi ce sikkhāpadaṃ samūhanituṃ yassa saṅghassa anuññātaṃ bhagavatā, tassa paññattānulomaṃ atirekatthadīpanaṃ, pagevānuññātaṃ bhagavatā’’ti. Kiñca bhiyyo ūnātirittasikkhāpadesu ācariyakulesu vivādo aññamaññaṃ na kātabboti dassanatthañca. Kasmā saṅgho na samūhanīti? Aññamaññaṃ vivādappasaṅgadassanato. Bhagavatā ca ‘‘sabbeheva samaggehi sammodamānehi avivadamānehi sikkhitabba’’nti vuttaṃ. Tattha ca ekacce therā evamāhaṃsūti ca aññavādadassanato vivadamānehi sikkhitabbaṃ jātaṃ, tadabhāvattampi ñattidutiyakammavācaṃ sāvetvā avivadamāneheva sikkhitabbaṃ akāsi.

Apicāti attano matiyā pākaṭakaraṇatthaṃ ārambho. Tattha ‘‘suttantābhidhammavinayaṭṭhakathāsū’’ti vacanato piṭakattayassapi sādhāraṇā esā kathāti veditabbā, ‘‘atha panāyaṃ kappiya’’ntiādi vinayasseva. Kārakasaṅghasadisanti saṅgītikārakasaṅghasadisaṃ. ‘‘Suttādicatukkaṃ appaccakkhāya tena aviruddhassa kammassa kārakasaṅghasadisa’’nti dhammasirittherassa gaṇṭhipade vuttaṃ, taṃ ayuttaṃ, ‘‘suttameva balavataraṃ. Suttañhi appaṭivattiyaṃ kārakasaṅghasadisa’’nti etehi padehi ayuttattā. Pākatike pana gaṇṭhipade ‘‘tamatthaṃ vinicchinitvā tassa kārakasaṅghasadisa’’nti vuttaṃ. Paravādīti amhākaṃ samayavijānanako aññanikāyikoti vuttaṃ. Paravādī suttānulomanti kathaṃ? ‘‘Aññatra udakadantaponā’’ti (pāci. 266) suttaṃ sakavādissa, tadanulomato nāḷikeraphalassa udakampi udakameva hotīti paravādī ca.

‘‘Nāḷikerassa yaṃ toyaṃ, purāṇaṃ pittabandhanaṃ;

Tameva taruṇaṃ toyaṃ, pittaghaṃ balabandhana’’nti. –

Evaṃ paravādinā vutte sakavādī dhaññaphalassa gatikattā, āhāratthassa ca pharaṇato ‘‘yāvakālikameva ta’’nti vadanto paṭikkhipati. Paro ācariyavādanti ‘‘suṅkaṃ pariharatīti ettha upacāraṃ okkamitvā kiñcāpi pariharati, avahāro evā’’ti aṭṭhakathāvacanato ‘‘tathā karonto pārājikamāpajjatī’’ti paravādinā vutte sakavādī ‘‘suṅkaṃ pariharati, āpatti dukkaṭassā’’ti suttaṃ tattheva āgatamahāaṭṭhakathāvacanena saddhiṃ dassetvā paṭisedheti, tathā karontassa dukkaṭamevāti. Paro attanomatīti ettha ‘‘purebhattaṃ parasantakaṃ avaharāti purebhattameva harissāmīti vāyamantassa pacchābhattaṃ hoti, purebhattapayogova so, tasmā mūlaṭṭho na muccatīti tumhākaṃ theravādattā mūlaṭṭhassa pārājikamevā’’ti paravādinā vutte sakavādī ‘‘taṃ saṅketaṃ pure vā pacchā vā taṃ bhaṇḍaṃ avaharati, mūlaṭṭhassa anāpattī’’ti (pārā. 119) suttaṃ dassetvā paṭikkhipati.


这里有以下几点:
即使是已制定的戒律，若佛陀允许僧团轻视，那么就是为了说明更多的意义。何况是佛陀允许的。
此外,在对师长的戒律中,不应该有相互的争论。
为什么僧团不应轻视呢?因为会引起相互的争论。佛陀也说过"应该全体一致、和睦相处、无争论地学习"。但是有些长老却这样说,因此必须由无争论的人宣布法事。
此外,这是为了显示自己的观点。从"经典、论藏、律藏的注释"的说法来看,这三藏都是共同的论述,而"然而这个是允许的"等则只是针对律藏。
"像集会的僧团一样"是指像集会的僧团一样。在法护长老的论述中说"放弃经典等四个,由此不违背的行为像集会的僧团一样",这是不恰当的,因为"经典更加有力量。经典是不可违背的,像集会的僧团一样"。但在普通的论述中说"决定了这个意义,像集会的僧团一样"。
"对方的论点"是指我们学派之外的他宗派。"对方的论点顺应经典"如何呢?如"除了用牙签"的经典是自己学派的,对方学派则认为椰子果汁也是水。
"对方的论点"是指"虽然收取税金,但仍属于盗窃"的说法。自己学派则引用大注释中的"收取税金,犯轻垢罪"的经文来反驳,即仅犯轻垢罪。
"对方的意图"是指"在用餐前拿取他人的东西,意图在用餐前拿取,因此根本就没有脱离,所以根本戒律的违犯"。自己学派则引用"无论在用餐前或用餐后拿取他人的东西,根本戒律的违犯都没有"的经文来反驳。


Paro suttanti ‘‘aniyatahetudhammo sammattaniyatahetudhammassa ārammaṇapaccayena paccayo’’ti suttaṃ paṭṭhāne likhitaṃ dassetvā ‘‘ariyamaggassa na nibbānamevārammaṇa’’nti paravādinā vutte sakavādī ‘‘ārammaṇattikādisuttānulome na otaratī’’ti paṭikkhipati. Suttānulome otarantaṃyeva hi suttaṃ nāma, netaraṃ. Tena vuttaṃ pāḷiāgataṃ paññāyatīti ettakenapi siddhe tisso saṅgītiyo āruḷhapāḷiāgataṃ paññāyatī’’tiādi. Tādisañhi pamādalekhanti ācariyo. ‘‘Appamādo amataṃ padaṃ, pamādo maccuno pada’’nti (dha. pa. 21; netti. 26) vacanato dinnabhojane bhuñjitvā parissayāni parivajjitvā satiṃ paccupaṭṭhapetvā viharanto nicco hotīti. Evarūpassa atthassa vasena āruḷhampi suttaṃ na gahetabbaṃ, tena vuttaṃ no ce tathā paññāyatīti siddhepi ‘‘no ce tathā paññāyati, na otarati na sametī’’ti. ‘‘Bāhirakasuttaṃ vā’’ti vuttattā attano suttampi atthena asamentaṃ na gahetabbaṃ. Paro ācariyavādantiādīsu dvīsu nayesu pamādalekhavasena tattha tattha āgataṭṭhakathāvacanaṃ theravādehi saddhiṃ yojetvā veditabbaṃ.

Atha panāyaṃ ācariyavādaṃ. Paro suttanti paravādinā ‘‘mūlabījaṃ nāma haliddi siṅgiveraṃ vacā…pe… bīje bījasaññī chindati vā chedāpeti vā bhindati vā…pe… āpatti pācittiyassāti (pāci. 91) tumhākaṃ pāṭhattā haliddigaṇṭhiṃ chindantassa pācittiya’’nti vutte sakavādī ‘‘yāni vā panaññāni atthi mūle sañjāyantī’’tiādiṃ dassetvā tassa aṭṭhakathāsaṅkhātena ācariyavādena paṭikkhipati. Na hi gaṇṭhimhi gaṇṭhi jāyatīti. Paro suttānulomanti paravādinā ‘‘anāpatti evaṃ amhākaṃ ācariyānaṃ uggahoti vacanassānulomato ‘amhākaṃ porāṇabhikkhū ekapāsāde gabbhaṃ thaketvā anupasampannena sayituṃ vaṭṭatīti tathā katvā āgatā, tasmā amhākaṃ vaṭṭatī’ti tumhesu eva ekaccesu vadantesu tumhākaṃ na kiñci vattuṃ sakkā’’ti vutte sakavādī ‘‘suttaṃ suttānulomañca uggahitakānaṃyeva ācariyānaṃ uggaho pamāṇa’’ntiādiaṭṭhakathāvacanaṃ dassetvā paṭisedheti. Paro attanomatinti ‘‘dvāraṃ vivaritvā anāpucchā sayitesu ke muccantī’’ti ettha pana dvepi janā muccanti yo ca yakkhagahitako, yo ca bandhitvā nipajjāpitoti tumhākaṃ theravādattā aññe sabbepi yathā tathā vā nipannādayopi muccantīti paṭisedheti.

Atha panāyaṃ attanomatiṃ. Paro suttanti ‘‘āpattiṃ āpajjantī’’ti paravādinā gutte sakavādī ‘‘divā kilantarūpo mañce nisinno pāde bhūmito amocetvāva niddāvasena nipajjati, tassa anāpattī’’tiādiaṭṭhakathāvacanaṃ (pārā. aṭṭha. 1.77) dassetvā ekabhaṅgena nipannādayopi muccantīti paṭisedheti. Athāyaṃ attanomatiṃ. Paro suttānulomanti ‘‘domanassaṃ pāhaṃ, devānaminda, duvidhena vadāmi sevitabbampi asevitabbampītiādivacanehi (dī. ni. 2.360) saṃsandanato sadārapose doso tumhākaṃ natthi, tena vuttaṃ ‘puttadārassa saṅgaho’’’ti (khu. pā. 

这里有以下内容：
“对方的经典”是指“无条件的因果法则，因取决于对象的因缘而产生的结果”，在经典的开端中写道。若对方说“正道并非涅槃的对象”，则自宗派反驳说“在对象的经典中并不落入”，因为经典就是经典，其他的则不是。因此，正如所说的，经典所到之处，智慧显现；因此通过这一点，三种集会的经典显现。
这样的标记是为了显示。根据“无所不在的真理，注意力是永恒的，懈怠则是死亡的根本”这句话，在吃过施舍的食物后，避免困扰，保持觉知，持续地生活。因此，这种意义的经典不应被接受，因此说“若不如此显现”，即使是显现也“不落入、不相应”。
“外部的经典”是指我们学派之外的其他经典。对于“外部的经典”如何呢？“除了水的牙签”这句话是指自宗派的经典，因此对方的经典也认为椰子果汁是水。
“椰子的水，旧的胆汁；同样的年轻水，胆汁的强力束缚。”——如是，外部的论者说，自己学派则因稻米的特性，因食物的缘故，反驳说“只在当下是这样”。
对方的教师说“若不顾虑，便会引发过失”，因此在这里，尽管有些事情值得关注，仍然会说“如此行事便会犯根本戒律”。自宗派则引用经典中的“若不顾虑，便犯轻垢罪”来反驳。
对方的意图是指“若不询问，便会在睡眠中被释放”，在这里，两个角色都能被释放，因有鬼神的把握，或被绑住而安置。因此，自宗派的长老说“无论如何，所有被安置的人都能被释放”。
然后是对方的意图。“对方的经典”是指“若犯过失”，对此，自宗派说“白天懒惰地坐在床上，脚从地面抬起而入睡，因此不算过失”，并通过经典的引文显示，因而反驳说“即使是被安置的人也能被释放”。
然后是对方的意图。“对方的经典”是指“我说，心中有苦，众神啊，我以两种方式说，值得接受的与不值得接受的”等等的言论，因此无论何时，若有错误，便不会存在。因此说“儿女的聚合”。

5.6; su. ni. 265) paravādinā vutte kiñcāpi sakavādī bahussuto na hoti, atha kho rāgasahiteneva akusalena bhavitabbanti paṭikkhipati. Sesesupi iminā nayena aññathāpi anurūpato yojetabbaṃ. Idaṃ sabbaṃ upatissattherādayo āhu. Dhammasiritthero pana ‘‘ettha paroti vutto aññanikāyiko, so pana attano suttādīniyeva āharati. Tāni sakavādī attano suttādimhi otāretvā sace sameti gaṇhāti, no ce paṭikkhipatī’’ti vadati.

Catubbidhavinayakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Padabhājanīyavaṇṇanā

Sikkhāpadavibhaṅge pana kiñcāpi yo panāti anavasesapariyādānapadaṃ, tathāpi bhikkhūti iminā parapadena samānādhikaraṇattā tadanurūpānevassa vibhaṅgapadāni vuttāni. Bhikkhunibbacanapadāni tīṇi kiñcāpi sabhikkhubhāvassa, abhikkhubhāvassa cāti yassa kassaci pabbajitassa sādhāraṇāni, tathāpi ‘‘asuddho hoti puggalo aññataraṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpanno, tañce suddhadiṭṭhi samāno anokāsaṃ kārāpetvā cāvanādhippāyo vadeti, āpatti saṅghādisesena dukkaṭassā’’ti evamādisuttaṃ nibbacanatthayuttova puggalo ‘‘āpatti saṅghādisesena dukkaṭassā’’ti (pārā. 389) ettha vatthu, na itaro gihibhūtoti dassanatthaṃ vuttaṃ. Sabbassapi vinayapiṭakassa sādhāraṇaṃ bhikkhulakkhaṇaṃ vatthuñhi bhagavā ārabhi. Yo pana suddho eva samāno kenaci kāraṇena gihiliṅge ṭhito, so attano sabhikkhubhāvattā eva vatthu hoti, asuddhopi bhikkhuliṅge ṭhitattāti ayamattho dassito hoti. Asuddhopi ñātakehi, paccatthikehi vā rājabhayādikāraṇena vā kāsāvesu saussāhova apanītakāsāvo vatthu eva puna kāsāvaggahaṇena theyyasaṃvāsakabhāvānupagamanato, bhikkhunibbacanatthe anikkhittadhurattāti vuttaṃ hoti. Yo pana liṅgatthenako bhikkhunibbacanatthaṃ sayañca ajjhupagato, saṃvāsaṃ thenento, tañce suddhadiṭṭhi samāno anokāsaṃ kārāpetvā cāvanādhippāyo vadeti, āpatti saṅghādisesena dukkaṭassāti ayampi attho dassito hoti.

‘‘Samaññāya bhikkhu paṭiññāya bhikkhū’’ti vacanadvayaṃ yathāvuttañca atthaṃ upabrūheti, antarā uppannāya niyatāya micchādiṭṭhiyā upacchinnakusalamūlo kevalāya samaññāya, paṭiññāya ca ‘‘bhikkhū’’ti vuccati, na paramatthatoti imaṃ atirekatthaṃ dīpeti. Kiṃ vuttaṃ hoti? ‘‘Nāhaṃ, bhikkhave, aññaṃ ekadhammampi samanupassāmi, yaṃ evaṃ mahāsāvajjaṃ yathayidaṃ, bhikkhave, micchādiṭṭhi. Micchādiṭṭhiparamāni, bhikkhave, mahāvajjānī’’ti āhaccabhāsitaṃ saṅgītittayāruḷhaṃ suttaṃ, aṭṭhakathāyampissa ‘‘micchādiṭṭhiparamā etesanti micchādiṭṭhiparamānī’’ti (a. ni. 

对方的论者说，即使自宗派的学者博学多闻，但由于欲望的缘故，仍会受到恶行的影响，因此反驳说。其他方面也应以此方式进行相应的解释。所有这些都是由上座长老等人所说。然而，法护长老却说：“在这里所说的对方是指其他宗派，而他只引用自己的经典等。如果那些经典被自宗派引用，若能相应地接受，则不反驳。”
四种戒律的讨论已完成。
接下来是关于词句的解释。
在戒律的细分中，虽然“无例外的全面覆盖”是指“比丘”，但由于与他者的相关性，因此相应的细分词句被提及。比丘的定义有三种，尽管与比丘的状态、出家人的状态相关，但仍然“若某人有污秽的状态，若他接受某种根本戒律，若他持有清净的见解，因而引起的过失则为僧团的轻罪”，因此这样的经典是为了说明“因而引起的过失为僧团的轻罪”。
所有的戒律经典中，佛陀开始了关于比丘特征的阐述。若某人清净而因某种原因处于在家人的状态，则因其比丘的身份而成为经典的依据，尽管他可能因亲属或敌人的原因而处于被污秽的状态，因此这段话的意思是：即使是污秽的状态也能因在家人的缘故而产生轻罪。
若某人因性别的缘故而处于比丘的身份，若他持有清净的见解，因而引起的过失则为僧团的轻罪，这个意思也得到了说明。
“根据共同的比丘，依据证言”这两句话进一步阐明了其意义。若因某种原因产生的错误见解而导致的恶行则为“比丘”，而不是绝对的意义。这里的意思是什么？“我，不比丘们，未曾见到任何的单一法，如此重大的污秽，如错误的见解。错误的见解是极其重大的污秽。”这是通过集会的经典所说的，注释中也提到“错误的见解是错误的见解的根源”。

1.310) vuttaṃ. Pañca ānantariyakammāni mahāsāvajjāni, micchādiṭṭhi pana mahāsāvajjatarāti adhippāyoti. Kasmā? Tesañhi paricchedo atthi, sabbabalavampi kappaṭṭhitikameva hoti, niyatamicchādiṭṭhiyā pana paricchedo natthi, tāya samannāgatassa bhavato vuṭṭhānaṃ natthi, tasmā ‘‘imassa bhikkhukaraṇā kusalā dhammā saṃvijjantī’’ti vā ‘‘suddhovāya’’nti vā na sakkā vattuṃ. ‘‘Diṭṭhivipattipaccayā dve āpattiyo āpajjatī’’ti vuttattā na sakkā ‘‘asuddho’’ti vā ‘‘aññataraṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpanno’’ti vā vattuṃ. Esa hi ubhopi pakkhe na bhajati, tena vuttaṃ ‘‘samaññāya, paṭiññāya ca bhikkhu, na paramatthato’’ti.

Kimatthaṃ panevaṃ mahāsāvajjāya niyatamicchādiṭṭhiyā pārājikaṃ bhagavā na paññapesīti? Dubbijānattā. Pakatiyāpesā diṭṭhi nāma ‘‘sammā’’ti vā ‘‘micchā’’ti vā duviññeyyā, pageva ‘‘niyatā’’ti vā ‘‘aniyatā’’ti vāti. Tattha pārājikāpattiyā paññattāya bhikkhū aññamaññaṃ asamadiṭṭhikaṃ pārājikaṃ maññamānā uposathādīni akatvā acireneva sāsanaṃ vināseyyuṃ, sayañca apuññaṃ pasaveyyuṃ suddhesupi bhikkhūsu vippaṭipattiyā paṭipajjanena. Tasmā upāyakusalatāya pārājikaṃ apaññāpetvā tassa ukkhepanīyakammaṃ, sammāvattañca paññāpetvā taṃ saṅghena asambhogaṃ, asaṃvāsañca akāsi. Bhagavā hi tassa ce esā diṭṭhi aniyatā, sammāvattaṃ pūretvā osāraṇaṃ labhitvā pakatatto bhaveyya. Niyatā ce, aṭṭhānametaṃ anavakāso, yaṃ so niyatamicchādiṭṭhiko sammāvattaṃ pūretvā osāraṇaṃ labhitvā pakatatto bhaveyya. Kevalaṃ ‘‘samaññāyabhikkhu paṭiññāyabhikkhū’’ti nāmamattadhārako hutvā paraṃ maraṇā ariṭṭho viya saṃsārakhāṇukova bhavissatīti imaṃ nayaṃ addasa.

Aṭṭhasu upasampadāsu tissovettha vuttā, na itarā pāṭipuggalattā, bhikkhūnaṃ asantakattā ca. Tattha hi ovādapaṭiggahaṇapañhabyākaraṇūpasampadā dvinnaṃ therānaṃ eva, sesā tisso bhikkhunīnaṃ santakāti idha nādhippetā, tissannampi upasampadānaṃ majjhe ‘‘bhadro bhikkhū’’tiādīni cattāri padāni vuttāni tissannaṃ sādhāraṇattā. Ehibhikkhubhāvena vā saraṇagamanañatticatutthena vā upasampanno hi bhadro ca sāro ca sekkho ca asekkho ca hoti, upasampadavacanaṃ pana nesaṃ sāvakabhāvadīpanatthaṃ. Ime eva hi āpattiṃ āpajjanti, na sammāsambuddhā, paccekabuddhā ca.


好的,我来完整地直译这段巴利文:
五种不善业是极为严重的,但错误的见解更为严重。为什么呢?对于前者,还有界限,即使再强大也只是有限的存续,但对于确定的错误见解,则没有界限,具有这种见解的人无法解脱。因此不能说"这个比丘有善法"或"他是清净的"。由于"由于错误的见解而犯两种过失"的说法,也不能说"他是不清净的"或"犯了某种根本戒律"。因为他既不属于这两种情况,所以说"根据共同的比丘,依据证言,而不是绝对的意义"。
那么为什么世尊没有制定根本戒律来惩治这种极为严重的确定的错误见解呢?因为很难判断。通常,见解被认为是"正确"还是"错误",更何况是"确定"还是"不确定"呢?如果制定了根本戒律,比丘们互相认为对方犯了根本戒律,就不会做布萨等,很快就会毁坏佛法,自己也会产生不善。因此,世尊出于善巧方便没有制定根本戒律,而是制定驱除的行为和正确的行为,使其与僧团隔离,不得共住。如果这种见解是不确定的,通过完成正确的行为就可以获得赦免,恢复正常。但如果是确定的,这是不可能的,因为确定的错误见解的人是不可能通过完成正确的行为而获得赦免,恢复正常的。只是以"根据共同的比丘,依据证言"的名号而已,就像临终的鸟一样,只是轮回的枷锁。
在八种受戒中,这里只提到了三种,而没有提到其他的,因为它们是针对个人而非比丘的。在这里,接受教诲、回答问题的受戒只适用于两位长老,其他三种受戒适用于比丘尼。在这三种受戒中,提到了"善比丘"等四个词,因为它们适用于所有三种。无论是通过"来比丘"的方式或者四羯磨的方式受戒,都成为善、有学、无学。受戒的词语是为了表示他们成为弟子。因为只有这些人会犯过失,而不是正等觉者和独觉者。


Ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetoti ettha ca āpattiṃ āpajjituṃ bhabbā ñatticatuttheneva kammena upasampannā. Na hi aññe ehibhikkhusaraṇagamanaovādapaṭiggahaṇapañhabyākaraṇāhi upasampannā āpattiṃ āpajjituṃ bhabbā, tenete paṭikkhipitvā ‘‘ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhū’’ti antimova vuttoti kira dhammasiritthero, taṃ ayuttaṃ. ‘‘Dve puggalā abhabbā āpattiṃ āpajjituṃ buddhā ca paccekabuddhā cā’’ti (pari. 322) ettakameva vuttanti. Aññathā ehibhikkhuādayopi vattabbā siyuṃ. Kiñca bhiyyo ‘‘dve puggalā bhabbā āpattiṃ āpajjituṃ bhikkhū ca bhikkhuniyo cā’’ti sāmaññena vuttattā ca, apica āpattibhayaṭṭhānadassanato ca. Kathaṃ? Āyasmā sāriputto āvasathapiṇḍaṃ kukkuccāyanto na paṭiggahesi, cīvaravippavāsabhayā ca sabbaṃ ticīvaraṃ gahetvā nadiṃ taranto manaṃ vuḷho ahosi mahākassapo. Kiñca saraṇagamanūpasampadāya upasampanne ārabbha saddhivihārikavattādīni asammāvattantānaṃ nesaṃ dukkaṭāni ca paññattāni dissanti, tasmā dubbicāritametaṃ. Ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti paṭikkhittāya saraṇagamanūpasampadāya anuññātappasaṅgabhayāti upatissatthero, āpattiyā bhabbataṃ sandhāya tasmimpi vutte pubbe paṭikkhittāpi sā puna evaṃ vadantena anuññātāti bhikkhūnaṃ micchāgāho vā vimati vā uppajjati , tasmā na vuttāti vuttaṃ hoti, taṃ ‘‘bhikkhunī nāma ubhatosaṅghe upasampannā’’ti (pāci. 161) iminā sameti. Idañhi sākiyādīnaṃ anuññātaupasampadāya anuppabandhabhayā vuttaṃ.

Ayaṃ panettha amhākaṃ khanti – bhikkhu-padaniddesattā yattakāni tena padena saṅgahaṃ gacchanti, ye ca vinayapiṭake tattha tattha sandissanti sayaṃ āpattāpajjanaṭṭhena vā duṭṭhullārocanapaṭicchādanādīsu paresaṃ āpattikaraṇaṭṭhena vā, te sabbepi dassetvā idāni yadidaṃ tassa bhikkhu-padassa visesanatthaṃ vuttaṃ parapadaṃ ‘‘sikkhāsājīvasamāpanno’’ti, tassa vasena idaṃ vuttaṃ ‘‘ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhū’’ti. So eva hi kammavācānantarameva sikkhāsājīvasamāpanno hoti tato paṭṭhāya sauddesasikkhāpadānaṃ uppattidassanato, tasseva ca sikkhāpaccakkhānaṃ dissati, netarassa. Tasseva ca sikkhāpaccakkhānaṃ sambhavati ‘‘ullumpatu maṃ, bhante, saṅgho anukampaṃ upādāyā’’ti (mahāva. 71, 126) vatvā samādinnattā, tasseva ca upasampannasamanantarameva akaraṇīyanissayācikkhanadassanato, vinayaṃ pātimokkhaṃ uddesaṃ paccakkhāmītiādisikkhāpaccakkhānalakkhaṇapāripūrito cāti sikkhāpaccakkhānaṃ upādāya so eva idhādhippetoti vuttaṃ hoti.


好的,我来完整地直译这段巴利文:
这里所指的是,通过四羯磨受戒的人有能力犯过失。因为其他通过"来比丘"、皈依、接受教诲、回答问题的方式受戒的人都没有能力犯过失,所以排除了他们,只说"这个人在这个意义上被指定"。这是不恰当的。因为只说了"两种人无法犯过失,即佛陀和独觉者"。否则,其他通过"来比丘"等方式受戒的人也应该被提及。此外,由于一般地说"两种人有能力犯过失,即比丘和比丘尼"以及从过失的危险场所可以看出。
如何呢?尊者舍利弗因担心过失而没有接受托钵,大迦叶尊者因担心僧伽服的离散而携带全部三衣渡河时心神恍惚。而对于通过皈依和受戒的人,他们的侍者的行为不正确时,也制定了轻垢罪。因此,这是不善的行为。上座长老说,这里指的是通过排斥皈依和受戒而允许的危险。指的是过失的能力,即使之前被排斥,现在又这样说,也会引起比丘们的错误理解或疑虑,所以没有说。这与"比丘尼是在双方僧团中受戒的"相符。这是由于担心萨迦耶等人被允许受戒而说的。
我们的观点是:由于提到了"比丘"一词,凡是被这个词所包括的,以及在戒律藏中随处可见的,无论是自己犯过失还是帮助他人犯过失的,都应该说明。然后所谓的补充词"具有学习的生活"的意义是,这个人就是在受戒后立即具有学习的生活,因为可以看到学习戒条的产生,也可以看到他放弃学习,如说"请僧团以慈悲心驱逐我"等,并且可以看到在受戒后立即不应做的事,以及完全放弃戒律、波罗提木叉、学习等特征,因此说这个人就是在这里被指定的。


Yasmā panassa sikkhāpaccakkhānaṃ sabbathā yujjati, tasmā ‘‘sikkhaṃ paccakkhāya taṃ taṃ vatthuṃ vītikkamantassa tato tato āpattito anāpatti, itarassa āpattī’’ti vattuṃ yujjati, tasmā ‘‘yattha yattha sāvajjapaññatti, anavajjapaññatti vā, ayaṃ imasmiṃ atthe adhippeto bhikkhūti vuccati, tattha tattha tadajjhācāratthenāyameva ñatticatutthena upasampanno adhippeto nāmā’’ti vattuṃ yujjatīti veditabbaṃ. Evaṃ sante yaṃ vuttaṃ ‘‘yāya kāyaci upasampadāya ayaṃ imasmiṃ ‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevitvā pārājiko hotī’ti atthe bhikkhūti adhippeto’’ti, tampi na vattabbameva. Kathaṃ hoti? Virodhadosopi parihato hoti. Kathaṃ? Sace ñatticatutthena upasampanno eva idhādhippeto ‘‘bhikkhū’’ti ca ‘‘upasampanno’’ti ca, tena na upasampanno anupasampanno nāmāti katvā ñatticatutthakammato aññathā upasampannā nāma mahākassapattherādayo itaresaṃ anupasampannaṭṭhāne ṭhatvā sahaseyyapadasodhammāpattiṃ janeyyuṃ, omasanādikāle ca dukkaṭameva janeyyunti evamādiko virodhadoso parihato hotīti sabbaṃ ācariyo vadati. Maṅguracchavi nāma sāmo.

Yasmā te atimahanto jātimado cittaṃ pariyuṭṭhāti, tasmā tumhehi mama sāsane evaṃ sikkhitabbaṃ . ‘‘Sātasahagatā paṭhamajjhānasukhasahagatā asubhe ca ānāpāne cā’’ti gaṇṭhipade vuttaṃ. Uddhumātakasaññāti uddhumātakanimitte paṭiladdhapaṭhamajjhānasaññā. Rūpasaññāti pathavīkasiṇādirūpāvacarajjhānasaññā. So taṃ byākāsi ‘‘avibhūtā, bhante, uddhumātakasaññā avaḍḍhitabbattā asubhānaṃ, vibhūtā, bhante, rūpasaññā vaḍḍhitabbattā kasiṇāna’’nti. Pañcaupasampadakkamo mahāvaggā gahito. Ñatticatutthenāti ettha kiñcāpi ñatti sabbapaṭhamaṃ vuccati, tissannaṃ pana anussāvanānaṃ atthabyañjanabhedābhāvato atthabyañjanabhinnā ñattitāsaṃ catutthāti katvā ‘‘ñatticatuttha’’nti vuccati. Byañjanānurūpameva aṭṭhakathāya ‘‘tīhi anussāvanāhi ekāya ca ñattiyā’’ti vuttaṃ, atthapavattikkamena padena pana ‘‘ekāya ñattiyā tīhi anussāvanāhī’’ti vattabbaṃ. Yasmā panettha ‘‘cattārimāni, bhikkhave, kammāni (mahāva. 384), cha imāni, bhikkhave, kammāni adhammakammaṃ vaggakamma’’nti (mahāva. 387) vacanato kuppakammampi katthaci ‘‘kamma’’nti vuccati tasmā ‘‘akuppenā’’ti vuttaṃ.


好的,我来完整地直译这段巴利文:
因为他的放弃学习完全适合,所以可以说"对于放弃某些学习的人,从那里开始就没有过失,对于其他人则有过失"。因此,可以说"在哪里有过失的规定,或无过失的规定,这个人在这个意义上被指定为比丘,在哪里因为他的行为而被指定为通过四羯磨受戒的人"。
如果是这样,之前说的"无论通过哪种受戒,这个人在'犯了与欲行为相关的根本戒律'的意义上被指定为比丘"也不应该说。为什么呢?矛盾的过失也被消除了。如何呢?如果通过四羯磨受戒的人才是这里所指的"比丘"和"受戒的人",那么以此来说其他人如大迦叶长老等未受戒的人,在与他人同寝的时候也会产生同样的过失,在侮辱等时候也只会产生轻垢罪,这样的矛盾过失就被消除了。所有的老师都这样说。这就像是一种黑色的鱼。
因为他们受到极大的种姓傲慢所困扰,所以你们在我的教法中应当这样学习:"与第一禅的乐相应的,与不净观和安那般那相应的。"在论述中说的"对于膨胀相的想"是指获得第一禅的想。"色相的想"是指地遍等禅定的想。他解释说:"尊者,对于膨胀相的想没有明确,因为不净观不应增长;尊者,色相的想是明确的,因为遍境应该增长。"
五种受戒的次第在大品中有提到。"通过四羯磨"中,虽然羯磨是首先说的,但由于三种宣读和一种羯磨在意义和词句上没有差别,所以称为"四羯磨"。在注释中说"通过三种宣读和一种羯磨",但应该按照词句的顺序说"通过一种羯磨和三种宣读"。因为在这里,根据"比丘们,有四种行为,比丘们,有六种行为,不正当的行为,分裂的行为"的说法,即使是可被破坏的行为也有时被称为"行为",所以说"不可被破坏的"。


Yasmā akuppampi ekaccaṃ na ṭhānārahaṃ, yena appatto osāraṇaṃ ‘‘sosārito’’ti campeyyakkhandhake (mahāva. 395 ādayo) vuccati, tasmā ‘‘ṭhānārahenā’’ti vuttaṃ. Yadi evaṃ ‘‘ṭhānārahenā’’ti idameva padaṃ vattabbaṃ, na pubbapadaṃ iminā akuppasiddhitoti ce? Taṃ na, aṭṭhānārahena akuppena upasampanno imasmiṃ atthe anadhippetoti aniṭṭhappasaṅgato. Dvīhi panetehi ekato vuttehi ayamattho paññāyati ‘‘kevalaṃ tena akuppena upasampanno ayampi imasmiṃ atthe adhippeto ‘bhikkhū’ti, ṭhānārahena ca upasampanno ayampi imasmiṃ atthe adhippeto ‘bhikkhū’ti, kuppena upasampanno nādhippeto’’ti. Tenāyampi attho sādhito hoti ‘‘yo pana, bhikkhu, jānaṃ ūnavīsativassaṃ puggalaṃ upasampādeyya, so ca puggalo anupasampanno’’ti (pāci. 403) vacanato yāva na ñāyati, tāva samaññāyabhikkhupaṭiññāyabhikkhubhāvaṃ upagatopi na pubbe dassitasamaññāyabhikkhupaṭiññāyabhikkhu viya aññesaṃ bhikkhūnaṃ upasampannaṭṭhāne ṭhatvā omasanapācittiyādivatthu hoti, kevalaṃ anupasampannaṭṭhāne ṭhatvā ‘‘anupasampanne upasampannasaññī padaso dhammaṃ vāceti, āpatti pācittiyassā’’tiādi (pāci. 47) āpattivatthumeva hutvā tiṭṭhati. Akuppena upasampanno pana pacchā pārājikopi jātito upasampannaṭṭhāne tiṭṭhatīti ‘‘paṇḍako, bhikkhave, anupasampanno na upasampādetabbo, upasampanno nāsetabbo’’tiādinā (mahāva. 109) nayena vuttesu pana vajjanīyapuggalesu koci puggalo ‘‘upasampanno’’ti vuccati, nopi upasampannaṭṭhāne tiṭṭhati, koci tiṭṭhatīti veditabbaṃ.


好的,我来完整地直译这段巴利文:
因为即使是不可被破坏的,也有某些不应该存在的,因此被称为"被驱逐的"在僧伽论中。所以说"应该存在的"。
如果是这样,"应该存在的"这个词就应该说,而不需要前面的词语来证明不可被破坏。这不对,因为不应该存在的不可被破坏的受戒者在这个意义上是不被指定的,这是不合适的结果。但是通过这两个一起说的,这个意思就显现了:"仅仅通过那个不可被破坏的受戒,这个人也在这个意义上被指定为'比丘';通过应该存在的受戒,这个人也在这个意义上被指定为'比丘';但通过可被破坏的受戒,则不被指定。"
因此,这个意思也得到证实:根据"若比丘明知为不满二十岁的人授予受戒,那个人就是未受戒的"的说法,在还没确定之前,即使已经获得了根据共同的比丘、依据证言的比丘的身份,也不像之前说明的那样的比丘,而是站在未受戒的地位,只是成为"对于未受戒的人,以为他已受戒而教授法,犯波逸提罪"等过失的对象。但是通过不可被破坏的受戒,后来即使犯了根本戒,也仍然站在受戒的地位。因此,在说"阉人,比丘们,不应受戒,已受戒的应当驱逐"等关于应该被排斥的人的话中,有些人被称为"受戒的",但并不站在受戒的地位,有些人则是站在那个地位的。


Ettha pana atthi kammaṃ akuppaṃ ṭhānārahaṃ, atthi ṭhānārahaṃ nākuppaṃ, atthi akuppañceva na ṭhānārahañca, atthi nākuppaṃ na ca ṭhānārahanti idaṃ catukkaṃ veditabbaṃ. Tattha paṭhamaṃ tāva vuttaṃ, tatiyacatutthāni pākaṭāni. Dutiyaṃ pariyāyena bhikkhunisaṅghato ekatoupasampannāya liṅgaparivatte sati labbhati. Tassa hi puggalassa pubbe sikkhamānakāle laddhaṃ ñatticatutthaupasampadākammaṃ kiñcāpi akuppañceva ṭhānārahañca, purisaliṅge pana pātubhūte ‘‘anujānāmi, bhikkhave, taṃyeva upajjhaṃ tameva upasampada’’nti (pārā. 69) ettha apariyāpannattā tassa puggalassa kevalaṃ sāmaṇerabhāvāpattito kammaṃ dāni kuppaṃ jātanti vuccati. Liṅgaparivattena cīvarassa adhiṭṭhānavijahanaṃ viya tassa puggalassa bhikkhunisaṅghena katāya upasampadāya vijahanaṃ hotīti veditabbaṃ, aññathā so puggalo upasampanno bhikkhūti āpajjati. Atha vā liṅgaparivatte asatipitaṃ ekatoupasampadākammaṃ kuppati, yathāṭhāne na tiṭṭhati. Tasmā na tāva sā ‘‘bhikkhunī’’ti saṅkhyaṃ gacchati. Yasmā aññataraṃ pārājikaṃ dhammaṃ āpajjitvāpi anāpajjitvāpi uppabbajitukāmatāya gihiliṅgaṃ sādiyantiyā punapi upasampadā ubhatosaṅghe labbhati, tasmā tena pariyāyena ‘‘kuppatīti kuppa’’nti vuccati, yathāvuttakammadosābhāvato pana ‘‘ṭhānāraha’’nti. Bhikkhunī pana gihiliṅgaṃ sādiyantikāle na purisaliṅgapātubhāve sati bhikkhūsu upasampadaṃ labbhatīti sādhakaṃ kāraṇaṃ na dissati, sikkhaṃ paccakkhāya uppabbajitā ce, labhatīti eke, taṃ panāyuttaṃ bhikkhuniyā sikkhāpaccakkhanābhāvatoti amhākaṃ khantīti ācariyo. ‘‘Yathā ‘kattabba’nti vuttaṃ, tathā akate kuppatīti katvā karaṇaṃ satthusāsana’’nti gaṇṭhipade vuttaṃ. Yattha yattha ‘‘gaṇṭhipade’’ti vuccati, tattha tattha ‘‘dhammasirittherassa gaṇṭhipade’’ti gahetabbaṃ.


好的,我来完整地直译这段巴利文:
这里有四种情况需要了解:有不可被破坏且应该存在的行为,有应该存在但不可被破坏的行为,有既不可被破坏也不应该存在的行为,有既不可被破坏也不应该存在的行为。
其中,第一种已经说过了,第三和第四种是显而易见的。第二种情况,通过旁枝法可以在比丘尼僧团中获得。因为对于那个人,在之前的学习者时期获得的四羯磨受戒行为,虽然是不可被破坏且应该存在的,但由于男性相的显现,"我允许,比丘们,同样的导师,同样的受戒"中没有包括,所以现在这个行为就变成了可被破坏的,只是因为他获得了沙弥的地位。就像通过性别的转变而放弃了僧伽服的安置一样,对于那个人,通过比丘尼僧团所做的受戒也应该被放弃,否则他就成为受戒的比丘了。
或者,在性别转变时,先前的四羯磨受戒行为就变成了可被破坏的,因为不再适合原来的地位。因此,他还不能称为"比丘尼"。因为即使犯了某种根本戒律,或者没有犯,出于想要再次出家的愿望而接受在家人的地位,通过这种方式,在两个僧团中再次获得受戒,所以用"可被破坏"来称呼它。但由于没有前述的行为过失,所以称为"应该存在"。而比丘尼在接受在家人地位时,如果没有男性相的显现,是不能在比丘中获得受戒的,如果放弃学习,则可以获得,但这对于比丘尼来说是不恰当的,因为她没有放弃学习。
正如论述中所说的"如同说'应该做'一样,没有做而变成可被破坏,这就是佛陀教法的做法"。凡是说"在论述中"的地方,都应该理解为"在法护长老的论述中"。


Sājīvapadabhājanīyavaṇṇanā

‘‘Mahābodhisattā niyatā’’ti vuttaṃ anugaṇṭhipade. Yattha ‘‘anugaṇṭhipade’’ti, tattha ‘‘vajirabuddhittherassā’’ti gahetabbaṃ. Sāvakabodhipaccekabodhisammāsambodhīti vā tīsu bodhīsu sammāsambodhiyaṃ sattā bodhisattā mahābodhisattā nāma. Pātimokkhasīlabahukattā, bhikkhusīlattā, kilesapidahanavasena vattanato, uttamena bhagavatā paññattattā ca adhikaṃ, buddhuppādeyeva pavattanato uttamanti aññatarasmiṃ gaṇṭhipade. Kiñcāpi paccekabuddhāpi dhammatāvasena pātimokkhasaṃvarasīlena samannāgatāva honti, tathāpi ‘‘buddhuppādeyeva pavattatī’’ti niyamitaṃ tena pariyāyenāti. Tenāha ‘‘na hi taṃ paññattiṃ uddharitvā’’tiādi. Pātimokkhasaṃvaratopi ca maggaphalasampayuttameva sīlaṃ adhisīlaṃ, taṃ pana idha anadhippetaṃ. Na hi taṃ pātimokkhuddesena saṅgahitanti. Samantabhadrakaṃ kāraṇavacanaṃ sabbasikkhāpadānaṃ sādhāraṇalakkhaṇattā imissā anupaññattiyā ariyapuggalā ca ekaccaṃ āpattiṃ āpajjantīti sādhitametaṃ, tasmā ‘‘na hi taṃ samāpanno methunaṃ dhammaṃ paṭisevatī’’ti aṭṭhakathāvacanaṃ asamatthaṃ viya dissatīti? Nāsamatthaṃ, samatthameva yasmiṃ yasmiṃ sikkhāpade sāsā vicāraṇā, tassa tasseva vasena aṭṭhakathāya pavattito. Tathā hi kaṅkhāvitaraṇiyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. nidānavaṇṇanā) udakukkhepasīmādhikāre ‘‘timaṇḍalaṃ paṭicchādetvā antaravāsakaṃ anukkhipitvā uttarantiyā bhikkhuniyā’’ti vuttaṃ bhikkhunivibhaṅge āgatattā. Eseva nayo aññepi evarūpesu. Kimatthanti ce taṃ? Pāḷikkamānuvattanena pāḷikkamadassanatthaṃ. Tatridaṃ samāsato adhippāyadīpanaṃ – padasodhammasikkhāpadassa tikaparicchede upasampanne upasampannasaññī, anāpatti, akaṭānudhammasikkhāpadavasena upasampanne ukkhittake siyā āpatti, tathā sahaseyyasikkhāpadeti evamādi. Attho panettha parato āvi bhavissati.

Yaṃ vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘tatopi ca maggaphalacittameva adhicittaṃ, taṃ pana idha anadhippeta’’nti ca, ‘‘tatopi ca maggaphalapaññāva adhipaññā, sā pana idha anadhippetā. Na hi taṃsamāpanno bhikkhu methunaṃ dhammaṃ paṭisevatī’’ti. ‘‘Tatra yāyaṃ adhisīlasikkhā, ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā sikkhā’’ti imāya pāḷiyā virujjhati. Ayañhi pāḷi adhisīlasikkhāva idha adhippetā, na itarāti dīpeti. Aṭṭhakathāvacanaṃ tāsampi tiṇṇaṃ lokiyānaṃ adhippetataṃ dīpeti. Ayaṃ panettha aṭṭhakathādhippāyo – tissopi lokiyā sikkhā imasmiṃ paṭhamapārājike sambhavanti, kālenāpi adhicittapaññālābhī bhikkhu tathārūpaṃ asappāyaṃ paccayaṃ paṭicca tato tato adhicittato, adhipaññāto ca āvattitvā sīlabhedaṃ pāpuṇeyyāti ṭhānametaṃ vijjati, na lokuttaracittapaññālābhī, ayaṃ nayo itaresupi sabbesu adinnādānādīsu sacittakesu labbhati, acittakesu pana itaropi. Tathāpi kevalaṃ vinayapiṭakassa, pātimokkhasīlassa ca saṅgāhakattā ‘‘sikkhaṃ appaccakkhāyā’’ti imasmiṃ uttarapade paccakkhānārahā adhisīlasikkhāva lokiyāti dassanatthaṃ pāḷiyaṃ ‘‘tatra yāyaṃ adhisīlasikkhā, ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā sikkhā’’ti vuttanti veditabbaṃ.


好的,我来完整地直译这段巴利文:
关于"与生活相关"的解释:
在旁注中说,"大菩萨是确定的"。凡是说"在旁注中"的地方,都应该理解为"在金刚智长老的旁注中"。声闻菩提、独觉菩提、正等菩提这三种菩提中,在正等菩提的众生被称为大菩萨。由于对波罗提木叉戒行多、具有比丘戒行、以破除烦恼的方式行事,以及被最高的世尊制定,从佛陀出现开始就一直存在,因此被称为最高。虽然独觉佛也依法性而具有波罗提木叉律仪戒,但由于"从佛陀出现开始就一直存在"这个限定,因此也可以这样说。因此说"不是超越了那个规定"等。
波罗提木叉律仪戒以及与道果相应的戒行是增上戒,但这里并不指它。因为它不是被波罗提木叉教诵所包括的。"具有普遍性的原因词"是因为它是所有学处的共同特征,通过这个补充规定,圣者也有时会犯某种过失,因此"不是他已学习欲行"的注释似乎是不充分的。但不是不充分,而是在哪里有关于学处的讨论,就根据那个来说明注释的立场。
例如,在《疑惑渡脱》的关于界限水洒的章节中,说"遮蔽三界,不举内衣,比丘尼渡河"。其他类似的情况也是如此。这是为什么呢?为了显示依据经文而不是偏离经文。总的来说,这里的意思是:在三品中,对于受戒的人认为是受戒的,没有过失;对于被驱逐的未受戒的人,可能有过失,如同共寝的学处等。但这个意思将在后面阐明。
关于注释中说的"更高的心定也是增上定,但这里并不指它"和"更高的智慧也是增上慧,但这里也不指它。因为具有它的比丘不会实践欲行"。这与"那里,所谓的增上戒学,这就是在这个意义上被指定的学"这段经文相矛盾。这段经文明确说,增上戒学才是在这里被指定的,而不是其他的。注释的话是指这三种世间学都可能出现在第一根本戒中。即使获得更高的定慧的比丘,由于某种不适当的因缘,也可能从那更高的定慧中退失而犯戒。这不仅适用于获得出世间定慧的人,在其他一切有心的偷盗等过失中也是如此,无心的就更是如此。
但是,仅仅为了包括戒律藏和波罗提木叉戒,才说"不放弃学习"这个词,是为了显示世间的增上戒学才是被指定的。


Ettha sikkhāti kāyavacīduccaritato viratī ca cetanā ca, aññatra cetanāyeva veditabbā. Sikkhāpadanti sauddesasikkhāpadaṃ, ekaccaṃ anuddesasikkhāpadañca labbhati. Cittassa adhikaraṇaṃ katvāti tasmiṃ sikkhatīti adhikaraṇatthe bhummanti dassanatthaṃ vuttaṃ. Yathāsikkhāpadanti paccavekkhaṇavasena vuttaṃ. Sīlapaccavekkhaṇāpi hi sīlameva, tasmā suppaṭicchannādicārittesu virativippayuttacetanaṃ pavattentopi sikkhaṃ paripūrentotveva saṅkhyaṃ gacchati. ‘‘Sampajānamusāvāde pācittiya’’nti (pāci. 2) vuttamariyādaṃ avītikkamanto ‘‘tasmiñca sikkhāpade sikkhatī’’ti vuccati. Aññatarasmiṃ pana gaṇṭhipade vuttaṃ ‘‘sikkhāti taṃ sikkhāpadaṃ sikkhanabhāvena pavattacittuppādo. Sājīvanti paññatti. Tadatthadassanatthaṃ pubbe methunasaṃvarassetaṃ adhivacana’’nti. Yasmā sikkhāya guṇasammatāya puññasammatāya tantiyā abhāvato lokassa dubbalyāvikammaṃ tattha na sambhavati. Patthanīyā hi sā, tasmā ‘‘yañca sājīvaṃ samāpanno, tattha dubbalyaṃ anāvikatvā’’ti vuttaṃ. Āṇāya hi dubbalyaṃ sambhavatīti āyasmā upatisso.

Sikkhāpaccakkhānakathāvaṇṇanā

Etthayāmīti amukasmiṃ titthāyatane, gharādimhi vā. Bhāvavikappākārenāti ‘‘ahaṃ assa’’nti āgatattā yaṃ yaṃ bhavitukāmo, tassa tassa bhāvassa vikappākārena, bhikkhubhāvato aññabhāvavikappākārenāti adhippāyo.

46.Handāti vacasāyeva. Gihibhāvaṃ patthayamānotiādipadehi cittaniyamaṃ dasseti. Ekeneva cittena sikkhāpaccakkhānaṃ hoti, na tadabhāvenāti.



好的,我来完整地直译这段巴利文:
这里,学习是通过身体语言和恶行的弃绝,以及意愿的弃绝,除了意愿的弃绝以外,其他都需要被学习。学习处是指明确的学习处,也可以是非明确的学习处。通过心的支配,即在那个学习处中学习,这是为了显示支配的意思。就像学习处一样,通过反省的方式被说。戒律反省也是戒律本身,因此,在具有善行和恶行的行为中,即使没有恶行的意愿,学习也可以被完成,并且可以被计算。"在不欺骗的誓言中犯波逸提罪"等,这些规则不被违反,因此被称为"在那个学习处中学习"。在另外一个旁注中说,"学习是通过学习处的学习,没有学习的意愿,这是一个生命的规定。这是为了显示那个意思,之前的欲行的弃绝,这是一个古老的规定"。
因为学习是具有善行和恶行的,因此在世间中不会出现恶行的结果。这是因为学习是具有善行的,因此"如果他已经学习,那么恶行的结果就不会出现"等被说。阿难尊者也说,恶行的结果可能会出现。
学习反省的解释:
这里是指某个寺庙或家中。通过心的支配,即"我将会"等,如果想要学习某种行为,那么就通过心的支配来学习,如果想要学习比丘的行为,那么就通过其他的支配来学习,这是为了显示支配的意思。
46.这是通过语言的方式,显示出自己的心愿,例如"我将会"等,这是为了显示自己的心愿。只有通过一个心愿,学习反省才会出现,否则就不会出现。

51.Buddhaṃ dhammantiādipadehi khettaniyamaṃ dasseti. Tattha ādito cuddasahi padehi sabhāvapariccāgo, pacchimehi aṭṭhahi bhāvantarādānañca dassitaṃ hoti. Paccakkhāmi dhārehīti etehi kālaniyamaṃ dasseti. Vadatīti iminā padena payoganiyamaṃ dasseti. Viññāpetīti iminā vijānananiyamaṃ dasseti. Ummattako sikkhaṃ paccakkhāti, ummattakassa santike sikkhaṃ paccakkhātītiādīhi puggalaniyamaṃ dasseti. Ariyakena milakkhassa santike sikkhaṃ paccakkhātītiādīhi pana puggalādiniyamepi sati vijānananiyamāsambhavaṃ dasseti. Tattha ‘‘yāya milakkhabhāsāya kālaniyamo natthi, tāyapi bhāsāya kālaniyamatthadīpane sati sikkhāpaccakkhānaṃ ruhatīti no matī’’ti ācariyo. Davāyātiādīhi khettādiniyame satipi cittaniyamābhāvena na ruhatīti dasseti. Sāvetukāmo na sāvetīti cittaniyamepi sati payoganiyamābhāvena na ruhatīti dasseti. Aviññussasāveti, viññussa na sāvetīti cittakhettakālapayogapuggalavijānananiyamepi sati yaṃ puggalaṃ uddissa sāveti, tasseva savane na ruhati, na aññassāti dassanatthaṃ vuttaṃ, tena vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘yadi ayameva jānātūti ekaṃ niyametvā āroceti, tañce so eva jānāti, paccakkhātā hoti sikkhā. Atha so na jānāti…pe… appaccakkhātā hoti sikkhā’’ti. Sabbaso vā pana na sāveti, appaccakkhā hoti sikkhāti cittādiniyameneva sikkhā paccakkhātā hoti, na aññathāti dassanatthaṃ vuttaṃ. Ettāvatā ‘‘sikkhā…pe… dubbalyaṃ anāvikatvā’’ti padassa padabhājanaṃ tīhi ākārehi dassitaṃ hoti. Tattha dve amissā, pacchimo eko missoti veditabbo. Teneva vacībhedenāti tadatthadīpanamattaṃ vacanaṃ sutvāva teneva vacībhedena jānāpetīti attho. Cittasampayuttanti paccakkhātukāmatācittasampayuttaṃ. Samayaññū nāma tadadhippāyajānanamattena hoti.



好的,我来完整地直译这段巴利文:
51.通过"佛陀、法"等词语显示出领域的限制。在这里,从开始到最后通过十四个词显示出性状的放弃,并且在最后通过八个词显示出心的转变。通过"我见到"显示出时间的限制。通过"说"这个词显示出言语的限制。通过"使人知道"这个词显示出了解的限制。通过"精神病患者学习反省"和"在精神病患者面前学习反省"等词语显示出个人的限制。在高贵者和精神病患者的面前学习反省等情况下,也显示出了解的限制是有可能的。
在这里,"通过精神病的语言没有时间限制,而通过这种语言的时间限制显示出学习反省的可能性"是老师所说的。通过"很难"等词语显示出领域的限制,即使在心的限制下也不可能存在。想要教导但不教导,即使在心的限制下也不可能存在,这是通过言语的限制显示的。对于无知者的教导,对于有智慧者则不教导,即使在心、领域、时间、言语、个人的了解的限制下,所教导的个人,只对他自己有影响,而不对他人有影响,这是为了显示的。
因此在注释中说,"如果他只知道这个,就以一个限制来告知,他知道的就是,学习反省就会显现。如果他不知道……则学习反省就会不显现"。整体上也不教导,学习反省就会不显现,而不是其他的,这是为了显示的。因此,到此为止,"学习……没有恶行的结果"这个词的分解通过三种方式得以显示。在这里,有两个无失,最后一个是有失的。
因此,通过言语的划分,是为了显示那个意思,听到这个言语后,通过那个言语的划分来使人明白。心的结合是为了显示想要直接反省的心的结合。被称为"时知者"的人,仅仅是基于那个意思的了解。

53.Vaṇṇapaṭṭhānaṃ buddhaguṇadīpakaṃ suttaṃ. Upāligahapatinā vuttā kira upāligāthā. Paññāṇaṃ saññāṇanti atthato ekaṃ, tasmā bodhipaññāṇanti bodhisaññāṇaṃ, bodhibījanti vuttaṃ hoti.

Dvinnampi niyametvāti ettha ‘‘dvīsupi jānantesu eva paccakkhāmīti adhippāyena vutte tesu eko ce jānāti, na paccakkhātā hotī’’ti aññatarasmimpi gaṇṭhipade vuttaṃ, taṃ aṭṭhakathāya na sameti. ‘‘Gihī homī’’ti vā ‘‘gihimhī’’ti vā vutte kiñcāpi vattamānavacanaṃ hoti. ‘‘Dhārehī’’ti atthābhāvā ca ‘‘dhārehī’’ti vutte ca parassupari gacchati, tasmā na hoti. Sandiṭṭhikaṃ dhammanti sabbattha dhammavacanaṃ vuttaṃ yaṃ sandhāya ‘‘sandiṭṭhika’’nti vadati, taṃ pakāsetuṃ. Aññathā ‘‘vijitavijayaṃ paccakkhāmī’’ti vutte cakkavattiādīsupi tappasaṅgato buddhasaddopi avasāne vattabbo bhaveyya. Ācariyavevacanesu pana yo maṃ pabbājesītiādi upajjhaṃ aggahetvā, paraṃ vā uddissa pabbajitaṃ sandhāya vuttanti. Okallakoti kapaṇādhivacanaṃ. Moḷibaddhoti sikhābaddho, omukkamakuṭo vā. Cellako athero. Ceṭako majjhimo. Moḷigallo mahāsāmaṇero. Manussaviggahanāgādīnaṃ nāgarūpādīnaṃ vā santike, bhāsājānanakinnarādīnaṃ vā. ‘‘Devatā nāma mahāpaññā’’ti kira pāṭho. Davāyāti sahasā. Ravābhaññenāti khalitabhaññena. Akkharasamayānañhi nābhiññātāya vā karaṇānaṃ avisadatāya vā hoti ravābhaññaṃ. Avidheyyindriyatāya ‘‘potthakarūpasadisassā’’ti vuttaṃ, garumedhassa mandapaññassa. Kittāvatā pana garumedho hotīti ce? Samaye akovidatāya.

Sikkhāpaccakkhānakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Mūlapaññattikathāvaṇṇanā



好的，我来完整地直译这段巴利文：
53.关于色彩的基础，佛陀的品质之光的经文。听说是由乌帕利居士所说的乌帕利颂。智慧的认识是一个，因此说是菩提智慧，称为菩提种子。
"限制二者"的意思是，在这里"只有在知道两个的情况下才会直接见到"，在某个旁注中也有提到，如果其中一个知道，则不会显现出直接的见解，这与注释不符。"我在家"或"在家中"的说法，虽然是指当前的情况。"持有"的意思是缺乏意义，因此说"持有"是指他人，因此不成立。显现法是指所有地方的法的说法，所指的"显现"是为了阐明它。另一方面，"我直接见到胜利"的说法也适用于转轮圣王等，佛陀的称谓也应在最后适用。
在老师的言辞中，"谁让我出家"等是指不抓住自己，或是指他人出家的意思。Okallako是指小气的意思。Moḷibaddho是指束发，或是指顶戴。Cellako是指无知的。Ceṭako是指中等的。Moḷigallo是指大比丘。在人类和龙等的存在中，或是在说话的天人等的存在中，"神明是伟大的智慧"的说法。Davāyāti是指突然。Ravābhaññenāti是指粗鲁的说法。在字母的界限内，因不知或因行为的不清晰而产生的粗鲁说法。由于不应有的感官能力，"像书籍的样子"的说法，指的是沉重的愚钝。那沉重的愚钝究竟是什么呢？是由于时间的不熟练。
学习反省的解释已结束。
基础的规定的解释。

55. ‘‘Paṭisevatināmā’’ti padaṃ mātikāyaṃ natthi, tasmā ‘‘paṭiseveyyāti etthā’’tiādimāha. ‘‘Eso methunadhammo nāmā’’ti sabbapāḷipotthakesu, aṭṭhakathāyaṃ ‘‘eso vuccati methunadhammo nāmā’’ti uddhaṭā. Itthiyā nimittena attano nimittanti duviññeyyametaṃ dassitaṃ. Attano nimittena itthiyā nimittaṃ suviññeyyattā na dassitaṃ. Cattāri ṭhānāni muñcitvāti ettha abbhantaratalaṃ chupantaṃyeva sandhāya vuttaṃ, acchupantaṃ nīharantassa anāpatti. Majjhanti aggappadesaṃ. Uparibhāgamajjhanti uparibhāgassa aggappadesaṃ. Naṭṭhakāyappasādanti ettha upahatindriyassa āpattisambhavato idhāpi āpattīti ce? Neti dassanatthaṃ ‘‘matacammaṃ vā’’tiādi vuttaṃ. Matacammañhi anupādinnaṃ, upādinne eva pārājikāpatti. Apidhāya appaṭicchādetvā. Yathā dantā na dissanti, tathā pidhāyeva nisīditabbanti adhippāyo.

Gonasoti goṇapiṭṭhiko maṇḍalasappo, yassa piṭṭhe lohitakāni maṇḍalāni dissanti. Kalalaparicayavāricāramacchaggahaṇena kiñcāpi samudde mahāmukhā hatthisarīrampi ekappahārena gilituṃ samatthā tato mahantatarā ca gahitā honti, tesaṃ mukhādīsu methunadhammo na sambhavatīti tattha ṭhānaparicchedo natthīti eke, vicāretvā gahetabbaṃ. Etameva hīti anantaraṃ sandhāya. Saddhiṃ yojanāya akkharayojanāya. ‘‘Paññattaṃ pana sikkhāpadaṃ sabbehipi lajjīpuggalehi samaṃ sikkhitabbabhāvato samasikkhatā nāmāti vuttattā sabbasikkhāpadaṃ sabbabhikkhūhi sikkhitabbaṃ. Na hi kassaci ūnamadhikaṃ vā atthī’’ti tassa gaṇṭhipade vuttaṃ. Parivāre pana –

‘‘Na ukkhittako na ca pana pārivāsiko,

Na saṅghabhinno na ca pana pakkhasaṅkanto;

Samānasaṃvāsakabhūmiyā ṭhito,

Kathaṃ nu sikkhāya asādhāraṇo siyā’’ti. (pari. 479) –

Vuttaṃ. Tadaṭṭhakathāya ca ‘‘ayaṃ pañhā nahāpitapubbakaṃ sandhāya vuttā. Ayañhi khurabhaṇḍaṃ pariharituṃ na labhati, aññe labhanti. Tasmā sikkhāya asādhāraṇo’’ti vuttaṃ. Taṃ sabbaṃ yathā saṃsandati sameti, tathā veditabbaṃ . Bhikkhunīnaṃyeva sādhāraṇāni sikkhāpadānipi bhikkhu sikkhati, evamaññopi anhāpitapubbako bhikkhu taṃ sikkhāpadaṃ sikkhati eva tadatthakosallatthanti katvā sabbampi sikkhāpadaṃ samasikkhatā nāmāti. Yaṃ taṃ vuttanti sambandho. ‘‘Tisso itthiyo’’tiādivibhaṅgotaṃniyāmakotilakkhaṇattā vatthuniyamanatthaṃ vuttaṃ. Tena amanussitthippasaṅgena kate suvaṇṇarajatādimaye paṭikkhipati. Ito paṭṭhāya ye ca ‘‘tayo atthavase paṭicca vibhaṅgo pavattatī’’ti pubbe vuttā, te yathāsambhavaṃ yojetvā veditabbā.

Paṭhamacatukkakathāvaṇṇanā



“名为‘适用’”的词在大纲中不存在，因此说“在这里适用”等。 “这名为男女法”的说法在所有的巴利文经典中，注释中提到“这被称为男女法”。因女性的缘故，自己的缘故，这两者的了解是显而易见的。因自己的缘故，女性的缘故，由于女性的特征不易被理解，因此没有显示出来。四个地方被放弃，在这里是指内部的深处，只有在深处没有被放弃的情况下，没有过失。中间是指高处的地方。上部中间是指上部的高处。关于“无身体的美丽”在这里由于受伤的感官可能产生过失，是否在这里也有过失？不是的，为了显示“是否有死皮”等的说法。死皮是指没有依赖的，对于有依赖的才有波罗夷罪。用来遮盖，不完全遮盖。就像牙齿不显现一样，因此意图是应当坐在遮盖之下。
“牛”是指牛的背部的蛇，背部上可见红色的图案。通过聚集水流抓捕鱼，虽然在海中有大口的象体也能用一只手抓住，但更大的鱼则被抓住，在它们的口中等处，男女法是不可能存在的，因此在那里没有地方的限制，经过考虑应当理解。正是指这个。与之相连，字母的结合。 “然而，所有的学习条款都应与所有害羞的人一起学习，因此说所有的学习条款都应被所有比丘学习。”确实没有任何人少于或多于的说法在此处被提到。
关于随行的部分：
“无论是被抬起的，或是被随行的，或是被僧团分裂的，或是被分开的；在相同的居住地上站着，如何能在学习上成为不寻常的呢？”（《增支部》479）如是说。关于那注释，“这个问题是关于未曾洗过的，因此说。因为确实无法避免兽类的伤害，其他人却可以避免。因此说在学习上是不寻常的”。所有这些都应当理解为相互关联，如此被理解。比丘尼所学习的普通学习条款，男比丘也学习，如此其他未曾洗过的男比丘也学习这个学习条款，故而说所有的学习条款都应共同学习。所说的正是这个。 “三种女性”的说法等是由于界定的标志而被提出以限制对象。因此，由于非人类女性的缘故，拒绝黄金、白银等的物质。从这里开始，曾经说过“根据三种原因而产生的分裂”，应当根据情况理解。
第一四分的解释。

57.Āpatti pārājikā assa hotīti ettha yasmā sā akusalā āpatti tassa bhikkhuno sīlasambhavaṃ abhibhavati, rāgābhibhave tasmiṃ pārājikāti laddhanāmā pubbabhāge āpannā dukkaṭathullaccayādayo āpattiyo abhibhavitvā vināsetvā sayamevekā assa. Vatthunā sabhāgāhi vā asabhāgāhi vā aññāhi pārājikattena samānajātikāhi āpattīhi sayaṃ nābhibhavīyatīti eke. Taṃ taṃ pubbe vicāritameva. Yadā pana catassopi pārājikāpattiyo ekato honti, tadā tā tassa bhikkhuno bhikkhubhāvaṃ abhibhavanti, abhikkhuṃ karonti, anupasampannaṃ karonti, samaññāyapi bhikkhu na hoti. Omasavādapācittiyaṃ na janetīti eke. Dutiyena atthavikappena pārājikassa dhammassa patti sampatti āpattīti attho saṅgahito hotīti katvā āpattisampattivādīnaṃ saṅgahito hoti, yujjati cesā parasāpekkhā. Sāpattiko nāma so bhikkhu hoti, aññathā tassa khaṇabhaṅgena anāpattiko bhaveyya, na ca hotīti. Kadā pana hotīti? Yadā kālaṃ karoti, yadā ca sikkhaṃ paccakkhāya sāmaṇerādibhūmiyaṃ tiṭṭhati. Yadi evaṃ sikkhāya paccakkhātāya pārājikāpatti paccakkhātā hoti sikkhā cāti ubhayaṃ tassa ekato atthi, saṅghādisesādiāpatti sikkhāpaccakkhānena kiṃ na paccakkhātā, puna upasampannena desāpetabbā. Sikkhāpaccakkhānaṃ āpattivuṭṭhānaṃ jātaṃ, abhikkhu āpattito vuṭṭhāti, gahaṭṭho vuṭṭhāti, sāmaṇero vuṭṭhāti, tato vinayavirodhā na vuṭṭhāti. Hañci pana vuṭṭhāti gahaṭṭho, sāmaṇero vā sīlasampannova jhānalābhī assa, sotāpattiphalassa vā arahattaphalassa vā lābhī assa, pārājikāpattiyā sāpattiko arahā assa. Ukkhittako uppabbajito vā parivāsāraho mānattāraho uppabbajito vā sīlasampanno jhānalābhī assa, sotāpattiphalassa, arahattaphalassa vā lābhī assa, sāpattiko santarāyiko arahā assa, so puna upasampanno parivāsaṃ, mānattaṃ vā datvā abbhetabbo ukkhittako osāretabboti samāno ayaṃ upalabbhoti.

Ayaṃ panettha vinicchayo – pārājikaṃ dhammaṃ āpanno yāva bhikkhubhāvaṃ paṭijānāti sādiyati saṃvāsaṃ, santarāyikattā uposathadivasādīsu gahaṭṭhassa viya sayameva sīlaṃ samādiyantassapi na sīlasamādānaṃ ruhati, pageva jhānādīni. So ce bhikkhubhāvaṃ na sādiyati na paṭijānāti saṃvāsaṃ na sādiyati, kevalaṃ bhikkhūnaṃ āvikatvā rājavericorādibhayena kāsāvaṃ na pariccajati, anupasampannova hoti sahaseyyādiṃ janeti, sīlassa ca jhānādīnañca bhāgī hoti. Vuttañhetaṃ bhagavatā –

‘‘Āpannena visuddhāpekkhena santī āpatti āvikātabbā, āvikatā hissa phāsu hoti, paṭhamassa jhānassa adhigamāyā’’tiādi (mahāva. 134-135).


“若是有波罗夷罪”在这里，因为那是不善的过失，故而对该比丘的戒行产生压制，因贪欲的压制而使其成为波罗夷，早已因诸如不善、无德的过失而遭受过失的影响，自己也会因此而被毁灭。关于对象，无论是有部分的还是无部分的，或其他的，因波罗夷而同类的过失不会被自己压制，因此有些人认为。对此之前已被考虑。当四种波罗夷过失同时存在时，那时它们会压制该比丘的比丘身份，使其成为比丘，成为不受戒者，甚至在名义上也不再是比丘。关于“关于饮酒的过失不会产生”的说法，有些人这样认为。
第二种意义是，波罗夷法的过失与过失的结合被称为过失的结合，故而与过失的结合者的看法相合，这种情况下这属于他人。名为“有过失者”的比丘，若非如此，则因瞬间的破坏而成为没有过失者，且不会成为。何时才会如此呢？当他进行行为时，或在拒绝学习的情况下站在沙门等的地位上。如果这样，若因拒绝学习而成为波罗夷的过失，若因学习而成为过失，这两者同时存在，若因僧团余留的过失而不被认定，是否还会被认定？学习的过失已显现，成为比丘的过失显现，居家者显现，沙门显现，因此因戒律的违背而不显现。
然而，若居家者或沙门具备戒行，若有禅定的获得，若获得初果或阿罗汉果，若因波罗夷的过失而成为有过失者。被抬起者或出家者因身份的缘故而成为出家者，具备戒行，若有禅定的获得，若获得初果或阿罗汉果，若因波罗夷的过失而成为有过失者，若再次被认定为出家者，给予身份或名誉的情况下应当被抛弃。
在这里的判别是——一旦遭受波罗夷法的影响，直到承认比丘的身份，接受居住，因其紧急性，在安居日等情况下，居家者即便自我修持戒行，也不具备戒行的有效性，甚至禅定等也然。若他不承认比丘身份，不接受居住，只是为了比丘的名义而不放弃袈裟，成为不受戒者，便会使人产生恐惧，成为不受戒的，且成为戒律和禅定的部分。佛陀曾说过：
“被波罗夷影响者应当被显露，显露的他是容易的，获得第一禅的果位。”（《大品经》134-135）


Tattha santī āpattīti sāvasesānavasesappabhedā sabbāpi āpatti āpannā adhippetā. Evaṃ santepi pageva gahaṭṭhādibhūmiyaṃ ṭhito jhānādīnaṃ bhāgī assa suddhante ṭhitattā, yo pana ukkhittako anosārito, garudhammaṃ vā āpajjitvā avuṭṭhito sikkhaṃ paccakkhāya gahaṭṭhādibhūmiyaṃ ṭhito, na so jhānādīnaṃ bhāgīyeva bhavati na suddhante ṭhitattā, sakaraṇīyattā ca, teneva bhagavatā ‘‘so puna upasampanno osāretabbo’’ti vuttaṃ, tasmā tassa puggalassa te bhikkhukāle āpannā antarāyikā dhammā vippaṭisāraṃ janayitvā avippaṭisāramūlakānaṃ pāmojjādīnaṃ sambhavaṃ nivārenti, no sakāsāvesuyeva. No ce nivārenti, sambhavati. Garukaṃ āpajjitvā bhikkhūnaṃ āvikatvā ce uppabbajito, pakatatto hutvā uppabbajitoti katvā jhānādīnaṃ bhāgī assa ‘‘āvikatā hissa phāsu hotī’’ti vuttattā. Pageva bhikkhukāle, na tveva ukkhittako sakaraṇīyattāti eke. Tadanuvattanako pana taṃ laddhiṃ pahāya bhāgī assa. Na, bhikkhave, sagahaṭṭhāya parisāya (mahāva. 154) sikkhāpaccakkhātakassa antimavatthuṃ ajjhāpannakassa nisinnaparisāyāti (mahāva. 183) ettha gahaṭṭho nāma pakatiyā gihiliṅge ṭhito. Sikkhaṃ paccakkhāya bhikkhuliṅge ṭhito sikkhāpaccakkhātako. So sakāsāvesu sāpekkhattā sāmaṇerabhāvaṃ patthayamāno teneva liṅgena tīhi saraṇagamanehi sāmaṇero hoti. Antimavatthuṃ ajjhāpanno saṃvāsaṃ sādiyantopi pacchā pubbe vuttakkamena asādiyitvā sāmaṇerabhāvaṃ patthayamāno sikkhāpaccakkhātako viya tīhi saraṇagamanehi sāmaṇero hoti, na puna kāsāvaṃ paṭiggāhāpetabbo bhikkhūhi paṭhamaṃ dinnaliṅgeyeva ṭhitattā. Yo pana pārājiko codiyamāno parājitvā ‘‘handa, bhante, sāmaṇero bhavāmi, saraṇāni dethā’’ti vadati, ‘‘sādhu gaṇhāhī’’ti na vattabbo, gihiliṅge ṭhapetvā puna kāsāyāni paṭiggāhāpetvā pabbājetabbo. ‘‘Idaṃ pana sabbaṃ attano matiyā vuttattā vicāretvā gahetabba’’nti ācariyo vadati. Pavesanaṃ nāma aṅgajātaṃ pavesentassa aṅgajātena samphusanaṃ. Paviṭṭhaṃ nāma yāva mūlā pavesentassa vippakatakāle vāyāmakālo. Sukkavissaṭṭhisamaye aṅgajātaṃ ṭhitaṃ nāma. Uddharaṇaṃ nāma nīharaṇakālo. Gaṇṭhipade pana ‘‘vāyāmato oramitvā ṭhānaṃ ṭhitaṃ nāmā’’ti vuttaṃ, taṃ asaṅkarato dassanatthaṃ vuttaṃ. Pavesanapaviṭṭhauddharaṇakālesupi sukkavissaṭṭhi hotiyeva.

Paṭhamacatukkakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Ekūnasattatidvisatacatukkakathāvaṇṇanā

59-

好的,我来完整地直译这段巴利文:
在这里,"有过失"是指所有包括有余和无余的过失都被指定。即使这样,更何况在居家者等地位上的人,由于住在清净的地位上,因此可以获得禅定等。但是被抛弃而未被安置的人,或是犯了重戒而未得到解脱的人,拒绝学习而住在居家者等地位上,并不能真正获得禅定等,因为有责任。因此世尊说"他再次受戒后应当被安置"。因此,对于那个人,在比丘时期所犯的危险法会引起悔恨,阻碍了以悔恨为基础的欢喜等的出现,而不仅仅是在袈裟下。如果不阻碍,就会出现。如果犯了重戒而被抛弃,后来重新出家,成为正常者,则可以获得禅定等,"显露的他是容易的"的说法。更何况在比丘时期,而不是被抛弃的,因为有责任。但是追随者应该放弃那种观点而获得。
"不是,比丘们,对于有家庭的集会"、"对于拒绝学习的最后事物的人坐在集会中"等,这里的"有家庭的"是指本来就住在居士地位上的人。拒绝学习而住在比丘地位上的,是拒绝学习的人。由于在袈裟下有期待,渴望沙门地位,因此以那个标志,凭借三皈依成为沙门。最后事物的人,虽然接受居住,但后来不接受前述的方式,渴望沙门地位,就像拒绝学习的人一样,凭借三皈依成为沙门,不应该再次给予袈裟,因为他一直保持最初给予的标志。但是,如果被指责为波罗夷者辩护说"好的,尊者,我要成为沙门,请给我皈依",不应该说"好的,拿去吧",应该让他留在居士地位,再次给予袈裟后再度出家。
"但是这一切都是根据自己的观点而说的,应该仔细考虑后接受"的老师这样说。
"插入"是指将肢体插入。"已插入"是指直到根部插入时的努力时期。在精液排出时,肢体处于立即状态。"拔出"是指拔出的时期。但是在旁注中说"从努力中退出后的状态",这是为了不产生疑虑而说的。在插入、已插入、拔出的时期,也一定会有精液排出。
第一四分的解释完毕。
第69-72四分的解释
59-

60. ‘‘Mataṃ yebhuyyena akkhāyita’’nti vacanato amataṃ yebhuyyena khāyitampi pārājikavatthumevāti dasseti. Sabbaso khāyitaṃ, uppāṭitaṃ vā thullaccayavatthumevāti dasseti, tathā ‘‘yebhuyyena khāyita’’nti vacanato mataṃ sabbakhāyitaṃ, uppāṭitaṃ vā dukkaṭavatthūti dasseti. Na ca sāvasesaṃ paññapenti. Kiṃ kāraṇā? Idañhi sikkhāpadaṃ lokavajjaṃ, na paṇṇattivajjaṃ. Tattha sikkhāpadanti pārājikaṃ adhippetaṃ. Tattha thullaccayampi hi lokavajjaṃ, na paṇṇattivajjaṃ. Atha vā ubhayampi anavasesaṃ paññattaṃ. Pārājikakhette hi heṭṭhimakoṭiṃ pāpetvā ṭhapite tato paraṃ thullaccayanti paññattameva hoti. Tattha thullaccayakhettampi pārājikakhettaṃ viya heṭṭhimaparicchedena vuttanti veditabbaṃ. Upaḍḍhakkhāyite thullaccayanti yattha nimittaṃ khāyitaṃ, taṃ dukkaṭavatthūti veditabbaṃ. Etthāha – paṇṇattivajjaṃ kiṃ sāvasesameva bhagavā paññāpetīti? Na. Ekaṃsato pana yathāsambhavaṃ tattha tattha pakāsayissāma, kimatthaṃ pana bhagavā upaḍḍhakkhāyite pārājikaṃ na paññāpesīti ayaṃ tāva apucchā buddhavisayattā vinayapaññattiyā. Idaṃ panettha kāraṇapatirūpakaṃ ‘‘upaḍḍhabhāvassa dubbinicchayattā’’ti. Yebhuyyena khāyitaṃ nāma vaccamaggapassāvamaggamukhānaṃ catūsu koṭṭhāsesu dve koṭṭhāse atikkamma yāva tatiyakoṭṭhāsapariyosānā khāditaṃ, tatiyakoṭṭhāsaṃ atikkamma yāva catutthakoṭṭhāsapariyosānā dukkaṭavatthu.

Yadipi nimittaṃ sabbaso khāyitanti ‘‘jīvamānakasarīraṃyeva sandhāya vutta’’nti vadanti, taṃ vīmaṃsitvā gahetabbaṃ. Allasarīreti abhinave, akuthite vā manussānaṃ jīvamānasarīre akkhināsādīsu thullaccayameva. Tiracchānagatānaṃ hatthiassādīnaṃ nāsāya vatthikose ca thullaccayanti ‘‘amaggena amaggaṃ paveseti, āpatti thullaccayassā’’ti imāya pāḷiyā atthavisesenettha vuttaṃ. Upakacchakādīsu dukkaṭaṃ, sabbesampi tiracchānagatānaṃ akkhikaṇṇavaṇesu dukkaṭaṃ, avasesasarīrepi dukkaṭamevāti idaṃ vinītavatthusmiṃ ‘‘ehi, bhante, methunaṃ dhammaṃ paṭisevā’’ti . ‘‘Alaṃ bhagini netaṃ kappatī’’ti (pārā. 79) iminā tāva methunarāgābhāvo dassito hoti. ‘‘Ehi, bhante, ūruntarikāya ghaṭṭehi…pe… so bhikkhu tathā akāsī’’ti iminā tāva mocanassādo dassito hoti, tenevāha bhagavā ‘‘āpatti saṅghādisesassā’’ti. ‘‘Yo pana methunarāgena ūruntarikāya ghaṭṭeti, tassa dukkaṭa’’nti siddhanti katvā vuttaṃ.


“‘被认为是死的’”的说法表明“被认为是死的”实际上是指波罗夷的物质。所有的被认为是死的，或是重戒的物质，都是如此，因此“被认为是死的”指的是所有被认为是死的，或是重戒的物质。并且不将其视为有余的。为什么呢？因为这是学习条款，是世俗的过失，而非规则的过失。在这里，学习条款是指波罗夷。因为重戒的过失确实是世俗的过失，而非规则的过失。或者说，两者都是未被遗漏的可规定的。在波罗夷的领域，设定了下限，之后的重戒物质则是被规定的。在这里，重戒的领域应当被理解为与波罗夷领域相同的下限。关于“在部分被认为是重戒的地方”，应当理解为这是过失的物质。
在这里——世尊是否仅仅规定了有余的规则的过失？不是的。我们将根据情况在各处逐一说明，为什么世尊在部分被认为是波罗夷的地方不予规定，这是由于佛法的性质和戒律的规定。这是因为“部分存在的情况难以决定”。被认为是“被认为是死的”的是指在四个地方的四个部分中，超越两个部分直到第三部分的结束被食用，超越第三部分直到第四部分的结束则是重戒的物质。
虽然说“所有的被认为是死的”是指“活着的身体”，但应当经过思考而接受。关于“活着的身体”是指新鲜的，或是没有腐烂的人类的活着的身体。关于动物的鼻子和身体的部分是重戒的，因“通过错误的道路进入，重戒的过失”而在此经文中被特别说明。关于“在被抛弃的地方”，在所有动物的眼、耳、鼻、等部分都是过失，其他的身体部分也是过失，因此在这部戒律中有这样的说法：“来吧，尊者，适用男女法。”关于“够了，姐妹，这不合适”的说法（《戒律》79）在这里显示了对男女法的拒绝。
“来吧，尊者，撞击下体……等……那比丘就这样被解脱了”，因此世尊说“有余的过失”。“若因男女之欲撞击下体，那么他的过失”是这样被确立的。


Manussānaṃ akkhikaṇṇavaṇādi thullaccayavatthu, tiracchānagatānaṃ dukkaṭavatthūti ettha duviññeyyo pāḷileso, tasmā ‘‘na ca, bhikkhave, rattacittena aṅgajātaṃ chupitabbaṃ, yo chupeyya, āpatti thullaccayassā’’ti vacanato rattacittena akkhikaṇṇavaṇaṃ chupantassa dukkaṭanti siddhanti ayaṃ cammakkhandhake pāḷilesoti veditabbo. ‘‘Jīvamānakapurisassāti jīvamānakasaddo mate vattabbameva natthīti ñāpanatthaṃ vutto’’ti vadanti. Mahāaṭṭhakathāyaṃ panāti idaṃ kiñcāpi ‘‘katvā mahāaṭṭhakathaṃ sarīra’’nti vuttaṃ, atha kho sesaaṭṭhakathāsu ‘‘methunarāgena mukhenā’’ti vacanābhāvato tattheva bhāvato taṃ vacanaṃ pāḷivacanena saṃsanditvā dassanatthaṃ vuttaṃ. Anugaṇṭhipade pana ‘‘taṃ sabbampīti mahāaṭṭhakathāyameva methunarāgena itthiyā nimittaṃ appavesento chupati, thullaccaya’’nti ca vuttaṃ. ‘‘Methunarāgena mukhenā’’tipi katthaci, pāḷiyaṃ avisesena ‘‘na ca, bhikkhave, rattacittena aṅgajātaṃ chupitabba’’nti vuttaṃ, tasmā ‘‘taṃ sabba’’nti vuttaṃ. Purimaṃ pasaṃsantīti tiracchānagati…pe… vuttanayeneva thullaccayaṃ, kāyasaṃsaggarāgena dukkaṭantiādiaṭṭhakathāvacanehi saṃsandanato. ‘‘Taṃ sabbampi…pe… purimaṃ pasaṃsantī’’ti idaṃ saṅgītito pacchā sīhaḷadīpakehi ācariyehi pāḷiyā, aṭṭhakathāyañca vuttavacanaṃ saṃsanditvā vuttavinicchayoti vuttaṃ. Ettha itarathā hīti pakatimukhena. Kasmā dukkaṭanti ce? ‘‘Aṅgulibījādīni pavesentassa dukkaṭa’’nti vuttattā yuttaṃ. Tiracchānagatitthiyā passāvamagganti ettha mahāaṭṭhakathāyampi pubbe ‘‘nimitta’’nti vatvā ettha ‘‘passāvamagga’’nti vuttattā avasesanimitte dukkaṭanti yuttaṃ viya dissati. Vuttanayenevāti methunarāgena. Thullaccayanti ca khandhake passāvanimittavasenevāgatattā upaparikkhitvā gahetabbaṃ.

Ekūnasattatidvisatacatukkakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Santhatacatukkabhedakakathāvaṇṇanā

61-

人类的眼、耳、鼻等部位是重戒的物质，动物的部分则是过失的物质，因此在这里应当理解为两种情况，因此“比丘们，若以红心触碰身体的部分，若触碰，则是重戒的过失”这句话表明，以红心触碰眼、耳、鼻等部位是过失，这应当被理解为是皮肤的部分。关于“活着的人”的说法是指“活着的人”的意思，故而这是为了说明。虽然在大注释中提到“身体的重戒”，但在其他注释中因缺少“因男女之欲而口触碰”的说法，故而在此处为了显示而使用巴利文进行说明。在附注中提到“这所有的”是指在大注释中因男女之欲而触碰女性的部分，重戒的过失。关于“因男女之欲而口触碰”的说法，在巴利文中无差别地提到“比丘们，若以红心触碰身体的部分”，因此“这所有的”是指这一点。
关于“先赞美”的说法是指动物中……等，依照所说的重戒，因身体的接触而产生的过失等的注释相结合。关于“这所有的……先赞美”是指在僧团的教导中，后来的斯里兰卡的教师们以巴利文进行说明，结合了注释中所说的话进行判别。在这里“其他的”是指原本的意思。为什么会是过失呢？因为“在进入指尖种子等的地方是过失”，因此是合适的。关于动物的女性的部分是指“通过触碰的道路”，在这里在大注释中也早已提到“征兆”，因此在这里提到“触碰的道路”是合理的。根据所说的，因男女之欲而触碰的部分。重戒是因身体的触碰而产生的，因此应当经过思考而接受。
第69-72四分的解释完毕。
关于“分段分类”的讨论。

2.Itthinimittaṃ khāṇuṃ katvāti itthinimittassa anto khāṇuṃ pavesetvā samatalaṃ vā katvā atirittaṃ vā khāṇuṃ ghaṭṭentassa dukkaṭaṃ pavesābhāvā. Īsakaṃ anto pavesetvā ṭhitaṃ khāṇumeva ce aṅgajātena chupati, pārājikaṃ. ‘‘Uppalagandhā uppalabhāvā’’tipi dīpavāsino paṭhanti kira. Suttaṃ bhikkhumhīti sevanacittaṃ upaṭṭhiteti (pārā. 57) ettha viya. ‘‘Suttabhikkhumhī’’ti ca paṭhanti, taṃ ujukameva.

Santhatacatukkabhedakakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pakiṇṇakakathāvaṇṇanā

Pakiṇṇake yāni sikkhāpadāni ‘‘kiriyānī’’ti vuccanti, tesaṃ vasena kāyo, vācā ca saha viññattiyā veditabbā. Akiriyānaṃ vasena vinā viññattiyā veditabbā, cittaṃ panettha appamāṇaṃ bhūtārocanasamuṭṭhānassa kiriyattā, acittakattā ca. Tattha kiriyā āpattiyā anantaracittasamuṭṭhānā veditabbā. Aviññattijanakampi ekaccaṃ bāhullanayena ‘‘kiriya’’nti vuccati, yathayidaṃ paṭhamapārājikaṃ viññattiyā abhāvepi ‘‘so ce sādiyati, āpatti pārājikassā’’ti hi vuttaṃ ‘‘na sādiyati anāpattī’’ti ca. Viññattisaṅkhātāpi kiriyā vinā sevanacittena na hoti cittajattā, vikārarūpattā, cittānuparivattikattā ca. Tasmā kiriyāsaṅkhātamidaṃ viññattirūpaṃ itaraṃ cittajarūpaṃ viya janakacittena vinā na tiṭṭhati, itaraṃ saddāyatanaṃ tiṭṭhati, tasmā kiriyāya sati ekantato tajjanakaṃ sevanacittaṃ atthiyevāti katvā na sādiyati anāpattīti na yujjati. Yasmā viññattijanakampi samānaṃ sevanacittaṃ na sabbakālaṃ viññattiṃ janeti, tasmā vināpi viññattiyā sayaṃ uppajjatīti katvā ‘‘sādiyati, āpatti pārājikassā’’ti vuttaṃ. Nuppajjati ce, na sādiyati nāma, tassa anāpatti, teneva bhagavā ‘‘kiṃcitto tvaṃ bhikkhū’’ti citteneva āpattiṃ paricchindati, na kiriyāyāti veditabbaṃ. Ettāvatā cha āpattisamuṭṭhānāni, tāni eva āpattikarā dhammā nāmāti ca, catūhākārehi āpattiṃ āpajjati kāyena vācāya kāyavācāhi kammavācāya āpajjatīti ca etāni suttapadāni avirodhitāni honti, aññathā virodhitāni. Kathaṃ? Yañhi āpattiṃ kammavācāya āpajjati, na tattha kāyādayoti āpannaṃ, tato kammavācāya saddhiṃ āpattikarā dhammā sattāti āpajjati, atha tatthāpi kāyādayo ekato vā nānāto vā labbhanti. ‘‘Catūhi ākārehī’’ti na yujjati, ‘‘tīhākārehi āpattiṃ āpajjatī’’ti vattabbaṃ siyāti evaṃ virodhitāni honti. Kathaṃ avirodhitānīti? Saviññattikāviññattikabhedabhinnattā kāyādīnaṃ. Yā kiriyā āpatti, taṃ ekaccaṃ kāyena saviññattikena āpajjati , ekaccaṃ saviññattiyā vācāya, ekaccaṃ saviññattikāhi kāyavācāhi āpajjati. Yā pana akiriyā āpatti, taṃ ekaccaṃ kammavācāya āpajjati, tañca kho avasiṭṭhāhi aviññattikāhi kāyavācāhiyeva, na vinā ‘‘no ce kāyena vācāya paṭinissajjati, kammavācāpariyosāne āpatti saṅghādisesassā’’ti (pārā. 414, 421) vacanato. Avisesena vā ekaccaṃ āpattiṃ kāyena āpajjati, ekaccaṃ vācāya, ekaccaṃ kāyavācāhi. Yaṃ panettha kāyavācāhi, taṃ ekaccaṃ kevalāhi kāyavācāhi āpajjati, ekaccaṃ kammavācāya āpajjatīti ayamattho veditabboti evaṃ avirodhitāni honti.


"将女性的征兆作为桩子"是指将女性的征兆插入到桩子内部或使之平整,或是过度地撞击桩子,由于没有插入,是过失。若只是稍微插入并立在桩子上,用肢体接触,则是波罗夷。据说居民也读作"像莲花般芳香"。"在比丘中睡眠"是指出现了欲望的心。也读作"在睡眠中的比丘"，这是直接的。
关于"分段分类"的讨论结束。
关于"词分析"的解释结束。
关于"杂项"的讨论
在"杂项"中被称为"行为"的学习条款,应当从身体和语言连同意识来理解。从"非行为"的角度来理解,不连同意识,但心是无限的,因为起源于真实的陈述,由于无意识。
在这里,行为是应该与紧接着出现的心识相联系的过失。即使是不产生意识的,有时也被称为"行为",就像在第一波罗夷中说"如果他承认,则有波罗夷的过失"、"如果不承认,则无过失"一样。被称为意识的行为,没有欲望的心是不可能的,因为是由心所生,是变化的形式,是随心而转。
因此,被称为行为的这种意识形式,就像其他由心所生的形式一样,不能没有产生它的心而存在,其他的声音领域能够存在,因此只要有行为,就一定有产生它的欲望之心,因此"不承认,无过失"是不成立的。
由于产生意识的,与欲望之心相同,并不总是产生意识,因此即使没有意识,也会自己产生,因此说"承认,有波罗夷的过失"。如果不产生,则确实是"不承认,无过失",因此世尊说"比丘,你以什么心"，是通过心而限定过失,而非通过行为,应当这样理解。
到此为止有六种过失的产生,这些就是被称为造过失的法。以四种方式犯过失,即身、语、身语、业语,这些经文句子是无矛盾的,否则就有矛盾。
如何无矛盾呢?犯过失是通过业语的,并不是身等,因此犯过失的法是七个,在那里身等或一起或分开都可以。"以四种方式"是不合适的,应该说"以三种方式犯过失"才对。这样就无矛盾了。
如何无矛盾呢?因为身语有有意识和无意识的区别。哪些行为是过失,有时是通过有意识的身体犯的,有时是通过有意识的语言,有时是通过有意识的身语。哪些是无行为的过失,有时是通过业语犯的,而且是通过剩余的无意识的身语,不是单独的。或者有时是通过身体犯过失,有时是通过语言,有时是通过身语。在身语中,有时是单独通过身语犯的,有时是通过业语犯的。这就是应该理解的意思,这样就无矛盾了。


Tatrāyaṃ samāsato atthavibhāvanā – kāyena āpajjatīti kāyena saviññattikena akattabbaṃ katvā ekaccaṃ āpajjati, aviññattikena kattabbaṃ akatvā āpajjati, tadubhayampi kāyakammaṃ nāma. Akatampi hi loke ‘‘kata’’nti vuccati ‘‘idaṃ dukkaṭaṃ mayā, yaṃ mayā puññaṃ na kata’’nti evamādīsu, sāsane ca ‘‘idaṃ te, āvuso ānanda, dukkaṭaṃ, yaṃ tvaṃ bhagavantaṃ na pucchī’’tiādīsu (cūḷava. 443), evamidha vinayapariyāye kāyena akaraṇīyampi ‘‘kāyakamma’’nti vuccati, ayameva nayo vācāya āpajjatītiādīsu. Tattha samuṭṭhānaggahaṇaṃ kattabbato vā akattabbato vā kāyādibhedāpekkhameva āpattiṃ āpajjati, na aññathāti dassanatthaṃ. Kiriyāggahaṇaṃ kāyādīnaṃ saviññattikāviññattikabhedadassanatthaṃ. Saññāggahaṇaṃ āpattiyā aṅgānaṅgacittavisesadassanatthaṃ, tena yaṃ cittaṃ kiriyālakkhaṇe, akiriyālakkhaṇe vā sannihitaṃ, yato vā kiriyā vā akiriyā vā hoti, na taṃ avisesena āpattiyā aṅgaṃ vā anaṅgaṃ vā hoti, kintu yāya saññāya ‘‘saññāvimokkha’’nti vuccati, tāya sampayuttaṃ cittaṃ aṅgaṃ, itaraṃ anaṅganti dassitaṃ hoti. Idāni yena cittena sikkhāpadaṃ sacittakaṃ hoti, yadabhāvā acittakaṃ, tena tassa avisesena sāvajjattā lokavajjabhāvova vuccati, kintu sāvajjaṃyeva samānaṃ ekaccaṃ lokavajjaṃ ekaccaṃ paṇṇattivajjanti dassanatthaṃ lokavajjaggahaṇaṃ. Cittameva yasmā ‘‘lokavajja’’nti vuccati, tasmā manokammampi siyā āpattīti aniṭṭhappasaṅganivāraṇatthaṃ kammaggahaṇaṃ. Yaṃ panettha akiriyālakkhaṇaṃ kammaṃ, taṃ kusalattikavinimuttaṃ siyāti aniṭṭhappasaṅganivāraṇatthaṃ kusalattikaggahaṇaṃ. Yā panettha abyākatā āpatti, taṃ ekaccaṃ avedanampi saññāvedayitanirodhasamāpanno āpajjatīti katvā vedanāttikaṃ ettha na labbhatīti aniṭṭhappasaṅganivāraṇatthaṃ vedanāttikaggahaṇaṃ katanti veditabbaṃ. Sikkhāpadañhi sacittakapuggalavasena ‘‘ticittaṃ tivedana’’nti laddhavohāraṃ acittakenāpannampi ‘‘ticittaṃ tivedana’’micceva vuccati. Tatridaṃ suttaṃ ‘‘atthāpatti acittako āpajjati acittako vuṭṭhāti (pari. 324). Atthāpatti kusalacitto āpajjati kusalacitto vuṭṭhātī’’tiādi (pari. 470). Anugaṇṭhipade pana ‘‘saññā sadā anāpattimeva karoti, cittaṃ āpattimeva, acittakaṃ nāma vatthuavijānanaṃ, nosaññāvimokkhaṃ vītikkamajānanaṃ, idametesaṃ nānatta’’nti vuttaṃ.


在这里，关于意义的阐释如下——通过身体犯过失是指以身体的有意识的部分触犯过失，而不以无意识的部分触犯过失，这两者都是身体的行为。因为在世俗中，不作为的也被称为“已做”，如“这是我所犯的过失，而我所做的善行未做”等等，在教法中也有“这是你，阿难，所犯的过失，因为你没有询问佛陀”等等（《小部》443），因此在这里的戒律中，即使是身体的不作为也称为“身体的行为”，同样的原则适用于语言的过失。
在这里，犯过失的产生是基于身体等的有意识和无意识的区别，而不是其他方面的。因此，行为的产生是为了显示身体等的有意识和无意识的区别。关于意识的产生是为了展示过失的各个部分的心识的不同，因此，若有心与行为的特征相连，无论是行为的特征或是非行为的特征，都会因意识而产生过失，而不会因无意识而产生过失。
现在，关于心的部分，因其与行为相关，若是有意识的部分，则称为“有意识的心”，而若是无意识的部分，则称为“无意识的心”。因此，若有意识的心与行为相连，那么这部分是过失，而另一部分则是非过失。现在，若是因心的存在而产生的学习条款，若是无心的存在，则称为无心的行为。因而，若是有意识的行为则称为“世俗的过失”，因此，心的行为也可能成为过失。
在这里，因无行为的特征而产生的行为，可能是由善法所解脱的，因此为了避免不当的联系，善法的行为也应当被理解。若此处的非行为的特征是某种程度上无意识的，也应当理解为“无意识的行为”，因此为了避免不当的联系，非意识的行为也应当被理解。
关于学习条款，因其与有意识的个体相关，称为“三心三感”的说法，若无意识的个体也被称为“三心三感”，因此在这里的经文中有“因过失而无意识的个体会犯过失，因无意识的个体会离开”之类的说法（《大部》324）。关于善心的部分，因善心而犯过失，因善心而离开等（《大部》470）。
在附注中提到“意识总是不会犯过失，而心则会犯过失，无意识的部分是指对事物的识别，不是意识的解脱，是对这些的不同”。


Sabbasaṅgāhakavasenāti sabbasikkhāpadānaṃ saṅgahavasena. Bhikkhuniyā cīvaradānādi kiriyākiriyato. Jātarūparajatapaṭiggahaṇādi siyā kiriyato. Upanikkhittāpaṭikkhepe siyā akiriyato. Desitavatthukapamāṇātikkantakuṭikaraṇe siyā kiriyato, adesitavatthukapamāṇātikkantakaraṇe siyā kiriyākiriyato. Yaṃ cittaṅgaṃ labhatiyevāti kāyacittaṃ vācācittanti evaṃ. Vināpi cittenāti ettha vināpi cittena sahāpi cittenāti adhippāyo. Yo so saviññattiko, aviññattiko ca vutto kāyo, tassa kammaṃ kāyakammaṃ, tathā vacīkammaṃ. Tattha saviññattiko kāyo uppattiyā kammaṃ sādheti, itaro anuppattiyā. Tathā vācāti veditabbaṃ, sikkhāpadanti ‘‘yo tattha nāmakāyo padakāyo’’ti vacanato vītikkame yujjatīti vuttaṃ. ‘‘Hasituppādavoṭṭhabbanānipi āpattisamuṭṭhāpakacittāni. Idampi na mayā paricchinnanti hasamāno passati yadā, tadā voṭṭhabbanaṃ javanagatika’’nti anugaṇṭhipade vuttaṃ. Abhiññācittāni paññattiṃ ajānitvā iddhivikubbanādikāle gahetabbāni.


关于“以所有的聚合”为名，是指所有戒律的聚合。关于比丘的衣物施舍等，属于行为与非行为的部分。关于金、银、铜等的接受，属于行为的部分。关于被抛弃的部分，属于非行为的部分。关于所教导的物品的数量超出限制的情况，属于行为的部分；而关于未被教导的物品的数量超出限制的情况，则属于行为与非行为的部分。若所获得的心的部分是身体的心、语言的心等。
即使没有心的部分，这里是指即使没有心的部分也有心的部分。若是有意识的身体，和无意识的身体，所做的行为是身体的行为，语言的行为也是如此。在这里，有意识的身体通过产生行为而成立，其他则是未产生的。
同样的，语言也应当被理解，学习条款是指“在这里的名义身体是指名义的身体”，因此若违反则是合适的。“欢笑的产生、欢笑的抑制也是过失的产生的心。”在附注中提到“我并没有限制，欢笑时看到的，若是这样，则欢笑是瞬间的”。
关于具足神通的心，若不知名义，关于神通的运作等时应当被接受。


Ettha pana yo pana bhikkhu bhikkhūnaṃ sikkhāsājīvasamāpanno…pe… methunaṃ dhammaṃ paṭisevanto atthi koci pārājiko hoti asaṃvāso, atthi koci na pārājiko hoti asaṃvāso. Dukkaṭathullaccayavatthūsu paṭisevanto atthi koci na pārājiko. Pakkhapaṇḍako apaṇḍakapakkhe upasampanno paṇḍakapakkhe methunaṃ dhammaṃ paṭisevanto so pārājikaṃ āpattiṃ nāpajjatīti na pārājiko nāma. Na hi abhikkhuno āpatti nāma atthi. So anāpattikattā apaṇḍakapakkhe āgato kiṃ asaṃvāso hoti na hotīti? Hoti, ‘‘abhabbo tena sarīrabandhanenā’’ti (pārā. 55; mahāva. 129) hi vuttaṃ. ‘‘Yo pana, bhikkhu, bhikkhūnaṃ…pe… asaṃvāso’’ti (pārā. 44) vuttattā yo pana bhikkhubhāvena methunaṃ dhammaṃ paṭisevati, so eva abhabbo. Nāyaṃ apārājikattāti ce? Na, ‘‘byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo’’ti (mahāva. 86) vuttaṭṭhāne yathā abhikkhunā kammavācāya sāvitāyapi kammaṃ ruhati kammavipattiyā asambhavato, evaṃsampadamidaṃ daṭṭhabbaṃ. Tatridaṃ yutti – upasampannapubbo eva ce kammavācaṃ sāveti, saṅgho ca tasmiṃ upasampannasaññī, evañce kammaṃ ruhati, na aññathāti no khantīti ācariyo. Gahaṭṭho vā titthiyo vā paṇḍako vā anupasampannasaññī kammavācaṃ sāveti, saṅghena kammavācā na vuttā hoti, ‘‘saṅgho upasampādeyya, saṅgho upasampādeti, upasampanno saṅghenā’’ti (mahāva. 127) hi vacanato saṅghena kammavācāya vattabbāya saṅghapariyāpannena, saṅghapariyāpannasaññitena vā ekena vuttā saṅghena vuttāva hotīti veditabbo, ayameva sabbakammesu yutti. Tathā atthi methunaṃ dhammaṃ paṭisevanto koci nāsetabbo ‘‘yo bhikkhunīdūsako, ayaṃ nāsetabbo’’ti vuttattā eva, so anupasampannova, sahaseyyāpattiādiṃ janeti, tassa omasane ca dukkaṭaṃ hoti. Abhikkhuniyā methunaṃ dhammaṃ paṭisevanto na nāsetabbo ‘‘antimavatthuṃ ajjhāpanno, bhikkhave, anupasampanno…pe… nāsetabbo’’ti pāḷiyā abhāvato. Teneva so upasampannasaṅkhyaṃ gacchati, na sahaseyyāpattādiṃ janeti, kevalaṃ asaṃvāsoti katvā gaṇapūrako na hoti, ekakammaṃ ekuddesopi hi saṃvāsoti vutto. Samasikkhatāpi saṃvāsoti katvā so tena saddhiṃ natthīti padasodhammāpattiṃ pana janetīti kāraṇacchāyā dissati. Yathā bhikkhuniyā saddhiṃ bhikkhusaṅghassa ekakammādino saṃvāsassa abhāvā bhikkhunī asaṃvāsā bhikkhussa, tathā bhikkhu ca bhikkhuniyā, padasodhammāpattiṃ pana janeti. Tathā ‘‘antimavatthuṃ ajjhāpannopi ekacco yo nāsetabbo’’ti avuttoti iminā nidassanena sā kāraṇacchāyā gahaṇaṃ na gacchati.


在这里，若有比丘依止于比丘的戒律生活……等……若有任何人因与女性的关系而犯波罗夷的过失，则有波罗夷的过失；若没有因与女性的关系而犯波罗夷的过失，则没有波罗夷的过失。若因与女性的关系而犯轻微过失的物品，则没有任何人犯波罗夷的过失。若是有意识的比丘，若在一只翅膀上或在两只翅膀上而依止于女性的关系，则不犯波罗夷的过失。因为对于比丘而言，并没有波罗夷的过失。由于没有过失，他来到未被接受的地方，是否会有不安呢？会的，因为“因身体的束缚而不能”（《波罗夷》55；《大部》129）如是说。
“若有比丘……等……不安”如是说，若有比丘以比丘的身份依止于女性的关系，则他确实是无能的。若说“这不是无波罗夷的过失”呢？不是的，“由被接受的比丘所告知的”（《大部》86）如是说，正如被接受的比丘通过语言而进行的行为，因无法进行行为而被认为是无效的，这应当被如此理解。
在这里的推理是——若之前已被接受的比丘进行语言的告知，若僧团对此有认同，则若有此行为是有效的，不能以其他方式进行。若是家庭主或女性或无被接受的身份的比丘进行语言的告知，则在僧团中并未被说出，“僧团应当被接受，僧团应当接受，被接受的僧团”如是说，因此在僧团中进行语言的行为应当被说出，若在僧团中被说出，便应当被理解，这在所有行为中都是适用的。
同样的，若有任何人依止于女性的关系而不应被排除，“若是比丘的指责，则不应被排除”如是说，因此他是未被接受的，会引起轻微的过失等。若有比丘在与女性的关系中，则不应被排除，“若已达到最后的界限，比丘，未被接受……等……不应被排除”因经文的缺失。
因此，他将被视为被接受的比丘，不会引起轻微的过失等，仅仅以不安而被认为是无过失的。若仅以单一的行为而被认为是与比丘的关系，便会被说出。若同样的情况也被认为是与比丘的关系，则比丘与比丘的关系中也会引起轻微的过失。
同样的，“若已达到最后的界限而未被排除的某人”如是说，因此通过这个例子，因未被接受而不被认同的情况并不会被视为有效。


Api ca ‘‘bhikkhu suttabhikkhumhi vippaṭipajjati, paṭibuddho sādiyati, ubho nāsetabbā’’ti (pārā. 66) ca, ‘‘tena hi, bhikkhave, mettiyaṃ bhikkhuniṃ nāsethā’’ti (pārā. 384) ca vacanato yo saṅghamajjhaṃ pavisitvā anuvijjakena anuvijjiyamāno parājāpito, sopi anupasampannova, na omasavādapācittiyaṃ janetīti veditabbaṃ. Kiñcāpi ‘‘upasampannaṃ upasampannasaññī khuṃsetukāmo’’ti pāḷi natthi, kiñcāpi kaṅkhāvitaraṇiyaṃ ‘‘yaṃ akkosati, tassa upasampannatā, anaññāpadesena jātiādīhi akkosanaṃ, ‘maṃ akkosatī’ti jānanā, atthapurekkhāratādīnaṃ abhāvoti imānettha cattāri aṅgānī’’ti (kaṅkhā. aṭṭha. omasavādasikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ, tathāpi duṭṭhadosasikkhāpade ‘‘asuddho hoti puggalo aññataraṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpanno, tañce suddhadiṭṭhi samāno okāsaṃ kārāpetvā akkosādhippāyo vadeti, āpatti omasavādassā’’ti (pārā. 389) vacanato asuddhe upasampannasaññāya eva omasantassa pācittiyaṃ. Asuddhadiṭṭhissa dukkaṭaṃ. ‘‘Suddho hoti puggalo, aññataraṃ pārājikaṃ dhammaṃ anajjhāpanno, tañce suddhadiṭṭhi samāno okāsaṃ kārāpetvā akkosādhippāyo vadeti, āpatti omasavādassā’’ti (pārā. 389) vacanato pana kaṅkhāvitaraṇiyaṃ ‘‘tassa upasampannatā upasampannasaññitā’’ti na vuttaṃ anekaṃsikattā tassa aṅgassāti veditabbaṃ.

Api cettha sikkhāpaccakkhātakacatukkaṃ veditabbaṃ, atthi puggalo sikkhāpaccakkhātako na sikkhāsājīvasamāpanno, atthi sikkhāsājīvasamāpanno na sikkhāpaccakkhātako, atthi sikkhāpaccakkhātako ceva sikkhāsājīvasamāpanno ca, atthi neva sikkhāpaccakkhātako na sikkhāsājīvasamāpanno. Tattha tatiyo bhikkhunīsikkhāpaccakkhātako veditabbo. Sā hi yāva na liṅgaṃ pariccajati, kāsāve saussāhāva samānā sāmaññā cavitukāmā sikkhaṃ paccakkhantīpi bhikkhunī eva sikkhāsājīvasamāpannāva. Vuttañhi bhagavatā ‘‘na, bhikkhave, bhikkhuniyā sikkhāpaccakkhāna’’nti (cūḷava. 434). Kadā ca pana sā abhikkhunī hotīti? Yadā sāmaññā cavitukāmā gihinivāsanaṃ nivāseti, sā ‘‘vibbhantā’’ti saṅkhyaṃ gacchati. Vuttañhi bhagavatā ‘‘yadeva sā vibbhantā, tadeva abhikkhunī’’ti (cūḷava. 434). Kittāvatā pana vibbhantā hotīti? Sāmaññā cavitukāmā kāsāvesu anālayā kāsāvaṃ vā apaneti, naggā vā gacchati, tiṇapaṇṇādinā vā paṭicchādetvā gacchati, kāsāvaṃyeva vā gihinivāsanākārena nivāseti, odātaṃ vā vatthaṃ nivāseti, saliṅgeneva vā saddhiṃ titthiyesu pavisitvā kesaluñcanādivataṃ samādiyati, titthiyaliṅgaṃ vā samādiyati, tadā vibbhantā nāma hoti. Tattha yā bhikkhuniliṅge ṭhitāva titthiyavataṃ samādiyati, sā titthiyapakkantako bhikkhu viya pacchā pabbajjampi na labhati, sesā pabbajjamevekaṃ labhanti, na upasampadaṃ. Pāḷiyaṃ kiñcāpi ‘‘yā sā, bhikkhave, bhikkhunī sakāsāvā titthāyatanaṃ saṅkantā, sā āgatā na upasampādetabbā’’ti vacanato yā paṭhamaṃ vibbhamitvā pacchā titthāyatanaṃ saṅkantā, sā āgatā upasampādetabbāti anuññātaṃ viya dissati. Saṅgītiācariyehi pana ‘‘catuvīsati pārājikānī’’ti vuttattā na puna sā upasampādetabbā, tasmā eva sikkhāpaccakkhānaṃ nānuññātaṃ bhagavatā. Antimavatthuajjhāpannā pana bhikkhunī eva. Pakkhapaṇḍakīpi bhikkhunī eva. Kinti pucchā.

Vinītavatthuvaṇṇanā



此外，"若比丘违背在比丘中睡眠，醒来承认，两人都应被驱逐"（《波罗夷》66）以及"那么，比丘们，你们应当驱逐比丘尼米蒂耶"（《波罗夷》384）这样的说法中，若有人进入僧团中，被调查者宣告为波罗夷，他也是未被接受的，不会产生轻蔑语的波逸提。
虽然在《疑惑清除》中没有"对被接受的人怀有轻蔑之心"的说法，虽然在《疑惑清除注释》中说"若辱骂他人，则是被接受的，不以其他理由如种姓等而辱骂，知道'他在辱骂我'，没有目的性等这四个因素"，但是在"不纯洁的学习条款"中说"若有人已经犯了某种波罗夷的法，若以纯洁的见解给予机会而出于轻蔑的意图而说话，则犯轻蔑语的波逸提"，因此对于不纯洁的人，以为他是被接受而轻蔑他，则是波逸提；对于有不纯洁见解的人，则是过失。
但是在《疑惑清除》中说"若有人没有犯任何波罗夷的法，若以纯洁的见解给予机会而出于轻蔑的意图而说话，则犯轻蔑语的波逸提"，因此在这里没有说"他的被接受性是以为他是被接受"，这是由于这一因素的不确定性。
此外，这里应当理解为放弃学习的四种情况：有人放弃学习而不依止于戒律生活，有人依止于戒律生活而没有放弃学习，有人既放弃学习又依止于戒律生活，有人既没有放弃学习也没有依止于戒律生活。在这里，第三种是被视为放弃比丘尼学习的。因为只要她不放弃标记，虽然穿着袈裟而渴望离开沙门生活，她仍然是依止于比丘尼学习的。因为世尊说"比丘尼不应该放弃学习"（《小部》434）。
那么，什么时候她会成为非比丘尼呢？当她渴望离开沙门生活而穿上俗人的衣服时，她就被视为"已经离开"。因为世尊说"她已经离开，就是非比丘尼"（《小部》434）。那么，她到什么程度才算是离开呢？当她渴望离开沙门生活而对袈裟无兴趣，或者脱下袈裟，或者用草叶等遮盖而行走，或者以俗人的方式穿着袈裟，或者穿白衣，或者与外道一起进入并接受他们的发髻等行为时，就被称为"已经离开"。
在这里，若是仍然保持比丘尼的标记而接受外道的行为，她就像后来出家的比丘一样，无法再次获得出家，只能获得出家而不能获得受戒。虽然在经文中说"若比丘尼穿着袈裟进入外道的地方，她回来后不应被接受"，但是根据僧团的老师们所说的"有二十四波罗夷"，她就不应该再次被接受。但是已达到最后界限的比丘尼仍然是比丘尼。半比丘也是比丘尼。还有什么问题吗?
关于"已被训练的情况"的解释完毕。

67. Vinītāni vinicchitāni vatthūni vinītavatthūni. Tesaṃ tesaṃ ‘‘tena kho pana samayena aññataro bhikkhū’’tiādīnaṃ vatthūnaṃ pāṭekkaṃ nāmagaṇanaṃ uddharitvā uddharitvā ūnādhikadosasodhanaṭṭhena uddānā ca tā matrādisiddhigāthāhi chandovicitilakkhaṇena gāthā cāti ‘‘uddānagāthānāmā’’ti vuttaṃ, de, sodhane iti dhātussa rūpaṃ uddānāti veditabbaṃ. Imā pana uddānagāthā dhammasaṅgāhakattherehi saṅgītikāle ṭhapitā, katthāti ce? Padabhājanīyāvasāne. ‘‘Vatthugāthā nāma ‘tena kho pana samayena aññataro bhikkhū’tiādīnaṃ imesaṃ vinītavatthūnaṃ nidānānī’’ti gaṇṭhipade vuttaṃ, tasmā tattha vuttanayena vinītavatthūni eva ‘‘vatthugāthā’’ti vuttāti veditabbaṃ. Idamettha samāsato adhippāyanidassanaṃ – ‘‘āpattiṃ tvaṃ, bhikkhu, āpanno pārājika’’nti mūlāpattidassanavasena vā, ‘‘anāpatti, bhikkhu, pārājikassa, āpatti saṅghādisesassa, dukkaṭassā’’ti āpattibhedadassanavasena vā, ‘‘anāpatti, bhikkhu, asādiyantassā’’ti anāpattidassanavasena vā yāni vatthūni vinītāni vinicchitāni, tāni vinītavatthūni nāma. Tesaṃ vinītavatthūnaṃ nidānavatthudīpikā tanti vatthugāthā nāma. Uddānagāthāva ‘‘vatthugāthā’’ti vuttāti eke. Tesaṃ ‘‘iminā lakkhaṇena āyatiṃ vinayadharā vinayaṃ vinicchinissantī’’ti vacanena virujjhati. Na hi uddānagāthāyaṃ kiñcipi vinicchayalakkhaṇaṃ dissati, uddānagāthānaṃ visuṃ payojanaṃ vuttaṃ ‘‘sukhaṃ vinayadharā uggaṇhissantī’’ti, tasmā payojananānattatopetaṃ nānattaṃ veditabbaṃ. Tatthāyaṃ viggaho – vatthūni eva gāthā vatthugāthā. Vinītavatthuto visesanatthamettha gāthāggahaṇaṃ. Uddānagāthāto visesanatthaṃ vatthuggahaṇanti veditabbaṃ. Keci pana ‘‘gāthānaṃ vatthūnīti vattabbe vatthugāthāti vutta’’nti vadanti. Makkaṭivatthuṃ aññe tattha bhikkhū ārocesuṃ, idha sayameva. Tattha kāraṇassa ‘‘bhagavatā sikkhāpadaṃ paññatta’’nti vuttattā vajjiputtakāpi aññe eva. ‘‘Tattha ānandatthero, idha te evā’’ti aññatarasmiṃ gaṇṭhipade vuttaṃ. Ācariyassa adhippāyo pubbe vutto, tasmā upaparikkhitabbaṃ.

67-8.Ñatvāti apucchitvā sayameva ñatvā. Pokkharanti sarīraṃ bheripokkharaṃ viya. Lokiyā avikalaṃ ‘‘sundara’’nti vadanti, tasmā vaṇṇapokkharatāyāti paṭhamenatthena visiṭṭhakāyacchavitāyāti attho, dutiyena vaṇṇasundaratāyāti. ‘‘Uppalagabbhavaṇṇattā suvaṇṇavaṇṇā, tasmā uppalavaṇṇāti nāmaṃ labhī’’ti gaṇṭhipade vuttaṃ. Nīluppalavaṇṇā kāyacchavīti vacanaṃ pana sāmacchaviṃ dīpeti. Loke pana ‘‘uppalasamā pasatthasāmā’’ti vacanato ‘‘yā sāmā sāmavaṇṇā sāmatanumajjhā, sā pāricariyā sagge mama vāso’’ti vacanato sāmacchavikā itthīnaṃ pasatthā. ‘‘Yāvassā naṃ andhakāra’’ntipi pāṭho. Kilesakāmehi vatthukāmesu yo na limpati.



被驯服的、被判定的物品，被称为被驯服的物品。对于这些“在那个时候有某个比丘”等等的物品，逐个列举、提取并根据缺失和多余的过失进行清理，因此被称为“清理的诗句”，这应当被理解为法的性质。至于这些清理的诗句，是在法的汇集者们聚集时设立的，在哪里呢？在句子的结束部分。
“物品的诗句”是指“在那个时候有某个比丘”等等这些被驯服的物品的根源，因此在这里被提到的被驯服的物品也被称为“物品的诗句”。这里的主要意思是——“你，比丘，犯了波罗夷”是从根本的过失的角度来看，或者“没有过失，比丘，犯了波罗夷，犯了僧团剩余的过失，轻微的过失”是从过失的分类来看，或者“没有过失，比丘，未被接受的”是从没有过失的角度来看，这些被驯服的、被判定的物品，称之为被驯服的物品。关于这些被驯服的物品的根源解释，这就是物品的诗句。某些人认为清理的诗句就是“物品的诗句”。
对于这些被驯服的物品的定义，某些说法是“以这个特征，持戒者们将会清理戒律”。在清理的诗句中并没有显示出任何判定的特征，清理的诗句中提到“持戒者们将会愉快地接受”，因此这个多样性并不应被视为不同。这里的解释是——物品就是诗句，物品的诗句就是诗句的内容。被驯服的物品与诗句的内容在这里是有区别的。清理的诗句与物品的内容在这里应当被理解为有区别的。
有些人则说“诗句是物品的内容，因此被称为物品的诗句”。关于猴子物品，其他比丘也有提到，这里是自我提及的。在这里的原因是“世尊设定了戒律”，因此即使是轻微的过失也会被提到。“在这里，阿难尊者，这里有这样的说法”是从某个根源的角度来看。老师的意图以前已被提到，因此应当加以思考。
67-8. 知道是指自我意识到的，不是询问而得知的。身体如同鼓声般的美丽。世俗的人称其为“不变的美丽”，因此从颜色的美丽来看，第一种是指美丽的身体，第二种是指颜色的美丽。“因有莲花的颜色而被称为金色的颜色，因此被称为莲花的颜色”如是说。蓝色的莲花的颜色则显现出身体的美丽。然而在世间说“莲花相似的美丽相似”的说法是指“那种美丽的女性，身材匀称的，她的住处在天上”，因此那种美丽的女性是美丽的。
“只要她不在黑暗中”也是有这样的说法。对于欲望的物品，若不沾染。

69.Itthiliṅgaṃ pātubhūtanti itthisaṇṭhānaṃ pātubhūtaṃ, tañca kho purisindriyassa antaradhānena itthindriyassa pātubhāvena. Evaṃ purisindriyapātubhāvepi. Etena yathā brahmānaṃ purisindriyaṃ nuppajjati, kevalaṃ purisasaṇṭhānameva uppajjati, yathā ca kassaci paṇḍakassa vināpi purisindriyena purisasaṇṭhānaṃ uppajjati, na tathā tesanti dassitaṃ hoti, taṃ pana itthindriyaṃ, purisindriyaṃ vā antaradhāyantaṃ marantānaṃ viya paṭilomakkamena sattarasamacittakkhaṇato paṭṭhāya antaradhāyati. Paccuppanne indriye niruddhe itaraṃ visabhāgindriyaṃ pātubhavati. Yasmā mahāniddaṃ okkantasseva kirassa visabhāgindriyaṃ pātubhavati, tasmā ‘‘rattibhāge niddaṃ okkantassā’’ti vuttaṃ. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, taṃyeva upajjhaṃ tameva upasampada’’nti vacanato pavattinīyeva upajjhāyā, upasampadācariyā bhikkhunīyeva ācariyāti katvā tāsaṃ upajjhāyavattaṃ, ācariyavattañca iminā bhikkhunāsadāsāyaṃ pātaṃ bhikkhunupassayaṃ gantvā kātabbaṃ, tāhi ca imassa vihāraṃ āgamma saddhivihārikavattādi kātabbaṃ nu khoti ce? ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, bhikkhunīhi saṅgamitu’’nti vacanena vinābhāvadīpanato kevalaṃ na puna upajjhā gahetabbā, na ca upasampadā kātabbāti dassanatthameva ‘‘anujānāmi, bhikkhave, taṃyeva upajjha’’ntiādi vuttanti veditabbaṃ. Tattha bhikkhunīhi saṅgamitunti bhikkhūhi vinā hutvā bhikkhunīhi eva saddhiṃ samaṅgī bhavituṃ anujānāmīti attho, tasmā iminā pāḷilesena ‘‘tassā eva gāmantarādīhi anāpattī’’ti aṭṭhakathāvacanaṃ siddhaṃ hoti, āgantvā saṅgamituṃ sakkā, yañca bhagavatā gamanaṃ anuññātaṃ, taṃ nissāya kuto gāmantarādipaccayā āpatti. Na hi bhagavā āpattiyaṃ niyojetīti yuttameva taṃ, aññathā ‘‘yā āpattiyo bhikkhūnaṃ bhikkhunīhi asādhāraṇā, tāhi āpattīhi anāpattī’’ti pāḷivacanato na gāmantarādīhi anāpattīti āpajjati. Sādhāraṇatā āpattiyeva ‘‘yā āpattiyo bhikkhūnaṃ bhikkhunīhi asādhāraṇā, yā ca bhikkhunīhi saṅgamantiyā gāmantaranadīpārarattivippavāsagaṇaohīyanāpattiyo, tāhi āpattīhi anāpattī’’ti na vuttattāti ce? Na vuttaṃ aniṭṭhappasaṅgato. Bhikkhunīhi saddhiṃ saṅkantāyapi tassā tā pahāya aññāhi saṅgamantiyā gāmantarādīhi anāpatti eva sabbakālanti imassa aniṭṭhappasaṅgato tathā na vuttanti attho. Tattha gāmantarāpattādivatthuṃ sañcicca tasmiṃ kāle ajjhācarantīpi sā liṅgapātubhāvena kāraṇena anāpajjanato anāpatti. Anāpajjanaṭṭheneva vuṭṭhāti nāmāti veditabbā. Tathā yogī anuppanne eva kilese nirodheti. Abandhanopi patto ‘‘ūnapañcabandhano’’ti vuccati, sabbaso vā pana na sāveti appaccakkhātā hoti sikkhā, evamidha anāpannāpi āpatti vuṭṭhitā nāma hotīti veditabbā.


女性的标记出现是指女性的形状出现，而这是由于男性的器官消失和女性的器官出现。同样的,男性的器官出现也是如此。这表明,如同梵天没有男性的器官,只有男性的形状出现,以及某些中性者即使没有男性的器官也会出现男性的形状,但不像他们一样,那个女性的器官或男性的器官在消失的人临死时,会逆向地从第七心识时刻开始消失。当现有的器官被摧毁时,另一个不同的器官就会出现。
由于就像进入深睡眠一样,另一个不同的器官就会出现,因此说"在夜间进入睡眠时"。"我允许,比丘们,同一个导师,同一个受戒"的说法,应该理解为受戒导师和受戒教师都是比丘尼,因此应该由这位比丘前往比丘尼的居处,进行导师的职责和教师的职责,由她们来为他做伴侣的职责等。
"我允许,比丘们,与比丘尼们相见"的说法,表示不需要再有导师,也不需要再受戒,只是为了表明允许与比丘尼们相见。
在这里,与比丘尼们相见是指不与比丘在一起,而只与比丘尼在一起,因此根据这段经文,"她从村落等处来,没有过失"的注释是正确的,可以前来相见,因为世尊允许前往,所以不会因为从村落等处来而有过失。因为世尊不会指定过失。
否则,根据"比丘们和比丘尼们没有共同的过失,以及比丘尼与她们相见时的过失,都没有过失"的经文,不应该说从村落等处来没有过失。这不应该这样说,因为会导致不应该的结果。即使有意在那个时候做出村落等处的行为,由于标记的出现,也没有过失,应该被理解为没有犯过失而离开。
同样的,有修行者即使没有烦恼也能止息。即使没有束缚,也被称为"有五种束缚",或者完全不违背学习,也被称为"未被拒绝",因此在这里即使没有犯过失,也被称为"已离开"。


Yasmā pana sā purisena sahaseyyāpattiṃ anāpajjantīpi sakkoti bhikkhunīhi saṅgamituṃ , tasmā anāpattīti katvā aṭṭhakathāyaṃ ‘‘ubhinnampi sahaseyyāpatti hotī’’ti vuttaṃ. Vuttañhetaṃ parivāre ‘‘aparehipi catūhākārehi āpattiṃ āpajjati saṅghamajjhe gaṇamajjhe puggalassa santike liṅgapātubhāvenā’’ti (pari. 324). Yaṃ pana vuttaṃ parivāre ‘‘atthāpatti āpajjanto vuṭṭhāti vuṭṭhahanto āpajjatī’’ti (pari. 324), tassa sahaseyyādiṃ āpajjati asādhāraṇāpattīhi vuṭṭhāti, tadubhayampi sandhāya vuttanti veditabbaṃ. Dūre vihāro hoti pañcadhanusatikaṃ pacchimaṃ, vihārato paṭṭhāya gāmaṃ pavisantiyā gāmantaraṃ hotīti attho. Saṃvidahanaṃ parimocetvāti addhānagamanasaṃvidahanaṃ akatvāti attho. Tā kopetvāti pariccajitvāti attho. ‘‘Paripuṇṇavassasāmaṇerenāpī’’ti vacanato aparipuṇṇavassassa upajjhāyaggahaṇaṃ natthīti viya dissati. Vinayakammaṃ katvā ṭhapitoti vikappetvā ṭhapito. Avikappitānaṃ dasāhātikkame nissaggiyatā veditabbā. Puna paṭiggahetvā sattāhaṃ vaṭṭatīti pana ‘‘anujānāmi, bhikkhave, bhikkhūnaṃ sannidhiṃ bhikkhunīhi paṭiggāhāpetvā paribhuñjitu’’nti (cūḷava. 421) vacanato vuttaṃ. Anapekkhavissajjanenāti vatthuṃ anapekkhavissajjanena vā paṭiggahaṇena vā puna paṭiggahetvā paribhuñjissāmīti. Pakkhamānattakāle punadeva liṅgaṃ parivattati chārattaṃ mānattameva dātabbanti sace, bhikkhukāle appaṭicchannāya āpattiyā, no paṭicchannāyāti no laddhīti ācariyo.


由于她即使没有与男性同睡的过失,也能与比丘尼们相见,因此在注释中说"两者都有同睡的过失"。因为在《大部》中说"以四种方式犯过失:在僧团中、在群众中、在个人面前,由于标记的出现"。
而在《大部》中所说的"犯过失时离开,离开时犯过失"，应该理解为犯了不共的过失时离开,两者都包括在内。
"住处距离五箭射程的后面"是指从住处开始进入村落。"解开旅途的安排"是指不作旅途的安排。"她们生气地"是指放弃。
根据"即使是满一年的沙弥也"的说法,似乎未满一年的导师是不被允许的。
通过戒律的行为而安置,对于未经安置的,在十天过后应当被视为应舍弃的。
但是"我允许,比丘们,由比丘尼们接受并供养比丘的储藏"的说法中提到,再次接受并供养。
"不期望地再次接受"是指再次接受或再次供养时不期望。
如果在受罚期间,标记再次出现,应该给予六天的罚期,如果是在比丘时期的未掩藏的过失,而不是已掩藏的,则不应被允许。


Parivāsadānaṃ pana natthīti bhikkhuniyā chādanāsambhavato vuttanti veditabbaṃ. Sace bhikkhunī asādhāraṇaṃ pārājikāpattiṃ āpajjitvā purisaliṅgaṃ paṭilabhati, bhikkhūsu upasampadaṃ na labhati, pabbajjaṃ labhati, anupabbajitvā bhikkhubhāve ṭhito sahaseyyāpattiṃ na janeti. Vibbhantāya bhikkhuniyā purisaliṅge pātubhūte bhikkhūsu upasampadaṃ na labhati, pārājikaṃ. Avibbhantamānassa gahaṭṭhasseva sato bhikkhunīdūsakassa sace itthiliṅgaṃ pātubhavati, neva bhikkhunīsu upasampadaṃ labhati, na puna liṅgaparivatte jāte bhikkhūsu vāti. Bhikkhuniyā liṅgaparivatte sati bhikkhu hoti, so ce sikkhaṃ paccakkhāya vibbhamitvā itthiliṅgaṃ paṭilabheyya, bhikkhunīsu upasampadaṃ paṭilabhati ubhayattha pubbe pārājikabhāvaṃ appattattā. Yā pana bhikkhunī paripuṇṇadvādasavassā purisaliṅgaṃ paṭilabheyya, upasampanno bhikkhu eva. Puna sikkhaṃ paccakkhāya āgato na upasampādetabbo aparipuṇṇavīsativassattā. Puna liṅgaparivatte sati bhikkhunīsu upasampadaṃ labhati. Evaṃ ce katadvādasasaṅgahassa dārakassa liṅgaparivatte sati gihigatā itthī hoti, paripuṇṇadvādasavassā upasampādetabbā kira. Bhikkhuniyā itthiliṅgantaradhānena, bhikkhussa vā purisaliṅgantaradhānena pakkhapaṇḍakabhāvo bhaveyya, na sā bhikkhunī bhikkhunīhi nāsetabbā bhikkhu vā bhikkhūhi puna pakatibhāvāpattisambhavā . Pakatipaṇḍakaṃ pana sandhāya ‘‘paṇḍako nāsetabbo’’ti vuttaṃ. Pakkhapaṇḍako hi saṃvāsanāsanāya nāsetabbo, itaro ubhayanāsanāyāti attho. Yadi tesaṃ puna pakatibhāvo bhaveyya, ‘‘anujānāmi, bhikkhave, taṃyeva upajjhaṃ tameva upasampadaṃ tāniyeva vassāni bhikkhunīhi saṅgamitu’’nti ayaṃ vidhi sambhavati. Sace nesaṃ liṅgantaraṃ pātubhaveyya, so ca vidhi, yā āpattiyo bhikkhūnaṃ bhikkhunīhi sādhāraṇā, tā āpattiyo bhikkhunīnaṃ santike vuṭṭhātuṃ asādhāraṇāhi anāpattīti ayampi vidhi sambhavati. Yaṃ vuttaṃ parivāre ‘‘saha paṭilābhena purimaṃ jahati, pacchime patiṭṭhāti, viññattiyo paṭippassambhanti, paññattiyo nirujjhanti, saha paṭilābhena pacchimaṃ jahati, purime patiṭṭhāti, viññattiyo’’tiādi, taṃ yathāvuttavidhiṃ sandhāya vuttanti amhākaṃ khantīti ācariyo. Itthiliṅgaṃ, purisaliṅgaṃ vā antaradhāyantaṃ kiṃ sakalampi sarīraṃ gahetvā antaradhāyati, udāhu sayameva. Kiñcettha – yadi tāva sakalaṃ sarīraṃ gahetvā antaradhāyati, ayaṃ puggalo cuto bhaveyya. Tasmā sāmaññā cuto bhaveyya, puna upasampajjanto opapātiko bhaveyya. Atha sayameva antaradhāyati, sopi bhāvo tassa virujjhati. Itthindriyādīni hi sakalampi sarīraṃ byāpetvā ṭhitānīti khaṇanirodho viya tesaṃ antaradhānaṃ veditabbaṃ, tasmā yathāvuttadosappasaṅgābhāvo veditabbo. Aññamaññaṃ saṃsaṭṭhappabhānaṃ dīpānaṃ ekappabhānirodhepi itarissā ṭhānaṃ viya sesasarīraṭṭhānaṃ tattha hotīti veditabbaṃ.

71-

由于比丘尼因遮蔽而无法与男性同睡，因此应当理解为没有比丘尼的遮蔽。如果比丘尼犯了不共的波罗夷过失而获得男性的器官，比丘们则无法获得受戒，虽然获得了出家，但若未出家而以比丘的身份停留，则不会产生同睡的过失。若比丘尼的男性器官显现，便无法在比丘中获得受戒，波罗夷过失也不会存在。若不显现，若有家庭的比丘尼若显现女性的标记，则不会在比丘中获得受戒，也不会因标记的变化而在比丘中获得。
若比丘尼的标记变化，若比丘则是比丘，若他拒绝戒律而显现女性的标记，则在比丘尼中获得受戒，由于之前未犯波罗夷过失。若比丘尼在完整的十二岁时获得男性的器官，便是已受戒的比丘。若拒绝戒律而再次回到比丘中，则不应再受戒，因为未满二十岁。若标记变化，便在比丘尼中获得受戒。
如果这样做的情况下，若是未满十二岁的儿童，标记变化则显现为家庭的女性，似乎应当获得完整的十二岁而受戒。由于比丘尼的女性器官消失，或比丘的男性器官消失，便可能成为中性者，且不应被比丘或比丘尼所排斥。关于中性者的说法是“中性者应当被排斥”，中性者在共同生活中应当被排斥，其他则是双重排斥。
若他们再次成为中性者，“我允许，比丘们，接受同一个导师，获得同样的受戒，若与比丘尼们相见”，这一规定便成立。若他们的标记变化，且具备的过失是比丘的，而与比丘尼们的过失则是特殊的，因此这一规定也成立。
关于《大部》中所说的“同样的获得，前者放弃，后者安置，显现的标记消失，显现的标记消失，同样的获得，后者放弃，前者安置，显现的标记”，应当理解为与我们所说的相应的规定。
若女性的标记或男性的标记消失，是否整个身体都消失，或是否仅仅是自身消失？若整个身体都消失，则此人便会死去。因此应当理解为应当有死亡的状态，若再次获得受戒则应当成为天生者。若是自身消失，这种状态也与之相悖。女性的器官等同于整个身体的消失，故应当理解为其消失的状态。
其他身体部位的消失应当理解为与其他身体部位的消失相同，因此应当理解为在其他地方的存在。

2.Muccatuvā mā vā dukkaṭamevāti mocanarāgābhāvato. Avisayoti asādiyanaṃ nāma evarūpe ṭhāne dukkaranti attho. Methunadhammo nāma ubhinnaṃ vāyāmena nipajjati ‘‘tassa dvayaṃdvayasamāpattī’’ti vuttattā, tasmā tvaṃ mā vāyāma, evaṃ te anāpatti bhavissati, kiriyañhetaṃ sikkhāpadanti vuttaṃ hoti, ‘‘āpattiṃ tvaṃ bhikkhu āpanno pārājika’’nti vacanato akiriyampetaṃ sikkhāpadaṃ yebhuyyena ‘‘kiriya’’nti vuccatīti siddhaṃ hoti.

73-4. ‘‘Pārājikabhayena ākāsagatameva katvā pavesanādīni karontassa sahasā tālukaṃ vā passaṃ vā aṅgajātaṃ chupati ce, dukkaṭamevā’’ti vadanti. Kasmā? Na methunarāgattāti, vīmaṃsitabbaṃ. Dantānaṃ bāhirabhāvo oṭṭhānaṃ bāhirabhāvo viya thullaccayavatthu hotīti vuttaṃ ‘‘bahi nikkhantadante jivhāya ca thullaccaya’’nti. Taṃ puggalaṃ visaññiṃ katvāti vacanena so puggalo khittacitto nāma hotīti dassitaṃ hoti. Yo pana puggalo na visaññīkato, so ce attano aṅgajātassa dhātughaṭṭanacariṇijjhiṇikādisaññāya sādiyati, methunasaññāya abhāvato visaññīpakkhameva bhajatīti tassa anāpatticchāyā dissati. ‘‘Methunametaṃ maññe kassaci amanussassā’’ti ñatvā sādiyantassa āpatti eva. Paṇḍakassa methunadhammanti paṇḍakassa vaccamagge vā mukhe vā, bhummatthe vā sāmivacanaṃ. Avedayantassapi sevanacittavasena āpatti santhateneva sevane viya.

Upahatindriyavatthusmiṃ ‘‘etamatthaṃ ārocesuṃ, so ārocesī’’ti duvidho pāṭho atthi. Tattha ‘‘ārocesu’’nti vuttapāṭho ‘‘vediyi vā so bhikkhave’’ti vuttattā sundaraṃ, aññathā ‘‘āpattiṃ tvaṃ bhikkhū’’ti vattabbaṃ siyā. ‘‘Vediyā vā’’ti dīpavāsino paṭhanti kira, methunadhammassa pubbapayogā hatthaggāhādayo, tasmā ‘‘dukkaṭamevassa hotī’’ti iminā purimapadena sambandho. Yasmā pana dukkaṭamevassa hoti, tasmā yāva sīsaṃ na pāpuṇāti puggalo, tāva dukkaṭe tiṭṭhatīti sambandho veditabbo. Sīsaṃ nāma maggapaṭipādanaṃ. ‘‘Sīsaṃ na pāpuṇātīti pārājikaṃ na hoti tāva pubbapayogadukkaṭe tiṭṭhatī’’ti aññatarasmiṃ gaṇṭhipade likhitaṃ . Uccāliṅgapāṇakadaṭṭhenāti ettha bhāvaniṭṭhāpaccayo veditabbo. Daṭṭhena daṃsena khādanenāti hi atthato ekaṃ.

76-

不应当说“我解脱了，只有过失”，因为解脱的欲望不存在。无所作为的意思是指在不适当的地方做困难的事情。男女之间的行为是在二者的努力下发生的，正因为如此，故不应努力，这样你将不会有过失，这被称为“这是行为的戒律”，因此说“你已犯了过失，成为波罗夷”，因此这条戒律一般被称为“行为”。
73-4. “由于波罗夷的恐惧，若在空中做了进入等行为，若突然看到树木或其他生物，便会成为过失。”为什么呢？因为没有男女的欲望，因此应当思考。牙齿的外部状态和舌头的外部状态就像是粗重的物体，因此说“外部的牙齿和舌头是粗重的”。这表明那个人变得无知。若那个人未变得无知，若他因自身的身体状态而感知到，因缺乏男女的欲望而偏向于无知的状态，这种情况下的过失是显而易见的。“我认为这是男女的欲望，可能是某种非人类的状态”，若知道这一点而感知到，则便会有过失。中性者的男女行为，或在身体的某部分或口中，或在地面上，都是一种行为。
在受损的感官状态中，“这个事情被告知了，他是告知者”，有两种说法。在这里提到的“被告知”是指“他是比丘”，因此很美好，或者说“你已犯了过失，成为比丘”。“他被感知”是说在灯下的人会这样说，因男女行为的前因后果，包括抓取手等，因此说“他会有过失”。由于他会有过失，因此应当理解为，在头未触及之前，便会有过失。头是指道路的开始。“若未触及头，则不成为波罗夷，仍然在前因后果的过失中保持”在某处被写下。
在这里，应当理解为通过观察的方式。观察是指通过咬、吃等方式，实际上是同一个意思。
76-

7. Saṅgāmasīse yuddhamukhe yodhapuriso viyāyaṃ bhikkhūti ‘‘saṅgāmasīsayodho bhikkhū’’ti vuccati. Rukkhasūcidvāraṃ upilavāya, ekena vā bahūhi vā kaṇṭakehi thakitabbaṃ kaṇṭakadvāraṃ. Dussadvāraṃ sāṇidvārañca dussasāṇidvāraṃ. ‘‘Kilañjasāṇī’’tiādinā vuttaṃ sabbampi dussasāṇiyameva saṅgahetvā vuttaṃ. Ekasadisattā ‘‘eka’’nti vuttaṃ. Ākāsataleti hammiyataleti attho. Ayañhettha saṅkhepoti idāni vattabbaṃ sandhāya vuttaṃ. ‘‘Kiñci karontā nisinnā hontīti vuttattā nipannānaṃ āpucchanaṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti. ‘‘Yathāparicchedameva ca na uṭṭhāti, tassa āpattiyevā’’ti kiñcāpi avisesena vuttaṃ, anādariyadukkaṭāpatti eva tattha adhippetā. Kathaṃ paññāyatīti? ‘‘Rattiṃ dvāraṃ vivaritvā nipanno aruṇe uggate uṭṭhahati, anāpattī’’ti vuttattā, mahāpaccariyaṃ visesetvā ‘‘anādariyadukkaṭāpi na muccatī’’ti vuttattā ca, tena itarasmā dukkaṭā muccatīti adhippāyo. Yathāparicchedameva ca na uṭṭhāti, tassa āpattiyevāti ettha na anādariyadukkaṭaṃ sandhāya vuttaṃ. Yathāparicchedamevāti avadhāraṇattā paricchedato abbhantare na hotīti vuttaṃ hoti. Puna ‘‘supatī’’ti vuttaṭṭhāne viya sanniṭṭhānaṃ gahetvā vuttaṃ. Evaṃ nipajjantoti nipajjanakāle āpajjitabbadukkaṭameva sandhāya vuttaṃ, tasmā yathāparicchedena uṭṭhahantassa dve dukkaṭānīti vuttaṃ hotīti. Andhakaṭṭhakathāyampi ‘‘yadi rattiṃ dvāraṃ asaṃvaritvā nipanno ‘divā vuṭṭhahissāmī’ti, anādariye āpatti dukkaṭassā’’ti vuttaṃ, etthāpi ‘‘nipanno’’ti vuttattā ‘‘aruṇe uṭṭhite uṭṭhāhī’’ti na vuttattā ca jānitabbaṃ. ‘‘Mahāpaccariyaṃ anādariyadukkaṭameva sandhāya vuttaṃ, na aṭṭhakathāyaṃ vuttadukkaṭa’’nti eke vadanti. Tassa anāpattīti atthato anipannattā vuttaṃ. ‘‘Sace pana rattiṃ saṃvaritvā nipanno, aruṇuṭṭhānasamaye koci vivarati, dvārajagganādīni akatvā nipannassa āpattiyeva. Kasmā? Āpattikhettattā’’ti vadanti.

Yasmā yakkhagahitakopi visaññībhūto viya khittacitto nāma hoti, assa pārājikāpattito anāpatti, pageva aññato, tasmā ‘‘yakkhagahitako viya visaññībhūtopi na muccatī’’ti yaṃ mahāpaccariyaṃ vuttaṃ, taṃ pubbe sañcicca divā nipanno pacchā yakkhagahitakopi visaññībhūtopi na muccati nipajjanapayogakkhaṇe eva āpannattāti adhippāyena vuttaṃ. Bandhitvā nipajjāpitova muccatīti na yakkhagahitakādīsveva, sopi yāva sayameva sayanādhippāyo na hoti, tāva muccati. Yadā kilanto hutvā niddāyitukāmatāya sayanādhippāyo hoti, tadā saṃvarāpetvā, jaggāpetvā vā ābhogaṃ vā katvā niddāyitabbaṃ, aññathā āpatti. Sabhāgo ce natthi, na passati vā, na gantuṃ vā sakkoti. Cirampi adhivāsetvā pacchā vedanāṭṭo hutvā anābhogeneva sayati, tassa ‘‘anāpatti vedanāṭṭassā’’ti vacanena anāpatti, tassāpi avisayattā āpatti na dissatīti visaññībhāveneva supantassa ‘‘anāpatti khittacittassā’’ti vacanena na dissati. Ācariyā pana evaṃ na kathayantīti avisesena ‘‘na dissatī’’ti na kathayanti, yadi saññaṃ appaṭilabhitvā sayati, avasavattattā āpatti na dissati, sace saññaṃ paṭilabhitvāpi kilantakāyattā sayanaṃ sādiyanto supati, tassa yasmā avasavattattaṃ na dissati, tasmā āpatti evāti kathayantīti adhippāyo.


这位比丘就像在战场上的战士一样,被称为"在战场上战斗的比丘"。被树枝刺穿的门,用一个或多个刺遮盖的刺门。布门和麻布门都是布麻布门。"像麻布一样"等等的说法,都包括了所有的麻布。由于相似,所以说"一个"。"在天空中"是指在楼房的顶部。这里简单地说一下接下来要说的。
由于说"正坐着做某事"的缘故,不应该询问正躺着的人。虽然笼统地说"不管怎样,他都有过失",但那里指的是由于漠视而产生的过失。
怎么知道的呢?因为说"在夜间打开门睡觉,日出时起床,没有过失",而在《大集注》中特别说"即使是由于漠视而产生的过失也不能免除",因此从这里可以知道,他从另一个过失中解脱了。
这里说的"不管怎样,他都有过失",并不是指由于漠视而产生的过失。"不管怎样"是因为限定,意思是在界限内没有。再次像说"睡觉"的地方一样得出结论。
这样躺下的时候,指的是应该犯的过失,因此说"不管怎样起床,他都有两个过失"。
在《盲人注疏》中也说"如果在夜间没有关门睡觉,想说'我白天起床'的话,就有由于漠视而产生的过失"。这里也说"躺下",但没有说"日出时起床",因此应该知道。
有人说"《大集注》只是指由于漠视而产生的过失,而不是在注疏中提到的过失"。从字面上说"没有过失",是因为实际上没有躺下。
但是,如果在夜间关好门睡觉,日出时有人打开,而没有看门或其他行为,他就有过失。为什么呢?因为存在过失的范围。
由于被鬼魂附身的人也像失去意识一样,对他来说没有波罗夷的过失,何况是其他人。因此《大集注》说"即使被鬼魂附身而失去意识,也不能免除",是指事先有意在白天躺下,后来被鬼魂附身或失去意识,在躺下的那一刻就犯了过失。
被捆绑着躺下就可以免除,但只要自己没有睡觉的意图,就可以免除。当疲惫想睡觉时,应该让别人关门或看守,否则就有过失。如果没有同伴,看不见或不能去,即使忍耐很久后无意识地睡觉,也没有过失,因为他无所作为。但是老师们不会这样说,因为如果没有知觉就睡觉,由于无法控制,就没有过失,但如果知觉后因身体疲惫而睡觉,由于无法控制,所以还是有过失。


Mahāpadumattheravāde yakkhagahitako khittacittako muccati. Bandhitvā nipajjāpito asayanādhippāyattā, vedanāṭṭattā ca muccatīti adhippāyo. Evaṃ sante pāḷiaṭṭhakathā, theravādo ca sameti, tasmā tesaṃ tesaṃ vinicchayānaṃ ayameva adhippāyoti no khantīti ācariyo, anugaṇṭhipade pana yakkhagahitakopi visaññībhūtopi na muccati nāma, pārājikaṃ āpajjituṃ bhabbo so antarantarā saññāpaṭilābhatoti adhippāyo. ‘‘Bandhitvā nipajjāpito vā’’ti kurundīvacanena ekabhaṅgena nipannopi na muccatīti ce? Muccatiyeva. Kasmā? Atthato anipannattā. Kurundīvādena mahāaṭṭhakathāvādo sameti. Kasmā? Avasavattasāmaññato. Kiñcāpi sameti, ācariyā pana evaṃ na kathayanti. Na kevalaṃ teyeva, mahāpadumattheropīti dassanatthaṃ ‘‘mahāpadumattherenā’’ti vuttaṃ. Mahāpadumattheravāde ‘‘pārājikaṃ āpajjituṃ abhabbo yakkhagahitako nāmā’’ti ca vuttaṃ, tattha ācariyā pana evaṃ vadanti ‘‘sace okkantaniddo ajānantopi pāde mañcakaṃ āropeti, āpattiyevāti vuttattā yo pana patitvā tattheva sayati na vuṭṭhāti, tassa āpatti antarantarā jānantassāpi ajānantassāpi hotī’’ti . Sabbaṭṭhakathāsu vuttavacanāni sampiṇḍetvā dassetuṃ ‘‘idha ko muccati ko na muccatī’’ti vuttaṃ. Yakkhagahitako vā visaññībhūto vā na kevalaṃ pārājikaṃ āpajjituṃ bhabbo eva, sabbopi āpajjati. Evaṃ ‘‘bandhitvā nipajjāpitova muccatī’’ti vacanena tassapi avasavattattā ‘‘āpatti na dissatī’’ti evaṃ na kathayanti. Yasmā ummattakakhittacittavedanāṭṭesu aññataro na hoti, tasmā ‘‘āpattiyevā’’ti kathayanti. Idaṃ kira sabbaṃ na saṅgītiṃ āruḷhaṃ. ‘‘Pavesanaṃ sādiyatītiādinā vuttattā akiriyāpi hotīti vadanti, taṃ na gahetabbaṃ, yadā pana sādiyati, tadā sukhumāpi viññatti hoti evāti idha kiriyā evā’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ.

Paṭhamapārājikavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyapārājikaṃ

Dhaniyavatthuvaṇṇanā



在大莲花长老的论述中,被鬼魂附身的人或失去意识的人可以免除。被捆绑着躺下是因为没有睡觉的意图,或因为疼痛而免除。这样的话,经文注疏和长老的论述就一致了,因此这就是他们的判断,老师不赞同。但在注疏中说,即使被鬼魂附身或失去意识,也不能免除,因为他有时会恢复知觉,所以能犯波罗夷。"被捆绑着躺下"的说法,即使是一次,也不能免除。为什么?因为实际上没有躺下。库伦的说法与大注疏的说法一致。为什么?因为无法控制的普遍性。虽然一致,但老师们不会这样说。不仅是他们,连大莲花长老也是如此。
在大莲花长老的论述中说,被鬼魂附身的人不能犯波罗夷,但老师们说,如果在睡眠中无意识地把脚放在床上,就有过失,而如果倒下后就没有起来,无论是知道还是不知道,他都有过失。为了总结所有注疏中的说法,"这里谁能免除,谁不能免除"。被鬼魂附身或失去意识的人,不仅不能犯波罗夷,所有的过失都会犯。因此,"被捆绑着躺下就可以免除"的说法,由于他们无法控制,所以不会说"没有过失"。
因为疯狂、失去意识、疼痛等状态,都没有其他的情况,所以说"就有过失"。这似乎并没有被收录在律藏中。因为说"接受进入"等,所以也有不作为,但不应该接受,当他接受时,就算是微小的意向也是行为。
第一波罗夷的解释完毕。
第二波罗夷
关于Dhaniya的事

84. Dutiye rājūhi eva pariggahitattā ‘‘rājagaha’’nti laddhanāmake samīpatthena, adhikaraṇatthena ca paṭiladdhabhummavibhattike gijjhakūṭe pabbate catūhi vihārehi viharantoti adhippāyo. Tassa ‘‘vassaṃ upagacchiṃsū’’ti iminā sambandho veditabbo. Tayo eva hi ñattiṃ ṭhapetvā gaṇakammaṃ karonti, na tato ūnā adhikā vā akiriyattā. Tattha vinayapariyāyena saṅghagaṇapuggalakammakosallatthaṃ idaṃ pakiṇṇakaṃ veditabbaṃ – atthi saṅghakammaṃ saṅgho eva karoti, na gaṇo na puggalo, taṃ apalokanakammassa kammalakkhaṇekadesaṃ ṭhapetvā itaraṃ catubbidhampi kammaṃ veditabbaṃ. Atthi saṅghakammaṃ saṅgho ca karoti, gaṇo ca karoti, puggalo ca karoti. Kiñcāti? Yaṃ pubbe ṭhapitaṃ. Vuttañhetaṃ parivāraṭṭhakathāyaṃ ‘‘yasmiṃ vihāre dve tayo janā vasanti , tehi nisīditvā katampi saṅghena katasadisameva. Yasmiṃ pana vihāre eko bhikkhu hoti, tena bhikkhunā uposathadivase pubbakaraṇapubbakiccaṃ katvā nisinnena katampi katikavattaṃ saṅghena katasadisameva hotī’’ti (pari. aṭṭha. 495-496). Punapi vuttaṃ ‘‘ekabhikkhuke pana vihāre ekena sāvitepi purimakatikā paṭippassambhati evā’’ti. Atthi gaṇakammaṃ saṅgho karoti, gaṇo karoti, puggalo karoti, taṃ tayo pārisuddhiuposathā aññesaṃ santike karīyanti, tassa vasena veditabbaṃ. Atthi gaṇakammaṃ gaṇova karoti, na saṅgho na puggalo, taṃ pārisuddhiuposatho aññamaññaṃ ārocanavasena karīyati, tassa vasena veditabbaṃ. Atthi puggalakammaṃ puggalova karoti, na saṅgho na gaṇo, taṃ adhiṭṭhānuposathavasena veditabbaṃ. Atthi gaṇakammaṃ ekaccova gaṇo karoti, ekacco na karoti, tattha añattikaṃ dve eva karonti, na tayo. Sañattikaṃ tayova karonti, na tato ūnā adhikā vā, tena vuttaṃ ‘‘tayo eva hi ñattiṃ ṭhapetvā gaṇakammaṃ karonti, na tato ūnā adhikā vā akiriyattā’’ti. Tasmā tayova vinayapariyāyena sampahulā, na tato uddhanti veditabbaṃ. Anugaṇṭhipade pana ‘‘kiñcāpi kammalakkhaṇaṃ tayova karonti, atha kho tehi kataṃ saṅghena katasadisanti vuttattā ekena pariyāyena tayo janā vinayapariyāyenapi saṅgho’’ti vuttaṃ, idaṃ sabbampi vinayakammaṃ upādāya vuttaṃ, lābhaṃ pana upādāya antamaso ekopi anupasampannopi ‘‘saṅgho’’ti saṅkhyaṃ gacchati kira. Pavāraṇādivasassa aruṇuggamanasamanantarameva ‘‘vutthagassā’’ti vuccanti, ukkaṃsanayena ‘‘pāṭipadadivasato paṭṭhāyā’’ti vuttaṃ, teneva ‘‘mahāpavāraṇāya pavāritā’’ti vuttaṃ. Aññathā antarāyena apavāritā ‘‘vutthavassā’’ti na vuccantīti āpajjati. Thambhādi kaṭṭhakammanti veditabbaṃ. Keci tanukaṃ dārutthambhaṃ antokatvā mattikāmayaṃ thambhaṃ karonti, ayaṃ pana tathā na akāsi, tena vuttaṃ ‘‘sabbamattikāmayaṃ kuṭikaṃ karitvā’’ti. Telamissāya tambamattikāya.



第二，因国王的缘故，因而称为“王舍城”，在靠近的地方，因而在法律的意义上，已获得了地面划分的地方，吉祥山上有四个寺院。与此相关的是“我进入了雨季”。实际上，除了三条规则外，他们进行计算工作，不会多于或少于，因无所作为而产生。关于此处的戒律，须了解的是，为了僧团的计算能力，这是一种附加的说明——僧团的工作是由僧团来做的，而不是由团体或个人来做，除了不被观察的工作外，其它四种工作也应被理解。
有僧团的工作，僧团可以做，团体也可以做，个人也可以做。为什么呢？这是之前所设定的。这样说是为了说明《附属注疏》中的内容：“在某个寺院里，有两三个人居住，他们坐着做的事情与僧团所做的相同。而在某个寺院里，若只有一个比丘，他在安坐的日子里，完成了早期的职责，则与僧团所做的相同。”（《大集注》495-496）再次提到“在一个比丘的寺院里，即使一个人做的事情也会被认为是早期的工作。”有团体的工作，僧团可以做，团体可以做，个人可以做，这样应当理解。
有团体的工作，团体可以做，而不是僧团或个人，这样的清净的安坐是在彼此之间进行的，因此应当理解。有团体的工作，某个团体可以做，而僧团和个人不能做，这应当理解为依赖于特定的安坐。也有个人的工作，只有个人可以做，而不是僧团或团体，这应当理解为依赖于特定的安坐。
有团体的工作，某个团体可以做，某个团体不做，那里只有另外两个在做，而不是三个。安坐的情况下，三个人在做，而不会多于或少于，因此说“除了三条规则外，他们进行计算工作，不会多于或少于，因无所作为而产生。”因此，三个人在戒律的意义上是充分的，不能少于这个。
在附加说明中，即使他们进行的工作是三个人在做，然而因为他们所做的事情与僧团所做的相同，因此以某种方式，三个人在戒律的意义上也是僧团的工作。这一切都是基于戒律的工作，而以利益为基础，至少一个人，即使未被承认，也被称为“僧团”。
在劝告等事情的开始时，称为“起床”，因此说“从修行的日子开始”，因此说“被大劝告所覆盖”。否则，若因障碍而不被覆盖，则不被称为“起床”。应当理解为柱子等的工作。有些人将细木柱放在里面，或用泥土制成的柱子，而他并没有这样做，因此说“用全部泥土制成的茅屋”。

85. ‘‘Mā pacchimā janatā pāṇesu pātabyataṃ āpajjī’’ti iminā anuddesasikkhāpadena yattha iṭṭhakapacana pattapacana kuṭikaraṇa vihārakārāpana navakammakaraṇa khaṇḍaphullapaṭisaṅkharaṇa vihārasammajjana paṭaggidāna kūpapokkharaṇīkhaṇāpanādīsu pātabyataṃ jānantena bhikkhunā kappiyavacanampi na vattabbanti dasseti, teneva pariyāyaṃ avatvā tesaṃ sikkhāpadānaṃ anāpattivāresu ‘‘anāpatti asatiyā ajānantassā’’ti vuttaṃ. ‘‘Antarāpattisikkhāpada’’ntipi etassa nāmameva. ‘‘Gacchathetaṃ, bhikkhave, kuṭikaṃ bhindathā’’ti iminā kataṃ labhitvā tattha vasantānampi dukkaṭamevāti ca siddhaṃ. Aññathā hi bhagavā na bhindāpeyya. Esa nayo bhedanakaṃ chedanakaṃ uddālanakanti etthāpi, āpattibhedāva. Tato eva hi bhedanakasikkhāpadādīsu viya ‘‘aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassā’’ti na vuttaṃ, tathā aññassatthāya karoti, cetiyādīnaṃ atthāya karoti, dukkaṭamevāti ca siddhaṃ, aññathā kuṭikārasikkhāpadādīsu viya ‘‘aññassatthāya vāsāgāraṃ ṭhapetvā sabbattha, anāpattī’’ti nayameva vadeyya, na bhindāpeyya. Sabbamattikāmayabhāvaṃ pana mocetvā kaṭṭhapāsāṇādimissaṃ katvā paribhuñjati, anāpatti. Tathā hi chedanakasikkhāpadādīsu bhagavatā nayo dinno ‘‘aññena kataṃ pamāṇātikkantaṃ paṭilabhitvā chinditvā paribhuñjatī’’tiādīsu. Keci pana ‘‘vayakammampīti etena mūlaṃ datvā kārāpitampi atthi, tena taṃ aññena katampi na vaṭṭatīti siddha’’nti vadanti, taṃ na sundaraṃ. Kasmā? Sambhāre kiṇitvā sayameva karontassāpi vayakammasambhavato. Kiṃ vā pāḷilese sati aṭṭhakathālesanayo. Iṭṭhakāhi giñjakāvasathasaṅkhepena katā vaṭṭatīti ettha pakatiiṭṭhakāhi cinitvā kattabbāvasatho giñjakāvasatho nāma. Sā hi ‘‘mattikāmayā’’ti na vuccati, ‘‘iṭṭhakakuṭikā’’tveva vuccati, tasmā thusagomayatiṇapalālamissā mattikāmayāpi apakkiṭṭhakamayāpi ‘‘sabbamattikāmayā’’tveva vuccatīti no khantīti ācariyo, bhasmādayo hi mattikāya daḷhibhāvatthameva ādīyanti, apakkiṭṭhakamayāpi giñjakāvasathasaṅkhyaṃ na gacchati, na ca āyasmā dhaniyo ekappahāreneva kumbhakāro viya kumbhaṃ taṃ kuṭikaṃ niṭṭhāpesi, anukkamena pana sukkhāpetvā sukkhāpetvā mattikāpiṇḍehi cinitvā niṭṭhāpesi, apakkiṭṭhakamayā kuṭi viya sabbamattikāmayā kuṭi ekābaddhā hoti, na tathā pakkiṭṭhakamayā, tasmā sā kappatīti eke. Sabbamattikāmayāya kuṭiyā bahi ce tiṇakuṭikādiṃ katvā anto vasati, dukkaṭameva. Sace tattha tattha chiddaṃ katvā bandhitvā ekābaddhaṃ karoti, vaṭṭati. Anto ce tiṇakuṭikādiṃ katvā anto vasati, vaṭṭati. Kārako eva ce vasati, karaṇapaccayā dukkaṭaṃ āpajjati, na vasanapaccayā. Sace anto vā bahi vā ubhayattha vā sudhāya limpati, vaṭṭati. Yasmā sabbamattikāmayā kuṭi sukarā bhindituṃ, tasmā tattha ṭhapitaṃ pattacīvarādi aguttaṃ hoti, corādīhi avaharituṃ sakkā, tena vuttaṃ ‘‘pattacīvaraguttatthāyā’’ti.


"不要让最后的人陷入伤害生命的状态"这一教示戒律中,表示知道烧砖、烧锅、建茅屋、修理住院、新建工程、修补破损、清扫住院、点火等工作会造成伤害的比丘,不应说允许的话。因此在这些戒律的无过失部分说"无过失,由于无意识或不知道"。这也被称为"中间过失戒律"。"去吧,比丘们,破坏茅屋"这样说,即使住在那里的人也只有小过失。否则,世尊不会让他们破坏。这同样适用于破坏、切断、拔除等,都是过失的种类。
因此,在破坏等戒律中,没有说"接受他人所做的而使用,有小过失",同样地,为他人或为塔寺做事,也只有小过失,否则,像在茅屋等戒律中一样,应该说"为他人建立住房在任何地方,都没有过失",而不会让他们破坏。
但是,如果摆脱全部泥土,混合木材和石头等使用,就没有过失。这样,在切断等戒律中,世尊也给出了这样的判断:"接受他人超过标准的而切断使用"等。
有人说,"包括维修工作,即使是委托他人做的,也不可以使用,这是确定的",这不太好。为什么?因为即使自己购买材料并亲自做,也算是维修工作。或者,即使在经文中有,在注疏中也有这样的解释。
用砖建造的简易住房是可以的,这里的简易住房是用普通砖建造的,不称为"泥土制成",而称为"砖茅屋"。因此,老师不赞同"全部用泥土制成"的说法,因为灰等只是为了加强泥土,即使用未烧制的砖,也不算是简易住房,而且尊者Dhaniya也不是像陶工那样一次就完成了那个茅屋,而是逐步晾干,用泥块建造,像用未烧制的砖建造的茅屋一样,是整体的泥土制成,而不是像用烧制的砖那样,所以是可以的。
如果在全部用泥土制成的茅屋外部做草茅屋等,里面居住,就有小过失。如果在各处开洞后用绳子捆绑成一体,就可以。如果在里面做草茅屋等居住,就可以。如果只是建造者居住,由于建造的缘故有小过失,而不是由于居住。如果在里面或外面或两者都涂抹灰泥,都可以。
之所以全部用泥土制成的茅屋很容易破坏,因此放置在里面的钵和衣服就不安全,可能被盗贼等偷走,所以说"为了保护钵和衣服"。


Pāḷimuttakavinicchayavaṇṇanā

Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū uccāvace patte dhārenti, uccāvacāni pattamaṇḍalāni dhārentī’’ti (cuḷava. 253) evamādīni vatthūni nissāya ‘‘na, bhikkhave, uccāvacā pattā dhāretabbā, yo dhāreyya, āpatti dukkaṭassā’’tiādinā nayena akappiyaparikkhāresu ca dukkaṭaṃ paññattaṃ. Kasmā? Tadanulomattā. Yatthāpi na paññattaṃ, tattha ‘‘na, bhikkhave, uccāvacāni chattāni dhāretabbāni, yo dhāreyya, āpatti dukkaṭassā’’tiādinā (cūḷava. 269-270) nayena dukkaṭaṃ sambhavati, tasmā ‘‘tatrāyaṃ pāḷimuttako’’ti ārabhitvā sabbaparikkhāresu vaṇṇamaṭṭhaṃ, savikāraṃ vā karontassa āpatti dukkaṭanti dīpentena ‘‘na vaṭṭatī’’ti vuttanti veditabbaṃ. Etthāha – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ṭhapetvā paharaṇiṃ sabbaṃ lohabhaṇḍaṃ, ṭhapetvā āsandiṃ pallaṅkaṃ dārupattaṃ dārupādukaṃ sabbaṃ dārubhaṇḍaṃ, ṭhapetvā katakañca kumbhakārikañca sabbaṃ mattikābhaṇḍa’’nti (cūḷava. 293) vuttattā yathāṭhapitaṃ vajjetvā itaraṃ sabbaṃ vaṇṇamaṭṭhampi savikārampi avisesena vaṭṭatīti? Vuccate – taṃ na yuttaṃ yathādassitapāḷivirodhato, tasmā ‘‘ṭhapetvā paharaṇi’’nti evaṃ jātivasena ayaṃ pāḷi pavattā, yathādassitā pāḷi vaṇṇamaṭṭhādivikārapaṭisedhanavasena pavattāti evaṃ ubhayampi na virujjhati, tasmā yathāvuttameva. Āraggena nikhādanaggena, ‘‘āraggeriva sāsapo’’ti (ma. ni. 2.458; dha. pa. 401; su. ni. 630) ettha vuttanayato āraggena.

Paṭṭamukhe vāti paṭṭakoṭiyaṃ. Pariyanteti cīvarapariyante. Veṇiuhumuniyupeññāma. Agghiyanti cetiyaṃ. Gayamuggaranti tulādaṇḍasaṇṭhānaṃ, gayā sīse sūcikā hoti, mukhapattā ladrā. Ukkiranti nīharanti karonti ṭhapenti. Koṇasuttapiḷakā nāma gaṇṭhikapaṭṭādikoṇesu suttamayapiḷakā. Yaṃ ettha cīvaraṃ vā patto vā ‘‘na vaṭṭatī’’ti vutto, tattha adhiṭṭhānaṃ ruhati, vikappanāpi ruhatīti veditabbaṃ. Deḍḍubhoti udakasappo. Acchīti kuñjarakkhi. Gomuttakanti gomuttasaṇṭhānā rājiyo. Kuñcikāya senāsanaparikkhārattā suvaṇṇarūpiyamayāpi vaṭṭatīti chāyā dissati, ‘‘kuñcikāya vaṇṇamaṭṭhakammaṃ na vaṭṭatī’’ti vacanato aññe kappiyalohādimayāva kuñcikā kappanti pariharaṇīyaparikkhārattā. Ārakaṇṭako potthakādikaraṇasatthakajāti. ‘‘Āmaṇḍakasārako āmalakaphalamayo’’ti vadanti . Tālapaṇṇabījanīādīsu ‘‘vaṇṇamaṭṭhakammaṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Kiñcāpi tāni kuñcikā viya pariharaṇīyāni, atha kho ‘‘uccāvacāni na dhāretabbānī’’ti paṭikkhepābhāvato vuttaṃ. Kevalañhi tāni ‘‘anujānāmi, bhikkhave, vidhūpanañca tālavaṇṭañcā’’tiādinā (cūḷava. 269) vuttāni. Gaṇṭhipade pana ‘‘telabhājanesu vaṇṇamaṭṭhakammaṃ vaṭṭatīti senāsanaparikkhārattā’’ti vuttaṃ. Rājavallabhāti rājakulūpakā. Sīmāti idhādhippetā bhūmi, baddhasīmā ca. ‘‘Yesaṃ santakā tesaṃ sīmā, tattha parehi na kattabba’’nti anugaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Bhūmi ca sīmā ca yesaṃ santakā, tehi eva vāretabbā. Yesaṃ pana aññesaṃ bhūmiyaṃ sīmā katā, te vāretuṃ na issarā’’ti vadanti . ‘‘Saṅghabhedādīnaṃ kāraṇattā ‘mā karothā’ti paṭisedhetabbā evā’’ti andhakaṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ kira.

86-

Pāḷimuttakavinicchayavaṇṇanā
因此，在那个时候，六群比丘持有低矮的钵，持有低矮的钵的边缘（cuḷava. 253），基于这样的情况说：“不，比丘们，不应持有低矮的钵，若持有，则有小过失。”这是因为与此相应的情况。在没有规定的地方，也有“比丘们，不应持有低矮的伞，若持有，则有小过失”的说法（cūḷava. 269-270），因此在此处说明了小过失的产生，因此“在这里的Pāḷimuttaka”开始说明所有的附属物，若持有有形的物品，则有小过失。
在这里说：“我允许，比丘们，放下所有的武器、所有的金属器具、放下所有的坐具、木制的坐具、所有的木制器具、放下所有的陶器和所有的泥土器具”（cūḷava. 293），由此可知，若放下这些，其他所有的附属物的颜色和形状也都不应有过失。因此，不能这样说，因为与所示的Pāḷi相悖，因此“放下武器”这样的说法是基于种族的缘故，这个Pāḷi的运用，是为了说明Pāḷi的颜色和形状的禁止，因此两者并不相悖，因此应如所述。
通过锄头挖掘，“就像用锄头一样”（ma. ni. 2.458；dha. pa. 401；su. ni. 630），在这里以此方式说到锄头。
“在钵的边缘”是指在钵的边缘。边界是指衣物的边界。Veṇiuhumuniyupeññāma。Agghiyanti是指圣地。Gayamuggaranti是指称重杆，Gayā的顶部是标志，嘴巴的部分是Ladrā。Ukkiranti是指取出、处理、放置。Koṇasuttapiḷakā是指在结扎的边缘的缠绕部分。这里提到的衣物或钵“不应持有”，于此应当理解为有承诺，也应当理解为有选择。
Deḍḍubhoti是指水蛇。Acchīti是指象守。Gomuttakanti是指牛奶的来源。由于Kuñcikā的寝具，虽然有黄金和银制的，但也会被认为是有过失，因此说“Kuñcikā的颜色和形状的工作不应持有”。其他的金属器具由于保护的缘故，因而被称为可持有的。
Ārakaṇṭako是指书本的边缘。有人说“Āmaṇḍakasārako是指用醋榨取的果实”。在Tālapaṇṇabījanī等中说“颜色和形状的工作应持有”。虽然这些Kuñcikā是需要保护的，但因“低矮的东西不应持有”之故而被说出。因为它们仅仅是“我允许，比丘们，放下所有的榻榻米和榻榻米的边缘”等（cūḷava. 269）而被说出。
在结扎的部分说“在油罐中，颜色和形状的工作应持有”，是指寝具的缘故。Rājavallabhāti是指王族的成员。Sīmāti是指这里所指的土地，边界是固定的。“在他们的界限内，不应做其他事情”，在附加说明中说到。
“土地和边界属于他们的界限，只有他们可以限制。若在其他地方设定了边界，则不能限制他们”，有人如此说。“因僧团的分裂等原因，不应做‘不要这样做’的限制”，在《盲人注疏》中如此说。
86

7. Dārukuṭikaṃ kātuṃ, kattunti ca atthi. Khaṇḍākhaṇḍikanti phalāphalaṃ viya daṭṭhabbaṃ. Āṇāpehīti vacanaṃ aniṭṭhe eva vuccatīti katvā bandhaṃ āṇāpesi. Issariyamattāyāti samiddhiyaṃ mattāsaddoti ñāpeti.

88. ‘‘Evarūpaṃ vācaṃ bhāsitvā’’ti ca pāṭho. Lomena tvaṃ mutto, mā punapi evarūpamakāsīti idaṃ kiṃ byāpādadīpakaṃ, dārūsupi lobhakkhandhadīpakaṃ vacanaṃ sotāpannassa sato tassa rājassa patirūpaṃ. Nanu nāma ‘‘pubbe kataṃ sukataṃ bhante, vadeyyātha punapi yenattho’’ti pavāretvā atīva pītipāmojjaṃ uppādetabbaṃ tena siyāti? Saccametaṃ sotāpannattā atīva buddhamāmako dhammamāmako saṅghamāmako ca, tasmā bhikkhūnaṃ akappiyaṃ asahanto, sikkhāpadapaññattiyā ca okāsaṃ kattukāmo ‘‘supayuttāni me dārūnī’’ti tuṭṭhacittopi evamāhāti veditabbaṃ. Imehi nāma evarūpe ṭhāne. ‘‘Āgatapadānurūpenāti aññehi vā padehi, ito thokatarehi vā āgatakāle tadanurūpā yojanā kātabbā’’ti gaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Na kevalaṃ imasmiṃyeva sikkhāpade, aññesupi āgacchanti, tasmā tattha tattha āgatapadānurūpena yojanā veditabbā’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ. Ujjhāyanattho adinnassādinnattāva, te ujjhāyiṃsu.

Rudradāmako nāma rudradāmakādīhi uppādito. Bārāṇasinagarādīsu tehi tehi rājūhi porāṇasatthānurūpaṃ lakkhaṇasampannā uppāditā nīlakahāpaṇā. Tesaṃ kira tibhāgaṃ agghati rudradāmako, tasmā tassa pādo thullaccayavatthu hoti. Māsako pana idha appamāṇaṃ. Kahāpaṇo kiñcikāle ūnavīsatimāsako hoti, kiñci kāle atirekavīsatimāsako. Tasmā tassa kahāpaṇassa catutthabhāgo pañcamāsako viya atirekapañcamāsako vā ūnapañcamāsako vā pādoti veditabbaṃ. Imassatthassa dīpanatthaṃ ‘‘tadā rājagahe vīsatimāsako kahāpaṇo hotī’’tiādi vuttaṃ. Tattha rajatamayo suvaṇṇamayo tambamayo ca kahāpaṇo hoti. Suvaṇṇabhūmiyaṃ viya pādopi yattha tambamayova kato hoti, tattha sova pādoti ācariyo. Yasmā pādo ekanīlakahāpaṇagghanako, tasmā tassa pādassa catutthabhāgova siyā pādoti eke. Idaṃ na yujjati. Yo ca tattha pādāraho bhaṇḍo, tassa catutthabhāgasseva pārājikavatthubhāvappasaṅgato. Yadi pādārahaṃ bhaṇḍaṃ pārājikavatthu, siddhaṃ ‘‘sova pādo pacchimaṃ pārājikavatthū’’ti . Na hi sabbattha bhaṇḍaṃ gahetvā nīlakahāpaṇagghena agghāpenti. Yasmā tassa tasseva kahāpaṇagghena agghāpenti, tasmā tassa tassa janapadassa pādova pādoti tadagghanakameva pādagghanakanti siddhaṃ, ‘‘so ca kho porāṇassa nīlakahāpaṇassa vasena, na itaresanti yattha pana nīlakahāpaṇā vaḷañjaṃ gacchanti, tatthevā’’ti keci vadanti, upaparikkhitvā gahetabbaṃ.

Padabhājanīyavaṇṇanā



要建造木头茅屋,也有这种说法。Khaṇḍākhaṇḍikanti应该像果实一样看待。"命令"这个词只用在不喜欢的事情上。Issariyamattāyāti表示满足于自己的成就。
也有"说了这样的话"这样的读法。"你已经解脱了,不要再做这样的事"这是否表示恶意,也是对已经证得预流果的国王的适当说法。难道不应该通过恳请"大德,之前做的好事,请再做一次,以达到目的"来产生极大的喜悦和欢乐吗?这是事实,因为他已经证得预流果,因此对佛、法、僧非常虔诚,因此不能容忍比丘的不适当之处,想要制定戒律,所以即使心里高兴"我的木头很适合",也这样说。
在这样的地方,"按照来的词语"意思是,用其他的词语或稍微不同的词语,在当时的情况下做适当的解释。不仅在这个戒律中,在其他地方也有这样的情况,因此应该根据出现的词语做适当的解释。
Ujjhāyanattho是指对不应取的东西的贪婪,他们就这样抱怨。
Rudradāmako是由Rudradāmaka等人制造的。在Bārāṇasī等城市,由当时的国王制造了具有特征的古老的蓝色硬币。据说Rudradāmako的三分之一是价值,因此他的脚成为粗重的对象。这里的Māsako是一个小的单位。Kahāpaṇo有时是不到二十个Māsako,有时超过二十个Māsako。因此,它的四分之一,相当于五个Māsako或略多于五个Māsako或略少于五个Māsako,应该被认为是脚。为了解释这个意义,"那时在王舍城,一个Kahāpaṇo是二十个Māsako"等说法。
在那里,Kahāpaṇo有银制的、金制的和铜制的。在金制的地方,像脚一样,只有铜制的,那就是脚。因为一个蓝色Kahāpaṇo的价值就是脚,所以有人说它的四分之一就是脚。这是不合适的。无论那里的物品值多少,只要是应该作为脚的,就会成为波罗夷的对象。如果应该作为脚的物品是波罗夷的对象,那么最后一个就是波罗夷的对象。因为并不是在所有地方都用Kahāpaṇo的价值来估价物品。由于是根据那个地方的Kahāpaṇo的价值来估价,因此那个地方的脚就是脚的价值,这是确定的。有人说,这是根据古老的蓝色Kahāpaṇo,而不是其他的,在哪里使用蓝色Kahāpaṇo,就在那里。应该仔细考虑后采纳。
Padabhājanīyavaṇṇanā

92.Gāmā vā araññā vāti lakkhaṇānupaññattikattā paṭhamapaññattiyā ādimhi vuttā. Yato vā apakkantā, so amanusso nāma. ‘‘Amanussagāmaṃ apārupitvā, gāmappavesanañca anāpucchā pavisituṃ vaṭṭatī’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Yato gāmato āgantukāmā eva apakkantā, taṃ gāmaṃ evaṃ pavisituṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti eke. Keci pana ‘‘yakkhapariggahabhūtopi āpaṇādīsu dissamānesu eva ‘gāmo’ti saṅkhyaṃ gacchati, adissamānesu pavesane anāpattī’’ti vadanti. ‘‘Gāmo eva upacāro gāmūpacāroti evaṃ kammadhārayavasena gahite kurundaṭṭhakathādīsu vuttampi suvuttameva hotī’’ti vadanti. ‘‘Tassa gharūpacāro gāmoti āpajjatī’’ti vacanaṃ paṭikkhipati. ‘‘Gāmassupacāro ca gāmo ca gāmūpacāro cā’’ti vadanti, taṃ virujjhati, na. ‘‘Imesaṃ lābhādīsu lakkhaṇaṃ sandhāya mahāaṭṭhakathāyaṃ ‘gharaṃ gharūpacāro’tiādi vuttaṃ, taṃ na mayaṃ paṭikkhipāmā’’ti ca vadanti. ‘‘Kataparikkhepocāti gharassa samantato tattako upacāro nāmā’’ti gaṇṭhipade likhitaṃ. Anugaṇṭhipade pana ‘‘yo yo aṭṭhakathāvādo vā theravādo vā pacchā vuccatīti ito anāgataṃ sandhāya vuttaṃ, nātītaṃ. Yadi atītampi sandhāya vuttaṃ, mahāpadumatheravādova pamāṇaṃ jātanti āpajjati, tasmā anāgatameva sandhāya vuttanti ācariyā kathayantī’’ti vuttaṃ. Sesampīti gāmūpacāralakkhaṇampi.

Tatrāyaṃ nayoti tassa gāmūpacārassa gahaṇe ayaṃ nayo. Vikālegāmappavesanādīsūti ettha ‘‘gāmappavesanañhi bahi eva āpucchitabba’’nti gaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Taṃ aṭṭhakathāya na sametī’’ti vadanti. ‘‘Gāmasaṅkhātūpacāraṃ sandhāya vutta’’nti gahite sametīti mama takko. ‘‘Ādi-saddato ghare ṭhitānaṃ dinnalābhabhājanādīnī’’ti gaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Gāmūpacāre ṭhitānaṃ pāpuṇitabbalābhaṃ sañcicca adentānaṃ pārājika’’nti anugaṇṭhipade vuttaṃ. Kiñcāpi kurundiādīsu pāḷiyaṃ vuttavacanānulomavasena vuttattā ‘‘pamādalekhā’’ti na vattabbaṃ, mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttavinicchayo saṅgītito paṭṭhāya āgato. ‘‘Yañcetaṃ mahāaṭṭhakathāya’’ntiādi sīhaḷadīpe aṭṭhakathācariyehi vuttaṃ ‘‘vinicchayanayo’’ti ca. Leḍḍupāteneva paricchinditabboti parikkhepārahaṭṭhānaṃ, na upacāraṃ. So hi tato aparena leḍḍupātena paracchinno. Imasmiṃ adinnādānasikkhāpadeti niyamena aññattha aññathāti atthato vuttaṃ hoti. Tena vā niyamena yathārutavasenāpi attho idha yujjati. Abhidhamme panātiādinā aññathāpi atthāpattisiddhaṃ dasseti.


"村庄或森林"是因为特征的描述而在第一条规定中提到的。从那里出发，若离开，则称为非人类。 "在非人类的村庄中，没有询问就可以进入村庄"是在附加说明中提到的。有些人说：“从村庄来的外来者离开后，不应这样进入村庄。”也有人说：“即使在被鬼神占据的地方，若显现出商店等，也算作‘村庄’，在未显现的地方进入没有过失。” “村庄的确实是村庄的附属物，因此在关于工作和责任的Kurundaṭṭhakathā中被良好地描述。”有人说：“他的家属附属物是村庄。”有人说：“村庄的附属物、村庄和村庄的附属物。”这与前者相悖，不能这样说。
“关于这些利益等的特征，在大注释中说‘家是家属附属物’等，我们不否定。”在附加说明中写道：“关于家周围的附属物是指家周围的附属物。”在附加说明中说：“无论是何种注释或长老的说法，都是针对未来的，不是针对过去的。如果是针对过去的，大注释的长老说法也成为标准，因此是针对未来的。”教师们说：“这是针对未来的说法。”
在这里有这样的说法：“关于村庄的附属物的收集，这就是收集的方式。”在村庄的进入等方面，这里说“进入村庄时，外面的情况应当询问。”有人说：“这与注释不一致。”有人说：“这是指名为‘村庄的附属物’的情况。”这就是我的推测。
“从家里获得的利益和其他的”在附加说明中说。在村庄的附属物中，获得的利益应当被收集，而不应给予。虽然在Kurundi等中根据Pāḷi的说法被描述，但“应当记录的”并不应当被提及，因大注释的判断从集会上开始。 “这在大注释中”以及在斯里兰卡的注释师们所说的“这是判断的方式”。
“应当通过切割来限制”，这是关于附属物的地方，而不是附属物。因为那是通过切割后被限制的。在这里的“不应取的戒律”是指根据规则而说的。根据这个规则，意义在这里是适用的。在阿毗达摩中也显示出其他的意义和过失的成立。


‘‘Pariccāgādimhi akate ‘idaṃ mama santaka’nti aviditampi parapariggahitameva puttakānaṃ pitu accayena santakaṃ viya, taṃ atthato apariccatte saṅgahaṃ gacchatī’’ti gaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Thenassa kammaṃ theyyaṃ, thenena gahetabbabhūtaṃ bhaṇḍaṃ. Theyyanti saṅkhātanti theyyasaṅkhāta’’nti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. Taṃ theyyaṃ yassa thenassa kammaṃ, so yasmā theyyacitto avaharaṇacitto hoti, tasmā ‘‘theyyasaṅkhāta’’nti padaṃ uddharitvā ‘‘theyyacitto avaharaṇacitto’’ti padabhājanampi tesaṃ porāṇānaṃ yujjateva, tathāpi aṭṭhakathāyaṃ vuttanayeneva gahetabbaṃ. ‘‘Yañca pubbabhāge ‘avaharissāmī’ti pavattaṃ cittaṃ, yañca gamanādisādhakaṃ, parāmasanādisādhakaṃ vā majjhe pavattaṃ, yañca ṭhānācāvanapayogasādhakaṃ , tesu ayameveko pacchimo cittakoṭṭhāso idha adhippeto ‘theno’ti apare’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ. Ūnamāsakamāsapādādīsu ‘‘avaharaṇacittesu ekacittakoṭṭhāsoti ācariyā vadantī’’ti vuttaṃ.

Pañcavīsatiavahārakathāvaṇṇanā

Pañcavīsati avahārā nāma vacanabhedeneva bhinnā, atthato pana abhinnā. Ākulā duviññeyyavinicchayāti ācariyānaṃ mukhe santike sabbākārena aggahitavinicchayānaṃ duviññeyyā. Dukatikapaṭṭhānapāḷi (paṭṭhā. 5.1.1 ādayo, dukatikapaṭṭhānapāḷi) viya ākulā duviññeyyavinicchayā, kevalaṃ taṃ ācariyā pubbāparavirodhamakatvā saṅgītito paṭṭhāya āgatanayamavināsetvā vaṇṇayantīti ‘‘paṭṭhānapāḷimivāti apare vadantī’’ti ca vuttā. Porāṇāti saṅgītiācariyā. Ayamettha sāmīci eva, sace na deti, āpatti natthi, pārājikabhayā pana yathā sikkhākāmo deti, evaṃ dātabbameva. Yāni panettha vatthūni, tāni sīhaḷadīpe ācariyehi saṅghādīnamanumatiyā aṭṭhakathāsu pakkhittāni, ‘‘anāgate brahmacārīnaṃ hitatthāya potthakāruḷhakālato pacchāpī’’ti vuttaṃ. Āṇattikaṃ āṇattikkhaṇepi gaṇhāti, kālantarenāpi atthasādhako, kālantaraṃ sandhāyāti idametesaṃ nānattaṃ. Bhaṭṭheti apagate. Antarasamudde aturumuhude. Pharati sādheti. Navadhototi navakato. Pāsāṇasakkharanti pāsāṇañca sakkharañca.

Bhūmaṭṭhakathādivaṇṇanā



"在放弃等中未做'这是我的'时,即使不知道,也是他人所拥有的,就像子女在父亲去世后成为他们的一样,这在实际上也未被放弃,因此被包括在内"在附加说明中提到。"偷盗的行为是偷盗,被偷的物品是被偷的。'偷盗'是被认为是偷盗的"在古老的附加说明中提到。
那个被偷盗的,因为偷盗者有偷盗的意图,所以从"被认为是偷盗的"这个词中提取出"有偷盗意图的偷取者"这个词组,也是合适的,但仍应按照注释中所说的方式理解。"在前面出现的'我要拿走'的意念,中间出现的推动行为或接触的行为,以及导致离开场所的行为,其中最后一个心的部分被认为是'偷盗者'"在附加说明中说。在不足一Māsako、一个月的四分之一等情况下,"教师们说,在有偷盗意图的心中,有一个心的部分"。
Pañcavīsatiavahārakathāvaṇṇanā
所谓二十五种偷盗,只是在说法上有所不同,但实际上是一样的。"难以理解的判断"是指教师们无法完全掌握的判断。就像"缘起法"一样,这些难以理解的判断,但教师们没有矛盾地,从传统开始一直解释了这些方法。有人说"就像'缘起法'"。
这里的做法是合适的,如果不给,没有过失,但出于对波罗夷的恐惧,像想要学习的人一样给予。这里的内容,在斯里兰卡的教师们经过僧团等的同意后,加入了注释,说是"为了未来的出家人的利益,从著作开始直到现在"。
"命令"在下达时就获得,在之后的时间里也有利益,这就是它们的不同。"Bhaṭṭheti"是指离开。"Antarasamudde aturumuhude"是指在大海中。"Pharati"是指实现。"Navadhototi"是指新洗的。"Pāsāṇasakkharanti"是指石头和砾石。
Bhūmaṭṭhakathādivaṇṇanā

94.Mahāaṭṭhakathāyaṃ pana saccepi alikepi dukkaṭameva vuttaṃ, taṃ pamādalikhitanti veditabbanti yathetarahi yuttiyā gahetabbā. Tattha ‘‘catuvaggena ṭhapetvā upasampadapavāraṇaabbhānādisabbaṃ saṅghakammaṃ kātuṃ vaṭṭati’’cceva vattabbe ‘‘upasampadapavāraṇakathinabbhānādīnī’’ti likhantīti veditabbaṃ. Taṃ ācariyā ‘‘pamādalekhā’’tveva vaṇṇayanti, tena vuttaṃ ‘‘pamādalikhita’’nti. Yaṃ yaṃ vacanaṃ musā, tattha tattha pācittiyanti vuttaṃ. Dukkaṭassa vacane payojanābhāvā ‘‘adinnādānassa pubbapayoge’’ti vuttaṃ. Aññesampi pubbapayoge pācittiyaṭṭhāne pācittiyameva. Pamādalikhitanti ettha idha adhippetameva gahetvā aṭṭhakathāyaṃ vuttanti gahite sameti viya. Ācariyā pana ‘‘pācittiyaṭṭhāne pācittiya’’nti vatvā dukkaṭe visuṃ vattabbe ‘‘saccālike’’ti sāmaññato vuttattā ‘‘pamādalekhā’’ti vadantīti veditabbāti. ‘‘Kusalacittena gamane anāpattī’’ti vuttattā ‘‘dānañca dassāmī’’ti vacanena anāpatti viya.

Pācittiyaṭṭhāne dukkaṭā na muccatīti pācittiyena saddhiṃ dukkaṭamāpajjati. Bahukāpi āpattiyo hontūti khaṇanabyūhanuddharaṇesu dasa dasa katvā āpattiyo āpanno, tesu uddharaṇe dasa pācittiyo desetvā muccati, jātivasena ‘‘ekameva desetvā muccatī’’ti kurundiyaṃ vuttaṃ, tasmā purimena sameti. ‘‘Samodhānetvā dassitapayoge ‘‘dukkaṭa’’nti vuttattā samānapayogā bahudukkaṭattaṃ ñāpeti. Khaṇane bahukānīti samānapayogattā na paṭippassambhati. Aṭṭhakathācariyappamāṇenāti yathā panettha, evaṃ aññesupi evarūpāni aṭṭhakathāya āgatavacanāni saṅgītito paṭṭhāya āgatattā gahetabbānīti attho. ‘‘Idha dutiyapārājike gahetabbā, na aññesū’’ti dhammasiritthero kirāha. Gaṇṭhipade pana ‘‘purimakhaṇanaṃ pacchimaṃ patvā paṭippassambhati, teneva ekameva desetvā muccatī’’ti vuttaṃ, ‘‘visabhāgakiriyaṃ vā patvā purimaṃ paṭippassambhatī’’ti ca vuttaṃ.

Evaṃ ekaṭṭhāne ṭhitāya kumbhiyā ṭhānācāvanañcettha chahākārehi veditabbanti sambandho. Kumbhiyāti bhummavacanaṃ. Uddhaṃ ukkhipanto kesaggamattampi bhūmito moceti, pārājikanti ettha mukhavaṭṭiyā phuṭṭhokāsaṃ bundena mocite ‘‘ṭhānācāvanañcettha chahākārehi veditabba’’nti iminā sameti, tathā avatvā ‘‘bhūmito mutte kesaggamattampi atikkante bhūmito mocitaṃ nāma hotī’’ti daḷhaṃ katvā vadanti, upaparikkhitvā gahetabbaṃ. Ettha ekacce evaṃ atthaṃ vadanti ‘‘pubbe khaṇantena avasesaṭṭhānāni viyojitāni, tasmiṃ vimutte pārājika’’nti. Saṅkhepamahāpaccariyādīsu vuttavacanassa pamādalekhabhāvo ‘‘attano bhājanagataṃ vā karoti, muṭṭhiṃ vā chindatī’’ti vacanena dīpito.


但是在大注释中,即使是真实的或虚假的,也只说是小过失,应该理解为是由于疏忽而写的。在那里,应该说"除了四种组织外,所有的僧团事务都可以做",但他们写成"关于授戒、劝告、布萨、驱摈等"。这些教师们称为"由于疏忽而写的",因此说"由于疏忽而写"。在哪里说的话是虚假的,在那里说是波逸提。对于小过失的说法,没有用处,因此说"在不应取的前期行为"。在其他前期行为中,在波逸提的地方也是波逸提。在这里所说的"由于疏忽而写"是指在这里所指的,与注释中所说的相符。但是,教师们说"在波逸提的地方是波逸提",而应该单独说"在真实或虚假的地方",因此说"由于疏忽而写"。因为说"以善意行走没有过失",就像说"我也会给予"一样没有过失。
在波逸提的地方,小过失也不能免除。即使有很多过失,在挖掘、整理、取出等方面都有十个十个的过失,在取出时忏悔十个波逸提就得到解脱,根据种类说"只忏悔一个就得到解脱"在Kurundi中说,因此与前者一致。因为说"在集中显示的行为中是小过失",所以表示同样行为有很多小过失。在挖掘中有很多,因为是同样的行为而不会消除。
"按照注释师的标准"的意思是,像这里一样,在其他地方也应该接受注释中出现的这样的话,因为是从传统开始的。据说法护长老说"在这里应该接受第二波罗夷,而不是其他的"。但是在附加说明中说"到达前面的挖掘后就消除,因此只忏悔一个就得到解脱","或到达不同的行为后,前面的就消除"。
这样,对于一个固定在一个地方的罐子,这里应该以六种方式理解"移动位置"。"罐子"是处所词。向上提起,哪怕只有头发那么一点点也离开地面,就是波罗夷。通过这个"移动位置应该以六种方式理解",与此相符,并且强调说"哪怕只有头发那么一点点离开地面,也算是被移动"。有人这样解释意义:"之前挖掘的其他地方已经分离,在那个被释放时,就是波罗夷"。在简略的大疏中所说的话被认为是由于疏忽而写的,这通过"使它进入自己的容器,或切断拳头"这句话得到说明。


Yaṃ pana ‘‘pītamatte pārājika’’nti vuttaṃ, taṃ yathetarahi ‘‘pañcaviññāṇā uppannavatthukā uppannārammaṇā’’ti padassa ‘‘uppannavatthukāhi anāgatapaṭikkhepo’’ti aṭṭhakathāvacanaṃ ‘‘asambhinnavatthukā asambhinnārammaṇā purejātavatthukā purejātārammaṇā’’ti vacanamapekkhitvā atītānāgatapaṭikkhepoti parivatteti, tathā tādisehi parivatta’nti veditabbaṃ. Na hi aṭṭhakathācariyā pubbāparaviruddhaṃ vadanti. Yaṃ pana ācariyā ‘‘idaṃ pamādalikhita’’nti apanetvā paṭikkhipitvā vacanakāle vācenti, uddisanti, tameva ca imināpi ācariyena ‘‘pamādalikhita’’nti paṭikkhittaṃ. Yañca suttaṃ dassetvā te paṭikkhipanti, tameva ca dassentena iminā paṭikkhittaṃ, tena vuttaṃ ‘‘taṃ pana tatthevā’’tiādi.

Anāpattimattameva vuttanti neva avahāro na gīvā anāpattīti byañjanatova bhedo, na atthatoti dassanatthaṃ. Taṃ pamādalikhitaṃ katarehīti ce? Pubbe vuttappakārehi, lekhakehi vā, esa nayo sabbattha. ‘‘Na hi tadeva bahūsu ṭhānesu yuttato pārājikamahutvā katthaci hotī’’ti sabbaṃ anugaṇṭhipade vuttaṃ. Duṭṭhapitaṃ vā ṭhapetīti ettha tato paggharissatīti ṭhānācāvanaṃ sandhāya katattā pārājikaṃ taṃ pana gaṇhatu vā mā vā tattheva ‘‘bhindatī’’tiādivacanato veditabbaṃ. ‘‘Tatthevāti ṭhānācāvanaṃ akarontova ṭhānā acāvetukāmova kevalaṃ ‘bhindatī’ti aṭṭhakathāvacanato ca ñāpetabba’’nti aññatarasmiṃ gaṇṭhipade vuttaṃ. Tathā ‘‘paggharitehi tintapaṃsuṃ gahetvā udake pakkhipitvā pacitvā gahetuṃ sakkā, tasmā gahaṇameva sandhāya vutta’’nti apare. ‘‘Rittakumbhiyā upari karoti, bhaṇḍadeyya’’nti vuttaṃ, taṃ āṇattiyā virujjhati, ‘‘yadā sakkosi, tadā taṃ bhaṇḍaṃ avaharā’’ti atthasādhako āṇattikāle eva pārājikaṃ. Apica āvāṭakādīni thāvarapayogāni ca ettha sādhakāni. Natthi kālakatapayogāni pārājikavatthūnīti tasmā upaparikkhitabbanti eke. Yattha yattha ‘‘apare’’ti vā ‘‘eke’’ti vā vuccati, tattha tattha suṭṭhu upaparikkhitvā yuttaṃ gahetabbaṃ, itaraṃ chaḍḍetabbaṃ. Vadantīti ācariyā vadanti. Na, aññathā gahetabbatthatoti pāḷipariharaṇatthaṃ vuttaṃ. Evameke vadantīti taṃ na gahetabbaṃ. Kasmā? ‘‘Passāvaṃ vā chaḍḍetī’’ti ca ‘‘aparibhogaṃ vā karotī’’ti ca atthato ekattā, aṭṭhakathāya ‘‘muggarena pothetvā bhindatī’’ti vuttattāpi.

Ayaṃpanettha sārotiādikathāya ‘‘amhākaṃ ācariyassa vacana’’nti dhammasiritthero āha. Saṅgahācariyānaṃ vādoti eke. Pubbe vuttāpi te eva, tasmā vohāravasenāti achaḍḍetukāmampi tathā karontaṃ ‘‘chaḍḍetī’’ti voharanti. Evametesaṃ padānaṃ attho gahetabboti evaṃ sante ‘‘ṭhānācāvanassa natthitāya dukkaṭa’’nti aṭṭhakathāvacanena ativiya sameti, tattha ṭhānācāvanacittassa natthitāya ṭhānā cutampi na ‘‘ṭhānā cuta’’nti vuccatīti attho gahetabbo. Itarathāpīti theyyacittābhāvā ṭhānā cāvetukāmassapi dukkaṭaṃ yujjati.



“关于‘只喝一点酒就是波罗夷’的说法，应该理解为‘五种知觉的现象与现象的对象’是‘由现象的对象所引起的未来回避’的注释中所说的‘不被分割的现象与不被分割的对象，先前存在的现象与先前存在的对象’的说法所对应的，应该理解为过去和未来的回避。”因此，注释师们并没有说出矛盾的话。关于教师们所说的“这是由于疏忽而写的”，在引用时被提及，指的也是同样的被拒绝的内容。关于所展示的经文，他们拒绝的也是同样的内容，因此说“那确实在那里”。
“只说是没有过失的”，即没有行为也没有言语，这只是为了说明而作的区分。这是由于疏忽而写的，是在某些情况下。根据之前所说的方式，或者根据书写者，这种方式在所有地方都是适用的。“确实在许多地方，合理地说是波罗夷”在所有的附加说明中都有提到。“即使是被恶劣的父亲抚养的”，在这里指的是被拒绝的地方，应该理解为波罗夷。关于“确实在那里”是指不想遮掩地方的意思。
“确实在那里”是指不想遮掩的地方，想要遮掩的地方仅仅是说“破坏”。“因此，拿着被破坏的沙子放入水中煮熟后可以拿走，所以这是指拿走的行为。”在“空罐子上方放置，属于财物”中提到的内容与波罗夷相悖，“当你能够时，拿走那个财物”是指在有条件下的波罗夷。还有“在有条件的情况下，固定的行为”等等都是适用的。
在任何地方提到“其他”或“某些”时，那里应该仔细考虑，适合的应该被接受，其他的应该被放弃。教师们说：“不是的，其他地方的接受性。”因此，某些人说“看到了就放弃”，或者“进行其他的使用”，在意义上是相同的，而在注释中说“用铁锤打破”。
“关于这个，确实是我们的老师的说法”，法护长老这样说。关于聚集的教师们的说法，有些人说，之前已经提到过，因此在说法上也是这样做的。这样说的意思是，如果没有遮掩的地方，就会与“波罗夷”相互关联，因此在注释中应当特别指出，那里没有遮掩的地方也不应被称为“遮掩”。另外，由于没有被遮掩的意图，想要遮掩的地方也是小过失。

96. Sayameva patitamorasseva ito cito ca karoto thullaccayaṃ. Ākāsaṭṭhavinicchaye tappasaṅgena tasmiṃ vehāsādigatepi asammohatthaṃ evaṃ gahetabbanti vuttaṃ. ‘‘Evamaññatrāpi sāmise’’ti gaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Ṭhānācāvanaṃ akaronto cāletī’’ti vacanato ṭhānācāvane thullaccayaṃ natthīti vuttaṃ hoti. Keci aphandāpetvā ṭhānācāvanācāvanehipi dukkaṭathullaccaye vadanti. ‘‘Te ṭhānācāvanaṃ akarontoti imaṃ aṭṭhakathāvacanaṃ dassetvā paṭisedhetabbā’’ti keci vadanti, vīmaṃsitabbaṃ.

97. Chedanamocanādi uparibhāgaṃ sandhāya vuttaṃ. Avassaṃ ṭhānato ākāsagataṃ karoti. Ettha ‘‘ekakoṭiṃ nīharitvā ṭhapite vaṃse ṭhitassa ākāsakaraṇaṃ sandhāyā’’ti keci vadanti. Te pana atha ‘‘mūlaṃ acchetvā valayaṃ ito cito ca sāreti, rakkhati. Sace pana mūlato anīharitvāpi hatthena gahetvā ākāsagataṃ karoti, pārājika’’nti aṭṭhakathāvacanaṃ dassetvā paṭisedhetabbā. Bhittinissitanti bhittiyā upatthambhitaṃ sandhāya vuttanti eke. Bhittiṃ nissāya ṭhapitanti nāgadantādīsu ṭhitaṃ sandhāya vuttaṃ. Chinnamatteti upari uggantvā ṭhitaṃ sandhāya vuttaṃ.

98.Upari ṭhitassa piṭṭhiyāti ettha adho osāraṇaṃ sandhāya vuttaṃ. Heṭṭhā osārentassa uparimassa piṭṭhiyā heṭṭhimena ṭhitokāsaṃ atikkantamatte pārājikaṃ, uddhaṃ ukkhipantassa udakato muttamatte. ‘‘Evaṃ gahite bhūmaṭṭhe vuttena sametī’’ti vadanti. Matamacchānaṃ ṭhitaṭṭhānameva ṭhānaṃ kira. Theyyacittena māretvā gaṇhato ūnapādagghanake dukkaṭaṃ, sahapayogattā pācittiyaṃ natthīti eke. Madanaphalavasādīnīti ettha sīhaḷabhāsā kira vasa iti visanti attho, garuḷākārena katuppeyitaṃ vā.

99.Pubbe pāse baddhasūkaraupamāya vuttā eva. ‘‘Thale ṭhapitāya nāvāya na phuṭṭhokāsamattamevā’’ti pāṭho. ‘‘Vāto āgammāti vacanato vātassa natthikāle payogassa katattā avahāro natthi, atthikāle ce kato, avahārovā’’ti vadanti. ‘‘Bhaṇḍadeyyaṃ pana kesanti ce? Yesaṃ hatthe kahāpaṇāni gahitāni, tesaṃ vā, nāvāsāminā nāvāya aggahitāya nāvāsāmikassa vā’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ.

104.Nirambitvā upari. Akataṃ vā pana patiṭṭhapetīti apubbaṃ vā paṭṭhapetīti attho.

106. Gāmaṭṭhe vā ‘‘gāmo nāmā’’ti na vuttaṃ paṭhamaṃ gāmalakkhaṇassa sabbaso vuttattā.

107. Araññaṭṭhe araññaṃ nāmāti puna na kevalaṃ pubbe vuttalakkhaṇaññeva araññanti idhādhippetaṃ, kintu parapariggahitameva cetaṃ hoti, taṃ idhādhippetanti dassanatthaṃ vuttaṃ. Teneva atthepi araññaggahaṇaṃ kataṃ. Aggepi mūlepi chinnāti ettha ‘‘na veṭhetvā ṭhitā, chinnamatte patanakaṃ sandhāya vutta’’nti vadanti. Tacchetvā ṭhapitoti araññasāmikehi parehi laddhehi tacchetvā ṭhapito. Addhagatopīti cirakālikopi. ‘‘Na gahetabboti araññasāmikehi anuññātenapī’’ti gaṇṭhipade vuttaṃ. Challiyā pariyonaddhaṃ hotīti iminā sāmikānaṃ nirapekkhataṃ dīpeti. Tena vuttaṃ ‘‘gahetuṃ vaṭṭatī’’ti. Yadi sāmikānaṃ sāpekkhatā atthi, na vaṭṭati.



如果自己掉落在胸前,无论从哪里掉落都是粗重的过失。在关于空中的判断中,为了避免困惑,也应该这样理解。在附加说明中说"在其他地方也是这样"。根据"不做移动位置就移动"的说法,可以说没有移动位置的粗重过失。有些人说,即使没有扰乱,也有移动位置和不移动位置的小过失和粗重过失。有人说,应该通过显示"他们不做移动位置"这个注释的话来禁止,应该考虑。
"切割、释放"等是指上部分。一定要使它进入空中。有人说,"取出一个角落放置在竹筒中,是指使它进入空中"。但是,他们应该通过显示注释中"切断根部,来回移动环,保护它。但是,如果不从根部取出,用手拿起使它进入空中,是波罗夷"的话来禁止。有人说,"依靠墙壁"是指依靠墙壁放置。"依靠墙壁放置"是指放在象牙等上。"切断的部分"是指上升并停留。
"在上面停留的背部"是指向下移动。下移动时,上面的背部超过下面所在的空间,就是波罗夷,向上提起时,哪怕从水中释放出来也是。有人说,"这样拿起,与地面上所说的相符"。据说,死鱼的所在位置就是位置。以偷盗的意图杀死后拿取,不足一个脚的价值是小过失,因为是同一行为,所以没有波逸提。
之前用被捕的猪的比喻说过。"放在陆地上的船,连一点接触的空间也没有"这是读法。根据"风来的"这句话,在没有风的时候做行为,没有行为,有风的时候做,就有行为。"但是,财物属于谁?"在附加说明中说,无论是拿走了他们手中的硬币,还是船主没有拿走船,都是船主的。
悬挂在上面。"或者放置新的",意思是安置新的。
在村庄的地方,没有说"这就是村庄",因为之前已经完整地说明了村庄的特征。
在森林的地方,这里所指的不仅仅是之前所说的森林的特征,而且是他人所占有的,这里所指的是这个。因此,在这个意义上也使用了"森林"这个词。在顶部和根部切断的,有人说"不是缠绕着站着,而是指切断后就会掉落"。"被砍伐放置"是指被森林所有者以外的人砍伐放置。"即使已经到达"也是长期的。在附加说明中说"不应该拿取,即使是被森林所有者允许的"。"用绳子缠绕"表明了所有者的不关心。因此说"可以拿取"。如果有所有者的关心,就不应该拿取。

108. Tattha ‘‘bhājanesu pokkharaṇītaḷākesu ca gāvo pakkosatīti ito paṭṭhāya tayo dasa vārā ādimeva dassetvā saṃkhittā’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ. Nibbahanaudakaṃ nāma taḷākarakkhaṇatthāya adhikodakanikkhamanadvārena nikkhamanaudakaṃ. ‘‘Gahetuṃ na labhatīti sāmīcikammaṃ na hotī’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ. Ito paṭṭhāya ‘‘vutta’’nti vutte anugaṇṭhipadeti gahetabbaṃ. Anikkhante udaketi pāṭhaseso, sukkhamātikāpayogattā bhaṇḍadeyyampi na hotīti adhippāyo. Taḷākaṃ nissāya khettassa katattāti ‘‘sabbasādhāraṇaṃ taḷākaṃ hotī’’ti paṭhamaṃ vuttattā taṃ sandhāya vuttaṃ. ‘‘Yasmā taḷākagataṃ udakaṃ sabbasādhāraṇampi mātikāya sati taṃ atikkamitvā gahetuṃ na vaṭṭati, tasmā taṃ sandhāya kurundiyādīsu avahāroti vutta’’nti apare āhūti. Iminā lakkhaṇena na sametīti yasmā sabbasādhāraṇadeso nāma tañca taḷākaṃ sabbasādhāraṇaṃ, katikābhāvā ca mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttameva yuttanti āhācariyo.

109.‘‘Tatopaṭṭhāya avahāro natthīti theyyāyapi gaṇhato, tasmā yathāmuṇḍamahājetabbattā, arakkhitabbattā, sabbasādhāraṇattā ca aññampi saṅghasantakaṃ idaṃ na hotī’’ti gaṇṭhipade vuttaṃ.

110.Ujukameva tiṭṭhatīti ettha ‘‘samīpe rukkhasākhādīhi sandhāritattā īsakaṃ khalitvā ujukameva tiṭṭhati ce, avahāro. Chinnaveṇu viya tiṭṭhati ce, anāpattī’’ti vuttaṃ, taṃ suvuttaṃ, tassa vinicchaye ‘‘sace tāni rakkhantī’’ti vuttattā. No aññathāti sampatte ce vāte vātamukhasodhanaṃ karoti, pārājikanti attho.

111.Aññesu pana vicāraṇā eva natthīti tesu appaṭikkhipitattā ayameva vinicchayoti vuttaṃ hoti. ‘‘Etena dhuranikkhepaṃ katvāpi corehi āhaṭaṃ codetvā gaṇhato anāpattīti dīpitaṃ hotī’’ti vuttaṃ.



在那里，“在容器和池塘中称为牛，从这里开始，三十条牛的数量最初显示出来，概括了”在附加说明中提到。名为排水水，是为了保护池塘而通过排水口排出的水。“无法拿取，因此不算合理的行为”在附加说明中提到。从这里开始提到的“说”是指附加说明中应当接受的内容。不排水的水是指文本的剩余部分，因干燥的土壤而即使是财物也不算。“依靠池塘所做的田地”是指“所有的普通池塘”第一次提到的内容，因此提到这一点。“因为池塘中的水在所有普通情况下都不适合超过土壤，所以在Kurundi等中提到的行为不算”另有说法。因此根据这一特征不相符的原因是，所有普通的地方名为池塘，而在大注释中所说的也合适。
“因此不算行为”即使是被盗取的，因此由于像剃光头一样的情况、应当保护的情况、由于所有普通的情况，这个也不算是僧团的财物”在附加说明中提到。
“直立着”是指“因为靠近树枝等的缘故，若是除去树枝而直立着，则是行为。如果像切断的竹子一样直立，则没有过失”，这说明得很好，在其判断中说“如果它们保护着”。不是其他的，若是风来时，进行风的排出，则是波罗夷的意思。
“在其他地方没有考量”是因为在这些地方少有拒绝，因此这是唯一的判断。“通过这个进行重担的移除，即使被盗取，经过指示，拿走了也没有过失”是指这样。

112.Eseva nayoti uddhāreyeva pārājikaṃ, kasmā? Aññehi pattehi sādhāraṇassa saññāṇassa vuttattā. Padavārenāti corena nīharitvā dinnaṃ gahetvā gacchato. Gāmadvāranti vohāramattameva, gāmanti attho āṇattiyā daṭṭhabbattā, dvinnampi uddhāre eva pārājikaṃ. Asukaṃnāma gāmaṃ gantvāti vacanena yāva tassa gāmassa parato upacāro, sabbametaṃ āṇattameva hoti. ‘‘Ṭhatvā vā nisīditvā vā vissamitvā purimatheyyacittaṃ vūpasamitvā gamanatthañce bhaṇḍaṃ na nikkhittaṃ, yathāgahitameva, padavārena kāretabboti, nikkhittañce, uddhārenā’’ti ca likhitaṃ. Kevalaṃ ‘‘likhita’’nti vutte gaṇṭhipade gahetabbaṃ. Theyyacittena paribhuñjantoti ṭhānācāvanaṃ akatvā nivatthapārutanīhārena ‘‘pubbevedaṃ mayā gahita’’nti theyyacittena paribhuñjanto. ‘‘Naṭṭhe bhaṇḍadeyyaṃ kirā’’ti likhitaṃ. ‘‘Añño vā’’ti vacanena yena ṭhapitaṃ, tena dinne anāpattīti dīpitaṃ hoti gopakassa dāne viya, ‘‘kevalaṃ idha bhaṇḍadeyyanti apare’’ti vuttaṃ. ‘‘Añño vā’’ti vacanato yena ṭhapitaṃ. So vātipi labbhatīti vicāretvā gahetabbo. Vā-saddena yassa hatthe ṭhapitaṃ, so vā deti rājagahe gaṇako viya dhaniyassa, tasmā pārājikaṃ yuttaṃ viya.

Tava thūlasāṭako laddhoti vuttakkhaṇe musāvāde dukkaṭaṃ. Tassa nāmaṃ likhitvāti ettha ‘‘tena ‘gahetvā ṭhapeyyāsī’ti āṇattattā nāmalekhanakāle anāpatti kusasaṅkamanasadisaṃ na hotī’’ti vuttaṃ. Na jānantīti na suṇantīti attho. Sace jānitvāpi cittena na sampaṭicchanti eseva nayo. Jānantena pana rakkhituṃ anicchante paṭikkhipitabbameva etanti vattaṃ jānitabbaṃ. Ummaggenāti purāpāṇaṃ khaṇitvā katamaggenāti attho.

Nissitavārikassa pana sabhāgā bhattaṃ denti, tasmā yathā vihāre panti, tatheva kātabbanti sampattavāraṃ aggahetuṃ na labhanti, ‘‘tassa vā sabhāgā adātuṃ na labhantī’’ti vuttaṃ. Attadutiyassāti na hi ekenānītaṃ dvinnaṃ pahoti, sace pahoti pāpetabboti dassetuṃ ‘‘yassa vā’’tiādi vuttaṃ. ‘‘Paripucchaṃ detīti pucchitapañhassa vissajjanaṃ karotī’’ti likhitaṃ. Saṅghassa bhāraṃ nāma ‘‘saddhammavācanā evā’’ti vuttaṃ, ‘‘navakammikopi vuccatī’’ti ca, ‘‘ito bhaṇḍato vaṭṭantaṃ puna anto pavisatīti mahāaṭṭhakathāpadassa kurundīsaṅkhepaṭṭhakathāhi adhippāyo vivarito’’ti likhitaṃ.

113.Gacchante yāne vāti ettha ‘‘suṅkaṭṭhānassa bahi ṭhitaṃ sandhāya vutta’’nti upatissatthero vadati kira. ‘‘Gacchante yāne vātiādi suṅkaṭṭhānabbhantare gahetabba’’nti vuttaṃ. Bahi ṭhitassa vattabbameva natthi, ‘‘anto ṭhatvā’’ti adhikāre vuttattā ceti yuttaṃ – yānādīsu ṭhapite tassa payogaṃ vināyeva gatesu pārājiko na hoti. Kasmā na bhaṇḍadeyyanti ce? Suṅkaṭṭhānassa bahi ṭhitattā. Araññaṭṭhe ‘‘assatiyā atikkamantassapi bhaṇḍadeyyamevā’’ti (pārā. aṭṭha. 

“这就是方法”是指提出波罗夷的原因是什么？因为在其他容器中提到了一般的认知。通过道路，即被盗取后拿走的行为。在村庄的门口，仅仅是说话的意思，因为“村庄”这个词在法律上应该被视为，两个地方的提出都是波罗夷。到某个特定的村庄去，直到该村庄的边界，所有的这些都是属于法律的。“若是站着或坐着，放下心中的先前意图，若未拿走财物，像是拿着的那样，应当通过道路来处理，若是已拿走，则是通过提出”这样写到。仅仅“写到”这句话在附加说明中应当被接受。以偷盗的意图在不做移动位置的情况下，借助不被保护的方式“以前我就拿过这个”，以偷盗的意图在享用。“失去财物”是这样写的。“或是其他的”是指放置的地方，给予后没有过失的意思，像是给牛的施舍，“仅仅在这里说财物”另有提到。“或是其他的”是指放置的地方。因此可以推测，若是放置在手中的地方，像是王城的会计师一样给予，这样的行为就算是波罗夷。
“在前往的车辆上”是指“在危险的地方站立”，这是上座说的。“在前往的车辆上”是指在危险的地方应当被接受。站在外面的地方是没有必要的，因而在“站在里面”这个权威的说法中提到，因此在车辆等的情况下，若没有使用，则不算波罗夷。为什么不算财物呢？因为在危险的地方站立的缘故。在森林的地方，即使超越了“马的边界”，仍然算作财物。

1.107) vuttaṃ tesaṃ sapariggahitattā. Idha pana ‘‘atra paviṭṭhassā’’ti vacanato na bahi ṭhitassa, taṃ kira suṅkasaṅketaṃ. Aññaṃ harāpetīti tattha ‘‘sahatthā’’ti vacanato anāpatti. Nissaggiyāni hontīti aṭṭhakathāto pācittiyaṃ, upacāraṃ okkamitvā pariharaṇe sādīnavattā dukkaṭaṃ.

Suṅkaṭṭhāne suṅkaṃ datvāva gantuṃ vaṭṭatīti idaṃ dāni vattabbānaṃ mātikāti dhammasiritthero. ‘‘Anurādhapurassa catūsu dvāresu suṅkaṃ gaṇhanti, tesu dakkhiṇadvārassa purato maggo thūpārāmato ānandacetiyaṃ padakkhiṇaṃ katvā jetavanavihārassantarapākārassāsanne niviṭṭho, yo na gāmaṃ pavisanto upacāraṃ okkanto hoti. Thūpārāmato ca mahācetiyaṃ padakkhiṇaṃ katvā rājavihāraṃ gacchanto na okkamatī’’ti kira mahāaṭṭhakathāyaṃ āgataṃ. Ettha cāti suṅkaghāte ‘‘dvīhi leḍḍupātehīti ācariyaparamparābhatā’’ti likhitaṃ. Dvīhi leḍḍupātehīti suṅkaghātassa paricchede aṭṭhapite yujjati, ṭhapite pana atirekayojanampi suṅkaghātaṃ hotīti tato paraṃ dve leḍḍupātā upacāroti gahetabbo. So panetthāpi duvidho bāhirabbhantarabhedato. Tattha dutiyaleḍḍupātasaṅkhātaṃ bāhiropacāraṃ sandhāya pāḷiyaṃ, mahāaṭṭhakathāyañca dukkaṭaṃ vuttaṃ. Abbhantaraṃ sandhāya kurundiyanti no khanti. ‘‘Atra paviṭṭhassa suṅkaṃ gaṇhantūti hi niyamitaṭṭhānaṃ ekantato pārājikakhettaṃ hoti, tañca parikkhittaṃ, eko leḍḍupāto dukkaṭakhettaṃ, aparikkhittañce, dutiyo leḍḍupātoti no adhippāyo’’ti ācariyo vadati.

114.Dhanaṃ pana gataṭṭhāne vaḍḍhatīti ettha ‘‘vaḍḍhiyā saha avahārakassa bhaṇḍadeyya’’nti likhitaṃ. ‘‘Taṃ vaḍḍhiṃ dassāmī’’ti aggahesi, tattha kammaṃ akarontassa vaḍḍhatīti katvā vuttaṃ. Kevalaṃ āṭhapitakhettassa na vaḍḍhati. ‘‘Yaṃ dhanaṃ vaḍḍhi, taṃ dentassa avahārakassa vaḍḍhiyā adāne pārājikaṃ hotī’’ti vadanti.

Nāmenāti sappanāmena vā sāmikena katena vā.

116. Rājagharassa antovatthumhi, parikkhittarājaṅgaṇaṃ vā antovatthu. Aparikkhitte rājaṅgaṇe ṭhitassa sakalanagaraṃ ṭhānaṃ. Goṇassa ‘‘aparikkhitte ṭhitassa akkantaṭṭhānameva ṭhāna’’nti vuttattā khaṇḍadvāranti attanā khaṇḍitacchiddaṃ. Tattheva ghātetīti ‘‘jīvitindriyārammaṇattā vadhakacittassa pācittiyaṃ hotīti? Na hoti. Kasmā? Adinnādānapayogattā. Tampi theyyacittaṃ saṅkhārārammaṇaṃva hoti. Idha tadubhayaṃ labhati saddhiṃ pubbabhāgāparabhāgehī’’ti vuttaṃ.



1.107）因为他们有共同的占有。在这里，“在这里进入”这句话是指不在外面站立，那是指危险的地方。若是其他的被盗取，则是指“与手一起”的意思，没有过失。由于放弃的缘故，依照注释是指小过失，放弃后在保护中应当避免粗重的过失。
在危险的地方，即使给了危险的财物也可以去，这是现在应当被说的法则。根据大注释，安拉达村的四个门口收取税款，右侧门口前的道路是围绕着佛塔，安那达佛塔，靠近耶提伽寺的围墙，若不进入村庄而是放弃，则是粗重的过失。根据大注释说，“在危险的地方，若是有两个地方的放置”是写到的。“两个地方的放置”是指危险的财物的界限，若是放置了超出数量，则也算作危险的财物，因此后面两个地方的放置是应当被接受的。这里的情况也分为外部和内部的区别。这里提到的第二个放置是指外部的保护，依照巴利文，大注释中提到的小过失。内部的情况是指Kurundi的地方，不是宽容的。“在这里收取税款”确实是指明确的地方，完全是波罗夷的领域，并且是有限制的，单个的放置是小过失，若没有限制，则第二个放置不是指这个意思，老师这样说。
财物若在去的地方增加，这里写到“增加的地方与行为相关的财物”。“我将展示这个增加”是指承认，那里是指未做行为的情况下增加。仅仅在放置的地方是不增加的。“若财物增加，给予的行为相关的增加不给予则是波罗夷”这样说。
以名字而论，是指通过合法的方式或通过主人所做的。
在王宫的内部，或是指限制的王宫的内部。在没有限制的王宫中，整个城市的地方。根据牛的说法，“在没有限制的地方站立的地方”是指破损的门口。那里杀死了他，“因为生存的感官对象，所以杀人意图的过失吗？不是的。为什么？因为是不正当的给予。那也是以偷盗的意图作为构成的。在这里这两者都与过去的部分相结合”这样说。

118.Tassuddhāre sabbesaṃ pārājikanti yadi yo āṇatto avassaṃ taṃ bhaṇḍaṃ harati, āṇattikkhaṇe eva pārājikaṃ. ‘‘Idha tiṇṇaṃ kasmā pārājikaṃ, nanu ‘tumhe, bhante, tayo harathā’ti vuttattā thullaccayaṃ, itaresañca paṭipāṭiyā ekekassāṇattattā ekekena ca dukkaṭena bhavitabbaṃ. Kathaṃ, eko kira māsagghanakaṃ parissāvanaṃ thenetvā desetvā nirussāho eva vā hutvā puna māsagghanakaṃ sūciṃ tatheva katvā puna māsagghanakanti evaṃ siyāti? Na evaṃ, taṃ yathā uppalathenako yena vatthu pūrati tāva saussāhattā pārājiko āsi, evamime saussāhāva na desayiṃsu vā’’ti likhitaṃ, pāḷiyaṃ, aṭṭhakathāyañca saṃvidahitvā gatesu ekassuddhāre sabbesaṃ pārājikaṃ vinā viya āṇattiyā kiñcāpi vuttaṃ, atha kho ‘‘tassāyaṃ attho’’ti vatvā pacchā vuttavinicchayesu ca ekabhaṇḍaekaṭṭhānādīsu ca sambahulā ekaṃ āṇāpentīti āṇattimeva niyametvā vuttaṃ, tasmā āṇatti icchitabbā viya, vīmaṃsitabbaṃ. ‘‘‘Ekabhaṇḍaṃ ekaṭṭhāna’nti ca pāṭho ‘ekakulassa bhaṇḍa’nti vacanato’’ti vadanti.

119-120.Ocarakevuttanayenevāti avassaṃhāriye bhaṇḍe. Taṃ saṅketanti tassa saṅketassa. Atha vā taṃ saṅketaṃ atikkamitvā pacchā vā. Apatvā pure vā. Esa nayo taṃ nimittanti etthāpi. Akkhinikhaṇanādikammaṃ lahukaṃ ittarakālaṃ, taṅkhaṇe eva bhaṇḍaṃ avaharituṃ na sakkā, kiñci bhaṇḍaṃ dūraṃ hoti, kiñci bhāriyaṃ, taṃ gahetuṃ yāva gacchati yāva ukkhipati, tāva nimittassa pacchā hoti. Sace taṃ bhaṇḍaṃ adhigataṃ viya āsannaṃ, lahukañca, sakkā nimittakkhaṇe avaharituṃ, tameva sandhāya vuttaṃ kinti? Na, pubbe vuttampi ‘‘tato paṭṭhāya teneva nimittena avaharatī’’ti vuccati āraddhattā. Yadi evaṃ ‘‘purebhattapayogo eso’’ti vāro pamāṇaṃ hoti, na ca taṃ pamāṇaṃ mahāpadumattheravādassa pacchā vuttattā, na saṅketakammaṃ viya nimittakammaṃ daṭṭhabbaṃ. Tattha hi kālaparicchedo atthi, idha natthi, idameva tesaṃ nānattaṃ.



如果他强行拿走任何一件财物，立即构成波罗夷。“这里为什么是三件事的波罗夷呢？难道不是因为‘你们，尊者，拿走三件’的缘故，因而是粗重的过失，其他的根据规定，每个人的行为都应当算作小过失吗？怎么可能呢？一个人若是将一个月的收成收集起来，懒惰地展示而没有热情，再将一个月的收成列出，依然如此，这样可以吗？不可以，正如水莲花的生长，若是物品充足，因而构成波罗夷，这样的人也不会展示。”这样写到，巴利文中，结合注释提到，若没有任何一件财物的情况下，任何的行为都被认为是波罗夷，因此说“这是指这个意思”，而在后面的判断中，提到在单个财物、单个地方等许多情况下，指的是同一件财物，因此应当理解为“应当被考虑”，应当进行审查。“‘单个财物单个地方’”这个文本是指“单个家庭的财物”。
119-120. “如同在食物中所说的”是指必须要强行拿走的财物。那是指那个标志。或者超越那个标志，之后也可以。未达到之前也可以。这种方式在这里也是如此。挖眼睛等轻微的行为在短时间内，那个时候是无法拿走财物的，任何财物都在远处，任何重的财物，若要拿走，直到走到或抬起，那个标志才会出现。如果那个财物是近在咫尺的，轻的，能够在标志出现的瞬间拿走，针对这个说什么呢？不，之前说过“从那时起通过那个标志拿走”是说已经开始了。如果是这样，“这是之前的食物用法”是标准，不是这个标准的，因大尊者的说法在后面提到的，不应当被视为标志的行为。在那里确实有时间的界限，而这里没有，这就是他们的不同之处。

121.Tañca asammohatthanti eko ‘‘purebhattādīsu vā, akkhinikhaṇanādīni vā disvā gaṇhā’’ti, eko gahetabbaṃ bhaṇḍanissitaṃ katvā ‘‘purebhattaṃ evaṃ vaṇṇasaṇṭhānaṃ bhaṇḍaṃ gaṇhā’’ti vadati, evaṃvidhesu asammohatthaṃ evaṃvidhaṃ saṅketaṃ nimittañca dassetunti ca, yathādhippāyanti dutiyo tatiyassa tatiyo catutthassāti evaṃ paṭipāṭiyā ce vadantīti attho. Sace dutiyo catutthassa vadeti, na yathādhippāyoti ca. ‘‘Paṭiggahitamatteti avassaṃ ce paṭiggaṇhāti, pubbeva thullaccaya’’nti ca likhitaṃ. Paṭiggaṇhakānaṃ dukkaṭaṃ sabbatthokāsābhāvato na vuttaṃ. Pārājikāpajjanenetaṃ dukkaṭaṃ āpajjitvā āpajjanti kira. Atthasādhakāṇatticetanākhaṇe eva pārājiko hotīti adhippāyo. Tattha maggaṭṭhāniyaṃ kataraṃ, kataraṃ phalaṭṭhāniyanti ‘‘atthasādhakacetanā nāma maggānantaraphalasadisā’’ti vuttattā phalaṭṭhāniyā cetanāti siddhaṃ. Āṇatti ce maggaṭṭhāniyā siyā, cetanāsahajattā na sambhavati, tathā bhaṇḍassa avassaṃhāritā ca na sambhavati. Āṇattikkhaṇe eva hi taṃ avassaṃhāritaṃ jātanti avahārakassa paṭiggaṇhañce, tampi na sambhavati anāgatattā. Cetanā ce maggaṭṭhāniyā hoti, āṇattiādīsu aññataraṃ, bhaṇḍassa avassaṃhāritā eva vā phalaṭṭhāniyā ce, attho na sambhavati. Pārājikāpatti eva hi phalaṭṭhāniyā bhavitumarahati, na aññanti evaṃ tāva idha opammasaṃsandanaṃ sambhavati cetanā maggaṭṭhāniyā, tassā pārājikāpattibhāvo phalaṭṭhāniyo. Yathā kiṃ? Yathā paṭisambhidāmagge ‘‘saddhāya ñāṇaṃ dhammapaṭisambhidā. Saddhāya saddatthe ñāṇaṃ atthapaṭisambhidā’’ti ettha añño saddho, añño saddhāya saddatthoti siddhaṃ, yathā ca ‘‘eko amohasaṅkhāto dhammo sampayuttakānaṃ dhammānaṃ hetupaccayena paccayo adhipatisahajātaaññamaññanissayaindriyamaggasampayuttaatthiavigatapaccayena paccayo’’ti ettha amoho dhammo añño, aññe tassa hetupaccayatādayoti siddhaṃ. Yathā ca vinayapiṭake yāni cha āpattisamuṭṭhānāni, evaṃ yathāsambhavaṃ ‘‘satta āpattikkhandhā’’ti vuccanti, tesaṃ aññā āpattisamuṭṭhānatā, añño āpattikkhandhabhāvoti siddhaṃ. Iminā āpattikkhandhanayena āpattādhikaraṇassa kati ṭhānānīti? Satta āpattikkhandhā ṭhānānīti. Kati vatthūnīti? Satta āpattikkhandhā vatthūnīti. Kati bhūmiyoti? Satta āpattikkhandhā bhūmiyoti evamādayopi dassetabbā. Tathā hi tassā evaṃ maggaṭṭhāniyāya atthasādhikāya cetanāya yasmā aññā pārājikāpattitā anatthantarabhūtā ākāravisesasaṅkhātā phalaṭṭhāniyā atthi, tasmā ‘‘atthasādhakacetanā nāma maggānantaraphalasadisā’’ti vuttāti veditabbaṃ. Atha vā kevalaṃ dhammaniyāmattaṃyeva upamattena ācariyena evaṃ vuttantipi sambhavatīti na tattha opammasaṃsandanaṃ pariyesitabbaṃ, ‘‘idaṃ sabbaṃ kevalaṃ takkavasena vuttattā vicāretvā gahetabba’’nti ācariyo.

Bhūmaṭṭhakathādivaṇṇanā niṭṭhitā.

Āpattibhedavaṇṇanā



关于这一点，若有人说“在之前的食物中，或在挖眼睛等行为中看到并拿走”，有一个人说“拿走之前的食物，正如这样颜色的物品”，这样的人在这种情况下是显而易见的，所指的标志和特征也应当被展示。若是第二、第三、第四的情况，这样说是有意义的。如果说第二或第四的情况，则不如所指的那样。“若是仅仅接受了，就一定会接受，之前已经是粗重的过失”这样写到。对于接受者的过失，由于在任何地方都没有空间而未被提及。通过波罗夷的引导而导致的过失，确实是这样被引入的。意图的实现是在某个时刻才构成波罗夷。这是指在道路上，哪一个是，哪一个是果位，根据“意图的实现如同道路后续的果位”这句话的意思，果位的意图是成立的。若是意图在道路上存在，则不可能存在引导的情况，因此财物的强行拿走也不可能。因为在引导的那一刻，财物是必然被拿走的，若是接受的，也无法发生未来的情况。若意图在道路上存在，若是引导等的其中之一，财物的强行拿走也可能是果位的意图，因此这个意义是无法成立的。只有波罗夷的果位才能存在，而不是其他的，因此在此处的意图的比喻是可能的，关于其波罗夷的存在是果位的。如何理解呢？如同在《解脱道》中所说“信心与智慧是法的解脱，信心与正法的智慧是意义的解脱”，在这里有不同的信心，另一种是信心的正法；如同“一个无误的法是与正法相关的因果关系”中，所指的无误的法是不同的，其因果关系等是成立的。如同在《戒律》中所提到的六个过失的来源，正如所可能的“七个过失的集合”被称为，彼此的过失来源是不同的，过失的集合是成立的。通过这种过失的集合，过失的相关性有多少个地方呢？有七个过失的地方。有多少个对象呢？有七个过失的对象。有多少个领域呢？有七个过失的领域，等等应当被展示。确实因为在这样的道路上，意图的实现是与波罗夷的存在相关的，因而与波罗夷的存在是不同的，特定的形式的果位存在，因此“意图的实现如同道路后续的果位”这句话应当被理解。或者仅仅是法的规定，作为比喻的老师这样说，因而不应当在这里寻找比喻的相关性，“这一切仅仅是通过推理的方式被说出，应当经过考量而接受”老师这样说。
关于领域的解释已完成。
过失分类的解释。

122. ‘‘Vibhaṅganayadassanato’’ti vuttattā taṃ sampādetuṃ ‘‘idāni tattha tatthā’’tiādi āraddhaṃ. Tattha aṅgavatthubhedena cāti avahāraṅgajānanabhedena vatthussa haritabbabhaṇḍassa garukalahukabhāvabhedenāti attho. Atha vā aṅgañca vatthubhedena āpattibhedañca dassentoti attho. Atirekamāsako ūnapañcamāsakoti ettha vā-saddo na vutto, tīhipi eko eva paricchedo vuttoti. Anajjhāvuṭṭhakaṃ nāma araññapālakādinā na kenaci mamāyitaṃ. Chaḍḍitaṃ nāma anatthikabhāvena atirekamattādinā sāmikena chaḍḍitaṃ. Naṭṭhaṃ pariyesitvā chinnālayattā chinnamūlakaṃ. Assāmikavatthūti acchinnamūlakampi yassa sāmiko koci no hoti, nirapekkhā vā pariccajanti, yaṃ vā pariccattaṃ devatādīnaṃ, idaṃ sabbaṃ assāmikavatthu nāma. Devatādīnaṃ vā buddhadhammānaṃ vā pariccattaṃ parehi ce ārakkhakehi pariggahitaṃ, parapariggahitameva. Tathārūpe hi adinnādāne rājāno coraṃ gahetvā hananādikaṃ kareyyuṃ, anārakkhake pana āvāse, abhikkhuke anārāmikādike ca yaṃ buddhadhammassa santakaṃ, taṃ ‘‘āgatāgatehi bhikkhūhi rakkhitabbaṃ gopetabbaṃ mamāyitabba’’nti vacanato abhikkhukāvāsasaṅghasantakaṃ viya parapariggahitasaṅkhyameva gacchatīti chāyā dissati. Issaro hi yo koci bhikkhu tādise parikkhāre corehipi gayhamāne vāretuṃ paṭibalo ce, balakkārena acchinditvā yathāṭhāne ṭhapetunti. Apariggahite parasantakasaññissa chasu ākāresu vijjamānesupi anāpatti viya dissati , ‘‘yaṃ parapariggahitañca hotī’’ti aṅgabhāvo kiñcāpi dissati, parasantake tathā paṭipannake sandhāya vuttanti gahetabbaṃ. Attano santakaṃ corehi haṭaṃ, corapariggahitattā parapariggahitaṃ hoti, tasmā paro cetaṃ theyyacitto gaṇhati, pārājikaṃ. Sāmiko eva ce gaṇhati, na pārājikaṃ, yasmā codetvā, acchinditvā ca so ‘‘mama santakaṃ gaṇhāmī’’ti gahetuṃ labhati. Paṭhamaṃ dhuraṃ nikkhipitvā ce pacchā theyyacitto gaṇhati, esa nayo. Sāmikena dhuraṃ nikkhittakāle so ce coro kālaṃ karoti, añño theyyacittena gaṇhati, na pārājiko. Anikkhittakāle eva ce kālaṃ karoti, taṃ theyyacittena gaṇhantassa bhikkhuno pārājikaṃ mūlabhikkhussa santakabhāve ṭhitattā. Corabhikkhumhi mate ‘‘matakaparikkhāra’’nti saṅgho vibhajitvā ce taṃ gaṇhati, mūlasāmiko ‘‘mama santakamida’’nti gahetuṃ labhati.

Etthāha – bhūmaṭṭhādinimittakammapariyosānā eva avahārabhedā, udāhu aññepi santīti. Kiñcettha yadi aññepi santi, tepi vattabbā. Na hi bhagavā sāvasesaṃ pārājikaṃ paññapeti. No ce santi, ye ime tulākūṭakaṃsakūṭamānakūṭaukkoṭanavañcananikatisāciyogaviparāmosaālopasāhasākārā ca suttaṅgesu sandissamānā, te idha āgatesu ettha samodhānaṃ gacchantīti ca lakkhaṇato vā tesaṃ samodhānagatabhāvo vattabboti? Vuccate – lakkhaṇato siddhova. Kathaṃ? ‘‘Pañcahi ākārehī’’tiādinā nayena aṅgavatthubhedena. Āpattibhedo hi pāḷiyaṃ (pārā. 128-130) vutto eva, aṭṭhakathāyañca ‘‘kūṭamānakūṭakahāpaṇādīhi vā vañcetvā gaṇhati, tassevaṃ gaṇhato avahāro theyyāvahāro’’ti (pārā. aṭṭha. 

由于"从分类的观点来看"这句话的缘故，现在开始"在这里和那里"等。在那里，是指通过过失的对象的区别来了解偷盗的过失的轻重程度。或者是说，显示过失的对象和种类。在"超过一个月的不足五个月的"这里，"或"这个词没有说，也可以用三个来说一个界限。"未占有的"是指未被林地看守等任何人占有的。"被抛弃的"是指被所有者由于不需要而抛弃的。"损坏的"是指由于失去依恋而被切断根部的。"无主物"是指即使没有被切断根部,也没有任何所有者,或者被放弃,或者献给神等,这一切都称为无主物。被献给神等或佛法等,被他人保护的,就是他人所占有的。在这种情况下,国王会抓住盗贼并处置,但是在无人保护的居所,或无寺院的等,佛法的所有物,根据"应该被来往的比丘们保护、隐藏、占有"的说法,就像僧团所有的一样被视为他人所占有。因为任何比丘都有能力阻止盗贼抢夺这种物品,并强行放回原处。即使在未被占有的他人所有物上存在六种情况,也似乎没有过失,"因为是他人所占有的"这个部分也是这样说的,应当接受对他人所有物这样做的情况。自己的所有物被盗贼拿走,由于被盗贼占有,就成了他人所占有的,因此另一个人以偷盗的意图拿取,就是波罗夷。如果所有者自己拿取,就不是波罗夷,因为他可以通过指责和强行拿回"这是我的所有物"。先放下重担,后以偷盗的意图拿取,也是这样的情况。如果所有者在重担放下的时候死亡,另一个人以偷盗的意图拿取,不是波罗夷。如果在未放下的时候死亡,比丘以偷盗的意图拿取,就是波罗夷,因为是原主的所有物。如果比丘死亡,僧团分配"死者的物品",原主可以说"这是我的所有物"并拿取。
有人在这里说,是否偷盗的种类仅仅局限于通过标志的行为,还是还有其他的。如果还有其他的,也应当说明。因为世尊没有规定遗留的波罗夷。如果没有,那些在经文中出现的如伪造秤砣、伪造银币、伪造度量、欺骗、欺诈、虚假陈述等,是否也包含在这里呢?回答说,从特征上来说,确实是包含在内的。如何呢?通过"有五种方式"等方式,通过过失的对象的区别。因为在经文(波罗夷128-130)和注释中已经说明了过失的种类,"通过诈骗硬币等欺骗而拿取,这就

1.138; kaṅkhā. aṭṭha. dutiyapārājikavaṇṇanā) āgatattā tulākūṭagahaṇādayo theyyāvahāre samodhānaṃ gatāti siddhaṃ. Viparāmosaālopasāhasākārā ca aṭṭhakathāyāgate pasayhāvahāre samodhānaṃ gacchanti. Imaṃyeva vā pasayhāvahāraṃ dassetuṃ ‘‘gāmaṭṭhaṃ araññaṭṭha’’nti mātikaṃ nikkhipitvā ‘‘gāmaṭṭhaṃ nāma bhaṇḍaṃ catūhi ṭhānehi nikkhittaṃ hotī’’tiādinā nayena vibhāgo vutto. Tenedaṃ vuttaṃ hoti – gahaṇākārabhedasandassanatthaṃ visuṃ kataṃ. Na hi bhūmitalādīhi gāmāraññaṭṭhaṃ yaṃ kiñcīti. Tattha yaṃ tulākūṭaṃ, taṃ rūpakūṭaṅgagahaṇapaṭicchannakūṭavasena catubbidhampi vehāsaṭṭhe samodhānaṃ gacchati. Hadayabhedasikhābhedarajjubhedavasena tividhe mānakūṭe ‘‘svāyaṃ hadayabhedo mariyādaṃ chindatī’’ti ettha samodhānaṃ gacchati. Hadayabhedo hi sappitelādiminanakāle labbhati. ‘‘Phandāpeti attano bhājanagataṃ karotī’’ti ettha sikhābhedopi labbhati. So ‘‘tilataṇḍulādiminanakāle labbhatī’’ti vuttaṃ. Khettaminanakāle rajjubhedo samodhānaṃ gacchati. ‘‘Dhammaṃ caranto sāmikaṃ parājetī’’ti ettha ukkoṭanaṃ samodhānaṃ gacchatīti te ca tathā vañcananikatiyopi.

Āpattibhedavaṇṇanā niṭṭhitā.

Anāpattibhedavaṇṇanā



1.138; 疑惑注释 第二波罗夷的解释) 由于在那里提到了伪造秤砣的拿取等属于偷盗,因此是确定的。欺骗、虚假陈述、强迫拿取等在注释中出现的,也属于强迫拿取。或者为了显示这个强迫拿取,"在村庄中"和"在森林中"这样的目录提出,并说"在村庄中的财物有四种地方被放置"等方式进行了解释。这样说是为了显示拿取的方式的区别。因为"在地面等"并不是所有的村庄和森林中的财物。在那里,所谓的伪造秤砣,有四种形式:隐藏形状、隐藏部分、隐藏的伪造,都属于空中的拿取。根据心脏的差异、顶部的差异、绳子的差异,三种伪造度量中,"这个心脏的差异破坏了界限"这里包含在内。因为心脏的差异是在涂油等测量时出现的。"使其震动,使其成为自己的容器"这里也包含了顶部的差异。这是说在测量芝麻、大米等时出现的。测量田地时,绳子的差异也包含在内。"在实践法时战胜了主人"这里包含了欺骗。这些诈骗和欺诈也是如

131.Naca gahite attamano hoti, tassa santakaṃ vissāsagāhena gahitampi puna dātabbanti idaṃ ‘‘tena kho pana samayena dve bhikkhū sahāyakā honti. Eko gāmaṃ piṇḍāya pāvisi…pe… anāpatti, bhikkhu, vissāsaggāhe’’ti (pārā. 146) iminā asamentaṃ viya dissati. Ettha hi ‘‘so jānitvā taṃ codesi assamaṇosi tva’’nti vacanena anattamanatā dīpitā. Puna ‘‘anāpatti, bhikkhu, vissāsaggāhe’’ti vacanena attamanatāyapi sati vissāsaggāho ruhatīti dīpitanti ce? Taṃ na, aññathā gahetabbatthato. Ayañhettha attho – pārājikāpattiyā anāpatti vissāsasaññāya gāhe sati, sopi bhikkhu sahāyakattā na kuddho codesi, piyo eva samāno ‘‘kacci assamaṇosi tvaṃ, gaccha, vinicchayaṃ katvā suddhante tiṭṭhāhī’’ti codesi. Sacepi so kuddho eva codeyya, ‘‘anāpattī’’ti idaṃ kevalaṃ pārājikābhāvaṃ dīpeti, na vissāsaggāhasiddhaṃ. Yo pana parisamajjhe lajjāya adhivāseti, na kiñci vadatīti attho. ‘‘Punavattukāmatādhippāye pana sopi paccāharāpetuṃ labhatī’’ti vuttaṃ. Sace coro pasayha gahetukāmopi ‘‘adhivāsetha, bhante, idha me cīvarānī’’ti vatvā cīvarāni therena dinnāni, adinnāni vā sayaṃ gahetvā gacchati, thero puna pakkhaṃ labhitvā codetuṃ labhati, pubbe adhivāsanā adhivāsanasaṅkhyaṃ na gacchati bhayena tuṇhībhūtattā, ‘‘yaṃ cīvaraṃ idha sāmiko paccāharāpetuṃ labhatī’’ti vuttaṃ. Sāmikassa pākatikaṃ kātabbaṃ, ‘‘idaṃ kira vatta’’nti vuttaṃ. Sace saṅghassa santakaṃ kenaci bhikkhunā gahitaṃ, tassa tena saṅghassa vā dhammassa vā upakāritā atthi, gahitappamāṇaṃ apaloketvā dātabbaṃ. ‘‘So tena yathāgahitaṃ pākatikaṃ katvā anaṇo hoti, gilānādīnampi eseva nayo’’ti vuttaṃ.

Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pakiṇṇakakathāvaṇṇanā

Sāhatthikāṇattikanti ekabhaṇḍaṃ eva. ‘‘Bhāriyañhidaṃ tvampi ekapassaṃ gaṇha, ahampi ekapassaṃ gaṇhāmīti saṃvidahitvā ubhayesaṃ payogena ṭhānācāvane kate kāyavācācittehi hoti . Aññathā ‘sāhatthikaṃ vā āṇattikassa aṅgaṃ na hoti, āṇattikaṃ vā sāhatthikassā’ti iminā virujjhatī’’ti likhitaṃ. Dhammasiritthero pana ‘‘na kevalaṃ bhāriye eva vatthumhi ayaṃ nayo labbhati, pañcamāsakamattampi dve ce janā saṃvidahitvā gaṇhanti, dvinnampi pāṭekkaṃ, sāhatthikaṃ nāma taṃ kammaṃ, sāhatthikapayogattā ekasmiṃyeva bhaṇḍe, tasmā ‘sāhatthikaṃ āṇattikassa aṅgaṃ na hotī’ti vacanamimaṃ nayaṃ na paṭibāhati. ‘Sāhatthikavatthuaṅganti sāhatthikassa vatthussa aṅgaṃ na hotī’ti tattha vuttaṃ. Idha pana payogaṃ sandhāya vuttattā yujjatī’’ti āha kira, taṃ ayuttaṃ kāyavacīkammanti vacanābhāvā, tasmā sāhatthikāṇattikesu payogesu aññatarena vāyamāpatti samuṭṭhāti , tathāpi turitaturitā hutvā vilopanādīsu gahaṇagāhāpanavasenetaṃ vuttaṃ. Yathā kālena attano kālena parassa dhammaṃ ārabbha sīghaṃ sīghaṃ uppattiṃ sandhāya ‘‘ajjhattabahiddhārammaṇā dhammā’’ti (dha. sa. tikamātikā 21) vuttā, evaṃsampadamidanti daṭṭhabbaṃ.


不被占有的财物是没有主人的，因此即使是通过信任而被拿取的财物也应当再给予，这就是“在那个时候有两位比丘是助手。一个人进入村庄乞食……等……没有过失，比丘，信任被拿取” (波罗夷 146) 这段话的意思。在这里，“他知道你是个无主的”这句话显示了没有主人的状态。再者，“没有过失，比丘，信任被拿取”这句话的意思是，即使有主人，信任被拿取也会被认为是有过失吗？不是的，因而有不同的理解。这里的意思是，因波罗夷的过失而没有过失，若是被信任拿取的财物，这位比丘由于是助手而没有生气，他亲切地说：“你不是无主的，去吧，经过判断要保持清洁。”即便他生气也会说“没有过失”，这仅仅是表明不是波罗夷的存在。而那位在聚会中因羞愧而沉默，什么也不说，这就是他的意思。“但若是有意图想再次拿取，他也能被强迫拿取”这样说。若是盗贼想要拿取而说：“请你让我在这里拿我的衣服”，而衣服是由老者给予的，或者自己拿走，那么老者就可以再次获得权利去指责，之前的意图并未被承认，因为他因害怕而沉默。“那些衣服是主人想要拿回的”这样说。主人的责任是自然的，这是说“这确实是我的行为”。若是有比丘占有了僧团的财物，那么根据他对僧团或法的贡献，应当在未被占有的情况下给予。 “他这样像是被占有的财物而变得无主，生病等的情况也是如此”这样说。
关于词句的解释已完成。
关于附加事项的解释
关于有主物和无主物，是指单一的财物。“你也拿一个，我也拿一个”这样约定后，双方都在同一地方进行身体和言语的活动。如果不是这样，“有主物或无主物的部分是没有关系的”这样写到。法的师父说：“不仅仅是重的物品，这个原则也适用于轻的物品，如果两个人约定拿取，即使是少于五个月的，也可以单独拿取，因为这是有主物的行为，因此‘有主物的部分不是无主物’”这句话的意思并不被否定。“有主物的部分不是无主物”在这里是这样说的。这里提到的是关于使用的情况，确实是合理的，因此这并不被视为身体和言语的行为，因此在有主物和无主物的情况下，任何一方都可能产生过失，尽管如此，因而在迅速的情况下被拿取等，这样说是有依据的。正如在适当的时间，涉及自身和他人的法，迅速产生的情况被称为“内外的法” (法句 21) 这样说，因此应当被理解。


Tatthapi ye anuttarādayo ekantabahiddhārammaṇā viññāṇañcāyatanādayo ekantaajjhattārammaṇā, itare aniyatārammaṇattā ‘‘ajjhattabahiddhārammaṇā’’ti vuccanti, na ekakkhaṇe ubhayārammaṇattā. Ayaṃ pana āpatti yathāvuttanayena sāhatthikā āṇattikāpi hotiyeva, tasmā anidassanametanti ayuttaṃ. ‘‘Yathā aniyatārammaṇattā ‘ajjhattabahiddhārammaṇā’ti vuttā, tathā aniyatapayogattā ayampi āpatti ‘sāhatthikāṇattikā’ti vuttāti nidassanameveta’’nti ekacce ācariyā āhu. ‘‘Ime panācariyā ubhinnaṃ ekato ārammaṇakaraṇaṃ natthi. Atthi ce, ‘ajjhattabahiddhārammaṇaṃ dhammaṃ paṭicca ajjhattabahiddhārammaṇo dhammo uppajjati hetupaccayā’tiādinā (paṭṭhā. 2.21.1 ajjhattārammaṇatika) paṭṭhānapāṭhena bhavitabbanti saññāya āhaṃsu, tesaṃ matena ‘siyā ajjhattabahiddhārammaṇā’ti vacanaṃ niratthakaṃ siyā, na ca niratthakaṃ, tasmā attheva ekato ajjhattabahiddhārammaṇo dhammo. Puna ‘ayaṃ so’ti niyamena ajjhattabahiddhārammaṇā dhammā viya niddisitabbābhāvato na uddhaṭo siyā. Tattha anuddhaṭattā eva dhammasaṅgahaṭṭhakathāyaṃ ubhinnampi ajjhattabahiddhādhammānaṃ ekato ārammaṇakaraṇadhammavasena ‘ajjhattabahiddhārammaṇā’ti avatvā ‘kālena ajjhattabahiddhā pavattiyaṃ ajjhattabahiddhārammaṇa’nti vuttaṃ, tasmā gaṇṭhipade vuttanayova sāroti no takko’’ti ācariyo. Tattha ‘‘kāyavacīkamma’’nti avacanaṃ panassa sāhatthikapayogattā ekapayogassa anekakammattāva, yadi bhaveyya, manokammampi vattabbaṃ bhaveyya, yathā tattha manokammaṃ vijjamānampi abbohārikaṃ jātaṃ, evaṃ tasmiṃ sāhatthikāṇattike vacīkammaṃ abbohārikanti veditabbaṃ, taṃ pana kevalaṃ kāyakammassa upanissayaṃ jātaṃ, cittaṃ viya tattha aṅgameva jātaṃ, tasmā vuttaṃ ‘‘sāhatthikapayogattā’’ti, ‘‘aṅgabhāvamattameva hi sandhāya ‘sāhatthikāṇattika’nti vuttanti no takko’’ti ca, vicāretvā gahetabbaṃ.

Kāyavācā samuṭṭhānā, yassā āpattiyā siyuṃ;

Tattha kammaṃ na taṃ cittaṃ, kammaṃ nassati khīyati.

Kiriyākiriyādikaṃ yañca, kammākammādikaṃ bhave;

Na yuttaṃ taṃ viruddhattā, kammamekaṃva yujjati.

Vinītavatthuvaṇṇanā

132.Anāpatti, bhikkhu, cittuppādeti ettha kevalaṃ cittaṃ, tasseva uppādetabbāpattīhi anāpattīti attho. Etthāha – upanikkhittasādiyanādīsu, sabbesu ca akiriyasikkhāpadesu na kāyaṅgacopanaṃ vā vācaṅgacopanaṃ vā, apicāpatti, kasmā imasmiṃyeva sikkhāpade anāpatti, na sabbāpattīhīti? Na, kasmā.

Kattabbā sādhikaṃ sikkhā, viññattiṃ kāyavācikaṃ;

Akatvā kāyavācāhi, aviññattīhi taṃ phuse.

Na lesabhāvattā. Sappāye ārammaṇe aṭṭhatvā paṭiladdhāsevanaṃ hutvā tato paraṃ suṭṭhu dhāvatīti sandhāvati. Tato abhijjhāya sahagataṃ, byāpādasahagataṃ vā hutvā visesato dhāvatīti vidhāvati.

137.Vaṇaṃ katvā gahetunti ettha kiñcāpi iminā sikkhāpadena anāpatti, itthirūpassa nāma yattha āmasantassa dukkaṭanti keci. ‘‘Kāyapaṭibaddhaggahaṇaṃ yuttaṃ, taṃ sandhāya vaṭṭatīti vutta’’nti vadanti. Ubhayaṃ vicāretvā gahetabbaṃ.

Kusasaṅkāmanavatthukathāvaṇṇanā



Tatthapi ye anuttarādayo ekantabahiddhārammaṇā viññāṇañcāyatanādayo ekantaajjhattārammaṇā, itare aniyatārammaṇattā ‘‘ajjhattabahiddhārammaṇā’’ti vuccanti, na ekakkhaṇe ubhayārammaṇattā. Ayaṃ pana āpatti yathāvuttanayena sāhatthikā āṇattikāpi hotiyeva, tasmā anidassanametanti ayuttaṃ. ‘‘Yathā aniyatārammaṇattā ‘ajjhattabahiddhārammaṇā’ti vuttā, tathā aniyatapayogattā ayampi āpatti ‘sāhatthikāṇattikā’ti vuttāti nidassanameveta’’nti ekacce ācariyā āhu. ‘‘Ime panācariyā ubhinnaṃ ekato ārammaṇakaraṇaṃ natthi. Atthi ce, ‘ajjhattabahiddhārammaṇaṃ dhammaṃ paṭicca ajjhattabahiddhārammaṇo dhammo uppajjati hetupaccayā’tiādinā (paṭṭhā. 2.21.1 ajjhattārammaṇatika) paṭṭhānapāṭhena bhavitabbanti saññāya āhaṃsu, tesaṃ matena ‘siyā ajjhattabahiddhārammaṇā’ti vacanaṃ niratthakaṃ siyā, na ca niratthakaṃ, tasmā attheva ekato ajjhattabahiddhārammaṇo dhammo. Puna ‘ayaṃ so’ti niyamena ajjhattabahiddhārammaṇā dhammā viya niddisitabbābhāvato na uddhaṭo siyā. Tattha anuddhaṭattā eva dhammasaṅgahaṭṭhakathāyaṃ ubhinnampi ajjhattabahiddhādhammānaṃ ekato ārammaṇakaraṇadhammavasena ‘ajjhattabahiddhārammaṇā’ti avatvā ‘kālena ajjhattabahiddhā pavattiyaṃ ajjhattabahiddhārammaṇa’nti vuttaṃ, tasmā gaṇṭhipade vuttanayova sāroti no takko’’ti ācariyo. Tattha ‘‘kāyavacīkamma’’nti avacanaṃ panassa sāhatthikapayogattā ekapayogassa anekakammattāva, yadi bhaveyya, manokammampi vattabbaṃ bhaveyya, yathā tattha manokammaṃ vijjamānampi abbohārikaṃ jātaṃ, evaṃ tasmiṃ sāhatthikāṇattike vacīkammaṃ abbohārikanti veditabbaṃ, taṃ pana kevalaṃ kāyakammassa upanissayaṃ jātaṃ, cittaṃ viya tattha aṅgameva jātaṃ, tasmā vuttaṃ ‘‘sāhatthikapayogattā’’ti, ‘‘aṅgabhāvamattameva hi sandhāya ‘sāhatthikāṇattika’nti vuttanti no takko’’ti ca, vicāretvā gahetabbaṃ.
身体和言语的行为，因其过失而存在；
那里行为不在心中，行为会消失、减少。
行为、非行为等，或是有行为、无行为的；
因其相违而不合，行为单一才适合。
关于身体和言语的解释已完成。
没有过失，比丘，心的产生在这里仅仅是心，因此应当通过心的产生而理解没有过失的意思。在这里说到 - 在被隐藏的食物等所有的无行为的戒条中，不涉及身体的行为或言语的行为，然而在这个戒条中为何只有没有过失，而不是所有的过失呢？不是的，为什么呢？
应当具备的正当行为，身体和言语的表现；
未做身体和言语的行为，非表现则不触及。
不因微小的性质。适当的对象存在时，获得的结果是显著的。随后因贪欲、因伤害而特别显著地流动。
以捕捉的方式抓住，这里虽然通过这个戒条没有过失，但对于女性的样子，若被捕捉则是恶行。有人说：“身体的把握是合适的，因此被提到。”应当经过两者的考量而得知。
关于善的怀疑的物品的解释已完成。

138.Mahāpaccariyādīsu yaṃ vuttaṃ ‘‘paduddhāreneva kāretabbo’’ti, taṃ suvuttaṃ. Kintu tassa parikappāvahārakamattaṃ na dissatīti dassanatthaṃ idaṃ vuttaṃ. Uddhāre vāyaṃ āpanno, tasmā disvā gacchanto ‘‘paduddhāreneva kāretabbo’’ti idaṃ tattha duvuttanti vuttaṃ hoti. Kathaṃ? ‘‘Sāṭakatthiko sāṭakapasibbakameva gahetvā bahi nikkhamitvā sāṭakabhāvaṃ ñatvā ‘pacchā gaṇhissāmī’ti evaṃ parikappetvā gaṇhati, na uddhāre evāpajjati. Yadā bahi ṭhatvā ‘sāṭako aya’nti disvā gacchati, tadā paduddhāreneva kāretabbo’’ti na vuttametaṃ, kintu kiñcāpi parikappo dissati, pubbabhāge avahārakkhaṇe na dissatīti na so parikappāvahāro, ayamattho mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttova, tasmā ‘‘ñāyamevā’’ti vadanti. Kammantasālā nāma kassakānaṃ vanacchedakānaṃ gehāni. Ayaṃ tāvāti sace upacārasīmantiādi yāva theravādo mahāaṭṭhakathānayo, tattha keci panātiādi na gahetabbaṃ theravādattā yuttiabhāvato, na hi sāhatthike evaṃvidhā atthasādhakacetanā hoti. Āṇattike eva atthasādhakacetanā. ‘‘Sesaṃ mahāpaccariyaṃ vuttenatthena sametī’’ti vuttaṃ.

Kusasaṅkāmanakaraṇe sace paro ‘‘nāyaṃ mama santako’’ti jānāti, itarassa hatthato muttamatte pārājikāpatti khīlasaṅkāmane viya. ‘‘Attano santakaṃ sace jānāti, na hotī’’ti vadanti. Evaṃ sante pañcakāni saṅkarāni hontīti upaparikkhitabbaṃ.

140.Parānuddayatāyāti ettha parānuddayatāya koṭippattena bhagavatā kasmā ‘‘anāpatti petapariggahe tiracchānagatapariggahe’’ti (pārā. 131) vuttanti ce? Parānuddayatāya eva. Yassa hi parikkhārassa ādāne rājāno coraṃ gahetvā na hananādīni kareyyuṃ, tasmimpi nāma samaṇo gotamo pārājikaṃ paññapetvā bhikkhuṃ abhikkhuṃ karotīti mahājano bhagavati pasādaññathattaṃ āpajjitvā apāyupago hoti. Apetapariggahitā rukkhādī ca dullabhā, na ca sakkā ñātunti rukkhādīhi pāpabhīruko upāsakajano paṭimāgharacetiyabodhigharavihārādīni akatvā mahato puññakkhandhato parihāyeyya. ‘‘Rukkhamūlasenāsanaṃ paṃsukūlacīvaraṃ nissāya pabbajjā’’ti (mahāva. 128) vuttanissayā ca anissayā honti. Parapariggahitasaññino hi bhikkhū rukkhamūlapaṃsukūlāni na sādiyissantīti, pabbajjā ca na sambhaveyyuṃ, sappadaṭṭhakāle chārikatthāya rukkhaṃ aggahetvā maraṇaṃ vā nigaccheyyuṃ, acchinnacīvarādikāle sākhābhaṅgādiṃ aggahetvā naggā hutvā titthiyaladdhimeva suladdhi viya dīpentā vicareyyuṃ, tato titthiyesveva loko pasīditvā diṭṭhiggahaṇaṃ patvā saṃsārakhāṇuko bhaveyya, tasmā bhagavā parānuddayatāya eva ‘‘anāpatti petapariggahe’’tiādimāhāti veditabbaṃ.

141.Aparampibhāgaṃ dehīti ‘‘gahitaṃ viññattisadisattā neva bhaṇḍadeyyaṃ na pārājika’’nti likhitaṃ, idaṃ pakatijane yujjati. ‘‘Sace pana sāmiko vā tena āṇatto vā ‘aparassa sahāyabhikkhussa bhāgaṃ esa gaṇhāti yācati vā’ti yaṃ aparabhāgaṃ deti, taṃ bhaṇḍadeyya’’nti vadanti.

148-

在大注释等中所说的"应当由拿取的方式来做"是很好的。但是它的想象拿取的部分并没有被显示,为了显示这一点而说了这个。在拿取中被犯了过失,因此看到后说"应当由拿取的方式来做"这是不恰当的。怎么说呢?"想要袍子的人拿着袍子的袋子出去,知道是袍子后想'之后我会拿'这样想象而拿取,并没有在拿取中犯过失。当站在外面看到'这是袍子'时,那时应当由拿取的方式来做"这并没有被说,但是即使有想象,在之前的拿取时刻也没有显示,因此这不是想象的拿取,这个意义在大注释中已经说过了,因此说"这就是道理"。"工场"是指农民和砍伐树木的人的房屋。这就是直到长老派的大注释的观点,但是有些人说不应该接受"这些等等"是因为不合理的,因为在有主物的情况下没有这种实现目的的意图。只有在无主物中才有实现目的的意图。"其余的与大注释所说的意义相符"这样说。
在进行善的怀疑时,如果另一个人知道"这不是我的",一旦从他手中脱离,就像在扔石头时一样构成波罗夷。"如果知道是自己的,就没有"这样说。这样的话,就应该考虑五种杂交。
对他人的同情心,为什么世尊说"在鬼神的占有和动物的占有中没有过失"(波罗夷 131)呢?正是因为对他人的同情心。因为对于那些物品的拿取,国王不会抓住盗贼并处置,即使在这种情况下,沙门瞿昙也制定了波罗夷,使比丘成为非比丘,这样大众就会对世尊产生不信任而堕入恶道。未被占有的树木等也是稀缺的,如果不建造寺院、精舍等,就会失去大量的功德。"依靠树下的住处、破衣钵而出家"(大品 128)所说的依靠和无依靠也会成为不可能。因为认为是他人占有的比丘,不会接受树下的破衣钵,出家也不可能,在遇到蛇咬的时候,不拿树木而死亡,在衣服被切断时,不拿树枝而赤裸地表现得像得到外道的教法一样游荡,因此世人会对外道产生信心,陷入轮回的深渊,因此世尊出于对他人的同情心说"在鬼神的占有中没有过失"等。
"给予另一部分"这里写到"由于被拿取的性质,既不是财物的给予,也不是波罗夷"。这适用于普通人。"但是如果所有者或被他指示的人说'他拿取或要求另一位同伴比丘的部分',那么所给予的另一部分就是财物的给予"这样说。
148-

9.Khādantassa bhaṇḍadeyyanti corassa vā sāmikassa vā sampattassa dinnaṃ sudinnameva kira. Avisesenāti ‘‘ussāhagatānaṃ vā’’ti avatvā vuttaṃ, na hi katipayānaṃ anussāhatāya saṅghikamasaṅghikaṃ hoti. Mahāaṭṭhakathāyampi ‘‘yadi saussāhāva gacchanti, theyyacittena paribhuñjato avahāro hotī’’ti vuttattā tadubhayamekaṃ. Chaḍḍitavihāre upacārasīmāya pamāṇaṃ jānituṃ na sakkā, ayaṃ pana bhikkhu upacārasīmāya bahi ṭhatvā ghaṇṭipaharaṇādiṃ katvā paribhuñjati khādati, tena evaṃ khāditaṃ sukhāditanti attho. ‘‘Itaravihāre tattha dittavidhināva paṭipajjitabba’’nti vuttaṃ. ‘‘Sukhāditaṃ antovihārattā’’ti likhitaṃ, āgatānāgatānaṃ santakattāti ‘‘cātuddisassa saṅghassa demī’’ti dinnattā vuttaṃ. Evaṃ avatvā ‘‘saṅghassa demī’’ti dinnampi tādisameva. Tathā hi bahi ṭhito lābhaṃ na labhati bhagavato vacanenāti veditabbaṃ.

153.‘‘Matasūkaro’’ti vacanato tameva jīvantaṃ bhaṇḍadeyyanti katvā dātuṃ na labhati. Vajjhaṃ vaṭṭatīti dīpitaṃ hoti. Maddanto gacchati, bhaṇḍadeyyanti ettha kittakaṃ bhaṇḍadeyyaṃ, na hi sakkā ‘‘ettakā sūkarā madditvā gatā gamissantī’’ti jānitunti? Yattake sāmikānaṃ dinne te ‘‘dinnaṃ mama bhaṇḍa’’nti tussanti, tattakaṃ dātabbaṃ. No ce tussanti, atikkantasūkaramūlaṃ datvā kiṃ opāto khaṇitvā dātabboti? Na dātabbo. Atha kiṃ codiyamānassa ubhinnaṃ dhuranikkhepena pārājikaṃ hotīti? Na hoti, kevalaṃ kappiyaparikkhāraṃ datvā tosetabbova sāmiko, eseva nayo aññesupi evarūpesūti no takkoti ācariyo. ‘‘Tadaheva vā dutiyadivase vā maddanto gacchatī’’ti vuttaṃ. Gumbe khipati, bhaṇḍadeyyamevāti avassaṃ pavisanake sandhāya vuttaṃ. Ettha ekasmiṃ vihāre paracakkādibhayaṃ āgataṃ. Mūlavatthucchedanti ‘‘sabbasenāsanaṃ ete issarā’’ti vacanato itare anissarāti dīpitaṃ hoti.

156.Ārāmarakkhakāti vissaṭṭhavasena gahetabbaṃ. Adhippāyaṃ ñatvāti ettha yassa dānaṃ paṭiggaṇhantaṃ bhikkhuṃ, bhāgaṃ vā sāmikā na rakkhanti na daṇḍenti, tassa dānaṃ appaṭicchādetvā gahetuṃ vaṭṭatīti idha sanniṭṭhānaṃ. Tampi ‘‘na vaṭṭati saṅghike’’ti vuttaṃ. Ayameva bhikkhu issaroti yattha so icchati, tattha attañātahetuṃ labhati kira attho. Apica ‘‘daharo’’ti vadanti. Savatthukanti saha bhūmiyāti vuttaṃ hoti. ‘‘Garubhaṇḍaṃ hotī’’ti vatvā ‘‘tiṇamattaṃ pana na dātabba’’nti vuttaṃ, taṃ kintu garubhaṇḍanti ce, arakkhiyaagopiyaṭṭhāne, vinassanakabhāve ca ṭhitaṃ sandhāya vuttaṃ. Kappiyepi cāti vatvā, avatvā vā gahaṇayutte mātādisantakepi theyyacittuppādena. Idaṃ pana sikkhāpadaṃ ‘‘rājāpimesaṃ abhippasanno’’ti (pārā. 86) vacanato lābhaggamahattaṃ, vepullamahattañca pattakāle paññattanti siddhaṃ.

Dutiyapārājikavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Tatiyapārājikaṃ

Paṭhamapaññattinidānavaṇṇanā



吃的财物是指给盗贼或主人所给予的财物，确实是好事。没有例外地说“对于努力者”，并不是因为少数人的努力而成为僧团或非僧团的。大注释中也说“如果是努力者，因有他人心的享用而成为过失”，因此这两个是相同的。在放弃的寺院中，无法知道近距离的标准，而这位比丘在近距离站立，做了敲钟等事情而享用食物，因而这样吃的食物是快乐的意思。“在其他寺院中应当按照看到的方式去做”这样说。“快乐的意思是因为在内寺”，因来去的财物而说“我把它给四分僧团”而被给予的。这样说“我把它给僧团”也是同样的意思。确实，在外面站立时不会获得利益，这应当被理解。
“被称为猪的”意味着没有办法给予活着的财物。被称为“应当被给予”的意思被指明。拿着的财物，如何知道“这些猪已经被打死了，接下来将要走”？当给予的财物是这些时，主人会说“这是我的财物”，这部分应当给予。如果他们不高兴，给予超过猪根的东西有什么用？不应当给予。那么被指责的两者是否因重担而成为波罗夷？不是，只有给予适当的财物以取悦主人，其他的事情也应如此，这不是道理，老师说。“那天或第二天走去打死”这样说。将其放入袋中，确实是指进入的意思。在这里，在一个寺院中有外部的恐惧。根本的切断是指“这些都是主人的”这句话显示了其他的无主。
“保护者”应当根据释放的方式来理解。知道意图的意思是，如果接受施舍的比丘，或主人不保护、不惩罚，施舍的财物应当不被拒绝而接受，因此这里的规定是这样。在这里也说“在僧团中不适合”。这位比丘是主人，那里他所希望的地方，确实是为了自己的知晓而获得的意思。此外，也被称为“年轻的”。“与土地一起”是指与土地一起的意思。“是重的财物”这样说，而说“但一根草的财物不应给予”，这显然是指重的财物，在没有保护的地方、在毁灭性状态下存在的意思。即使是适当的财物，也在接受的情况下，像母亲一样的他人心态也是以他人心的方式来考虑。这段戒条是“国王对此感到满意”这样说，获得利益的大小、广泛的大小在适当的时候被规定。
第二波罗夷的解释已完成。
第三波罗夷
第一规定的来源解释。

162.Tīhi suddhenāti ettha tīhīti nissakkavacanaṃ vā hoti, karaṇavacanaṃ vā. Nissakkapakkhe kāyavacīmanodvārehi suddhena. Tathā duccaritamalehi visamehi papañcehītiādinā nayena sabbakilesattikehi bodhimaṇḍe eva suddhenāti yojetabbaṃ. Karaṇapakkhe tīhīti kāyavacīmanodvārehi suddhena. Tathā tīhi sucaritehi, tīhi vimokkhehi, tīhi bhāvanāhi, tīhi sīlasamādhipaññāhi suddhenāti sabbaguṇattikehi yojetabbaṃ. Vibhāvitanti desanāya vitthāritaṃ, vibhūtaṃ vā kataṃ vihitaṃ, paññattaṃ vā hoti. Saṃvaṇṇanāti vattamānasamīpe vattamānavacanaṃ.

Na kevalaṃ rājagahameva, idampi nagaraṃ. Saparicchedanti sapariyantanti attho. Saparikkhepanti eke. ‘‘Haṃsavaṭṭakacchadanenāti haṃsaparikkhepasaṇṭhānenā’’ti likhitaṃ. Kāyavicchindaniyakathanti attano attabhāve, parassa vā attabhāve chandarāgappahānakaraṃ vicchindanakaraṃ dhammakathaṃ katheti. Asubhā ceva subhākāravirahitattā. Asucino ca dosanissandanapabhavattā. Paṭikūlā ca jigucchanīyattā pittasemhādīsu āsayato. Asubhāya vaṇṇanti asubhākārassa, asubhakammaṭṭhānassa vā vitthāraṃ bhāsati. Sāmiatthe hetaṃ sampadānavacanaṃ. Asubhanti asubhanimittassa āvibhāvāya paccupaṭṭhānāya vitthārakathāsaṅkhātaṃ vaṇṇaṃ bhāsabhīti attho. Tesaṃyeva ādimajjhapariyosānānaṃ dasahi lakkhaṇehi sampannaṃ kilesacorehi anabhibhavanīyattā jhānacittaṃ mañjūsaṃ nāma.

Tatrimānīti etthāyaṃ piṇḍattho – yasmiṃ vāre paṭhamaṃ jhānaṃ ekacittakkhaṇikaṃ uppajjati, taṃ sakalampi javanavāraṃ anulomaparikammaupacāragotrabhuappanāppabhedaṃ ekattanayena ‘‘paṭhamaṃ jhāna’’nti gahetvā tassa paṭhamajjhānassa appanāpaṭipādikāya khippādibhedāya abhiññāya adhigatāya kiccanipphattiṃ upādāya āgamanavasena paṭipadāvisuddhi ādīti veditabbā. Tatramajjhattupekkhāya kiccanipphattivasena upekkhānubrūhanā majjheti veditabbā. Pariyodāpakañāṇassa kiccanipphattivasena sampahaṃsanā pariyosānanti veditabbaṃ. Tattha ādicittato paṭṭhāya yāva paṭhamajjhānassa uppādakkhaṇaṃ, etasmiṃ antare paṭipadāvisuddhīti veditabbā. Uppādaṭhitikkhaṇesu upekkhānubrūhanā, ṭhitibhaṅgakkhaṇesu sampahaṃsanāti veditabbā. Lakkhīyati etenāti lakkhaṇanti katvā ‘‘visuddhipaṭipattipakkhandane’’tiādinā pubbabhāgo lakkhīyati, tividhena ajjhupekkhanena majjhaṃ lakkhīyati, catubbidhāya sampahaṃsanāya pariyosānaṃ lakkhīyatīti. Tena vuttaṃ ‘‘dasa lakkhaṇānī’’ti.


“通过三种纯净”在这里的三是指无所依赖的说法或是行为的说法。在无所依赖的情况下，通过身体、言语、意念的门来纯净。同样地，通过不善的、污秽的、险恶的、繁琐的等来说明所有的烦恼在菩提树下的纯净。行为的方面是指通过身体、言语、意念的门来纯净。同样地，通过三种善行、三种解脱、三种修行、三种戒定慧的纯净，所有的善行都应被理解。阐述是指通过教导而广泛地、被广泛地建立、被规定的意思。解释是指在说法的附近所说的内容。
不仅仅是在罗阅城，这个城市也是如此。带有界限的意思是带有边界的意思。带有附加的意思是某些人所说。“通过天鹅的围绕”是通过天鹅的附加而写的。身体的切断是指在自己的身体中，或他人的身体中，消除欲望的切断，讲述法义。因不善而无美的外形。因不洁而产生的过失。因厌恶而令人反感的，因胆汁等的缘故。因不善而无色彩，讲述不善的外形、不善的行为的广泛解释。这是关于主的原因。因不善而显现的、因不善的缘故而出现的广泛解释。通过这十种特征的开始、中间、结尾而具备的烦恼，因不被克服而成为禅定的心，称为“宝箱”。
在这里的“在这个时刻”是指在某个时刻，第一禅的单一心瞬间生起，整个瞬间的运动、顺应的行为、附加的、种族的、无差别的，合为一体称为“第一禅”，并且以第一禅的获得为基础，依靠迅速的、不同的、达成的、成就的，依照到达的方式来理解修行的清净。在其中的中间，因成就的结果而应当被理解为观察的安宁。因清净的知识的成就而被称为成就的结果。在那里，从初始的心起直到第一禅的生起，在这之间应当被理解为修行的清净。在生起、安住的瞬间，因观察的安宁，在安住破坏的瞬间，因成就的结果应当被理解。因而被称为特征，称为特征的“在清净的修行中”这样说，前半部分被称为特征，通过三种观察的中间被称为特征，通过四种成就的结果被称为特征。因此说“十种特征”。


Pāribandhakatoti nīvaraṇasaṅkhātapāribandhakato visuddhattā gotrabhupariyosānaṃ pubbabhāgajavanacittaṃ ‘‘cittavisuddhī’’ti vuccati. Tathā visuddhattā taṃ cittaṃ majjhimaṃ samādhinimittasaṅkhātaṃ appanāsamādhiṃ tadatthāya upagacchamānaṃ ekasantativasena pariṇāmentaṃ paṭipajjati nāma. Evaṃ paṭipannassa tassa tattha samathanimitte pakkhandanaṃ tabbhāvūpagamanaṃ hotīti katvā ‘‘tattha cittapakkhandana’’nti vuccati. Evaṃ tāva paṭhamajjhānuppādakkhaṇe eva āgamanavasena paṭipadāvisuddhi veditabbā. Evaṃ visuddhassa appanāppattassa puna visodhane byāpārābhāvā ajjhupekkhanaṃ hoti. Samathappaṭipannattā puna samādhāne byāpārābhāvā ca samathappaṭipannassa ajjhupekkhanaṃ hoti. Kilesasaṃsaggaṃ pahāya ekantena upaṭṭhitattā puna ekattupaṭṭhāne byāpārāsambhavato ekattupaṭṭhānassa ajjhupekkhanaṃ hoti. Tattha jātānanti tasmiṃ citte jātānaṃ samādhipaññānaṃ yuganaddhabhāvena anativattanaṭṭhena nānākilesehi vimuttattā. Saddhādīnaṃ indriyānaṃ vimuttirasenekarasaṭṭhena anativattanekasabhāvānaṃ tesaṃ dvinnaṃ upagataṃ tajjaṃ tassāruppaṃ tadanurūpaṃ vīriyaṃ tathā cittaṃ yogī vāheti pavattetīti katvā tadupagavīriyavāhanaṭṭhena ca visesabhāgiyabhāvattā āsevanaṭṭhena ca sampahaṃsanā hotīti attho veditabbo. Apicettha ‘‘anantarātītaṃ gotrabhucittaṃ ekasantativasena pariṇāmentaṃ paṭipajjati nāmā’’ti likhitaṃ. Tattha hi pariṇāmentaṃ paṭipajjatīti etāni vacanāni atītassa na sambhavanti, yañca tadanantaraṃ likhitaṃ ‘‘appanāsamādhicittaṃ upagacchamānaṃ gotrabhucittaṃ tattha pakkhandati nāmā’’ti. Imināpi taṃ na yujjati, ‘‘paṭipattikkhaṇe eva atīta’’nti vuttattā ‘‘gotrabhucittaṃ tattha pakkhandatī’’ti vacanameva virujjhatīti ācariyo. ‘‘Ekacittakkhaṇikampi lokuttaracittaṃ āsevati bhāveti bahulīkarotī’’ti vuttattā ‘‘ekacittakkhaṇikassāpi jhānassa etāni dasa lakkhaṇānī’’ti vuttaṃ. ‘‘Tato paṭṭhāya āsevanā bhāvanā evā’’tipi vuttaṃ. ‘‘Adhiṭṭhānasampannanti adhiṭṭhānena sahagata’’nti likhitaṃ. Tassattho – yañca ‘‘ādimajjhapariyosānasaṅkhāta’’nti vuttaṃ, taṃ tesaṃ tiṇṇampi kalyāṇakatāya samannāgatattā tividhakalyāṇakatañca. Evaṃ tividhacittaṃ tadadhigamamūlakānaṃ guṇānaṃ, uparijhānādhigamassa vā padaṭṭhānaṭṭhena adhiṭṭhānaṃ hoti, tasmā cittassa adhiṭṭhānabhāvena sampannattā adhiṭṭhānasampannaṃ nāmāti.


Pāribandhakatoti是指因清净而称为障碍的，因而称为“心的清净”。同样地，因清净而称为中等的，称为以“心的清净”为目的而趋向的初禅的心，因而以单一心的形式进行修行。这样修行的人在其中的安静的目标上行进，因此称为“在那里心的行进”。因此在第一禅的生起时，应当理解为修行的清净。清净的心在获得初禅的过程中，再次因清净的状态而观察。在进入禅定的过程中，再次因禅定的状态而观察。抛弃烦恼的接触，完全的安住，再次因单一的安住而观察。在那里，因心的生起而获得的智慧，因而不被烦恼所困扰。因信等的根本，因而不被烦恼所困扰。因这两者的结合，因而获得的精进和心，修行者推动着并使其运转，因此应当理解为因其精进的推动而获得的特殊状态。此外，这里写道“无间断的种族心以单一心的形式进行修行”。在那里，确实进行修行的意思是，过去的状态并不存在，且在此之后写道“获得初禅的心趋向于那里”。因此这也不适用，因为在修行的时刻被说为“过去”而与“种族心趋向于那里”的说法相矛盾，老师说。“单一心的瞬间也能够体验和发展出世间的心”，因此说“单一心的瞬间也具备这十种特征”。“因此从此开始的修行和发展”也被说过。“具备决心的”写道。其意思是，所说的“开始、中间、结束”因三者的善行而具备三种善行的特性。因此，这三种心是基于获得的根本的特性，因而作为上层禅的基础而具备决心，因此称为“具备决心的”。


Addhamāsaṃ paṭisallīyitunti ettha ācariyā evamāhu ‘‘bhikkhūnaṃ aññamaññavadhadassanasavanasambhave satthuno sati tassa upaddavassa abhāve upāyājānanato ‘ayaṃ asabbaññū’ti hetupatirūpakamahetuṃ vatvā dhammissarassāpi tathāgatassa kammesvanissariyaṃ asambujjhamānā asabbadassitamadhiccamohā bahujanā avīciparāyanā bhaveyyuṃ, tasmā so bhagavā pageva tesaṃ bhikkhūnaṃ aññamaññaṃ vadhamānabhāvaṃ ñatvā tadabhāvopāyābhāvaṃ pana suvinicchinitvā tattha puthujjanānaṃ sugatilābhahetumevekaṃ katvā asubhadesanāya vā rūpasaddadassanasavanehi nippayojanehi viramitvā pageva tato viramaṇato, sugatilābhahetukaraṇato, avassaṃ paññāpitabbāya tatiyapārājikapaññattiyā vatthāgamadassanato ca attano sabbadassitaṃ parikkhakānaṃ pakāsento viya tamaddhamāsaṃ veneyyahitanipphattiyā phalasamāpattiyā avakāsaṃ katvā viharitukāmo ‘icchāmahaṃ, bhikkhave, addhamāsaṃ paṭisallīyitu’ntiādimāhā’’ti. Ācariyā nāma buddhamittattheradhammasirittheraupatissattherādayo gaṇapāmokkhā, aṭṭhakathācariyassa ca santike sutapubbā. Tato aññe eketi veditabbā. ‘‘Sakena kāyena aṭṭīyanti…pe… bhavissantī’’ti idaṃ parato ‘‘ye te bhikkhū avītarāgā, tesaṃ tasmiṃ samaye hoti eva bhayaṃ, hoti lomahaṃso, hoti chambhitatta’’nti iminā na yujjati, idañca bhagavato asubhakathārammaṇappayojanena na sametīti ce? Na, tadatthājānanato. Sakena kāyena aṭṭīyantānampi tesaṃ ariyamaggena appahīnasinehattā khīṇāsavānaṃ viya maraṇaṃ paṭicca abhayaṃ na hoti, bhayañca pana asubhabhāvanānuyogānubhāvena mandībhūtaṃ anaṭṭīyantānaṃ viya na mahantaṃ hutvā cittaṃ mohesi. Apāyupage te satte nākāsīti evamattho veditabbo. Atha vā idaṃ purimassa kāraṇavacanaṃ, yasmā tesaṃ tasmiṃ samaye hoti eva bhayaṃ, chambhitattaṃ, lomahaṃso ca, tasmā ‘‘tena kho pana samayena bhagavā asubhakathaṃ kathetī’’tiādi vuttanti.

Atha vā sakena kāyena aṭṭīyantānampi tesaṃ hoti eva bhayaṃ, mahānubhāvā vītarāgāti khīṇāsavānaṃ mahantaṃ visesaṃ dasseti, atiduppasaheyyamidaṃ maraṇabhayaṃ, yato evaṃvidhānampi avītarāgattā bhayaṃ hotītipi dasseti. Tadaññe tesaṃ bhikkhūnaṃ pañcasatānaṃ aññatarā. Tenedaṃ dīpeti ‘‘taṃ tathā āgataṃ asihatthaṃ vadhakaṃ passitvā tadaññesampi hoti eva bhayaṃ, pageva tesanti katvā bhagavā paṭhamameva tesaṃ asubhakathaṃ kathesi, parato tesaṃ nāhosi. Evaṃ mahānisaṃsā nesaṃ asubhakathā āsī’’ti. Yo panettha pacchimo nayo , so ‘‘tesu kira bhikkhūsu kenacipi kāyavikāro vā vacīvikāro vā na kato, sabbe satā sampajānā dakkhiṇena passena nipajjiṃsū’’ti iminā aṭṭhakathāvacanena sameti.


在这里,老师们这样说:"因为比丘们互相杀害的看见和听闻的可能性,而世尊知道这种危险的不存在,所以说'这个人不是全知者'来表示不合理的理由,即使是法的主人如来,在行为上也没有自由,很多普通人会陷入无间地狱的境界。因此,世尊了解这些比丘互相杀害的状态,并确定了其中没有方法,只是为了普通人获得善道的因而,通过教导不净观或远离色声的见闻而远离,更不用说从那里远离,为了获得善道的因而,必定要宣说第三波罗夷的目的,以及为了显示自己的全知而对观察者开放的意图,希望在这半个月中,为了利益可教化的人而获得果位的定解。"老师们是指佛陀的朋友、法的师父、乌帕提萨等团体的首领,他们在阿毗达摩师父那里听闻过。其他人也应被理解为此。"他们自己的身体感到痛苦……将会成为"这与后面"那些比丘未远离欲望,在那个时候确实有恐惧,有毛骨悚然,有战栗"这句话不符,这也不符合世尊教导不净观的目的吗?不是,因为了解其意义。即使是自己的身体感到痛苦的人,由于未被圣道舍弃执著,像阿罗汉一样对死亡也没有恐惧,但恐惧因修习不净观的力量而变弱,对于不感到痛苦的人,心也不会受到动摇。这意味着不会让那些堕入恶道的众生看到。或者,这是前一个原因的陈述,因为在那个时候,他们确实有恐惧、战栗、毛骨悚然,所以说"在那个时候,世尊教导不净观"等。
或者,即使是自己的身体感到痛苦的人,他们也确实有恐惧,显示了远离欲望的大德阿罗汉的特殊之处,这种死亡的恐惧是非常难以克服的,因为即使是这样的人,由于未远离欲望,也会产生恐惧。这是那些五百位比丘中的某一位。这表明"看到这样来的,没有武器的杀手,使其他人也产生恐惧,更不用说他们了",所以世尊首先对他们教导不净观,之后他们就没有了。这样,他们的不净观教导是如此有益。而最后一种观点,与"在那些比丘中,任何一个都没有身体和言语的变化,他们都安详地侧卧"这一注释的说法相符。


Apare panāhūti kuladdhipaṭisedhanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Ayaṃ kira laddhī’’ti vacanaṃ ‘‘māradheyyaṃnātikkamissatī’’ti vacanena virujjhatīti ce? Na virujjhati. Kathaṃ? Ayaṃ bhikkhū aghātento māravisayaṃ atikkamissati akusalakaraṇato ca. Ghātento pana māradheyyaṃ nātikkamissati balavattā kammassāti sayaṃ mārapakkhikattā evaṃ cintetvā pana ‘‘ye na matā, te saṃsārato na muttā’’ti attano ca laddhi, tasmā taṃ tattha ubhayesaṃ magge niyojentī evamāha, teneva ‘‘mārapakkhikā mārena samānaladdhikā’’ti avatvā ‘‘mārassā nuvattikā’’ti vuttā. ‘‘Iminā kiṃ vuttaṃ hoti? Yasmā mārassa anuvatti, tasmā evaṃ cintetvāpi attano laddhivasena evamāhā’’ti keci likhanti. Mama santike ekato upaṭṭhānamāgacchanti, attano attano ācariyupajjhāyānaṃ santike uddesādiṃ gaṇhāti.

Ānāpānassatisamādhikathāvaṇṇanā



其他人说这是为了阻止家族信仰。"这似乎是一种信仰"这句话与"不会超越魔王的领域"这句话相矛盾吗?不是矛盾。为什么呢?这位比丘不杀害而超越魔王的领域,因为不做恶业。但是杀害的话,就不会超越魔王的领域,因为业力很强。但是他自己认为"那些未死的,也未从轮回中解脱"。因此,他在两者的道路上引导他们,因此说"他们是魔王的党羽,与魔王有相同的信仰"。有人写道:"这是什么意思?因为他们是魔王的追随者,所以他也根据自己的信仰这样说。"他们来到我这里聚集,在自己的老师和上师那里学习诵读等。
对于安那般那念定的解释
provided by EasyChat

165.Ayampi kho, bhikkhaveti iminā kiṃ dasseti? Yesaṃ evamassa ‘‘bhagavatā ācikkhitakammaṭṭhānānuyogapaccayā tesaṃ bhikkhūnaṃ jīvitakkhayo āsī’’ti, tesaṃ taṃ micchāgāhaṃ nisedheti. Kevalaṃ tesaṃ bhikkhūnaṃ pubbe katakammapaccayāva jīvitakkhayo āsi, idaṃ pana kammaṭṭhānaṃ tesaṃ kesañci arahattappattiyā, kesañci anāgāmisakadāgāmisotāpattiphalappattiyā , kesañci paṭhamajjhānādhigamāya, kesañci vikkhambhanatadaṅgappahānena attasinehapaayādānāya upanissayo hutvā, kesañci sugatiyaṃ uppattiyā upanissayo ahosīti sātthikāva me asubhakathā, kintu ‘‘sādhu, bhante bhagavā, aññaṃ pariyāyaṃ ācikkhatū’’ti ānandena yācitattā aññaṃ pariyāyaṃ ācikkhāmi, yathā vo pubbe ācikkhitaasubhakammaṭṭhānānuyogā, evaṃ ayampi kho bhikkhaveti yojanā veditabbā. ‘‘Assāsavasena upaṭṭhānaṃ satī’’ti vuttaṃ. Sā hi taṃ assāsaṃ, passāsaṃ vā ārammaṇaṃ katvā pubbabhāge, aparabhāge pana assāsapassāsapabhavanimittaṃ ārammaṇaṃ katvā upaṭṭhātīti ca tathā vuttā.

Asubhe pavattaṃ asubhanti vā pavattaṃ bhāvanākammaṃ asubhakammaṃ, tadeva aññassa punappunaṃ uppajjanakassa kāraṇaṭṭhena ṭhānattā asubhakammaṭṭhānaṃ, ārammaṇaṃ vā asubhakammassa padaṭṭhānaṭṭhena ṭhānanti asubhakammaṭṭhānanti idha asubhajjhānaṃ, teneva ‘‘oḷārikārammaṇattā’’ti vuttaṃ. Paṭivedhavasenāti vitakkādiaṅgapaṭilābhavasena. Ārammaṇasantatāyāti anukkamena santakālaṃ upādāya vuttakāyadarathappaṭipassaddhivasena nibbuto. Parikammaṃ vāti kasiṇaparikammaṃ kira nimittuppādapariyosānaṃ. Tadā hi nirassādattā asantaṃ, appaṇihitañca. Yathā upacāre nīvaraṇavigamena, aṅgapātubhāvena ca santatā hoti, na tathā idha, idaṃ pana ‘‘ādisamannāhārato’’ti vuttaṃ. Dutiyavikappe asecanakoti atittikaro, tena vuttaṃ ‘‘ojavanto’’ti. Cetasikasukhaṃ jhānakkhaṇepi atthi, evaṃ santepi ‘‘ubhopi jhānā vuṭṭhitasseva gahetabbā’’ti vuttaṃ. Samathena sakasantāne avikkhambhite. Itarathā pāpakānaṃ jhānena sahuppatti siyā. Khandhādīnaṃ lokuttarapādakattā nibbedhabhāgiyaṃ, visesena yassa nibbedhabhāgiyaṃ hoti, taṃ sandhāya vā. ‘‘Aniccānupassītiādicatukkavasena anupubbena ariyamaggavuḍḍhippatto samucchindati, sesānametaṃ natthī’’ti likhitaṃ.


这也是说，"比丘们"意味着什么？那些因佛陀所说的因缘而导致他们的生命消亡的比丘们，这些是对他们的错误见解的否定。仅仅是因为这些比丘们的以前所做的业力而导致生命的消亡，而这次的修行对他们而言，有些人因获得阿罗汉果而获得，有些人因获得无生果、出世果而获得，有些人因获得初禅而获得，有些人因断除烦恼的根本而获得，或因善趣的生起而获得。因此，我的这番不净观教导是有意义的，但由于阿难请求"请再讲一个不同的教义"，所以我讲述了其他的教义，正如你们之前所讲述的不净修行一样，这也是"比丘们"所应理解的。
“通过呼吸的观察而建立的正念”被说到。它确实是将呼吸作为对象，前半部分是将呼吸作为对象，后半部分则是将呼吸的缘起作为对象而建立的。
不净的出现称为不净，或者不净的修行，因其作为他人反复生起的原因而被称为不净修行的对象，作为不净修行的对象或不净的禅定，因此被称为不净修行。因此说"因粗糙的对象"，是指因观察的性质。通过观察的方式，指的是通过思维等方面的获得。关于对象的持续性，是指逐渐地以所依赖的时间为依据，借助身体的安定和安宁而获得的宁静。关于准备，是指因其为一切的准备而获得的，确实是通过观察的缘起而获得的。那时，因无所依赖而不安定，且微弱。正如在修行中因障碍的消除而获得的那样，并不是如此，而是说"因初步的供给"。第二次的变化是指不再有浇灌，因此说"有力量"。在心的快乐的禅定时，也存在这样的状态，然而即便如此"两者的禅定都应被理解"。通过安住于安定的状态而不动摇。否则，恶劣的禅定可能会产生不良的结果。因五蕴等的出世的特性而被称为可证之分，特别是指其可证之分。关于"无常的观察"等的四法，通过逐步的修行而获得了圣道的进步，除了其他的没有。


Tathābhāvapaṭisedhano cāti soḷasavatthukassa titthiyānaṃ natthitāya vuttaṃ. Sabbapaṭhamānaṃ pana catunnaṃ padānaṃ vasena lokiyajjhānameva tesaṃ atthi, tasmiṃ lokuttarapadaṭṭhānaṃ natthi eva. ‘‘Phalamuttamanti phale uttama’’nti vuttaṃ. Ututtayānukūlanti gimhe araññe, hemante rukkhamūle, vasantakāle suññāgāre gato. Semhadhātukassa araññaṃ, pittadhātukassa rukkhamūlaṃ, vātadhātukassa suññāgāraṃ anukūlaṃ. Mohacaritassa araññaṃ anukūlaṃ mahāaraññe cittaṃ na saṅkuṭati, dosacaritassa rukkhamūlaṃ, rāgacaritassa suññāgāraṃ. Ṭhānacaṅkamāni uddhaccapakkhikāni, sayanaṃ līnapakkhikaṃ, pallaṅkābhujanena nisajjāya daḷhabhāvaṃ, ujukāyaṃ paṇidhānena assāsapassāsānaṃ pavattanasukhaṃ ‘‘parimukhaṃ sati’’nti iminā ārammaṇapariggahūpāyaṃ dasseti. Kārīti karaṇasīlo . Etassa vibhaṅge ‘‘assasati passasatī’’ti avatvā ‘‘sato kārī’’ti vuttaṃ. Tasmā ‘‘assasati passasatī’’ti vutte ‘‘paṭhamacatukkaṃ eva labbhati, na sesānī’’ti ca ‘‘dīghaṃassāsavasenāti alopasamāsaṃ katvā’’iti ca ‘‘ekatthatāya avikkhepa’’nti ca ‘‘asambhogavasena pajānato’’ti ca ‘‘tena ñāṇenā’’ti ca ‘‘pajānatoti vuttañāṇenā’’ti ca ‘‘satokārīti satisampajaññāhikārī’’ti ca ‘‘paṭinissaggānupassino assāsāva paṭinissaggānupassiassāsā’’ti ca likhitaṃ. Uppaṭipāṭiyā āgatampi yujjateva, tena ṭhānena paṭisiddhaṃ. Tāluṃ āhacca nibbāyanato kira potako sampatijātova khipitasaddaṃ karoti, chandapāmojjavasena cha purimā tayoti nava. Ekenākārenāti assāsavasena vā passāsavasena vā evaṃ ānāpānassatiṃ bhāvayato kāye kāyānupassanāsatikammaṭṭhānabhāvanā sampajjati.

Kāyoti assāsapassāsā. Upaṭṭhānaṃ sati. Dīghanti sīghaṃ gataṃ assāsapassāsaṃ. Addhānasaṅkhāteti kālasaṅkhāte viya kālakoṭṭhāseti attho, dīghakāle vāti attho. Eko hi assāsamevūpalakkheti, eko passāsaṃ, eko ubhayaṃ, tasmā ‘‘vibhāgaṃ akatvā’’ti vā vuttaṃ, chandoti evaṃ assāsato, passāsato ca assādo uppajjati, tassa vasena kattukamyatāchando uppajjati. Tato pāmojjanti. Assāsapassāsānaṃ duviññeyyavisayattā cittaṃ vivattati, gaṇanaṃ pahāya phuṭṭhaṭṭhānameva manasi karontassa kevalaṃ upekkhāva saṇṭhāti. Cattāro vaṇṇāti ‘‘pattassa tayo vaṇṇā’’tiādīsu viya cattāro saṇṭhānāti attho.

Tathābhūtassāti ānāpānassatiṃ bhāvayato. Saṃvaroti satisaṃvaro. Atha vā paṭhamena jhānena nīvaraṇānaṃ, dutiyena vitakkavicārānaṃ, tatiyena pītiyā, catutthena sukhadukkhānaṃ, ākāsānañcāyatanasamāpattiyā rūpasaññāya, paṭighasaññāya, nānattasaññāya vā pahānaṃ. ‘‘Sīlanti veramaṇi sīlaṃ, cetanā sīlaṃ, saṃvaro sīlaṃ, avītikkamo sīla’’nti (paṭi. ma. 

"否定这种状态"是指否定了外道的十六种观点。但是,他们只有世间禅定,而没有出世间的基础。"最胜的果"是指最胜的果。适合三种性格:在夏季适合丛林,在冬季适合树下,在春季适合空房。痰的性格适合丛林,胆的性格适合树下,风的性格适合空房。愚痴性格适合丛林,大丛林不会压迫心,瞋恚性格适合树下,贪欲性格适合空房。站立和行走属于散乱,卧睡属于沉沦,以跏趺坐的姿势坐下能够增强,直立的身体能够让呼吸安适地进行,"面向前方的正念"表示了对对象的掌握方法。"行者"是指善于行为的人。在分别中说"呼吸进出"而说"是行者"。因此,在说"呼吸进出"时,"只有第一四法可以获得,其他的不可以";"以长呼吸的方式"是通过省略合成;"一心性而不散乱";"因不参与而了知";"由于那种智慧";"说的是了知";"是行于正念与正知";"对于呼吸的舍弃而观察"。即使是按照相反的顺序出现,也是合理的,因为在那个地方被否定了。据说,刚出生的小鸟因欢喜和欢悦而发出声音,前六个加上后三个共九个。"以一种方式",即通过呼吸或呼吸而修习安那般那念,身念住的修行就得以成就。
"身"是指呼吸进出。"建立"是正念。"长"是指呼吸进出迅速。"如同时间"是指时间的部分,或长时间。一个人只是观察呼吸,一个人只是观察呼气,一个人观察两者,所以说"不作区分"。"欲望"是从这样的呼吸中,呼吸中产生欢喜,由此产生欲望。从而产生欢悦。由于呼吸和呼气的难以理解,心散开,舍弃计数,只注意触及的地方,只有平等舍住。"四种颜色"是指如同"获得的三种颜色"一样,指四种形状。
"如此的"是指修习安那般那念。"律仪"是正念的律仪。或者,第一禅除去了五盖,第二禅除去了思与伺,第三禅除去了喜,第四禅除去了乐与苦,空无边处定除去了色想和对抗想、多想。"戒"是指戒律的远离、意愿的戒、律仪的戒、不越犯的戒。

1.39 thokaṃ visadisaṃ) vuttavidhināpettha attho daṭṭhabbo. ‘‘Atthato tathā tathā pavattadhammā upadhāraṇasamādhānasaṅkhātena sīlanaṭṭhena sīlanti vuccantī’’ti vuttaṃ. Tathā ‘‘ayaṃ imasmiṃ atthe adhippetā sikkhā’’ti etthāpi cetanāsīlameva, katthaci viratisīlampīti attho daṭṭhabbo. Aññathā paṇṇattivajjesupi sikkhāpadesu viratippasaṅgo ahosi , pātimokkhasaṃvarasaṃvuto viharatīti katvā tassāpi viratippasaṅgo. Tasmiṃ ārammaṇeti ānāpānārammaṇe. Tāya satiyāti tattha uppannasatiyā. ‘‘Tena manasikārenāti āvajjanenā’’ti likhitaṃ. Etena nānāvajjanappavattidīpanato nānājavanavārehipi sikkhati nāmāti dīpitaṃ hoti, yena pana manasikārena vā. Ñāṇuppādanādīsūti ettha ādisaddena yāva pariyosānaṃ veditabbaṃ. ‘‘Tatrāti tasmiṃ ānāpānārammaṇe. Evanti idāni vattabbanayenā’’ti likhitaṃ. Tatrāti tesaṃ assāsapassāsānaṃ vā. Tañhi ‘‘pubbe apariggahitakāle’’ti iminā suṭṭhu sameti. ‘‘Paṭhamavādo dīghabhāṇakānaṃ. Te hi ‘paṭhamajjhānaṃ labhitvā nānāsane nisīditvā dutiyatthāya vāyāmato upacāre vitakkavicāravasena oḷārikacittappavattikāle pavattaassāsapassāsavasena oḷārikā’ti vadanti. ‘Majjhimabhāṇakā jhānalābhissa samāpajjanakāle, ekāsanapaṭilābhe ca uparūpari cittappavattiyā santabhāvato paṭhamato dutiyassupacāre sukhumataṃ vadantī’’’ti likhitaṃ.

Vipassanāyaṃ panāti catudhātuvavatthānamukhena abhiniviṭṭhassa ayaṃ kamo, aññassa cāti veditabbaṃ. Ettakaṃ rūpaṃ, na ito aññanti dassanaṃ sandhāya ‘‘sakalarūpapariggahe’’ti vuttaṃ. Rūpārūpapariggaheti ettha aniccatādilakkhaṇārammaṇikabhaṅgānupassanato pabhuti balavatī vipassanā. Pubbe vuttanayenāti sabbesaṃyeva pana matena apariggahitakāletiādinā. Sodhanā nāma vissajjanaṃ. Assāti ‘‘passambhayaṃ kāyasaṅkhāra’’nti padassa.

Purato namanā ānamanā. Tiriyaṃ namanā vinamanā. Suṭṭhu namanā sannamanā. Pacchā namanā paṇamanā. Jāṇuke gahetvā ṭhānaṃ viya iñjanāti ānamanādīnaṃ āvibhāvatthamuttanti veditabbaṃ. Yathārūpehi ānamanādi vā kampanādi vā hoti, tathārūpe passambhayanti sambandho. Iti kirāti iti ce. Evaṃ santeti santasukhumampi ce passambhati. Pabhāvanāti uppādanaṃ. Assāsapassāsānaṃ vūpasantattā ānāpānassatisamādhissa bhāvanā na hoti. Yasmā taṃ natthi, tasmā na samāpajjati, samāpattiyā abhāvena na vuṭṭhahanti. Iti kirāti evametaṃ tāva vacananti tadetaṃ . Saddova saddanimittaṃ, ‘‘sato assasati sato passasatī’’ti padāni patiṭṭhapetvā dvattiṃsapadāni cattāri catukkāni veditabbāni.

Appaṭipīḷananti tesaṃ kilesānaṃ anuppādanaṃ kiñcāpi cetiyaṅgaṇavattādīnipi atthato pātimokkhasaṃvarasīle saṅgahaṃ gacchanti ‘‘yassa siyā āpattī’’ti (mahāva. 134) vacanato. Tathāpi ‘‘na tāva, sāriputta, satthā sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññapeti uddisati pātimokkhaṃ, yāva na idhekacce āsavaṭṭhānīyā dhammā saṅghe pātubhavantī’’ti ettha anadhippetattā ‘‘ābhisamācārika’’nti vuttaṃ. ‘‘Yaṃ panettha āpattiṭṭhāniyaṃ na hoti, taṃ amissamevā’’ti vuttaṃ.


1.39 (略有不同)这里应该理解为根据所说的方法。"从字义上说,称为戒,是指依据理解和确立的意义上的行为"。同样地,"这里所指的学处"也应该理解为意愿的戒,有时也包括远离的戒。否则,在规定的学处中也会有远离的过失,因为说"住于受持波罗提木叉的律仪"也会有远离的过失。"在那个对象上",指安那般那的对象。"由于那个正念",指在那里生起的正念。"由于那种作意",指由于观察。这表明不同的运动也称为学习,无论是由于什么样的作意。"在智慧的生起等"中,以"等"表示直到最后。"在那里",指在安那般那的对象上。"如此",指现在要说的方法。"在那里",指那些呼吸。因为这与"以前未被掌握的时候"很好地符合。"第一说是长部传诵者的。他们说,'获得第一禅之后,坐在不同的座位上,为了获得第二禅而努力时,由于思与伺的存在,呼吸粗重。中部传诵者说,对于获得禅定者,在入定时和获得单座时,由于心的渐趋平静,从第一禅到第二禅的附近有更细微。'"
在内观中,对于已经安住于四界分别观的


Yathāvuttenāti yogānuyogakammassa padaṭṭhānattā. Sallahukavutti aṭṭhaparikkhāriko. Pañcasandhikaṃ kammaṭṭhānanti ettha jhānampi nimittampi tadatthajotikāpi pariyatti idha kammaṭṭhānaṃ nāma. Gamanāgamanasampannatādi senāsanaṃ. Saṃkiliṭṭhacīvaradhovanādayo khuddakapalibodhā. ‘‘Antarā patitaṃ nu kho’’ti vikampati.

Ajjhattaṃ vikkhepagatenāti niyakajjhatte vikkhepagatena. Sāraddhā asamāhitattā. Upanibandhanathambhamūlaṃ nāma nāsikaggaṃ, mukhanimittaṃ vā. Tatthevāti nāsikaggādinimitte. ‘‘Dolāphalakassa ekapasse eva ubho koṭiyo majjhañca passatī’’ti vadanti.

Idha panāti kakacūpame. Desatoti phusanakaṭṭhānato. ‘‘Nimittaṃ paṭṭhapetabbanti nimitte sati paṭṭhapetabbā’’ti vuttaṃ. Garūhi bhāvetabbattā garukabhāvanaṃ. Ekacce āhūti ekacce jhāyino āhu.

‘‘Saññānānatāyā’’ti vacanato ekaccehi vuttampi pamāṇameva, saṅgītito paṭṭhāya aṭṭhakathāya anāgatattā tathā vuttaṃ. ‘‘Mayhaṃ tārakarūpaṃ nu kho upaṭṭhātī’’tiādiparikappe asatipi dhātunānattena etāsaṃ dhātūnaṃ uppatti viya kevalaṃ bhāvayato tathā tathā upaṭṭhāti. ‘‘Na nimitta’nti vattuṃ na vaṭṭati sampajānamusāvādattā’’ti vuttaṃ. Kammaṭṭhānanti idha vuttapaṭibhāganimittameva.

Nimitte paṭibhāge. Nānākāranti ‘‘cattāro vaṇṇā vattantī’’ti vuttanānāvidhataṃ. Vibhāvayanti jānaṃ pakāsayaṃ. Assāsapassāseti tato sambhūte nimitte, assāsapassāse vā nānākāraṃ. Nimitte hi cittaṃ ṭhapentova nānākāratañca vibhāveti, assāsapassāse vā sakaṃ cittaṃ nibandhatīti vuccati. Tārakarūpādivaṇṇato. Kakkhaḷattādilakkhaṇato.

Aṭṭhakathāsu paṭikkhittanti āsannabhavaṅgattāti kāraṇaṃ vatvā sīhaḷaṭṭhakathāsu paṭikkhittaṃ. Kasmā? Yasmā chaṭṭhe, sattame vā appanāya sati maggavīthiyaṃ phalassa okāso na hoti, tasmā. Idha hotūti ce? Na, lokiyappanāpi hi appanāvīthimhi lokuttarena samānagatikāvāti paṭiladdhajjhānopi bhikkhu diṭṭhadhammasukhavihāratthāya jhānaṃ samāpajjitvā sattāhaṃ nisīditukāmo catutthe, pañcame vā appetvā nisīdati, na chaṭṭhe, sattame vā. Tattha hi appanā. Tato paraṃ appanāya ādhārabhāvaṃ na gacchati. Āsannabhavaṅgattā catutthaṃ, pañcamaṃ vā gacchati thale ṭhitaghaṭo viya javanānamantare ṭhitattāti kira ācariyo.

Puthuttārammaṇāni anāvajjitvā jhānaṅgāneva āvajjanaṃ āvajjanavasī nāma. Tato paraṃ catunnaṃ, pañcannaṃ vā paccavekkhaṇacittānaṃ uppajjanaṃ, taṃ paccavekkhaṇavasī nāma. Teneva ‘‘paccavekkhaṇavasī pana āvajjanavasiyā eva vuttā’’ti vuttaṃ. Samāpajjanavasī nāma yattakaṃ kālaṃ icchati tattakaṃ samāpajjanaṃ, taṃ pana icchitakālaparicchedaṃ patiṭṭhāpetuṃ samatthatāti. ‘‘Adhiṭṭhānavasiyā vuṭṭhānavasino ayaṃ nānattaṃ adhiṭṭhānānubhāvena javanaṃ javati, vuṭṭhānānubhāvena pana adhippetato adhikaṃ javatī’’tipi vadanti. Apica pathavīkasiṇādiārammaṇaṃ āvajjitvā javanañca javitvā puna āvajjitvā tato pañcamaṃ jhānaṃ cittaṃ hoti, ayaṃ kira ukkaṭṭhaparicchedo. Bhagavato pana āvajjanasamanantarameva jhānaṃ hotīti sabbaṃ anugaṇṭhipade vuttaṃ.


如所述，因瑜伽的修行而生起的基础。轻松自在的行为，八种特征。五种禅定的修行对象，这里所说的禅定、标志及其所指的光明，都是这里所称的修行对象。出入的顺畅与否，营地的整备。清洗污秽的袈裟等小细节。是否“落在中间”而感到不安。
内心的动摇是指因固定的内心而动摇。因努力而不专注。鼻尖、口的形象为根基。这里的“在那儿”是指鼻尖等形象。“如同摇动的果实，只有一边能见到两端与中间”这样说。
这里所指的是像木槌一样的状态。讲述是指触碰的地方。“应确立标志，若有标志则应确立”这样说。因其重要性而应当培育的重视。有人说，一些人称为修行者。
“因意念的不同”而说，有些人说的只是量的差别，基于经文的解释和注释而说的未来的事情。“我是否能见到星星的形状”等等，虽然是不存在的，但因元素的不同而如同那样存在。“不应说‘没有标志’，因为正念的误导”这样说。修行对象是这里所说的标志的对比。
标志的对比。不同的样态是指“四种颜色在运转”这样说的多样性。显现出所知。因呼吸而生起的标志，呼吸时的不同样态。标志确实使心安住于不同的状态，呼吸时也会将自己的心束缚在其中。因星星的形状等而不同。因粗糙的特征等而不同。
在注释中提到的，因接近的状态而被否定，因而在斯里兰卡的注释中被否定。为什么？因为在第六、七个状态中，因缺乏集中而在道的过程中没有果实的机会，所以如此。这里可以吗？不可以，因为世间的集中也在集中过程中与出世间的相同状态相遇，因而获得了正念的比丘，想要在第七天坐下，坐在第四、第五个状态中，而不是第六、七个状态。因为在那儿是集中。之后，因集中而无法达到基础。因接近的状态，第四个、第五个状态如同固定的器具一样停留在运动之间。
在不受外界影响的状态下，仅仅观察禅定的部分。之后，四个、五个状态的反思心的生起，称为反思的专注。因此说“反思的专注只是观察的专注”。专注于所希望的时间，想要专注于想要的时间，因而能够设定所希望的时间。“因意志的专注而生起的运动，因离开而生起的运动更强”这样说。再者，观察地、水、火等的对象而生起的运动，再次观察后，便是第五禅的心，这里确实是极为细致的。至于佛陀的观察，禅定是紧随其后的。


‘‘Vatthunti hadayavatthuṃ. Dvāranti cakkhādi. Ārammaṇanti rūpādī’’ti likhitaṃ. Yathāpariggahitarūpārammaṇaṃ vā viññāṇaṃ passati, aññathāpi passati. Kathaṃ? ‘‘Yathāpariggahitarūpavatthudvārārammaṇaṃ vā’’ti vuttaṃ. Yathāpariggahitarūpesu vatthudvārārammaṇāni yassa viññāṇassa, taṃ viññāṇaṃ yathāpariggahitarūpavatthudvārārammaṇaṃ tampi passati, ekassa vā ārammaṇasaddassa lopo daṭṭhabboti ca mama takko vicāretvāva gahetabbo.

Tato paraṃ tīsu catukkesu dve dve padāni ekamekaṃ katvā gaṇetabbaṃ. Samathena ārammaṇato vipassanāvasena asammohato pītipaṭisaṃvedanamettha veditabbaṃ. ‘‘Dukkhametaṃ ñāṇa’’ntiādīsu pana ‘‘ārammaṇato asammohato’’ti yaṃ vuttaṃ, idha tato vuttanayato uppaṭipāṭiyā vuttaṃ. Tattha hi yena mohena taṃ dukkhaṃ paṭicchannaṃ, na upaṭṭhāti, tassa vihatattā vā evaṃ pavatte ñāṇe yathāruci paccavekkhituṃ icchiticchitakāle samatthabhāvato vā dukkhādīsu tīsu asammohato ñāṇaṃ vuttaṃ. Nirodhe ārammaṇato taṃsampayuttā pītipaṭisaṃvedanā asammohato na sambhavati mohappahānābhāvā, paṭisambhidāpāḷivirodhato ca. Tattha ‘‘dīghaṃ assāsavasenā’’tiādi ārammaṇato dassetuṃ vuttaṃ. Tāya satiyā tena ñāṇena sā pīti paṭisaṃviditā hoti tadārammaṇassa paṭisaṃviditattāti ettha adhippāyo. ‘‘Āvajjato’’tiādi asammohato pītipaṭisaṃvedanaṃ dassetuṃ vuttaṃ. Aniccādivasena jānato, passato, paccavekkhato ca. Tadadhimuttatāvasena adhiṭṭhahato, adhimuccato, tathā vīriyādiṃ samādahato khaṇikasamādhinā.

Abhiññeyyanti ñātapariññāya. Pariññeyyanti tīraṇapariññāya. Sabbañhi dukkhasaccaṃ abhiññeyyaṃ, pariññeyyañca. Tatra cāyaṃ pītīti likhitaṃ. Abhiññeyyantiādi maggakkhaṇaṃ sandhāyāhāti vuttaṃ. Maggena asammohasaṅkhātavipassanākiccanipphattito maggopi abhiññeyyādiārammaṇaṃ karonto viya vutto. Vipassanābhūmidassanatthanti samathe kāyikasukhābhāvā vuttaṃ. Dvīsu cittasaṅkhārapadesūti cittasaṅkhārapaṭisaṃvedī…pe… sikkhati passambhayaṃ cittasaṅkhārapaṭisaṃvedī…pe… sikkhatīti etesu. Modanādi sabbaṃ pītivevacanaṃ. Aniccānupassanādi kilese, tammūlake khandhābhisaṅkhāre. Evaṃ bhāvitoti na catukkapañcakajjhānanibbattanena bhāvito. Evaṃ sabbākāraparipuṇṇaṃ katvā bhāvito. Vipassanāmaggapaccavekkhaṇakālesupi pavattaassāsamukheneva sabbaṃ dassitaṃ upāyakusalena bhagavatā.

168.Kasmā idaṃ vuccati amhehīti adhippāyo.

Padabhājanīyavaṇṇanā



"基础"指心的基础。"门"指眼等。"对象"指色等。看到已经掌握的色的对象,或者看到其他的。怎么看呢?"已经掌握的色、基础、门的对象"这样说。对于某个人来说,已经掌握的色、基础、门的对象是什么样的,那个人就看到那个。或者,一个"对象"的词可以省略。
之后,在三个四法中,每个都要分成两个词来计算。以安止观的角度来看对象,以观照的角度来看无迷惑,这里应该理解为喜的体验。"这是苦的智慧"等中的"无迷惑的角度"是从前面所说的方法逆序说的。在那里,使那种苦隐藏的迷惑被消除,或者因为能够随意反观苦等三者的无迷惑智慧而说。在灭中,从那个相应的喜的体验,由于缺乏迷惑的消除而不可能,也与解脱分析相违背。在那里,"以长呼吸"等是为了显示从对象。由于那个正念和那种智慧,喜被体验,因为对那个对象的体验。"从观察"等是为了显示无迷惑的喜的体验。对于无常等而了知、观察、反观,以及因其倾向而坚定、确定,以及如此专注于精进等的刹那定。
"应该了知"是指遍知。"应该完全了知"是指抉择遍知。因为一切苦谛都是应该了知的,也应该完全了知。在这里提到了"那种喜"。说这是指道的时刻。因为道由于观照所谓的无迷惑而成就,所以道好像也在作为"应该了知"等的对象。为了显示内观的阶位,说身体的快乐在安止中是不存在的。在两个心行处所中,体验心行,修习平息心行。欢喜等都是喜的同义词。无常观等是对烦恼,以及以它为根源的蕴行。"如此修习"不是通过四禅五禅的生起而修习。通过使其圆满于各种方式而修习。在观照道的反观时,世尊以善巧方便,也都通过呼吸的方式来显示。
这为什么被我们说呢?这是其意思。
对于词分析的解释

172.Ussukkavacananti pākaṭasaddasaññā kira, samānakapadanti vuttaṃ hoti. ‘‘Sutvā bhuñjantī’’ti ettha viya sañcicca voropetukāmassa sañciccapadaṃ voropanapadassa ussukkaṃ, sañcetanā ca jīvitā voropanañca ekassevāti vuttaṃ hoti. Na kevalaṃ cetasikamatteneva hoti, payogopi icchitabbo evāti dassetuṃ vuttānīti kira upatissatthero. ‘‘Jānitvā sañjānitvā cecca abhivitaritvā’’ti vattabbe ‘‘jānanto…pe… vītikkamo’’ti voropanampi dassitaṃ, tasmā byañjane ādaraṃ akatvā attho dassito. Vītikkamasaṅkhātatthasiddhiyā hi purimacetanā atthasādhikā hoti. Sabbasukhumaattabhāvanti rūpaṃ sandhāya vuttaṃ, na arūpaṃ. Attasaṅkhātānañhi arūpānaṃ khandhavibhaṅge (vibha. 1 ādayo) viya idha oḷārikasukhumatā anadhippetā. Mātukucchisminti yebhuyyavacanaṃ, opapātikamanussepi pārājikameva, arūpakāye upakkamābhāvā taggahaṇaṃ kasmāti ce? Arūpakkhandhena saddhiṃ tasseva rūpakāyassa jīvitindriyasambhavato. Tena sajīvakova manussaviggahopi nāma hotīti siddhaṃ. Ettha mātukucchisminti manussamātuyā vā tiracchānamātuyā vā. Vuttañhi parivāre (pari. 480) –

‘‘Itthiṃ hane ca mātaraṃ, purisañca pitaraṃ hane;

Mātaraṃ pitaraṃ hantvā, na tenānantaraṃ phuse;

Pañhā mesā kusalehi cintitā’’ti.


"升起的言辞"是指显而易见的词义，似乎是同类的词被说出。"听着吃着"等是指为了想要聚集而聚集的词，聚集的词的升起，意愿和生命的聚集都是同一个，因此被说出。并不仅仅是心的现象，也要显示出实践的意愿，正如上座说的那样。"知道了、意识到了、然后又分开"等被说出时，"知道……等……离开"也被显示出来，因此没有给予标志而显示出意义。为了离开所说的状态，前面的意愿是达到意义的条件。所有细微的状态是指色，非色则不然。自我所指的非色的五蕴分解（分解论第一等）在这里是粗细的状态并不被指示。母胎中是指普遍的说法，即使是生于天人也仅属于破戒，因非色的身体的缺失而问为何？因非色的五蕴与色的身体的生命力相结合。因此，活着的生物也可以称为人类的聚集。在这里，母胎是指人类的母亲或畜生的母亲。确实在附带的文中说到：
“杀死女人和母亲，杀死男人和父亲；
杀死母亲和父亲，之后不再触碰；
这是我所思考的善法。”


Paṭhamanti paṭisandhicittameva. Ekabhavapariyāpannāya hi cittasantatiyā paṭisandhicittaṃ paṭhamacittaṃ nāma. Cuticittaṃ pacchimaṃ nāma. Aññathā anamatagge saṃsāre paṭhamacittaṃ nāma natthi vinā anantarasamanantaranatthivigatapaccayehi cittuppattiyā abhāvato. Bhāve vā navasattapātubhāvadosappasaṅgo. Ayaṃ sabbapaṭhamo manussaviggahoti kiñcāpi imaṃ jīvitā voropetuṃ na sakkā, taṃ ādiṃ katvā santatiyā yāva maraṇā uppajjanakamanussaviggahesu aparimāṇesu ‘‘sabbapaṭhamo’’ti dissati. Yadā pana yo manussaviggaho pubbāpariyavasena santatippatto hoti, tadā taṃ jīvitā voropetuṃ sakkā. Santatiṃ vikopento hi jīvitā voropeti nāma. Ettha ca nānattanaye adhippete sati ‘‘sabbapaṭhamo’’ti vacanaṃ yujjati, na pana ekattanaye santatiyā ekattā. Ekattanayo ca idhādhippeto ‘‘santatiṃ vikopetī’’ti vacanato, tasmā ‘‘sabbapaṭhamo’’ti vacanaṃ na yujjatīti ce? Na, santatipaccuppannabahuttā. Yasmā pana santati nāma anekesaṃ pubbāpariyuppatti vuccati, tasmā ‘‘ayaṃ sabbapaṭhamo’’ti vutto, evamettha dvepi nayā saṅgahaṃ gacchanti, aññathā ‘‘santatiṃ vikopetī’’ti idaṃ vacanaṃ na sijjhati. Kiñcāpi ettha ‘‘santatiṃ vikopetī’’ti vacanato santatipaccuppannameva adhippetaṃ, na addhāpaccuppannaṃ viya dissati, tathāpi yasmā santatipaccuppanne vikopite addhāpaccuppannaṃ vikopitameva hoti, addhāpaccuppanne pana vikopite santatipaccuppannaṃ vikopitaṃ hotīti ettha vattabbaṃ natthi. Tasmā aṭṭhakathāyaṃ ‘‘tadubhayampi voropetuṃ sakkā, tasmā tadeva sandhāya ‘santatiṃ vikopetī’ti idaṃ vuttanti veditabba’’nti āha. ‘‘Santatiṃ vikopetī’’ti vacanato pakatiyā āyupariyantaṃ patvā maraṇakasatte vītikkame sati anāpatti vītikkamapaccayā santatiyā akopitattā. Vītikkamapaccayā ce āyupariyantaṃ appatvā antarāva maraṇakasatte vītikkamapaccayā āpatti, kammabaddho cāti no takkoti ācariyo. ‘‘Maraṇavaṇṇaṃ vā saṃvaṇṇeyya, maraṇāya vā samādapeyya, ayampi pārājiko hoti asaṃvāso’’ti vacanato vā cetanākkhaṇe eva pārājikāpatti ekantākusalattā, dukkhavedanattā, kāyakammattā, vacīkammattā, kiriyattā cāti veditabbaṃ.

Sattaṭṭhajavanavāramattanti sabhāgārammaṇavasena vuttaṃ, teneva ‘‘sabhāgasantativasenā’’tiādi vuttaṃ . Attano paṭipakkhena samannāgatattā samanantarassa paccayaṃ hontaṃ yathā pure viya ahutvā dubbalassa. Tanti jīvitindriyavikopanaṃ.

Ītinti sattavidhavicchikādīni yuddhe ḍaṃsitvā māraṇatthaṃ vissajjenti. Pajjarakanti sarīraḍāhaṃ. Sūcikanti sūlaṃ. Visūcikanti sukkhamātisāraṃvasayaṃ. Pakkhandiyanti rattātisāraṃ. Dvattibyāmasatappamāṇe mahākāye nimminitvā ṭhitanāguddharaṇaṃ, kujjhitvā olokite paresaṃ kāye visamaraṇaṃ vā ḍāhuppādanaṃ vā payogo nāma.


第一个是指意识的重生。因为一个生命过程中的一个连续性,意识的重生被称为第一个心。死亡心被称为最后一个。否则,在无始的轮回中,没有前一个和后一个心的生起,因为没有前后相接的因缘。或者,对于新众生的出现会有过失。虽然不能从这个生命中夺取,但从这个开始,直到死亡,在无数的人类形态中,被称为"第一个"。但是,当某个人类形态按照前后的顺序获得连续性时,那时就可以从生命中夺取。因为破坏连续性就是夺取生命。在这里,如果考虑到不同的方式,说"第一个"是合理的,但不是在单一的方式下连续性的单一性。单一的方式在这里是指的,因为说"破坏连续性"。因此,"第一个"这句话是不合理的吗?不是,因为现在的连续性是多种多样的。因为连续性被称为许多前后的出现,所以说"这是第一个",这样这两种方式都包括在内,否则"破坏连续性"这句话就不成立。虽然在这里"破坏连续性"是指现在的连续性,而不像过去一样,但是因为破坏现在的连续性,过去的也被破坏,而破坏过去的,现在的也被破坏,这里没有什么可说的。因此,在注释中说"两者都可以被破坏,所以说'破坏连续性'"应该被理解。从"破坏连续性"这句话来看,如果按照自然的寿命期限,杀害死亡的众生,没有过失,因为没有破坏连续性。如果没有达到寿命期限就杀害,就有过失,并且是由业力造成的,这是我的看法。"赞美死亡或煽动他人死亡,这也是破戒,不得共住"这句话,从意愿的时刻就有破戒的过失,因为是完全不善,痛苦的感受,身的行为,语的行为,行为的缘故。
大约七八次的连续心流,是指同类的对象,因此说"同类的连续性"等。由于具有自己的对立面,成为前一个的因缘,而不像以前一样强大。那指的是伤害生命力。
毒蛇指的是七种毒蛇,在战斗中咬伤致死。烧灼身体。尖刺指的是钉子。腹泻指的是严重的腹泻。脱臼指的是严重的腹泻。创造一个二十四肘的大身体,站立起来,愤怒地看着别人的身体,或制造伤害或烧灼的行为,这就是行为。


Kecīti mahāsaṅghikā. Ayaṃ itthī. Kulumbassāti gabbhassa. Kathaṃ sā itarassāti ce? Tassa duṭṭhena manasānupakkhite so ca gabbho sā ca iddhīti ubhayampi saheva nassati, ghaṭaggīnaṃ bhedanibbāyanaṃ viya ekakkhaṇe hoti. ‘‘Tesaṃ suttantikesu ocariyamānaṃ na sametī’’ti likhitaṃ, ‘‘tesaṃ mataṃ gahetvā ‘thāvarīnampi ayaṃ yujjatī’ti vutte tikavasena paṭisedhitabbanti apare’’ti vuttaṃ. Sāhatthikanissaggiyapayogesu sanniṭṭhāpakacetanāya sattamāya sahuppannakāyaviññattiyā sāhatthikatā veditabbā. Āṇattike pana sattahipi cetanāhi saha vacīviññattisambhavato sattasatta saddā ekato hutvā ekekakkharabhāvaṃ gantvā yattakehi akkharehi attano adhippāyaṃ viññāpeti, tadavasānakkharasamuṭṭhāpikāya sattamacetanāya sahajātavacīviññattiyā āṇattikatā veditabbā. Tathā vijjāmayapayoge. Kāyenāṇattiyaṃ pana sāhatthike vuttanayova. Thāvarapayoge yāvatā parassa maraṇaṃ hoti, tāvatā kammabaddho, āpatti ca. Tato paraṃ atisañcaraṇe kammabaddhātibahuttaṃ veditabbaṃ sati paraṃ maraṇe. Pārājikāpatti panettha ekā. Atthasādhakacetanā yasmā ettha ca dutiyapārājike ca labbhati, na aññattha, tasmā dvinnampi sādhāraṇā imā gāthāyo –

‘‘Bhūtadhammaniyāmā ye, te dhammā niyatā matā;

Bhāvidhammaniyāmā ye, teva aniyatā idha.

‘‘Bhūtadhammaniyāmānaṃ, ṭhitāva sā paccayaṭṭhiti;

Bhāvidhammaniyāmānaṃ, sāpekkhā paccayaṭṭhiti.

‘‘Tenaññā hetuyā atthi, sāpi dhammaniyāmatā;

Tassā phalaṃ aniyataṃ, phalāpekkhā niyāmatā.

‘‘Evañhi sabbadhammānaṃ, ṭhitā dhammaniyāmatā;

Laddhadhammaniyāmā yā, sātthasādhakacetanā.

‘‘Cetanāsiddhito pubbe, pacchā tassātthasiddhito;

Avisesena sabbāpi, chabbidhā atthasādhikā.

‘‘Āṇattiyaṃ yato sakkā, vibhāvetuṃ vibhāgato;

Tasmā āṇattiyaṃyeva, vuttā sā atthasādhikā.

‘‘Micchatte vāpi sammatte, niyatāniyatā matā;

Abhidhamme na sabbatthi, tattha sā niyatā siyā.

‘‘Yā theyyacetanā sabbā, sahatthāṇattikāpi vā;

Abhidhammanayenāyaṃ, ekantaniyatā siyā.

‘‘Pāṇātipātaṃ nissāya, sahatthāṇattikādikā;

Abhidhammavasenesā, paccekaṃ taṃ dukaṃ bhaje.

‘‘Jīvitindriyupacchedo, cetanā ceti taṃ dvayaṃ;

Na sāhatthikakammena, pagevāṇattikāsamaṃ.

‘‘Jīvitindriyupacchedo, cetanā ceti taṃ dvayaṃ;

Na sāhatthikakammena, pagevāṇattikāsamaṃ.

‘‘Jīvitindriyupacchedakkhaṇe vadhakacetanā;

Cirāṭhitāti ko dhammo, niyāmeti āpattikaṃ.

‘‘Jīvitindriyupacchedakkhaṇe ce vadhako siyā;

Mato sutto pabuddho vā, kusalo vadhako siyā.

‘‘Kusalattikabhedo ca, vedanāttikabhedopi;

Siyā tathā gato siddho, sahatthā vadhakacetanā’’ti.


一些是大乘僧团的。这个女人。Kulumbassa是指胎儿。那她与其他的有什么不同呢？由于他的恶念所引发的，那个胎儿和她同时都消失，就像火焰被吹灭一样，都是在同一时刻发生的。"对于他们在经典中被称为的，不会相应"被写下，"根据他们的见解，‘对于静止的众生也是适用的’被说为应当禁止"被说出。关于手的放弃的行为，应该通过第七种适当的身体意识来理解。至于命令的行为，由于七种意识的结合，言语意识也会随着七种七种的声音结合在一起，依照各个字母来表达自己的意图，因此，依照后面的字母的组合，七种意识的自然言语意识应该被理解。就像知识的使用一样。关于身体的命令，前面所说的也是如此。对于静止的行为，直到他人死亡为止，都是有业的，且有过失。之后，关于过度的行为，因业的多样性而被理解，直到他人死亡。这里有一个破戒的过失。由于意图的达成，在这里和第二个破戒中都可以获得，而不在其他地方，因此这两者都是共同的，以下的诗句：
“存在于法则中的法则，那些法则是确定的；
存在于修习中的法则，那些法则在这里是不确定的。
“存在于法则中的法则，依然保持因缘的状态；
存在于修习中的法则，依赖于因缘的状态。
“因此，其他的因缘也存在，这也是法则的确定性；
它的果报是不确定的，果报的依赖是确定的。
“如此，所有法则的存在，保持法则的确定性；
获得的法则，具有有益的意图。
“由于意图的达成，之前是后来的意图实现；
无差别的所有，六种有益的意图。
“在命令中可以分开，因此可以分开；
因此在命令中，所说的有益的意图。
“无论是错误的还是正确的，都是确定的和不确定的；
在阿毗达摩中并无此事，因此在那时应为确定。
“所有的意图，无论是手的行为还是命令的行为；
根据阿毗达摩的原则，这应当是完全确定的。
“以杀生为借口，手的行为等；
依据阿毗达摩的原则，单独的这两者应当被分开。
“生命力的破坏，意图也在其中；
这不是手的行为，等同于命令的行为。
“生命力的破坏，意图也在其中；
这不是手的行为，等同于命令的行为。
“在生命力被破坏的瞬间，杀戮的意图；
长久的存在是何种法则，导致过失。
“在生命力被破坏的瞬间，如果是杀戮者；
无论是死者、沉睡者或觉醒者，都是善巧的杀戮者。
“善巧的分裂和痛苦的分裂；
也应如是而成就，手的杀戮意图。”


Yāni pana bījautukammadhammacittaniyāmāni pañca aṭṭhakathāya ānetvā nidassitāni, tesu ayamatthasādhakacetanā yogaṃ gacchatīti maññe ‘‘ayaṃ atthasādhakacetanāniyamo natthī’’ti cetanānaṃ micchattasammattaniyatānampi natthibhāvappasaṅgato. Bhajāpiyamānā yena, tena sabbepi yathāsambhavaṃ kammacittaniyāme bhajanti gacchantīti veditabbaṃ. Jīvite ādīnavo maraṇavaṇṇadassane na vibhattova, idha pana saṅkappapade atthato ‘‘maraṇasaññī maraṇacetano maraṇādhippāyo’’ti evaṃ avibhūtattā vibhatto, apākaṭattā, anoḷārikattā vā avibhāgā kāritā vā. Nayidaṃ vitakkassa nāmanti na vitakkasseva nāmaṃ, kintu saññācetanānampi nāmanti gahetabbaṃ. Kaṅkhāvitaraṇiyampi evameva vuttaṃ.



但是,在注释中提出并说明的五种种子、季节、法、心的法则,我认为这个有益的意图也适用于其中。因此不应该认为"这个有益的意图的法则是不存在的",因为这会导致意图的错误和正确的不确定性。应该理解,被分配到哪里,就适用于那个业和心的法则。生命中的危害和描述死亡并没有完全分开,但在意图的部分,因为"有死亡想、有死亡意图、有死亡倾向"等没有明确区分,所以没有分开,因为不明显,不粗大。这不仅是思维的名称,而且也是想法和意图的名称。对于疑惑的渡越也是如此说的。
provided by EasyChat

174.Kāyatoti vuttattā ‘‘sattiñasū’’ti vattabbe vacanasiliṭṭhatthaṃ ‘‘ususattiādinā’’ti vuttaṃ. Anuddesike kammassārammaṇaṃ so vā hoti, añño vā. Ubhayehīti kiñcāpi paṭhamappahāro na sayameva sakkoti, dutiyaṃ labhitvā pana sakkonto jīvitavināsanahetu ahosi, tadatthameva hi vadhakena so dinno, dutiyo pana aññena cittena dinno, tena suṭṭhu vuttaṃ ‘‘paṭhamappahārenevā’’ti, ‘‘cetanā nāma dāruṇāti garuṃ vatthuṃ ārabbha pavattapubbabhāgacetanā pakatisabhāvavadhakacetanā, no dāruṇā hotī’’ti ācariyena likhitaṃ. ‘‘Pubbabhāgacetanā parivārā, vadhakacetanāva dāruṇā hotī’’ti vuttaṃ. Yathādhippāyanti ubhopi paṭivijjhati, sāhatthikopi saṅketattā na muccati kira.

Kiriyāviseso aṭṭhakathāsu anāgato. ‘‘Evaṃ vijjha, evaṃ pahara, evaṃ ghāhehī’ti pāḷiyā sametīti ācariyena gahito’’ti vadanti. Purato paharitvātiādi vatthuvisaṅketameva kira. Etaṃ gāme ṭhitanti puggalova niyamito. Yo pana liṅgavasena ‘‘dīghaṃ…pe… mārehī’’ti āṇāpeti aniyametvā. Yadi niyametvā vadati, ‘‘etaṃ dīgha’’nti vadeyyāti apare. Ācariyā pana ‘‘dīghanti vutte niyamitaṃ hoti, evaṃ aniyametvā vadati, na pana āṇāpako dīghādīsu aññataraṃ mārehīti adhippāyo’’ti vadanti kira. ‘‘Attho pana cittena ekaṃ sandhāyapi aniyametvā āṇāpetī’’ti likhitaṃ. ‘‘Itaro aññaṃ tādisaṃ māreti, āṇāpako muccatī’’ti vuttaṃ yathādhippāyaṃ na gatattā. ‘‘Evaṃ dīghādivasenāpi cittena aniyamitassevāti yuttaṃ viya dissatī’’ti aññatarasmiṃ gaṇṭhipade likhitaṃ, suṭṭhu vīmaṃsitvā sabbaṃ gahetabbaṃ, okāsassa niyamitattāti ettha okāsaniyamaṃ katvā niddisanto tasmiṃ okāse nisinnaṃ māretukāmova hoti, sayaṃ pana tadā tattha natthi. Tasmā okāsena saha attano jīvitindriyaṃ ārammaṇaṃ na hoti, tena attanā mārāpito paro eva mārāpito. Kathaṃ? Sayaṃ rasso ca tanuko ca hutvā pubbabhāge attānaṃ sandhāya āṇattikkhaṇe ‘‘dīghaṃ rassaṃ thūlaṃ balavantaṃ mārehī’’ti āṇāpentassa cittaṃ attani tassākārassa natthitāya aññassa tādisassa jīvitindriyaṃ ārammaṇaṃ katvā pavattati, tena mūlaṭṭhassa kammabaddho. Evaṃsampadamidanti daṭṭhabbaṃ.


因为提到“身体”，所以应当说“刀刃”等等。关于行为的对象，可能是他，或是其他的。虽然两者都可以，但即使第一击无法单独做到，第二次得到后就能做到，成为生命消灭的因，因而在这个方面，杀戮者给予了他，第二次则由另一个心给予，因此很好地说“仅凭第一击”。“意图是以可怕的事物为基础的，基于重大的对象而产生的，意图并不是可怕的”，这是由老师所写的。“先前的意图是围绕着，杀戮意图才是可怕的”。就像所期望的那样，两者都能被理解，手的行为也因暗示而不会被释放。
关于行为的特殊性在注释中是未来的。“如此打击，如此击打，如此抓住”，这是被老师所收录的巴利文。前面被打击的，似乎只是对象的暗示。这是在村里待着的个体所限制的。而如果某人根据标志说“长……等等……不要杀”，则是没有限制的。如果限制地说，他会说“这是长的”。然而，老师们说“当说到长时，是有限制的，因此不被限制地说，不是命令者在长等方面的任何一个杀戮的意思”。“但是意图则是指向一个，虽然不被限制地命令”。“其他人杀死类似的，命令者被释放”的说法是根据所期望的并没有到达。“如此在长等方面，意图不被限制的样子似乎合理”，在另一个地方的结论中被写到，经过仔细思考，所有的都应被理解，考虑到机会的限制，即在这个机会中坐着的想要杀死，但自己却并不存在。因此，机会与自身的生命力的对象并不存在，因此被自己杀死的只是他人。怎么会这样呢？自己变得短小和微薄，指向自己时，在命令的瞬间“长、短、粗、强的杀戮”时，意图在于自身的那些形式不存在，成为其他类似的生命力的对象而发生，因此成为根本上的业力。这样被理解为“如此的完美”。


Dūtaparamparāniddese āṇāpeti, āpatti dukkaṭassa. Itarassa āroceti, āpatti dukkaṭassāti ācariyantevāsīnaṃ yathāsambhavaṃ ārocane, paṭiggaṇhane dukkaṭaṃ sandhāya vuttaṃ. Na vadhako paṭiggaṇhāti, tassa dukkaṭanti siddhaṃ hoti. Taṃ pana okāsābhāvato na vuttaṃ. Mūlaṭṭhena āpajjitabbāpattiyā hi tassa okāso aparicchinno, tenassa tasmiṃ okāse thullaccayaṃ vuttaṃ. Vadhako ce paṭiggaṇhāti, mūlaṭṭho ācariyo pubbe āpannadukkaṭena saha thullaccayampi āpajjati. Kasmā? Mahājano hi tena pāpe niyojitoti. Idaṃ pana dukkaṭathullaccayaṃ vadhako ce tamatthaṃ na sāveti āpajjati. Yadi sāveti, pārājikamevāpajjati. Kasmā? Atthasādhakacetanāya abhāvā. Anugaṇṭhipade pana ‘‘paṭiggaṇhati, taṃ dukkaṭaṃ hoti. Yadi evaṃ kasmā pāṭhe na vuttanti ce? Vadhako pana ‘sādhu karomī’ti paṭiggaṇhitvā taṃ na karoti. Evañhi niyame ‘mūlaṭṭhassa kiṃ nāma hoti, kimassa dukkaṭāpattī’ti sañjātakaṅkhānaṃ tadatthadīpanatthaṃ ‘mūlaṭṭhassa āpatti thullaccayassā’’’ti vuttaṃ. ‘‘Vadhako paṭiggaṇhāti āpatti dukkaṭassa, mūlaṭṭhassa ca āpatti thullaccayassā’’ti vuttaṃ na silissati, mūlaṭṭhena āpajjitabbāpattidassanādhikārattā vadhako paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassāti vuttaṃ.

Visakkiyadūtapadaniddese ‘‘vattukāmatāya ca kicchenettha vatvā payojanaṃ natthīti bhagavatā na vutta’’nti vuttaṃ. Yaṃ pana ‘‘mūlaṭṭhasseva dukkaṭa’’nti aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ. Tatrāyaṃ vicāraṇā – ācariyena āṇattena buddharakkhitena tadatthe saṅgharakkhitasseva ārocite kiñcāpi yo ‘‘sādhū’’ti paṭiggaṇhāti, atha kho ācariyassevetaṃ dukkaṭaṃ visaṅketattā, na buddharakkhitassa, kasmā? Atthasādhakacetanāya āpannattā. Teneva ‘‘āṇāpakassa ca vadhakassa ca āpatti pārājikassā’’ti pāḷiyaṃ vuttaṃ, taṃ pana mūlaṭṭhena āpajjitabbadukkaṭaṃ ‘‘mūlaṭṭhassa anāpattī’’ti iminā aparicchinnokāsattā na vuttaṃ.


关于使者的行为的说明，命令是指触犯轻罪的行为。对于其他人则是告知，触犯轻罪的行为。根据老师的教导，尽可能地告知，接受时是指触犯轻罪的。杀戮者并不接受，因此触犯轻罪的行为是成立的。但因为没有机会，所以并没有说。由于根本上的触犯应当被接受的，因此他的机会是无限制的，因此在这个机会中提到了重大过失。如果杀戮者接受，根本上的老师因先前触犯轻罪而也会遭受重大过失。为什么呢？因为大众确实是被引导到那种邪恶中。因此，如果杀戮者不告知，那就触犯轻罪。如果告知，就会触犯破戒的过失。为什么呢？因为缺乏有益的意图。在附加的部分中“接受，那就触犯轻罪。如果是这样，为什么在经文中没有说呢？”杀戮者如果说“我做得很好”，接受后却不去做。正是由于这种限制，“根本上有什么呢？什么是触犯轻罪的呢？”对于产生的疑问，为了说明这个问题，“根本上的触犯是重大过失”被说出。“杀戮者接受触犯轻罪，根本上的触犯也是重大过失”被说出，并不会被忽视，因为根据根本上的触犯应当被接受的情况，杀戮者接受触犯轻罪的行为被说出。
关于被驱逐的使者的行为的说明，“由于想要做而在此处说，故佛陀没有说出目的”被说出。至于“根本上的触犯也是轻罪”的注释中，这里有个思考——根据老师的命令，由佛陀所保护的，关于这个事情所保护的，即使他接受了“好”的说法，然而对于老师来说，这种行为是轻罪，因为没有明确的暗示，不是佛陀所保护的，为什么呢？因为已经陷入有益的意图。因此“命令者和杀戮者都触犯破戒的过失”在巴利文中被说出，但根本上的触犯应当被接受的轻罪并未被说出。


Avisaṅkete ‘‘mūlaṭṭhassa āpatti thullaccayassā’’ti vuttattā visaṅkete āpatti dukkaṭassāti siddhanti veditabbaṃ. ‘‘Vadhako paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassā’’ti idaṃ pana dukkaṭaṃ vadhakasseva. So hi paṭhamaṃ āṇāpakaṃ buddharakkhitaṃ pārājikāpattiṃ pāpetvā sayaṃ jīvitā voropetvā āpajjissatīti kiñcāpi pāḷiyaṃ ‘‘so taṃ jīvitā voropeti, āṇāpakassa ca vadhakassa ca āpatti pārājikassā’’ti na vuttaṃ, tathāpi taṃ atthato vuttameva, ‘‘yato pārājikaṃ paññatta’’nti pubbe vuttanayattā ca taṃ na vuttaṃ. ‘‘So taṃ jīvitā voropeti, āpatti sabbesaṃ pārājikassā’’ti hi pubbe vuttaṃ. Ettha pubbe ācariyantevāsikānaṃ vuttadukkaṭathullaccayāpattiyo paṭhamameva anāpannā pārājikāpattiyā āpannattā. Tathāpi vadhakassa pārājikāpattiyā tesaṃ pārājikabhāvo pākaṭo jātoti katvā ‘‘āpatti sabbesaṃ pārājikassā’’ti ekato vuttaṃ, na tathā ‘‘āṇāpakassa, vadhakassa ca āpatti pārājikassā’’ti ettha. Kasmā? Vadhakassa dukkaṭāpattiyā āpannattā. So hi paṭhamaṃ dukkaṭāpattiṃ āpajjitvā pacchā pārājikaṃ āpajjati. Yadi pana antevāsikā kevalaṃ ācariyassa garukatāya sāsanaṃ ārocenti sayaṃ amaraṇādhippāyā samānā pārājikena anāpatti. Akappiyasāsanaharaṇapaccayā dukkaṭāpatti hoti eva, imassatthassa sādhanatthaṃ dhammapadavatthūhi migaluddakassa bhariyāya sotāpannāya dhanuususūlādidānaṃ nidassanaṃ vadanti eke. Taṃ tittirajātakena (jā. 1.

由于提到“根本上的触犯是重大过失”，因此应当理解为触犯轻罪的行为是成立的。“杀戮者接受，触犯轻罪的行为”，这是指触犯轻罪的行为是属于杀戮者的。因为他首先使命令者受到佛陀的保护，导致破戒的过失，而他自己则是剥夺了生命，因此在巴利文中并没有说“他剥夺了生命，命令者和杀戮者的破戒过失”，但从意义上来说，这确实是说过的。因为“破戒的定义”早已被提到，所以并没有再说。“他剥夺了生命，触犯所有人的破戒过失”，这在早先已经被提到。在这里，早先对于老师和学生所说的触犯轻罪和重大过失的情况，因首先未触犯破戒过失而被认为是未受罚。因此，杀戮者因触犯破戒过失而被认为是显而易见的，所以说“触犯所有人的破戒过失”，而不是“命令者和杀戮者的破戒过失”。为什么呢？因为杀戮者已触犯轻罪。他首先触犯轻罪，随后才触犯破戒。如果学生仅仅是因为老师的重大过失而引用教义，自己并没有意图死亡，则不触犯破戒。由于不适当的教义剥夺而导致触犯轻罪，正是为了这个目的，有些人以法句的故事为例，提到米迦卢达卡的妻子是得道者的捐赠者。这个在鹦鹉故事中（故事1）。

4.73 ādayo) sameti, tasmā suttañca aṭṭhakathañca anulometīti no takkoti ācariyo. Idha pana dūtaparamparāya ca ‘‘itthannāmassa pāvada, itthannāmo itthannāmaṃ pāvadatū’’ti ettha avisesetvā vuttattā vācāya vā ārocetu, hatthamuddāya vā, paṇṇena vā, dūtena vā ārocetu, visaṅketo natthi. Sace visesetvā mūlaṭṭho, antarādūto vā vadati, tadatikkame visaṅketoti veditabbaṃ.


由于它们汇聚在一起，因此老师说“因此经文和注释都没有反驳”。这里关于使者的行为，“如果是某个女人的过失，某个女人的过失是某个女人的过失”，因此没有特别的区别而被说出。可以通过言语告知，可以通过举手告知，可以通过树叶告知，可以通过使者告知，毫无疑问。如果特别提到根本上的过失或中间的过失，则应当理解为不含疑问。
provided by EasyChat


Idāni imasmiṃyeva adhikāradvaye anugaṇṭhipade vuttanayo vuccati – ‘‘vadhako paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassā’’ti vadhakasseva āpatti, na āṇāpakassa buddharakkhitassa. Yadi pana so vajjhamaraṇāmaraṇesu avassamaññataraṃ karoti, buddharakkhitassāṇattikkhaṇe eva pārājikadukkaṭesu aññataraṃ siyā. ‘‘Iti cittamano’’ti adhikārato ‘‘cittasaṅkappo’’ti etthāpi iti-saddo viya ‘‘vadhako paṭiggaṇhāti, mūlaṭṭhassa āpatti thullaccayassā’’ti adhikārato ‘‘mūlaṭṭhassa āpatti dukkaṭassā’’ti vuttameva hoti. Kasmā sarūpena na vuttanti ce? Tato cuttari nayadānatthaṃ. ‘‘Mūlaṭṭhassa āpatti dukkaṭassā’’ti hi vutte mūlaṭṭhasseva vasena niyamitattā ‘‘paṭiggaṇhantassa dukkaṭaṃ hotī’’ti na ñāyati. ‘‘Vadhako paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassā’’ti hi aniyametvā vutte sakkā ubhayesaṃ vasena dukkaṭe yojetuṃ. Tasmā eva hi aṭṭhakathācariyehi adhikāraṃ gahetvā ‘‘saṅgharakkhitena sampaṭicchite mūlaṭṭhasseva dukkaṭanti veditabba’’nti vuttaṃ. Paṭiggaṇhantassa neva anuññātaṃ, na paṭikkhittaṃ, kevalantu buddharakkhitassa aniyamitattā paṭikkhittaṃ, tassa pana pārājikadukkaṭesu aññataraṃ bhaveyyāti ayamattho dīpito, tasmā tampi suvuttaṃ. Yasmā ubhayesaṃ vasena yojetuṃ sakkā, tasmā ācariyehi ‘‘paṭiggaṇhantassevetaṃ dukkaṭa’’nti vuttaṃ. Tattha mūlaṭṭho neva anuññāto ‘‘mūlaṭṭhassā’’ti vacanābhāvato, na ca paṭikkhitto ‘‘paṭiggaṇhantassa āpatti dukkaṭassā’’ti pāḷiyā abhāvato, paṭiggaṇhanapaccayā vadhakassa dukkaṭaṃ siyāti nayaṃ dātuṃ ‘‘mūlaṭṭhassā’’ti pāḷiyaṃ avuttattā ‘‘taṃ paṭiggaṇhantassevetaṃ dukkaṭa’’nti yaṃ vuttaṃ, tampi suvuttaṃ. Tatra hi buddharakkhitassa paṭikkhittaṃ, vuttanayena pana tassa āpatti aniyatāti. Kasmā pana aṭṭhakathāyaṃ anuttānaṃ paṭiggaṇhanapaccayā vadhakassa dukkaṭaṃ avatvā mūlaṭṭhasseva vasena dukkaṭaṃ vuttanti ce? Aniṭṭhanivāraṇatthaṃ. ‘‘Saṅgharakkhitena sampaṭicchite paṭiggaṇhanapaccayā tassa dukkaṭa’’nti hi vutte anantaranayena sarūpena vuttattā idhāpi mūlaṭṭhassa thullaccayaṃ aṭṭhakathāyaṃ vuttameva hotīti āpajjati. Iti taṃ evaṃ āpannaṃ thullaccayaṃ uttānanti taṃ avatvā paṭiggaṇhantassa dukkaṭaṃ vuttaṃ. Anuttānattā aṭṭhakathāyanti imaṃ aniṭṭhaggahaṇaṃ nivāretuṃ ‘‘mūlaṭṭhassevetaṃ dukkaṭa’’nti vuttaṃ. Ācariyena hi vuttanayena paṭiggaṇhantassa dukkaṭampi uttānameva. Uttānañca kasmā amhākaṃ khantīti vuttanti ce? Paṭipattidīpanatthaṃ. ‘‘Piṭakattayādīsu appaṭihatabuddhiyopi ācariyā sarūpena pāḷiyaṃ aṭṭhakathāyañca avuttattā evarūpesu nāma ṭhānesu evaṃ paṭipajjanti, kimaṅgaṃ pana mādisoti suhadayā kulaputtā anāgate vuttanayamanatikkamitvā saṅkaradosaṃ vivajjetvā vaṇṇanāvelañca anatikkamma paṭipajjantī’’ti ca aparehi vuttaṃ. Ayaṃ pana aṭṭhakathāya vā avuttattā evarūpesu nāma pāṭho ācariyena pacchā nikkhittattā kesuci potthakesu na dissatīti katvā sabbaṃ likhissāma. Evaṃ sante paṭiggahaṇe āpattiyeva na siyā, sañcarittapaṭiggahaṇamaraṇābhinandanesupi ca āpatti hoti, māraṇapaṭiggahaṇe kathaṃ na siyā, tasmā paṭiggaṇhantassevetaṃ dukkaṭaṃ, tenevettha ‘‘mūlaṭṭhassā’’ti na vuttaṃ. Purimanayepi cetaṃ paṭiggaṇhantassa veditabbameva, okāsābhāvena pana na vuttaṃ.

现在在这个同一个段落中，在附加的部分中所说的是——"杀戮者接受，触犯轻罪的行为"，这是指杀戮者自己的过失，不是命令者佛陀所保护的。但是如果他确实做了应该被杀死或死亡的事情，在佛陀所命令的时候，就会有破戒或轻罪之一。"如此心意"这个段落中，就像"它"一词一样，"杀戮者接受，根本上的过失是重大的"这个段落中，"根本上的过失是轻罪"就是这样说的。为什么没有用原样的方式说呢？为了进一步阐述。如果说"根本上的过失是轻罪"，由于限定在根本上的情况下，所以"接受者触犯轻罪"就不明显了。如果说"杀戮者接受，触犯轻罪的行为"，则可以根据双方的情况来安排轻罪。因此老师们引用这个段落说"由萨格拉基塔所接受的，应该理解是根本上的轻罪"。对于接受者来说，既没有被允许，也没有被拒绝，只是因为佛陀所保护的没有限定，所以被拒绝了，但他可能会有破戒或轻罪之一，这个意思被阐明了，因此这也很好地说明了。由于双方的情况都可以安排轻罪，所以老师们说"对于接受者来说，这就是轻罪"。在那里,根本上的人既没有被允许"根本上的"这个词,也没有被拒绝"接受者触犯轻罪的行为"这句话,只是由于接受而导致杀戮者的轻罪,所以没有在经文中说"根本上的",而说"对于接受者来说,这就是轻罪",这也很好地说明了。在那里,佛陀所保护的被拒绝了,但根据前述的方式,他的过失是不确定的。为什么在注释中没有明确地说由于接受而导致杀戮者的轻罪,而只说根本上人的轻罪呢?为了避免不愉快。如果说"由萨格拉基塔所接受,因此他触犯轻罪",那么根据之前的方式,在这里也应该说根本上人的重大过失在注释中被说过,这就不好了。因此没有说这种已经产生的重大过失,而说接受者的轻罪。由于注释不够明确,为了避免这种不愉快的理解,"根本上的人的这就是轻罪"被说出。因为老师所说的方式,接受者的轻罪也是很明确的。为什么我们要容忍这种明确的呢?为了示范实践。"即使在三藏等中,老师们也没有完全阐述,但在这种情况下,他们是这样实践的,何况是像我这样的善良的子弟,不越过前述的方式,避免混乱,也不超越注释的范围而实践"。但是,由于这种情况在注释中没有说,而后来被老师放在某些书中,所以我们将全部写下来。这样一来,在接受中就不会有过失,即使在行为的接受、死亡的欢喜中也会有过失,那么在杀害的接受中怎么会没有呢?因此,这就是对于接受者的轻罪,所以这里没有说"根本上的"。在前述的方式中,这也应该被理解为接受者的,只是由于没有机会而没有说。

 Tasmā yo yo paṭiggaṇhāti, tassa tassa tappaccayā āpattiyevāti ayamettha amhākaṃ khanti. Yathā cettha, evaṃ adinnādānepīti.

175.Araho rahosaññīniddesādīsu kiñcāpi pāḷiyaṃ, aṭṭhakathāyañca dukkaṭameva vuttaṃ, tathāpi tattha paramparāya sutvā maratūti adhippāyena ullapantassa uddese sati uddiṭṭhassa maraṇena āpatti pārājikassa, asati yassa kassaci maraṇena āpatti pārājikassa. ‘‘Itthannāmo sutvā me vajjhassa ārocetū’’ti uddisitvā ullapantassa visaṅketatā dūtaparamparāya vuttattā veditabbā. Sace ‘‘yo koci sutvā vadatū’’ti ullapati, vajjho sayameva sutvā marati, visaṅketattā na pārājikaṃ. Yo koci sutvā vadati, so ce marati, pārājikaṃ. ‘‘Yo koci mama vacanaṃ sutvā taṃ māretū’’ti ullapati, yo koci sutvā māreti, pārājikaṃ, sayameva sutvā māreti, visaṅketattā na pārājikanti evaṃ yathāsambhavo veditabbo.



因此，谁接受，谁因而产生的过失就是我们的理解。就像这里所说的那样，同样适用于不盗取的情况。
即使在巴利文中提到的“值得尊敬的隐秘之人”等方面，以及在注释中提到的轻罪，然而在这里通过传承所听到的“让他死去”的意图，显然是指在意识到的情况下，因死亡而触犯破戒的过失，而在没有意识到的情况下，任何人的死亡则触犯破戒的过失。“听到某个女人的名字，让他告知我”，在意识到的情况下，基于使者的传承所说的，应该被理解。如果说“任何人听到就说”，如果他自己听到而死亡，则因没有意识而不触犯破戒。任何人听到并说，如果他死亡，则触犯破戒。“任何人在听到我的话后让他杀死”，如果任何人听到并杀死，则触犯破戒，如果自己听到而杀死，则因没有意识而不触犯破戒，应该这样理解。

176.Mūlaṃ datvā muccatīti ettha bhinditvā, bhañjitvā, cavitvā, cuṇṇetvā, aggimhi pakkhipitvā vā pageva muccatīti atthato vuttameva hoti. Yesaṃ hatthato mūlaṃ gahitanti yesaṃ ñātakaparivāritānaṃ hatthato mūlaṃ tena bhikkhunā gahitaṃ, potthakasāmikahatthato pubbe dinnamūlaṃ puna gahetvā tesaññeva ñātakādīnaṃ datvā muccati, evaṃ potthakasāmikasseva santakaṃ jātaṃ hoti. Anugaṇṭhipade pana ‘‘sacepi so vippaṭisārī hutvā sīghaṃ tesaṃ mūlaṃ datvā muccatī’’ti vuttaṃ, taṃ yena dhanena potthako kīto, tañca dhanaṃ sandhāya vuttaṃ. Kasmā? Potthakasāmikahatthato dhane gahite potthake adinnepi muccanato. Sace aññaṃ dhanaṃ sandhāya vuttaṃ, na yuttaṃ potthakassa attaniyabhāvato amocitattā. Sace potthakaṃ sāmikānaṃ datvā mūlaṃ na gaṇhāti, na muccati attaniyabhāvato amocitattā. Sace potthakaṃ mūlaṭṭhena diyyamānaṃ ‘‘taveva hotū’’ti appeti, muccati attaniyabhāvato mocitattā. Etthāyaṃ vicāraṇā – yathā cetiyaṃ vā paṭimaṃ pokkharaṇiṃ setuṃ vā kiṇitvā gahitampi kārakassevetaṃ puññaṃ, na kiṇitvā gahitassa, tathā pāpampi yena potthako likhito, tasseva yujjati, na itarassāti ce? Na, ‘‘satthahārakaṃ vāssa pariyeseyyā’’ti vacanato. Parena hi katasatthaṃ labhitvā upanikkhipantassa pārājikanti siddhaṃ. Evaṃ parena likhitampi potthakaṃ labhitvā yathā vajjho taṃ passitvā marati, tathā upanikkhipeyya pārājikanti siddhaṃ hotīti. Cetiyādīti etamanidassanaṃ karaṇapaccayaṃ hi taṃ kammaṃ idaṃmaraṇapaccayanti evaṃ ācariyena vicāritaṃ. Mama pana cetiyādinidassaneneva sopi attho sādhetabbo viya paṭibhāti.


“给予根本而解脱”在这里是指，破坏、摧毁、离开、粉碎、投入火中或如是解脱，这就是其所指的含义。那些从手中抓住根本的，指的是那些被亲属包围的人，从手中抓住根本的，那位比丘抓住了之前给予书籍主人根本的，再次抓住后，给予他们的亲属等人而解脱，这样书籍主人的财物便成为了他的财物。在附加的部分中提到“即使他心情不佳，迅速给予他们根本而解脱”，这是指用什么财富的书籍被称为，所提到的财富就是指这一点。为什么呢？因为在书籍主人的手中抓住财富，即使在未给予书籍的情况下也能解脱。如果是指其他财富，则不合理，因为书籍的本质是不可被解脱的。如果给予书籍而不抓住根本，则不解脱，因为书籍的本质是不可被解脱的。如果书籍作为根本给予，“愿是你的”而少于，则因书籍的本质而解脱。这里的思考是——就像购买佛塔、或是购买池塘、桥梁等所抓住的，所做的功德，并不是购买后所抓住的，同样对于恶行也是，书籍所写的，都是适用的，而不是其他的。不是说“应寻找他的食物”等等。因为通过他人所做的善事而获得的，交付时就成了破戒的。这样，通过他人所写的书籍而获得，就像被杀的人看到他而死亡，这样交付后就成了破戒的。关于佛塔等，这种不可见的行为是因死亡而导致的，因此老师对此进行了思考。而我认为，仅仅通过佛塔等的例子也应当理解这个意思。


Tattakā pāṇātipātāti ‘‘ekāpi cetanā kiccavasena ‘tattakā’ti vuttā satipaṭṭhānasammappadhānānaṃ catukkatā viyā’’ti likhitaṃ. Pamāṇe ṭhapetvāti attanā adhippetappamāṇe. ‘‘Kataṃ mayā evarūpe āvāṭe khaṇite tasmiṃ patitvā maratū’’ti adhippāyena vadhako āvāṭappamāṇaṃ niyametvā sace khaṇi, taṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘imasmiṃ āvāṭe’’ti. Idāni khaṇitabbaṃ sandhāya ettakappamāṇassa aniyamitattā ‘‘ekasmimpi kudālappahāre’’tiādi vuttaṃ, suttantikattherehi kiñcāpi upaṭhataṃ, tathāpi sanniṭṭhāpakacetanā ubhayattha atthevāti ācariyā. Bahūnaṃ maraṇe ārammaṇaniyame kathanti ce? Vajjhesu ekassa jīvitindriye ālambite sabbesamālambitameva hoti. Ekassa maraṇepi na tassa sakalaṃ jīvitaṃ sakkā ālambituṃ na uppajjamānaṃ, uppannaṃ, nirujjhamānaṃ, atthitāyapāṇātipātacetanāva paccuppannārammaṇā, purejātārammaṇā ca hoti, tasmā tampi yujjati. Pacchimakoṭiyā ekacittakkhaṇe purejātaṃ hutvā ṭhitaṃ taṃ jīvitamālambaṇaṃ katvā sattamajavanapariyāpannacetanāya opakkame kate atthato tassa sattassa sabbaṃ jīvitindriyamālambitaṃ, voropitañca hoti, ito panaññathā na sakkā; evameva pubbabhāge ‘‘bahūpisatte māremī’’ti cintetvā sanniṭṭhānakāle visapakkhipanādīsu ekaṃ payogaṃ sādhayamānā vuttappakāracetanā tesu ekassa vuttappakāraṃ jīvitindriyaṃ ālambaṇaṃ katvā uppajjati, evaṃ uppannāya panekāya sabbepi te māritā honti tāya eva sabbesaṃ maraṇasiddhito, aññathā na sakkā voropetuṃ, ālambituṃ vā. Tattha ekāya cetanāya bahūnaṃ maraṇe akusalarāsi kathanti ce? Visuṃ visuṃ maraṇe pavattacetanānaṃ kiccakaraṇato. Kathaṃ? Tā pana sabbā upapajjavedanīyāva honti, tasmā tāsu yāya kāyaci dinnāya paṭisandhiyā itarā sabbāpi ‘‘tato balavatarakusalapaṭibāhitā ahosikamma’’ntiādikoṭṭhāsaṃ bhajanti, punapi vipākaṃ janituṃ na sakkonti. Aparāpariyavedanīyāpi viya taṃ paṭibāhitvā kusalacetanā paṭisandhiṃ deti, tathā ayampi cetanā anantarabhave eva paṭisandhidānādivasena tāsaṃ kiccalesakaraṇato ekāpi samānā ‘‘rāsī’’ti vuttā. Tāya pana dinnāya paṭisandhiyā atitikkho vipāko hoti. Ayamettha visesotiādi anugaṇṭhipade papañcitaṃ.

Amaritukāmā vāti adhippāyattā opapātikamaraṇepi āpatti. ‘‘‘Nibbattitvā’ti vuttattā patanaṃ na dissatīti ce? Opapātikattaṃ, patanañca ekamevā’’ti likhitaṃ. Atha vā ‘‘sabbathāpi anuddissevā’’ti vacanato ettha maratūti adhippāyasambhavato ‘‘uttarituṃ asakkonto marati pārājikamevā’’ti suvuttaṃ. Sace ‘‘patitvā maratū’’ti niyametvā khaṇito hoti, opapātikamanusso ca nibbattitvā ṭhitaniyameneva ‘‘uttarituṃ na sakkā’’ti cintetvā maratīti pārājikacchāyā na dissati, tena vuttaṃ ‘‘uttarituṃ asakkonto’’ti. So hi uttarituṃ asakkonto punappunaṃ patitvā marati, tena pātopi tassa siddho hotīti adhippāyo. Tattha siyā – yo pana ‘‘uttarituṃ asakkonto maratī’’ti vutto, so opātakhaṇanakkhaṇe arūpaloke jīvati. Vadhakacetanā ca ‘‘aniyato dhammo micchattaniyatassa dhammassa ārammaṇapaccayena paccayo, rūpajīvitindriyaṃ mātughātikammassa pitughātikammassa arahantaghātikammassa ruhiruppādakammassa ārammaṇapaccayena paccayo’’ti (paṭṭhā. 2.

Tattakā pāṇātipātāti “仅仅是意图被称为‘如此’的，正如四个正念的正努力”被写下。设定标准是指按照自己所期望的标准。“我在这样的洞穴里做了这样的事情而死去”，这是指杀戮者根据洞穴的标准限制，如果挖掘，则是指“在这个洞穴中”。现在，关于挖掘的事情，因其不确定性而说“在某个地方的铲子上”之类的，虽然在经典中有提及，但老师们认为，确实的意图在两者之间都是存在的。许多人在死亡的情况下，是否谈论因果关系呢？在某个生命的感知中，所有的感知都被依附在一起。即使是一个人的死亡，也无法依附于他的全部生命，因其正在出现、已经出现、正在消失的状态，依附于生命的意图是当前的因果关系，之前的因果关系也是如此，因此这也是适用的。在最后一刻，某个意识的瞬间，前面的因果关系存在，依附于生命的状态，因第七个意识的发生而被引导，实际上他的所有生命感知都是依附的，因此从这里起就不可能；同样在前面的思考中“我会杀死许多生物”，在思考设定时，放毒等的情况下，努力实现某种行为，所述的意图在其中一个人的情况下，依附于生命的状态而产生，因而产生的所有人都会被杀死，因此在所有的死亡中，无法被其他方式依附或依附。这里如果说“通过一个意图来杀死许多生物”，则是指各自的死亡意图的行为。如何呢？那些都是可再生的，因此在这些情况下，所有的因果关系都被称为“因果关系”，因此再次生起的因果关系无法再生。就像在其他方面的因果关系的情况下，善的意图给予了再生，因此这个意图也是通过后续的因果关系而被称为相同的“状态”。因此，给予的再生的因果关系是特别的。
“想要不死”是指意图，连即生的死亡也会触犯。关于“生起”的说法，是否意味着没有下落？是指生起和下落是同一的。或者说“无论如何都不被提及”，在这里是指“死去”的可能性，因此“无法再生便死去，触犯破戒”是明确的。如果说“死去”是被限制的，那么是指被挖掘的生物也生起了，因而思考“无法再生”的破戒影子并不明显，因此说“无法再生”。他确实无法再生，反复下落而死亡，因此即使是下落也会被认为是适合的。这里可能是——如果说“无法再生而死亡”，那么在无形的状态下生活。杀戮的意图是“无常法的非固定法则的因果关系，依附于生存的感知，依附于母亲、父亲、阿罗汉的杀戮、生命的产生的因果关系”。

15.38 micchattaniyatattika) vacanato rūpajīvitindriyārammaṇaṃ hoti, na ca taṃ arūpāvacarasattassatthi, na ca sā cetanā ‘‘aniyato dhammo micchattaniyatassa dhammassa purejātapaccayena paccayo, ārammaṇapurejātaṃ vatthupurejātaṃ ārammaṇapurejātaṃ. Rūpajīvitindriyaṃ mātughātikammassa purejātapaccayena paccayo’’ti (paṭṭhā. 2.15.48 micchattaniyatattika) vacanato anāgatārammaṇā hoti. Añño idha patitvā maraṇakasatto natthi, evaṃ sante vadhakacetanāya kiṃ ārammaṇanti ce? Yassa kassaci idha jīvanakasattassa paccuppannaṃ jīvitindriyaṃ ārammaṇaṃ. Kiñcāpi so na marati, atha kho pāṇātipāto hoti eva. Yathā kiṃ ‘‘yathākkamena ṭhite satta jane ekena kaṇḍena vijjhitvā māremī’’ti pubbabhāge cintetvā sanniṭṭhānakāle tesu ekassa jīvitamārammaṇaṃ katvā kaṇḍaṃ vissajjeti, kaṇḍo taṃ virajjhitvā itare cha jane māreti, evaṃ santepi ayaṃ pāṇātipātī eva hoti, evamidhāpi ‘‘yo kocī’’ti vikappentassa vadhakacetanā yassa kassaci jīvitārammaṇaṃ katvā pavattati, tasmiṃ amatepi itarassa vasena pāṇātipātī. Sace arahā hutvā parinibbāyati, arahantaghātakova hoti. Esa nayo sabbattha evarūpesu. Ayameva hettha ācariyaparamparāgatā yutti vinicchayakathāti vuttaṃ.

Patanarūpaṃ pamāṇanti ettha yathā mātuyā patitvā parivattaliṅgāya matāya so mātughātako hoti, na kevalaṃ purisaghātako, tasmā patanasseva vasena āpatti. Kasmā? Patanarūpamaraṇarūpānaṃ ekasantānattā, tadeva hissa jīvitindriyaṃ, tassa hi parivattanaṃ natthi, itthipurisindriyāneva pavattiyaṃ nirujjhanuppajjanakāni, itthipurisoti ca tattha vohāramattameva, tasmā mātughātakova, na purisaghātakoti, yathā tassa patanarūpavasenāpatti, tathā idhāpi patanarūpavasena thullaccayaṃ ekasantānattāti ayaṃ paṭhamatheravāde yutti. Dutiye kiñcāpi peto patito, yakkho ca, atha kho ahetukapaṭisandhikattā akusalavipākassa ‘‘vāmena sūkaro hotī’’ti (dī. ni. aṭṭha. 2.296; mahāni. aṭṭha. 166) ettha vuttayakkhānaṃ paṭisandhi viya sabbarūpānaṃ sādhāraṇattā, amanussajātikattā ca tiracchānarūpena mate maraṇarūpavasena pācittiyaṃ, vatthuvasena lahukāpattiyā parivattanā hoti eva tatthajātakarukkhādichedanapācittiyaparivattanaṃ viya. Ayameva yuttataro, tasmā pacchā vutto. Pārājikassa pana manussajātiko yathā tathā vā patitvā yathā tathā vā maratu, pārājikameva garukattā. Garukāpattiyā hi viparivattanā natthīti vuttaṃ.

Thullaccayaṃ tiracchāne, mate bhedassa kāraṇaṃ;

Sarūpamaraṇaṃ tisso, phusso maññeti aññathā.

Gaṇṭhipade pana ‘‘dutiyavāde puthujjanassa patitvā arahattaṃ patvā marantassa vasena vutto’’ti likhitaṃ. ‘‘Tiracchāne’’ti ettha keci vadanti ‘‘devā adhippetā’’ti. ‘‘Sakasakarūpeneva maraṇaṃ bhavati nāññathā’’ti ca vadanti. Yakkhapetarūpena matepi eseva nayoti thullaccayanti attho. ‘‘Tiracchānagatamanussaviggahamaraṇe viyā’’ti likhitaṃ. Pahāraṃ laddhāti sattānaṃ māraṇatthāya katattā vuttaṃ.

177.Sādhu suṭṭhu maratūti vacībhedaṃ karoti. Visabhāgarogoti sarīraṭṭho gaṇḍapīḷakādi.



15.38 根据"非固定法则的固定法则"的说法，它是依附于生命感知的对象，但对于无色界的生物来说是没有的，而且这个意图"非固定法则的固定法则的前生因果关系，依附于前生的对象、前生的基础"，依附于母亲杀害的前生因果关系。在这里没有其他因死亡而下落的生物，这样的情况下，杀戮的意图有什么对象呢？任何生存的生物的当前生命感知。虽然他不会死亡，但仍然是生命的伤害。就像"依次杀害七个人"，在前面思考后，在其中一个人的生命上发射箭，箭射中了他，杀害了其他六个人，这样的情况下，他也是生命的伤害者。同样在这里，"任何人"的杀戮意图，以任何人的生命为对象而发生，即使是阿罗汉，也是杀害阿罗汉的行为。这种方式在所有这种情况下都是如此。这就是从老师那里传下来的正确的判断。
在这里，下落的形式是标准。就像母亲因下落而死亡，他就是杀母亲的人,不仅是杀男人,因此是根据下落的形式而有过失。为什么呢?下落的形式和死亡的形式是同一个系列,这就是他的生命感知,因为它没有变化,只有男女的感知在发生和消失,男女只是一种称呼,因此是杀母亲的人,不是杀男人。就像他因下落的形式而有过失,同样在这里也是因下落的形式而有重大过失,因为是同一个系列。第二种说法,虽然是饿鬼或夜叉,但由于无因再生,因恶果而"变成猪"等,如同这里所说的夜叉的再生一样,对于所有形式都是共同的,由于是非人的种类,以非人的形式死亡,则是依照死亡的形式而触犯波逸提,依照基础而有轻微过失,就像在那里出生的树木等被砍伐时的波逸提一样。这才是更合理的,因此后来说的。但对于破戒,无论以何种方式下落或死亡,由于严重,都是破戒。因为对于严重的过失,没有变化。
在重大过失中,对于非人的,死亡的原因;
对于人的,死亡的形式有三种,应当认为不同。
在附加部分中,写道"第二种说法是指凡夫在下落后获得阿罗汉果而死亡的情况"。"对于非人"这里有人说是指天神。"只是以自己的形式死亡,而不是其他"。即使以夜叉或饿鬼的形式死亡,也是这种情况,这就是重大过失的意思。写道"就像对于进入非人状态的人的死亡一样"。因为是为了杀害众生而做的。
"善哉,很好地死去"是语言的区分。"不同的疾病"是指身体上的疮肿等。

178.Kāḷānusārīti ekissā latāya mūlaṃ kira. Mahākacchapena katapupphaṃ vā. Haṃsapupphanti haṃsānaṃ pakkhapattaṃ. Heṭṭhā vuttanayena sāhatthikāṇattikanayañhettha yojetvā kāyavācācittato samuṭṭhānavidhi dassetabbo.

Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Vinītavatthuvaṇṇanā

180.Maraṇatthikāva hutvāti imassa kāyassa bhedena saggapāpanādhippāyattā atthato maraṇatthikāva hutvā evaṃadhippāyino maraṇatthikā nāma hontīti attano maraṇatthikabhāvaṃ ajānantā āpannā pārājikaṃ. Na hi te ‘‘attano cittappavattiṃ na jānantī’’ti vuccanti. Vohāravasenāti pubbabhāgavohāravasena. Sanniṭṭhāne panetaṃ natthi. Pāse baddhasūkaramocane viya na hoti. Yathānusandhināti antarā amaritvāti attho. Appaṭivekkhitvāti avicāretvā. Heṭṭhimabhāge hi kismiñci vijjamāne vali paññāyati. Dassiteti uddharitvā ṭhapite. Paṭibandhanti tayā paṭibandhaṃ, paribhogantarāyaṃ saṅghassa mā akāsīti attho.

181-2. Yasmā kiriyaṃ dātuṃ na sakkā, tasmā ‘‘paṭhamaṃ laddha’’nti vuttaṃ. Pubbepi attanā laddhapiṇḍapātato paṇītapaṇītaṃ dento tatthapi attakāriyaṃ adāsi. Asañciccāti ettha aññaṃ ākaḍḍhantassa aññassa patane sabbena sabbaṃ abhisandhi natthi. Na maraṇādhippāyassāti paṭigho ca payogo ca atthi, vadhakacetanā natthi. Ajānantassāti ettha ‘‘vatthuajānanavasena ajānantassa doso natthi, idaṃ kira tesaṃ nānattaṃ. ‘Asañcicco aha’nti pāḷiyaṃ na dissati. Aṭṭhakathāyaṃ vuttattā tathārūpāya pāḷiyā bhavitabba’’nti vadanti. No ce, thullaccayanti ettha ‘‘dukkhavedanā ce nuppajjati, dukkaṭamevā’’ti vadanti, vīmaṃsitabbaṃ. ‘‘Muggarā nāma khādanadaṇḍakā. Vemā nāma tesaṃ khādanadaṇḍakānaṃ heṭṭhā ca upari ca tiriyaṃ bandhitabbadaṇḍā’’ti likhitaṃ. Heṭṭhāva duvidhāpi paṭhanti. Hatthappatto viya dissati ‘‘tassa vikkhepo mā hotū’’ti upacchindati. Visesādhigamaṃ byākaritvā tappabhavaṃ sakkāraṃ lajjīyanto āhāraṃ upacchindati sabhāgānaṃ byākatattā. Te hi kappiyakhettaṃ ārocenti.



“根据黑色的指引”是指某种植物的根。可能是由大海龟所制成的花。天鹅的花是天鹅的翅膀。根据下面所述的内容，结合手、身体、语言和意图，应该展示出产生的方式。
脚本的描述已完成。
关于物品的描述
“成为死亡的对象”是指由于身体的差异，因果关系的目的，因此成为死亡的对象，名为死亡的对象。那些不知道自己是死亡对象的人，陷入了破戒。并不是说他们“不了解自己的心意”。“从言语的角度来看”，是从前面的言语的角度来看。在设定中没有这个。就像被绑住的猪被释放一样。根据因果关系的意思是“中间是永生”。“不加思索”是指不考虑。在下面的部分中，若有任何存在，智慧显现。被展示的是被提起的。被限制的是你所限制的，不要给僧团带来障碍的意思。
181-2. “因为无法给予行为”，因此说“第一次获得”。即使过去从自己获得的乞讨中给予美好的东西，在那里也给予了自己所做的。 “不混淆”是指在其他地方被拉扯的其他事物，没有任何的干扰。不是指死亡的目的，确实有反对和使用的情况，杀戮的意图不存在。“不知道”是指在这里“由于不了解对象而没有过失，这确实是他们的不同”。“在巴利文中没有‘我不混淆’的说法”。由于在注释中有这样的说法，因此在那样的巴利文中应该存在。“如果没有，重大过失”在这里说“痛苦的感知不会出现，只有恶行”。“名为木棒的工具，名为木棒的工具应该在下面和上面横向绑住”被写下。下面也有两种说法。就像手抓住的那样，“不要让他分心”是指被遮挡。通过详细的描述，能够获得的东西被遮挡，因而对食物产生羞愧，因而限制了食物的获取，因而描述了这些。因为他们确实是适合的地方。

186.Akataviññattiyāti na viññattiyā. Sā hi anuññātattā katāpi akatā viyāti akataviññatti. ‘‘‘Vadeyyātha, bhante yenattho’ti evaṃ akataṭṭhāne viññatti akataviññattī’’ti likhitaṃ. Titthiyabhūtānaṃ mātāpitūnaṃ sahatthā dātuṃ na vaṭṭatīti. Pitucchā nāma pitubhaginī. Sacepi na yācanti ‘‘yācituṃ dukkha’’nti, sayaṃ vā evaṃ vattumasakkontā. ‘‘Yadā tesaṃ attho bhavissatī’’ti ābhogaṃ katvā vā. ‘‘‘Vejjakammaṃ vā na hotī’ti vacanato yāva sattamo kulaparivaṭṭo, tāva bhesajjaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Sabbapadesūti mahāmātuyācūḷamātuyātiādīnaṃ.

Vuttanayena pariyesitvāti ‘‘sāmaṇerehi vā’’tiādinā. ‘‘Na akataviññattiyā’’ti vadanti. ‘‘Paccāsīsati sace, dukkaṭa’’nti vadanti. Kappiyavasenāti pupphaṃ ānethātiādinā. ‘‘Pūjaṃ akāsī’ti vuttattā sayaṃ gahetuṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti.

‘‘Bhaṇathā’’ti vutte pana kātabbaṃ. Dhammañhi vattuṃ vaṭṭati. No ce jānanti, na pādā apanetabbā. Avamaṅgalanti hi gaṇhanti.

Coranāgassa hi āmaṭṭhaṃ dinne kujjhissati, anāmaṭṭhaṃ na vaṭṭatīti aṅgulantare thokaṃ bhattaṃ gahetvā patte bhattaṃ sabbaṃ adāsi, so tena tussi. Varapotthakacittattharaṇanti sibbitvā kātabbattharaṇavikati. Piturājā damiḷassa parājito rohaṇe soḷasavassāni vasitvā mittāmaccaparivuto ‘‘rajjaṃ gaṇhāmī’’ti āgantvā antarāmagge appamattakassa kāraṇā ekaṃ amaccaṃ ghātāpesi. Sesā bhayena palāyantā araññe antarāmagge corehi viluttā hambugallakavihāraṃ gantvā tattha cātunikāyikatissatthero tesaṃ saṅgahaṃ katvā puna ānetvā rañño dassesi, tehi saddhiṃ rajjaṃ gahetvā rājā hambugallakatissattherassa abhayagirivihāraṃ akāsi. Sesāpi ekekavihāraṃ kārāpesuṃ kira.

187. Corasamīpaṃ pesento ‘‘vāḷayakkhavihāraṃ pesetī’’ti iminā sadiso. Kasmā? Maraṇādhippāyattā. Taḷākādīsu macchādiggahaṇatthaṃ kevaṭṭaṃ aññāpadesena ‘‘taḷākatīraṃ gacchā’’ti pahiṇantassa pāṇātipātena bhavitabbaṃ, ‘‘vāḷayakkhavihāraṃ pāhesī’’ti imassa sadiso. Kasmā? ‘‘Maraṇādhippāyattā’’ti vacanassānulomato, aṭṭhakathāyampi ‘‘evaṃ vāḷayakkhampī’’ti vuttattā.

189.Taṃ tatraṭṭhitaṃ chindantanti taṃ-saddo ekaccesu natthi. Itaresu pārājikathullaccayaṃ āpannāti attho. ‘‘Imaṃ chinditvā sīghaṃ gantvā saṅghassa pattacīvaraṃ dassāmī’’ti kusalacittenapi chindituṃ na vaṭṭati ananuññātattā. Aññassa pana bhikkhuno vaṭṭati anuññātattā.



“不被做的意图”是指没有意图。它因被允许而被称为已做或未做的意图。“‘请说，尊者，那个意思是什么’”这样在未做的地方，意图是未被做的意图。对于异教徒的父母，给予是不可行的。父亲的问询是指父亲的姐妹。即使他们不请求“请求是痛苦的”，自己也无法如此行事。“当他们的意思出现时”，则是根据某种条件而说。“‘医生的工作也不成’”的说法是，直到第七个家族的转变为止，才适合做药物。所有的地方是指大母亲、请求者等。
根据所述的内容进行寻找，“是指与比丘们一起”。“不被做的意图”是这样说的。“如果反对，痛苦”是这样说的。根据适合的方式，是指“采集花朵”等。“‘供养已做’”的说法是，自己无法把持。
“‘说’”的说法是指应该做的。在法中是适合的。如果不知道，就不应放下脚步。因为是恶兆，所以要抓住。
“如果给予盗贼的食物，他会生气，不给予则不可”，是指在手指之间拿一点饭，然后把所有的饭都给了他，因此他很高兴。根据王子的情况，胜利者被打败，经过十六年后，他带着朋友和大臣回来，因小事而杀死了一个大臣。其他人因恐惧而逃跑，到了森林中，经过小路，被盗贼袭击，去到汉布伽拉的寺庙，那里有四位长老，聚集他们，再次带回给国王，和他们一起掌握王位，国王为汉布伽拉的长老建立了无畏的寺庙。其他人也各自建立了寺庙。
送到盗贼附近，“送到瓦拉夜叉的寺庙”是这样说的。为什么呢？是因为与死亡的目的相关。在池塘等地，为了捕捉鱼，派人去说“去池塘的岸边”，因而应被视为杀生，“送到瓦拉夜叉的寺庙”也是如此。为什么呢？因为与死亡的目的相关的说法，注释中也说“这样也送到瓦拉夜叉”。
“在那里切断”是指“那”这个词在某些情况下并不存在。在其他情况下，指的是陷入破戒的重大过失。“‘我将切断这个，迅速去给僧团的袈裟’”即使是善心也无法切断，因为未被允许。对其他比丘则是可以的，因为被允许。

190. Kathaṃ? Kuṭirakkhaṇatthañhi bhagavatā paṭaggidānādi anuññātaṃ, kuṭi nāmesā bhikkhūnaṃ atthāya. Tasmā ‘‘bhikkhurakkhaṇatthaṃ aññassa bhikkhussa vaṭṭatī’ti vattabbamettha natthī’’ti vuttaṃ. Yadi evaṃ acchinnacīvarassa naggabhāvappaṭicchādanatthaṃ bhūtagāmapātabyatā bhagavatā anuññātā, jīvitarakkhaṇatthañca sappadaṭṭhakāle anuññātaṃ, tasmā ‘‘api jīvitaṃ pariccajitabbaṃ, na ca rukkho vā chinditabbo’’tiādi na vattabbaṃ siyā, tasmā taṃ nidassanaṃ appamāṇaṃ, aṭṭhakathācariyo evettha pamāṇaṃ. Ettha panāyaṃ ācariyassa takko – ariyapuggalesupi sattā naggiyaṃ passitvā appasādaṃ katvā nirayūpagā bhavissanti , tathā sappā ca ḍaṃsitvā, tesaṃ pāpavimocanatthaṃ bhūtagāmapātabyatā anuññātā. Dānapatīnaṃ cittarakkhaṇatthaṃ paṭaggidānādi. Aññathā lokassa puññantarāyo, saṅghassa ca lābhantarāyo hoti. Vadhakassa pana cittahitakaraṇaṃ natthi, taṃ pana avītikkamaṃ, jīvitapariccajanaṃ passitvā vā ‘‘aho dukkaraṃ kata’’nti pasādameva labheyyunti attano na vaṭṭati, aññassa vaṭṭati. Aññathā titthiyānaṃ asaddhammasiddhiyāti. Gaṇṭhipade pana ‘‘jīvitatthāya rukkhaṃ chindantassa attasinehavasena chindanato akusalattā na vaṭṭati, aññassa vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Anekesu rukkhena otthatesu, opāte vā patitesu aññena aññassatthāya rukkhachedanādi kātuṃ vaṭṭati, kasmā? Paraparittāṇādhippāyatoti. Parittanti rakkhaṇaṃ, taṃ dassetuṃ ‘‘samantā bhūmitacchana’’ntiādi vuttaṃ.

191.Tīhi mārite pana visaṅketanti ettha tīsu ekena māritepi ‘‘khettameva otiṇṇattā pārājika’’nti vuttattā tayopi ekato hutvā mārenti ce, āpajjati, teneva vuttaṃ ‘‘paricchedabbhantare vā avisaṅketa’’nti. ‘‘Paricchedātikkame pana sabbattha visaṅketaṃ hotī’’ti vuttattā dvinnaṃ balaṃ gahetvā tatiyo ce māreti āpajjati viya dissati, vīmaṃsitabbaṃ. ‘‘Dve mārentū’’ti vutte ekena vā dvīhi vā mārite pārājikanti ‘‘dvinnaṃ pahārānaṃ maraṇe sati dve māritā nāma honti, asati ekova hoti, tasmā vijānitabba’’nti vadanti.

Tatiyapārājikavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Catutthapārājikaṃ

Vaggumudātīriyabhikkhuvatthuvaṇṇanā

193. Catutthe vaggu ca sā modayati ca satteti vaggumudā. ‘‘Vaggumadā’’tipi pāṭho, tassa vaggu ca sā pasannasuddhataraṅgasamiddhattā sukhumā cāti attho jīvitavaggutthanitā jīvitatthanti nīluppalantiādīsu viya. Madassāti ca bahukhajjabhojjapānādisamiddhā nadī chaṇadivasesūti nirutti veditabbā. Vaggu parisuddhāti lokena sammatāti kira attho. Bhāsito bhavissatīti pāṭhaseso.

194-5. Vaṇṇavā vaṇṇavanto vaṇṇavantānītipi sijjhati kira bahuvacanena. Yasmā indriyānaṃ ūnattaṃ, pūrattaṃ vā natthi, tasmā ‘‘abhiniviṭṭhokāsassa paripuṇṇattā’’ti vuttaṃ. Chaṭṭhassa abhiniviṭṭhokāso hadayavatthu. Catuiriyāpathacakke pākatindriye. Attano dahatīti attanā dahati, attanā paṭividdhaṃ katvā pavedetīti adhippāyo. Santanti vattamānaṃ. Gotrabhunoti gottamattaṃ anubhavattā nāmamattakamevāti attho.

Savibhaṅgasikkhāpadavaṇṇanā



“如何？”在这里，出于保护小屋的目的，佛陀允许了给予等行为，这个小屋是为了比丘的利益。因此，“为了保护比丘而不应适用于其他比丘”的说法在这里是不存在的。如果这样，若为遮盖不被切断的袈裟而被允许，且为了保护生命而在适当的时机被允许，因此“是否应放弃生命，树木是否应被砍伐”等等的说法不应成立，因此这是一种示范，不应被轻视，注释的老师在这里是标准。在这里，老师的推论是——即使是圣者，看到赤裸的众生也会感到不快而堕入地狱，此外，蛇被咬后，为了拯救它们，出于保护的目的被允许。对施主的心灵保护是给予等行为。否则，对世间有功德的障碍，对僧团也有利益的障碍。杀戮者的心灵并没有好处，然而他不应越界，看到生命的放弃会说“哎呀，做得真艰难”，这对自己不适用，对他人则适用。除此之外，异教徒的无信仰也会被认为是障碍。在注释中写道“为了生命而砍树的，因对自己有亲切感而砍树是不适用的，适用于他人”。
“三者被杀，但没有疑虑”，在这里，即使是用其中一人被杀，也说“因田地的缘故而堕入破戒”，因此如果三者一起被杀，就会堕入破戒，因此说“在限制的范围内或没有疑虑”。“超出限制时，到处都是疑虑”的说法是，抓住两者的力量，若第三者杀人则显得堕入破戒，需加以思考。“‘两者被杀’”的说法是指用一人或两人被杀，因而“在两者被杀时，若有两者被杀则称为被杀，若只有一人则称为一人，因此应加以了解”。
第三个破戒的描述已完成。
第四个破戒
关于“群体欢喜的比丘”的描述
在第四个中，群体欢喜，且生存的群体欢喜。“群体欢喜”的说法，因其群体欢喜而愉悦，因其清净的波浪而细腻，生存的群体上升，生命的意义如蓝色睡莲等。关于“愉悦”的说法，指的是多种食物、饮料等的适用性，能在六天的河流中被理解。群体的清净在世间被认可。
194-5. 关于颜色的说法，色彩的多样性，色彩的多样性等的说法也适用，因而用复数的形式。因为感官的不足或充足不存在，因此说“因被固定的空间而充实”。第六者的固定空间是心的所在。四种行路的车轮是常见的感官。因自身的灼热而灼烧，因自身的感知而被传播的意思。安宁是指正在进行的状态。因种族的缘故而称为种族，因经历的缘故而称为名字的意思。
关于分解的戒律的描述

197.Padabhājane ‘‘tisso vijjā’’ti vuttattā arūpāvacarajjhānāni paṭikkhittānīti ce? Na, tattheva ‘‘yaṃ ñāṇaṃ, taṃ dassanaṃ, yaṃ dassanaṃ, taṃ ñāṇa’’nti dassanapadena visesetvā vuttattā, tasmā eva aṭṭhakathāyaṃ ‘‘vijjāsīsena padabhājanaṃ vutta’’nti vuttaṃ. Dhuraṃ katvāti purimaṃ katvā.

Padabhājanīyavaṇṇanā



在脚本中说到"有三种明"，是否意味着无色界禅定被排斥了？不是的,在那里通过"什么是智慧,就是见,什么是见,就是智慧"的见解来说明,因此在注释中说"用'明'的词头来说明脚本"。"以重担为主"是指以前面的为主。
脚本的描述
provided by EasyChat

199. Anāgate uppajjanakarāgādīnaṃ kāraṇattā rāgādayova nimittaṃ nāma. Tissannañca vijjānaṃ aññataraṃ sandhāya ‘‘vijjānaṃ lābhīmhī’’ti bhaṇati, pārājikaṃ, na vatthuvijjādīnaṃ kilesanahānameva vuttaṃ, taṃkhaṇattā uttarimanussadhammappavatti na hotīti ce? Na, maggakiccadīpanato. Teneva ‘‘maggena vinā natthī’’tiādi vuttaṃ. Cittanti cittassa vigatanīvaraṇatāti attho. ‘‘Yāvañca vijjā anāgatā, tāva vipassanāñāṇassa lābhīmhī’ti vadanto yadi lokuttaraṃ sandhāya vadati, sopi ca tathā jānāti, pārājikameva lokuttarassapi taṃnāmattā’’ti vadanti. ‘‘Avisesenāpi vadato pārājikaṃ vuttanti lokuttaraṃ sandhāya vadato ‘pārājika’nti vattuṃ yujjati. Yathā kiṃ ‘vijjānaṃ lābhīmhī’ti bhaṇantopi pārājikamevā’ti vuttaṭṭhāne vatthuvijjādīnaṃ sambhavepi tāsaṃ anadhippetattā pārājikaṃ hoti, evamidhāpi. Na sakkā aññaṃ pamāṇaṃ kātunti attano guṇamārocetukāmo lokiyena sammissaṃ atthapaṭisambhidaṃ vadato pārājikanti pamāṇaṃ kātuṃ na sakkā, itarathā hotī’’ti aparehi vuttaṃ, ‘‘taṃ pubbāparaviruddhaṃ, tasmā vijjānidassanaṃ idha anidassanaṃ sāsane vatthuvijjādīnaṃ vijjāvidhānābhāvā. Bhagavatā vibhattakhettapade vā tesaṃ pariyāyavacanānaṃ anāmaṭṭhattā na sakkā aññaṃ pamāṇaṃ kātu’’nti likhitaṃ. ‘‘Paṭisambhidānaṃ lābhīmhī’ti vutte pariyāyena vuttattā thullaccayaṃ yutta’’nti vadanti, vicāretabbaṃ. Vīmaṃsitvā gahetabbanti ‘‘yo te vihāre vasatī’’tiādīhi saṃsandanato pariyāyavacanattā thullaccayaṃ vuttaṃ. ‘‘Nirodhasamāpattiṃ samāpajjāmī’ti vā ‘lābhīmhāhaṃ tassā’ti vā vadatopī’’ti vuttavacanampi ‘‘sace panassevaṃ hotī’’tiādivacanampi atthato ekameva, sopi hi attano visesaṃ ārocetumeva vadati. ‘‘Yo te vihāre vasatī’tiādīsu ahaṃ-vacanābhāvā pariyāyo yujjati, idha pana ‘lābhīmhāhaṃ tassā’ti attānaṃ niddisati, tasmā pārājikaṃ āpajjituṃ yuttaṃ viyā’’ti vadanti. ‘‘Mahāpaccariyādivacanaṃ uttarimanussadhammesu ekopi na hoti, tasmā pariyāyena vuttattā na hotī’’ti vadanti, suṭṭhu upaparikkhitabbaṃ. Phalasacchikiriyā-padato paṭṭhāya eva pāṭho gahetabbo, phalasacchikiriyāyapi ekekampi ekekaphalavasena pārājikaṃ veditabbaṃ.

Rāgassa pahānantiādittike kilesappahānameva vuttaṃ, taṃ pana yasmā maggena vinā natthi. Tatiyamaggena hi rāgadosānaṃ pahānaṃ, catutthena mohassa, tasmā ‘‘rāgo me pahīno’’tiādīni vadatopi pārājikaṃ. Rāgā cittaṃ vinīvaraṇatātiādittike lokuttarameva vuttaṃ, tasmā ‘‘rāgā me cittaṃ vinīvaraṇa’’ntiādīni vadato pārājikamevāti. Akuppadhammattāti keci uttaravihāravāsino. Kasmā na hotīti ce? ‘‘Iti jānāmi, iti passāmī’’ti vattamānavacaneneva mātikāyaṃ vuttattā. Yadi evaṃ padabhājane ‘‘samāpajjiṃ, samāpanno’’tiādinā vuttattā ‘‘atītattabhāve sotāpannomhī’’ti vadatopi hotūti ce? Na, aññathā atthasambhavato. Kathaṃ? Addhāpaccuppannavasena vattamānatā gahetabbāti ñāpanatthaṃ vuttaṃ, na atītattabhāvaṃ. Atītattabhāvo hi pariyāyena vuttattā ‘‘thullaccaya’’nti vuttanti ācariyā.



“未来的因缘如贪欲等”，因此贪欲等成为了标志。关于三种明，提到“有明的得者”，指的是破戒，而不是物质明等的烦恼的消除，是否因此在那一瞬间，超人法的表现不成立？不是的，这是因为道的职责。因此说“没有道就没有”，等的说法。心是指心的烦恼消除的意思。“只要明存在于未来，便是对见解的得者”，若是指超越世俗的，则他也知道，因此即使是破戒也是仅仅名义上的破戒。“即使是无差别的说法，破戒的说法也是指超越世俗的，因此说‘破戒’是合适的。就像说‘有明的得者’时，破戒也是如此”，在说的地方，物质明等的存在即使有，也因为不被所指而成为破戒，这在这里也是一样。无法以其他的标准来衡量，想要显露自己的优点，若是以世俗的方式说出意义的分辨，便无法以此作为标准，若不然就会有所不同，因此其他人说“这与前后相矛盾，因此在此处的明的见解是无见的，因佛陀所分解的田地的词语而无法以其他标准来衡量”。“当提到得解时，由于以同义词的方式提到，因此会被认为是重大过失”，应当进行思考。经过思考而应当把握，“谁在你那里居住”等等的说法，由于同义词的缘故而被认为是重大过失。“我将进入涅槃”或“我得到了”，即使说这些话，若是说“若是这样的话”，其意义是相同的，他也是在显露自己的特性。“在‘谁在你那里居住’等的说法中，因没有我字的存在，故此处的‘我得到了’是指自己，因此说破戒的事是合适的”。“关于大施的说法，在超人法中没有一个，因此以同义词的方式提到并不成立”，应当仔细思考。从果的实现开始，这里应当把握，关于果的实现也应当以各自的果来理解为破戒。
“关于贪欲的放弃”，指的是对烦恼的放弃，而这是因为没有道的缘故。通过第三道放弃贪欲的过失，通过第四道放弃无明的过失，因此说“贪欲被我放弃”等等的说法也是破戒。贪欲是指心的烦恼消除的意思，因此说“贪欲使我心烦恼”等等的说法也是破戒。对于不动的法则，有些是住在超人境界的人。若问为何不成立？因为在此处以“我知道，我见到”的话语为基础而被提到。若如此，在脚本中提到“我进入了，我已到达”等说法，“我在过去的状态中是入流者”也可以成立吗？不是的，因其他意义的存在。如何呢？是因为应当把握现前的状态，而非过去的状态。过去的状态因同义词的缘故而被称为“重大过失”，这是老师所说的。

200.‘‘Sacepi na hoti, pārājikamevā’’ti aṭṭhānaparikappavasena vuttaṃ kira. ‘‘Iti vācā tivaṅgikā’’ti vakkhati. Natthetanti purime sati pacchimassābhāvā samāpajjiṃ, samāpannoti imesaṃ kiñcāpi atthato kālaviseso natthi, vacanaviseso pana atthi eva.

207.Ukkheṭitoti uttāsito. Khiṭa utrāsane.

Suddhikavārakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Vattukāmavārakathāvaṇṇanā

Viññattipatheti vijānanaṭṭhāne, tena ‘‘viññattipathamatikkamitvā ṭhito bhikkhu dibbāya sotadhātuyā sutvā jānāti, na pārājikanti dīpetī’’ti vuttaṃ. Jhānaṃ kira samāpajjinti ettha so ce ‘‘esa bhikkhu attano guṇadīpanādhippāyena evaṃ vadatī’’ti jānāti, pārājikameva. Aññathā jānātīti ce? Pārājikacchāyā na dissatīti ācariyo.

Vattukāmavārakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Anāpattibhedakathāvaṇṇanā

Anullapanādhippāyoti yadi ullapanādhippāyo bhaveyya, dukkaṭamevāti apare. ‘‘Taṃ parato ‘nāvuso, sakkā puthujjanena adhivāsetu’nti vatthunā saṃsanditvā gahetabba’’nti vuttaṃ.

Padabhājanīyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Vinītavatthuvaṇṇanā

225-6. Dukkara āgāra āvaṭakāma abhirativatthūsu ‘‘yadi ullapanādhippāyo bhaveyya, pārājika’’nti vadanti, kāraṇaṃ pana duddasaṃ, thullaccayaṃ vuttaṃ viya, vīmaṃsitabbaṃ. Yānena vā iddhiyā vā gacchantopi pārājikaṃ nāpajjatīti padasā gamanavaseneva katikāya katāya yujjati. ‘‘Apubbaṃacarimaṃ gacchantoti hatthapāsaṃ avijahitvā aññamaññassa hatthaṃ gaṇhanto viya gacchanto’’ti vuttaṃ. Uṭṭhetha etha gacchāmāti evaṃ sahagamane pubbāparā gacchantopi nāpajjatīti ācariyassa takko. Vasantassāti tathā vasanto ce upāsakena dissati, pārājiko hoti. ‘‘Rattiṃ vasitvā gacchanto na pārājiko’’ti vuttaṃ. Nānāverajjakāti nānājanapadavāsino. Saṅghalābhoti yathāvuḍḍhaṃ attano pāpuṇanakoṭṭhāso.

228.Idhāti ‘‘ko nu kho’’tiādinā vutte pañhākamme. Dhammadhātu sabbaññutaññāṇaṃ.

232.Nauppaṭipāṭiyāti na sīhokkantavasena anussari. Tasmā antarābhavabhūtā ekā eva jātīti paṭivijjhatīti attho.

Nigamanavaṇṇanā

233.Catuvīsatīti ettha mātughātakapitughātakaarahantaghātakā tatiyapārājikaṃ āpannā. Bhikkhunidūsako, lambiādayo ca cattāro paṭhamapārājikaṃ āpannā evāti katvā kuto catuvīsatīti ce? Na, adhippāyājānanato. Mātughātakādayo hi cattāro idhānupasampannā eva adhippetā, lambiādayo cattāro kiñcāpi paṭhamapārājikena saṅgahitā, yasmā ekena pariyāyena methunadhammapaṭisevino na honti, tasmā visuṃ vuttā. ‘‘Ekakammaṃ ekuddeso samasikkhatā’’ti evaṃ vuttasaṃvāsassa abhabbatāmattaṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘yathā pure tathā pacchā’’ti. Aññathā nesaṃ samaññāyapaṭiññāyabhikkhubhāvopi natthīti āpajjati.

Catutthapārājikavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pārājikakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Saṅghādisesakaṇḍo

1. Sukkavissaṭṭhisikkhāpadavaṇṇanā



"即使不成立,也是破戒"是根据不可能的假设而说的。"如此说来是三支的"，他将说。"不存在"是指前者存在,后者不存在。"我进入了,我已到达"等,虽然在意义上没有时间差异,但在词语上确实存在差异。
"被驱逐"是指被恐吓。"恐怖"是指驱逐。
纯净的部分的描述已完成。
关于想要说的部分的描述
在"意识的道"中,通过这个"超越意识的道而站立的比丘,通过天耳界而听知,不是破戒"。他好像进入了禅定,若"这位比丘是出于显示自己的优点的意图而这样说"的话,就是破戒。若是"以其他方式知道"呢?老师说,没有破戒的阴影。
关于想要说的部分的描述已完成。
关于无过失的区别的描述
"有意图说话"的话,其他人说只是恶行。"后来通过'朋友,凡夫也能忍受'的对象来把握"被说。
脚本的描述已完成。
关于受教导的事物的描述
225-6. 在"家庭、追求、喜悦的对象"中说,"如果有意图说话,就是破戒",但原因难以理解,似乎像是说重大过失一样,需要思考。即使以乘具或神通前往,也不会堕入破戒,只是依靠步行的方式而达成协议是合适的。"如'去往未曾去过的地方'一样,不离手臂的范围而牵着对方的手前行"被说。"起来,让我们去"这样共同前行,前后走也不会堕入破戒,这是老师的推论。"如果在居住时被信众看到"就是破戒。"夜间居住后前行不是破戒"被说。"来自不同地方"指的是来自不同地方的人。"僧团的利益"是指按照资格获得自己的份额。
"在这里"是指在提出问题的工作中。法界是一切智智。
"不是依次"是指不是像狮子一样回忆。因此,理解为中阴身状态只有一个生。
总结的描述
"二十四"中,包括杀母亲、杀父亲、杀阿罗汉的三种破戒。污染比丘尼,拉比等四人犯第一破戒。为什么是二十四呢?是因为理解了意图。这里指的是未受具足戒的杀母亲等四人,拉比等四人虽然被第一破戒包括在内,但由于以一种方式不是行淫者,因此单独说明。"一个行为,一个教授,同等学习"这样说的不可能性,是指"如前所说,后来也是如此"。否则,他们的同名和承认的比丘身份也不存在。
第四破戒的描述已完成。
破戒品的描述已完成。
僧残品
遗精戒的描述

235. ‘‘Okkamantāna’’nti pāṭho. Etthāha – ‘‘yo pana bhikkhū’’ti kārako idha kasmā na niddiṭṭhoti? Abhi-niddesena imassa sāpekkhābhāvadassanatthaṃ. Kathaṃ? Kaṇḍuvanādiadhippāyacetanāvasena cetentassa kaṇḍuvanādiupakkamena upakkamantassa, methunarāgavasena ūruādīsu dukkaṭavatthūsu, vaṇādīsu thullaccayavatthūsu ca upakkamantassa sukkavissaṭṭhiyā satipi na saṅghādiseso. Mocanassādasaṅkhātādhippāyāpekkhāva sukkavissaṭṭhi sati upakkame, na aññathā ‘‘anāpatti na mocanādhippāyassā’’ti vacanato. Tasmā tadatthadassanatthaṃ idha kārako na niddiṭṭho, aññathā ‘‘yo pana bhikkhu sañcetanikaṃ sukkavissaṭṭhiṃ āpajjeyyā’’ti kārake niddiṭṭhe ‘‘ceteti na upakkamati muccati, anāpattī’’ti vuttavacanavirodho. ‘‘Sañcetanikāya sukkavissaṭṭhiyā aññatra supinantā’’ti bhumme niddiṭṭhepi sova virodho āpajjati, tasmā tadubhayavacanakkamaṃ avatvā ‘‘sañcetanikā sukkavissaṭṭhi aññatra supinantā’’ti vuttaṃ. Tattha nimittatthe bhummavacanābhāvato hetutthaniyamo na kato hoti. Tasmiṃ akate sañcetanikā sukkavissaṭṭhi aññatra supinantā saṅghādisesāpatti, upakkame asati anāpattīti ayamattho dīpitoti veditabbaṃ.

236-

“降落的地方”是指文本。在这里说：“如果说‘谁是比丘’的话，为什么在这里没有提到呢？”是为了通过详细说明来显示其依赖性。如何呢？根据对可达性及意图的理解，若因思维而达到，因欲望而在大腿等部位的过失之处，因贪欲而在色相等的重大过失之处达到，虽然有纯净的遗精，仍然没有僧团的余留。若是解脱的意图依赖于纯净的遗精的存在而达到，而不是其他的，故此说“没有过失的解脱意图”。因此在此处为了说明那个目的，因而没有提到谁是因；否则，“如果比丘犯了有意的纯净遗精”则在提到因时说“思维而不达到，解脱，没有过失”则是相互矛盾。“有意的纯净遗精在梦中”即使在地面上被提到，也会引起矛盾，因此说“有意的纯净遗精在梦之外”。在此处，因是指地面上没有被提到的缘故，因此因果的关系并没有建立。在那未被提到的情况下，有意的纯净遗精在梦之外是僧团余留的过失，若没有达到则没有过失，这个意思应当被理解为显而易见。
236-

7.Sañcetanikāti ettha paṭhamaviggahena upasaggassa sātthakatā dassitā, dutiyena ikapaccayassa. Vātapittasemharuhirādiāsayabhedatoti attho. Dhātūti ettha ‘‘pathavīdhātuādayo catasso, cakkhudhātuādayo vā aṭṭhārasā’’ti gaṇṭhipade likhitaṃ. Vatthisīsanti vatthipuṭassa sīsaṃ. ‘‘Aṅgajātassa mūlaṃ adhippetaṃ, na aggasīsa’’nti vadanti. Tathevāti ‘‘nimitte upakkamato’’tiādiṃ gaṇhāti. Tato muccitvāti ‘‘na sakalakāyato, tasmā pana ṭhānā cutamatte hotū’’ti gaṇṭhipade likhitaṃ. ‘‘Dakasotaṃ otiṇṇamatte’’ti iminā na sametīti ce ? Tato dakasotorohaṇañcetthātiādi vuccati. Tassattho – nimitte upakkamaṃ katvā sukkaṃ ṭhānā cāvetvā puna vippaṭisāravasena dakasotorohaṇaṃ nivāretuṃ adhivāsemīti. Tato bahi nikkhamante adhivāsetuṃ na sakkā, tathāpi adhivāsanādhippāyena adhivāsetvā antarā dakasotato uddhaṃ nivāretuṃ asakkuṇeyyatāya ‘‘anikkhante vā’’ti vuttaṃ. Kasmā? Ṭhānā cutañhi avassaṃ dakasotaṃ otaratīti aṭṭhakathādhippāyo gaṇṭhipadādhippāyena sameti. Tato muccitvāti sakaṭṭhānato. Sakasarīrato hi bahi nikkhantameva hoti, tato ‘‘bahi nikkhante vā anikkhante vā’’ti vacanaṃ virujjheyya. Yasmā pana tamhā tamhā sarīrapadesā cutaṃ avassaṃ dakasotaṃ otarati, tasmā vuttaṃ ‘‘dakasotaṃ otiṇṇamatte’’ti, iminā ca āpattiyā pākaṭakālaṃ dasseti, kiṃ vuttaṃ hoti? Mocanassādena nimitte upakkamato sukkaṃ bahutarampi sarīrapadesā cutaṃ tattha tattha laggāvasesaṃ yattakaṃ ekā khuddakamakkhikā piveyya, tattake dakasotaṃ otiṇṇamatte saṅghādisesāpatti. Vuttañhi kaṅkhāvitaraṇiyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. sukkavissaṭṭhisikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘dakasotaṃ anotiṇṇepi saṅghādiseso’’tiādi. Tattakassa bahi nikkhamanaṃ asallakkhento ‘‘ceteti upakkamati na muccati, āpatti thullaccayassā’’ti vacanato thullaccayanti saññāya desentopi na muccati, passāvampi vaṇṇataṃ passitvā vatthikosagatassa picchilatāya vā ñatvā saṅghādisesato vuṭṭhātabbaṃ. Ayamettha tatiyattheravāde yutti. Sabbācariyā ime eva tayo therā, tesampi dakasotorohaṇaṃ nimitte upakkamananti ayaṃ dutiyo vinicchayo sādhāraṇato ettha, evaṃ upatissatthero vadati kira.


在这里,"有意的"是通过第一个解释来显示前缀的意义,第二个是为了显示单数后缀。意思是风、胆汁、痰、血等成分的差异。"元素"在注释中写道"地界等四个,或者是十八个眼界等"。"尿道的头部"指尿道口的头部。"被认为是肢体的根部,而不是顶部"。"同样地"是指"在标志上达到"等。"从那里解脱"在注释中写道"不是从全身,而是从那个地方一离开就成立"。"一旦进入尿道"这个不一致吗？这里说的是"从那里进入尿道"的意思。也就是说,在标志上达到后,使精液离开那个地方,然后再通过后悔而阻止进入尿道。但是一旦出来,就无法忍受,即使是有意忍受,也无法在中途阻止进入尿道,因此说"无论是否出来"。为什么呢？因为注释的意思是,一旦离开那个地方,一定会进入尿道。"从那里解脱"是指从本来的地方。因为从自己的身体出来,因此说"无论是否出来"的话语就矛盾了。但是,因为从身体的各个部位离开的话,一定会进入尿道,因此说"一旦进入尿道"，这表明了犯戒的时间。也就是说,因为欲望而在标志上达到后,无论有多少从身体各处离开的精液,只要进入尿道的量相当于一只小苍蝇所能喝的,就会犯僧团余留的过失。在《疑惑清净论》中说"即使没有进入尿道,也是僧团余留"。即使认为没有解脱,认为是重大过失,也没有解脱,看到尿的颜色或因尿道口的湿滑而知道,也应该从僧团余留中解脱。这是第三位长老的观点。所有的老师都认为这三位长老是如此,他们也认为进入尿道是在标志上达到,这是这里的第二个判断,这似乎是乌帕提萨长老所说的。


Ṭhānā cutañhi avassaṃ dakasotaṃ otaratīti katvā ‘‘ṭhānā cāvanamattenevettha āpatti veditabbā’’ti vuttaṃ. Dakasotaṃ otiṇṇe eva āpatti. Sukkassa hi sakalaṃ sarīraṃ ṭhānaṃ, anotiṇṇe ṭhānā cutaṃ nāma na hotīti vīmaṃsitabbaṃ. Ābhidhammikattā therassa ‘‘sukkavissaṭṭhi nāma rāgasamuṭṭhānā hotī’’ti (kathā. aṭṭha. 307) kathāvatthuṭṭhakathāyaṃ vuttattā sambhavo cittasamuṭṭhāno, ‘‘taṃ asuciṃ ekadesaṃ mukhena aggahesi, ekadesaṃ aṅgajāte pakkhipī’’ti (pārā. 503) vacanato utusamuṭṭhāno ca dissati, so ca kho avītarāgasseva ‘‘aṭṭhānametaṃ, bhikkhave, anavakāso yaṃ arahato asuci mucceyyā’’ti (mahāva. 353; kathā. 313) vacanato. Parūpāhāraṭṭhakathāyaṃ ‘‘atthi tassa āsayoti tassa sukkassa uccārapassāvānaṃ viya patiṭṭhānokāso atthī’’ti (kathā. aṭṭha. 309) canato tassa āsayoti siddhaṃ. Pākatikacittasamuṭṭhānarūpaṃ viya asaṃsaṭṭhattā, nikkhamanato ca ‘‘vatthisīsaṃ, kaṭi, kāyo’’ti tidhā sukkassa ṭhānaṃ pakappenti ācariyā. Sappavisaṃ viya taṃ daṭṭhabbaṃ, na ca visassa ṭhānaniyamo, kodhavasena phusantassa hoti, evamassa na ca ṭhānaniyamo, rāgavasena upakkamantassa hotīti takko.

Khobhakaraṇapaccayo nāma bhesajjasenāsanāhārādipaccayo. Saṃsaggabhedatopīti etesu dvīhipi tīhipi. Pahīnavipallāsattāti ettha yaṃ kiñci supinantena sekkhaputhujjanā passanti, taṃ sabbaṃ vipallatthaṃ abhūtamevāti āpajjati. Tato ‘‘yaṃ pana pubbanimittato passati. Taṃ ekantasaccameva hotī’’ti idaṃ virujjhati, tasmā na visayaṃ sandhāya vuttaṃ. So hi sacco vā hoti, aliko vāti katvā tañce sandhāya vuttaṃ siyā, ‘‘asekkhā pahīnavipallāsattā saccameva passanti, nāsacca’’nti vattabbaṃ siyā. Kintu dassanaṃ sandhāya vuttaṃ. Tañhi abhūtaṃ, apassantopi hi passanto viya asuṇantopi suṇanto viya amunantopi munanto viya hoti. Saccampi vipassatīti no takkoti ācariyo. Taṃ rūpanimittādiārammaṇaṃ na hoti, āgantukapaccuppannaṃ rūpanimittādiārammaṇaṃ sandhāya vuttaṃ. Kammanimittagatinimittabhūtāni hi rūpanimittādīni bhavaṅgassa ārammaṇāni honti eva. Tattha kammanimittamatītameva, gatinimittaṃ thokaṃ kālaṃ paccuppannaṃ siyā.

Īdisānīti paccakkhato anubhūtapubbaparikappitāgantukapaccuppannarūpanimittādiārammaṇāni, rāgādisampayuttāni cāti attho. Makkaṭassa niddā lahuparivattā hoti. So hi rukkhasākhato patanabhayā abhikkhaṇaṃ ummīlati ca supati ca. Manussā kiñcāpi punappunaṃ ummīlanti subyattataraṃ paṭibuddhā viya passanti, atha kho paṭibuddhānaṃ punappunaṃ bhavaṅgotaraṇaṃ viya supinakālepi tesaṃ bhavaṅgotaraṇaṃ hoti, yena ‘‘supatī’’ti vuccati. ‘‘Bhavaṅgacittena hi supatī’’ti vacanato bhavaṅgotaraṇaṃ karajakāyassa nirussāhasantabhāvūpanissayattā ‘‘niddā’’ti vuccati. Sā karajakāyassa dubbalabhāvena supinadassanakāle bhavaṅgato uttaraṇe satipi nirussāhasantabhāvappattiyā ‘‘pavattatī’’ti ca vuccati, yato sattā ‘‘paṭibuddhā’’ti na vuccanti, karajakāyassa nirussāhasantasabhāvappattito ca tannissitaṃ hadayavatthu na suppasannaṃ hoti, tato tannissitāpi cittappavatti asuppasannavaṭṭinissitadīpappabhā viya. Teneva aṭṭhakathāyaṃ ‘‘svāyaṃ dubbalavatthukattā cetanāya paṭisandhiṃ ākaḍḍhituṃ asamattho’’tiādi vuttaṃ.


从"一旦离开那个地方,一定会进入尿道"这里得出"仅仅从那个地方移动就应该认为是过失"的说法。只要进入尿道就是过失。因为全身都是的所在地,如果没有进入,从那个地方移动也不能称为过失。由于长老是阿毗达摩学者,在《论事》注释中说"遗精是由贪欲生起的"，从"他用口吸取了一部分不洁,另一部分投入肢体"的说法可知是由于身体状态生起的,而且根据"这是不可能的,比丘,一个阿罗汉不会有不洁流出"的说法,是只有未解脱贪欲者才会发生。在《饮食注释》中说"它有自己的所在地,就像它的大小便一样有一个安放的地方"，因此它有自己的所在地是成立的。就像普通心生起的形式一样,因为没有掺杂,从流出的"尿道口、腰部、身体"三处来安立的所在地。应该像毒蛇一样看待它,但并不是所在地的固定性,而是由于愤怒而接触时会发生,同样地它也没有所在地的固定性,而是由于贪欲而达到时会发生。
引起动荡的因缘,指药物、居所、食物等等的因缘。也是由于接触的差异。因为已经放弃颠倒,所以无论凡夫圣者梦中看到什么,都是颠倒的、不真实的。因此,"但是从前兆看到的,那一定是真实的"这就矛盾了,所以不是指对象。因为它要么是真实的,要么是虚假的,如果是指这个,那么"已经放弃颠倒的无学者看到的一定是真实的,不是真实的"就应该说。但是是指见到。因为它是不真实的,即使不见,也像见一样,即使不闻,也像闻一样,即使不思,也像思一样。老师说,即使是真实的,也不是推论。那不是色的对象等,而是突然出现的现在的色的对象等。因为业相、趣相等都是有情的意识流的对象。其中,业相是过去的,趣相可能是短暂的现在的。
这样的,指直接以前经历过的突然出现的现在的色的对象等,以及与贪欲等相应的。猴子的睡眠是容易转变的。因为它害怕从树枝上掉下来,所以经常睁开眼睛睡觉。人虽然也经常睁开眼睛,但比较清醒地看到,就像醒来一样,但在睡眠期间,就像他们的意识流不断进入意识流一样,所以说"他在睡觉"。因为"他用意识流在睡觉"的说法,睡眠是因为身体的无力和安静而被称为"睡眠"。在梦见的时候,虽然从意识流中升起,但由于身体无力和安静的状态而被称为"发生"。因此,众生不被称为"醒来",因为身体无力和安静的状态,依赖于它的心脏也不太清晰,因此依赖于它的心理活动也像依赖于不太清晰的灯光一样。因此,注释中说"由于身体基础的薄弱,无法拉动意识的重生"等。


Gaṇṭhipade pana ‘‘dubbalavatthukattāti supine upaṭṭhitaṃ nimittampi dubbala’’nti likhitaṃ. Taṃ anekatthaṃ sabbampi nimittaṃ hoti, na ca dubbalārammaṇavatthukattā cetanā, tāya cittappavatti dubbalā atītānāgatārammaṇāya, paññattārammaṇāya vā adubbalattā, avatthukāya dubbalabhāvo na yujjati cetanāya avatthukāya bhāvanāpabhāvāyātirekabalasabbhāvato. Bhāvanābalasamappitañhi cittaṃ arūpampi samānaṃ atibhāriyampi karajakāyaṃ gahetvā ekacittakkhaṇeneva brahmalokaṃ pāpetvā ṭhapeti. Tappaṭibhāgaṃ anappitampi kāmāvacaracittaṃ karajakāyaṃ ākāse laṅghanasamatthaṃ karoti, pagevetaraṃ. Kiṃ panettha taṃ anumānakāraṇaṃ, yena cittasseva ānubhāvoti paññāyeyya cittānubhāvena vā laddhāsevanādikiriyāvisesanibbattidassanato, tasmā dubbalavatthukattāti dubbalahadayavatthukattāti ācariyassa takko. Attano mandatikkhākārena tannissitassa cittassa mandatikkhabhāvanipphādanasamatthañce, hadayavatthu cakkhusotādivatthu viya indriyaṃ bhaveyya, na cetaṃ indriyaṃ. Yato dhammasaṅgahe upādāyarūpapāḷiyaṃ uddesārahaṃ na jātaṃ. Anindriyattā hi taṃ kāyindriyassa anantaraṃ na uddiṭṭhaṃ, vatthurūpattā ca avatthurūpassa jīvitindriyassa anantarampi na uddiṭṭhaṃ, tasmā yaṃ vuttaṃ ‘‘tassa asuppasannattā tannissitā ca cittappavatti asuppasannā hotī’’ti, taṃ na siddhanti ce? Siddhameva anindriyānampi sappāyāsappāyautuāhārādīnaṃ paccayānaṃ samāyogato, cittappavattiyā vikāradassanato, paccakkhattā ca. Yasmā appaṭibuddhopi paṭibuddhaṃ viya attānaṃ maññatīti. Ettāvatā karajakāyassa nirussāhasantabhāvākāraviseso niddā nāma. Sā cittassa bhavaṅgotaraṇākāravisesena hoti, tāya samannāgato satto bhavaṅgato uttiṇṇo supinaṃ passati, so ‘‘kapimiddhapareto’’ti vuccati, so sutto appaṭibuddho hotīti ayamattho sādhito hoti.

Yasmā bhavaṅgavāranirantaratāya accantasutto nāma hoti, tasmā ‘‘yadi tāva sutto passati, abhidhammavirodho āpajjatī’’tiādi vuttaṃ. Yasmā pana niddākkhaṇe na paṭibuddho nāma hoti, tasmā ‘‘atha paṭibuddho passati, vinayavirodho’’tiādi vuttaṃ, yasmā ca akhīṇaniddo, anotiṇṇabhavaṅgo ca atthi, tasmā ‘‘kapimiddhapareto passatī’’ti vuttaṃ. Aññathā ayaṃ neva sutto na paṭibuddho, attanā taṃ niddaṃ anokkanto āpajjeyya. Ettāvatā ca abhidhammo, vinayo, nāgasenattheravacanaṃ yutti cāti sabbaṃ aññamaññasaṃsanditaṃ hoti. Tattha kapimiddhaparetoti bhavaṅgato uttiṇṇaniddāpareto. Sā hi idha kapimiddhaṃ nāma. ‘‘Tattha katamaṃ middhaṃ? Yā kāyassa akalyatā akammaññatā…pe… supanaṃ, idaṃ vuccati middha’’nti (dha. sa. 1163) evamāgataṃ. Idañhi arūpaṃ, imassa phalabhūto karajakāyassa akalyatā’pacalāyikāsupi niddāviseso kāraṇopacārena ‘‘kapimiddha’’nti pavuccati. Yañceva ‘‘kapimiddhapareto kho, mahārāja, supinaṃ passatī’’ti (mi. pa. 5.

在注释中写道"由于身体基础的薄弱,连梦中出现的标志也是薄弱的"。这是多义的,所有的标志都是如此,但不是因为对象基础的薄弱,而是因为心理活动的薄弱。过去和未来的对象或概念的对象并不薄弱,没有基础的薄弱也不合适,因为没有基础的心理活动也有强大的修习力。因为被修习力充满的心,即使是无色,也能承担沉重的身体,在一个心刹那间就能到达梵天界。相反,即使没有被充满的欲界心,也能使身体在空中跳跃,更不用说其他的了。那么,这里有什么推论的原因,使心的威力显而易见呢?是因为看到心的威力所产生的特殊行为,还是因为通过修习等获得的。因此,老师的推论是"由于身体基础的薄弱"。如果依靠自己的迟钝和敏捷,能够产生依赖于它的心的迟钝和敏捷,那么身体基础就像眼根等根一样,但它不是根。因为在法聚中,在所造色的章节中没有被列举。由于不是根,所以在身根之后没有被列举,由于是所依色,所以在无所依色的命根之后也没有被列举,因此所说的"由于它不太清晰,依赖于它的心理活动也不太清晰"是成立的吗?即使对于无根的,由于适当和不适当的时节、饮食等因缘的结合,也是成立的,因为可以看到心理活动的变化,也是直接可知的。因为即使不醒来,也会认为自己像醒来一样。
由于意识流的连续性,所以完全睡眠被称为"睡眠"。因此说"如果睡着时看到,就会违背阿毗达摩"等。但是,在睡眠时刻,不称为"醒来",因此说"如果醒着看到,就违背律仪"等。但是,由于没有完全睡眠,意识流也没有完全进入,所以说"被猴子的睡眠所困扰"。否则,他既不是睡着,也不是醒着,自己也不会进入那种睡眠。到此为止,阿毗达摩、律仪、那伽塞那长老的说法和推论都是相互关联的。
在这里,"被猴子的睡眠所困扰"是指从意识流中升起的睡眠。这里所说的"猴子的睡眠"就是这个。"什么是睡眠?身体的不健康、不适用...乃至梦境,这就是所谓的睡眠"这样说过。这是无色的,这个导致有色身体的不健康、不安定的睡眠,用因缘说法称为"猴子的睡眠"。就像"被猴子的睡眠所困扰的人,大王,看到梦境"这样说的

3.5 thokaṃ visadisaṃ) vuttanti.

Yaṃtaṃ āpattivuṭṭhānanti ettha yena vinayakammena tato vuṭṭhānaṃ hoti, taṃ idha āpattivuṭṭhānaṃ nāma. Avayave samūhavohārena vāti ettha sākhacchedako rukkhacchedakoti vuccatītiādi nidassanaṃ, vedanākkhandhādi ruḷhīsaddassa nidassanaṃ. Na ca mayāti vīmaṃsanapadassa tassa kiriyaṃ sandhāya, mocane ca sanniṭṭhānaṃ sandhāya muccanapakatiyā cāti vuttaṃ.

240.Gehanti pañcakāmaguṇā. Vanabhaṅgiyanti pābhatikaṃ. Sampayuttasukhavedanāmukhena rāgova ‘‘assādo’’ti vutto. Supantassa cāti idaṃ kapimiddhapareto viya bhavaṅgasantatiṃ avicchinditvā supantaṃ sandhāya vuttanti, vīmaṃsitabbaṃ. Jagganatthāyāti sodhanatthāya.

266. ‘‘Dārudhītalikalepacittānaṃ aṅgajātapaṭinijjhānepi dukkaṭa’’nti vadanti. ‘‘Uppanne pariḷāhe mocanarāgajo’’ti likhanti. Vālikāya vā ‘‘hatthikāmaṃ nassatī’’ti ettha viya ‘‘āpatti tva’’nti sabbattha pāṭho. ‘‘Ehi me tvaṃ, āvuso sāmaṇera, aṅgajātaṃ gaṇhāhī’’ti āgatattā ‘‘vacīkamma’’ntipi vattuṃ yuttaṃ viya dissati. Evaṃ sante aññaṃ ‘‘evaṃ karohī’’ti āṇattiyāpi āpatti siyāti saṅkaraṃ hoti. Tasmā na vuttanti gahetabbanti keci.

267. ‘‘Pupphāvaliyaṃ sāsavaḷiya’’nti duvidho kira.

Sukkavissaṭṭhisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Kāyasaṃsaggasikkhāpadavaṇṇanā



3.5 "一点点不同"这样说。
在这里,"从过失中解脱"指的是通过什么律仪行为从中解脱。在这里,用整体来指称部分,如"砍断树枝的人"等是例子,"受蕴"等成熟语的例子。"不是我"是指考虑那个动作,在解脱和决定中都说是自然的解脱。
"家"指五欲。"破坏丛林"指乞食。以与乐受相应的贪欲说成"乐"。"以及睡眠的人"这是指像被猴子的睡眠所困扰一样,不断意识流而睡眠的人,需要考虑。"为了觉醒"是为了净化。
有人说"对雕刻、涂抹心的肢体也是恶行"。他们写道"当生起燃烧时,是由于解脱的贪欲"。就像"沙子会毁坏大象的欲望"一样,这里处处都有"过失"的读法。"来吧,朋友沙弥,拿起肢体"这样来看,似乎也可以说是"语业"。如果是这样,对于别人说"这样做"的命令,也会有过失,会有混乱。因此,有人说不应该被接受。
据说"花环"有两种:有漏和无漏。
遗精戒的描述完成。
身触戒的描述

270. ‘‘Otiṇṇo’’ti imināssa sevanādhippāyatā dassitā. ‘‘Vipariṇatena cittena mātugāmena saddhi’’nti imināssa vāyāmo dassito. ‘‘Saddhi’’nti hi padaṃ saṃyogaṃ dīpeti, so ca payogo samāgamo allīyanaṃ. Kena cittena? Vipariṇatena cittena, na pattapaṭiggahaṇādhippāyādināti adhippāyo. ‘‘Kāyasaṃsaggaṃ samāpajjeyyā’’ti imināssa vāyamato phassapaṭivijānanā dassitā hoti. Vāyamitvā phassaṃ paṭivijānanto hi samāpajjati nāma. Evamassa tivaṅgasampatti dassitā hoti. Atha vā otiṇṇo. Kena? Vipariṇatena cittena yakkhādinā satto viya. Upayogatthe vā etaṃ karaṇavacanaṃ. Otiṇṇo vipariṇataṃ cittaṃ kūpādiṃ viya satto. Atha vā ‘‘rāgato uttiṇṇo bhavissāmī’’ti bhikkhubhāvaṃ upagato, tato uttiṇṇādhippāyato vipariṇatena cittena hetubhūtena tameva rāgaṃ otiṇṇo. Mātugāmena attano samīpaṃ āgatena, attanā upagatena vā. Etena mātugāmassa sārattatā vā hotu virattatā vā, sā idha appamāṇā, na bhikkhunīnaṃ kāyasaṃsagge viya ubhinnaṃ sārattatāya payojanaṃ atthi.

Kāyasaṃsagganti ubhinnaṃ kāyānaṃ sampayogaṃ. Padabhājane pana ‘‘samāpajjeyyāti ajjhācāro vuccatī’’ti vuttaṃ, taṃ samāpajjanaṃ sandhāya, na kāyasaṃsaggaṃ. Kāyasaṃsaggassa samāpajjanā hi ‘‘ajjhācāro’’ti vuccati. Aṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘yo so kāyasaṃsaggo nāma, so atthato ajjhācāro hotī’’ti vuttaṃ, taṃ parato pāḷiyaṃ ‘‘sevanādhippāyo, na ca kāyena vāyamati, phassaṃ paṭivijānāti, anāpattī’’ti (pārā. 279) vuttalakkhaṇena virujjhatīti. Phassapaṭivijānanāya hi saṃsaggo dīpito. So ce ajjhācāro hoti, kathaṃ anāpatti hotīti. Suvuttametaṃ, kintu ‘‘kāyasaṃsaggaṃ samāpajjeyyā’’ti padaṃ uddharitvā ‘‘ajjhācāro vuccatī’’ti ubhinnampi padānaṃ sāmaññabhājanīyattā, samāpajjitabbābhāve samāpajjanābhāvena ‘‘so atthato ajjhācāro hotī’’ti vuttaṃ siyā.

‘‘Hatthaggāhaṃ vā’’ti ettha hatthena sabbopi upādinnako kāyo saṅgahito, na bhinnasantāno tappaṭibaddho hatthālaṅkārādi. Veṇiggahaṇena anupādinnako abhinnasantāno kesalomanakhadantādiko kammapaccayautusamuṭṭhāno gahitoti veditabbaṃ. Tenevāha aṭṭhakathāyaṃ ‘‘anupādinnakenapi kenaci kesādinā upādinnakaṃ vā anupādinnakaṃ vā phusantopi saṅghādisesaṃ āpajjatiyevā’’ti (pārā. aṭṭha. 

"进入"这个词表示了他的意图是修习。"心变异的与女人在一起"这表示了他的努力。"在一起"这个词表示结合,这种用法是指接触。用什么心呢?是变异的心,不是为了接受钵等的意图。"与身体接触"这表示了他觉知接触。因为努力并觉知接触,才称为进入。这样就显示了他的三支成就。或者说,他"进入"。用什么?像被鬼魂等附身一样,用变异的心。或者是宾格用法。他像掉进坑等一样,被变异的心"进入"。或者说,他"为了从贪欲中解脱而成为比丘",从这个意图出发,被导致的变异的心"进入"了那个贪欲。与女人接近自己或自己接近她。这里女人的喜欢或厌恶是无限的,不像比丘尼身体接触那样,双方都有喜欢的目的。
"身体接触"指双方身体的接触。但在脚本中说"进入就是邪淫",这是指进入,而不是身体接触。因为身体接触被称为"邪淫"。但在注释中说"所谓身体接触,实际上就是邪淫",这与后来经文中说"有意图修习,但不用身体努力,只是觉知接触,没有过失"相矛盾。因为觉知接触就是接触。如果是邪淫,怎么会没有过失呢?这说得很好,但是从"进入身体接触"这个词中提取出"就是邪淫",是因为两个词都有共同性,在没有进入的情况下,由于没有进入,说"实际上就是邪淫"。
"或用手抓"这里,手包括了所有取用的身体,不是分离的身体附属物,如手饰等。通过"抓发髻"可以理解为,即使是非取用的不分离的身体,如头发、体毛、指甲等由业力和时节所生,也是包括在内的。因此,注释中说"即使用任何非取用的头发等触碰取用的或非取用的,也一定会犯僧残"。

2.274). Tena anupādinnakānampi kesalomādīnaṃ aṅgabhāvo veditabbo. Evaṃ santepi ‘‘phassaṃ paṭijānātīti tivaṅgasampattiyā saṅghādiseso. Phassassa appaṭivijānanato duvaṅgasampattiyā dukkaṭa’’nti iminā pāḷiaṭṭhakathānayena virujjhatīti ce? Na, tadatthajānanato. Phuṭṭhabhāvañhi paṭivijānantopi phassaṃ paṭivijānāti nāma, ayameko attho, tasmā mātugāmassa, attano ca kāyapariyāpannānaṃ kesādīnaṃ aññamaññaṃ phuṭṭhabhāvaṃ phusitvā taṃ sādiyanaṃ phassaṃ paṭivijānāti nāma, na kāyaviññāṇuppattiyā eva. Anekantikañhettha kāyaviññāṇaṃ. Mātugāmassa upādinnakena kāyena, anupādinnakena vā kāyena bhikkhuno upādinnakakāye phuṭṭhe pasannakāyindriyo ce hoti, tassa kāyaviññāṇaṃ uppajjati, teneva phassaṃ paṭivijānāti nāma so hoti. Anupādinnakakāyo, loluppo appasannakāyindriyo vā hoti, timiravātena upahatakāyo vā tassa kāyaviññāṇaṃ nuppajjati. Na ca tena phassaṃ paṭivijānāti nāma, kevalaṃ sevanādhippāyena vāyamitvā kāyasaṃsaggaṃ samāpajjanto phassaṃ paṭivijānāti nāma manoviññāṇena, tena vuttaṃ ‘‘kāyasaṃsaggaṃ samāpajjeyyāti imināssa vāyamato phassapaṭivijānanā dassitā’’ti. Aparopi bhikkhu mātugāmassa kāyapaṭibaddhena vā nissaggiyena vā phuṭṭho kāyaviññāṇaṃ uppādentena phassaṃ paṭivijānāti nāma, tasmā vuttaṃ ‘‘anekantikañhettha kāyaviññāṇa’’nti. Aparo vatthaṃ pārupitvā niddāyantaṃ mātugāmaṃ kāyasaṃsaggarāgena vatthassa uparibhāge saṇikaṃ phusanto vatthantarena nikkhantalomasamphassaṃ appaṭivijānantopi sevanādhippāyo kāyena vāyamitvā phassaṃ paṭivijānāti nāma, saṅghādisesaṃ āpajjati. ‘‘Nīlaṃ ghaṭṭessāmīti kāyaṃ ghaṭṭeti, saṅghādiseso’’ti hi vuttaṃ. Ayaṃ dutiyo attho. Evaṃ anekatthattā, evaṃ duviññeyyādhippāyato ca mātikāṭṭhakathāyaṃ phassapaṭivijānanaṃ aṅgantveva na vuttaṃ. Tasmiñhi vutte ṭhānametaṃ vijjati, yaṃ bhikkhu saṅghādisesaṃ āpajjitvāpi nakhena lomena saṃsaggo diṭṭho, na ca me lomaghaṭṭanena kāyaviññāṇaṃ uppannaṃ, timiravātathaddhagatto cāhaṃ na phassaṃ paṭivijānāmīti anāpannasaññī siyāti na vuttaṃ, apica ‘‘phassaṃ paṭivijānāti, na ca phassaṃ paṭivijānātī’’ti ca etesaṃ padānaṃ aṭṭhakathāyaṃ vuttanayaṃ dassetvā so paññāpetabbo. Ettāvatā na tadatthajānanatoti kāraṇaṃ vitthāritaṃ hoti.

Padabhājanīyavaṇṇanā



因此,应该理解非取用的头发等也是身体的一部分。即使这样,根据"觉知接触"的三支成就,是僧残;由于没有觉知接触,两支成就,是恶行,这与经文注释的观点相矛盾吗?不,因为理解其意义。因为即使感受到接触,也称为"觉知接触",这是一个意义。因此,触碰女人或自己身体的头发等,感受到接触,称为"觉知接触",不只是由于产生身体知觉。这里身体知觉是不确定的。如果比丘的取用身体被女人的取用或非取用身体触碰,而他的身根清净,就会产生身体知觉,由此而"觉知接触"。如果非取用身体、贪婪或身根不清净,或被黑暗和风吹倒,就不会产生身体知觉,也不会"觉知接触",只是出于修习的意图,通过身体努力进入接触,才称为"觉知接触"。另一位比丘,由于女人的身体附属物或遗弃物的接触而产生身体知觉,也称为"觉知接触"。因此说"这里身体知觉是不确定的"。还有一位,披着衣服打盹的女人,出于身体接触的贪欲,轻轻触碰衣服表面,虽然没有觉知内部毛发的接触,但出于修习的意图,通过身体努力而"觉知接触",就犯了僧残。因为说"想触碰蓝色,触碰身体,是僧残"。由于这样的多义性,由于这些意图难以理解,所以在摩纳尼卡论中没有提到"觉知接触"。如果提到了,就会出现这样的情况:比丘虽然犯了僧残,但说"我用指甲或毛发接触,但没有产生身体知觉,因为我身体僵硬、被黑暗和风吹倒,所以没有觉知接触",他就不会认为有过失。相反,应该展示注释中说的"觉知接触,但也不觉知接触"的观点。到此为止,没有理解其意义的原因已经详细阐述了。
对脚本的描述

271.‘‘Rattaṃ cittaṃ imasmiṃ atthe adhippetaṃ vipariṇata’’nti kiñcāpi sāmaññena vuttaṃ, vinītavatthūsu ‘‘mātuyā mātupemena āmasati…pe… āpatti dukkaṭassā’’ti vuttattā kāyasaṃsaggarāgeneva rattanti veditabbaṃ. Tathā ‘‘mātugāmo nāma manussitthī’’ti kiñcāpi avisesena vuttaṃ, atha kho avinaṭṭhindriyāva manussitthī idhādhippetā ‘‘matitthiyā kāyasaṃsaggaṃ samāpajji…pe… āpatti thullaccayassā’’ti vuttattā. ‘‘Manussitthī’’ti ettāvatā siddhe ‘‘na yakkhī na petī na tiracchānagatā’’ti vacanaṃ avinaṭṭhindriyāpi na sabbā manussaviggahā itthī idha manussitthī nāma. Yakkhiādayo hi attano jātisiddhena iddhivisesena ijjhantiyo manussaviggahāpi hontīti dassanatthaṃ vuttaṃ. Tāsu yakkhī thullaccayavatthu hoti vinītavatthūsu yakkhiyā kāyasaṃsaggena thullaccayassa vuttattā. Tadanulomattā petitthī, devitthī ca thullaccayavatthu. Tiracchānagatitthī dukkaṭavatthu. Tiracchānagatamanussaviggahitthī ca thullaccayavatthumevāti eke. Vibhaṅge pana ‘‘manussitthī ca hoti manussitthisaññī’’ti pāḷiyā abhāvena ‘‘itthī ca hoti yakkhisaññī’’tiādivacane sati yakkhiādīnaṃ anitthitāpasaṅgato, ‘‘itthī ca hoti itthisaññī’’tiādimhi yakkhiādīnaṃ antokaraṇe sati tāsaṃ saṅghādisesavatthubhāvappasaṅgato ca yakkhiādayo na vuttāti veditabbā. Eke pana ‘‘vinītavatthumhi ‘aññataro bhikkhu tiracchānagatitthiyā kāya…pe… dukkaṭassā’ti ettha amanussaviggahā pākatikatiracchānagatitthī adhippetā, tasmā dukkaṭaṃ vuttaṃ. ‘Itthī ca hoti tiracchānagatasaññīti tiracchānagatā ca hoti itthisaññī’tiādivāresupi pākatikatiracchānagatova adhippeto, so ca tiracchānagatapurisova. Teneva duṭṭhullavācāattakaāmapāricariyasikkhāpadesu manussapurisapaṭisaṃyuttavārā viya tiracchānapaṭisaṃyuttavārāpi nāgatā’’ti vadanti. Tathā paṇḍakoti idha manussapaṇḍakova, purisoti ca idha manussapurisova āgato, tasmā amanussitthī amanussapaṇḍako amanussapuriso tiracchānagatitthī tiracchānagatapaṇḍako manussāmanussatiracchānagataubhatobyañjanakā cāti aṭṭha janā idha nāgatā, tesaṃ vasena vatthusaññāvimatibhedavasena āpattibhedābhedavinicchayo, anāgatavāragaṇanā ca asammuyhantena veditabbā, tathā tesaṃ dukamissakādivārā, āpattianāpattibhedavinicchayo ca. ‘‘Tattha amanussapaṇḍakaamanussapurisatiracchānagatitthitiracchānagatapaṇḍakāti cattāro dukkaṭavatthukā, amanussitthimanussaubhatobyañjanakā thullaccayavatthukā, amanussaubhatobyañjanakā tiracchānagataubhatobyañjanakā dukkaṭavatthukā, pāḷiyaṃ pana amanussitthiyā anāgatattā amanussapaṇḍakā, ubhatobyañjanakā purisā ca nāgatā. Tiracchānagatitthipaṇḍakaubhatobyañjanakā tiracchānagatapurisena samānagatikattā nāgatā, manussaubhatobyañjanako manussapaṇḍakena samānagatikattā anāgato’’ti vadanti. Aṭṭhakathāyaṃ (pārā. aṭṭha. 

“心在此处被称为变异”虽然是用一般的方式说的，但由于在受用物品上说“女人与其母亲相遇……因此犯了恶行”，应理解为由于身体接触的缘故而称为变异。同样，“女人”虽然是没有区别地说，但实际上是指没有失去感官的女人，这里所指的是“死去的女人因身体接触而犯了重罪”。“女人”这一点已经确立，因此“不是鬼女、不是灵魂、不是动物”这句话是说并非所有的女人都是人类的女人。因为鬼女等是以其出生的特性和超自然力量而为人类的女人。因此，鬼女等被提及是为了说明这一点。那些鬼女在重罪的情况下因身体接触而犯了重罪。根据这个推论，灵魂的女人、天女也都是重罪的对象。动物的女人是恶行的对象。动物的女人被认为是重罪的对象。根据一些人的说法，动物的女人也是重罪的对象。然后在《分解》中说“女人也是人类的女人”，在巴利文中并没有提到“女人也是鬼女”，这与鬼女等的存在有关。因为“女人也是女人”这句话是指鬼女等的内在特性，因此并没有提到鬼女等。还有人说，在有失去感官的情况下，“某个比丘与动物的女人身体接触……因此犯了恶行”，所以这里提到的就是一般的动物女人。因此，恶行被提到。“女人也是动物的女人”这句话的意思是动物的女人也是被认为是女人的，因此是动物的女人。正因为如此，恶行的界限与人类的界限相同。就像恶劣的行为和行为规范的规定一样，动物的行为规范也不被忽视。因此，虽然在《注释》中提到“没有失去感官的女人”，但由于这些女人的存在，故而不被提及。根据这些人的说法，动物的女人、动物的男人、动物的女人的特征等都是在此被提及的。根据这些特征，恶行的界限、非恶行的界限等都应被理解。至于那些不被认为是恶行的行为，应该被理解为那些不受限制的行为。
在注释中

2.281) pana ‘‘nāgamāṇavikāyapi supaṇṇamāṇavikāyapi kinnariyāpi gāviyāpi dukkaṭamevā’’ti vuttattā tadeva pamāṇato gahetabbaṃ.

Tatrāyaṃ vicāraṇā – ‘‘na, bhikkhave, tiracchānagatassa nisinnaparisāya pātimokkhaṃ uddisitabba’’nti (mahāva. 183) ettha ‘‘tiracchānagatoti yassa upasampadā paṭikkhittā’’ti (kaṅkhā. aṭṭha. nidānavaṇṇanā) aṭṭhakathāyaṃ vuttattā tiracchānagatamanussaviggaho pākatikatiracchānagatato visiṭṭho, tathā yakkhapetatiracchānagatamanussaviggahānaṃ ‘‘tiracchānagatassa ca dukkhuppattiyaṃ apica dukkaṭamevā’’ti ettha visesetvā vuttattā ca ‘‘patanarūpaṃ pamāṇaṃ, na maraṇarūpa’’nti ettha āpattivisesavacanato ca ‘‘ubhato avassute yakkhassa vā petassa vā paṇḍakassa vā tiracchānagatamanussaviggahassa vā adhakkhakaṃ ubbhajāṇumaṇḍalaṃ kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti thullaccayassā’’ti (pāci. 661) sāmaññena vacanato ca so visiṭṭhoti siddhaṃ. Visiṭṭhattā ca tiracchānagatamanussaviggahitthiyā kāyasaṃsaggaṃ samāpajjantassāti viseso hoti, tasmā tattha āpattivisesena bhavitabbaṃ. Yadi kāyasaṃsaggasikkhāpade tiracchānagatamanussaviggahitthīpi adhippetā, rūpasāmaññena saññāvirāgattāsambhavato duṭṭhullavācāattakāmapāricariyasikkhāpadesupi sā vattabbā bhaveyya, sā cānāgatā. Sarūpena saṃkhittavārattā nāgatāti ce? Itthī ca hoti tiracchānagato ca ubhinnaṃ itthisaññīti idha āgatattā purisaliṅganiddeso na yujjati, tasmā tiracchānagatapuriso ca idha āgato, tiracchānagatamanussaviggahitthiyā pāḷiyaṃ anāgatāyapi dukkaṭameva aṭṭhakathāyaṃ vuttattāti imassa vacanassa kāraṇacchāyā pariyesitabbāti adhippāyo. Idaṃ na yujjati. Kasmā? Itthīnaṃ, purisānañca ekato vacane purisaliṅgasabbhāvato. Idha tiracchānagatapurisapaṇḍakitthiyo tissopi ekato sampiṇḍetvā ‘‘tiracchānagato’’ti vuttaṃ.

Tattha ca manussaviggahāmanussaviggahesu itthipaṇḍakapurisasaññitā yathāsambhavaṃ veditabbā. Duṭṭhullavācādisikkhāpadadvaye vārānaṃ saṃkhittattā purisatiracchānagatādayo nāgatā. Yathāvuttesu āpatti, tathā tatthāpi. Aññathā purisaṃ obhāsantassa ca anāpattīti paṇḍakaṃ obhāsantassa ca thullaccayanti mātikāṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ. Tasmā te vārā saṃkhittāti paññāyantīti. Viseso ca paṇḍake, purise, tiracchānagate ca itthisaññissa atthi, tathāpi tattha dukkaṭaṃ vuttaṃ, tasmā aṭṭhakathāyaṃ vuttameva pamāṇanti dvinnametesaṃ vādānaṃ yattha yutti vā kāraṇaṃ vā atirekaṃ dissati, taṃ vicāretvā gahetabbanti āricayo. Evarūpesu ṭhānesu suṭṭhu vicāretvā kathetabbaṃ.


然而，“无论是蛇类、鸟类，还是金翅鸟、牛等，都是恶行”的说法，应当从同样的标准来理解。
这里的推理是——“比丘们，不应当在动物的聚会中提及戒律”，在这里“动物的意思是被拒绝的出家者”，根据《疑问与注释》的注释，动物的人类是与一般动物不同的，此外，鬼、灵魂和动物的人类也被提及为“在动物的情况下也有恶行”。因此，特别提到“下降的标准，而不是死亡的标准”，在这里由于提到的特定过失，故而被认为是特殊的。因此，动物的人类与动物的女人身体接触的情况是特别的，因此在此应当被视为特殊的过失。如果身体接触的戒律也适用于动物的人类的女人，那么由于形状的相似性和感觉的消失，恶行也应当适用，所以应当如此。若是说“女人也是动物的女人”，这里的男人的描述不适用，因此动物的人类也在这里被提及，动物的人类的女人在巴利文中也被视为恶行。根据这个说法，男人和女人在一起的说法是由于其本质的不同。因此，动物的人类的女人与动物的男人在这里被提及。
在这里，关于人类的女人和非人类的女人的描述应当被理解为适当的。由于恶行和恶行的戒律的描述，动物的男人和动物的女人也不被认为是恶行。因此在这里的过失应当与上述提到的过失相同。否则，照亮男人的情况下也不被认为是过失，而是被认为是恶行。因此，相关的戒律应当被认为是简明的。特殊的情况在于，动物的女人、男人和动物的女人的特征存在，因此在这里也有恶行。故而在注释中提到的标准，若在这两个说法中有合乎逻辑的理由，应当经过推理而得出。
在这样的情况下，经过深入的推理应当被讨论。


Tattha pāḷiyaṃ āgatavāragaṇanā tāva evaṃ saṅkhepato veditabbā – itthimūlakā pañca vārā paṇḍakapurisatiracchānagatamūlakā ca pañca pañcāti vīsati vārā ekamūlakā, tathā dumūlakā vīsati, missakamūlakā vīsatīti saṭṭhi vārā, tāni tīṇi vīsatikāni honti. Ekekasmiṃ vīsatike ekekamūlavāraṃ gahetvā kāyena kāyapaṭibaddhavārā tayo vuttā. Sesā sattapaññāsa vārā saṃkhittā, tathā kāyapaṭibaddhena kāyavārā tayo vuttā, sesā saṃkhittā, evaṃ kāyapaṭibaddhena kāyapaṭibaddhavārepi nissaggiyena kāyavārepi nissaggiyena kāyapaṭibaddhavārepi nissaggiyena nissaggiyavārepi tayo tayo vārā vuttā, sesā saṃkhittā. Evaṃ channaṃ tikānaṃ vasena aṭṭhārasa vārā āgatāti sarūpato vuttā, sesā dvecattālīsādhikāni tīṇi vārasatāni saṃkhittāni. Tato paraṃ mātugāmassa sārattapakkhe kāyena kāyanti ekamekaṃ vaḍḍhetvā pubbe vuttā aṭṭhārasa vārā āgatāti ekavīsati vārā sarūpena āgatā, navanavutādhikāni tīṇi vārasatāni saṃkhittāni. Tato paraṃ āpattānāpattidīpakā cattāro sevanādhippāyamūlakā cattāro mokkhādhippāyamūlakāti dve catukkā āgatā.

Tatthāyaṃ viseso – yadidaṃ mātikāya parāmasanapadaṃ, tena yasmā āmasanādīni chupanapariyosānāni dvādasapi padāni gahitāni, tasmā paduddhāraṃ akatvā ‘‘āmasanā parāmasanaṃ chupana’’nti āha. Parāmasanaṃ nāma āmasanā. ‘‘Chupana’’nti hi vutte parāmasanampi visuṃ ekattaṃ bhaveyyāti veditabbaṃ. Itthī ca hoti itthisaññī cāti imasmiṃ paṭhamavāre eva dvādasapi āmasanādīni yojetvā dassitāni. Tato paraṃ ādimhi dve padānīti cattāri padāni āgatāni, itarāni saṃkhittānīti veditabbāni. Nissaggiyena kāyavārādīsu pana sabbākārena alābhato āmasanamevekaṃ āgataṃ, netarāni. ‘‘Sañcopeti haratī’’ti pāṭho, sañcopeti ca. Gaṇṭhipadesu pana ‘‘purimanayenevāti rajjuvatthādīhi parikkhipane’’ti ca pacchā ‘‘purimanayenevāti sammasanā hotī’’ti ca ‘‘veṇiggāhe āpattiyā paññattattā lomaphusanepi saṅghādiseso’’ti ca ‘‘taṃ pakāsetuṃ upādinnakena hītiādi vutta’’nti ca likhitaṃ.


在这里,经文中提到的条目应该这样简单地理解:以女人为基础的有5条,以男人、动物为基础的也有5条,共有20条。同样地,双重基础的有20条,混合基础的也有20条,共60条。这样就是18条。
其中的细节是:所谓的"触摸"这个词,包括了12种形式的触摸等。因此,没有列举具体的词,而是说"触摸、接触、触碰"。"是女人,也认为是女人"这一条中,12种触摸等都被列举说明了。此后,开头的两个词,其他的都被简略了。在"以身体接触身体"等条目中,只有"触摸"一个词被列举,其他的都被简略。"包裹、携带"这个词也被列举了。但在注脚中,有这样的说法:"像前面一样,指缠绕绳子等"、"像前面一样,是指触摸"、"由于规定了发髻接触会犯僧残,所以即使是毛发接触也是僧残"、"为了说明这一点,提到了'由于取用而'"等。


Yathāniddiṭṭhaniddeseti imasmiṃyeva yathāniddiṭṭhe niddese. ‘‘Sadisaṃ aggahesī’’ti vutte tādisaṃ aggahesīti garukaṃ tattha kārayeti attho, kāyasaṃsaggavibhaṅge vāti attho. Itaropi kāyapaṭibaddhachupanako. Gahaṇe cāti gahaṇaṃ vā. Virāgiteti viraddhe. Sārattanti kāyasaṃsaggarāgena rattaṃ, attanā adhippetanti attho. ‘‘Mātubhaginiādivirattaṃ gaṇhissāmī’’ti virattaṃ ñātipemavasena gaṇhi, ettha dukkaṭaṃ yuttaṃ. ‘‘Kāyasaṃsaggarāgaṃ vā sārattaṃ gaṇhissāmī’’ti virattaṃ mātaraṃ gaṇhi, anadhippetaṃ gaṇhi. Ettha mahāsumattheravādena thullaccayaṃ ‘‘kāyaṃ gaṇhissāmī’’ti kāyappaṭibaddhaṃ gaṇhāti, thullaccayanti laddhikattā. ‘‘Itthī ca hoti itthisaññī sāratto ca, bhikkhu ca naṃ itthiyā kāyena kāyaṃ āmasati, āpatti saṅghādisesassā’’ti (pārā. 273) vacanato saṅghādisesopi khāyati. ‘‘Virattaṃ gaṇhissāmī’’ti sārattaṃ gaṇhāti, etthapi saṅghādisesova khāyati ‘‘nīlaṃ ghaṭṭessāmī’ti kāyaṃ ghaṭṭeti, saṅghādiseso’’ti vacanato. Ettha pana ‘‘na pubbabhāge kāyasaṃsaggarāgattā’’ti anugaṇṭhipade kāraṇaṃ vuttaṃ. Keci pana ‘‘garukāpattibhayena ‘nīlameva ghaṭṭessāmī’ti vāyāmanto kāyaṃ ghaṭṭeti, pubbabhāge tassa ‘kāyapaṭibaddhaṃ ghaṭṭessāmī’ti pavattattā dukkaṭena bhavitabba’’nti vadanti. Dhammasiritthero ‘‘evarūpe saṅghādiseso’’ti vadati kira. ‘‘Itthiubhatobyañjanakaitthiyā purisaubhatobyañjanakapurise vuttanayena āpattibhedo, itthiliṅgassa paṭicchannakālepi itthivaseneva āpattī’’ti vadanti.

Vinītavatthuvaṇṇanā

281.Tiṇaṇḍupakanti hiriverādimūlāni gahetvā kattabbaṃ. Tālapaṇṇamuddikanti tālapaṇṇamayaṃ aṅgulimuddikaṃ, tena tālapaṇṇamayaṃ kaṭaṃ, kaṭisuttakaṃ, kaṇṇapiḷandhanādi sabbaṃ na vaṭṭatīti siddhaṃ. Tambapaṇṇivāsino itthirūpaṃ likhitaṃ, kaṭikapaṭañca na chupanti kira. Ākarato muttamatto. Ratanamissoti alaṅkāratthaṃ kato kañcanalatādivinaddho. Suvaṇṇena saddhiṃ yojetvā pacitvāti suvaṇṇarasaṃ pakkhipitvā pacitvā. Bījato dhātupāsāṇato paṭṭhāya. Thero na kappatīti ‘‘tumhākaṃ pesita’’nti vuttattā. ‘‘Cetiyassa pūjaṃ karothā’’ti vutte vaṭṭati kira. Bubbuḷakaṃ tārakaṃ. Ārakūṭalohampi jātarūpagatikameva.

Vuttañhetaṃ andhakaṭṭhakathāyaṃ –

‘‘Ārakūṭalohaṃ suvaṇṇasadisameva, suvaṇṇaṃ anulometi, anāmāsa’’nti.

‘‘Bhesajjatthāya pana vaṭṭatī’’ti vacanato mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttanayekadesopi anuññāto hotīti tattha tattha adhippāyaṃ ñatvā vibhāvetabbaṃ.

Kāyasaṃsaggasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Duṭṭhullavācāsikkhāpadavaṇṇanā



根据前面所述的解释:
"拿取了"意思是,如果说"拿取了相似的",那就是指拿取了重要的,这是身体接触的意思。
另一个也是与身体接触有关的。"并且拿取"也是拿取的意思。
"厌离"是指厌离了。"有贪欲"是指被身体接触的贪欲所染。"想拿取母亲、姐妹等的厌离"是出于亲属之情而拿取,在这里是恶行。"想拿取身体接触的贪欲"是拿取了不应拿取的母亲,这是不合意的拿取。
根据大须弥长老的观点,"想拿取身体"是拿取与身体有关的,是重罪。根据经文"是女人,也认为是女人,有贪欲,比丘与她身体接触,犯了僧残",也可以认为是僧残。"想拿取厌离"是拿取了贪欲,这里也是僧残,"想触碰蓝色,触碰身体,是僧残"的说法也是如此。
但在注脚中说,之前没有因为身体接触的贪欲而犯罪。有人说,由于害怕重罪,"只想触碰蓝色",但由于之前有"想触碰身体"的行为,所以应当是恶行。法施长老好像说"这种情况也是僧残"。
有人说,对于双性人的女性和男性,过失的区别是按照前述的方式,即使隐藏了性别特征,也是按女性的方式犯罪。
受用事物的描述完成。
恶语戒的描述

283. Tatiye tayo saṅghādisesavārā tayo thullaccayavārā tayo dukkaṭavārā tayo kāyapaṭibaddhavārāti dvādasa vārā sarūpena āgatā. Tattha tayo saṅghādisesavārā dutiyasikkhāpade vuttāti tiṇṇaṃ vīsatikānaṃ ekekamūlā vārāti veditabbā, tasmā idha visesāti paṇṇāsa vārā saṃkhittā honti, aññathā itthī ca hoti vematiko sāratto ca, bhikkhu ca naṃ itthiyā vaccamaggaṃ passāvamaggaṃ ādissa vaṇṇampi bhaṇati…pe… āpatti thullaccayassa. Itthī ca hoti paṇḍakapurisasaññī tiracchānagatasaññī sāratto ca, bhikkhu ca naṃ itthiyā vaccamaggaṃ passāvamaggaṃ ādissa vaṇṇampi bhaṇati akkosatipi, āpatti thullaccayassa. Paṇḍako ca hoti paṇḍakasaññī sāratto ca, bhikkhu ca naṃ paṇḍakassa vaccamaggaṃ ādissa vaṇṇampi bhaṇati, āpatti thullaccayassāti evamādīnaṃ āpattiṭṭhānānaṃ anāpattiṭṭhānatā āpajjeyya, na cāpajjati, paṇḍake itthisaññissa dukkaṭanti dīpetuṃ ‘‘itthī ca paṇḍako ca ubhinnaṃ itthisaññī āpatti saṅghādisesena dukkaṭassā’’ti vuttattā ‘‘paṇḍake paṇḍakasaññissa thullaccaya’’nti vuttameva hoti, tasmā sabbattha saṃkhittavāresu thullaccayaṭṭhāne thullaccayaṃ, dukkaṭaṭṭhāne dukkaṭampi vuttameva hotīti veditabbaṃ. Tathā ‘‘itthī ca hoti vematiko sāratto ca, bhikkhu ca naṃ itthiyā vaccamaggaṃ passāvamaggaṃ ṭhapetvā adhakkhakaṃ ubbhajāṇumaṇḍalaṃ ādissa vaṇṇampi bhaṇati…pe… thullaccayassā’’tiādinā nayena thullaccayakhettepi yathāsambhavaṃ uddharitabbā. Tathā ‘‘itthī ca hoti vematiko sāratto ca, bhikkhu ca naṃ itthiyā kāyapaṭibaddhaṃ ādissa vaṇṇampi bhaṇati…pe… dukkaṭassā’’tiādinā nayena kāyapaṭibaddhavārāpi yathāsambhavaṃ uddharitabbā. Kāyappaṭibaddhavārattikaṃ viya nissaggiyavārattikaṃ labbhamānampi āpattivisesābhāvato na uddhaṭaṃ. Kāyappaṭibaddhavārattike pana dinnanayattā tampi tadanulomā vārā ca uddharitabbā. Sabbattha na-viññū taruṇadārikā, mahallikā ummattikādikā ca anadhippetā, pageva pākatikā tiracchānagatitthīnaṃ, tathā paṇḍakādayopīti veditabbā. Sesaṃ dutiye vuttanayeneva veditabbaṃ.

Padabhājanīyavaṇṇanā



第三,有三条僧残,三条重罪,三条恶行,三条身体接触的条款，共十二条以同样的形式出现。在这里，三条僧残是指第二戒中所述的，应该理解为三十条中的每一条。因此在这里特别地有五十条被概括，除此之外，女人也会被认为是恶行，贪恋她的色相，比丘也会以身体接触的方式与她互动……等……犯了重罪。女人也会被认为是与男人的接触有关，动物的接触也会被认为是贪恋，比丘也会以身体接触的方式与她互动，甚至会侮辱她，犯了重罪。男子也会被认为是与男人的接触有关，贪恋的比丘也会以身体接触的方式与他互动，犯了重罪。因此，关于这些条款的过失与不犯的情况应当明确，不应当犯，而对被认为是女人的男子的恶行应当说明，“女人和男子都是被认为是女人的，犯了僧残的重罪”，因此“男子被认为是男子的重罪”就会如此。因此，在所有的概括条款中，重罪的地方应当被认为是重罪，而恶行的地方也应当被认为是恶行。如此，“女人也会被认为是恶行，贪恋的比丘在与她的身体接触之外也会犯了重罪……”等条款的情况下，重罪的地方也应当如实解释。同样，“女人也会被认为是恶行，贪恋的比丘与她的身体接触，也会犯了恶行……”等条款的情况下，身体接触的条款也应当如实解释。身体接触的条款与不犯的条款相同，因而应当被理解为具有特殊的过失。对于身体接触的条款，虽然是被提到的，但也应当遵循这些条款的内容。所有地方的未明了的年轻女童、年长女性、精神病患者等都不应当被认为是恶行，甚至被认为是一般的动物女性，因此应当被理解为与男子等同。其余的应当如第二条所述理解。
关于词句的解释。

285.Vuttanayamevāti ‘‘kāyasaṃsagge itthilakkhaṇenā’’ti likhitaṃ. ‘‘Itthilakkhaṇenā’’ti kira mahāaṭṭhakathāpāṭho. Sīsaṃ na etīti akkosanaṃ na hoti, ghaṭite pana hoti. Tatrāyaṃ viseso – imehi tīhi ghaṭite eva saṅghādiseso vaccamaggapassāvamaggānaṃ niyatavacanattā, accoḷārikattā vā, na aññehi animittāsītiādīhi aṭṭhahi. Tattha alohitāsi, dhuvalohitāsi, dhuvacoḷāsi, paggharaṇīsi, itthipaṇḍakāsi, vepurisikāsīti etāni cha maggānaṃ aniyatavacanāni, animittāsi, nimittamattāsīti dve padāni anaccoḷārikāni ca, yato aṭṭhapadāni ‘‘saṅghādisesaṃ na janentī’’ti vuttāni, tasmā tāni thullaccayavatthūni. Paribbājakavatthumhi viya akkosamattattā dukkaṭavatthūnīti eke. Itthipaṇḍakāsi, vepurisikāsīti etāneva padāni sakalasarīrasaṇṭhānabhedadīpakāni suddhāni saṅghādisesaṃ na janenti sakalasarīrasāmaññattā, itarāni janenti asāmaññattā. Tāni hi passāvamaggameva dīpenti sikharaṇī-padaṃ viya. Ubhatobyañjanāsīti vacanaṃ pana purisanimittena asaṅghādisesavatthunā missavacanaṃ. Purisaubhatobyañjanakassa ca itthinimittaṃ paṭicchannaṃ, purisanimittaṃ pākaṭaṃ hoti. Yadi tampi janeti, kathaṃ animittāsītiādipadāni na saṅghādisesaṃ janentīti eke, taṃ na yuttaṃ. Purisassapi nimittādhivacanato, ‘‘methunupasaṃhitāhi saṅghādiseso’’ti mātikāya lakkhaṇassa vuttattā ca methunupasaṃhitāhipi obhāsane paṭivijānantiyā saṅghādiseso, appaṭivijānantiyā thullaccayaṃ, itarehi obhāsane paṭivijānantiyā thullaccayaṃ, appaṭivijānantiyā dukkaṭanti eke, sabbaṃ suṭṭhu vicāretvā gahetabbaṃ.

287.Hasantoti yaṃ uddissa bhaṇati, sā ce paṭivijānāti, saṅghādiseso.

Vinītavatthuvaṇṇanā

289. ‘‘Paṭivuttaṃ nāmā’’ti pāṭho. No-saddo adhiko. ‘‘Akkharalikhanenapi hotī’’ti vadanti, taṃ āvajjanasamanantaravidhinā sameti ce, gahetabbaṃ.

Duṭṭhullavācāsikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Attakāmapāricariyasikkhāpadavaṇṇanā

290. Catutthe tayo saṅghādisesavārā āgatā, sesā sattapaññāsa vārā thullaccayadukkaṭāpattikāya saṃkhittāti veditabbā, tato aññataro asambhavato idha na uddhaṭo. Sesayojanakkamo vuttanayena veditabbo. Nagaraparikkhārehīti pākāraparikhādīhi nagaraparivārehi. Setaparikkhāroti setālaṅkāro, sīlālaṅkāroti attho (saṃ. ni. aṭṭha. 3.5.4). Cakkavīriyoti vīriyacakko. Vasalaṃ duggandhanti nimittaṃ sandhāyāha, tadeva sandhāya ‘‘kiṃ me pāpakaṃ, kiṃ me duggandha’’nti vuttaṃ.

291.Santiketi yattha ṭhito viññāpeti. ‘‘Paṭhamaviggahe sace pāḷivasena yojetīti kāmahetupāricariyāattho. Sesanti ‘adhippāyo’ti padaṃ byañjanaṃ atthābhāvato. Dutiye pāḷivasena kāmahetu-padāni byañjanāni tesaṃ tattha atthābhāvato. Evaṃ cattāri padāni dvinnaṃ viggahānaṃ vasena yojitānīti apare vadantī’’ti vuttaṃ.



说法即是这样，"身体接触以女性特征为准"是这样写的。"以女性特征为准"是指大注释的说法。头部不在其中，因此侮辱是不成立的，但在触碰时会成立。这里的细节是——这三种情况下被触碰的，因其明确的说法而成为僧残、侮辱和触碰的途径，因而是特定的，不是其他的无特征的情况。这里有：不红色的、灰色的、固定的、触碰的、女性的、动物的等，这六种途径是不明确的说法，而无特征的、仅仅是特征的两种词汇则是无侮辱的，由于这八个词汇被说成"不知晓僧残"，因此它们是重罪的情况。有人认为，像游方者的情况一样，侮辱的程度即是重罪的情况。女性的、动物的等这些词汇是关于整个身体的分类，清楚地表示僧残的情况，不知晓的情况则不成立。它们只是在侮辱的途径中被明确地指出，如同在高处的地方。关于两者特征的说法则是与男性特征的无僧残的情况相混合。男性特征的情况是明显的，女性特征则是隐藏的。如果它们也被知晓，那么如何无特征的等词汇不知晓僧残的情况呢？对此有些观点是不成立的。男性的特征的说法是，"与性相关的僧残"的定义中也被提到与性相关的情况，因此在理解这些情况下，重罪和恶行的情况也应当明确说明，所有情况都应当仔细考虑。
"笑声"是指所说的内容，如果知道了，那么就是僧残。
受用事物的描述完成。
"所说的名字"是这样的说法。没有的词是多余的。"即使是字母书写也成立"，如果它与直接的行为相对应，那么就应当接受。
恶语戒的描述完成。
自我欲望的照顾戒的描述。
第四，三条僧残的条款已出现，其余的七十五条是重罪和恶行的情况，因此应当理解为其中之一不成立。其余的组合应当如所述理解。城市的围绕是指城墙的围绕等。白色的围绕是指白色的装饰，纯洁的装饰是指（《相应部》）。轮的力量是指力量的轮。恶臭是指有恶臭的特征，因此这样说“我有什么恶事，我有什么恶臭”。
"在此"是指站立的地方。 "在第一次争论中，如果按巴利的方式理解，即是欲望的照顾。其余的则是“意图”的词汇，因其缺乏意义。第二次按巴利的方式理解的欲望的词汇是因为它们的意义缺乏。因此，四个词汇是以两种争论的方式被理解的，其他人也这样说。

295. Etesu sikkhāpadesu methunarāgena vītikkame sati saṅghādisesena anāpatti. Tasmā ‘‘kiṃ bhante aggadānanti. Methunadhamma’’nti idaṃ kevalaṃ methunadhammassa vaṇṇabhaṇanatthaṃ vuttaṃ, na methunadhammādhippāyena tadatthiyā vuttanti veditabbaṃ, parassa bhikkhuno kāmapāricariyāya vaṇṇabhaṇane dukkaṭaṃ. ‘‘Yo te vihāre vasati, tassa aggadānaṃ dehī’’ti pariyāyavacanenapi dukkaṭaṃ. ‘‘Attakāmapāricariyāya vaṇṇaṃ bhāseyya. Yā mādisaṃ sīlavanta’’nti ca vuttattāti eke. Pañcasu aṅgesu sabbhāvā saṅghādisesovāti eke. Vicāretvā gahetabbaṃ. Gaṇṭhipade pana ‘‘imasmiṃ sikkhāpadadvaye kāyasaṃsagge viya yakkhipetīsu duṭṭhullattakāmavacane thullaccaya’nti vadanti. Aṭṭhakathāsu pana nāgata’’nti likhitaṃ. ‘‘Ubhatobyañjanako pana paṇḍakagatikovā’’ti vadanti.

Attakāmapāricariyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Sañcarittasikkhāpadavaṇṇanā

297.Ahamhi duggatāti ahaṃ amhi duggatā. Ahaṃ khvayyoti ettha ayyoti bahuvacanaṃ hoti.

298.Oyācantīti nīcaṃ katvā deve yācanti. Āyācantīti uccaṃ katvā ādarena yācanti. Alaṅkārādīhi maṇḍito kesasaṃvidhānādīhi pasādhito. ‘‘Maṇḍitakaraṇe dukkaṭa’’nti vadanti.

Padabhājanīyavaṇṇanā

303. Saha paridaṇḍena vattamānāti attho. Chandavāsinī nāma ‘‘piyā piyaṃ vasetī’’ti pāḷi, purisaṃ vāsetīti adhippāyo. ‘‘Piyo piyaṃ vāsetī’’ti aṭṭhakathā.

Taṃ kiriyaṃ sampādessatīti avassaṃ ārocentiyā ce ārocetīti attho. Dvinnaṃ mātāpitūnaṃ ce āroceti, saṅghādisesoti vinayavinicchaye ‘‘vatthu oloketabba’’nti vuttaṃ. Vatthumhi ca ‘‘udāyitthero gaṇikāya ārocesī’’ti vuttaṃ. Taṃ ‘‘mātādīnampi vadato visaṅketo natthī’’ti aṭṭhakathāvacanato nippayojanaṃ. Taṃ panetanti ācariyassa vacanaṃ. Māturakkhitaṃ brūhīti pesitassa gantvā mātāpiturakkhitaṃ vadato tassa tassā māturakkhitabhāvepi sati visaṅketameva, kasmā? ‘‘Piturakkhitādīsu aññataraṃ vadantassa visaṅketa’’nti vuttattā itarathā ādi-saddo niratthako siyā. Ekaṃ dasakaṃ itarena dasakena yojetvā pubbe sukkavissaṭṭhiyaṃ vuttanayattā māturakkhitāya mātā attano dhītusantikaṃ pahiṇatīti gahetabbaṃ.

338.Anabhinanditvāti vacanamattameva, yadipi abhinandati, yāva sāsanaṃ nāroceti, tāva ‘‘vīmaṃsito’’ti na vuccati. Sāsanārocanakāleti āṇāpakassa sāsanavacanakkhaṇe. Tatiyapade vuttanayenāti ekaṅgasampattiyā dukkaṭanti attho. Vatthugaṇanāya saṅghādisesoti ubhayavatthugaṇanāya kira.

339.Catutthe anāpattīti ettha pana ‘‘paṭiggaṇhāti na vīmaṃsati na paccāharati, anāpattīti ettha viya ‘gacchanto na sampādeti, āgacchanto visaṃvādetī’ti anāpattipāḷiyāpi bhavitabbanti dassanatthaṃ vutta’’nti vadanti, ekaccesu potthakesu ‘‘atthī’’tipi.

Vinītavatthuvaṇṇanā



在这些戒律中，若因与性交的贪欲而犯错，则不构成僧残。因此，“尊敬的施主，什么是最好的施舍？”“这是与性交相关的法则”，这是为了单纯地阐述与性交相关的法则，而不是以性交的目的来阐述其内容。对于他人的比丘来说，若因欲望而阐述则构成恶行。“对你在寺院中居住的人，给他最好的施舍”，即便是用这样的方式阐述也是构成恶行。“应当阐述自我欲望的照顾。那些有此种品德的人”也是如此。对于五个方面的情况，皆为僧残。经过考虑应当理解。关于词汇的部分，则有“在这两条戒律中，因身体接触而触犯的重罪”这样的说法。在注释中则写道“在此不成立”。“而两者特征的情况则是被认为是与男子相关的”。
自我欲望的照顾戒的描述完成。
行为戒的描述。
“我在困苦中”是指“我在困境中”。“我在这里”是指“我在这里”的意思。
“请求”是指低声请求神灵。“请求”是指高声请求，带着尊重的请求。用装饰等来美化，头发的整理等使其美观。“在美化时构成恶行”。
关于词句的解释。
“与惩罚一起进行”是指这个意思。 “喜欢的女人”是指“亲爱的女人”，意指对男人的吸引。“亲爱的”是指注释中的说法。
“他必定会完成这个行为”，即使是请求也应当如此理解。如果请求父母中的一位，则构成僧残。在戒律的分析中说“应当观察事物”。在事物中说“乌达雅长老曾向妓女请求”。对此“对母亲等的请求并无疑虑”是指注释中的说法，因而无须特别说明。关于这个说法，是老师的说法。若请求母亲保护，则是指请求父母保护的说法，即使在这种情况下也无疑虑，为什么？因为“在父母保护等情况下，若请求其中一位则无疑虑”，若是其他情况则可能是无意义的。一个十的与其他十的结合，因而在早先的干燥的情况下，母亲保护的母亲是指将女儿送到的说法。
“不被欢迎”是指仅仅是说法，即使被欢迎，只要教义未显现，则不被称为“经过思考”。“教义显现的时刻”是指宣告者在发出教义时的瞬间。根据第三条的说法，若是单一的情况则构成恶行。关于事物的计数，因而是指两者的事物计数。
在第四条中不构成过失，这里是指“接受而不思考、不拒绝，不构成过失”，如同“出行时不完成，回来的时候不言不语”的情况也应当如此说明，甚至在单一的书籍中也应当如此理解。
受用事物的描述完成。

341.Alaṃvacanīyāti na vacanīyā, nivāraṇe alaṃ-saddo. Therapitā vadatīti jiṇṇapitā vadatīti attho. Kiñcāpi ettha ‘‘itthī nāma manussitthī na yakkhī na petī na tiracchānagatā, puriso nāma manussapuriso na yakkho’’tiādi natthi, tathāpi kāyasaṃsaggādīsu ‘‘manussitthī’’ti itthīvavatthānassa katattā idhāpi manussitthī evāti paññāyati. Methunapubbabhāgattā manussaubhatobyañjanako ca thullaccayavatthukova hoti, sesā manussapaṇḍakaubhatobyañjanakatiracchānagatapurisādayo dukkaṭavatthukāva micchācārasāsanaṅgasambhavatoti veditabbaṃ. Yathāsambhavaṃ pana vārā uddharitabbā. Paññattiajānane viya alaṃvacanīyabhāvājānanepi acittakatā veditabbā. Duṭṭhullādīsupīti ‘‘imasmimpī’’ti vuttameva hoti. ‘‘Lekhaṃ netvā paṭilekhaṃ ārocitassāpi sañcarittaṃ natthi sañcarittabhāvamajānantassā’’ti vadanti, vīmaṃsitvā gahetabbaṃ.

Sañcarittasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Kuṭikārasikkhāpadavaṇṇanā

342.Yācanāti ‘‘detha dethā’’ti codanā. Viññattīti iminā no atthoti viññāpanā. ‘‘Hatthakammaṃ yācito upakaraṇaṃ, mūlaṃ vā dassatī’’ti yācati, na vaṭṭatīti. Vaṭṭati senāsane obhāsaparikathādīnaṃ laddhattāti eke. Anajjhāvutthakanti assāmikaṃ. Na āhaṭaṃparibhuñjitabbanti ‘‘sūpodanaviññattidukkaṭaṃ hotī’’ti vuttaṃ. ‘‘Kiñcāpi garubhaṇḍappahonakesūti vuttaṃ, tathāpi yaṃ vatthuvasena appaṃ hutvā agghavasena mahā haritālahiṅgulikādi, taṃ yācituṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti.

344.So kirāti isi. Tadā ajjhagamā tadajjhagamā.

348-9. Na hi sakkā yācanāya kātuṃ, tasmā sayaṃ yācitakehi upakaraṇehīti adhippāyo. Byañjanaṃ sameti, na attho. Kasmā? Idha ubhayesaṃ adhippetattā, taṃ dassento ‘‘yasmā panā’’tiādimāha. Idha vuttanayenāti imasmiṃ sikkhāpadavibhaṅge vuttanayena. ‘‘Saññācikāyā’’ti vacanato karontenāpi, ‘‘parehi pariyosāpetī’’ti vacanato kārāpentenāpi paṭipajjitabbaṃ. Ubhopete kārakakārāpakā. Byañjanaṃ vilomitaṃ bhaveyya, ‘‘kārayamānenā’’ti hi byañjanaṃ ‘‘karontenā’’ti vutte vilomitaṃ hoti atadatthattā. Na hi kārāpento nāma hoti. ‘‘Idha vuttanayenāti desitavatthukapamāṇikanayena. Evaṃ sante ‘karontena vā kārāpentena vā’ti vacanato karontenāpi parehi vippakataṃ vattabbanti ce, tadatthavissajjanatthaṃ ‘yadi panātiādimāhā’’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Saññācikāya kuṭiṃ karonto’’ti vacanavasena vuttaṃ. ‘‘Āyāmato ca vitthārato cā’’ti avatvā vikappatthassa vā-saddassa gahitattā ekatobhāgepi vaḍḍhite āpatti eva. Pamāṇayuttamañco kira navavidatthi. ‘‘‘Catuhatthavitthārā’ti vacanena ‘tiriyaṃ tihatthā vā’ti vacanampi sameti ‘yattha pamāṇayutto’tiādisanniṭṭhānavacanāsambhavato’’ti vuttaṃ. Pamāṇato ūnatarampīti vitthārato catupañcahatthampi dīghato anatikkamitvā vuttapamāṇameva desitavatthu. Adesitavatthuñhi karoto āpatti. Pamāṇātikkantā kuṭi eva pamāṇātikkantaṃ kuṭiṃ kareyyāti vuttattā. ‘‘Thambhatulā’’ti pāṭho. Anussāvanānayenāti ettha ‘‘damiḷabhāsāyapi vaṭṭatī’’ti vadanti.



"不应该说"是指不应该说。这里的"足够"是用于禁止的。"老师说"是指年老的人说。虽然这里没有"女人是人类女人,不是鬼、灵魂或动物"等说法,但由于在身体接触等情况下被确定为"人类女人",因此在这里也应该被视为人类女人。由于与性有关,人类双性人也是重罪的对象,其他的人类男性、双性人、动物等则是恶行的对象,因为属于邪淫的教义。但应该根据情况提取条款。就像不知道规定一样,在不知道"不应该说"的情况下也应该被视为无心。"在粗语等情况下"也是如此说的。有人说"即使写信后回信也没有行为,因为不知道行为的性质",应该经过思考而接受。
行为戒的描述完成。
建房戒的描述
"乞求"是指"请给,请给"的催促。"请求"是指用这个来告知我们的需求。"请求手工,提供工具或资金"是乞求,是不被允许的。但由于获得住处等的允许,是被允许的,有人这样说。"无主的"是指无主的。"不应该使用未带来的"是说"要求汤和饭是恶行"。虽然说"即使是重要的物品也是如此",但是由于事物的原因而小,但由于价值而大的黄铜、黄色素等,是不应该乞求的,有人这样说。
那就是仙人。当时他就得到了,当时他就得到了。
348-349. 不能通过乞求来做,因此应该由被乞求的人提供工具。词汇符合,但意思不符。为什么?因为这里是指双方的意图,因此说"因为"等。"根据这里说的方法"是指在这个戒律的分析中说的方法。由于说"自己做"的说法,因此无论是自己做还是让别人做都应该这样做。这两个人都是做的人和让做的人。词汇可能会相反,"由做的人"说的话,如果说"由让做的人"则会相反,因为不是该意思。因为让做的人不是这样的。"根据这里说的方法"是指教授的对象的标准方法。这样的话,"由做的人或让做的人"的说法,如果说是由做的人让别人做,那么为了解释其意义,在注脚中说"如果"等。根据"自己做房子"的说法而说的。没有说"长度和宽度",但由于采用了"或"的词,即使只增加一个部分,也会构成过失。据说标准尺寸是九肘。"说'四肘宽'时,'横三肘或'的说法也符合,'只要符合标准'等结论的说法。小于标准的,只要不超过长度和宽度的标准就是教授的对象。做超过标准的房子就是做超过标准的房子。"柱子测量"是这样的读法。"根据公告的方式"在这里,有人说"也适用于达米尔语"。

353.Cārabhūmi gocarabhūmi. Na gahitāti na vāritā. Aṭṭhakathāyaṃ ‘‘kāraṇāya guttibandhanāgāraṃ, akaraṇaṭṭhānaṃ vā dhammagandhikā hatthapādacchindanakā gandhikā’’ti likhitaṃ. Dvīhi balibaddehīti heṭṭhimakoṭiyā kira vuttato āvijjituṃ na sakkā chinnāvaṭattā, nigamanassāpi atthappakāsanatthaṃ vuttanti veditabbaṃ. Pācinanti vatthu adhiṭṭhānaṃ. Tadatthāyāti tacchanatthāya. Paṇṇasālampīti ullittāvalittakuṭimeva paṇṇacchadanaṃ. Teneva ‘‘sabhitticchadana’’nti vuttaṃ, alittaṃ kira sabbaṃ vaṭṭati. Pubbe thokaṃ ṭhapitaṃ puna vaḍḍhetvā. Tasminti dvārabandhane vā vātapāne vā ṭhapite. Paṭhamamevāti ettha pattakāle evāti kira dhammasiritthero. Upatissatthero ṭhapitakālevāti kira. Purimena lepassa aghaṭitattā dutiyena vattasīsena katattā ubhinnampi anāpatti. Sace āṇattena kataṃ, ‘‘karoti vā kārāpeti vā’’ti vacanato āpatti ubhinnaṃ sati attuddesikatāya, asati mūlaṭṭhasseva. Heṭṭhimappamāṇasambhave sati sabbamattikāmayaṃ kuṭiṃ karoto āpatti dukkaṭena saṅghādisesoti ācariyassa takko.

354. Chattiṃsa catukkāni nāma adesitavatthukacatukkaṃ desitavatthukacatukkaṃ pamāṇātikkantacatukkaṃ pamāṇikacatukkaṃ adesitavatthukapamāṇātikkantacatukkaṃ desitavatthukapamāṇikacatukkanti cha catukkāni, evaṃ samādisativārādīsupi pañcasūti chattiṃsa. Āpattibhedadassanatthanti ettha yasmā ‘‘sārambhe ce, bhikkhu, vatthusmiṃ aparikkamane…pe… saṅghādiseso’’ti mātikāyaṃ avisesena vuttattā sārambhaaparikkamanepi saṅghādisesovāti micchāgāhavivajjanatthaṃ āpattibhedo dassito, tasmā vuttānīti adhippāyo. Vibhaṅge evaṃ avatvā kimatthaṃ mātikāyaṃ dukkaṭavatthu vuttanti ce? Bhikkhū abhinetabbā vatthudesanāya, tehi bhikkhūhi vatthu desetabbaṃ. Kīdisaṃ? Anārambhaṃ saparikkamanaṃ, netaraṃ, itarasmiṃ ‘‘sārambhe ce bhikkhu vatthusmiṃ aparikkamane’’ti evaṃ ānisaṃsavasena āgatattā vuttaṃ. Yasmā vatthu nāma atthi sārambhaṃ, atthi anārambhaṃ, atthi saparikkamanaṃ, atthi aparikkamanaṃ, atthi sārambhaṃ saparikkamanaṃ, atthi sārambhaṃ aparikkamanaṃ, atthi anārambhaṃ saparikkamanaṃ, atthi anārambhaṃ aparikkamananti bahuvidhattā vatthu desetabbaṃ anārambhaṃ saparikkamanaṃ, netaranti vuttaṃ hoti. Kimatthikā panesā desanāti ce? Garukāpattipaññāpanahetuparivajjanupāyatthā. Vatthudesanāya hi garukāpattipaññāpanahetuttā akataviññatti gihīnaṃ pīḷājananena attadukkhaparadukkhahetubhūto ca sārambhabhāvoti ete vatthudesanāpadesena upāyena parivajjitā honti. Na hi bhikkhu akappiyakuṭikaraṇatthaṃ gihīnaṃ vā pīḷānimittaṃ sārambhavatthu. Kuṭikaraṇatthaṃ vā vatthuṃ desentīti paṭhamameva sādhitametaṃ. Vomissakāpattiyoti dukkaṭasaṅghādisesamissakāpattiyo.

355. Tattha ‘‘dvīhi saṅghādisesehī’’ti vattabbe ‘‘dvinnaṃ saṅghādisesenā’’ti vibhattibyattayena, vacanabyattayena ca vuttaṃ. ‘‘Āpatti dvinnaṃ saṅghādisesāna’’ntipi pāṭho.



"行走的地方、牧场"。"没有被阻止"。在注释中写道"为了原因而设有监狱,或者是不应该做的地方的香料商人,切断手脚的香料商人"。"用两头牛"是指从下端说的,因为无法解开,所以不能说。为了表达结论的意义也说了。"东面"是指房屋的基础。"为了那个目的"是指为了修补。"草棚"也是指涂抹和涂饰的小房子。因此说"有墙壁的覆盖物",因为未涂抹的全部都是合适的。之前稍微放置,然后再增加。"因此"是指在门扇或窗户中放置。"立即"是指达摩西里长老说的在放置时。乌帕提萨长老说是在放置时。由于前者没有涂抹,后者用绳子系住,所以两者都没有过失。如果是受命而做的,根据"做或让做"的说法,如果有自私,两者都有过失,如果没有,只有主持人。如果下层的尺寸可能,做全部泥土房屋,长老认为会有僧残的过失。
共有36个四句,即未教授的事物的四句、教授的事物的四句、超过标准的四句、符合标准的四句、未教授的事物超过标准的四句、教授的事物符合标准的四句。同样地,在"同意"等情况下也有五个,共36个。为了显示过失的种类,因为在戒条中笼统地说"如果比丘在事物上有执著而不周到",所以为了避免错误理解,显示了过失的种类。在分析中这样说,为什么在戒条中还说了恶行呢?应该引导比丘进行事物的教授,由那些比丘教授事物。什么样的?无执著而周到的,不是其他的,因为在"如果比丘在事物上有执著而不周到"中是出于利益而说的。因为事物有执著的,有无执著的,有周到的,有不周到的,有执著而周到的,有执著而不周到的,有无执著而周到的,有无执著而不周到的等多种情况,所以应该教授无执著而周到的,不是其他的。这种教授有什么目的呢?为了宣布重罪,避免方法。因为由于事物的教授而宣布重罪,未经通知而使居士受苦,成为自己和他人痛苦的原因的执著性,所以应该通过事物教授的方式避免。比丘不是为了做不合适的房子或者使居士受苦而教授事物。首先就证明了这一点。"与恶行混杂"是指恶行和僧残混杂。
在那里,"用两个僧残"应该说"用两个僧残",用格变化和词汇变化说的。"两个僧残的过失"也是读法。

364.Na ghaṭayati chadanalepābhāvato, anāpatti, taṃ parato sādhiyati. Chadanameva sandhāya ullittāvalittatā vuttāti. ‘‘Kukkuṭacchikagehaṃ vaṭṭatīti vatvā puna chadanaṃ daṇḍakehītiādinā nayena taṃ dassentehi tiṇapaṇṇacchadanākuṭikāva vuttā. Tattha chadanaṃ daṇḍakehi dīghato tiriyañca jālaṃ viya bandhitvā tiṇehi vā paṇṇehi vā chādetuṃ ullittādibhāvo chadanameva sandhāya vuttoti yuttamidaṃ. Tasmā mattikāmayaṃ bhittiṃ vaḍḍhāpetvā upari ullittaṃ vā avalittaṃ vā ubhayaṃ vā bhittiyā ghaṭitaṃ karontassa āpatti eva vināpi bhittilepenā’’ti likhitaṃ. ‘‘‘So ca chadanameva sandhāyā’ti padhānavasena vuttaṃ, na heṭṭhābhāgaṃ paṭikkhitta’’nti vadanti, vīmaṃsitabbaṃ. Etthāti tiṇakuṭikāya. Yathāsamādiṭṭhāyāti yathāvuttappakāranti adhippāyo. ‘‘Āpatti kārukānaṃ tiṇṇaṃ dukkaṭāna’’ntiādimhi so suṇātichakkampi labbhati. Ubhayattha samādiṭṭhattā āṇāpakassa anāpatti. Āṇattassa yathā samādiṭṭhaṃ āṇāpakena, tathā akaraṇapaccayā dukkaṭaṃ. Sace ‘‘ahampettha vasāmī’’ti attuddesampi karoti, saṅghādisesova. ‘‘Kuṭiṃ karothā’’ti avisesena vuttaṭṭhāne pana āṇāpakassāpi saṅghādiseso acittakattā sikkhāpadassa.

Ahañca vasissāmīti ettha parassa yassa kassaci uddiṭṭhassa abhāvā āpatti eva ‘‘karontassa vā’’ti niyamitattā, anāpatti avibhattattā. ‘‘Idha paññattijānanamattameva citta’’nti ca likhitaṃ. Anugaṇṭhipade pana ahañca vasissāmīti ettha yo ‘‘mayhaṃ vāsāgārañca bhavissatī’’ti icchati, tassāpatti. Yo pana uposathāgāraṃ icchati, tassa anāpatti, tasmā ‘‘ubhayaṃ sametī’’ti vatvā ca ‘‘vinayavinicchaye āgate garuke ṭhātabba’’nti vacanato mahāpaccarivādato itaro pacchā vattabboti ce? Na, balavattā . ‘‘Vāsāgāraṃ ṭhapetvā sabbattha, anāpattī’’ti vacanato, bhojanasālādīnampi atthāya iminā katattā saṅkarā jātā. Yathā – dve tayo ‘‘ekato vasissāmā’’ti karonti, rakkhati tāvāti ettha viya. ‘‘Idaṃ ṭhānaṃ vāsāgāraṃ bhavissati, idaṃ uposathāgāra’’nti vibhajitvā katepi āpatti eva. Dvīsu mahāpaccarivādo balavā, tasmā ‘‘pacchā vutto’’tiādinā atīva papañcitaṃ. Kiṃ tena. ‘‘Attanā vippakataṃ attanā ca parehi ca pariyosāpetī’’tiādinā nayena aparānipi catukkāni yathāsambhavaṃ yojetvā dassetabbāni, leṇādīsu kiñcāpi saṅghādisesena anāpatti, akataviññattiyā sati tappaccayā āpatti eva.

Kuṭikārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Vihārakārasikkhāpadavaṇṇanā

366. Sattame vā-saddo avadhāraṇatthoti veditabbo.

Vihārakārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Paṭhamaduṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā

380.Sāvakena pattabbanti pakatisāvakaṃ sandhāya vuttaṃ, na aggasāvakaṃ. Yathūpanissayayathāpuggalavasena ‘‘tisso vijjā’’tiādi vuttaṃ. Kenaci sāvakena tisso vijjā, kenaci catasso paṭisambhidā, kenaci cha abhiññā, kenaci kevalo navalokuttaradhammoti evaṃ visuṃ visuṃ yathāsambhavaṃ vuttanti veditabbaṃ.



"不阻挡"是指没有被阻挡，因此不构成过失，那个是从他处获得的。提到的"遮盖"是指用草或叶子遮盖的状态。通过“鸡舍”来说明，再用“遮盖在柱子上”等方法来说明，草棚是指用草或叶子遮盖的房屋。在那里，遮盖是指用柱子长短和横向的网状结构来捆绑，用草或叶子来遮盖的状态，因此可以合理地说是遮盖。因此，如果将泥土墙加高，并在上面遮盖草或叶子，或者两者都用来构成墙壁，则构成过失，即使没有墙壁的涂抹。有人写道：“所以这也是指遮盖，而不是说下方的部分被阻挡。”在这里应该经过思考。这里是指草棚。根据所述的情况，意指如同所述的方式。关于“若有草屋的过失”这样的说法也是可以接受的。由于在这里两者都被认为是适当的，因此对于命令者来说不构成过失。根据命令者所述的情况，若不执行则构成恶行。如果说“我在这里居住”，则构成自我指称的过失，若没有则为僧残。如果说“你们建房子”，则是没有区别的说法，因此命令者也有僧残的过失。
“我也将居住”在这里是指由于他人缺乏而构成过失，因此“做或让做”的限制使得不构成过失。这里写道“在这里仅仅是指意图”。在附注中提到“我也将居住”是指希望“我的住所将会存在”，这会构成过失。若希望有安居处，则不构成过失，因此说“两者都应当相遇”，并且在“在戒律的分析中应当设立重罪”这样的说法下，另一个则应当在后面进行说明。不是，确实是有力量的。根据“在所有地方，若不设立住所，则不构成过失”的说法，因而为了饮食等的原因而产生混淆。就像两三个“我们将共同居住”一样，保持安全。在这里“这个地方将会成为住所，这个地方将成为安居处”的分开说明也是构成过失。两个重罪的说法是强有力的，因此在“后面提到”的说法下非常详细。那又如何？根据“自己和他人都将被归入”的说法，其他的四个情况应当根据情况进行说明，尽管在山洞等地方有僧残的过失，但由于没有明确的说明，因此构成过失。
建房戒的描述完成。
寺院建设戒的描述
第七条中“或”是指需要强调的。
寺院建设戒的描述完成。
第一个恶行的戒的描述
“应由弟子获得”是指普通弟子，而非最优秀的弟子。根据依靠的方式和个人的情况，提到“三种知识”等等。某些弟子拥有三种知识，某些弟子拥有四种解脱，某些弟子拥有六种神通，某些弟子则完全具备九种超世间的法，因此应当根据情况进行说明。

382.‘‘Ye te bhikkhū suttantikā’’tiādivacanato dharamānepi bhagavati piṭakattayaparicchedo atthīti siddhaṃ. Dhammakathikāti ābhidhammikā ratiyā acchissantītiādi āyasmato dabbassa nesaṃ tiracchānakathāya ratiniyojanaṃ viya dissati, na tathā daṭṭhabbaṃ. Suttantikādisaṃsaggato tesaṃ suttantikādīnaṃ phāsuvihārantarāyaṃ, tesampi tiracchānakathāratiyā abhāvena anabhirativāsaṃ, tato nesaṃ sāmaññā cāvanañca parivajjanto evaṃ cintesīti daṭṭhabbaṃ. ‘‘Nimmitānaṃ dhammatāti sāvakehi nimmitānaṃyeva, na buddhehī’’ti vadanti. ‘‘Sādhakatamaṃ karaṇa’’nti evaṃ vutte karaṇattheyeva tatiyāvibhattīti attho.

383-4.Yanti yena. ‘‘Kattāti kattā, na kattā’’ti likhitaṃ. ‘‘Bhariyaṃ viya maṃ ajjhācaratī’’ti vadantiyā balavatī codanā. Tena hīti ettha yathā chupanamatte vippaṭisārīvatthusmiṃ kāyasaṃsaggarāgasambhavā apucchitvā eva saṅghādisesaṃ paññāpesi, tatheva pubbevassā dussīlabhāvaṃ ñatvā vuttanti veditabbaṃ. Yadi tāva bhūtāya paṭiññāya nāsitā, thero kārako hoti. Atha abhūtāya, bhagavatā ‘‘nāsethā’’ti na vattabbaṃ, vuttañca, tasmā vuttaṃ ‘‘yadi tāva paṭiññāya nāsitā, thero kārako hotī’’ti.

Atha appaṭiññāyāti ‘‘ayyenamhi dūsitā’’ti imaṃ paṭiññaṃ vinā eva tassā pakatidussīlabhāvaṃ sandhāya nāsitā, thero akārako hoti. Abhayagirivāsinopi attano suttaṃ vatvā ‘‘tumhākaṃ vāde thero kārako’’ti vadanti, kasmā? Dukkaṭaṃ musāvādapaccayā liṅganāsanāya anāsetabbattā. Pārājikasseva hi liṅganāsanāya nāsetabbā. ‘‘Nāsethā’’ti ca vuttattā pārājikāva jātā, sā kiṃ sandhāya, tato thero kārako āpajjati. ‘‘Sakāya paṭiññāya nāsethā’’ti vutte pana apārājikāpi attano vacanena nāsetabbā jātāti adhippāyo. Mahāvihāravāsinopi attano suttaṃ vatvā ‘‘tumhākaṃ vāde thero kārako’’ti ca vadanti. Kasmā? ‘‘Sakāya paṭiññāya nāsethā’’ti hi vutte paṭiññāya bhūtatā āpajjati ‘‘nāsethā’’ti vacanato. Bhūtāyeva hi paṭiññāya nāsetabbā hoti, nābhūtāyāti adhippāyo. Purimanayeti dukkaṭavāde. Purimo yuttivasena pavatto, pacchimo pāḷivacanavasena pavattoti veditabbo.

385-

根据"那些是经部的比丘"等话语,即使佛陀正在世时,也存在三藏的分类,这是确定的。"说法者"是指阿毗达摩学者,他们将会因为喜欢而住在那里,这就像他们被安排到野兽的谈话中一样,不应该这样理解。由于与经部等的接触,经部等的舒适生活受到阻碍,他们也因为喜欢野兽的谈话而没有满足,因此他们避免了这种自己的衰落和被驱逐,这样思考。有人说"被创造的是弟子们的本性,而不是佛陀的"。如果这样说"最有助于做",那么"做"就是第三格的意思。
383-384. "去"是指"去"。写道"做者是做者,不是做者"。"像妻子一样对待我"的说法是强有力的指责。"因此"是指,就像在仅仅触碰的事物中产生后悔的情况下,未经询问就宣布了僧残一样,也是在事先知道她的不道德之后说的。如果是由于真实的承诺而被消除的,长老就是行为者。如果是虚假的,佛陀也不应该说"要消除",但也确实说了,因此说"如果是由于承诺而被消除,长老就是行为者"。
如果没有承诺的话,就是指在没有"阿尊者玷污了我"这样的承诺的情况下,针对她本来的不道德行为而被消除,长老不是行为者。阿巴耶吉里派也说他们的经典,说"在你们的论点中,长老是行为者",为什么?因为由于说谎而导致标记被消除是不应该被消除的,只有波罗夷罪的标记才应该被消除。由于说"要消除",所以构成波罗夷罪,那是指什么,因此长老成为行为者。如果说"依照自己的承诺而消除",即使是非波罗夷罪的,也会被自己的话语所消除,这是其意图。马哈维哈拉派也说他们的经典,说"在你们的论点中,长老是行为者"。为什么?因为如果说"依照自己的承诺而消除",那么承诺的真实性就会出现,"要消除"的说法。因为只有真实的承诺才应该被消除,而不是虚假的,这就是其意图。前一种方式是根据合理性而进行的,后一种是根据经典的话语而进行的。
385-

6.Pītisukhehīti ettha ‘‘sukhenā’’ti vattabbe pītiggahaṇaṃ tatiyajjhānasukhaṃ, kāyikañca apanetuṃ sampayuttapītiyā vuttaṃ. Sace cuditakavasena kataṃ amūlakaṃ nāma, ‘‘anajjhāpannaṃ akata’’nti vadeyya, ime karissanti, tasmā ‘‘tādisaṃ diṭṭhasaññī hutvā codetī’’ti pāṭho . ‘‘Etena nayena sutamutaparisaṅkitānipi vitthārato veditabbānī’’ti pāṭho. ‘‘Catunnaṃ aññatarenā’’ti pātimokkhuddese eva āgate gahetvā vuttaṃ, itaresaṃ aññatarenāpi anuddhaṃsentassa saṅghādisesovāti no takkoti ācariyo. Bhikkhubhāvā hi cāvanasamatthato. ‘‘Samīpe ṭhatvā’’ti vacanato parammukhā codentassa, codāpentassa vā sīsaṃ na eti. Diṭṭhañce sutena parisaṅkitena codeti codāpeti, sutaparisaṅkitaṃ vā diṭṭhādīhi codite vā codāpite vā sīsaṃ eti eva amūlakena coditattā. Vuttañhetaṃ ‘‘diṭṭhassa hoti pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpajjanto, tañce codeti ‘suto mayā…pe… saṅghādisesassā’’ti (pārā. 387). ‘‘Asuddho hoti puggalo aññataraṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpanno, tañce asuddhadiṭṭhi samāno anokāsaṃ kārāpetvā cāvanādhippāyo vadeti, āpatti dukkaṭassa. Okāsaṃ kārāpetvā cāvanādhippāyo vadeti, anāpattī’’ti (pārā. 389) iminā na-samentaṃ viya khāyati, kathaṃ? Diṭṭhassa hoti pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpajjanto nāma asuddho puggalo hoti, ‘‘aññatarasmiṃ asuddhadiṭṭhi samāno tañce codeti ‘suto mayā pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpannosī’ti, āpatti vācāya vācāya saṅghādisesassā’’ti vacanato purimanayenāpatti. ‘‘Cāvanādhippāyo vadeti, āpatti dukkaṭassā’’ti vacanato pacchimanayena saṅghādisesena āpattīti dve pāḷinayā aññamaññaṃ viruddhā viya dissanti, na ca viruddhaṃ buddhā kathayanti, tasmā ettha yutti pariyesitabbā. Aṭṭhakathācariyā tāvāhu ‘‘samūlakena vā saññāsamūlakena vā codentassa anāpatti, amūlakena vā pana saññāamūlakena vā codentassa āpattī’’ti. Tassattho – dassanasavanaparisaṅkanamūlena samūlakena vā tadabhāvena amūlakenāpi saññāsamūlakena vā codentassa anāpatti, dassanādimūlābhāvena amūlakena vā tabbhāvena samūlakenāpi saññāamūlakena vā codentassa āpatti, tasmā diṭṭhassa hoti.

Pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpajjantotiādimhi dassanamūlena samūlakenāpi ‘‘suto mayā’’ti vacanato saññāamūlakena vā codeti, āpatti saṅghādisesassa. Tadatthassa āvibhāvatthaṃ ‘‘diṭṭhe vematiko’’tiādi vārā vuttāti veditabbā.

Asuddho hoti puggalobhiādimhi pana samūlakena, saññāsamūlakena vā coditattā anāpattīti. Evamevaṃ pana tadatthadīpanatthaṃ te vārā vuttā. Tattha hi ‘‘adiṭṭhassa hotī’’tiādivārā amūlakena codentassa āpatti hotīti dassanatthaṃ vuttā. ‘‘Diṭṭhe vematiko’’tiādinā saññāamūlakena codentassa āpatti hotīti dassanatthaṃ vuttā. Aññathā ‘‘diṭṭhassa hoti, diṭṭhe vematiko’’tiādivārā nibbisesā bhaveyyuṃ. Idaṃ panettha sanniṭṭhānaṃ-yathā asuddhaṃ puggalaṃ anokāsaṃ kārāpetvā codentassa dukkaṭaṃ, akkosādhippāyassa ca omasavādena dukkaṭassa, tathā asuddhadiṭṭhikopi asuddhaṃ asuddhadiṭṭhi amūlakena codeti, āpatti. Samūlakena vā codeti, anāpattīti taṃ sanniṭṭhānaṃ yathā ‘‘anāpatti suddhe asuddhadiṭṭhissa asuddhe asuddhadiṭṭhissā’’ti iminā saṃsandati, tathā gahetabbaṃ. Aññathā yutti pariyesitabbā.


这里的"快乐"是指获取第三禅的快乐,将身体的快乐排除,是由于与喜悦相关的。如果是出于被指责的原因而做的无根据的,他会说"未犯,未做",他们会这样做,因此"以这种方式,认为已经见到或听到而指责"是读法。"以这种方式,对听到的、想到的也应该详细理解"是读法。"以四种之一"是从波罗提木叉中提取而说的,认为即使对其他的某一种指责,也构成僧残,这不是长老的观点。因为从比丘身份中被驱逐的角度来说。"站在附近"的说法,如果是从远处指责或让人指责,头部就不会受到影响。如果用所见或所想的指责或让人指责,或者用所听到的被指责或让人指责,由于无根据的指责,头部就会受到影响。因为说过"对于所见的,如果犯波罗夷罪,如果指责'我听说...'则构成僧残"。"人是不纯洁的,犯了某种波罗夷罪,如果作为不纯洁的见解的人,不给机会而打算驱逐,构成恶行。给机会而打算驱逐,则无过失"这与此不一致,怎么说呢?所见的,如果犯波罗夷罪,就是不纯洁的人,"作为不纯洁的见解的人,如果指责'我听说你犯了波罗夷罪',构成一句一句的僧残"。"打算驱逐,构成恶行"的说法,根据后一种方式构成僧残。两种经典的说法似乎相互矛盾,但佛陀不会说矛盾的话,因此应当在这里寻找合理性。注释师说"如果是由根据或认为有根据而指责,无过失,但如果是无根据或认为无根据而指责,则有过失"。其意思是,由于见或闻而产生怀疑的根据,或者由于缺乏这些根据而指责,无过失,但由于缺乏见等根据而指责,或者认为有这些根据而指责,则有过失,因此是所见的。
在"如果犯波罗夷罪"等中,由于见的根据,即使是有根据的,也是由于"我听说"而指责,构成僧残。为了显示这个意义,说明了"对所见有怀疑"等条款。
但在"人是不纯洁的"等中,由于有根据或认为有根据而指责,无过失。同样地,这些条款是为了说明这个意义。其中"对未见的有过失"等条款是为了说明无根据而指责的过失。"对所见有怀疑"等是为了说明认为有根据而指责的过失。否则,"对所见有过失,对所见有怀疑"等条款就会毫无区别。这里的结论是,就像对不纯洁的人不给机会而指责构成恶行,对辱骂的意图的轻蔑语也构成恶行,同样地,即使是不纯洁的见解,也是无根据而指责,构成过失,有根据或认为有根据而指责,无过失,应当这样理解。否则应当寻找合理性。


Sīlasampannoti ettha ‘‘dussīlassa vacanaṃ appamāṇaṃ. Bhikkhunī hi bhikkhumhi anissarā, tasmā ukkaṭṭhanaye vidhiṃ sandhāya therena vuttaṃ. Dutiyattherena bhikkhunī ajānitvāpi codeti, sikkhamānādayo vā codenti, tesaṃ sutvā bhikkhū eva vicāretvā tassa paṭiññāya kārenti. Ko ettha dosoti idaṃ sandhāya vuttaṃ. Tatiyena titthiyānaṃ vacanaṃ sutvāpi bhikkhū eva vicārenti, tasmā na koci na labhatīti evaṃ sabbaṃ sametīti apare’’ti vuttaṃ. Tiṃsāni tiṃsavantāni. Anuyogoti paṭivacanaṃ. Ehitīti āgamissati. Diṭṭhasantānenāti diṭṭhanayena, diṭṭhavidhānenāti adhippāyo. Patiṭṭhāyāti patiṭṭhaṃ labhitvā. Ṭhāneti lajjiṭṭhāne.

Gāhanti ‘‘ahaṃ codessāmī’’ti attādānaggahaṇaṃ. Cetanāti attādānaggahaṇacetanā. Vohāroti ito, etto ca ñatvā pakāsanaṃ. Paṇṇattīti nāmapaññatti. Yā vacīghosārammaṇassa sotadvārappavattaviññāṇasantānassa anantaraṃ uppannena upaladdhapubbasaṅketena manodvāraviññāṇena viññāyati, yassā viññātattā tadattho paramattho vā aparamattho vā tatiyavāraṃ uppannena manoviññāṇena viññāyatīti nāmādīhi chahi byañjanehi pāḷiyā pakāsitā, sā ‘‘vijjamānapaññatti avijjamānapaññattī’’tiādinā chadhā ācariyehi dassitā. Tabbhāgiyabhāvo atabbhāgiyabhāvo ca nipphannadhammasseva yujjati, na paññattiyā adhikaraṇīyavatthuttā , adhikaraṇe pavattattā ca adhikaraṇo mañcaṭṭhe mañcopacāro viyāti ca. ‘‘Pariyāyenāti amūlakā nāmapaññatti natthi. Pariyāyamattaṃ, sabhāvato natthi. Abhidhānamattameva, abhidheyyaṃ natthī’’ti ca likhitaṃ. Idhevāti imasmiṃ eva sikkhāpade. Na sabbatthāti vivādādhikaraṇādīsu. Kasmā? Na hītiādi. Vivādādhikaraṇādīnamatthitā viya amūlakaṃ adhikaraṇaṃ natthīti. Pubbe vuttasamathehīti ‘‘yaṃ adhikicca samathā vattantī’’ti vuttasamathehīti adhippāyo. Apica sabhāvato natthīti appaṭiladdhasabhāvattā vuttaṃ. Anuppannaṃ viya viññāṇādi. Na hi vivādādīnaṃ paṇṇatti adhikaraṇaṭṭhoti paṇṇattiṃ adhikicca samathā na pavattanti, tasmā na tassā adhikaraṇīyatāti na vivādādīnaṃ paṇṇatti adhikaraṇaṭṭhoti adhippāyo. Hoti cettha –

‘‘Pārājikāpatti amūlikā ce,

Paṇṇattimattā phalamaggadhammā;

Catutthapārājikavatthubhūtā,

Paṇṇattimattāva siyuṃ tatheva.

‘‘Tato dvidhā maggaphalādidhammā,

Siyuṃ tathātītamanāgatañca;

Paṇṇattichakkaṃ na siyā tato vā,

Pariyāyato sammutivādamāhā’’ti.

Anuvadantīti akkosanti. Kiccayatāti karaṇīyatā. Taṃ katamanti ce? Apalokanakammantiādi. Kiccanti viññattisamuṭṭhāpakacittaṃ kira adhippetaṃ.

387.Sutādīnaṃ abhāvena amūlakattanti ettha yo disvāpi ‘‘diṭṭhosi mayā’’ti vattuṃ asakkonto attano diṭṭhaniyāmeneva ‘‘sutosi mayā’’ti vadati. Tassa tasmiṃ asuddhadiṭṭhittā āpatti, idha pana yo pubbe sutvā anāpatti, pacchā taṃ vissaritvā suddhadiṭṭhi eva samāno vadati, taṃ sandhāya vuttaṃ. ‘‘Esa nayo sabbatthāti apare’’ti vuttaṃ. Jeṭṭhabbatiko kākekappaṭivattā . Yadaggenāti yāvatā, yadā vā. No kappetītiādi vematikābhāvadīpanatthameva vuttanti dasseti. Tena vematikova nassarati sammuṭṭho nāmāti āpajjati, taṃ na yuttaṃ tadanantarabhāvato, tasmā dutiyattheravādo pacchā vutto.



这里的"具足戒行"是指,对于不具戒行的人,其话语无限度。比丘尼对比丘是无权的,因此长老是从严格的角度说的。第二位长老,即使比丘尼不知道也会指责,学女等也会指责,听从他们的比丘会经过考虑后根据她的承诺而行动。这里有什么过错呢?这是为了说明这一点。第三位长老,即使听从外道的话语,比丘也会考虑,因此没有人不获得。这样就全部符合了,有人这样说。
三十个三十个的。"质问"是指回答。"来吧"是指会来。"依照所见的法则"是指依照所见的方式,依照所见的规则。"立足"是指获得立足点。"地位"是指应该羞愧的地位。
"抓取"是指"我将指责"的自我主张的抓取。"意图"是指自我主张的抓取的意图。"表达"是指从这里、从那里了解而宣说。"命名"是指名称的命名。由于听觉通道所生起的意识流中紧接着生起的,通过先前约定的意门识而识知的,第三次生起的意识所识知的,用这六种词汇在经中阐述的,被老师们用"存在的概念、不存在的概念"等六种方式阐述。它与实在法的相关性和不相关性是适合实在法的,不是由于概念的对象性,是因为在对象中运作。就像对床而言的床的比喻一样。有人写道"从比喻来说,无根据的概念是没有的,只是比喻,本质上是没有的,只是名称,没有所指"。
就在这个戒律中。不是在所有地方,为什么?因为等。就像争论等的对象性一样,无根据的对象是没有的。
用前面说过的调停。指"用于调停的"。另外,由于本质上没有,就像未生起的意识等一样。因为争论等的概念不是对象,所以不是用概念来调停,因此它没有对象性,这就是其意思。
这里有:
"如果波罗夷罪无根,
只是概念,道果法;
第四波罗夷罪的对象,
也只是概念而已。
"从而道果等法,
也会是过去未来;
就不会有六种概念,
从比喻说是假说。"
"指责"是指辱骂。"应该做"是指应该做。那是什么呢?像"观察行为"等。"应该"大概是指引发通报心的心。
由于缺乏所闻等,无根据,这里指以前听说无过失,后来忘记了,只凭自己的见解说的人,由于在那里有不纯洁的见解,有过失。有人说"这种方式适用于所有地方"。长老是固执的乌鸦反驳者。"直到"是指直到什么程度,或什么时候。"不应该"等是为了表示没有怀疑。因此,他陷入遗忘的名称,这是不合适的,因为紧接着发生,所以第二位长老的观点后来说的。

389.Sabbatthāti sabbaaṭṭhakathāsu. Okāsakammanti okāsakaraṇaṃ. ‘‘Okāsena kammaṃ okāsakamma’’nti likhitaṃ. Asūriyaṃ passati kaññāti ettha yathā kaññā sūriyaṃ na passatīti bhavati, evaṃ ‘‘anokāsaṃ kāretvā’’ti vutte okāsaṃ na kāretvāti hoti.

Paṭhamaduṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Dutiyaduṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā

391.Veḷuvaneyevāti idaṃ tehi vuttavelaṃ sandhāya vuttaṃ. ‘‘Pubbe mayaṃ āvuso sutena avocumhā’’ti ‘‘amhehi sā ussāhitā kupitehi anattamanehī’’tiādivacanaṃ sandhāya vuttaṃ, aññabhāgassa idanti manussabhikkhubhāvato aññabhāgassa tiracchānachagalakabhāgassa idaṃ chagalakajātaṃ adhikaraṇaṃ. Aññabhāgo vā assa atthīti so tiracchānachagalakabhāvasaṅkhāto aññabhāgo assa chagalakassa atthīti svāyaṃ chagalako aññabhāgiyaṃ adhikaraṇaṃ nāma.

Tattha paṭimāya sarīraṃ, silāputtakassa sarīranti nidassanaṃ, paṭhamaṃ panettha nibbacanaṃ jātipadatthotivādīnaṃ matena vuttaṃ. Sā hi sāmibhāvena, niccabhāvena ca padhānattā sattisabhāve ṭhitā. Tabbiparītakattā byattākati jātiyo tu padattho iti imassa suttassa vasena dutiyaṃ nibbacanaṃ vuttanti veditabbaṃ. Nāmakaraṇasaññāya ādhāroti ettha nāmameva nāmakaraṇaṃ. Nāmaṃ karontānaṃ saññā nāmakaraṇasaññā, tassā. Manussajātiko chagalakajātiādhāro nāma. Na hi taṃ nāmaṃ kacchapalomaṃ viya anādhāranti adhippāyo. Taṃ pana chagalakassa dabboti dinnanāmaṃ ‘‘deso’’ti vuccati. Tasmā theraṃ amūlakenātiādinā aññampi vatthuṃ therassa lissati silissati vohāramatteneva, na atthato, īsakaṃ allīyatīti lesoti adhippāyo. Yasmā desalesā atthato ninnānākaraṇā, tasmā ‘‘kañcidesaṃ lesamattaṃ upādāyā’’ti uddharitvā ‘‘dasa lesā jātileso’’tiādi vuttanti veditabbaṃ. Yathā nidāne , evaṃ sikkhāpadapaññattiyampi mātikāyampi ayamevattho. Yasmā aññabhāgiyassa adhikaraṇassāti chagalakassa. Kañcidesaṃ lesamattaṃ upādāyāti dabboti nāmaṃ upādāyāti ayamattho aṭṭhuppattivaseneva āvibhūto, tasmā na vibhatto. Kiñca bhiyyo aniyamattā. Na hi mettiyabhūmajakānaṃ viya sabbesampi chagalakameva aññabhāgiyaṃ adhikaraṇaṃ hoti. Aññaṃ gomahiṃ sādikampi hoti, na ca mettiyabhūmajakā viya sabbepi nāmalesamattameva upādiyanti. Aññampi jātilesādiṃ upādiyanti, tasmā aniyamattā ca yathāvuttanayena na vibhattaṃ. Kiñca bhiyyo tathā vutte chagalakasseva aññabhāgiyatā sambhavati, na aññassa, yena sova dassito. Leso ca nāma lesova, na jātiādi, yena sova dassitoti evaṃ micchāgāhappasaṅgato ca tathā na vibhatto.



"在所有地方"是指所有的八项讨论。 "机会的行为"是指机会的创造。 "以机会而为的行为"是写下的。 "不见太阳的女孩"是指像女孩不见太阳一样，因此说"没有机会被创造"。
第一次关于恶行的戒律的解释已完成。
第二次关于恶行的戒律的解释
"像维卢瓦那一样"是指与他们所说的维卢瓦那相对应的。"以前我们说过，朋友"是指"我们因愤怒而被激怒"等话语，指的是与其他部分相关的这一部分，指的是人类比丘的身份与其他部分的关系。这部分的意义是指与外道的关系，指的是与外道有关的这一部分。
在这里，身体的形象是指石头小孩的身体，第一部分的解释是指出生的意义。因为它是以主人的身份和永恒的性质而存在的，站在生物的状态中。因此，由于其周边的关系，种类的存在是指这一部分的含义。根据名称的定义，"基础"是指名称本身。命名者的意识是名称的意识，基于此。人类种类的基础是指与外道有关的基础。并不是说这个名称像乌龟和母猪一样没有基础。这个与外道有关的部分是指"地区"。因此，长老的无根据是指其他部分的存在，不能从意义上理解，只是从表达的角度理解。因为地区从意义上来说是多种多样的，因此"某个地区的表达"是指"十个表达"等。
如同在经典中一样，这个戒律的定义也是如此。因为这是指与其他部分的关系，因此是与外道有关的部分。某个地区的表达是指与外道有关的部分，这个部分是通过表达而显现出来的，因此它没有被分开。还有更进一步的无限制。并不是说所有的外道都与外道有关。其他的牛也可能是适合的，而不是所有的外道都仅仅是名称的表达。其他的种类也可能是适合的，因此无限制地不被分开。并且更进一步地，如此说，外道的部分是可能的，而不是其他的，因此这就是它的显现。名称也是名称，而不是种类等，这就是它的显现，因此与错误的理解相关的也不被分开。

393.Aññabhāgiyassāti cuditakato aññassa. Adhikaraṇassāti manussassa vā amanussassa vā tiracchānagatassa vāti evaṃ vattabbaṃ. Evañhi vutte manussādīnaṃyeva jātilesādayo vuttā honti, aññathā catunnaṃ adhikaraṇānaṃ te āpajjanti ‘‘adhikaraṇassa kañci desaṃ lesamatta’’nti sāmivacanaṃ pubbaṅgamaṃ uddiṭṭhattāti ce? Na, nāmassa viya jātiādīnaṃ manussādīnaṃ ādhārabhāvaniyamasambhavato, adhikaraṇabhāvāniyamatoti vuttaṃ hoti. Niyame ca sati jātiyā ādhāro jāti, liṅgassa ca liṅgaṃ, āpattiyā ca āpanno ādhāro, viruddhānampi asamādinnānampi pattacīvarānaṃ sāmiko ādhāro, yena adhikaraṇasaṅkhyaṃ gaccheyyāti āpajjatīti adhikaraṇassāti padaṃ abhājetabbameva bhaveyyāti na uddharitabbaṃ siyā, uddharitabbaṃ. Tasmā ‘‘adhikaraṇanti vacanasāmaññato’’tiādi sabbaṃ vattabbaṃ. Apākaṭā ito aññatra dassitaṭṭhānābhāvato. Jānitabbā ca vinayadharehi yasmā aññathā parivāre ‘‘vivādādhikaraṇaṃ catunnaṃ adhikaraṇānaṃ vivādādhikaraṇaṃ bhajatī’’tiādinā nayena anāgataṭṭhāne ‘‘kasmā’’ti vutte kāraṇaṃ na paññāyeyya, tasmā tesaṃ tabbhāgiyatā ca aññabhāgiyatā ca jānitabbā vinayadharehi. Tāsu hi viññātāsu vivādādhikaraṇaṃ vivādādhikaraṇaṃ bhajati. Kasmā? Tabbhāgiyattā. Itaraṃ na bhajati aññabhāgiyattāti sukhakāraṇato paññāyanti, tasmā vacanasāmaññato laddhaṃ adhikaraṇaṃ nissāyātiādi. Tattha yasmā āpattaññabhāgiyaṃ mahāvisayaṃ, itarehi asadisaniddesañca, tasmā taṃ adhikaraṇapariyāpannampi samānaṃ visuṃ vuttaṃ ‘‘āpattaññabhāgiyaṃ vā hotī’’ti. Adhikaraṇapariyāpannattā ca ‘‘adhikaraṇaññabhāgiyaṃ vā’’ti ettha vuttanti veditabbaṃ. Tatthāpi mahāvisayattā, mātikāyaṃ āgatattā ca paṭhamaṃ aññabhāgiyatā vuttā, pacchā tabbhāgiyatāti veditabbā. Tattha yasmā adhikaraṇaññabhāgiyavacanena atthāpattinayena siddhaṃ. Adhikaraṇaṃ tabbhāgiyaṃ, tasmā ‘‘adhikaraṇaṃ tabbhāgiyaṃ hotī’’ti evaṃ uddesaṃ akatvā ‘‘kathaṃ adhikaraṇaṃ adhikaraṇassa tabbhāgiyaṃ hotī’’ti pucchāpubbaṅgamaniddeso kato. Tatthāpi āpattādhikaraṇassa aññabhāgiyatā kiñcāpi pārājikena anuddhaṃsibhādhikārattā pārājikānaṃyeva vasena vuttā, atha kho sesāpattikkhandhavasenāpi veditabbā. Yā ca sā codanā ‘‘asuko nāma bhikkhu saṅghādisesaṃ ajjhāpajjanto diṭṭho hotī’’tiādikā, tattha ‘‘saṅghādisese thullaccayadiṭṭhi hoti, dubbhāsite saṅghādisesadiṭṭhi hotī’’ti evamādikā vinaye apakataññutāya, taṃtaṃvatthusarikkhatāya vā vuttāti veditabbā. Sabbatthāpi ‘‘pārājikadiṭṭhi hotī’’ti na vuttaṃ. Tathāsaññino anāpattito. ‘‘Tabbhāgiyavicāraṇāya’’nti tabbhāgiyapadaniddese aññabhāgiyatāyapi niddiṭṭhattā vuttaṃ.


"与其他部分"是指被指责的部分。 "与对象"是指人类或非人类或动物等，这样说是合适的。因为这样说，人的种类等仅仅是被提到，反之则是指四种对象的情况，是否有"对象的某个地区"的说法是前述的。不是的，因为与人类的种类等的基础性关系的限制，指的是对象的性质。由于有限制，种类的基础是种类，性别的基础是性别，犯戒的基础是犯戒，反之也有不相应的基础，依靠着这些基础，能够达到对象的数量，因而说"对象"这个词是必须明确的，不应被忽视。
因此，"对象的说法是相同的"等所有的内容都应被提到。由于没有其他地方被显现出来。由于比丘应当知道，因为在其他部分的讨论中"争论的对象是四种对象的争论对象"等的说法，若问"为什么"则原因无法显现，因此应当知道它们的相对性和其他部分的相对性。因为在被认知的部分中，争论的对象是争论的对象。为什么呢？因为是相对的。其他部分则不被认同，因其是幸福的原因而显现，因此与对象的说法相同的对象应当被理解。因为这是涉及到有过失的重大领域，其他部分则没有类似的描述，因此这个对象的范围也被称为"有过失的对象"。由于对象的范围也被提到，因此应当理解这部分的意义。
在这里，由于对象的范围，首先提到的是相对性，后面应当被理解为相对的部分。在这里，由于对象的相对性，因而在经典中提到的第一部分的相对性，后面应当被理解为相对的部分。由于在对象的说法中，依据意义的关系而成立。对象是相对的，因此说"对象是相对的"而不应被忽略，"如何对象是对象的相对的"的问法是前述的描述。在这里，依靠着过失的对象的相对性，尽管是波罗夷的部分也不应被忽视，然而其他的过失部分也应被理解。那种指责是"某个比丘被认为是僧残"等，那里"在僧残中有严重的见解，在不适合的情况下有僧残的见解"等的说法是由于戒律的未显现而提到的，因此应当被理解为与这些情况相关。
在所有地方"是指波罗夷的见解"等，并未被提到。因此，关于相应的内容也未被提到。由于相对的思考的原因，"相对的讨论"等在相对的说法中也被提到。


Vatthusabhāgatāyāti anuvādavatthusabhāgatāyāti attho. Aññathā ‘‘catasso vipattiyo’’ti vacanaṃ virujjheyya. Sabhāvasarikkhāsarikkhato cāti sabhāvena sadisāsadisato. Tattha jhānādivatthuvisabhāgatāyapi sabhāvasarikkhatāya uttarimanussadhammapārājikāpatti tasseva tabbhāgiyāva hoti. Tathā vatthuvasena anuvādādhikaraṇaṃ, kiccādhikaraṇañca pāṭekkaṃ catubbidhampi vuttaññabhāgiyaṃ na jātaṃ, tasmā tadaññabhāgiyatāya viditāya tabbhāgiyatā pāriyesayuttiyā avuttāpi sijjhatīti katvā ‘‘aññabhāgiyameva paṭhamaṃ niddiṭṭha’’ntipi vattuṃ yujjati. Ekaṃsena tabbhāgiyaṃ na hotīti sarikkhavasena arahattaṃ āpatti anāpattīti vivādasabbhāvato abyākatabhāvena vivādādhikaraṇassapi aññabhāgiyaṃ siyā, pāḷiyaṃ āpattādhikaraṇassa vuttattā evaṃ vuttaṃ, ādito paṭṭhāyāti ‘‘aññabhāgiyassa adhikaraṇassā’’ti ito paṭṭhāya. ‘‘Methunarāgena manussaviggaho dosenātiādinā sarikkhato cā’’ti likhitaṃ. Taṃ vatthuvisabhāgatāya eva siddhaṃ. Ayaṃ pana vatthusabhāgatāyapi sati āpattisabhāgatā sarikkhatoti no takkoti ca, ekasmimpi hi vatthusmiṃ āpattibhedo hotīti ācariyo. Parato vuttanayena veditabbanti sambandho.

‘‘Kiccameva kiccādhikaraṇa’’nti vuttattā saṅghakammānametaṃ adhivacanaṃ. Kammalakkhaṇanti kammānaṃ sabhāvaṃ. Taṃ nissāyāti pubbeva hi saṃvidhāya saṅgho kammaṃ karoti. Atha vā purimaṃ purimanti parivāsaukkhepaniyādīni saṅghakammāni nissāya abbhānaosāraṇādi uppannanti katvā vuttaṃ. Tasmā kiñcāpi saṅghakammameva kiccādhikaraṇaṃ, tathāpi sesaviseso labbhatīti dasseti.

394. Atthato ekaṃ, tasmā desassa atthamavatvā ‘‘leso’’tiādi vuttaṃ kira.

395.Savatthukaṃ katvāti puggalassa upari āropetvā khattiyādibhāvena ekajātikopi dīgharassakāḷakodātādīnaṃ diṭṭhasutaparisaṅkitānaṃ vasena aññabhāgiyatā, dīghaṃ khattiyaṃ ajjhācarantaṃ disvā rassādikhattiyapaññattiyā ādhārabhāvato jātilesena codeti, ekaṃ vā khattiyaṃ ajjhācarantaṃ disvā tato visiṭṭhaññabhāgabhūtaṃ khattiyaṃ jātilesaṃ gahetvā ‘‘khattiyo diṭṭho tvaṃ khattiyosī’’ti codeti diṭṭhādiaññabhāgena. Ettha ca ‘‘dīghādayo, diṭṭhādayo ca jātināmādīnaṃ vatthubhūtattā adhikaraṇa’’nti likhitaṃ. Taṃ ‘‘adhikaraṇabhāvāniyamato’’ti vuttadosaṃ nātikkamati, aṭṭhakathāyaṃ ‘‘khattiyajātipaññattiyā ādhāravasena adhikaraṇatā ca veditabbā’’ti vuttaṃ. Tampi nāmagottato aññissā nāmagottapaññattiyā nāma kassaci abhāvato na sabbasādhāraṇaṃ, tasmā ‘‘adhikaraṇassā’’ti paduddhāraṇaṃ adhikaraṇacatukkadassanatthaṃ, taṃ samānavacanadassanatthanti no takkoti. Tattha dīghādino vā diṭṭhādino vāti ettha dīghāditā, diṭṭhāditā ca aññabhāgo, yo cuditako itarassa viseso yato aññoti vuccati.

399.Lahukaṃ āpattinti pārājikato lahukāpatti saṅghādisesādi. Teneva ante taṃ dassentena ‘‘bhikkhu saṅghādisesaṃ ajjhāpajjanto diṭṭho hotī’’tiādi vuttaṃ. Āpattilesopi kimatthaṃ jātilesādayo viya na vitthāritoti ce? Tathā asambhavatoti veditabbaṃ.



"根据本质"是指根据被指责的对象的本质。否则,"四种过失"的说法就会矛盾。"根据本质和相似性"是指根据本质的相似和不相似。在这里,即使禅定等对象的不同,也是根据本质的相似性而构成超人法的波罗夷过失。同样地,根据对象的情况,争论的对象和行为的对象也分别被称为"其他部分",并没有变成四种对象。因此,在了解其他部分的相对性之后,相对的部分也可以通过推论而得出。因此,也可以说"首先提到的是其他部分"。
绝对地说,它不是相对的。否则,根据相似性,过失和无过失也可能会产生争论,由于没有明确说明,争论的对象也可能是其他部分。因为在经典中提到了过失的对象。从一开始就是这样说的。"根据本质相似性"等是指根据本质的相似和不相似。在这里,即使是因为对象的不同而导致的过失,也是由于本质的相似性而属于同一部分。同样地,根据对象的情况,争论的对象和行为的对象虽然被分别说明为其他部分,但实际上也属于同一部分,因此即使没有说明相对的部分,也可以通过推论而得出。
"行为本身就是行为的对象"是指僧团的行为。"行为的特征"是指行为的本质。依靠这个,因为僧团事先安排好而进行行为。或者是说,依靠先前的驱逐等僧团的行为,出罪等才会产生,因此说的。因此,尽管僧团的行为本身就是行为的对象,但仍然可以有其他的特点。
从意义上来说是一个,因此在说明地区的意义之后说"表达"等。
"使其成为有对象"是指,将人物置于之上,以种姓等身份,即使是同一种姓,也会根据长短、黑白等被认为或听到或怀疑的方式而成为其他部分,看到一个长的种姓在犯罪,由于种姓的概念而成为基础,指责其为种姓表达,或者看到一个种姓在犯罪,从中取出与之不同的种姓的表达而指责"你是种姓,是种姓"。在这里,写道"长等或所见所闻所怀疑等是对象的基础"。这并没有超越"由于对象的性质的确定"所说的过失,在注释中说"应当理解种姓的概念是对象的基础"。这也不是普遍的,因为没有其他名号的概念,因此提出"对象"这个词是为了显示四种对象,这是为了显示同一词语,不是这样认为的。在这里,长等或所见等,长等和所见等是其他部分,被指责的是与另一方不同的特点。
"轻微的过失"是指波罗夷之外的僧残等过失。因此最后说明"比丘犯僧残被看到"等。过失的表达为什么不像种姓等一样详细呢?应当理解这是不可能的。

400.Sāṭakapatto sarīraṭṭhapatto. Āpattiyāti pārājikāpattiyā aññabhāgiyaṃ saṅghādisesādi, adhikaraṇañca āpattipaññattiyā. ‘‘Leso nāma āpattibhāgo’’ti vuttattā āpattibhāvaleso vuttoti veditabbo, tasmā pārājikāpattito aññabhāgiyassa āpattipaññattiyā ādhāraṇaṭṭhena ‘‘adhikaraṇa’’nti saṅkhyaṃ gatassa saṅghādisesādino āpattinikāyassa āpattibhāvalesaṃ gahetvā codanā āpattilesacodanāti veditabbā.

408.Anāpatti tathāsaññī codeti vā codāpeti vāti āpattaññabhāgiyacodanāyameva, na aññattha. Ettāvatā paṭhamaduṭṭhadose vuttavicaraṇāya saṃsanditaṃ hoti, taṃ idha kathaṃ paññāyatīti ce? Kaṅkhāvitaraṇiyā vacanato. Vuttañhi ‘‘tattha idha ca āpattaññabhāgiyacodanāya tathāsaññinopi anāpattī’’ti.

Aññābhāgiyasikkhaṃ yo, neva sikkhati yuttito. Gacche vinayaviññūhi, aññabhāgiyatañca

Soti.

Dutiyaduṭṭhadosasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Paṭhamasaṅghabhedasikkhāpadavaṇṇanā

409. ‘‘Vajjaṃ na phuseyyā’’ti ca pāṭho.



"衣钵"是指身体的依处。"由于过失"是指波罗夷之外的僧残等过失,对象也是由于过失的概念。由于说"过失的部分叫表达",因此应该理解为提到了过失的部分。因此,从波罗夷之外的过失的概念作为基础的僧残等过失部类被称为"对象",指责这些过失的部分就是"过失的表达"。
"认为如此而指责或让人指责"仅限于对有过失的部分的指责,不是在其他地方。到此为止,与前述关于第一次恶行所说的讨论相符。这里如何显现呢?根据疑惑的解答。因为说"在那里和这里,对有过失的部分的指责,即使认为如此,也无过失"。
对于其他部分的戒律,不合适地不学习。应该由了解戒律的人去,并了解其他部分。
第二次关于恶行的戒律的解释完成。
第一次关于僧伽分裂的戒律的解释
"不应触犯过失"也是读法。

410.Tesaṃ anurūpājānanato asabbaññū assa. ‘‘Na, bhikkhave, asenāsanikena vassaṃ upagantabba’’nti (mahāva. 204) vuttattā paṭikkhittameva. Tikoṭiparisuddhanti parassa pāpapasaṅganivāraṇatthaṃ vuttaṃ, na paṭiccakammanivāraṇatthaṃ koṭīhīti ākārehi. Parisuddhanti vimuttaṃ. Dasahi lesehi uddissa kataṃ samaṇā paribhuñjanti, assamaṇā imeti sāsanassa garahabhāvo āgaccheyya , garahapaccayā loko vā apuññaṃ ariyūpavādaṃ pasaveyya, tehi vimuttanti attho. Vāguranti migajālaṃ. Attano atthāya vātiādinā paresaṃ atthāya kate kappiyabhāvaṃ dassetvā bhikkhūnañca aññesañca atthāya kate taṃ dassetuṃ ‘‘matānaṃ petakiccatthāyā’’tiādimāha.

Yaṃ yaṃ hītiādi tassa kāraṇassa dassanatthaṃ vuttaṃ. Puna pañcannaṃ sahadhammikānaṃ atthāya kataṃ na kappatīti vuttanti kira dhammasiritthero. Gaṇṭhipade ‘‘bhikkhūnameva suddhānaṃ atthāya kataṃ na vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Aparehi pana ‘‘matānaṃ petakiccatthāyātiādinā vuttepi kappati, bhikkhūnaṃyeva atthāyāti iminā ‘bhikkhūnampi datvā mayaṃ bhuñjissāmā’ti katampi vuttaṃ. Puna ‘pañcasu ekaṃ uddissakataṃ itaresaṃ na kappatī’ti dassanatthaṃ ‘pañcasu hi sahadhammikesūtiādi vutta’nti vadantī’’ti vuttaṃ. Aññatarasmiṃ pana gaṇṭhipade ‘‘amhākanti ca rājayuttādīnanti ca vutte vaṭṭatīti vatvā ‘tumhāka’nti avatvā ‘petakiccatthāyāti vuttepi vaṭṭatī’ti ca dassetvā sabbattha vuttānaṃ, ādisaddena saṅgahitānañca lakkhaṇaṃ ṭhapentena ‘bhikkhūnaṃyevā’tiādi vuttaṃ. Tattha ‘bhikkhūnaṃ uddiṭṭhe evāti adhippāyenā’ti vuttaṃ. Na ‘tumhākaṃ, amhākañcāti vutte anāpattī’ti dassanatthaṃ. Kasmā? Missakavārassa abhāvā. Lakkhaṇaṃ nāma vuttānaṃ, vuttasadisānañca hoti. ‘Sace petakiccatthāyāti vuttaṭṭhāne bhikkhūnaṃ bhojanaṃ sandhāya karontī’ti vadanti mahāaṭṭhakathāyañca ‘tasmiṃ vāre ca na tumhākanti vutte vaṭṭatī’ti vuttattā. Teneva idhāpi ‘petakiccatthāya, maṅgalādīnaṃ vā atthāya katepi eseva nayo’ti pubbe vuttatthavasena vuttaṃ. ‘Avadhāraṇatthena missake vaṭṭatī’ti ce? ‘Kappiyamaṃsassa hi paṭiggahaṇe āpatti natthī’ti vacanena akappiyapaṭiggahaṇe āpattīti āpannaṃ, ‘tañca gahetabbaṃ siyā’ti paṭikkhipitabbā’’ti vuttaṃ, taṃ sundaraṃ viya dissati, vicāretvā gahetabbaṃ. Yattha cāti bhikkhūnaṃ atthāya katepi. Tamatthaṃ āvi kātuṃ ‘‘sace panā’’tiādi vuttaṃ . Ettha pana ‘‘bhikkhunīnaṃ dukkaṭaṃ, itaresaṃ daṇḍakammavatthū’’ti vadanti. Kappaṃ nirayamhīti asaṅkhyeyyakappaṃ. Vivaṭṭaṭṭhāyikāleyeva saṅghabhedo hotīti. Kappanti āyukappaṃ.

411.Kusalanti khemaṃ. Āpattibhayā katā lajjīhīti ettha āpattibhayena avassaṃ ārocentīti dassanatthaṃ ‘‘lajjī rakkhissatī’’ti (visuddhi. 1.42; pārā. aṭṭha. 1.45) porāṇavacanassānurūpato ‘‘aññehi lajjīhī’’ti vuttaṃ. Alajjissapi anārocentassa āpattiyeva ‘‘ye passanti ye suṇantī’’ti vacanato.



"根据他们的情况"是指不明白的情况。"比丘们,不应当接受无缘的雨水"（大毗婆沙 204）因此被拒绝。 "三种清净"是为了防止他人的恶行，而不是为了阻止自身的恶行。清净是解脱。十种表达是为了让修行者享用，非修行者则会带来教法的谴责，因谴责而世人也会产生不善的行为，导致解脱。 "游荡"是指猎物的网。 "为了自身的利益"等是为了显示他人利益的情况下，显示出比丘和他人为了他人利益而做的事情，因此说"为了已故者的需要"等。
"无论什么"等是为了显示原因而说的。再次说到五种同行者的利益而做的事并不合适，正如法师说的那样。 在"比丘们的清净之事并不适合"中写道。 但有些人说"为了已故者的需要"等即使如此也合适，"为了比丘们的利益"等说明了"我们将与比丘们分享"的事情。再者"在五个中有一个被提到其余的并不合适"是为了显示"在五个同行者中"等被说到的。
在某个地方的表达中说"我们的和王族等的被提到是合适的"，而没有说"你们的"而是说"为了已故者的需要"等也合适，因此显示出所有被说到的，结合了特征的定义，"仅限于比丘们"等被说到。在那里"是指比丘们所提到的"的意思。不是"你们的，或者我们的"被说到是为了显示无过失的原因。为什么呢？因为没有混淆的情况。特征是被说到的，且与被说到的相似。 "如果说为了已故者的需要"是指比丘们的饮食而做的事情，正如大注释所说"在那个时候并不说你们的"而被说到。因此在这里也说"为了已故者的需要，或者为了吉祥等的利益而做的事情"是同样的道理。 "为了明确的目的而适合"是说"为了适合的肉类而接受的没有过失"的说法，"因此应当拒绝"是指"应当接受"的说法，这样看起来很美好，应当经过思考而接受。无论在哪里，都是为了比丘们的利益而做的。为了这个目的而说"如果这样的话"等。
在这里说"比丘们的过失，其他人的惩罚法则"。适合是无数的适合。在变化时才会发生僧团的分裂。适合是指生命的适合。
"善"是指安宁。由于过失的恐惧而做的事情是羞愧的，因此在这里是为了显示因为过失的恐惧而一定要告发的说法"羞愧的人会保护自己"（清净道论 1.42；大品 1.45）与古老的说法相符合"其他人也会羞愧"。即使没有羞愧而不告发也会有过失，正如"看到和听到的人"所说的。

416.Asamanubhāsantassāti kammakārake kattuniddeso, samanubhāsanakammaṃ akariyamānassāti attho. Odissa anuññāto nāma ummattakakhittacittavedanaṭṭādiko ‘‘anāpatti ādikammikassā’’ti ariṭṭhasikkhāpade āgatattā atthīti ce? Yampītiādi. Sā panesā anāpatti. So vuccatīti tattha āgatopi sakammabyāvaṭopi evaṃ vuccati. Etenupāyenāti asamanubhāsantassa ca ādikammikassa ca vuttatthavasena. Ṭhapetvā ariṭṭhasikkhāpadanti tattha ādikammikapadābhāvā.

Tivaṅgikanti ettha vācāya eva paṭinissajjantassa oṭṭhacalanādikāyaviññatti hoti, tasmā duvidhampi viññattiṃ kathentassa hoti. Vacībhedaṃ kātuṃ asakkontassa kāyavikāraṃ karontassa anāpattiyā bhavitabbaṃ. Kasmā? Tivaṅgesu ekassa parihīnattā, tasmā tivaṅgabhāvo āpattiyā, aṅgahānibhāvo anāpattiyāti gahetabbaṃ. Ettha siyā – yadi aṅgahānibhāvena anāpatti, evaṃ santepi vikāraṃ akatvā citteneva vissajjentassa anāpattiyā bhavitabbanti? Taṃ na, kasmā? Aṭṭhakathāyaṃ ‘‘kāyavikāraṃ vā vacībhedaṃ vā akarontasseva pana āpajjanato akiriya’’nti hi vuttaṃ, ‘‘cittaṃ vā anuppādentassa vā’’ti na vuttaṃ, tasmā cittañca nāma viññattipaṭibaddhaṃ evāti visuṃ aṅgabhāveneva vuttattā jānitabbanti ce? Taṃ na, dvinnaṃyeva akiriyāti, tasmā cittena vissajjentassāpi āpatti viya dissati, upaparikkhitvā gahetabbaṃ. Tattha ‘‘akusalacitta’’nti vuttanti ce? ‘‘Cittabāhullato vutta’’nti vadanti. Tepi kira bāhullato vadanti.

Paṭhamasaṅghabhedasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

11. Dutiyasaṅghabhedasikkhāpadavaṇṇanā

422.Saññīti saññino.

Dutiyasaṅghabhedasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

12. Dubbacasikkhāpadavaṇṇanā

424.Pataṃ patitaṃ vivari vivaṭṭayi. Ekato ussāreti ca giḷitato ṭhapeti ca. Ekapaṃsuthupakanadīsaṅkhaṃ dīghamūlakapaṇṇasevālaṃ sevālaṃ daṇḍisipippariṃ paṇakaṃ pesiṭṭhiṃ nissāreti. Tilabījakanti sukhumamūlapaṇṇakaṃ hutvā udakapiṭṭhe pattharikaṃ udakapappaṭakaṃ nissāreti.

425-6. ‘‘Dubbaccajātiko’’tipi paṭhanti. Apadānenāti purāṇakammena. ‘‘Kiṃ pubbepi mayaṃ evarūpaṃ karomātiādinā ekūnavīsatī’’ti mahāpaccariyaṃ kira vuttaṃ. Mahāaṭṭhakathāyañca anumānasuttaṭṭhakathāyañca ‘‘soḷasavatthukā’’ti vuttaṃ, taṃ sameti.

Dubbacasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

13. Kuladūsakasikkhāpadavaṇṇanā



"不相同的说法"是指对行为的描述，"不相同的行为"是指未进行的行为。若说"被允许的行为是指精神失常的状态、心智的痛苦等，因此说'无过失的初始行为'"，这是否正确呢？"那样的行为"等。实际上这是无过失的。因此，即使被提到的行为是如此，也被称为如此。以此方式，"不相同的说法"和"初始行为"的含义被说明。除去初始行为的部分。
"三种行为"是指通过言语进行的行为，因此在此仅有两种行为的描述。为了表达言语的分裂而不能做到的，身体的变化是无过失的。为什么？因为在三种行为中缺少一种，因此应当理解三种行为的过失，身体的缺失是无过失的。这里可能是——如果因为身体的缺失而无过失，那么即使不进行变化，仅凭心智的放弃也应当是无过失的？这并不是，为什么呢？因为在注释中说"只有在不进行身体变化或言语分裂时才会有过失"，而没有说"心智的产生"。因此，心智的确是与行为相关的，因此应当理解为仅在身体的缺失中提到过失。
"无善心"是被提到的。也有人说"由于心智的缺乏而被提到"。他们确实是由于缺乏而被提到。
第一次关于僧伽分裂的戒律的解释完成。
第二次关于僧伽分裂的戒律的解释
"感知"是指有感知的。
第二次关于僧伽分裂的戒律的解释完成。
关于难以言说的戒律的解释
"物体掉落"是指被打开的物体。一起提升并放置。作为一种被称为"单一的细小物体"的长根本植物的叶子，依赖于长根本植物的叶子，放置了小的物体。 "芝麻种子"是指细小的根本植物的叶子，放置在水面上。
425-6. "难以言说的种类"也是如此。是指古老的行为。"我们是否曾经做过这样的事情"等在大集合中被提到。大注释和推理的注释中也提到"有十六种对象"，这两者是相同的。
关于难以言说的戒律的解释完成。
关于家族污点的戒律的解释

431. Na kevalaṃ vihāro eva kīṭāgiri, sopi gāmo ‘‘kīṭāgiri’’cceva vuccati. Gāmañhi sandhāya parato ‘‘na assajipunabbasukehi bhikkhūhi kīṭāgirismiṃ vatthabba’’nti vuttaṃ. Ekasaṃvacchare dvikkhattuṃ vassati kira, taṃ sandhāya ‘‘dvīhi meghehī’’ti vuttaṃ. Samadhikanti cha jane sandhāya. Akatavatthunti navaṃ aṭṭhuppattiṃ. ‘‘Jābhisumanādigacchaṃ allānaṃ haritānaṃ evā’’ti likhitaṃ. Bhūtagāmabījagāmabhedato panesa bhedo. Vatatthāyāti vatiatthāya. Yaṃkiñcīti sodakaṃ vā nirudakaṃ vā. Ārāmādiatthāyāti vanarājikādiatthāya. Mālāvaccharopanaṃ kuladūsakaṃyeva sandhāya, ganthanādisabbaṃ na sandhāya vuttanti. Kathaṃ paññāyatīti ce? Taṃ dassetuṃ ‘‘buddhena dhammo’’tiādi. ‘‘Āveḷaṃ ābiḷa’’ntipi pāṭho.

Gopphananti ganthanaṃ. Veṭhimanti taggatikameva. Vedhimaṃ aññena kenaci pupphaṃ vedhetvā kataṃ . Kaṇṭakampi bandhitunti ettha ‘‘sayaṃ vijjhanatthaṃ na vaṭṭati. Aññassatthāya vaṭṭatī’’ti vadanti. Jālamayaṃ vitānaṃ jālavitānaṃ. Pupphapaṭicchakaṃ gavakkhaṃ viya sachiddaṃ karonti. Tālapaṇṇaguḷakanti tālapaṇṇamayaṃ puna katampi paṭichijjakameva. Dhammarajju cetiyaṃ vā bodhiṃ vā pupphappavesanatthaṃ āvijjhitvā baddharajju. ‘‘Kāsāvena baddhampi suttavākādīhi baddhaṃ bhaṇḍitasadisa’’nti likhitaṃ. Aṃsabhaṇḍikaṃ pasibbake pakkhittasadisattā vedhimaṃ na jātaṃ, tasmā ‘‘sithilabaddhassa antarantarā pakkhipituṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti. ‘‘Aññamaññaṃ aphusāpetvā anekakkhattumpi parikkhipituṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Pūritanti dīghato pasāretvā pūritaṃ. Ghaṭikadāmaolambakoti ‘‘yamakadāmaolambako’’ti likhitaṃ. ‘‘Geṇḍukharapattadāmānaṃ paṭikkhittattā celādīhi katadāmampi na vaṭṭati akappiyānulomattā’’ti vadanti.

‘‘Recakaṃ nāma tathālāsiyanāṭanaṭānaṃ nacca’’nti likhitaṃ. Taṃ ‘‘parivattantī’’ti vuttaṃ. ‘‘Sāriyo nāma rutasunakhā siṅgālakammakuruṅgakeḷipane ṭhitā’’ti kira pāṭho. ‘‘Nibujjhantī’’ti pāḷi.

432.Abalabalādi-padānaṃ uppaṭipāṭiyā. Yathā pāmokkhānaṃ vasena sabbepi ‘‘assajipunabbasukā’’ti vuttā, tathā pāmokkhappattasāvakassa vasena tadāyattavuttine sabbepi ‘‘sāriputtā’’ti. Tena vuttaṃ ‘‘gacchatha tumhe sāriputtā’’ti.



不仅仅是僧院而已，虫山也被称为“虫山”。在提到村庄时，提到“比丘们在虫山中不应与小牛接触”。据说每年有两次降雨，因此说“在两场雨中”。“众多的”是指六个人。未做的事情是指新的八种情况。“去往吉祥的地方，像绿意盎然的那样”被写下。由于与土生村庄和种子村庄的区分而产生的差异。为了存在而存在。任何东西都是清水或非清水的。为了园林等的目的，是为了丛林等的目的。关于花环的放置是指家族污点，而关于捆绑等的所有事情并不被提及。那么这如何显现呢？为了说明这一点说“佛法”。
“保护”是指捆绑。 “刺”的意思是指简单的刺。用其他花朵刺穿的也是如此。关于“即使是刺也被捆绑”，这里说“为了自我打击而不适合，适合于他人”。网状的覆盖物。像花瓣覆盖的牛一样，破坏了原本的形态。椰子叶的覆盖物是指椰子叶的再度破坏。法的绳索或菩提树用于花瓣进入的目的，被绑住。写道“用草绑住的也像被绑住的物品一样”。关于“因为捆绑的物品不应被放松”，因此说“松绑的物品不应被放置”。“相互不接触，仍然可以捆绑多个”是指。被填满的意思是拉长后被填满。关于“绳索的捆绑”是指“对称的捆绑”。
“解放是指在那种状态下的舞蹈”，被写下。对此说“旋转”。“萨里约是指在狮子、野狗、猎豹等动物身上的舞蹈”是被提到的。“被解放”是指。
关于“女性、男性”等的词语的出现。正如所有人都被称为“比丘”，因此也如同被称为“萨里普塔”的那样。因此说“去吧，你们是萨里普塔”。

433. ‘‘Gāme vā na vasitabba’’nti imināva tasmiṃ gāme aññattha na vasitabbanti siddhaṃ. ‘‘Tasmiṃ vihāre vā’’ti kasmā vuttanti ce? Atthasabbhāvato. Yasmiñhi gāme kuladūsakakammaṃ kataṃ, tasmiṃ gāme, yasmiṃ vihāre vasantena kuladūsanaṃ kataṃ, taṃ vihāraṃ ṭhapetvā aññasmiṃ vasituṃ na vaṭṭatīti dassanatthaṃ. Taṃ kathanti ce? ‘‘Gāme vā na vasitabba’’nti vacanena yasmiṃ gāme kuladūsanakammaṃ kataṃ, tasmiṃ vihārepi vasituṃ na labbhatīti āpannaṃ, taṃ disvā ‘‘tasmiṃ vihāre’’ti vuttaṃ, tena tasmiṃ gāme aññasmiṃ vasituṃ labbhatīti siddhaṃ. ‘‘Tasmiṃ vihāre vasantenā’’ti iminā tasmiṃ gāme aññattha vasantena sāmantagāme piṇḍāya carituṃ vaṭṭatīti dīpitaṃ hoti. Sāmantavihārepīti sāmantavihāro nāma tasmiṃyeva gāme tassa vihārassa sāmantavihāro ca tassa gāmassa sāmantavihāro cāti ubhayaṃ vuccati, etena tasmiṃ gāme aññattha vasantena tasmiṃ gāme piṇḍāya na caritabbaṃ. Sāmantagāmepi piṇḍāya carituṃ vaṭṭati, puna yasmiṃ gāme kuladūsanakammaṃ kataṃ, tassa sāmantagāme kuladūsakavihārassa sāmantavatthuvihāre vasantena tasmiṃ gāmepi carituṃ vaṭṭati. Yasmiṃ sāmantagāme kuladūsakaṃ na kataṃ, tasmimpi carituṃ vaṭṭati, neva vihāreti adhippāyo. ‘‘Nanagare caritu’’nti vuttattā aññasmiṃ vihāre tasmiṃ gāme vasituṃ vaṭṭatīti dīpitaṃ hotīti eke. Gaṇṭhipadesu pana vicāraṇā eva natthi, tasmā suṭṭhu vicāretvā kathetabbaṃ.

436-7.Dāpetuṃ na labhanti, pupphadānañhi siyā. Tasseva na kappatīti ettha yāguādīni ānetvā ‘‘dadantū’’ti icchāvasena vadati ce, sabbesaṃ na kappati, kevalaṃ pana suddhacittena attānaṃ vā paresaṃ vā anuddisitvā ‘‘ime manussā dānaṃ datvā puññaṃ pasavantū’’ti vadantassa tasseva na kappati yāguādīnaṃ paccayapaṭisaṃyuttakathāya uppannattā. Mahāaṭṭhakathāyampi ‘‘pañcannampi sahadhammikāna’’nti visesetvā avuttattā atthato sayamevāti apare. Ācariyā pana ‘‘yathā mahāpaccariyaṃ, kurundiyañca ‘tassevā’ti visesetvā vuttaṃ, evaṃ mahāaṭṭhakathāyaṃ visesetvā na vuttaṃ, tasmā sabbesaṃ na kappatī’’ti vadanti.

Kuladūsakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Terasakakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Aniyatakaṇḍo

1. Paṭhamaaniyatasikkhāpadavaṇṇanā

444-

"不应住在村庄"这句话就已经说明了不应在其他地方住在那个村庄。为什么说"或在那个寺院"呢?是出于意义的一致性。在哪个村庄做了家族污点的行为,在那个村庄,在哪个寺院住时做了家族污点的行为,除了那个寺院之外不应住在其他寺院,为了说明这一点而说的。那是如何说的呢?通过"不应住在村庄"这句话,在哪个村庄做了家族污点的行为,在那个寺院也不允许住,看到这一点后说"或在那个寺院"。这就说明在那个村庄可以住在其他地方。"住在那个寺院"这句话说明,在那个村庄住在其他地方时,可以在周边村庄托钵。周边寺院,即指那个村庄周边的寺院,以及那个村庄的周边寺院,这就表明在那个村庄不应在其他地方托钵。可以在周边村庄托钵,但是在哪个村庄做了家族污点的行为,在那个村庄的周边寺院的周边住所中也可以托钵。在哪个周边村庄没有做家族污点的行为,也可以在那里托钵,不是指寺院。因为说"不应在城镇托钵",所以在那个村庄的其他寺院中住是可以的,这是被说明的。但是在注释集中没有讨论,因此应该仔细思考后再说。
436-7. 不能让他们给,因为可能是花供养。在这里,如果说"让他们拿来粥等"是出于愿望,对所有人都不适合,但是如果纯粹地为自己或他人祈祷"愿这些人布施并获得功德"时,对他来说也不适合,因为涉及到粥等的原因。在大注释中也没有特别提到"五种同行者",因此从意义上来说就是这样。但是老师们说,就像在大集合和库伦迪中特别提到"对他来说",而在大注释中没有特别提到,因此对所有人都不适合。
关于家族污点的戒律的解释完成。
第十三章的解释完成。
不定篇
第一不定戒律的解释
444-

5.Uddesanti uddisanaṃ, āsāḷhinakkhattaṃ nāma vassūpagamapūjā. Sotassa rahoti ettha raho-vacanasāmaññato vuttaṃ duṭṭhullasāmaññato duṭṭhullārocanappaṭicchādanasikkhāpadesu pārājikavacanaṃ viya. Tasmā ‘‘cakkhussa raheneva pana paricchedo kātabbo’’ti vuttaṃ. Kathaṃ paññāyatīti ce? ‘‘Mātugāmo nāma tadahujātāpi dārikā’’ti vacanato, ‘‘alaṃkammaniyeti sakkā hoti methunaṃ dhammaṃ paṭisevitu’’nti vacanato ca rahonisajjassādo cettha methunasannissitakileso, na dutiye viya duṭṭhullavācassādakileso, tasmā ca paññāyati ‘‘sotassa raho nādhippeto’’ti. Keci pana ‘‘tañca labbhatīti vacanassa dassanatthaṃ vuttaṃ, tena dutiye vuttā viññū paṭibalā gahitā hotī’’ti vadanti. Yena vā sāti ettha vā-saddo ‘‘tena so bhikkhu kāretabbo vā’’ti yojetabbo, so ca vikappattho, tasmā kāretabbo vā paṭijānamāno, na vā kāretabbo appaṭijānamānoti attho. Tena vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘paṭijānamānova tena so bhikkhu kāretabbo…pe… na kāretabbo’’ti. Tasmā eva pāḷiyaṃ tadatthadvayadassanatthaṃ ‘‘sā ce evaṃ vadeyyā’’tiādi vuttaṃ. ‘‘Saddheyyavacasā’’ti iminā sotāpannā atthabhañjanakaṃ na bhaṇanti, sesaṃ bhaṇantīti vādīnaṃ vādo paṭisedhito hoti. ‘‘Diṭṭha’’nti vuttattā ‘‘olokesī’’ti sundaraṃ. Rakkheyyāsīti mama visesaṃ kassaci nāroceyyāsīti adhippāyo.

446. ‘‘Sā ce evaṃ vadeyya ‘ayyassa mayā sutaṃ nisinnassa mātugāmaṃ duṭṭhullāhi vācāhi obhāsentassā’’’ti, idaṃ kimatthamettha vuttaṃ, na adhippetañhetaṃ idha sotassa raho nādhippetoti katvāti ce? Alaṃkammaniyaṭṭhāne duṭṭhullavācāpi labbhati, na pana nālaṃkammaniyaṭṭhāne methunanti dassanatthaṃ vuttanti veditabbanti. Yathā etaṃ, tathā ‘‘sā ce evaṃ vadeyya ‘ayyassa mayā sutaṃ mātugāmassa santike attakāmapāricariyāya vaṇṇaṃ bhāsantassā’’’ti etampi idha labbhati, na dutiye nālaṃkammaniyaṭṭhānattāti eke. Kaṅkhāvitaraṇiyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. dutiyāniyatasikkhāpadavaṇṇanā) idhāpi dutiyāniyatādhikāre pārājikāpattiñca parihāpetvā duṭṭhullavācāpattiyā vuttattā paṭhamāniyate duṭṭhullavācāpatti na vuttāti ce? ‘‘Sā ce’’ti tassā pāḷiyā potthakā sodhetabbā. Gaṇṭhipade ca ‘‘idha sikkhāpade methunakāyasaṃsaggarahonisajjānamevāgatattā cakkhussarahova pamāṇa’’nti likhitaṃ, dutiyāniyatādhikāre ca ‘‘anandho kāyasaṃsaggaṃ passati, abadhiro duṭṭhullaṃ suṇāti, kāyacittato kāyasaṃsaggo, vācācittato duṭṭhullaṃ, ubhayehi ubhaya’’nti ca likhitaṃ. Aṭṭhakathāyaṃ ‘‘samuṭṭhānādīni paṭhamapārājikasadisānevā’’ti vuttattāpi duṭṭhullavādo na sundaro ‘‘tadahujātā’’ti vuttattāti.

Paṭhamaaniyatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyaaniyatasikkhāpadavaṇṇanā



"Uddesa"是指宣布,即"雨安居开始的庆祝"。在这里,所谓的"隐秘"是从"隐秘"这个词的一般性而说的,从"不端"的意义上说,就像在不端言语和隐藏学处中提到的"波罗夷"一样。因此说"只应该对眼睛隐秘"。为什么这样说呢?因为说"女人,即使刚出生的女孩",以及"足以做装饰"的说法,这里的隐秘意味着与淫欲有关的染污,而不是像第二条那样有关不端言语的染污,因此可以知道"对耳朵的隐秘并不是指这个"。但是有些人说,这是为了说明"可以得到"这句话,因此包括了在第二条中提到的有智慧和能力的人。这里的"或"一词可以连接"那个比丘应该被要求或不应该被要求",这是选择的意思,因此意思是"如果承认,那个比丘应该被要求,如果不承认,就不应该被要求"。因此注释中说"如果承认,那个比丘应该被要求...不应该被要求"。因此,为了显示这两种意思,经文中说"如果她这样说"等。"值得信赖的言语"是指声闻人不会说破坏意义的话,而是说其他的话,这样驳斥了支持者的观点。由于说"见到",所以"观看"很好。"你应该保护"是指我的特点不应告诉任何人。
"如果她这样说'我听到大德坐着用不端的言语诽谤女人'"这里为什么说这个?因为这里所说的"对耳朵的隐秘"并不是指这个。为了显示在适合装饰的地方,也可以有不端的言语,但在不适合装饰的地方,就不能有淫欲。同样地,"如果她这样说'我听到大德在女人面前赞美自我欲望的服务'"这也在这里适用,而不是在第二条中的不适合装饰的地方。在疑惑解答中,在这个第二不定戒中,提到了波罗夷过失和不端言语过失,因此在第一不定中没有提到不端言语过失。应该校正"如果她"这句经文的版本。在注释集中写道,"在这个学处中,只提到了与淫欲身体接触的隐秘,因此眼睛的隐秘是标准"。在第二不定戒中也写道,"不聋的人看到身体接触,不聋的人听到不端的话,身体与身体的接触,言语与心的不端,两者都是"。在注释中也说"起因等与第一波罗夷相同",因此不端言语不太合适,因为说"刚出生的"。
第一不定戒律的解释完成。
第二不定戒律的解释

453. Dutiye kesuci potthakesu ‘‘na heva kho pana paṭicchannaṃ āsanaṃ hoti āsana’’nti likhitaṃ. ‘‘Āsananti adhikaṃ, uddharitānurūpa’’nti likhitaṃ. Dvepi rahā idha adhippetā kāyasaṃsaggaduṭṭhullavācārahonisajjaggahaṇato. Yadi evaṃ ‘‘mātugāmo nāma viññū paṭibalā’’ti kimatthaṃ vuttanti? Ayameva hi mātugāmo dvinnampi kāyasaṃsaggaduṭṭhullavācānaṃ ekato vatthubhūto, tasmā vuttaṃ. Kāyasaṃsaggassa vatthubhūto dassito, na itarassāti katvā duṭṭhullavācameva sandhāya tassā vatthuṃ dassento evamāha.

Etthāha – yathā paṭhame anadhippetāpi duṭṭhullavācā sambhavavisesadassanatthaṃ vuttā, idhāpi kāyasaṃsaggo, kasmā na tassa vasena cakkhussa raho gahetabboti? Āma na gahetabbo, na ca gahito, gahito eva pana nisajjavasena, na hi aṅgassa nisajjā visesoti. Appaṭicchanne sati kathaṃ cakkhussa rahoti ce? Dūrattā. Paṭhame kasmā itthisatampi anāpattiṃ na karoti, idha kasmā ekāpi karotīti ce? No vuccati siddhattā. Siddhaṃ hoti, yadidaṃ aññataro bhikkhu vesāliyaṃ mahāvane…pe… dvāraṃ vivaritvā nipanno hoti…pe… sambahulā itthiyo yāvadatthaṃ katvā pakkamiṃsūti (pārā. 77). Tasmā na methunassa mātugāmo dutiyo hoti. Itthiyo hi aññamaññissā vajjaṃ paṭicchādenti, teneva bhikkhunīnaṃ vajjapaṭicchādane pārājikaṃ paññattaṃ. Tathā ‘‘āyasmā udāyī tā itthiyo vihāraṃ pekkhāpetvā tāsaṃ itthīnaṃ vaccamagga’’nti (pārā. 283) ettha ‘‘yā pana tā itthiyo hirimanā, tā nikkhamitvā bhikkhū ujjhāpentī’’ti (pārā. 283) vacanato duṭṭhullassa mātugāmo dutiyo hotīti siddhanti adhippāyo. Ubhayatthāpi ummattakādikammikānaṃ anāpattīti tesaṃ pāṭekkaṃ nidāne āgataṃ, ādikammikānaṃ anāpattīti attho. Anugaṇṭhipade pana ‘‘acelakavagge rahopaṭicchannāsanasikkhāpade ‘viññū puriso dutiyo hotī’ti (pāci. 288) imassa anurūpato ‘itthīnaṃ satampi anāpattiṃ na karotī’ti vutta’’nti ca, ‘‘dutiyāniyate ‘itthīpi purisopī’ti idaṃ bhikkhunīvagge osānasikkhāpadassa, acelakavagge appaṭicchannāsanasikkhāpadassa ca anāpattivāre ‘yo koci viññū puriso dutiyo’ti vuttaṃ. Imesaṃ anurūpato vuttanti veditabba’’nti ca vuttaṃ.

Dutiyaaniyatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.


在第二条中，在某些书籍中写道“确实不是隐藏的坐席”。“坐席是指多余的，适合于提升的”。这里的两个隐秘是指因身体接触和不端言语的隐秘而说的。如果是这样，为什么说“女人确实是有智慧和能力的”呢？因为这个女人实际上是身体接触和不端言语的共存体，所以这样说。身体接触的共存体已经被显示出来，而不是其他的，因此仅指不端言语的情况而说明她的对象。
在这里说——就像在第一条中提到的未提及的不端言语是为了显示特殊情况，在这里身体接触又为何不应根据此而认为是眼睛的隐秘呢？确实不应认为，也并未被认为，而是被认为是因为坐席的缘故，而不是某个肢体的坐席的特别。若没有遮挡，若问“如何能算作眼睛的隐秘呢？”则是因为距离的原因。为什么在第一条中即使是多个女人也不算作过失，而在这里为什么算作一个呢？因为不被认为是成立的。确实成立，例如某个比丘在韦萨利的伟大林中……打开门而坐……许多女人聚集在一起而离去（《巴利经》77）。因此，女人的情况并不是第二个。女人们互相遮挡，因此对比丘的遮挡被视为波罗夷。如此“尊者乌达伊让那些女人看着寺院，给那些女人开路”（《巴利经》283），在这里说“那些女人心怀羞耻，离开后使比丘们感到困扰”（《巴利经》283），因此女人的情况被视为第二个隐秘的意图。两者之间也没有过失，因此它们是各自的理由，初始的行为没有过失的意思。然而在附加的地方提到“在苦行者的类别中，隐秘的坐席的戒律中‘有智慧的人是第二个’”（《巴利经》288），因此在这里也说“即使是女人也不会造成过失”，这是指比丘的类别中的放弃戒律，以及在苦行者的类别中的少遮挡坐席的戒律中，关于“任何有智慧的人是第二个”被提到的。这些都是相应的意思。
第二不定戒律的解释完成。


Pakiṇṇakavaṇṇanā

Apicettha idaṃ pakiṇṇakaṃ, seyyathidaṃ – idaṃ aniyatakaṇḍaṃ nippayojanaṃ apubbābhāvatoti ce? Na, garukalahukabhedabhinnāpattiropanāropanakkamalakkhaṇadīpanappayojanato. Ettha hi ‘‘sā ce evaṃ vadeyya ‘ayyo mayā diṭṭho nisinno mātugāmassa methunaṃ dhammaṃ paṭisevanto’ti, so ca taṃ paṭijānāti, āpattiyā kāretabbo…pe… nisajjāya kāretabbo’’tiādinā (pārā. 446) āpattiyā garukāya lahukāya ca ropanakkamalakkhaṇaṃ, kāretabboti iminā anāropanakkamalakkhaṇañca dassitaṃ. Lakkhaṇadīpanato ādimhi, ante vā uddisitabbanti ce? Na, asambhavato. Kathaṃ? Na tāva ādimhi sambhavati, yesamidaṃ lakkhaṇaṃ, tesaṃ sikkhāpadānaṃ adassitattā. Na ante, garukamissakattā, tasmā garukalahukānaṃ majjhe eva uddisitabbanti arahati ubhayāmissakattā. Yā tattha lahukāpatti dassitā , sāpi garukādikā. Tenevāha ‘‘methunadhammasannissitakilesasaṅkhātena rahassādenā’’tiādi, tasmā garukānaṃ eva anantaraṃ uddiṭṭhātipi eke. Evaṃ sante paṭhamamevālaṃ tāvatā lakkhaṇadīpanasiddhito, kiṃ dutiyenāti ce? Na, okāsaniyamapaccayamicchāgāhanivāraṇappayojanato. ‘‘Paṭicchanne āsane alaṃkammaniye’’ti okāsaniyamato hi tabbiparīte okāse idaṃ lakkhaṇaṃ na vikappitanti micchāgāho hoti, tannivāraṇato dutiyampi sātthakamevāti adhippāyo. Kasmā? Okāsabhedato, rahobhedadīpanato, rahonisajjassādabhedadīpanato . Okāsaniyamabhāve ca rahonisajjassādabhedo jāto. Dvinnaṃ rahonisajjasikkhāpadānaṃ nānatājānanañca siyā, tathā kāyasaṃsaggabhedadīpanato. Nālaṃkammaniyepi hi okāse appaṭicchanne, paṭicchannepi vā nisinnāya vātapānakavāṭachiddādīhi nikkhantakesādiggahaṇena kāyasaṃsaggo labbhatīti evamādayopi nayā vitthārato veditabbā. ‘‘Bhikkhupātimokkhe āgatanayattā bhikkhunīpātimokkhe idaṃ kaṇḍaṃ parihīnanti veditabba’’nti vadanti. Atthuppattiyā tattha anupannattāti eke. Taṃ anekatthabhāvadīpanato ayuttaṃ. Sabbabuddhakāle hi bhikkhūnaṃ pañcannaṃ, bhikkhunīnaṃ cattāro ca uddesā santi. Pātimokkhuddesapaññattiyā asādhāraṇattā tattha niddiṭṭhasaṅghādisesapācittiyānanti eke. Tāsaṃ bhikkhunīnaṃ ubbhajāṇumaṇḍalikaaṭṭhavatthukavasena kāyasaṃsaggaviseso pārājikavatthu, ‘‘hatthaggahaṇaṃ vā sādiyeyya, kāyaṃ vā tadatthāya upasaṃhareyyā’’ti (pāci. 674-675) vacanato sādiyanampi, ‘‘santiṭṭheyya vā’’ti (pāci. 675) vacanato ṭhānampi, ‘‘saṅketaṃ vā gaccheyyā’’ti (pāci. 675) vacanato gamanampi, ‘‘channaṃ vā anupaviseyyā’’ti (pāci. 675) vacanato paṭicchannaṭṭhānapavesopi, tathā ‘‘rattandhakāre appadīpe paṭicchanne okāse ekenekā santiṭṭheyya vā sallapeyya vā’’ti (pāci. 838) vacanato duṭṭhullavācāpi pācittiyavatthukanti katvā tāsaṃ aññathā aniyatakaṇḍassa avattabbatāpattitopi na vuttanti tesaṃ adhippāyo.

Pakiṇṇakavaṇṇanā niṭṭhitā.

Aniyatakaṇḍaṃ niṭṭhitaṃ.

4. Nissaggiyakaṇḍo

1. Cīvaravaggo

1. Paṭhamakathinasikkhāpadavaṇṇanā



这里还有一些杂项,比如:
这个不定篇是否无用,因为没有新的内容呢?不是,因为它显示了重大和轻微的过失的特征。在这里,"如果她这样说'大德,我看到你与女人行淫'，他承认了,应该被要求过失...应该被要求坐席"等,显示了重大和轻微过失的特征,以及是否应该被要求的特征。是否应该在开头或结尾说明这些特征呢?不,因为不可能。为什么?不可能在开头,因为这些特征没有在这些学处中被显示。也不可能在结尾,因为与重大和轻微的混合,所以应该在重大和轻微之间说明。那里显示的轻微过失,也是属于重大等的。因此有人说"由于与淫欲有关的隐秘染污"等,所以应该紧跟在重大之后说明。即便如此,仅凭显示特征就已经足够了,为什么还需要第二个呢?因为它有限制场所和原因,防止错误理解的目的。"在适合装饰的隐藏坐席"是由于限制场所,因此在不适合的场所,这种特征不应该被考虑,为了防止这种错误理解,第二个也是有意义的。为什么?因为场所的区分,隐秘的区分,隐秘坐席的染污的区分。如果没有场所的限制,隐秘坐席的染污也会产生。两个隐秘坐席的学处也可能有所不同,同样也显示了身体接触的区分。因为即使在不适合装饰的公开场所,或者即使在隐藏的场所,通过窗户等的缝隙看到头发等,也可能发生身体接触,这些方式也应该详细理解。有人说,因为在比丘波提木叉中提到,所以这一篇在比丘尼波提木叉中被遗漏。这是不恰当的,因为显示了多种意义。因为在所有佛陀时代,比丘有五个宣读,比丘尼有四个宣读。有人说,由于波提木叉宣读的规定不共同,所以那里提到的僧伽毗尼和波逸提不被提及。这些比丘尼有关于大腿到膝盖的特殊身体接触的波罗夷事项,"愿意握手或靠近身体"等说明了接触,"站立"等说明了位置,"约会"等说明了行走,"隐藏的地方进入"等说明了隐藏的场所,同样"在黑暗无灯的隐藏场所,一个一个站立或交谈"等说明了不端言语的波逸提事项,因此他们认为这个不定篇不应该被提及。
杂项解释完成。
不定篇完成。
舍篇
袈裟品
第一卡提那学处的解释

459.Samitāvināti samitā’nena kilesāti samitāvī, tena samitāvinā. ‘‘Tīṇi cīvarānī’’ti vattabbe ‘‘ticīvara’’nti vuttaṃ. Saṅkhyāpubbo digunekavacananti ettha lakkhaṇaṃ veditabbaṃ. Taṃ pana adhiṭṭhitassapi anadhiṭṭhitassapi nāmaṃ ‘‘ekarattampi ce bhikkhu ticīvarena vippavaseyyā’’tiādīsu ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhitassa nāmaṃ. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātu’’nti (mahāva. 358) ettha anadhiṭṭhitassa nāmaṃ, idha tadubhayampi sambhavati. ‘‘Bhagavatā bhikkhūnaṃ ticīvaraṃ anuññātaṃ hotī’’ti ettha adhiṭṭhitameva. ‘‘Aññeneva ticīvarena gāmaṃ pavisantī’’ti ettha anadhiṭṭhitameva. Ekasmiṃyeva hi cīvare ticīvarādhiṭṭhānaṃ ruhati, na itarasmiṃ pattādhiṭṭhānaṃ viya, tasmā itaraṃ atirekaṭṭhāne tiṭṭhati. Tena vuttaṃ ‘‘kathañhi nāma chabbaggiyā bhikkhū atirekacīvaraṃ dhāressantī’’tiādi.

460-1. Paṭhamapaññattiyā panettha ekarattampi atirekacīvaraṃ dhāreyya, nissaggiyaṃ vuttaṃ hoti, tato paraṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretuṃ. Evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyātha ‘dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabbaṃ, taṃ atikkāmayato nissaggiyaṃ pācittiya’’’nti evaṃ bhagavā paripuṇṇaṃ sikkhāpadaṃ paññāpesi. Atha pacchimabodhiyaṃ ajātasattukāle kathinaṃ anuññātaṃ, tato paṭṭhāya bhikkhū idaṃ sikkhāpadaṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine dasāha…pe… pācittiya’’nti uddisanti, esa nayo dutiyatatiyakathinesupi. Tathāpi kaṅkhāvitaraṇiyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. kathinasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘dasāhaparamanti ayamettha anupaññattī’’ti ettakaṃyeva vuttaṃ, tasmā ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti vacanaṃ na paññatti, na ca anupaññattīti siddhaṃ. Na hi paññattivatthusmiṃ, anupaññattivatthumhi vā kathinādhikāro dissatīti yathāvuttanayova sāroti niṭṭhamettha gantabbaṃ. Athāpi siyā ‘‘kathinassuppattikālato paṭṭhāya bhagavato vacanaṃ anupaññattibhāvena vutta’’nti. Yadi evaṃ dve anupaññattiyo siyuṃ, tato parivāre (pari. 24) ‘‘ekā anupaññattī’’tivacanavirodho. Apica yathāvuttanayadīpanatthaṃ idha taṃ vacanaṃ paṭhamapaññattikāle avatvā pacchā vuttaṃ. Ettha sādhitattā dutiyatatiyesu pacchā vuttapaṭhamapaññattīsu evaṃ vuttaṃ. Aññathā tatthapi taṃ vacanaṃ pacchā vattabbaṃ siyā. Anugaṇṭhipade pana ‘‘pacchā vuttabhāvaṃ sandhāya niṭṭhitacīvarasmintiādīsu anupaññattī’’ti vuttaṃ. Sekkhaputhujjanānaṃ pemaṃ, arahantānaṃ gāravo. Dasamaṃ vā navamaṃ vāti ettha bhummatthe upayogavacanaṃ.

462-

"已控制"是指通过他控制了烦恼。"三件袈裟"应该说成"三衣"。在这里,对于数词前缀的重复复数的特征应该理解。这个名称适用于已经受持的人,也适用于未受持的人。在"如果比丘一夜也离开三衣"等中,是指通过受持三衣而受持的名称。在"我允许,比丘们,受持三衣"中,是指未受持的名称,这里两者都适用。在"佛陀为比丘们允许了三衣"中,只是受持的。在"用另一件三衣进入村庄"中,只是未受持的。因为在一件衣服上受持三衣,不像钵一样,所以另一件衣服在额外的地方存在。因此说"怎么会有六群比丘穿着额外的衣服"等。
460-1. 在第一次规定中,即使一夜也穿着额外的衣服,都说是应该舍弃的。之后佛陀说"我允许,比丘们,最多十天穿着额外的衣服。并且,比丘们,你们应该如此宣布这个学处:'最多十天可以穿着额外的衣服,超过这个就是应该舍弃的波逸提'"。然后在临终菩提树下,在阿阇世出生时,卡提那被允许,从那时起,比丘们宣读这个学处为"在比丘完成衣服、卡提那被取下后,最多十天...波逸提"。这也适用于第二和第三卡提那。但是在疑惑解答中,只说了"最多十天"是额外的规定。因此,"在比丘完成衣服、卡提那被取下后"这句话不是规定,也不是额外的规定,这是确定的。因为在规定的对象中,或额外规定的对象中,都没有看到卡提那的规定。因此应该按照上述的方式来结论。即使有人说"从卡提那出现的时候开始,佛陀的话被说成是额外的规定"。如果是这样,那么在附录中"一个额外的规定"的说法就矛盾了。另外,为了说明上述的道理,这句话在第一次规定时没有说,而是后来说的。因为在这里已经阐明了,所以在第二和第三次中,后来说的第一次规定也是这样说的。否则,在那里也应该后来说这句话。但是在附加的地方说"考虑到后来说的状态,'在完成衣服时'等是额外的规定"。对学人来说是喜爱,对阿罗汉来说是敬重。"第十或第九"中,处格用于表示地点。
462

3.Niṭṭhitacīvarasminti idaṃ kevalaṃ cīvarapalibodhābhāvamattadīpanatthaṃ vuttaṃ, tasmā ‘‘naṭṭhaṃ vā vinaṭṭhaṃ vā daḍḍhaṃ vā cīvarāsā vā upacchinnā’’ti vuttaṃ. Yadi dasāhaparamaṃ dhāretabbacīvaradassanatthaṃ vuttaṃ siyā, naṭṭhādikaṃ so dhāreyya. Dhāraṇañcettha ṭhapanaṃ, paribhogo vā. Taṃ dvayaṃ katepi yujjati, akatepi yujjati, tasmā ‘‘kataṃ vā hotī’’tipi na vattabbaṃ. Na hi katameva atikkāmayato nissaggiyanti, tasmā yaṃ cīvaraṃ upādāya ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’nti vuttaṃ. Tampi ubbhatasmiṃ kathine dasāhaparamaṃ kālaṃ dhāretabbanti attho na gahetabbo. Tañhi cīvaraṃ santañce, ubbhatasmiṃ kathine ekadivasampi parihāraṃ na labbhati. Apica ‘‘cīvaraṃ nāma vikappanupagaṃ pacchima’’nti vuttaṃ. Tattha ca kataṃ nāma hoti, tasmāpi na taṃ sandhāya dhāretabbanti vuttanti veditabbaṃ asambhavato.


“在完成衣服时”是指仅仅为了说明袈裟的无障碍存在，因此说“没有损失、没有丢失、没有固定、没有袈裟的残余”。如果是为了说明最多十天可以穿着的袈裟，那么损失等就不应被考虑。这里的“持有”是指放置、使用等。这两者在已经完成时和未完成时都适用，因此不应说“已完成”。因为没有特别的过失，所以基于袈裟的持有说“在完成衣服时”。即使是提到在完成的情况下，最多十天的时间也不应被理解。因为那件袈裟是存在的，在完成的情况下，即使是一整天也无法得到。并且“袈裟是指与概念相连的最后一件”，因此也应理解为不应持有。因为这里所说的“已完成”是指在此情况下的持有，所以不应被理解为持有。
provided by EasyChat


Anugaṇṭhipade panetaṃ vuttaṃ ‘‘tattha siyā – tassa bhikkhuno cīvaraṃ naṭṭhādīsu aññataraṃ yadi bhaveyya, katamaṃ cīvaraṃ dasāhaparamaṃ dhāreyya. Yasmā dhāretabbacīvaraṃ natthi, tasmā atthuddhāravasena karaṇapalibodhadassanatthaṃ ‘naṭṭhaṃ vā’tiādipadāni vuttāni. Ayaṃ panattho ‘naṭṭhaṃ vā’tiādinā nayena vuttacīvarānaṃ aññatarasmiṃ cīvare asati gahetabbo, sati taṃ dasāhaparamaṃ atikkāmayato nissaggiyaṃ. Esa nayo sabbattha. ‘Kataṃ vā hotī’ti vuttacīvaramevādhippetaṃ. Kasmā pana katacīvaraṃ imasmiṃ atthe adhippetanti na vuttanti ce? Pākaṭattā. Kathaṃ? Naṭṭhavinaṭṭhacīvarādīnaṃ dhāraṇassa abhāvato katacīvarameva idhādhippetanti pākaṭaṃ. Yathā kiṃ? Yathā paṭhamāniyate methunakāyasaṃsaggarahonisajjānamevāgatattā sotassa raho atthuddhāravasena vuttoti pākaṭo, tasmā ‘cakkhussa raho itarasmiṃ atthe adhippeto’ti na vutto. Evaṃsampadamidanti veditabbaṃ. ‘Kataṃ vā hotī’ti idaṃ na vattabbaṃ, kasmā? Akataṃ atikkāmayatopi nissaggiyattā, kiñcāpi nissaggiyaṃ hoti , idha pana ticīvarādhiṭṭhānamadhippetaṃ. Tasmiṃ ticīvarādhiṭṭhāne akataṃ, arajitaṃ, akappiyakatañca ‘imaṃ saṅghāṭiṃ adhiṭṭhāmī’tiādinā nayena adhiṭṭhātuṃ na vaṭṭati, tadatthadīpanatthaṃ ‘kataṃ vā hotī’ti vuttaṃ. Itarathā ‘niṭṭhitacīvarasmiṃ paṭiladdhe’ti vadeyya, evaṃ sante ticīvaraṃ dasāhaṃ atikkāmayato nissaggiyanti kathaṃ paññāyatīti ce? Vacanappamāṇato. ‘Anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetu’nti vuttattā idhāpi ‘atirekacīvaraṃ nāma anadhiṭṭhita’nti ettakameva vattabbaṃ siyā. Yasmā ‘kataṃ vā hotī’ti vacanena idhādhippetacīvarena saddhiṃ sesampi dasāhaparamato uttari dhāretuṃ na labbhatīti anujānanto ‘atirekacīvaraṃ nāma anadhiṭṭhitaṃ avikappita’nti āha. Tattha siyā – yathā ‘avikappita’nti atthuddhāravasena vuttaṃ, tathā ‘vikappanupagaṃ pacchima’ntipi. Kasmā? Yasmā ticīvarameva dasāhaparamaṃ dhāretabbaṃ ‘niṭṭhitacīvarasmi’ntiādianupaññattivasena. Itarathā ekāhātikkamepi nissaggiyaṃ hoti ‘yo pana, bhikkhu, atirekacīvaraṃ dhāreyya, nissaggiyaṃ pācittiya’nti vacanato. Na ticīvarato aññampi cīvaraṃ dasāhaparamaṃ dhāretabbaṃ, tato paraṃ nissaggiyaṃ ‘antodasāha’nti vuttattā. Yathāha ‘anāpatti antodasāhaṃ adhiṭṭheti, vikappetī’ti, itarathā ‘antodasāhaṃ adhiṭṭhetī’ti vacanamattameva bhaveyya, tasmā aṭṭhakathāyaṃ vuttanayeneva attho gahetabbo. Idaṃ sabbaṃ apare vadantī’’ti. Ettha antokathine uppannacīvaraṃ katameva santañce, dasāhaparamaṃ dhāretabbanti idañcimassa sādhanatthaṃ vuttavacanañca parato idheva vuttavicāraṇāya yathāvuttayuttiyā ca virujjhatīti na gahetabbaṃ.


在附加的地方说：“如果那位比丘的袈裟在损失等中有任何一件，哪一件袈裟可以最多穿十天。因为没有可持有的袈裟，所以为了说明意义而提到‘没有损失’等字句。”这个意义是指“没有损失”等字句中提到的袈裟在某种情况下不存在，如果存在则超过十天的持有是应舍弃的。这种情况在各处都是如此。提到“已完成”是指特定的袈裟。为什么在这里不提到已完成的袈裟呢？因为显而易见。如何显而易见？因为没有持有损失、丢失等袈裟的情况下，只有已完成的袈裟在此被提及。就像什么呢？就像第一次规定中提到的与女人身体接触的情况，隐秘的接触等都是为了说明意义，因此说“眼睛的隐秘在其他情况下并未提到”。因此可以理解为应当如此。提到“已完成”这句话不应被说，为什么？因为未完成的情况下也应舍弃，虽然是应舍弃的，但这里是指三衣的持有。在这种三衣的持有中，未完成、未受持和不应受持的袈裟不能被持有，因此为了说明这一点提到“已完成”。否则就会说“在完成的袈裟中获得”的情况，这样的话，如何能理解三衣超过十天的持有呢？这是因为言辞的量。由于“我允许，比丘们，持有三衣不可被设想”，因此在这里也应仅说“额外的袈裟是未受持的”。因为通过“已完成”这句话，已提到的袈裟与其余的十天的持有不应被允许，因此说“额外的袈裟是未受持的、未设想的”。在这里可以理解为，正如“未设想”是为了说明意义，同样“与概念相连的最后一件”也是如此。为什么？因为只有三衣可以最多持有十天“在完成的袈裟中”等等的未设想的情况下。否则，即使超过一天也应舍弃“如果比丘持有额外的袈裟，就应舍弃波逸提”，因此不应持有其他袈裟，因为在此之后应舍弃“在十天的持有”中提到的。正如说“没有过失的情况下持有十天”，在其他情况下这只是一种说法，因此在这里应当理解为如上所述。所有的这些都是其他人所说的。这里提到的在内部的情况下出现的袈裟，若存在，则最多应持有十天，这也与前面所述的情况相悖


Idheva vuttavicāraṇā nāma – ‘‘sve kathinuddhāro bhavissatī’’ti ajja uppannacīvaraṃ tadaheva anadhiṭṭhahantassa aruṇuggamane nissaggiyaṃ. Kasmā? ‘‘Niṭṭhitacīvarasmi’’ntiādinā sikkhāpadassa vuttattā. Antokathine atirekadasāhampi parihāraṃ labhati, kathinato uddhaṃ ekadivasampi na labhati. Yathā kiṃ? Yathā atthatakathino saṅgho atthatadivasato paṭṭhāya yāva ubbhārā ekadivasāvasesepi kathinubbhāre ānisaṃsaṃ labhati, punadivase na labhati. Sace satisammosā bhājanīyacīvaraṃ na bhājitaṃ, punadivase anatthatakathinānampi sādhāraṇaṃ hoti. Divasā ce sāvasesā, atthatakathinasseva saṅghassa pāpuṇāti, evameva atthatadivasato paṭṭhāya yāva ubbhārā anadhiṭṭhitaṃ avikappitaṃ vaṭṭati anuññātadivasabbhantarattā. Kathinadivaso gaṇanupago hoti, ubbhatadivasato paṭṭhāya dasāhaparamaṃ kālaṃ uppannacīvaraṃ parihāraṃ labhati, tato paraṃ na labhati. Kasmā? ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretu’’nti vacanato. Antokathinepi ekādase aruṇuggamane nissaggiyappasaṅgaṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ ubbhatasmiṃ kathine’’ti ayaṃ anupaññatti vāretvā ṭhitā, na ca te divase adivase akāsīti. Tathā tatiyakathine ca vicāritaṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine bhikkhuno paneva akālacīvaraṃ uppajjeyyā’ti vadantena bhagavatā yaṃ mayā heṭṭhā paṭhamasikkhāpade ‘dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabba’nti anuññātaṃ, tampi kathinamāsato bahi uppannameva, na antoti dīpitaṃ hotī’’ti ca, ‘‘‘kālepi ādissa dinnaṃ etaṃ akālacīvara’nti (pārā. 500) vacanato kathinubbhārato uddhaṃ dasāhaparihāraṃ na labhatīti dīpitaṃ hoti, tehi saddhiṃ puna kathinubbhārato uddhaṃ pañca divasāni labhatīti pasaṅgopi ‘niṭṭhitacīvara…pe… khippameva kāretabba’nti akālacīvarassa uppattikālaṃ niyametvā vuttattā vārito hoti. Tadubhayena kathinabbhantare uppannacīvaraṃ kathinubbhārato uddhaṃ ekadivasampi parihāraṃ na labhatīti siddhaṃ hotī’’ti ca. Tasmā duvidhampetaṃ vicāraṇaṃ sandhāya amhehi ‘‘idheva vuttavicāraṇāya yathāvuttayuttiyā ca virujjhatīti na gahetabba’’nti vuttanti veditabbaṃ.


这里所说的讨论是:如果明天要开始卡提那仪式,今天出现的袈裟,在日出时就应该舍弃。为什么?因为学处中说"在完成的袈裟中"等。在卡提那期间,即使超过十天也可以得到许可,但是过了卡提那之后,即使一天也不能得到许可。就像什么呢?就像已经开始的卡提那僧团,从开始的那一天到取下的期间,即使剩下一天也可以得到利益,但是第二天就不能得到了。如果没有分配的袈裟没有分配,对于未开始的卡提那也是共同的。如果还有剩余的天数,就属于已经开始的卡提那僧团,同样从开始的那一天到取下的期间,未受持和未设想的是允许的,因为在允许的天数内。卡提那的天数是可计算的,从取下的那一天起最多十天内出现的袈裟可以得到许可,之后就不能了。为什么?因为佛陀说"我允许,比丘们,最多十天穿着额外的袈裟"。即使在卡提那期间,第十一天日出时也会有应该舍弃的情况,但是"在完成的袈裟、卡提那被取下后"这个未设想阻止了这种情况,并没有在那些天数中做出。同样在第三卡提那中也讨论过"在比丘完成袈裟、卡提那被取下后,如果比丘有出现的非时袈裟",表明我之前在第一学处中所允许的"最多十天可以穿着额外的袈裟",即使是在卡提那之外出现的,也不是在内部,这一点已经说明了。从"即使在时节内给予的,这也是非时袈裟"这句话中,可以知道从卡提那取下之后,十天的许可就不能得到了。他们与此相关的论点是,关于"在完成的袈裟...应该尽快要求"中提到的非时袈裟的出现时间的限制。所以我们说"这里所说的讨论与前面所述的道理不符,所以不应该被接受"。


Etthāha – ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ ubbhatasmiṃ kathine’’ti idaṃ bhummaṃ kiṃ cīvarassa uppatti niyameti, udāhu dhāraṇaṃ, udāhu ubhayanti, kiñcettha, yadi uppattiṃ niyameti, pacchimakattikamāse eva ubbhatasmiṃ kathine uppannacīvaraṃ tato paṭṭhāya dasāhaṃ dhāretabbaṃ aniṭṭhitepi tasmiṃ māseti āpajjati. Atha dhāraṇaṃ niyameti, antokathine uppannacīvaraṃ ubbhatepi dasāhaparamaṃ dhāretabbanti āpajjati. Atha ubhayaṃ niyameti, tatiyakathine viya visesetvā vattabbanti? Vuccate – kāmaṃ ubhayaṃ niyameti, na pana visesane payojanaṃ atthi. Yaṃ antokathine uppannacīvaraṃ sandhāya ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’nti vuttaṃ, na taṃ sandhāya ‘‘dhāretabba’’nti vuttaṃ, sādhitañhetaṃ. ‘‘Kataṃ vā hotī’’tiādivacanato tadatthasiddhi, tena puna visesane payojanaṃ natthi, na hi katameva nissaggiyaṃ karoti, na ca naṭṭhādikaṃ dhāretuṃ sakkāti. Yena vā adhippāyena bhagavatā idaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ, so adhippāyo tatiyakathine pakāsitoti veditabbo. Kasmā tattha pakāsitoti ce? Visesavidhānadassanādhippāyato. Visesavidhānañhi ‘‘no cassa pāripūrī’’tiādi. Tatthāpi ‘‘cīvaraṃ uppajjeyyā’’ti avatvā ‘‘akālacīvaraṃ uppajjeyyā’’ti visesanena ubbhatepi kathine kālacīvaraṃ atthīti dīpeti. Kiñcetaṃ? Pacchimakattikamāse uppannacīvaraṃ, teneva tattha ‘‘anatthate kathine ekādasamāse uppanna’’nti vuttaṃ, tasmā uppattiniyame vuttadosābhāvasiddhi. Yañca tattha ‘‘kālepi ādissa dinnaṃ etaṃ akālacīvaraṃ nāmā’’ti vuttaṃ, tassa dve atthavikappā. Ādesavasena ‘‘akālacīvara’’nti laddhasaṅkhyampi kāle uppannattā kālaparihāraṃ labhati, pagevānādesanti ayaṃ paṭhamo vikappo uppattiniyame vuttadosābhāvameva upatthambheti. Tathā ādesavasena akālacīvarasaṅkhyaṃ gataṃ cīvarakāle uppannattā cīvarakālato paraṃ dasāhaparihāraṃ na labhati, pagevānādesanti ayaṃ dutiyo dhāraṇaniyame vuttadosābhāvameva upatthambheti. Yadi evaṃ ādesavasena akālacīvarassa akālacīvaratā kimatthikāti ce? Saṅghuddesikassa tassa atthatakathinassapi bhikkhusaṅghassa sādhāraṇabhāvatthikāti veditabbā.


这里有人说:"在完成的袈裟、卡提那被取下后"这个处格,是否规定了袈裟的出现,还是规定了持有,或者两者都规定了?
回答如下:
即使两者都被规定了,也没有必要特别说明。因为关于"已完成"所说的袈裟,并不是说"应该持有",这已经得到证实了。从"已完成"等的说法可以证实这一点。因此再次特别说明也没有用处,因为已完成的并不会造成应该舍弃的,也不能持有损失等的。
无论佛陀出于什么目的制定了这个学处,那个目的在第三卡提那中已经阐明了。为什么在那里阐明呢?因为为了显示特殊的规定。特殊的规定就是"如果没有完成"等。在那里,也没有说"袈裟出现",而是说"非时袈裟出现",这表明即使在取下卡提那之后,也有时节的袈裟。这是什么呢?是在最后一个月出现的袈裟,因此在那里说"在未开始的卡提那,在第十一月出现"。所以在规定出现的问题上没有提到过错。
在那里说"即使在时节内给予的,这也是非时袈裟",这有两种解释。一是根据指定,即使是在时节内出现的,也可以得到时节的许可,何况是未指定的。这支持了在规定出现的问题上没有提到过错。另一个是,根据指定,非时袈裟的名称已经用于在袈裟时节出现的,因此在袈裟时节之后不能得到十天的许可。这支持了在规定持有的问题上没有提到过错。
如果是这样,为什么还要根据指定称之为"非时袈裟"呢?应该理解是为了表示它对于已经开始的卡提那僧团也是共同的。


Apica puggalassa kathinadivasāpi divasāva. Evaṃ gaṇanupagattā akālacīvarasaṅkhayāpaṭilābhānubhāvena ‘‘ubbhatasmiṃ kathine’’ti vacanāpekkhassa anissaggiyattā tadanulomattā ‘‘kālacīvarassapī’’ti evaṃ sabbathā catubbidhaṃ ettha vacananti veditabbaṃ. Apica atthi ekaccena kathinuddhārena ubbhate kathine uppannaṃ ekaccassa bhikkhuno kālacīvaraṃ hoti, ekaccassa akālacīvaraṃ, taṃ sīmātikkantassa, no ubbhāragataṃ. Taṃ dvinnaṃ vasena ubbhate uppannaṃ ṭhapetvā itaresaṃ aññatarena ubbhate uppannanti veditabbaṃ. Tañhi yassa ubbhataṃ, tassa akālacīvaraṃ, itarassa kālacīvaraṃ. Tathā atthi ekaccena kathinuddhārena ubbhate kathine uppannaṃ sabbassapi akālacīvarameva hoti. Taṃ yathāṭhapitaṃ veditabbaṃ. Tathā atthi ubbhatasmiṃ kathine uppannaṃ ṭhapetvā vassānassa pacchime māse uppannaṃ. Tathā atthi ubbhatasmiṃ kathine uppannaṃ akālacīvaraṃ, taṃ hemante, gimhe vā uppannanti veditabbaṃ. Evaṃ puggalakālabhedato bahuvidhattā uppannassa ‘‘ubbhatasmiṃ kathine uppanna’’nti na vuttanti veditabbaṃ. Anekaṃsikattā imampi atthavikappaṃ dassetuṃ ‘‘ubbhatasmiṃ kathineti bhikkhuno kathinaṃ ubbhataṃ hotī’’ti. Ettāvatā siddhepi ‘‘aṭṭhannaṃ mātikānaṃ aññatarāyā’’tiādi vuttaṃ. ‘‘Dhārayāmī’’ti bhikkhunīvibhaṅge āgatoti vattabbo. ‘‘Eva’’nti vacanena vacanabhedo tattha natthīti vuttaṃ hoti.

‘‘Vikappanupagaṃ pacchima’’nti idaṃ sabbasaṅgāhikattā vuttaṃ. ‘‘Adhiṭṭhānupagaṃ pacchima’’nti asabbasaṅgāhikaṃ. Na hi yattakaṃ saṅghāṭi adhiṭṭhānupagaṃ pacchimaṃ, tattakaṃ antaravāsakādi adhiṭṭhānupagaṃ pacchimaṃ hoti adhiṭṭhānassa bahuvidhattā. Na evaṃ vikappanāya bhedo tassā ekavidhattāti veditabbaṃ. ‘‘Ekādase aruṇuggamane nissaggiya’’nti antimaṃ ṭhapetvā tato purimatarasminti attho veditabbo. Antimaṃ nāma aparakattikāya paṭhamāruṇuggamanaṃ. Tañhi kālattā nissaggiyaṃ na karoti, tenevāha accekacīvarasikkhāpadaṭṭhakathāyaṃ ‘‘chaṭṭhito paṭṭhāya pana uppannaṃ anaccekacīvarampi paccuddharitvā ṭhapitacīvarampi etaṃ parihāraṃ labhatiyevā’’ti (pārā. aṭṭha. 

此外，个人的卡提那日也是日子。由于这种计算的关系，关于非时袈裟的数量的获得，依据“在取下的卡提那”这句话的要求，因而应当了解“也属于时袈裟”。此外，确实存在某些情况下由于卡提那的出现而导致某些比丘有时袈裟，有些比丘有非时袈裟，这种情况是超出界限的，而不是在取下的情况下。根据这两者，关于取下的出现，可以理解为“有时袈裟”，而另一个则是“有非时袈裟”。同样也存在某些情况下，由于卡提那的出现，所有人都有非时袈裟。这应当如所说的那样理解。同样，也存在在取下的卡提那中出现的，放在每年最后一个月出现的情况。同样也存在在取下的卡提那中出现的非时袈裟，可能是在雨季或夏季出现的情况。这表明，由于个人时间的不同，出现的情况并未被提及。
由于多种情况的存在，为了显示这一点，提到“在取下的卡提那中，某比丘的卡提那是取下的”。到此为止，即使“在八个矩阵中的任何一个”也可以得到证实。“我持有”是指比丘的分法。因此，“也”这句话的意思是，表明在此并没有其他的说法。
“与概念相连的最后一件”是为了表示普遍的情况。“与设想相连的最后一件”则是指特殊的情况。因为在所有的僧团中，只有在某些情况下的设想才是最后的，而在其他情况下的设想则是最后的，因而应当理解为设想的多样性。因此，在这里不应当认为是单一的情况。
“在第十一天日出时应舍弃”的意思是，除了最后的情况外，前面的情况应当被理解为。最后的情况是指在最后的日出时不应舍弃，因此说“从第六天开始，若在此之后出现的非时袈裟，也应当得到许可”。

2.646-9). Imaṃyeva nayaṃ sandhāya ‘‘accekacīvarassa anatthate kathine ekādasadivasādhiko māso, atthate kathine ekādasadivasādhikā pañca māsā, tato paraṃ ekadivasampi parihāro natthī’’ti tatthevāha. Imasmiṃ naye siddhe anaccekacīvaraṃ dvādasāhe na labhatīti siddhameva hoti. Tato ‘‘anaccekacīvare anaccekacīvarasaññī, anāpattī’’ti (pārā. 650) ettha accekacīvarasadise aññasmiṃ anadhiṭṭhiteti siddhaṃ hoti. Tattha pana ‘‘pañca māsā’’ti ukkaṭṭhaparicchedavacanaṃ. Vassikasāṭikañca avassikasāṭikabhāvaṃ patvā ekādasamāse parihāraṃ labhatīti veditabbaṃ.

Dasāhātikkantaṃ nissaggiyanti ettha āpattivuṭṭhāne ‘‘dasāhappaṭicchannaṃ pakkhaatirekapakkhamāsaatirekamāsapaṭicchanna’’ntiādivacanabhedo viya, na idha vacanabhedo, tasmā saṃvaccharātikkantampi dasāhātikkantameva nāma, tathā dutiyakathinepi saṃvaccharavippavutthampi rattivippavutthameva. Tatiye saṃvaccharātikkantampi māsātikkantameva nāmāti veditabbaṃ. ‘‘Anadhiṭṭhite adhiṭṭhitasaññī nissaggiyaṃ pācittiya’’nti idamekassa tikapācittiyassa ādipadadīpanaṃ. Esa nayo avikappitetiādīsupi, tasmā ettha aṭṭhasu tikacchedesu ekaṃ vitthāretvā itaresaṃ ekekamādipadaṃ vitthārehvā dve dve bhagavatāva saṅkhittattāti bahūsupi tikacchedesu sambhavantesu eko eva vuccati, ‘‘ayaṃ vinayassa dhammatā’’ti vadanti. Dukkaṭavāresu pana ekaṃ dukkaṭaṃ vitthāretvā sesāni satta tatheva saṅkhittāni. Tathā antimantimo ekeko anāpattikoṭṭhāsoti veditabbaṃ.

Anāpatti antodasāhanti ayaṃ saṅkhepattho – taṃ dasāhaparamaṃ dhāretabbaṃ. Taṃ atirekacīvaraṃ yathāsakaṃ adhiṭṭhānaṃ antodasāhaṃ adhiṭṭheti vā vikappeti vā vissajjeti vā attano dhammatāya nassati vā vinassati vā ḍayhati vā añño vā taṃ acchinditvā gaṇhāti vissāsanto vā gaṇhāti pācittiyato anāpatti. Dukkaṭato pana siyā āpatti siyā anāpatti saññābhedena. Antimānaṃ panettha dvinnaṃ padānaṃ vasena anacchinne acchinnasaññī nissaggiyaṃ pācittiyaṃ. Avissāsaggāhe vissāsaggāhasaññī nissaggiyaṃ pācittiyantiādikā dve tikapācittiyā, dve ca dukkaṭā saṅkhittāti veditabbā. Ettha hi yadi antodasāhaṃ adhiṭṭheti, dasāhaparamaṃ aruṇaṃ atikkamitvā tassa divasabhāge adhiṭṭhahatīti veditabbaṃ. Ayaṃ tāva pāḷivinicchayo.


2.646-9)。正是为了说明这一点,在那里说"对于非时袈裟,在未开始的卡提那中超过十一天,在已开始的卡提那中超过十一个月,之后就没有任何许可"。在这种情况下确立,非时袈裟在十二天内是不能得到的。因此在"对于非时袈裟,认为是非时袈裟,没有过失"中,确立了对于类似于时袈裟的其他未受持的。但是在这里,"五个月"是指最高的限度。应当理解,在达到雨季袈裟和非雨季袈裟的状态后,在第十一个月可以得到许可。
"超过十天就应该舍弃"这里,在罪过的解脱中,就像"隐藏十天、半月、一个月、超过一个月"等说法一样,这里没有说法的差异,所以超过一年的也称为超过十天的,同样在第二卡提那中,超过一年的也称为超过夜晚的。应当理解,在第三卡提那中,超过一年的也称为超过一个月的。
"对于未受持的,认为是受持的,应该舍弃波逸提"这是一个波逸提三聚的开头。这种情况也适用于"对于未设想的"等。因此,在这八个三聚中,详细解释一个,其他的每一个也可以依此展开,因为佛陀已经简略地说了两个,所以即使在许多三聚中也可以适用,他们说"这是律的性质"。但是在犯戒的情况下,详细解释一个犯戒,其余的七个也同样简略。同样,最后的每一个都应当理解为无过失的部分。
"在十天内没有过失"这是简略的意思 - 应当受持到最多十天。对于那个额外的袈裟,根据自己的性质,在十天内受持、设想或舍弃,或者自己毁坏或损失或烧毁,或者别人偷走或骗取,都没有波逸提的过失。但是从过失的角度来看,可能有犯戒也可能没有犯戒。对于最后的两句话,如果没有偷取,认为是偷取,应该舍弃波逸提;如果对于不信任的人,认为是信任的,也应该舍弃波逸提等两个波逸提三聚,这两个也是简略的。
在这里,如果在十天内受持,应当理解为超过十天的那一天受持。这就是对于这段文字的判


Aṭṭhakathāyaṃ pana ito garukatarānītiādimhi ayaṃ codanāpubbaṅgamo vinicchayo – gaṇṭhipade panassa ito nissaṭṭhacīvaradānato garukampi ñattidutiyakammaṃ yathā apalokanena karonti, evamidaṃ ñattiyā kattabbampi pakativacanena vaṭṭatīti. Yadi evaṃ parivāre kammavaggassa aṭṭhakathāyaṃ ‘‘ñattikammampi ekaṃ ñattiṃ ṭhapetvāva kātabbaṃ, apalokanakammādivasena na kātabba’’nti (pari. aṭṭha. 482) yaṃ vuttaṃ, tena virujjheyya. Tenetaṃ vuccati ‘‘tesaṃ etaṃ anuloma’’nti, tasmā anulomanayeneva taṃ vuttaṃ. Niyamaṃ pana yathā dvinnaṃ pārisuddhiuposatho vinā ñattiyā hoti, evaṃ dvinnaṃ nissaṭṭhacīvaradānampīti vadāma, tasmā ‘‘āyasmato demā’’ti vattuṃ vaṭṭati. Kathaṃ panetaṃ ñātabbanti? Tadanulomattāti. Ekadevedaṃ ñattikammaṃ apalokanenāpi kātuṃ vaṭṭatīti sādhananti veditabbanti ācariyo. Anugaṇṭhipade panettha codanaṃ katvā ‘‘etaṃ sādhitaṃ. Ñattikammaṃ ekaṃ ñattiṃ ṭhapetvāva kātabba’’nti pāḷiyā āgataṃ sandhāya vuttaṃ, idaṃ pana pāḷiyaṃ nāgataṃ, lesato āharitvā vuttanti katvā etaṃ apalokanenāpi vaṭṭatīti.

468.Esanayoti aññesaṃ cīvaresu upacikādīhi khāyitesu mamapi khāyitānītiādi. ‘‘Aññena kataṃ…pe… sādhaka’’nti vacanato samānajātikaṃ, ekatthajātikañca tatiyakathinaṃ paṭhamasamānamevāti siddhaṃ hoti.



在《注释》中，关于“更重的”这一点，前面提到的规定是——对于这个，基于给予非时袈裟的缘故，虽然是重的，但应当如同不观察那样来执行，因此在这里依照传统的说法而适用。如果是这样，那么在《注释》中关于“应当进行的事项，除了设定一项通知外，其他事项不应进行”这句话（《巴黎文注释》第482页）是有冲突的。因此，这被称为“这是他们的顺应”，所以以顺应的方式来说明这一点。
而规定是，正如在没有通知的情况下，两个洁净的斋戒是可以的，同样也可以说两个非时袈裟的给予，所以可以说“这是尊者所给予的”。那么，这一切应当如何理解呢？是因为顺应的缘故。因此，单独的这个通知事项，即使不观察也应当进行，这应当被理解为教师所说的。
在这里，基于给予的规定，说明“这是已做到的。通知事项应当设定一项通知后再进行”是指《巴利文》中的内容，而这一点在《巴利文》中并未出现，或许是略微提及，因此即使不观察也应当适用。
关于“这是顺应”的意思是，关于其他袈裟的情况，在收集等方面也应当适用于我所收集的。根据“他人所做的……等……是已做到的”这句话，属于同类的、同一处所的第三卡提那的第一次相同，因此是成立的。

469.Ticīvaraṃ adhiṭṭhātunti ettha ticīvaraṃ ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhātabbayuttakaṃ, yaṃ vā ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhātuṃ avikappetuṃ anujānāmi, tassa adhiṭṭhānakālaparicchedābhāvato sabbakālaṃ icchantassa adhiṭṭhātuṃyeva anujānāmi, taṃ kālaparicchedaṃ katvā vikappetuṃ nānujānāmi. Sati pana paccaye yadā tadā vā paccuddharitvā vikappetuṃ vaṭṭatīti ‘‘anāpatti antodasāhaṃ adhiṭṭheti, vikappetī’’ti vacanato siddhaṃ hotīti vuttametaṃ. Vassikasāṭikaṃ tato paraṃ vikappetuṃyeva nādhiṭṭhātuṃ. Vatthañhi katapariyositaṃ antocatumāse vassānadivasaṃ ādiṃ katvā antodasāhe adhiṭṭhātuṃ anujānāmi, catumāsato uddhaṃ attano santakaṃ katvā ṭhapitukāmena vikappetuṃ anujānāmīti attho. Sugatacīvarato ūnakanti tiṇṇampi cīvarānaṃ ukkaṭṭhaparicchedo. ‘‘Ticīvaraṃ pana parikkhāracoḷaṃ adhiṭṭhātuṃ vaṭṭatī’’ti vāde pana sati tathārūpapaccaye vaṭṭati. Yathā sati paccaye vikappetuṃ vaṭṭatīti sādhitametaṃ, pageva aññena adhiṭṭhānena adhiṭṭhātuṃ. ‘‘Antodasāhaṃ adhiṭṭheti, vikappetī’’ti aniyamato vuttanti saṅghāṭi, uttarāsaṅgo, antaravāsakanti adhiṭṭhitānadhiṭṭhitānaṃ samānameva nāmaṃ. ‘‘Ayaṃ saṅghāṭī’’tiādīsu (mahāva. 126) hi anadhiṭṭhitā vuttā. ‘‘Ticīvarena vippavaseyyā’’ti ettha adhiṭṭhitā vuttā. Sāmantavihāre vāti gocaragāmato vihāreti dhammasiritthero. Dūratarepi labbhatevāti ācariyo. Anugaṇṭhipadepi ‘‘sāmantavihāre vāti desanāsīsamattaṃ, tasmā ṭhapitaṭṭhānaṃ sallakkhetvā dūre ṭhitampi adhiṭṭhātabba’’nti vuttaṃ. Sāmantavihāro nāma yattha tadaheva gantvā nivattituṃ sakkā. Rattivippavāsaṃ rakkhantena tato dūre ṭhitaṃ adhiṭṭhātuṃ na vaṭṭati, evaṃ kira mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttanti. Keci ‘‘cīvaravaṃse ṭhapitaṃ añño parivattitvā nāgadante ṭhapeti, taṃ ajānitvā adhiṭṭhahantassapi ruhati cīvarassa sallakkhitattā’’ti vadanti. Adhiṭṭhahitvāti parikkhāracoḷādivasena. Mahantataramevātiādi sabbādhiṭṭhānasādhāraṇalakkhaṇaṃ . Tattha puna adhiṭṭhātabbamevāti adhiṭṭhitacīvarassa ekadesabhūtattā. Anadhiṭṭhitañce, adhiṭṭhitassa appabhāvena ekadesabhūtaṃ adhiṭṭhitasaṅkhyameva gacchati. Tathā adhiṭṭhitañce, anadhiṭṭhitassa ekadesabhūtaṃ anadhiṭṭhitasaṅkhyaṃ gacchatīti hi lakkhaṇaṃ, na kevalañcettha dutiyapaṭṭameva, tatiyapaṭṭādikampi. Yathāha ‘‘anujānāmi…pe… utuddhaṭānaṃ dussānaṃ catugguṇaṃ saṅghāṭiṃ…pe… paṃsukūle yāvadattha’’nti (mahāva. 348).


469。关于“应当设定三件袈裟”，在这里，三件袈裟是指通过袈裟的设定而应当设定的事项，或者是允许通过袈裟的设定而不应当改变的事项。由于缺乏设定时间的界限，我仅允许在任何时间内想要设定的情况下进行，而不允许设定时间后进行变化。若在条件存在时，适当地设定并进行变化是可以的，因此说“对于未设定的，认为是设定的，进行变化”是成立的。对于雨季袈裟之后，不应当设定变化。因为在衣物已经完成的情况下，从雨季的第一天起，我允许在未设定的情况下进行设定，即在四个月内设定，允许在四个月之内设定自己的持有物。
关于“对于善法袈裟的不足”，是指三件袈裟的最高限度。“然而，对于三件袈裟的附属物应当设定”这一说法是成立的。正如在条件存在时可以进行变化，这一点已被证实，甚至在其他设定中也应当设定。“对于未设定的，认为是设定的，进行变化”是没有限制的，因此在僧团、上衣、内衣等设定的情况下是同样的名称。
在“这是僧团”这类说法中，未设定的被提及。“‘应当用袈裟进行设定’”在这里被提及。关于“在边界内”是指从收集村庄出发的地方，法师说，即使在更远的地方也可以得到。因此，在附属物的情况下，关于“在边界内”的说法仅限于讲解的范围，因此应当在设定的地点进行设定，即使在远处也应当设定。
“在夜晚的外出”是指在那时可以回到原处。对于夜晚的外出，守护者在更远的地方设定是不允许的，正如在伟大的注释中所说的那样。有人说“在袈裟的传承中设定的，若转变为其他地方设定，则在不知情的情况下也应当设定袈裟”，这是因为袈裟的观察。通过设定，指的是通过附属物、袈裟等进行设定。
“更大的”是指所有设定的共同特征。在这里，再次应当设定的是已设定的袈裟的部分性。即使未设定的，设定的部分也会变为设定的数量。正如设定的那样，未设定的数量也会变为未设定的数量，这一特征不仅适用于这里的第二项，也适用于第三项及其他。正如所说“我允许……直到四倍的僧团……在尘土中，直到那里”这类说法（《伟大注释》第348页）。


Avasesā bhikkhūti vakkhamānakāle nisinnā bhikkhū. Tasmā vaṭṭatīti yathā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetu’’nti vuttaṃ, evaṃ parikkhāracoḷampi vuttaṃ, na tassa ukkaṭṭhaparicchedo vutto, na ca saṅkhyāparicchedo, tasmā tīṇipi cīvarāni paccuddharitvā ‘‘imāni cīvarāni parikkhāracoḷāni adhiṭṭhāmī’’ti adhiṭṭhahitvā paribhuñjituṃ vaṭṭatīti attho. ‘‘Nidhānamukhameta’’nti kathaṃ paññāyatīti ce? ‘‘Tena kho pana samayena bhikkhūnaṃ paripuṇṇaṃ hoti ticīvaraṃ, attho ca hoti parissāvanehipi thavikāhipī’’ti etasmiṃ vatthusmiṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, parikkhāracoḷa’’nti (mahāva. 358) anuññātattā. Bhikkhūnañca ekameva parissāvanaṃ, thavikā vā vaṭṭati, na dve vā tīṇi vāti paṭikkhepābhāvato vikappanupagapacchimappamāṇāni, atirekappamāṇāni vā parissāvanādīni parikkhārāni kappantīti siddhaṃ. Yadi evaṃ ‘‘yaṃnūnāhaṃ bhikkhūnaṃ cīvare sīmaṃ bandheyyaṃ mariyādaṃ ṭhapeyya’’nti (mahāva. 346) vacanavirodhoti ce? Na, anusandhiyā ajānanato, virodhato ca. Kiṃ vuttaṃ hoti? Cīvarakkhandhake (mahāva. 326 ādayo) paṭhamaṃ gahapaticīvaraṃ anuññātaṃ, tato pāvārakosiyakojavakambalādi. Tato ‘‘tena kho pana samayena saṅghassa uccāvacāni cīvarāni uppannāni honti. Atha kho bhikkhūnaṃ etadahosi ‘kiṃ nu kho bhagavatā cīvaraṃ anuññātaṃ, kiṃ ananuññāta’’’nti etasmiṃ vatthusmiṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, cha cīvarāni khoma’’ntiādinā (mahāva. 339) kappiyacīvarajāti anuññātā, na pana saṅkhyāpamāṇaṃ. Tato ‘‘addasa bhagavā…pe… sambahule bhikkhū cīvarehi ubbhaṇḍite sīsepi cīvarabhisiṃ karitvā khandhepi cīvarabhisiṃ karitvā kaṭiyāpi cīvarabhisiṃ karitvā āgacchante, disvāna bhagavato etadahosi…pe… yepi kho te kulaputtā imasmiṃ dhammavinaye sītālukā sītabhīrukā, tepi sakkonti ticīvarena yāpetuṃ, yaṃnūnāhaṃ bhikkhūnaṃ cīvare sīmaṃ bandheyyaṃ mariyādaṃ ṭhapeyyaṃ ticīvaraṃ anujāneyya’’nti (mahāva. 346) cīvaraṃ anuññātaṃ, tañca kho ekameva. Chabbaggiyā pana micchā gahetvā bahūni parihariṃsu. Tāni nesaṃ atirekaṭṭhāne ṭhitāni honti. Tato ‘‘anujānāmi, bhikkhave, dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretu’’nti (mahāva. 347) anuññātaṃ, tenetaṃ paññāyati. Atirekāni bahūni cīvarāni te parihariṃsu, ‘‘tāni dasāhaparamameva dhāretuṃ anujānāmi, na tameveka’’nti vadantena yā pubbe ticīvarādhiṭṭhānasaṅkhātā cīvare sīmābaddhā, mariyādā ca ṭhapitā, tāya satipi ticīvarabāhullapariharaṇakkamo dassito divasaparicchedavasena. Tato paraṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, atirekacīvaraṃ vikappetu’’nti (mahāva. 347) anujānantena vināpi divasaparicchedena atirekacīvarapariharaṇakkamo dassitoti dvepi tāni nidhānamukhānīti siddhaṃ. Tathā parikkhāracoḷādhiṭṭhānampi siyā, aññathā itaracīvarādhiṭṭhānānujānanavirodho siyā sīmāmariyādaṭṭhapanavirodhato. Ticīvarādhiṭṭhānapaññattiyeva ticīvaramariyādā hoti. Tena vuttaṃ ‘‘pāṭekkaṃ nidhānamukhameta’’nti. ‘‘Paṭhamaṃ ticīvaraṃ ticīvarādhiṭṭhānena adhiṭṭhātabbaṃ, puna pariharituṃ asakkontena paccuddharitvā parikkhāracoḷaṃ adhiṭṭhātabbaṃ, na tveva āditova idaṃ vutta’’nti vuttaṃ.

其余的比丘是指在说法时坐着的比丘。因此，正如“我允许，比丘们，不应当设定三件袈裟”所说的那样，附属衣物也同样被提及，并没有提到数量的限制，也没有提到数量的界限，因此我可以将三件袈裟拿出来说“这些袈裟是附属衣物，我将设定并享用它们”。“如何能知道这是存放的根本？”如果这样说，“在那个时候，比丘们的三件袈裟是完整的，意义在于通过附属物等的确立”这在此处是“我允许，比丘们，附属衣物”的缘故（《伟大注释》第358页）。对于比丘们来说，只有一件附属物是有效的，而不是两件或三件，因为没有相互排斥的缘故，设定的后果是有限的，或者说是过量的附属物等是可以设定的，这一点是成立的。
如果是这样，“我是否应该为比丘们设定袈裟的界限，设定限制”这句话是否有矛盾呢？没有，因为是基于理解的缘故，且没有矛盾。那这句话是什么意思呢？在袈裟的章节中（《伟大注释》第326页等）首先提到的家庭的袈裟是被允许的，随后是关于袈裟的其他形式。然后，“在那个时候，僧团的高低袈裟会出现。然后比丘们心中想着‘究竟是什么，佛陀允许的袈裟是什么，不被允许的又是什么’”在这一点上“我允许，比丘们，六件袈裟”这类的可设定袈裟种类被允许，而不是数量的限制。然后“佛陀看到……许多比丘用袈裟遮住头、用袈裟遮住肩膀、用袈裟遮住腰部走来，佛陀心中想……那些家族的儿子们在这个法中是冷淡的、害怕冷的，他们也能用三件袈裟来遮住，难道我不应该为比丘们设定袈裟的界限，设定限制吗？”（《伟大注释》第346页）袈裟是被允许的，而这也是唯一的。
六件比丘反而错误地拿着许多。那些在超出数量的地方停留。然后“我允许，比丘们，持有超过十件的袈裟”（《伟大注释》第347页）是被允许的，因此这被认为是合理的。那些多余的袈裟他们持有，“我允许持有超过十件的袈裟，而不是仅仅这一件”这句话的意思是，之前设定的三件袈裟的界限被设定，限制也被设定，因此即使有三件袈裟的数量被持有，仍然显示出持有的行为是基于日常的界限。
之后“我允许，比丘们，进行设定超过的袈裟”（《伟大注释》第347页）是被允许的，因此显示出超出数量的持有行为。关于附属物的设定也是如此，否则就会与其他袈裟的设定相矛盾，设定限制的矛盾也会出现。三件袈裟的设定是三件袈裟的限制。因此说“这是存放的根本”。“首先应当设定第一件袈裟，通过设定三件袈裟而无法再持有，拿出来附属衣物应当设定，而不是一开始就这样说”这就是所说的内容。

 ‘‘Yathā ticīvaraṃ pariharituṃ asakkontassa gilānassa vippavāsasammuti anuññātā, agilānassapi sāsaṅkasikkhāpade (pārā. 652) tassa antaraghare nikkhepo ca, tatopi sati paccaye chārattavippavāso, tatopi asakkontassa paccuddhāro, paccuddhaṭampi antodasāhe adhiṭṭhātuṃ, asakkontassa vikappanā ca anuññātā. Tatheva dvinnampi sammukhāparammukhāvikappanānaṃ parasantakattā vikappanapaccaye asati ‘parikkhāracoḷa’nti adhiṭṭhahitvā paribhuñjituṃ bhagavatā anuññātaṃ siyā, yato tadadhippāyaññū evaṃ vadantī’’ti mahāpaccariyampi vuttaṃ. Pubbetiādi ‘‘pāṭekkaṃ nidhānamukha’’nti vuttassa payogadassanatthaṃ vuttaṃ. Abaddhasīmāyaṃ dupparihāranti vikappanādiatthāya upacāraṃ atikkamitvāpi gamanasambhavato.

Vassikasāṭikā anatirittappamāṇāti tassā ukkaṭṭhaparicchedassa vuttattā vuttaṃ. Paccattharaṇampi adhiṭṭhātabbamevāti ‘‘idaṃ, bhante, amhākaṃ senāsanassa upari attharitabba’’ntiādinā dinnaṃ nādhiṭṭhātabbaṃ, ‘‘idaṃ tumhāka’’nti dinnaṃ sayaṃ adhippetaṃva adhiṭṭhātabbanti adhippāyo. ‘‘Sakiṃ adhiṭṭhitaṃ adhiṭṭhitameva hoti, na puna paccuddharīyati kālaparicchedābhāvato’’ti likhitaṃ. ‘‘Ekavacanenapi vaṭṭatīti apare’’ti vuttaṃ. Bhesajjanavakammamātāpituādīnaṃatthāyāti ettha ‘‘iminā bhesajjaṃ cetāpessāmi, idaṃ mātuyā dassāmī’’ti ṭhapentena adhiṭṭhātabbaṃ. ‘‘‘Idaṃ bhesajjassa, imaṃ mātuyā’ti vibhajantena adhiṭṭhānakiccaṃ natthīti apare’’ti vuttaṃ. ‘‘Sakabhāvaṃ mocetvā ṭhapanaṃ sandhāyāhā’’ti likhitaṃ.

‘‘Puna adhiṭṭhātabbanti ayaṃ saṅgītito paṭṭhāya āgataaṭṭhakathāvādo. Tato paraṃ ācariyānaṃ tattha tattha yuttivicāraṇā’’ti vuttaṃ. Pamāṇacīvarassāti pacchimappamāṇassa. Dve cīvarānīti saha uttarāsaṅgena. Esa nayoti pamāṇayuttesu yattha katthacītiādinayova. ‘‘Taṃ atikkāmayato chedanaka’’nti (pāci. 533) vacanato uttari paṭisiddhaṃ, tato heṭṭhā appaṭisiddhattā vaṭṭati. Tattha siyā – ticīvarassa pacchimappamāṇaṃ visuṃ sutte natthīti, na vattabbaṃ, sikkhākaraṇīyehi siddhattā. Kiṃ vuttaṃ hoti? ‘‘‘Parimaṇḍalaṃ nivāsessāmi, pārupissāmi, suppaṭicchanno antaraghare gamissāmī’ti (pāci. 576-579) vacanato yattakena pamāṇena parimaṇḍalatā, suppaṭicchannatā ca aṭṭhakathāyaṃ vuttakkamena sampajjatī’’ti vattabbaṃ. Tesaṃ vasena pacchimappamāṇanti siddhaṃ, tañca kho muṭṭhipañcakādi yathāvuttameva vuccate. Tenevāha lesaṃ ṭhapetvā ‘‘visuṃ sutte natthī’’ti.

Apicettha adhippetaṃ, tathāpi na sametiyevāti attho, tasmā ‘‘yadī’’tiādisambandho addhā vutto. Yasmā paricchinno sameti ca. Itaresu pana ekaccasmiṃ ācariyavāde neva paricchedo atthi. Ekaccasmiṃ na pubbāparaṃ sametīti sambandho. Adhiṭṭhānaṃ adhiṭṭhānameva, paribhogakāle pana arajitaṃ na vaṭṭati. Idaṃ sabbaṃ ticīvare eva. Imassa pana sikkhāpadassa ayaṃ saṅkhepavinicchayo – anatthate kathine hemantānaṃ paṭhamadivasato paṭṭhāya atthate kathine gimhānaṃ paṭhamadivasato paṭṭhāya uppannacīvaraṃ sandhāya ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’ntiādi vuttanti.


正如对于生病的人,不能持有三件袈裟而允许外出一样,对于未生病的人,在有疑虑的学处中,在自己的房间内放置,如果有条件的话,也允许六夜的外出,如果仍然无法做到,允许取回,取回后在十天内设定,如果仍然无法做到,允许进行设定。同样地,对于两种设定的情况,由于属于他人的缘故,如果没有设定的条件,佛陀允许设定"附属衣物"并使用,因为了解他的本意的人这样说。
"之前"等是为了显示"这是存放的根本"所说的用法。在无界限的地方很难持有,因此超越了使用的目的而前往的可能性。
"雨季袈裟是无过量的量"是因为提到了它的最高限度而说的。"铺盖物也应当设定"是指"这是我们的住处上面要铺的"这样给予的不应该设定,而是自己想要设定的才应该设定。
"一次设定就是设定,不需要再取回,因为没有时间的限制"这样写道。"有人说可以用单数"这样说。"为医药的工作、母亲等的目的"在这里是指"用这个药物治疗,给予母亲"这样设定。"有人说,通过区分'这是药物的,这是给母亲的'而没有设定的义务"这样说。"放弃自己的状态而安置"这样写道。
"再次设定"这是从结集开始出现的注释说法。之后是各位老师在那里进行推理。
"最后的量"是指最后的量。"两件袈裟"是与上衣一起。"这种方式"是指在适当的量中,无论在哪里都是这种方式。"超过它"（《波逸提》第533页）这句话是对之后的部分的禁止,因此对于之前的部分是不禁止的,是允许的。在那里可能会说——三件袈裟的最后量在单独的戒本中没有,这是不对的,因为已经被学习的内容所确立。
所说的是,"我将穿戴整洁,披上,在内室中行走"（《波逸提》第576-579页）这样的话,根据注释中所说的方式,达到整洁和遮蔽。根据他们的观点,最后的量是确立的,而这就是如前所述的拳头五个等。因此他说"在单独的戒本中没有"。
即使在这里也是这个意思,但仍然不完全吻合,所以"如果"等连词是确实说过的。因为有限制并且吻合。但是在其他的一些老师的观点中,既没有限制,也没有前后吻合。
设定就是设定,但在使用的时候不应该染污。这全都是关于三件袈裟的。这个学处的简要判决是:在未开始的卡提那,从冬季的第一天开始,在已开始的卡提那,从夏季的第一天开始出现的袈裟,说的是"在已完成的袈裟"等。


Etthāha – ‘‘rajakehi dhovāpetvā setaṃ kārāpentassāpi adhiṭṭhānaṃ adhiṭṭhānamevā’’ti vacanato arajitepi adhiṭṭhānaṃ ruhati, tena sūcikammaṃ katvā rajitvā kappabinduṃ datvā adhiṭṭhātabbanti niyamo na kātabboti? Vuccate, kātabbova patto viya adhiṭṭhito. Yathā puna setabhāvaṃ, tambabhāvaṃ vā patto adhiṭṭhānaṃ na vijahati, na ca pana tādiso adhiṭṭhānaṃ upagacchati, evametaṃ daṭṭhabbanti. ‘‘Yato paṭṭhāya paribhogādayo vaṭṭanti, tato paṭṭhāya antodasāhe adhiṭṭhātabba’’nti vadanti.

Avisesenavuttavacananti adhiṭṭhātabbaṃ adhiṭṭheti, vikappetabbaṃ vikappetīti evaṃ savisesaṃ katvā avacanaṃ ‘‘na vikappetu’’nti (mahāva. 358) iminā viruddhaṃ viya dissati. Idāni idaṃ adhiṭṭhānavikappananayapaṭibaddhaṃ khandhakaṃ, parivārañca missetvā pakiṇṇakaṃ vuccati – khandhake tāva ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetuṃ, vassikasāṭikaṃ vassānaṃ cātumāsaṃ adhiṭṭhātuṃ, tato paraṃ vikappetu’’ntiādi vuttaṃ. Parivāre ‘‘na nava cīvarāni adhiṭṭhātabbāni, na nava cīvarāni vikappetabbānī’’ti (pari. 329), ‘‘dasake dasa, ekādasake ekādasa cīvarāni adhiṭṭhātabbāni, na vikappetabbānī’’ti (pari. 331) ca anekakkhattuṃ vacanena suṭṭhu daḷhaṃ katvā ‘‘sabbāni cīvarāni adhiṭṭhātabbāni, na vikappetabbānī’’ti vuttaṃ, tasmā ubhopi te viruddhā viya dissanti, khandhake eva ca ‘‘vassikasāṭikaṃ vassānaṃ cātumāsaṃ adhiṭṭhātuṃ tato paraṃ vikappetu’’nti (mahāva. 358) vuttaṃ. Tadaṭṭhakathāyaṃ ‘‘vassikasāṭikā anatirittappamāṇā nāmaṃ gahetvā vuttanayeneva cattāro vassike māse adhiṭṭhātabbā, tato paraṃ paccuddharitvā vikappetabbā’’ti vuttaṃ. Idañca viruddhaṃ viya dissati aññamaññaṃ hemante paccuddhārasambhavato, vassāne vikappanāsambhavato ca. Tathā idha ‘‘anāpatti antodasāhaṃ adhiṭṭheti vikappetī’’ti vacanappamāṇato sabbattha vikappanāya appaṭisiddhabhāvo veditabboti (pārā. aṭṭha. 

在这里有人说——"即使让洗衣工人洗净后变白,设定也仍然是设定"这句话的意思是,即使未染色,设定也是有效的,因此通过缝制、染色、加上标记后设定是必须要做的吗？回答是,应该做,就像已经设定的钵一样。正如钵不会失去白色或褐色的状态,也不会达到那种状态,这也应该这样理解。"从什么时候开始使用等是可以的,从那时开始应该在十天内设定"他们这样说。
"用普遍的说法"是指"设定应该设定,应该进行设定"这样详细地说,而"不应该进行设定"（《伟大注释》第358页）这句话似乎是矛盾的。现在,这个与设定和设定方式有关的章节,将其与《注释》混合起来说明——在章节中说"我允许,比丘们,应该设定三件袈裟而不进行设定,应该在雨季四个月内设定雨季袈裟,之后应该进行设定"等。在《注释》中说"不应该设定九件袈裟,不应该进行设定"（《注释》第329页）,"在十个中设定十件,在十一个中设定十一件袈裟,不应该进行设定"（《注释》第331页）等多次强调之后说"所有的袈裟都应该设定,不应该进行设定"，因此这两者似乎是矛盾的。在章节中也说"应该在雨季四个月内设定雨季袈裟,之后应该进行设定"（《伟大注释》第358页）。在该注释中说"雨季袈裟是无过量的量,应该按照所说的方式在四个月内设定,之后应该取回进行设定"。这似乎也是矛盾的,因为在冬季可能需要取回,在雨季可能无法进行设定。同样,这里说"对于未设定的,认为是设定的,进行变化"（《波罗提木叉注释》）的量标准,应该理解为在任何地方都没有禁止进行设定。

2.469) aṭṭhakathāvacanaṃ parivāravacanena viruddhaṃ viya dissati, na hi viruddhaṃ tathāgatā bhāsanti, tasmā aṭṭhakathānayovettha paṭisaraṇaṃ, yena sabbampi taṃ ekarasaṃ hoti. Parivāraṭṭhakathāyañca vuttaṃ ‘‘na vikappetabbānīti adhiṭṭhitakālato paṭṭhāya na vikappetabbānī’’ti (pari. aṭṭha. 329). Ticīvarāni adhiṭṭhitakālato paṭṭhāya, vassikasāṭikādīni ca attano attano adhiṭṭhānakhette na akāmā vikappetabbānīti attho, avasesapāḷi, attho ca idha aṭṭhakathāyaṃ vutto, tasmā sabbampetaṃ ekarasanti.

Etthāha – yadi evaṃ ‘‘nava cīvarāni nādhiṭṭhātabbānī’’ti ca vattabbaṃ. Vikappitakālato paṭṭhāya hi nādhiṭṭhātabbānīti? Ettha vuccate – ‘‘ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetuṃ…pe… parikkhāracoḷaṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetu’’nti ettha sabbattha adhiṭṭhāne paṭisedhādassanato, vikappanāya adassanato ca ‘‘tato para’’nti dvīsveva paricchedadassanato ca ‘‘nava cīvarāni adhiṭṭhātabbāni, na vikappetabbāni ceva vuttanti veditabbaṃ. Aparo nayo – anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ akāmā. Kasmā? Kāle uppannaṃ anadhiṭṭhahantassa kālātikkame āpattisambhavato, akāle uppannaṃ anadhiṭṭhahantassa dasāhātikkame āpattisambhavato ca. Tattha yaṃ kāle uppannaṃ appahontepi dasāhe kālātikkame āpattikaraṃ, taṃ nissajjanakāle ‘‘idaṃ me, bhante, atirekacīvaraṃ dhāritaṃ nissaggiyaṃ, imāhaṃ saṅghassā’’tiādinā nissajjitabbaṃ, itaraṃ yathāpāḷimeva. Tattha paṭhamanayo ‘‘yo pana, bhikkhu, atirekacīvaraṃ dhāreyya nissaggiya’’nti imāya paṭhamapaññattiyā vasena vutto, dutiyo anupaññattiyā vasena vutto.

Yathā ca nissajjitabbavatthumhi asati yathāpāḷiṃ avatvā kevalaṃ āpatti eva desetabbā, yathā ca vassikasāṭikanissajjane kevalaṃ pariyiṭṭhamatte yathāpāḷiṃ avatvā yathāsambhavaṃ nissajjitabbaṃ, tathā idampīti veditabbaṃ. Yathā saṃvaccharātikkantaṃ atirekacīvaraṃ ‘‘dasāhātikkanta’’micceva vuccati. Saṃvaccharavippavutthaticīvaraṃ, māsātikkantañca ‘‘rattivippavuttha’’nti ca ‘‘chārattavippavuttha’’nti ca vuccati, tathā idampi ‘‘dasāhātikkanta’’micceva vuccatīti eke, tasmā siddhamidaṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ticīvaraṃ adhiṭṭhātuṃ akāmā’’ti, tathā akāmā na vikappetunti attho. Icchāya hi sati ‘‘paccuddharitvā vippavāsasukhatthaṃ vikappanāya okāso dinno hoti, dasāhātikkame ca anāpattī’’ti vacanato vikappetuṃ anujānāmīti vuttaṃ hoti. Tathā vassikasāṭikā akāmā adhiṭṭhātuṃ dasāhātikkame āpattisambhavato. Kittakaṃ kālanti ce? Vassānaṃ cātumāsaṃ, icchāya pana sati uddhaṃyeva vikappetabbaṃ. ‘‘Sabbattha vikappanāya appaṭisiddhabhāvo veditabbo’’ti hi vuttaṃ. ‘‘Atthāpatti hemante āpajjati, no gimhe, no vasse’’ti (pari. 323) ca vuttaṃ, tena vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘tato paraṃ paccuddharitvā vikappetabbā’’ti.


2.469)《注释》的说法似乎与《注释》的说法矛盾,但如来是不会说矛盾的话的,因此应该以《注释》的观点为依归,这样就都是一致的。在《注释》中也说"不应该进行设定,是从设定的时候开始不应该进行设定"。
三件袈裟从设定的时候开始,雨季袈裟等也在自己的设定范围内不应该随意进行设定,其余的《巴利文》和《注释》中所说的意思都是一致的。
有人会说,如果是这样,"九件袈裟不应该设定"也应该说。从进行设定的时候开始不应该设定吗？对此回答说,在"我允许,比丘们,应该设定三件袈裟而不进行设定"等处,从整体上看,都没有看到禁止设定,也没有看到禁止进行设定,并且在"之后"这两处都有界限的显示,因此应该理解为"九件袈裟应该设定,也不应该进行设定"。
另一种方式是,我允许,比丘们,应该无意地设定三件袈裟。为什么呢?因为如果在适当的时候出现而未设定,在时间超过后会产生过失,如果在不适当的时候出现而未设定,在超过十天后会产生过失。在那里,如果在适当的时候出现而未设定,在舍弃的时候应该按照"这是我的超过的袈裟,我应该舍弃给僧团"等方式舍弃,其他的应该按照《巴利文》说。这里前一种方式是根据第一次制定的规定说的,后一种方式是根据补充制定的规定说的。
就像在应该舍弃的事项中没有的情况下,只说过失而不说《巴利文》,就像在舍弃雨季袈裟时,只说应该根据情况舍弃而不说《巴利文》,这里也是这样。
就像超过一年的超过袈裟被称为"超过十天的",超过一年的三件袈裟被称为"超过夜晚的"、"超过六夜的",这里也同样被称为"超过十天的"。有人这样说,因此确立了"我允许,比丘们,应该无意地设定三件袈裟",同样地,无意地不应该进行设定。因为如果有意,就给予了为了享受外出的快乐而进行设定的机会,并且在超过十天后没有过失。
同样,雨季袈裟应该无意地设定,因为在超过十天后会产生过失。那么,多长时间呢?四个月的雨季,但如果有意的话,之后就可以进行设定。"应该理解在任何地方都没有禁止进行设定"这样说过。"在冬天会产生过失,不会在夏天,也不会在雨季"这样说过,因此《注释》中说"之后应该取回进行设定"。


Tatrāyaṃ vicāraṇā – kadā paccuddharitabbā, kadā vikappetabbā, kiñcettha yasmā ‘‘tato para’’nti vuttaṃ. Hemantañca pattamatte sā adhiṭṭhānaṃ vijahati, tasmā ‘‘paccuddharitvā’’ti na vattabbaṃ adhiṭṭhānassa natthitāya, atha ‘‘antocātumāse vikappetabbā’’ti na vattabbaṃ. ‘‘Tato paraṃ vikappetu’’nti hi vuttanti? Ettha ekacce vadanti ‘‘vattabbameta’’nti. Yathā parivutthaparivāso, ciṇṇamānatto ca santo niṭṭhitesupi parivāsamānattadivasesu, tathā niṭṭhitesupi adhiṭṭhānadivasesu sādhiṭṭhānametanti eke. Aṭṭhakathācariyānaṃ idaṃ sanniṭṭhānaṃ ‘‘kattikapuṇṇamadivase paccuddharitvā pāṭipadadivase vikappetabbā’’ti. Vuttañhetaṃ parivāraṭṭhakathāyaṃ ‘‘kattikapuṇṇamāsiyā pacchime pāṭipadadivase vikappetvā ṭhapitaṃ vassikasāṭikaṃ nivāsento hemante āpajjati. Kurundiyaṃ pana ‘kattikapuṇṇamadivase apaccuddharitvā hemante āpajjatī’ti vuttaṃ, tampi suvuttaṃ. ‘Cātumāsaṃ adhiṭṭhātuṃ, tato paraṃ vikappetu’nti hi vutta’’nti (pari. aṭṭha. 323). Tattha kurundinayo pacchā vuttattā sārato daṭṭhabbo , na purimo. Nivāsento hi gimhepi orenaddhamāsaṃ āpajjati eva. Idha ca ‘‘atthāpatti hemante āpajjati, no gimheti vutta’’nti kurundivacanassāyamattho dissati.

‘‘Kattikapuṇṇamadivase apaccuddharitvā tasmiṃyeva divase avikappento pacchimapāṭipadadivase apaccuddhārapaccayā dukkaṭaṃ āpajjati, na, avikappanapaccayā dasāhaparihārasambhavato’’ti kāraṇameke vadanti. Evaṃ sati hemante pattamatte adhiṭṭhānaṃ vijahatīti āpajjati, tañca ayuttaṃ. Adhiṭṭhānañhi ‘‘aññassa dānena…pe… chiddabhāvenāti imehi navahi kāraṇehi vijahatī’’ti (pārā. aṭṭha. 2.469) vuttaṃ, na ‘‘adhiṭṭhānakhettātikkamena vā’’ti. Asādhāraṇattā na vuttanti ce? Na, ‘‘chiddabhāvenā’’ti na vattabbappasaṅgato, chiddabhāvena pana ticīvarasseva sabbaṭṭhakathāsu adhiṭṭhānavijahanassa vuttattā. Tasmā hemantassa paṭhamadivase apaccuddhārapaccayā dukkaṭaṃ āpajjati, na paccuddharitvā avikappanapaccayā. ‘‘Vikappetu’’nti vacanato tato adhiṭṭhānaṃ na vijahatīti paññāyati. Na hi kattikapuṇṇamāsiyā pacchime pāṭipadadivase avikappetvā hemante āpajjatīti vuttanti adhippāyo, yasmā taṃ apaccuddhārapaccayā dukkaṭaṃ hemantassa paṭhamaaruṇakkhaṇe eva āpajjati, tasmā ‘‘kattikapuṇṇamadivase apaccuddharitvā’’ti vuttaṃ. Paccuddhaṭaṃ pana hemante dasāhaparihāraṃ labhati. ‘‘Dasāhe appahonte cīvarakālaṃ nātikkāmetabbā’’ti (pārā. aṭṭha. 

在这里需要考虑的是:什么时候应该取回,什么时候应该进行设定,因为这里说了"之后"。但是在冬季袈裟就已经失去了设定,因此不应该说"取回"，也不应该说"在四个月内应该进行设定"。因为这里说了"之后应该进行设定"。
有些人说这是应该说的。就像已经结束了安居和学法的人,在已经完成安居学法的日子里,同样在已经完成设定的日子里也是已经设定的。这是《注释》学者的结论:"在卡提迦满月日取回,在初一日进行设定"。因为在《注释》中说"在卡提迦满月日之后的初一日设定好的雨季袈裟,在冬季穿着会产生过失。但是在《古德注释》中说'在卡提迦满月日不取回,在冬季会产生过失'也是正确的。'应该在四个月内设定,之后应该进行设定'这样说过"。
在这里,《古德注释》的观点后来说的,应该从本质上看,而不是前者。因为穿着的话,即使在夏季也会在半个月内产生过失。这里也说"在冬季会产生过失,不会在夏季"这样的《古德》的说法是这个意思。
有人说,在卡提迦满月日不取回,在同一天也不进行设定,在后一个初一日由于不取回而产生了恶作offence,而不是由于不进行设定而在十天内可以弥补。如果是这样,在冬季袈裟就会在最初的时候失去设定,这是不合适的。因为设定是由于"给予他人等九个原因而失去"说的,而不是"超出设定范围"。
如果说是因为不常见而没有说,也不对。因为"由于破损"这句话是不应该说的,但是在所有关于三件袈裟的注释中都说过设定的失去是由于破损。因此,在冬季的第一天,由于不取回而产生恶作offence,而不是取回后由于不进行设定而在十天内可以弥补。从"应该进行设定"这句话来看,设定不会失去。因为没有说在卡提迦满月日之后的初一日不进行设定而在冬季产生过失,因为那是由于不取回而在冬季的第一天曙光时产生恶作offence。取回后在冬季可以获得十天的弥补期。"在十天内不足时不应该超过袈裟的时间"这样在《波罗提木叉注释》中说过。

2.630) hi vuttaṃ, tañca kho samaye uppannaṃ ce, nāsamaye. Tathā ca sādhitaṃ apaccuddhaṭaṃ na nissaggiyaṃ hoti, no ca taṃ paridahitaṃ, tasmā kattikapuṇṇamadivase eva paccuddharaṇañca vikappanañca kattabbanti siddhaṃ, ettha ca yathā atirekacīvaraṃ dasame divase vikappentena dasāhaparamaṃ dhāritaṃ hoti, antodasāhe ca vikappitaṃ hoti, tathā kattikapuṇṇamāya vikappentena vassānaṃ cātumāsaṃ adhiṭṭhitañca hoti, tato paraṃ anāpattikhette eva vikappanā ca hotīti veditabbaṃ. Ettāvatā atthi vikappanākhette adhiṭṭhānaṃ, adhiṭṭhānakhette ca vikappanāti dīpitaṃ hoti. Aññathā ‘‘atthāpatti adhiṭṭhānena āpajjati, anadhiṭṭhānena āpajjati. Atthāpatti vikappanāya āpajjati, avikappanāya āpajjatī’’ti dukesu dve dukāni vattabbāni siyuṃ. Tattha paṭhamaduke paṭhamapadaṃ sambhavati. Vikappanakhette hi vassikasāṭikādīnaṃ adhiṭṭhānena vinayātisāradukkaṭaṃ āpajjati. Eteneva dutiyadukkaṭassa dutiyapadaṃ vuttaṃ hoti. Anadhiṭṭhānena āpajjatīti natthi. Antodasāhe anāpajjanato, vikappanādisambhavato ca vikappanāya āpajjatīti natthi sabbattha vikappanāya appaṭisiddhattā, tasmā tāni dukāni ‘‘na labbhantī’’ti na vuttāni. Etthāha – yā sā ‘‘atthāpatti hemante āpajjatī’’ti (pari. 323) vacanappamāṇato dukkaṭāpatti sādhitā, sā sañcicca apaccuddharantassa yujjati, asatiyā ce, kañci, anāpatti. Kattikapuṇṇamāya paccuddhaṭaṃ sañcicca avikappayato dukkaṭena saha punadivase nissaggiyaṃ, asatiyā avikappayato nissaggiyameva idha paṭhamapaññattiyā. Yaṃ pana vuttaṃ mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. kathinasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘vassikasāṭikā vassānamāsātikkamenāpi, kaṇḍupaṭicchādi ābādhavūpasamenāpi adhiṭṭhānaṃ vijahati, tasmā sā tato paraṃ vikappetabbā’’ti, tenetaṃ virujjhati, na kevalaṃ idameva, ‘‘tato paraṃ paccuddharitvā vikappetabbā’’ti aṭṭhakathāvacanañca virujjhati. Tato paraṃ nāma hi hemantaṃ, tattha ce paccuddhāro, ‘‘vassikasāṭikā vassānamāsātikkamenāpī’’tiādi na yuttaṃ adhiṭṭhānābhāvena paccuddhārābhāvato. Avirodho ca icchitabbo, tasmā ‘‘paccuddharaṇaṃ vattamatta’’ntivādo etthāpi sambhavatīti ce? Na, kurundi vacanavirodhato. Tattha hi kattikapuṇṇamāya paccuddhāro vutto, tasmā vassānadivasattā sādhiṭṭhānāvasā paccuddharīyatīti na paccuddhāro vattamattaṃ, tasmā ‘‘tato para’’nti yāva puṇṇamā adhippetā siyā. Yathā cāyaṃ vikappo, tathā ‘‘vassānamāsātikkamenāpi ābādhavūpasamenāpī’’ti idampi avassaṃ paccuddharitabbatāya vuttaṃ siyā. Evañca sati idha samantapāsādikāya tadavacanena sameti. Aññathā idhapi taṃ vattabbaṃ siyāti yathāvuttova vidhi ettha sambhavati, kiñcāpi sambhavati, duviññāpayassa pana lokassa suviññāpanatthaṃ vuttā. Yasmā pana sā vassānātikkamena adhiṭṭhānaṃ vijahati, hemantapaṭhamāruṇe ca apaccuddhārapaccayā dukkaṭā sādhitā, tasmā kattikapuṇṇamāyameva paccuddharitvā vikappetabbā, avikappitāya ‘‘nissaggiyāpajjanamevā’’ti vattabbaṃ. Ettāvatāpi santosaṃ akatvā vinicchayo pariyesitabbo. Hoti cettha –

‘‘Evaṃ abhāvaṃ vinayassa pāḷi,

Bhinnaṃ abhinnañca tadatthayuttiṃ;

Viññātukāmena tadatthaviññū,

Pariyesitabbā vinaye viññāyā’’ti.


2.630) 这里说,如果在那个时候出现,则不在那个时候。并且,如果已经设定的并没有被取回,则不应被视为舍弃,也不应被视为穿着。因此,在卡提迦满月日取回和进行设定是成立的。在这里,如同在第十天通过设定超过的袈裟,在十天内被保留,在未取回的情况下也应被视为设定。因此,在卡提迦满月日通过设定雨季四个月是成立的,之后在非过失的情况下也应进行设定。
到此为止,在设定的范围内有设定,在设定的范围内也有设定的解释。否则,如果说"因设定而产生过失,因未设定而产生过失"，则应有两个过失。这里的第一个过失是第一个原因。因为在设定的范围内,如雨季袈裟等的设定会导致过失。因此,第二个过失的第二个原因也被提到。因未设定而产生过失是不成立的。因为在未取回的情况下,由于设定等原因而产生的过失是不成立的，因此在所有情况下都没有禁止进行设定，因此这两个过失不会说"不被接受"。
在这里,提到的"因设定而产生过失"（《注释》第323页）是指过失的设定,它是通过取回而适用的,如果没有,则没有过失。卡提迦满月日取回的情况下,由于未设定而产生的过失,在这里是第一种设定。至于在《目录注释》中（《疑问八》中的《苦行戒条解释》）所说的"雨季袈裟即使在超过雨季的情况下,也因遮挡和障碍而失去设定，因此在此之后应进行设定"，这与此相矛盾，不仅如此，还与"之后取回后应进行设定"的《注释》说法相矛盾。
因此，在这个方面，卡提迦满月日的取回是被提到的，因此在雨季的日子里，设定的缺乏不应适用。如果在此方面没有矛盾,那么"取回的设定是仅限于此"的说法也可以在这里适用吗？不行，因为这是与《古德》说法相悖的。在那里提到的卡提迦满月日的取回，因此在雨季的日子里，设定的缺乏不应适用，因此不应适用"之后"。
就像这个设定一样，"即使在超过雨季的情况下也因遮挡和障碍而失去设定"，这也可能是由于取回而被提到的。因此，在这个方面，全面的说法与此相符。否则，在这里也应适用这样的说法，尽管这样说是可能的，但为了让世人理解而被提到。
因为在雨季的情况下，设定是失去的，因此在冬季的第一曙光时由于未取回而产生的过失是成立的，因此应在卡提迦满月日取回后进行设定，而不应在未设定的情况下产生过失。到此为止,应在没有满足的情况下进行判断。这里有：
"如此缺失的戒律经文，
分为已分与未分之义；
为了让明智者能理解其义，
在戒律中应被明智者所理解。"


‘‘Tuyhaṃ gaṇhāhī’’ti vutte vināpi ‘‘mayhaṃ gaṇhāmī’’ti vacanena sudinnaṃ hoti. Itaro ce adhivāseti, tenāpi suggahitaṃ hoti, no ce adhivāseti, dentena sudinnaṃ. Taṃ pana vatthu na kassaci hoti. Tathā ‘‘mayhaṃ gaṇhāmī’’ti vadati, sāmiko ce adhivāseti, vināpi ‘‘gaṇhāhī’’ti vacanena suggahitaṃ. No ce adhivāseti, sāmikasseva taṃ, na hi tassetaṃ vinayakammanti ettha vinayakammassatthāya ce gaṇhāti, na vaṭṭati. Na kevalaṃ attano atthāya gahitaṃ , puna tassapi deti, vaṭṭatīti ca. Tathā anapekkho hutvā parassa vissajjetvā puna tena dinnaṃ vā tassa vissāsanto vā paribhuñjati, vaṭṭati. Tatthāpi vinayakammavasena na vaṭṭatīti eke. Te eva ‘‘mahantaṃ vā khuddakaṃ karotī’’ti ettha ‘‘ticīvare dīghato vidatthi anatikkamitvā chinditvā karoti, evaṃ sesesupī’’ti vadanti. Evarūpesu ṭhānesu porāṇācariyānaṃ kathāmaggaṃ suṭṭhu ācariyakulasevanāya sañjānitvā tena saṃsanditvā sato sampajāno hutvā sotūnañca cittaṃ avimohetvā kathetabbaṃ. Esā amhākaṃ āyācanā.

Paṭhamakathinasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Udositasikkhāpadavaṇṇanā

471. Santaruttarena janapadacārikaṃ pakkamanti. Kasmā? Kiñcāpi ‘‘na, bhikkhave, santaruttarena gāmo pavisitabbo, yo paviseyya, āpatti dukkaṭassā’’ti (mahāva. 362) paṭhamaṃ vuttaṃ. Pacchā pana ‘‘pañcime, bhikkhave, paccayā saṅghāṭiyā nikkhepāya, uttarāsaṅgassa, antaravāsakassa nikkhepāya gilāno vā hoti, vassikasaṅketaṃ vā, nadīpāraṃ gantuṃ vā, aggaḷaguttivihāro vā, atthatakathinaṃ vā hotī’’ti vuttattā, aṭṭhakathāyampissa ‘‘pañcasu petesu aggaḷagutti eva pamāṇaṃ. Gutte eva hi vihāre nikkhipitvā bahi gantuṃ vaṭṭati, nāgutte’’ti vuttattā apaññattepi kathine ‘‘te bhikkhū aggaḷaguttivihāre ṭhapethā’’ti vatvā sabhāgānaṃ hatthe cīvaraṃ nikkhipitvā santaruttarena gāmappavese laddhakappiyā janapadacārikaṃ pakkāmiṃsūti veditabbaṃ.

473.Avippavāsasammutinti avippavāsatthaṃ, vippavāsapaccayā yā āpatti, tadabhāvatthaṃ vā sammutiṃ dātunti attho. Tato paṭṭhāya vaṭṭati. Kittakaṃ kālaṃ vaṭṭatīti? Māsaṃ vā atirekaṃ vā yāva gamane saussāho, tāva vaṭṭati. Tena vuttaṃ ‘‘dhuranikkhepaṃ karontena paccuddharitabba’’nti. Puna sammutidānakiccaṃ natthīti sace dvādasannaṃ vassānaṃ accayena añño rogo hoti, vaṭṭati, upasampadakammaṃ viya yāvajīvaṃ ekāsammuti vaṭṭatīti ca.

‘‘Kataṃ vā hotī’’tiādi imasmiṃ sikkhāpade na vattabbaṃ, kasmā? Karaṇapalibodhe upacchinnepi anadhiṭṭhitacīvarato vippavāsapaccayā āpattiyā asambhavato, tasmā ‘‘niṭṭhitacīvarasminti bhikkhuno cīvaraṃ adhiṭṭhitaṃ hotī’’ti ettakameva vattabbanti ce? Na, tadāyattattā . Adhiṭṭhānañhi karaṇapalibodhassa niṭṭhāpanāyattaṃ, tasmā ‘‘kataṃ vātiādi vutta’’nti ca vuttaṃ. Tattha katanti pubbe vuttameva.

477-

‘‘你们应当取回’’这样说时，若没有说成‘‘我应当取回’’，则会变得非常困难。若他人进行设定，则也会被视为合适；若不进行设定，则由施予者进行设定。此事并不归于任何人。若他说‘‘我应当取回’’，若主人进行设定，则即便没有说‘‘取回’’也会被视为合适。若不进行设定，则仅限于主人自己，这里并不适用于宗教行为，因此不成立。并不仅仅是为了自己的利益而被取回，此外他也会给予他，因此是适用的。
同样地，若不考虑他人而将其交还，再次给予或出于信任而享用，也是适用的。对此，有些人认为在宗教行为的范围内并不适用。那些人说"无论是大的还是小的都应当做"，在这里说"三件袈裟长久地被割裂而不超越"，同样适用于其他情况。像这样的情况，古代的教义应当非常仔细地学习并通过与教法的结合而明了，因此应当在心中保持警觉，不要迷失于听闻的事物。这是我们的请求。
第一条关于苦行的戒条已经完成。
关于第二条苦行戒条的解释
通过适当的方式出发去乡村。为什么呢？虽然曾说过"比丘们，不应通过适当的方式进入村庄，谁进入便会产生过失"（《大部经》362），但后来又说"五种情况下，因僧伽提的放置、上衣的放置、内衣的放置，或因生病、或因雨季的指示、或去河对岸、或因大物体的遮挡等"。因此，在《注释》中说"五个地方中，只有大物体的遮挡是标准。只有在有遮挡的地方，才能放置，不能在没有遮挡的地方"。因此，即使在没有规定的情况下，也应当说"这些比丘应当在大物体的遮挡处停留"。因此，应该理解为他们在放置袈裟后，因适当的方式进入村庄而获得了可取之物。
"不离开而被认同"是为了不离开的目的，因离开而产生的过失，或为避免其发生而给予认同之意。因此，从此开始是适用的。适用多久呢？一个月或更长时间，直到出行的愿望为止，都是适用的。因此说"在艰难的情况下应当取回"。再者，若没有给予认同的义务，若在十二年内有其他疾病发生，则适用，并且与受戒的行为一样，生存期间都是适用的。
"已做或未做"在这一戒条中不应适用，为什么呢？因行为的障碍而中断也未设定的袈裟，因离开的过失而产生的过失无法成立，因此只应说"袈裟的完成是比丘的袈裟已被设定"。对此，不能说是因为那样的关联。因为设定是为了完成行为的障碍，因此说"已做或未做"是如此。这里的"已做"是指之前所说的。

8.Avippavāsalakkhaṇavavatthāpanatthanti ettha ‘‘antogāme cīvaraṃ nikkhipitvā antogāme vatthabba’’ntiādivacanato avippavāsalakkhaṇaṃ vavatthāpitaṃ, tabbiparītanayena vippavāsalakkhaṇaṃ veditabbaṃ. Gāmo ekūpacārotiādimhi pana ṭhapetvā satthaṃ, rukkhamūlaṃ, ajjhokāsañca sesesu parikkhepāparikkhepavasena ekūpacāranānūpacāratā veditabbā. Yasmā pana satthaṃ duvidhaṃ niviṭṭhaṃ, aniviṭṭhañca, tesu aniviṭṭhaṃ ekakulassa vā nānākulassa vā aparikkhittameva hoti, niviṭṭhaṃ siyā parikkhittaṃ, siyā aparikkhittaṃ, tasmā tattha parikkhepādivasena adassetvā abbhantaravasena vutto. Tathā abbhokāse. Rukkhamūle chāyāvasena. Aññathā ‘‘sattho ekūpacāro nānūpacāro’’tiādi uddesavirodho siyā vibhaṅge adassitattā, tasmā satthassa purato ca pacchato ca sattabbhantarā, passato ca ekabbhantaranti ayamekūpacāro, tato paraṃ nānūpacāro. Tathā rukkhamūlassa yattha majjhanhike kāle chāyā pharati, ayaṃ ekūpacāro. Itaro nānūpacāro. Kasmā? Tattha hi parikkhepo appamāṇaṃ. Chāyāva pamāṇaṃ. Ajjhokāsassa pāḷiyaṃ vuttova. ‘‘Satthādīnaṃ ekakulasantakavasena ekūpacāratā’’ti likhitaṃ, tasmā nivesane, udosite ca vuttaparicchedova aṭṭādīsūti katvā saṃkhittaṃ. Tato paraṃ khettadhaññakaraṇaārāmavihāresu pana parikkhittāparikkhitta-padaṃ puna uddhaṭaṃ satthavibhaṅgena adhikārassa pacchinnattā. ‘‘Nānāgabbhā’’tiādivacanaṃ pana asambhavato khettadhaññakaraṇaārāmesu na uddhaṭaṃ. Vihāre sambhavantampi tattha pacchinnattā na uddhaṭaṃ. Kulaṃ vuccati sāmiko, tasmā ‘‘ekakulassa nānākulassā’’ti iminā gāmādīnaṃ cuddasannaṃ cīvaranikkhepaṭṭhānānaṃ sādhāraṇāsādhāraṇabhāvaṃ dīpeti. Ajjhokāsassa pana asambhavato na vuttaṃ. Yasmā panettha ekakulassa, nānākulassa ca aparikkhittesu gāmādīsu parihāraviseso kiñcāpi natthi, parikkhittesu pana atthi, tasmā ekanānākulaggahaṇaṃ, ekanānūpacāraggahaṇañca sātthakanti veditabbaṃ. Tatthapi ayaṃ viseso – satthe, rukkhamūle ca kulabhedatova bhedo, nopacārabhedato. Ajjhokāse upacārabhedato ca, so pana pāḷiyaṃ na dassitoti. ‘‘Taṃ pamāṇaṃ atikkamitvāti vacanato ākāsepi aḍḍhateyyaratanappamāṇe doso natthī’’ti vadanti.

479. ‘‘Sabhā’’ti itthiliṅgaṃ. ‘‘Sabhāya’’nti napuṃsakaliṅgaṃ, tena vuttaṃ ‘‘liṅgabyattanayenā’’ti. Napuṃsakaliṅgadassanatthaṃ kira ‘‘sabhāya’’nti paccattavasena niddiṭṭhaṃ, tassa anupayogattā ‘‘dvāramūla’’ntipi. Attano nikkhittaṭṭhāne anikkhittattā vīthihatthapāso na rakkhati, yasmiṃ ghare cīvaraṃ nikkhittaṃ hoti, tasmiṃ ghare vatthabbaṃ. ‘‘Sabhāye vā vatthabbaṃ dvāramūle vā, hatthapāsā vā na vijahitabba’’nti hi vuttaṃ. ‘‘Hatthapāseyeva aruṇaṃ uṭṭhapetabba’’nti niyamitattā jānituṃ na sakkāti ce? Antoghare na sakkā, tathā tathā vuttattā, tasmā ‘‘yutti pamāṇa’’nti vuttaṃ. Ayamattho aṭṭhakathāyampi pakāsito, punapi khuddakagāme sabbasādhāraṇagāmadvāravasena. Sace tassa dvāradvayaṃ hoti, majjhe ca gharasabhāyaṃ, yatthicchati, tattha vasitabba’’nti.

480-

关于不离开的特征的确定，这里通过“在村庄内放置袈裟后应在村庄内进行”的说法，确定了不离开的特征，因此应通过此解释来理解不离开的特征。在村庄的情况下，除了树下、遮蔽处等其他地方，因放置的不同而应当理解为有和没有的不同。由于树下有两种状态：一种是放置，一种是不放置，在这些情况下，不放置的状态是仅限于一个家族或多个家族的未被遮蔽的状态，而放置的状态则可能是被遮蔽的状态，因此在这里因放置的不同而未被显示而被称为内部的状态。同样地，在遮蔽处也是如此。在树下因阴影而形成的状态。若说“树下是一个接近的地方或不是接近的地方”，则因说明的不同而可能存在矛盾，因此在树的前后和七个内部的状态中，若看作一个内部的状态，则是一个接近的地方，之后则是一个不是接近的地方。
同样地，在树下的情况下，在正午时分阴影所覆盖的地方，这就是一个接近的地方。而其他的则是一个不是接近的地方。为什么呢？因为在这里的放置是有限的。阴影是标准。关于遮蔽的状态在《巴利语》中已经说明过。"因树等的一个家族的存在而形成接近的状态"，因此在居住地，若有遮蔽的地方则在此处说明。之后在田地、谷物的种植、园林的放置等地方，因遮蔽的状态而再次被提到。关于“多个家族”的说法则因无法成立而未被提到。在寺院中即使存在也因后者的状态而未被提到。
家族被称为主人，因此通过“一个家族或多个家族”这一说法，说明了村庄等地的十四个袈裟放置的基础的共通和个别的性质。而关于遮蔽的状态则因无法成立而未被提到。因为在这里，一个家族或多个家族的未被遮蔽的地方虽然没有特别的区别，但在被遮蔽的地方则是存在的，因此应当理解为一个和多个家族的收取和接近的情况。在这里的特殊性是：在树和树下因家族的不同而有区别，而非因接近的不同。至于遮蔽的状态则因接近的不同而存在，但在《巴利语》中并未显示。
“超出标准”的说法是指在空中也没有过失。
“Sabhā”是女性名词。“Sabhāya”是中性名词，因此说“通过性别的不同”。为了说明中性名词，似乎在特定的情况下提到“sabhāya”，因其无适用性而称为“门口”。在自己的放置位置上未放置的情况下，手掌的放置不应被保护，若在家中放置袈裟，则应在该家中进行。“在sabhā或门口的地方，手掌不应被放弃”，如是说。“在手掌上应当抬起红色的物体”，因其限制而无法知道吗？在内部的家中是无法做到的，因此如是说，因此说“合理的标准”。这个意思在《注释》中也有说明，再次在小村庄的所有普通村庄的门口。若有两个门，且在中间的家中，所需的地方应当在那里居住。
480-

1. Yāni nivesanādīni gāmasaṅkhyaṃ na gacchanti, tāni nivesanādīnīti adhippetāni. Ajjhokāse aparisaṅkitampi cīvaraṃ atirekasattabbhantare nikkhittaṃ nissaggiyaṃ hoti, ettha antosīmatā na rakkhati, satthe pana rakkhati. ‘‘Nadīparihāro ca labbhatī’’ti vacanato udakukkhepasīmāyaṃ parihāro labbhatīti siddhaṃ. Sāmantavihāro ce ekasīmo, cīvaraṃ na nissaggiyaṃ.

Idāni –

‘‘Chinnaṃ dhutaṅgaṃ sāsaṅka-sammato santaruttaraṃ;

Acīvarassānāpatti, paccuddhārādisiddhito’’ti. –

Idaṃ pakiṇṇakaṃ, tatthāyaṃ codanāpubbaṅgamo vinicchayo – keci ‘‘diguṇaṃ saṅghāṭi’’nti (mahāva. 348) vacanato ‘‘ekaccikā saṅghāṭipi nādhiṭṭhātabbā. Sace adhiṭṭhāti na ruhatī’’ti vatvā upasampadāpekkhānampi diguṇameva saṅghāṭiṃ datvā upasampādenti, te iminā suttalesena saññāpetabbā. Bhagavatā hi ‘‘chinnakaṃ saṅghāṭiṃ chinnakaṃ uttarāsaṅgaṃ chinnakaṃ antaravāsaka’’nti paṭhamaṃ anuññātaṃ. Tato ‘‘aññatarassa bhikkhuno ticīvare kariyamāne sabbaṃ chinnakaṃ nappahoti. Dve chinnakāni ekaṃ acchinnakaṃ nappahoti. Dve acchinnakāni ekaṃ chinnakaṃ nappahotī’’ti imasmiṃ vatthusmiṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, anvādhikampi āropetu’’nti (mahāva. 360) anuññātaṃ, tasmā ekaccikāpi saṅghāṭi vaṭṭatīti siddhaṃ. Yā chijjamānā nappahoti, tassā kuto diguṇatāti. Aṭṭhakathāyampissa vuttaṃ ‘‘anvādhikampi āropetunti āgantukapattampi dātuṃ. Idaṃ pana appahonake āropetabbaṃ. Sace pahoti, āgantukapattaṃ na vaṭṭati, chinditabbamevā’’ti (mahāva. aṭṭha. 360). Kathinaṃ pana chinnakameva vaṭṭati āveṇikalakkhaṇattā , ‘‘chinnakaṃ diguṇaṃ nappahotī’’ti vacanābhāvato cāti sanniṭṭhānamettha gantabbaṃ.

Dhutaṅganti anupasampannānaṃ tecīvarikadhutaṅgābhāvato ticīvareneva tecīvarikoti. Tesaṃ adhiṭṭhānābhāvato ‘‘adhiṭṭhitenevā’’ti vattabbaṃ hotūti ce? Na, dhutaṅgabhedena virodhappasaṅgato. Catutthacīvarasādiyanena hi dhutaṅgabhedo, na ticīvaravippavāsena, nāpi atirekacīvarasādiyanena, nāpi atirekacīvaradhāraṇena. Yasmā pana bhikkhūnaṃyeva bhagavatā adhiṭṭhānavasena nava cīvarāni anuññātāni, jātivasena ca vuttāni, na evaṃ anupasampannānaṃ. Tasmā tesaṃ cīvaraniyamābhāvā na taṃ dhutaṅgaṃ anuññātaṃ gahaṭṭhānaṃ viya, tasmā tassa samādānavidhāne avacanato ca sanniṭṭhānamettha gantabbaṃ.


那些不包括在村庄数量中的住所等,就是所指的住所等。在遮蔽处放置袈裟超过七个内部的范围,则会成为需要舍弃的,在这里内部的界限不能保护,但在树下可以保护。由于说"可以获得河边的保护"的说法,因此在水洒的界限内可以获得保护。如果周围的寺院是一个界限,则袈裟不会成为需要舍弃的。
现在-
"破碎的头巾被视为有疑虑的,通过适当的方式;
不袈裟的无过失,通过取回等的成立"。
这是杂项,其中的判断前提是-有些人说,由于"双倍的僧伽提"的说法,因此"即使是单件的僧伽提也不应该设定。如果设定也不会生长"。因此,即使对于想要受戒的人也只给予双倍的僧伽提,以此来教导他们。因为世尊首先允许"破碎的僧伽提、破碎的上衣、破碎的内衣"。后来在这个事例中说"对于某位比丘,在三件袈裟中制作时,所有的都是破碎的不足。两件破碎的,一件完整的不足。两件完整的,一件破碎的也不足"。因此,在这里说"我允许,比丘们,可以添加更多"。因此,即使是单件的僧伽提也是适用的。对于无法修补的,何来双倍呢?在《注释》中也说"允许添加更多,即可以给予来访者的钵。这应该添加在不足的地方。如果足够,来访者的钵就不适用,应该被切割"。但是,对于苦行,只有破碎的是适用的,因为有特殊的特征,并且没有"破碎的不足双倍"的说法,因此应该得出这个结论。
"头巾"是指未受戒者没有三件袈裟的头巾,因此只有三件袈裟。由于他们没有设定,因此应该说"通过设定"。不是这样吗?不是,因为会产生与头巾的不同。因为通过第四件袈裟等的接受而有头巾的不同,而不是通过三件袈裟的离开,也不是通过接受超过的袈裟,也不是通过携带超过的袈裟。但是,世尊只允许比丘们有九件袈裟,并且是根据种姓而说的,而不是这样说未受戒者。因此,由于他们袈裟的限制,这种头巾并没有被允许,就像在在家人中一样,因此在规定其接受的方式中也没有说。


Sāsaṅkasammatoti kaṅkhāvitaraṇiyaṃ sāsaṅkasikkhāpade visuṃ aṅgāni na vuttāni, ‘‘sesamettha cīvaravaggassa dutiyasikkhāpade vuttanayena veditabba’’nti (kaṅkhā. aṭṭha. sāsaṅkasikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ, na ca panetaṃ vuttaṃ. Tattha rattivippavāso catutthaṃ aṅgaṃ, idha chārattavippavāso, ayamettha visesoti, tasmā aṅgasāmaññato, sammutisāmaññato ca sāsaṅkasikkhāpadameva vadanti. Idaṃ nippadesaṃ, taṃ sappadesaṃ māsaparamattā. Tattha bahigāmepi gāmasīmaṃ okkamitvā vasitvā pakkamantassa anāpatti, idha na tathā, idha anantare anantare aruṇuggamane nissaggiyaṃ, tattha sattameti ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ viseso. Aṅgāni pana cīvaranikkhepaṅgasampattito vipariyāyena, idha vuttanayena ca siddhattā na vuttāni. Tāni kāmaṃ na vuttāni, tathāpi catutthamaṅgaṃ visesitabbaṃ, na pana visesitaṃ. Kiṃkāraṇā? Idha vuttanissajjanakkamena nissajjetvā āpattidesanato, tatthāpannāpattivimokkhadīpanatthaṃ. Saṃvaccharavippavutthampi rattivippavutthameva, pageva chārattaṃ vippavutthaṃ. Evaṃ santepi tattha yathāvuttaaṅgasampattiyā sati tattha vuttanayeneva nissajjitabbaṃ. Hemante vā gimhe vā nissajjati ce? Idha vuttanayenāpi nissajjituṃ vaṭṭatīti ñāpanatthaṃ catutthaṃ aṅgaṃ na visesitanti no takkoti ācariyo. Māsātikkantampi cīvaraṃ ‘‘dasāhātikkanta’’nti vatvā nissaṭṭhameva. Dvayena ūnamāsaṃ hutvā ‘‘dasāhātikkanta’’nti vatvā māsātikkantanti eke. Tathāpi sace paccāsācīvaraṃ hoti, nissaggiyaṃ ‘‘dasāhātikkanta’’nti vatvā, mūlacīvaraṃ pana ‘‘māsātikkanta’’nti vatvā nissajjitabbaṃ.

‘‘Santaruttara’’nti vā ‘‘saṅghāṭi’’nti vā ‘‘cīvara’’nti vā kiṃ ticīvaraṃ, udāhu aññampīti . Kiñcettha – yadi ticīvarameva paṭisiddhaṃ, pariyāpannavasena acchinnacīvaracchindanadhovāpanaviññattiādivirodho. Atha aññampi, ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’nti evamādinā virodhoti? Vuccate – na niyamato veditabbaṃ yathāsambhavaṃ gahetabbato. Tathā hi ‘‘cīvaraṃ nikkhipitvā santaruttarena janapadacārikaṃ pakkamantī’’ti (pārā. 471) evamādīsu ticīvarameva. ‘‘Na, bhikkhave, santaruttarena gāmo pavisitabbo, santaruttaraparamaṃ tato cīvaraṃ sādhitabba’’nti evamādīsu yaṃkiñci, tathā saguṇaṃ katvā saṅghāṭiyo dātabbā, nivāsanaṃ dātabbaṃ, saṅghāṭi dātabbā, handa te, āvuso, saṅghāṭi, dehi me paṭantiādīsu. Vuttañhetaṃ ‘‘sabbañhi cīvaraṃ saṅghaṭitaṭṭhena ‘saṅghāṭī’ti vuccatī’’ti. Tathā ‘‘niṭṭhitacīvarasmi’’nti etthāpīti eke. Antosamaye hi yāvadatthaṃ cīvaraṃ anuññātaṃ, taṃ sabbaṃ kariyamānaṃ kadā niṭṭhānaṃ gacchissati, tasmā ticīvaramevāti eke. Acīvarassānāpatti paccuddhārādisiddhitoti kiṃ vuttaṃ hoti? Udositasikkhāpadassa nippayojanabhāvappasaṅgato ticīvaravippavāse tecīvarassa āpattīti eke. Tatthetaṃ vuccati na hoti āpatti paccuddhārādisiddhito. ‘‘Anāpatti antoaruṇe paccuddharati, vissajjetī’’ti hi vuttaṃ. Aññathā paccuddharantassa, antoaruṇe vissajjentassa ca yāva añño nādhiṭṭhāti, tāva āpattiṃ āpajjati yathāvuttanayena. Aññathā sattabbhantarena vippavāsassāti vippavāsato yathārutaṃyeva sati vippavāse vippavāsato avippavāse sati avippavāsatoti.

Udositasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Tatiyakathinasikkhāpadavaṇṇanā



在"有疑虑的"这里,在《疑惑渡越》的"有疑虑的戒条"中,没有单独提到各个部分,"其他的应该按照《袈裟品》第二戒条中所说的方式理解"这样说,但实际上并没有说。
在那里,第四个部分是夜晚离开,而这里是六夜离开,这就是这两者的区别。但是,从部分的共同性和认同的共同性来说,都称为"有疑虑的戒条"。这是没有具体说明的,而是带有具体说明的一个月为上限。在那里,即使在村庄外进入村庄界限住宿后离开,也没有过失,而这里不是这样,这里在每次日出时都会有需要舍弃的。这就是这两者的区别。
但是,部分并没有说,因为从袈裟的放置部分来说相反,而且按照这里所说的方式也已经成立,因此没有说。虽然没有说这些,但是应该特别说明第四个部分,却没有特别说明。为什么呢?为了通过这里所说的舍弃的过程来说明过失的解脱,因为即使是一年离开的,也相当于夜晚离开,更何况是六夜离开。即使是这样,但是如果具备那里所说的部分,则应该按照那里所说的方式来舍弃。
是在冬季还是夏季舍弃呢?老师认为,为了表明即使按照这里所说的方式也可以舍弃,所以没有特别说明第四个部分。超过一个月的袈裟也说成是超过十天的,就直接舍弃了。有人说,如果是少于一个月两天,也说成是超过十天的,但是如果有备用的袈裟,则应该说成是超过十天的而舍弃,但是主要的袈裟应该说成是超过一个月的而舍弃。
"适当的方式"或"僧伽提"或"袈裟",是指三件袈裟,还是其他的呢?这里的问题是-如果只是指三件袈裟被禁止,那么在包括的意义上,切割未切割的袈裟、清洗等的矛盾就会出现。如果是其他的,那么根据"在完成的袈裟中"等的矛盾就会出现吗?回答说-不应该固定地理解,而是应该根据情况来接受。
因为在"放置袈裟后,通过适当的方式出发去乡村"等中,只是指三件袈裟。在"不应该,比丘们,通过适当的方式进入村庄,应该从那里取得袈裟"等中,无论是什么,都应该给予有功德的僧伽提,应该给予内衣,应该给予僧伽提,"拿去吧,朋友,僧伽提,给我"等。因为已经说过"所有的袈裟都因为组合而称为'僧伽提'"。有人也这样认为"在'在完成的袈裟中'"等。因为在中间的时候,只要需要的袈裟都被允许,那么所有正在制作的什么时候会完成,因此只是三件袈裟。
"不袈裟的无过失通过取回等的成立"是什么意思呢?有人说,由于《苦行戒条》的无用,在三件袈裟离开时,三件袈裟会有过失。这里说的不是这样。"在日出之前取回和舍弃是无过失"这样说过。否则,取回和在日出之前舍弃的人,直到另一个人设定,都会有过失,按照前述的方式。否则,就是离开七个内部的。离开就是离开,不离开就是不离开。
《苦行戒条》的解释完成。
第三个苦行戒条的解释

497.Nappahotīti lāmakaparicchedaṃ na pāpuṇāti, teneva ticīvarassa muṭṭhipañcakādilāmakaparicchedova tāva vutto. Cīvare paccāsā cīvarapaccāsā. Tenetaṃ dīpeti – taṃ cīvaraṃ pacchā labbhatu vā mā vā, yāva sā paccāsā chijjati, tāva idaṃ mūlacīvaraṃ ṭhapetuṃ anujānāmīti. ‘‘Cīvarapaccāsā’’ti mariyādatthe nissakkavacanaṃ, bhummatthe vā paccattavacanaṃ kataṃ.

499-

"不足"是指无法达到低劣的范围,因此只说了关于三件袈裟的低劣范围。袈裟的备用袈裟是袈裟的备用。这就表明-不管那件袈裟之后是否能得到,只要那个备用被切断,我们就允许保留这件主要的袈裟。"袈裟的备用"是用于限制的不定词,或者是处格的人称代词。
499-
provided by EasyChat

500.Niṭṭhitacīvarasmiṃ…pe… cīvarāsā vā upacchinnātiādimhi tīsu cīvaresu aññataraṃ kataṃ hoti, sesā atthi, rakkhati. Cīvarapalibodhassa upacchede, ubbhatasmiñca kathine samaye vā hemantassa samaye vā akālacīvaraṃ uppajjeyya, khippameva kāretabbaṃ . Sati pāripūriyā paccāsā na rakkhati, asati natthi ce paccāsā, na rakkhati. ‘‘Anatthate kathine ekādasamāse uppanna’’nti vacanato aparakattikā atthate vā anatthate vā samayova. Hemanto siyā samayo atthate, siyā asamayo anatthate. Tato paraṃ ekaṃsato asamayo vāti. ‘‘Ādissa dinna’’nti idaṃ idha alabbhamānampi atthuddhāravasena vuttaṃ bhikkhunīnaṃ dutiyanissaggiye (pāci. 738 ādayo) sesaṃ akālacīvaraṃ viya. Tattha hi bhikkhunisaṅghassa ‘‘sampattā bhājentū’’ti evaṃ ādissa dinnameva ‘‘akālacīvaraṃ kālacīvara’’nti adhiṭṭhahitvā bhājentiyā nissaggiyaṃ. Tathā hi tattha yathā ‘‘akālacīvaraṃ nāma anatthate kathine ekādasamāse uppannaṃ, atthate kathine sattamāse uppanna’’nti idaṃ atthuddhāravasena vuttaṃ, evaṃsampadamidaṃ. Yadi evaṃ ‘‘ekapuggalassa idaṃ tuyhaṃ damhīti dinna’’nti idaṃ kimatthaṃ vuttaṃ, na hi taṃ bhājanīyanti ce? Abhājanīyasāmaññato vuttaṃ hoti. Yathā saṅghassa ādissa dinnaṃ atthatakathinehi eva bhikkhūhi abhājanīyattā akālacīvaraṃ nāma jātaṃ, evaṃ puggalikampi itarehīti attho. Evaṃ santepi kassaci siyā ‘‘ādissa dinnampi dasāhameva parihāraṃ labhatī’’ti. Tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ. Paṭhamakathine ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti idañhi niratthakanti. Anubbhatasmimpi hi kathine dasāhaparamameva dhāretabbanti viññātattā anādissa dinnameva sandhāyetaṃ vuttaṃ siyāti ce? Evaṃ santepi anādissa dinnampi anatthatakathinānaṃ aparakattikāya dasāhameva parihāraṃ labhati ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti vuttattā. Āmantāti ce? ‘‘Anatthate kathine ekādasamāse uppanna’’nti vacanena virujjhati, tasmā yathāvuttanayenevettha sanniṭṭhānaṃ gantabbaṃ.

Anugaṇṭhipade vuttaṃ ‘‘paṭhamasikkhāpade sabbacīvarānaṃ yāvadatthacīvaravasena kathinamāsabbhantare dasāhātikkamepi anāpatti parihārassa dinnattā. Yathā kathinamāsabbhantare ādissa dinnamakālacīvaraṃ kālacīvaraparihārameva labhati, tathā itaramāsepi labhatīti veditabbaṃ. Tasmā evaṃ ‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine bhikkhuno paneva cīvaraṃ uppajjeyyā’tiādinā sikkhāpade siddhepi anatthatakathinānaṃ pacchimakattikamāsaṃ anujānantena ‘akālacīvaraṃ uppajjeyyā’ti vuttaṃ. Evañhi avutte akālacīvaraṃ nāma ‘anatthate kathine ekādasamāse uppanna’nti na sakkā vattuṃ. Evañhi vacanato anatthatakathinānaṃ atthatakathinānaṃ viya sabbacīvarānaṃ pacchimakattikamāse dasāhātikkame nissaggiyaṃ na hotī’’tiādi.


在完成的袈裟中……等……在这三件袈裟中,其中一件被制作,其他的存在,保护着。关于袈裟的保护,在切割时,在高温的情况下或在冬季的情况下,不适时的袈裟会出现,应立即处理。只要有充分的保护,备用袈裟就不会保护,如果没有,则没有备用袈裟,也不会保护。"不适时的袈裟在高温中出现"的说法,是指不适时的情况下或不适时的情况下的时间。
因此,如果是冬季,则是适时的情况,如果是适时的情况,则是不适时的情况。之后,再说不适时的情况。关于"给予的袈裟"，这是在这里即使未获得的情况下也以解脱的方式说给比丘们的第二次舍弃（《巴利文大藏经》738等），其他的则像不适时的袈裟。因为在这里,比丘僧团说"获得的应该分配"，因此只说给予的袈裟就是"不适时的袈裟是适时的袈裟"。正如在这里所说的"不适时的袈裟是指在不适时的情况下出现的,而在适时的情况下是第七个出现的"，这是以解脱的方式说的，这样的情况。
如果是这样的话，"对于某个人的这件袈裟是你的"这句话有什么意义呢？难道它不是应该被分配吗？这是因为没有分配的共同性。正如对于僧团给予的那样,在适时的情况下,由于比丘们的不可分配性而出现的不适时的袈裟，个人也有其他的意思。即使是这样,也可能会有人说"即使是给予的也只获得十天的保护"。对此应有所期待。在第一种情况下，"在完成的袈裟中,比丘在高温的情况下"这句话确实是无意义的。即使在未高温的情况下,也应当只保留十天为上限。
如果是未高温的情况下,十天为上限,因此应当指的是未给予的情况下。在此情况下,不适时的情况下,在适时的情况下,在后面的情况下,应当允许不适时的袈裟出现。因此在这里所说的应当按前述的方式来理解。
在附加的部分中提到"在第一戒条中,所有的袈裟都应当根据需要的袈裟进行处理,在严酷的情况下,即使是十天的情况下也没有过失，因为给予了保护的缘故。正如在严酷的情况下给予的不适时的袈裟是适时的袈裟的处理方式一样，其他的月份也应当如此理解。因此,即使在完成的袈裟中,比丘在高温的情况下也应当允许不适时的袈裟出现。正因为如此,在未说的情况下,不适时的袈裟是指在不适时的情况下出现的，不能这样说。正因为如此,根据前述的说法,所有的袈裟在后面的情况下,由于十天的限制而不需要舍弃。


Bhiyyopi evaṃ vuttaṃ – yaṃ pana mayā ‘‘paṭhamakathine dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabba’’nti anuññātaṃ, tampi kathinamāsato bahi uppannameva, na antoti ayamattho dīpito hoti. Kathaṃ? Atirekacīvarassa dasāhaparihārato uddhaṃ āpajjitabbāpattiṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti anupaññattiyā kathinabbhantare vāretvā tato uddhaṃ uppannesu dasāhātikkame āpajjitabbāpattiṃ iminā sikkhāpadena vāretuṃ ‘‘akālacīvaraṃ uppajjeyyā’’tiādi vuttaṃ. Tena ‘‘kālepi ādissa dinnaṃ, etaṃ akālacīvaraṃ nāmā’’ti vacanato kathinubbhārato uddhaṃ dasāhaparihāraṃ na labhatīti dīpitaṃ hoti, tehi saddhiṃ puna kathinubbhārato uddhaṃ pañca divasāni labhatīti pasaṅgopi ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine bhikkhuno paneva akālacīvaraṃ uppajjeyya…pe… khippameva kāretabba’’nti akālacīvarassa uppattikālaṃ niyametvā vuttattā nivārito hoti, tadubhayena kathinabbhantare uppannacīvaraṃ kathinubbhārato uddhaṃ ekadivasampi parihāraṃ na labhatīti siddhaṃ hoti. Evaṃ apare vadantīti.

Punapi vuttaṃ – ācariyā pana evaṃ vadeyyuṃ ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine bhikkhuno paneva akālacīvaraṃ uppajjeyyā’’ti ettha ‘‘niṭṭhitacīvarasmiṃ bhikkhunā ubbhatasmiṃ kathine’’ti vadanto evaṃ viññāpeti ‘‘etthantare tiṇṇannampi akālacīvarānaṃ uppatti abhāva’’nti. Kasmā pana padabhājane vitthāritānīti? Vuccate – idaṃ sikkhāpadaṃ adhiṭṭhānaṃ sandhāya vuttaṃ, kintu paṭhame dasāhaṃ anujānitvā tasmiṃ appahonte sace paccāsā atthi, tameva vaḍḍhetvā māsaṃ anujānanto imampi atthavisesaṃ dīpeti akālacīvaraṃ nāma sammukhībhūtena bhājetabbantipi dīpeti. Taṃ pana ‘‘ākaṅkhamānena bhikkhunā paṭiggahetabba’’nti iminā sikkhāpadena vaḍḍhetvā vuttanti, tasmā tīṇipi padabhājane vitthāritānīti.

‘‘Khippameva kāretabbanti dasāhā kāretabba’’nti idaṃ pana pahonakabhāve purimasikkhāpadalakkhaṇenāti dīpetuṃ vuttaṃ, tasmā ‘‘evaṃ sīghanti vā lahunti vā’’tiādinā avatvā ‘‘dasāhā’’ti vuttaṃ. Atthatakathinassa evaṃ hotu, anatthate pana kathine kathanti vutte anatthatassa paṭikkhepataṃ dassetīti vutto apassanto vighātaṃ āpajjatīti. Ekatiṃse aruṇuggamane nissaggiyanti mahantenapi paccāsācīvarena saha ghaṭitampi tabbhāvaṃ anupatitvā nissaggiyaṃ hoti sati pacchimappamāṇasambhave, asati na hoti, puna ghaṭite hoti, aññena ghaṭite na hoti. Chinnaṃ aññavatthu hoti. Pubbaparicchedaṃ atikkantaṃ ghaṭitaṃ puna aññaparicchedaṃ labhatīti eke, upaparikkhitvā gahetabbaṃ. Aññatarasmiṃ gaṇṭhipade pana ‘‘saṅghassa vā idaṃ akālacīvaranti uddissa dinna’nti ettha saṅghassa dinne āpatti nāma natthi, ‘sotassa raho’tiādīsu viya paduddhārena vuttaṃ, tassa lābhaṃ sandhāyāti ce? Saṅghato vā uppajjeyyāti anena siddhattā adhikamevā’’ti ca ‘‘saṅgho cīvarāni labhissati gaṇo vā’tiādināpi pāṭho atthī’’ti ca vuttaṃ. Gaṇṭhipade kosallatthaṃ pana mayā sabbaṃ likhitaṃ, suṭṭhu vicāretvā kathetabbaṃ.

Tatiyakathinasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Purāṇacīvarasikkhāpadavaṇṇanā

503-

此外,还有这样的说法-我先前所说的"在第一种情况下,超过的袈裟最多可以保留十天"，这也是在严酷的情况下出现的,而不是在内部。为什么呢?为了避免在超过袈裟的十天保护之后应该产生的过失,通过"在完成的袈裟中,比丘在高温的情况下"的规定,将其限制在严酷的情况下之后,再次通过这个戒条来限制在十天的限制之后出现的过失,"不适时的袈裟会出现"等。因此,通过"即使在适时的情况下给予,这也称为不适时的袈裟"的说法,表明在高温之后不能获得十天的保护。而且,他们还可能会获得再次高温之后的五天,这样的结果被"在完成的袈裟中,比丘在高温的情况下,比丘的不适时的袈裟会出现……立即处理"这样的规定限制了不适时的袈裟的出现时间,因此,在严酷的情况下出现的袈裟,即使在高温之后,也不能获得一天的保护,这是确定的。其他人也是这样说的。
再次说-老师们可能会这样说:"在完成的袈裟中,比丘在高温的情况下,比丘的不适时的袈裟会出现"。在这里说"在完成的袈裟中,比丘在高温的情况下",是表明在这期间,三种不适时的袈裟都不会出现。为什么要在词语分析中详细说明呢?回答说-这个戒条是为了设定而说的,但是在先前允许十天之后,如果不足,如果有备用,就增加到一个月,这也表明不适时的袈裟应该当面分配。但是,这是通过"应该由希望的比丘接受"这个戒条而增加说的,因此这三个词语分析都详细说明了。
"应该立即处理"是为了表明应该在十天内处理,这是根据前一个戒条的特征而说的,因此没有说"应该迅速或轻快地"等。对于适时的情况,应该这样做,但是对于不适时的情况,通过说"怎么做"来表示对不适时的情况的否定。看不到这一点而感到困扰。在第三十一天日出时,即使与大的备用袈裟一起出现,也会成为需要舍弃的,如果有最后的标准,否则不会,再次出现就会,由其他人出现就不会。被切断的成为另一件物品。有人说,超过先前的范围而出现的,再次获得另一个范围。
但是,在某个附录中说,"这是给予僧团的不适时的袈裟",在这里没有过失,就像"对于某人的秘密"等,是通过词语的说明而说的,是为了获得它的利益。因此,从这里可以确定,从僧团出现的也更多。
第三个苦行戒条的解释完成。
关于旧袈裟的戒条的解释
503-

505.Bhattavissagganti bhattakiccādhiṭṭhānaṃ. Bhattakiccādhiṭṭhānavibhāganti porāṇā. Tattha nāma tvanti tattha tayā katakamme evaṃ akattabbe sati dhovāpissasi nāma. Atha vā so nāma tvanti attho. Ubhatosaṅghe upasampannāti bhikkhūnaṃ santike upasampadāya paṭikkhittattā tadanupasaṅgabhayā evaṃ vuttanti veditabbaṃ. ‘‘Purāṇacīvara’’nti ettha purāṇabhāvadīpanatthameva ‘‘sakiṃ nivatthampi sakiṃ pārutampī’’ti vuttaṃ, tasmā ‘‘cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ vikappanupagaṃ pacchima’’nti vacanassa okāso na jātoti eke. Yasmā vikappanupagapacchimaṃ idha nādhippetaṃ, nivāsanapārupanupagamevādhippetaṃ, teneva nisīdanapaccattharaṇe dukkaṭaṃ vuttaṃ, tasmā na vuttanti eke. Jātippamāṇāvacanato yaṃ kiñci purāṇavatthaṃ dhovāpentassa nissaggiyameva, teneva ‘‘anāpatti cīvaraṃ ṭhapetvā aññaṃ parikkhāraṃ dhovāpetī’’ti vuttaṃ. Thavikampi hi asucimakkhitaṃ paribhuttaṃ dhovāpeti, nissaggiyameva oḷārikattā, appatirūpattā ca. Teneva kaṅkhāvitaraṇiyaṃ imasmiṃ ṭhāne cīvaraparicchedo na vuttoti eke, vicāretvā yuttataraṃ gahetabbaṃ. ‘‘Rajitvā kappaṃ katvāti kappiyaṃ katameva nivāsetuṃ, pārupituṃ vā vaṭṭati, netara’’nti vuttaṃ. Iminā ca majjhimattheravādo upatthambhito hoti, nopatthambhito. Rajitvātiādi pana vinayavidhidassanatthaṃ vuttanti mama takko. Yathā aññātikāya aññātikasaññīvāre tīṇi catukkāni, evaṃ vematikañātikavāresu cāti nava catukkāni honti. Etthāha – ekavāraṃ dhovitvā dhovanesu dhuraṃ nikkhipitvā puna ‘‘duddhota’’nti maññamānā dhovati, anāpattiyā bhavitabbaṃ, dutiyavāraṃ avuttā dhovati nāma hotīti? Vuccate – sace bhikkhu ‘‘alaṃ ettāvatā dhotenā’’ti paṭikkhipati, puna dhovantī avuttā dhovati nāmāti yujjati. No ce, vuttāva hotīti veditabbaṃ. Bhikkhussa liṅgaparivattane ekatoupasampannāya vasena āpatti sākiyānīnaṃ viya.

506.Ekenavatthunāti yena kenaci paṭhamena. ‘‘Tiṇṇaṃ catukkānaṃ vasenā’’ti pāṭho. Bhikkhūnaṃ santike aṭṭhavācikāya upasampannāya pākaṭattā taṃ avatvā sākiyāniyova vuttā apākaṭattā.

Purāṇacīvarasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Cīvarapaṭiggahaṇasikkhāpadavaṇṇanā

508-510.Apaññatte sikkhāpadeti ettha ‘‘gaṇamhā ohīyanasikkhāpade’’ti likhitaṃ. Araññavāsīnisedhanasikkhāpade apaññatteti eke, ‘‘taṃ na sundara’’nti vadanti. Vihatthatāyāti āyāsena.



"bhattavissagga"是指对于用餐的决定。"bhattakiccādhiṭṭhānavibhāga"是古老的。在那里,"nāma tvanti"是指如果你没有做那件事,你就会被要求清洗。或者,"so nāma tvanti"是指意思。"ubhatosaṅghe upasampannā"是指因为在比丘们面前受戒而被拒绝,所以害怕参与而这样说。
在"purāṇacīvara"这里,只是为了表示旧的状态而说"曾经穿过也曾经披过"。因此,不存在"袈裟名为六种袈裟中的最后一种可以替代"的机会。因为这里不是指可以替代的最后一种,而是指穿着和披着,因此在坐垫和垫子上说了过失。因此他们说没有说。从"根据种类的数量"的说法,任何旧衣服都应该舍弃,因此说"无过失,除了袈裟外,清洗其他用具"。因为即使是装有污垢的袋子也被清洗,也是需要舍弃的,因为太大和不适合。因此,在这里《疑惑渡越》中没有提到对袈裟的限制,应该仔细考虑更合适的。"染色并制作,可以穿着或披着,不是其他的"这样说。这支持了中老师的观点,而不是支持。但是,"染色等"是为了显示戒律的做法,这是我的看法。
就像对于不相识的人的不相识的认知有三个四法,在对于有疑问的亲属的情况下也有九个四法。有人说-一次洗过后,将洗涤的责任放下,再次认为"洗过了"而洗,应该没有过失,第二次没有说过而洗,这是什么呢?回答说-如果比丘说"够了,已经洗过了",再次洗的话,就是没有说过而洗了。如果不是这样,就应该认为是说过的。对于比丘的性别转变,对于一个受戒的人来说,就像萨迦耶人一样有过失。
"ekenavatthunā"是指任何一个最初的。"tiṇṇaṃ catukkānaṃ vasena"是另一种读法。因为比丘们以八种方式受戒是公开的,所以没有说,而只说了萨迦耶人,因为不公开。
关于旧袈裟的戒条的解释完成。
关于接受袈裟的戒条的解释
508-510. "apaññatte sikkhāpade"这里写着"在未制定的戒条中,如在'离开集会的戒条'"。有人说,在"禁止居住在森林中的戒条"中是未制定的,他们说"这不好"。"vihatthatāyā"是指困难地。

512.Upacāroti dvādasahattho. Mahāpaccariyaṃ, kurundiyañca vuttanti ettha rattibhāge dhammakathikassa bhikkhuno bahūsu cīvaresu mahājanena pasādadānavasena paṭikkhittesu punadivase ‘‘upāsakānaṃ pasādadānāni etānī’’ti suddhacittena gaṇhantassa doso natthi, ‘‘bhikkhunīhipi dinnāni idha santī’’ti ñatvā gaṇhato doso. Taṃ acittakabhāvenāti bhikkhunīhi dinnabhāvaṃ ñatvā bahūsu tassā cīvarassa ajānanenāti attho. Paṃsukūlaṃ adhiṭṭhahitvāti ‘‘bhikkhunīhi nu kho dinnaṃ siyā’’ti avikappetvā ‘‘paṃsukūlaṃ gaṇhāmī’’ti gaṇhantassa vaṭṭati. Kurundiādīsu vuttopi attho ayameva, ekaṃ, ‘‘acittakabhāvenā’’ti vacanena ‘‘yathā tathā gaṇhituṃ vaṭṭatī’’ti uppathova paṭisedhitoti apare. Evaṃ dhammasiritthero na vadati, ujukameva vadatīti papañcitaṃ. Tasseva visayo, tassāyaṃ adhippāyo – yathā ‘‘paṃsukūlaṃ gaṇhissatīti ṭhapitaṃ kāmaṃ bhikkhunisantakampi avikappetvā paṃsukūlaṃ adhiṭṭhahitvā gahetuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ, tathā dhammakathikassa bhikkhuniyā dinnampi apaññāyamānaṃ vaṭṭatīti, tasmā taṃ vuttaṃ mahāpaccariyaṃ, kurundiyañca acittakabhāvena na sametīti. Paṭikkhepo pana vikappaggahaṇe eva ruhati. Aññathā pubbāparaṃ virujjhatīti. Taṃ na yuttaṃ paṃsukūlena asamānattā. Paṃsukūlabhāvena saṅkārakūṭādīsu ṭhapitaṃ bhikkhunīhi, na taṃ tassā santakaṃ hutvā ṭhitaṃ hoti. Assāmikañhi paṃsukūlaṃ sabbasādhāraṇañca, aññopi gahetuṃ labhati. Idaṃ pubbeva ‘‘bhikkhunīnaṃ cīvara’’nti jānitvāpi paṃsukūliko gahetuṃ labhati tadā tassā asantakattā. ‘‘Paṃsukūlaṃ adhiṭṭhahitvā’’ti sallekhakkamanidassanatthaṃ vuttaṃ. Maṃsaṃ dadantena tathāgatena sallekhato kappiyampi bhuttaṃ nissaggiyaṃ cīvaramāha yo maṃsaṃ kathanti sayamādiseyyāti.

Acittakattā kathaṃ paṃsukūlaṃ vaṭṭatīti ce? Tāya tassa adinnattā, bhikkhunāpi tato bhikkhunito aggahitattā ca. Assāmikampi hi paṃsukūlaṃ aññissā hatthato gaṇhāti, na vaṭṭati ‘‘aññātikāya bhikkhuniyā cīvaraṃ paṭiggaṇheyyā’’ti vuttalakkhaṇasambhavato. Aññātikāya santakaṃ ñātikāya hatthato gaṇhāti, vaṭṭatīti eke. Yathā sikkhamānasāmaṇerādīnaṃ hatthato paṭiggaṇhantassa anāpatti, tathā kaṅkhāvitaraṇiyañca ‘‘aññātikāya hatthato gahaṇa’’nti (kaṅakhā. aṭṭha. cīvarappaṭiggahaṇasikkhāpadavaṇṇanā) aṅgaṃ vuttaṃ. Tathā ñātikāya santakaṃ sikkhamānāya, sāmaṇeriyā, upāsakassa, upāsikāya, bhikkhussa, sāmaṇerassa santakaṃ aññātikāya bhikkhuniyā hatthato gaṇhantassa ca anāpatti evaṃ yathāvuttalakkhaṇāsambhavatoti eke, teneva ‘‘ekatoupasampannāya cīvaraṃ paṭiggaṇhātī’ti avatvā ‘hatthato paṭiggaṇhāti aññatra pārivattakā, āpatti dukkaṭassā’ti (pārā. 513) vuttaṃ, tasmā aññātikāya santakampi ekatoupasampannāya hatthato paṭiggaṇhantassa dukkaṭa’’nti vadanti, ubhopete na sārato daṭṭhabbā, kāraṇaṃ pariyesitabbaṃ.



"upacāro"是指十二种情况。在《大广博论》中提到，关于在夜间，讲法的比丘在许多袈裟中，因大众的施舍而被拒绝，第二天说：“这是信士的施舍”，对于清净的心灵来说没有过失，知道“这里有比丘尼的施舍”，因此有过失。这是指由于比丘尼的施舍而被拒绝，因此在许多袈裟中，因不知道其中的原因而有过失。关于“以灰烬为袈裟”是指“比丘尼是否给予”，而不被替代的情况下，“我将以灰烬为袈裟”是可以的。关于“kurundi”等的说法也是如此，只有一个，“因为没有被替代”，因此可以这样说。对此，法师并没有说，直接说是显而易见的。
这是他的领域，这里是他的意图——就如“以灰烬为袈裟是被设定的，应该在比丘尼的情况下不被替代”，因此对于法师给予的袈裟来说也是如此，正因为如此，在《大广博论》中提到，kurundi等因没有被替代而不合适。相反，拒绝是为了接受替代的情况。否则，前后会有冲突。这是不合理的，因为灰烬不相同。由于作为灰烬而被放置在堆积物等中，不能因此而被视为属于她的。因为在某种情况下，灰烬是普遍的，其他人也可以接受。因此，这在以前就已经知道了“比丘尼的袈裟”，因此在那时可以接受灰烬的袈裟。
“以灰烬为袈裟”是为了显示清净的状态。给予肉的那位如来，称为“清净的袈裟”，是因为他允许肉的存在。
如果是因为不清净而说灰烬不合适呢？因为它是未被接受的，因比丘比其他比丘更高而被接受。即使是不属于他人的灰烬，也可以接受，而不适合说“应接受某个比丘尼的袈裟”这样的情况。由于属于某个亲属而被接受，认为是合适的。正如对于接受学习的沙门等的情况，接受是没有过失的，正如在《疑惑渡越》中提到的“应接受某个亲属的袈裟”是合适的。正如对于亲属的情况，学习者、沙门、信士、信女、比丘、沙门的亲属被接受的情况也是没有过失的，因此如上所述的情况是合适的。因此，"接受某个亲属的袈裟"不应被视为有过失，因而应当以适当的方式被接受，因而应当被认为是合适的，原因应当被探索。

514.Ko pana vādo pattatthavikādīsūti anadhiṭṭhātabbesu bahūsu paṭalesu. Tenevāha mātikāṭṭhakathāyaṃ ‘‘pattatthavikādimhi anadhiṭṭhātabbaparikkhāre’’ti. Adhiṭṭhānupagesu vā tesaṃ parikkhārattā bhisichaviyā viya anāpatti. Kiṃ paṭaparissāvanaṃ parikkhāraṃ na hotīti? Hoti, kintu taṃ kira nivāsanādicīvarasaṇṭhānattā na vaṭṭati. Tasmā idha nivāsanādicīvarasādhanaṃ vikappanupagapacchimaṃ cīvaraṃ nāma. Anantarātīte nivāsanapārupanupagamevāti sanniṭṭhānaṃ. Evaṃ sante kaṅkhāvitaraṇiyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. cīvarappaṭiggahaṇasikkhāpadavaṇṇanā) kappanupagapacchimatā, pārivattakābhāvo, aññātikāya hatthato gahaṇanti tīṇeva aṅgāni avatvā aparikkhāratāti catutthamaṅgaṃ vattabbanti ce? Na vattabbaṃ, imasmiṃ sikkhāpade pattatthavikādiparikkhārassa acīvarasaṅkhyattā. Paṭhamakathinādīsu vikappanupagatā pamāṇaṃ, idha kāyaparibhogupagatāti. ‘‘Aññaṃ parikkhāra’’nti uddharitvā ‘‘pattatthavikādiṃ yaṃkiñcī’’ti vuttattā vikappanupagampi pattatthavikādiṃ gaṇhituṃ vaṭṭati, ‘‘paṭaparissāvanampī’’ti vuttaṭṭhāne ca ‘‘cīvaraṃ nāma vikappanupagapacchima’’nti vacanato paṭaparissāvanaṃ cīvarameva, na parikkhāraṃ. ‘‘Ko pana vādoti nigamanavacanampi sādhaka’’nti keci vadanti, paṇṇattiṃ ajānanato acittakaṃ, na vatthuṃ, ‘‘aññātikāya bhikkhuniyā santakabhāvājānanato, cīvarabhāvājānanato ca acittaka’’nti anugaṇṭhipade vuttaṃ.

Cīvarapaṭiggahaṇasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Aññātakaviññattisikkhāpadavaṇṇanā

515.Parikkhārānanti upayogatthe sāmivacanaṃ. Ekasāṭakanti bhāvanapuṃsakaṃ, ‘‘aññātako moghapurisā’’ti vacanena pavāritopi adātukāmo aññātako appavāritaṭṭhāne tiṭṭhatīti dīpitaṃ hoti. Aññathā ‘‘anāpatti pavāritāna’’nti iminā virujjhati.



关于钵袋等,这是不应该被设定的许多物品。因此,在《论藏注》中说"对于钵袋等不应该设定的用具"。由于它们是可以设定的用具,就像毡毯一样,没有过失。什么,衣服的洗涤用具不是用具吗?是的,但是因为它们与内衣和袈裟的形状相似,所以不合适。因此,在这里,可以设定的最后一种袈裟就是内衣和袈裟的用具。在前面的时候,只是内衣和披着的用具,这就是结论。
因此,在《疑惑渡越》中提到的可以设定的最后一种、没有替代品、从不相识的比丘尼那里接受,这三个部分没有说,而是第四个部分说"没有用具"。但不应该说,因为在这个戒条中,钵袋等用具不属于袈裟的范畴。在第一种情况下,可以设定的是标准,在这里是身体使用的。通过"其他的用具"和"无论什么钵袋等"而说,即使是可以设定的,也可以接受钵袋等,在说到"洗涤用具"的地方,也说"袈裟就是可以设定的最后一种",因此洗涤用具就是袈裟,而不是用具。有人说"'什么说法'这个结语词也是支持性的",因为不知道规定,是无意识的,不是事物,因为不知道不相识的比丘尼的所有权和袈裟的性质。
关于接受袈裟的戒条的解释完成。
关于不相识者的通知的戒条的解释
"parikkhārāna"是所有格的宾格用法。"ekasāṭaka"是中性,通过"不相识的愚人"这句话,即使被邀请也不愿意给予,在未被邀请的地方站着,这就表明了。否则,就与"对于被邀请的人没有过失"这句话矛盾。

517.Neva tāva viññāpetabbaṃ, na bhañjitabbanti anacchinnānaṃ cīvarānaṃ attano santakānaṃ atthitāya, tattha paccāsāsabbhāvato ca. Paccāsā kittakaṃ kālaṃ rakkhatīti? Yāva gāmantarā, yāva addhayojanāti eke. Yāva dassanasavanūpacārāti eke. Yāva aññe na passantīti eke. Yāva paccāsā chijjatīti eke. Yāva sākhāpalāsapariyesanabhañjanasajjanakālaparicchedāti eke. Idaṃ sabbaṃ yathāsambhavaṃ yujjati. Kathaṃ paññāyatīti ce? ‘‘Sace pana etesaṃ vuttappakārānaṃ gihivatthādīnaṃ bhisichavipariyantānaṃ kiñci na labbhati, tena tiṇena vā paṇṇena vā paṭicchādetvā āgantabba’’nti aṭṭhakathāvacanato.

Na tāva therānaṃ dātabbānīti na tāva attano ruciyā dātabbāni, yadā therā ‘‘dethāvuso’’ti vadanti, tadā dātabbāni. ‘‘Evaṃ sati daharāpi acchinnacīvaraṭṭhāne tiṭṭhanti, sākhāpalāsaṃ bhañjituṃ vaṭṭati, na aññathā. ‘Yehi kehici vā acchinnaṃ hotī’ti hi vutta’’nti vuttaṃ. Ācariyo pana evaṃ vadati ‘‘attano ruciyāpi dātuṃ labhantī’’ti. Tathā hi aṭṭhakathāyaṃ ‘‘paribhogajiṇṇaṃ vā’ti ettha ca ‘acchinnacīvarānaṃ ācariyupajjhāyādīnaṃ attanā tiṇapaṇṇehi paṭicchādetvā dinnacīvarampi saṅgahaṃ gacchatī’ti vattuṃ yujjatī’’ti vuttaṃ. Athāpi siyā ācariyādīhi ‘‘āharāvuso’’ti vutteyeva, nāvutteti, na, ‘‘kehici vā acchinna’’nti ettha vuttalesato dutiyalesassa avisesabhāvappasaṅgatoti. Atha kimatthaṃ ‘‘na tāva therānaṃ dātabbānī’’ti vuttanti ce? Yāva therānaṃ atthāya sākhāpalāsāni bhañjati, tāva na dātabbāni, tato tāni theruddissakāni sākhāpalāsāni sayaṃ paridahitvā vināpi therāṇattiyā attano ruciyā dātabbāni, bhūtagāmapātabyatāya pācittiyaṃ na hoti satthunāpi anuññātattā. ‘‘Tiṇena vā paṇṇena vā’’ti hi vuttaṃ, taṃ kappiyameva sandhāya vuttanti ce? Na, ‘‘tadalābhe na tveva…pe… dukkaṭassā’’ti vacanavirodhato. Etthāha – dukkaṭabhayā pācittiyavatthu ce atikkamitabbaṃ, tadalābhe thullaccayavatthu saṅghikaṃ, tadalābhe pārājikavatthupi atikkamitabbaṃ siyāti? Na, pārājikassa lokavajjattā. Apica na sabbaṃ bhūtagāmaṃ pācittiyavatthumeva, tato dukkaṭādivatthupi atthi, anāpattivatthupi kālodisakaṃ, tasmā idaṃ tadā anāpattivatthukanti veditabbaṃ. Kittāvatā bhikkhu acchinnacīvaro naṭṭhacīvaro hotīti? Ettāvatā naggo hotīti eke. Vikappanupagapacchimabhāvena, vikappanupagapacchimamādiṃ katvā viññāpentassa āpattīti eke. Nivāsanapārupanupagābhāvenāti eke. Ticīvarābhāvenāti eke. Santaruttaraparamābhāvenāti eke. Ayaṃ ekevādo yutto ‘‘santaruttaraparamaṃ tato cīvaraṃ sāditabba’’nti hi vacanato, tasmā santaruttare sati vikappanupagapacchimaṃ viññāpentassa paṭilābhena nissaggiyaṃ. Yadi evaṃ ‘‘viññāpetvā paṭilabheyya nissaggiya’’nti sikkhāpadena bhavitabbanti ce? Tanna, tadatthasiddhito nānatthattā dhātūnaṃ. Kiṃ vuttaṃ hoti? Yathā hi ‘‘tikkhattuṃ methunaṃ dhammaṃ abhiviññāpesī’’ti (pārā. 36) vutte pavattesīti attho, tathā idhāpi ‘‘cīvaraṃ viññāpeyyā’’ti viññattiyā pavatteyya uppādeyyāti attho.


这些还不应该被通知,也不应该被破坏,因为自己的袈裟还没有被切断,在那里还有期望。这种期望保持多长时间呢?有人说,直到到达另一个村庄,直到半由旬。有人说,直到视线和听力的范围。有人说,直到其他人不看见。有人说,直到期望被切断。有人说,直到寻找树枝叶子、破坏和准备的时间范围。这些都是根据情况而成立的。
为什么会这样呢?因为根据注疏中的说法,"如果这些所说的居士衣服等毡毯的范围内没有什么,就用草或叶子遮盖后前来"。
不应该立即给长老们,因为不应该凭自己的意愿给,当长老们说"请给"的时候,才应该给。"这样的话,年轻人也会站在没有被切断的袈裟的地方,可以破坏树枝叶子,不能以其他方式。因为说'被任何人切断'。"
但是,老师这样说:"即使凭自己的意愿也可以给"。因为在注疏中说,"或者已经使用过的",这里可以说,用自己的草和叶子遮盖给长老们的袈裟,也算是包括在内。
即使长老们说"拿来",也没有说,不,因为在"被任何人切断"这里提到的第二点,不应该有任何区别。那么,为什么说"不应该立即给长老们"呢?直到为了长老们而破坏树枝叶子之前,不应该给,之后,穿上那些为长老们准备的树枝叶子,即使没有征得长老们的同意,也可以凭自己的意愿给,因为不会有犯戒的过失,因为佛陀已经允许。"用草或叶子"这样说,是指合法的吗?不是,因为与"如果没有,则…过失"的说法相矛盾。
有人说,由于犯戒的恐惧,如果要越过重罪,那么如果没有,就是重罪,如果再没有,就是波罗夷罪吗?不是,因为波罗夷罪是世俗的过失。而且,并不是所有的损坏都是犯戒的过失,还有其他的过失和无过失的情况,因此应该理解这是当时的无过失情况。
比丘在什么程度上被视为没有袈裟或丢失袈裟呢?有人说,就是赤身露体。有人说,因为可以替代的最后一种,以可以替代的最后一种为起点通知,就有过失。有人说,因为没有内衣和披着的。有人说,因为没有三件袈裟。有人说,因为没有最内层和最外层。这个观点是合适的,"最内层和最外层之外的袈裟应该得到"这句话,因此,如果有内衣和披着,通知可以替代的最后一种,就有需要舍弃的。
如果是这样,难道不应该根据"通知后就可以得到,需要舍弃"这个戒条吗?不是,因为目的已经达到,所以词语的意义不同。什么意思呢?就像在说"他三次通知了非法行为"时,意思是实施了一样,在这里也是,说"通知袈裟",意思是实施或产生。


Tena nivatthoti taṃnivattho. Aññassa alābhena tameva paribhuñjato jirati, na lesena. Attanāti sayameva vattuṃ yujjati, tasmā ayuttaparibhogena aparibhuñjitvā yuttaparibhogavasena paribhuñjato jiṇṇaṃ paribhogajiṇṇaṃ nāma. Tassa sabhāgānaṃ acchinnakāle dānampi yuttaparibhoge eva saṅgahaṃ gacchatīti adhippāyo. ‘‘Ime kira dve lesā aṭṭhakathāyo, vācentānaṃ ācariyānaṃ matanti dhammasiritthero āhā’’ti vuttaṃ.

521.Nisīdituṃ vā nipajjituṃ vā na labhatīti yathāsukhaṃ na labhatīti adhippāyo. ‘‘Aññassatthāyā’’ti etthāpi ‘‘ñātakānaṃ pavāritāna’’nti anuvattati eva. Atthāya kassa? Tasseva aññassa. Yathā aññātake tikapācittiyaṃ, tathā appavāritepīti dassanatthaṃ ‘‘ñātakānaṃ pavāritāna’’nti vuttaṃ. Aññathā ‘‘ñātake ñātakasaññī’’ti iminā siddhattā na niccaṃ sesaṃ āpajjati. Apicettha aññātakaggahaṇena appavāritaggahaṇaṃ hoti , appavāritaggahaṇena aññātakaggahaṇaṃ, aññātakā hi appavāritā honti. Tathā ñātakaggahaṇena pavāritaggahaṇaṃ hoti, katthaci na hoti. Na pavāritaggahaṇena ñātakaggahaṇaṃ hotīti imassa atthavisesassa dassanatthaṃ ‘‘ñātakānaṃ pavāritāna’’nti vuttaṃ. Tathā hi aññātikāya bhikkhuniyā appavāritāya ca cīvaraṃ aññatra pārivattakā paṭiggaṇhantassa āpatti. Ñātikāya pana pavāritāya ca vissāsaṃ gaṇhāti, anāpatti. Tathā purāṇacīvaraṃ ñātikāya anāpatti, pavāritāya pana tikapācittiyameva. Ñātakānañca ekaccānaṃ purāṇacīvaraṃ nāma dātuṃ vaṭṭati, na pavāritānaṃ. Tikacchedo ca mātikāpadeneva hoti, na aññena. Tatthāpi ekeneva, na dutiyādīhīti ayaṃ vinaye dhammatā veditabbā.

Aññātakaviññattisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Tatuttarisikkhāpadavaṇṇanā

522-4.Paggāhikasālaṃvāti dussapasāraṃ vā. Hatthena paggahetvā ṭhatvā sālāyaṃ pasāretabbadussaṃ pasārentīti codanā. Ticīvarikenevāti vinayaticīvarikena. So hi adhiṭṭhahitvā ṭhapitaparikkhāracoḷādīsu santesupi ticīvare acchinne santaruttaraparamaṃ viññāpetvā gahetuṃ labhati. Aññathāpīti ‘‘pamāṇikaṃ ticīvaraṃ parikkhāracoḷavasena adhiṭṭhahitvā paribhuñjato tasmiṃ naṭṭhe bahūnipi gahetuṃ labhati, na santaruttaraparama’’nti ca, tasmā taṃ vibhāganti ‘‘ticīvarikassa taṃ vibhāganti attho, na parikkhāracoḷikassā’’ti ca keci vadanti. Ācariyo pana ‘‘aññenāti aticīvarikena, aññathāti ito vuttaggahaṇaparicchedato aññenā’’ti ettakameva vadati. Aññathāti pana sace tīṇipi naṭṭhāni, santaruttaraparamaṃ gaṇhitabbaṃ, sace dve vā ekaṃ vā naṭṭhaṃ, tena ‘‘aññathāpī’’ti dassanatthaṃ vuttanti eke. Gaṇṭhipadesu vicāraṇā eva natthi, tasmā upaparikkhitvā gahetabbaṃ. Pakatiyā santaruttarena carati, sāsaṅkasikkhāpadavasena vā taṃsammutivasena vā tatiyassa alābhena vā.



Tena nivatthoti taṃnivattho. 由于别人的不拥有而享用同样的东西会衰老，而不是因为轻微的原因。自己是指自己可以说的，因此不应以不合适的方式享用，而应以合适的方式享用，享用时称为衰老的享用。对于那些在没有被切断的情况下的袈裟，施舍也只有在合适的享用时才会被收集，这就是意图。“这两种是注释的内容，法师的看法是这样说的，”法师说。
“坐下或躺下无法获得”，意指随心所欲无法获得。“为了他人”在这里也与“亲属的被邀请”相一致。为了什么目的呢？是为了他人。就像对于不相识者的轻微过失一样，因此说“亲属的被邀请”。否则，“对于亲属的认同”因此而成立，其他的则会被认为不是常态。如果在这里通过亲属的接受而获得轻微的接受，轻微的接受也会通过亲属的接受获得，因为亲属的接受是轻微的。也就是说，通过亲属的接受与被邀请的接受是相互关联的，而在某处则不会存在。为了说明这一点，提到“亲属的被邀请”。因此，对于亲属的比丘的轻微接受，除了变化的情况外，接受是没有过失的。对于亲属的接受，施舍是没有过失的。对于旧袈裟，亲属是没有过失的，而对于被邀请的则仅仅是轻微的过失。对于某些亲属的旧袈裟是可以施舍的，而对于被邀请的则不可以。轻微的切断也仅仅是通过注释的内容，不是通过其他的。即使在这里，也只有一个，不是第二个及其他的，这在戒律中应当被理解。
关于不相识者的通知的戒条的解释完成。
关于特定的戒条的解释
522-524. “paggaahikasālaṃvāti”是指难以施舍的物品。用手提起并放在房间中施舍的难以施舍的物品。通过“ticīvarikenevāti”是指通过戒律的袈裟。因此，确实可以在设定的用具中，即使在袈裟被切断的情况下也可以获得，且以最内层和最外层为标准。否则，通过“标准的袈裟作为用具”而享用时，不能获得许多东西，而最内层和最外层则不能获得，因此有人说“这是袈裟的分配，而不是用具的分配”。老师则说“这是通过其他的，即通过超袈裟，而不是通过这里提到的接受的分配”。如果是这样的话，假如三个地方都没有，最内层和最外层应当被计算；如果两个或一个地方缺失，因此说“这是通过其他的”而说明。关于接受的地方没有思考，因此应当仔细考虑并获得。通常情况下通过最内层的袈裟而行走，或者根据戒律的戒条或通过共识的方式而因第三个地方的缺失。

526.‘‘Pamāṇamevavaṭṭatī’’ti sallekhadassanatthaṃ vuttaṃ. Taṃ micchā gahetvā ñātakādiṭṭhāne taduttari gaṇhantassa āpattīti ce? Taṃ pāḷiyā na sameti, ‘‘anāpatti ñātakānaṃ pavāritāna’’nti hi pāḷi. Ettha ca pavāritā nāma acchinnakālato pubbe eva pavāritā, na acchinnakāle. ‘‘Abhihaṭṭhuṃ pavāreyyā’’ti hi vuttaṃ, tasmā yo acchinnakālassatthāya pavāreti, ubhopi appavāritā evāti veditabbā. Te hi acchinnakāraṇā naṭṭhakāraṇāva denti nāma. Apica yathā piṭṭhisamaye satuppādaṃ katvā ñātakapavāritaṭṭhānato vassikasāṭikaṃ nipphādentassa tena sikkhāpadena nissaggiyaṃ, tathā idhāpi ñātakapavāritaṭṭhānepi acchinnanaṭṭhakāraṇā na vaṭṭati, tasmā ‘‘aṭṭhakathāsu pamāṇameva vaṭṭatī’ti vuttavacanameva pamāṇa’’nti dhammasiritthero āha, taṃ ayuttaṃ, kasmā? Yasmā idaṃ sikkhāpadaṃ taduttari viññāpentassa paññattaṃ, tasmiñca ‘‘aññātako gahapati vā gahapatānī vā’’ti mātikāya pāḷi, vibhaṅge ca ‘‘aññātako nāma mātito vā…pe… asambaddho’’ti pāḷi, anāpattivāre ca ‘‘ñātakānaṃ pavāritāna’’nti pāḷi, tasmā tividhāyapi pāḷiyā na sametīti ayuttameva, tasmā kevalaṃ sallekhameva sandhāya vuttanti apare. Upari kāṇamātāsikkhāpade aṭṭhakathāsu pana ‘‘tesampi pātheyyapaheṇakatthāya paṭiyattato pamāṇameva vaṭṭatī’’ti vuttaṃ, na pana ‘‘pāḷiyā na sametī’’ti vuttaṃ, na tattha ca idha ca nānākaraṇaṃ paññāyati , tasmā therassa laddhi sundarā viya mama khāyati, vīmaṃsitabbaṃ. Yasmā panidaṃ sikkhāpadaṃ aññassatthāya viññāpanavatthusmiṃyeva paññattaṃ, tasmā idha ‘‘aññassatthāyā’’ti na vuttaṃ. ‘‘Sesaṃ uttānatthamevā’’ti pāṭho. ‘‘Aññassatthāyā’’ti nidānavirodhato na vuttaṃ. Tathāpi anantare vuttanayena labbhatīti ācariyo. Evarūpesu gahapatipaṭisaṃyuttasikkhāpadesu kiñcāpi ‘‘gahapati nāma yo koci agāraṃ ajjhāvasatī’’ti vuttaṃ, tathāpi pañca sahadhammike ṭhapetvā avasesā ca sikkhāpaccakkhātako ca titthiyo ca veditabbo.

Tatuttarisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Paṭhamaupakkhaṭasikkhāpadavaṇṇanā

527-8. Api hoti cittanti attho. Meyyāti pāṭhassa mayhanti attho. Na ime sukarā, ‘‘na imesaṃ sukarā’’ti vā pāṭho. ‘‘Tassa na imesaṃ sukarā acchādetunti attho’’ti likhitaṃ. ‘‘Pubbe appavārito’’ti vacanato tasmiṃ khaṇe pavāritopi appavāritova hotīti.

Paṭhamaupakkhaṭasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Dutiyaupakkhaṭasikkhāpadavaṇṇanā

532. Dutiyaupakkhaṭena kiṃpayojananti? Natthi, kevalaṃ aṭṭhuppattivasena paññattaṃ bhikkhuniyā rahonisajjasikkhāpadaṃ viya. Evaṃ sante tanti anāropetabbaṃ bhaveyya vināpi tena tadatthasiddhito, anissarattā, anāropetuṃ anuññātattā ca. Vuttañhetaṃ ‘‘ākaṅkhamāno, ānanda, saṅgho…pe… samūhaneyyā’’ti (dī. ni. 

"pamāṇamevavaṭṭatī"是为了显示清净。如果错误地接受并在亲属等地方进一步获取,会有过失吗?这与巴利文不符,因为巴利文说"对于被邀请的亲属没有过失"。在这里,被邀请是指在被切断之前就被邀请,而不是在被切断之时。因为说"应该邀请他"。因此,在被切断的时候为了邀请,双方都应被视为未被邀请。因为他们是由于被切断而给予,就好像是被毁坏的原因。而且,就像在雨季时设置一个座位,从被邀请的亲属那里获得雨衣,根据那个戒条就有需要舍弃的,同样在这里,由于被切断和毁坏的原因,在被邀请的亲属那里也是不合适的,因此法师说"只有在注疏中的标准才是合适的",这是不正确的,为什么呢?因为这个戒条是为了通知他人而制定的,在其中也有"非亲属的居士或女居士"这样的注释,在分别中也有"非亲属是指从母系或……不相关的",在无过失的部分也有"对于被邀请的亲属"这样的注释,因此与这三种注释都不一致,所以是不正确的,因此有人说只是为了清净而说的。在上面的盲母戒条的注疏中说"对于他们也是为了旅行的需要而准备的,只有标准是合适的",但是没有说"与巴利文不符",在这里和那里也没有看到不同,因此长老的观点似乎很好,应该仔细考虑。
因为这个戒条是为了通知他人的目的而制定的,所以这里没有说"为了他人"。"其余是显而易见的"是另一种读法。没有说"为了他人",因为与序言不符。但是,老师说,根据前面说的方式也是可以得到的。
即使在这些与居士有关的戒条中,虽然说"居士是指任何住在家中的人",但除了五个同法者外,其余的和拒绝戒条的外道都应该被理解。
关于特定的戒条的解释完成。
关于第一种准备的戒条的解释
527-528. "api hoti cittanti"是指意思。"meyyāti"是指我的。"na ime sukarā"或"na imesaṃ sukarā"是另一种读法。"对于他们,这些是不容易遮盖的"是意思。根据"以前未被邀请"的说法,在那个时候即使被邀请,也是未被邀请。
关于第一种准备的戒条的解释完成。
关于第二种准备的戒条的解释
第二种准备有什么用呢?没有,只是根据情况制定的,就像比丘尼独居的戒条一样。这样的话,应该不需要他就可以实现目的,因为没有主宰权,也被允许不设置。因为说"如果愿意,阿难,僧团……可以驱逐"。

2.216). Idaṃ sabbamakāraṇaṃ. Na hi buddhā appayojanaṃ vācaṃ nicchārenti, pageva sikkhāpadaṃ, tenevāha aṭṭhakathāyaṃ ‘‘tañhi imassa anupaññattisadisa’’ntiādi. Anupaññatti ca nippayojanā natthi, taṃsadisañcetaṃ, na nippayojananti dassitaṃ hoti, evaṃ sante ko panettha visesoti? Tato āha ‘‘paṭhamasikkhāpade ekassa pīḷā katā, dutiye dvinnaṃ, ayamettha viseso’’ti. Iminā atthavisesena ko panañño atirekattho dassitoti? Porāṇagaṇṭhipade tāva vuttaṃ ‘‘ekasmimpi vatthusmiṃ ubhinnaṃ pīḷā kātuṃ vaṭṭatīti ayamatirekattho dassito’’ti. Tenetaṃ dīpeti ‘‘na kevalaṃ paṭiladdhacīvaragaṇanāyeva āpattigaṇanā, pīḷitapuggalasaṅkhātavatthugaṇanāyapī’’ti.

Honti cettha –

‘‘Vatthuto gaṇanāyāpi, siyā āpatti nekatā;

Iti sandassanatthañca, dutiyūpakkhaṭaṃ idha.

‘‘Kāyasaṃsaggasikkhāya, vibhaṅge viya kintetaṃ;

Ekitthiyāpi nekatā, āpattīnaṃ payogato’’ti.

Apicetaṃ sikkhāpadaṃ taṃjātikesu sikkhāpadesu sabbesupi gahetabbavinicchayassa nayadassanappayojananti veditabbaṃ. Āha ca –

‘‘Aññātikāya bahutāya vimissatāya,

Āpattiyāpi bahutā ca vimissatā ca;

Iccevamādividhisambhavadassanatthaṃ,

Satthā upakkhaṭamidaṃ dutiyaṃ avocā’’ti.

Tassāyaṃ saṅkhepato adhippāyapubbaṅgamā vicāraṇā – purāṇacīvaraṃ ekameva bhikkhu bhikkhunīhi dvīhi, bahūhi vā dhovāpeti, bhikkhunigaṇanāya pācittiyagaṇanā, tathā dvinnaṃ, bahūnaṃ vā sādhāraṇaṃ ekameva cīvaraṃ aññatra pārivattakā paṭiggaṇhāti, idhāpi tathā dvinnaṃ, bahūnaṃ vā sādhāraṇamekaṃ viññāpeti, viññattapuggalagaṇanāya āpattigaṇanā. Tathā aññesupi evarūpesu sikkhāpadesu nayo netabbo. Ayaṃ tāva bahutāya nayo. Missatāya pana ñātikāya, aññātikāya ca ekaṃ dhovāpeti, ekato niṭṭhāpane ekaṃ pācittiyaṃ. Atha ñātikā paṭhamaṃ thokaṃ dhovitvā ṭhitā, puna aññātikā sudhotaṃ karoti, nissaggiyaṃ. Atha aññātikā paṭhamaṃ dhovati, pacchā ñātikā sudhotaṃ karoti, aññātikāya payogavasena bhikkhuno dukkaṭameva. Aññātikāya ca ñātikāya ca aññātikasaññī, vematiko, ñātikasaññī vā dhovāpeti, yathāvuttanayena nissaggiyadukkaṭādiāpattibhedagaṇanā veditabbā. Tathā aññātikāya ca ñātikāya ca santakaṃ cīvaraṃ ubhohi ekato diyyamānaṃ paṭiggaṇhantassa , aññātikāya eva hatthato paṭiggaṇhantassa ca nissaggiyameva. Atha ñātikāya anāpatti. Atha ubhosu aññātikādisaññī vuttanayeneva nissaggiyadukkaṭādiāpattibhedagaṇanā veditabbā. Tathā aññātakaviññattisikkhāpadesupi yathāsambhavaṃ nayo netabbo. Ayaṃ missatāya nayo. Ādi-saddena pana aneke aññātikā viññattāviññattapuggalagaṇanāya dukkaṭaṃ. Eko deti, eko na deti, nissaggiyaṃ. Atha aviññatto deti, na nissaggiyaṃ. Atha viññattāviññattānaṃ sādhāraṇaṃ viññatto deti, nissaggiyameva. Ubho denti, nissaggiyameva. Aviññatto deti, nissaggiyena anāpatti. Viññattassa vacanena aviññatto deti, anāpatti eva. Tathā upakkhaṭādīsupi yathāsambhavaṃ nayo netabbo.

Dutiyaupakkhaṭasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Rājasikkhāpadavaṇṇanā



2.216) 这一切都是没有理由的。因为佛陀不会说没有用处的话,更不会制定戒条。因此,在注疏中说"这与那个未制定的相似"。未制定的是没有用处的,这也是相似的,因此显示没有用处。那么,这里有什么特殊之处呢?因此说"在第一个戒条中,对一个人造成伤害,在第二个中,对两个人造成伤害,这就是这里的特殊之处"。通过这种特殊意义,还有什么其他的意义被显示了吗?在古老的注释中说"即使在一个事物中,也可以对两个人造成伤害,这就是显示的其他意义"。这就表明"不仅是获得袈裟的计算,而且也是被伤害的个人的计算"。
这里有:
"从事物的计算,也可能有多重过失;
因此,为了显示,这里有第二种准备。
就像在破坏戒条的解释中一样,
即使对一个女人也可能有多重过失,根据行为。"
而且,应该理解这个戒条适用于所有同类的戒条,以了解裁决的方法。并说:
"由于不相识者的多样性和混杂性,
过失也会多样和混杂;
为了显示这种等等的情况,
导师说了这第二种准备。"
简单地说,这里的考虑是:一位比丘让一位或两位比丘尼清洗一件旧袈裟,根据比丘尼的数量计算过失;同样,接受一件由两个或多个人共有的袈裟,除了替换者,根据接受者的数量计算过失。同样,在其他这类戒条中也应如此推理。这就是多样性的方法。
对于混杂性,如果让一个亲属和一个不相识的人清洗,在完成时就有一个轻微过失。如果先由亲属稍微清洗,然后由不相识的人完成清洗,就有需要舍弃的过失。如果先由不相识的人清洗,然后由亲属完成清洗,就根据不相识的人的行为而有一般过失。如果由不相识的人和亲属,对不相识的认知、怀疑或亲属的认知清洗,应该根据上述方式计算需要舍弃、一般过失等过失的种类。同样,如果由不相识的人和亲属共同拥有的袈裟被双方接受,或只由不相识的人接受,都是需要舍弃的。如果由亲属接受,则没有过失。如果对双方都有不相识等认知,也应该根据上述方式计算需要舍弃、一般过失等过失的种类。
同样,在不相识者的通知的戒条中,也应该根据情况推理。"等等"一词表示,多个不相识的人被通知或未被通知,就有一般过失。一人给予,一人不给予,就需要舍弃。如果未被通知的人给予,就没有需要舍弃的。如果被通知和未被通知的人共同给予,就需要舍弃。双方给予,就需要舍弃。未被通知的人给予,就没有需要舍弃的过失。被通知者的话语,未被通知者给予,也没有过失。同样,在准备等等中,也应该根据情况推理。
关于第二种准备的戒条的解释完成。
关于国王的戒条的解释

537.‘‘Nakho mayaṃ, āvuso, cīvaracetāpannaṃ paṭiggaṇhāma…pe… kālena kappiya’’nti ito pubbe eva rūpiyapaṭiggahaṇasikkhāpadassa paññattattā vuttaṃ. Aññathā āyasmā upanando maṃsassa cetāpannaṃ ekampi kahāpaṇaṃ hatthena paṭiggaṇhanto tato mahantataraṃ cīvaracetāpannaṃ kathaṃ na paṭiggaṇhissati, evaṃ santepi cīvarapaṭisaṃyuttattā cīvaravagge saṅgāyiṃsūti.

538-

“我们不接受，朋友，针对袈裟的心意……适时适宜”，这是因为在此之前就有关于接受银钱的戒条的规定。否则，尊者乌帕南多在接受一枚铜钱时，如何能不接受更大数额的袈裟的心意呢？即使如此，由于与袈裟相关的原因，袈裟的部分也会被收集。
538-
provided by EasyChat

9. ‘‘Āgatakāraṇaṃ bhañjatī’’ti vuttattā nanu puna codetuṃ na labhatīti eke. Āgamanassa sātthakaṃ na hoti, cīvaraṃ na labhissati paṭisanthārassa katattāti eke. Codanālakkhaṇaṃ na hotīti katvā vuttanti eke. ‘‘Ṭhatvā codemī’’ti āgato taṃ ṭhānaṃ bhañjati, karoti cekaṃ, tīṇipi ce karoti, ekameva, ekavacanattāti eke. Tīṇi ṭhānāni bhañjatīti eke. Upatissatthero ‘‘na codanādiṃ bhañjati, codetukāmo akattabbaṃ akāsi, tena vattabhede dukkaṭa’’nti vadati. Dhammasiritthero pana ‘‘āsane ce nisīdati, ekāya nisajjāya dve ṭhānāni bhañjati. Āmisaṃ ce paṭiggaṇhāti, ekena paṭiggahena dve ṭhānāni bhañjati. Dhammaṃ ce bhāsati, dhammadesanasikkhāpade vuttaparicchedāya ekāya vācāya dve ṭhānāni bhañjati, taṃ sandhāya vutta’’nti vadati. ‘‘Yatthā’’ti vutte attano eva santikaṃ gantabbanti vuttaṃ viya hoti. Tena vuttaṃ ‘‘byañjanaṃ pana na sametī’’ti. Upāsakehi āṇattā taṃ. Mūlaṃ asādiyantenāti mūlassa akappiyabhāve sati asādiyantena. Tañca kho cittena , na mukhena. Sace evaṃ vutte akappiyaṃ dassetīti katvā cittena akappiyaṃ icchantova mukhena kappiyaṃ niddisati ‘‘cīvaraṃ me dethā’’ti, na vaṭṭati. Paṭilābhe rūpiyapaṭiggahaṇasikkhāpadena āpatti.

Tatrāyaṃ vicāraṇā – cittena sādiyantopi mukhena kappiyavohārena ce voharati ‘‘kahāpaṇārahena, pādārahena vā kappiyabhaṇḍena idañcidañca āharā’’ti. Kiñcāpi rūpiyaṃ sandhāya vadati, vaṭṭati eva. Kasmā? Kañci sassuṭṭhānakaṃ bhūmipadesaṃ sandhāya ‘‘sīmaṃ demāti vadanti, vaṭṭatī’’ti vacanato, ‘‘vihārassa demā’’ti vutte ‘‘paṭikkhipituṃ na vaṭṭatī’’ti vacanato ca. Anugaṇṭhipade pana vuttaṃ ‘‘saṅghaṃ sandhāya ‘vihārassa demā’ti dinnaṃ garubhaṇḍaṃ na hoti, dakkhiṇodakaṃ sampaṭicchituṃ, ‘sādhū’ti ca vattuṃ, anumodetuñca vaṭṭati. Kasmā? Saṅghassa ‘vihāro’ti nāmābhāvato, khettasseva ‘sīmā’ti nāmabhāvato ca, cittena ārammaṇaṃ kataṃ appamāṇaṃ, kappiyavohārova pamāṇaṃ. Kappiyamevācikkhitattā ‘na tvevāhaṃ, bhikkhave, kenaci pariyāyena jātarūparajataṃ sāditabbaṃ pariyesitabbanti vadāmī’ti (mahāva. 299) vacanenapi na virujjhati. Kappiyavacanapaccayā dāyako sayameva kattabbayuttakaṃ jānissatīti adhippāyato dāyakena etassa adhippāyaṃ ñatvā kappiyakārakassa hatthe ṭhapitaṃ bhikkhussa santakameva hotī’’ti. Idaṃ sabbamayuttaṃ, kasmā? Sīmāvihāravacanassa dāyakavacanattā. Idha ca bhikkhuno vacanaṃ pamāṇaṃ. Tenevāha ‘‘athāpi ‘mama taḷākaṃ vā pokkharaṇiṃ vā saṅghassa dammī’ti vutte ‘sādhu, upāsaka, saṅgho pānīyaṃ pivissatī’tiādīni vatvā paribhuñjituṃ vaṭṭati evā’’ti. Aññathā khettaṃ sandhāya bhikkhuno khettapaṭibaddhavacanāni sīmāvacanena kappantīti āpajjati. Avihārassa ca bhikkhussa rūpiyaṃ dassetvā ‘‘idaṃ vihārassa dammī’’ti vutte attano atthāya diyyamānaṃ jānantenāpi taṃ appaṭikkhipitabbaṃ. Tathā kahāpaṇārahādino akappiyabhaṇḍabhāvaṃ, kahāpaṇādibhāvameva vā jānantameva sandhāya tathāvoharantassa ca anāpattīti āpajjati. ‘‘Na tvevāhaṃ, bhikkhave, kenaci pariyāyenā’’ti nippadesato vuttattā na sakkā lesaṃ oḍḍetunti no takko, vicāretvā pana gahetabbaṃ. ‘‘No ce icchati, na kathetabba’’nti vacanato yathāvuttasāmiciyā akaraṇe anāpatti dukkaṭassāti dasseti.


有人说,既然说"破坏来的原因",那么就不能再次责备了。有人说,来的目的不成立,因为不会得到袈裟,因为已经行过招待了。有人说,这是责备的特征。"站着责备"是来到那个地方破坏,做一个,或三个,都是一个,因为单数。有人说,破坏三个地方。乌帕提萨长老说,不是破坏责备等,而是想要责备做了不应该做的,因此有一般过失。但是法师长老说,如果坐在座位上,一次坐就破坏两个地方。如果接受供养品,一次接受就破坏两个地方。如果说法,根据在说法的戒条中所说的范围,一次说话就破坏两个地方,这就是说的意思。"在哪里"说的好像是指自己的地方去。因此说"但文字不符"。被居士命令的。不接受根源的,即在根源不合法的情况下不接受。而且,这是用心,不是用口。如果这样说,显示不合法,用心想要不合法,但用口说合法的"给我袈裟",是不合适的。在获得时,根据接受银钱的戒条就有过失。
这里有如下考虑:用心接受,但用合法的语言说"用铜钱、用足够的合法物品拿来这个那个",虽然是指银钱说的,也是合适的。为什么呢?因为就像说"我们给边界",即使指某个适当的地方,也是合适的;"我们给寺院"时,不能拒绝,因为在注疏中说,给僧团的重要物品不是"给寺院",可以接受供养水,说"好的",并赞同。为什么呢?因为没有"寺院"这个名称,只有"边界"这个名称,心中的对象是无限的,但合法的语言是标准。由于说了合法的话,也不违背"我确实不说,比丘们,以任何方式应该获取或寻求金银"这句话。由于合法的说法,施主自己就会知道应该做什么,因此施主知道这个意图后,放在合法行为者手中的,对比丘来说就是自己的。这全部都是不合适的,为什么呢?因为"边界"和"寺院"的说法是出自施主。在这里,比丘的话是标准。因此说"如果说'我的池塘或莲池给僧团',说'好的,居士,僧团将饮用水'等,也是可以享用的"。否则,如果比丘说与田地相关的话,就可以用边界的说法来合法化。即使比丘没有寺院,显示银钱说"这个给寺院"时,即使知道这是给自己的,也不应该拒绝。同样,知道铜钱等不合法物品的性质,或知道铜钱等性质,即使这样说也是无过失。因为从"我确实不说,比丘们,以任何方式"这句话来看,不能添加任何细节,但经过考虑后应该接受。"如果不愿意,不应该说"这句话表明,如果不做上述适当的行为,就有一般过失。


‘‘Aññātakaappavāritesu viya paṭipajjitabba’’nti vacanato yathāvuttasāmicimpi na katvā ce nipphādeti, aññātakaviññattisikkhāpadena kāretabboti dasseti. Kappiyakārakā sayameva codetvā denti, vaṭṭati. ‘‘Sayaṃ karaṇameva paṭikkhitta’’nti ca vadanti. Piṇḍapātādīnaṃ…pe… eseva nayoti ettha ‘‘dukkaṭa’’nti vadanti, taṃ na sundaraṃ, dadantesupīti api-saddena saṅgahitattā nissaggiyapācittiyameva. Jātarūparajataṃ ‘‘saṅghe sādite dukkaṭa’’nti ca vikappenti. Taṃ visesetvā navuttattā pācittiyamevāti dasseti. ‘‘Nissaggiyamevāti yevāpanakasikkhāpadesu siyā’’ti vadanti, upaparikkhitabbaṃ. ‘‘Yassa kassaci hi aññassa…pe… mahāpaccariyaṃ vutta’’nti vacanato apabbajitānaṃ antamaso mātāpitūnampi atthāya sampaṭicchantassa dukkaṭamevāti dasseti.

Sabbattha sampaṭicchanaṃ nāma ‘‘uggaṇheyya vā uggaṇhāpeyyavā upanikkhittaṃ vā sādiyeyyā’’ti evaṃ vuttalakkhaṇameva. Evaṃ santepi katthaci paṭikkhipitabbaṃ, katthaci na paṭikkhipitabbaṃ, katthaci paṭikkhittaṃ sādituṃ vaṭṭati, evaṃ appaṭikkhittaṃ kiñci vaṭṭati, idaṃ sabbampi dassetuṃ ‘‘sace panā’’ti vitthāro āraddho. Tattha ‘‘cetiyassa…pe… na vaṭṭatī’’ti vacanato appaṭikkhittaṃ vihārassa dinnaṃ sādituṃ vaṭṭatīti siddhaṃ. Tathā therassa ‘‘mātuyā demā’’tiādinā vuttepi paṭiggahaṇe āpatti pācittiyameva. Sāpattiko hotīti ettha kāya āpattiyā sāpattiko hotīti? Dukkaṭāpattiyāti eke. Na yāya kāyaci, kevalaṃ aṭṭhāne codetīti katvā ‘‘sāpattiko’’ti vuttaṃ. Yathā kathanti? ‘‘Pañcahi, bhikkhave, aṅgehi samannāgato saddhivihāriko paṇāmetabbo…pe… paṇāmento anatisāro’’ti (mahāva. 68) ettha na sammāvattantaṃyeva apaṇāmentassa dukkaṭaṃ vuttaṃ. Yathāha – ‘‘na ca, bhikkhave, asammāvattanto na paṇāmetabbo, yo na paṇāmeyya, āpattidukkaṭassā’’ti (mahāva. 68), tasmā adhimattapemādiabhāvepi apaṇāmentassa anāpatti dissati. Apica ‘‘sātisāro hotī’’ti vuttaṃ. Evaṃsampadamidaṃ daṭṭhabbaṃ. Aṭṭhakathāya ‘‘sātisāro hotīti sadoso hoti, āpattiṃ āpajjatī’’ti (mahāva. aṭṭha. 68) vuttattā na yuttanti ce? Na, tadanantarameva taṃmicchāgāhanivattanatthaṃ, tasmā ‘‘na sammāvattanto paṇāmetabbo’’ti vuttattā anāpattikā katāti. Dukkaṭāpatti hotīti ācariyo, vīmaṃsitabbaṃ. ‘‘Kappiyabhaṇḍampi akappiyamevāti taḷākato nipphannadhaññena parivattetvā laddhaṃ gorasampi na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ.


"应该像对待未被邀请的人一样行事"这句话表明,如果不做上述适当的行为,就应该根据不相识者的通知的戒条处理。合法行为者自己责备并给予,是合适的。他们说"拒绝自己的行为"。在托钵等方面,他们说"是一般过失",这不好,因为用"即使"一词包括了给予者。他们将金银划分为"在僧团中接受是一般过失",这是没有具体说明的,应该是轻微过失。有人说"在需要舍弃的戒条中可能是需要舍弃的",应该考虑。根据"因为任何其他人的……大过失说"的话,即使对于未出家的人,包括父母,接受也只是一般过失。
在任何地方,接受都是指"学习或教导或承认"这样定义的。即使这样,有时需要拒绝,有时不需要拒绝,有时可以接受被拒绝的,有时可以接受未被拒绝的,这些都是为了说明"如果"的详细说明。在那里,根据"对于塔庙……不合适"的话,给予寺院而未被拒绝的是可以接受的。同样,根据长老说的"给我母亲"等,在接受时就有轻微过失。
在这里,是由什么过失而有过失呢?有人说是一般过失。不是任何过失,只是因为在不适当的地方责备。为什么这样说呢?就像说"比丘,具有五种特征的同房者应该被劝告……劝告时没有过失"一样,这里说未正确行走的人不应该被劝告,如果不劝告,就有一般过失。因此,即使有极大的爱等,不劝告也是无过失的。如果说"有过失"是根据注疏中"有过失,有罪过,犯了过失"的说法,那就不正确。因为这是为了消除错误的执取,所以说未正确行走的人是无过失的。老师说是一般过失,应该考虑。"即使是合法物品,也是不合法的,从池塘取来的谷物换来的牛奶也不合适"这样说。


Kappiyavohārepi vidhānaṃ vakkhāma, seyyathidaṃ – ‘‘udakavasenā’’tiādi. Dubbinibbhogaṃ hotīti idaṃ parato ‘‘tasseva akappiyaṃ. Kasmā? Dhaññassa vicāritattā’’ti iminā asadisaṃ, tasmā suvuttaṃ. Idañhi bhikkhussa payogavasena ādito paṭṭhāya uppannena missanti. Akatapubbaṃ navasassaṃ nāma. Khale vā ṭhatvā rakkhatīti ‘‘idaṃ vā ettakaṃ vā mā gaṇha, idaṃ gahetuṃ labbhatī’’ti vā ‘‘ito apanehi, idha puñjaṃ karohī’’ti evamādinā vā payogena ce rakkhati, taṃ akappiyaṃ. ‘‘Sace ‘mayiṭhite rakkhitaṃ hotī’ti rakkhati, gaṇhante vā passitvā ‘kiṃ karothā’ti, bhaṇati vaṭṭatī’’ti vuttaṃ, taṃ yuttaṃ. Rūpiyapaṭiggahaṇasikkhāpade ‘‘dvāraṃ pidahitvā rakkhantena vasitabba’’nti hi vuttaṃ. Tasseva taṃ akappiyaṃ. Kasmā? Apubbassa anuppāditattā. Heṭṭhā ‘‘sassaṃ katvā āharathā’’ti vattuṃ pana na vaṭṭatīti. Paṇṇepi eseva nayo. ‘‘Pakatiyā sayameva karontānaṃ ussāhajananato’’ti vuttaṃ. Kasmā? ‘‘Kahāpaṇānaṃ vicāritattā’’ti vacanato, pageva uṭṭhāpitattāti siddhaṃ hoti. Sace dāyakā vā saṅghassa gāmakhettārāmādiṃ keṇiyā gahitamanussā vā tattha kuṭumbino ‘‘ime saṅghassa kahāpaṇā āhaṭā’’ti vadanti, ‘‘na kappatī’’ti ettakameva vattabbaṃ. Kappiyakārakāva ce vadanti, ‘‘saṅghassa kahāpaṇā na kappanti, sappiādīni vaṭṭantī’’ti vattabbaṃ, tasmā ‘‘saṅghassa kappiyakārake vā guttaṭṭhānaṃ vā ācikkhathā’’ti vatvā tehi sampāditaṃ kenaci akattabbatāya ‘‘iminā sappiṃ āharāhī’’ti vicāreti niṭṭhāpetvā itaresaṃ kappiyaṃ parato pattacatukke catutthapatto viya. Vuttañhi tattha ‘‘ime kahāpaṇe gahetvā imaṃ dehī’ti kahāpaṇe dāpetvā gahito, ayaṃ patto etasseva bhikkhuno na vaṭṭati, dubbicāritattā, aññesaṃ pana vaṭṭati, mūlassa asampaṭicchitattā’’tiādi. Yadi evaṃ sabbesaṃ akappiyaṃ. Kasmā? Kahāpaṇānaṃ vicāritattāti. Idaṃ duvuttanti ce? Na, mūlassa sampaṭicchitaṭṭhānaṃ sandhāya imassa vuttattā pattacatukke dutiyatatiyapattā viya, teneva vuttaṃ sayaṃkārivāre ‘‘na kappatī’’ti ettakameva vattabba’nti. Tato paraṃ mūlaṃ sampaṭicchati nāma.

Mahāvisayasikkhattā, rājasikkhāpadaṃ idaṃ;

Rañño viya duviññeyyaṃ, cittādhippāyatopi vā.

Rājasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Niṭṭhito cīvaravaggo paṭhamo.

2. Kosiyavaggo

1. Kosiyasikkhāpadavaṇṇanā

542.Kosiyakārakoti ettha kosaṃ karontīti ‘‘kosakārā’’ti laddhavohārānaṃ pāṇakānaṃ kosato nibbattaṃ kosiyaṃ nāma. Attanā kataṃ ce? Nissajjanakāle ‘‘sayaṃ kataṃ nissaggiya’’nti vattabbaṃ. Ubhohi ce kataṃ, yathāpāṭhameva vattabbaṃ. Attanā ca parehi ca vippakataṃ attanā pariyosāpetītiādicatukkampi sambhavantaṃ na dassitaṃ. Vinayadhammatā hesā, yadidaṃ ekasmiṃ tike vā catukke vā dassite itaraṃ sambhavantampi na vuccatīti.

Kosiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Suddhakāḷakasikkhāpadavaṇṇanā

547.Suddhakāḷakānanti ettha yathā paṭhame ‘‘ekenapi kosiyaṃsunā’’ti vuttaṃ, tathā idha ‘‘ekenapi aññena amissetvā’’ti vacanābhāvato aññehi missabhāve satipi apaññāyamānarūpakaṃ ‘‘suddhakāḷaka’’micceva vuccatīti veditabbaṃ.

Suddhakāḷakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Dvebhāgasikkhāpadavaṇṇanā



应该说明合法的语言行为，例如“以水的方式”等等。因为有困难的分配，这被认为是不合法的。为什么呢？因为粮食的特征不同，因此说得很好。这确实是基于比丘的使用方式，从一开始就产生了混合。未曾做过的名为新鲜。如果站着保护，或者说“不要拿这个或那个，应该拿这个”，或者说“把它拿开，你在这里做功德”等等，如果这样做，就是不合法的。如果说“如果说‘我在这里保护’的话，保护时看到拿着的人问‘你在做什么’”，这是合适的。这是合理的。在接受银钱的戒条中确实说过“要关上门保护”。这也是不合法的。为什么呢？因为未曾做过的理由。下面说“收粮食时不合适”是不能这样说的。连叶子也是同样的道理。说“自然地自己做的人由于激励产生”，这是因为“铜钱的特征”，因此显然是已经被激励。如果施主或僧团的村庄、田地等被购买的人在那儿的家庭说“这些铜钱是为僧团买的”，那么“这不合法”是如此简单。合法行为者说“僧团的铜钱不合法，黄油等也合法”，因此说“告诉僧团的合法行为者或保护的地方”，然后通过他们所提供的与任何不适当的行为说“把这个黄油拿来”，这样就完成了，其他的就像获得的四个部分的第四部分一样。在那里说“请给我这些铜钱”时，给予铜钱后被接受，这是因为比丘的行为不合适，其他人则合适，因为根本不被接受的地方。
由于大范围的戒条，这条是王的戒条；像国王一样难以理解，或者说是心的意图。
王的戒条的解释已完成。
袈裟的部分已完成，第一部分。
Kosiyavaggo
Kosiyasikkhāpadavaṇṇanā
Kosiyakārako在这里是指做“kosakārā”的人，指的是从“kosa”派生的饮料的名称。如果自己做呢？在放弃时应该说“我自己做了，这是舍弃的”。如果两者都做了，就像在第一部分一样说。自己和他人都被认可，自己完成的也不被显示。因为这是根据戒律的性质，如果在一个部分或四个部分中显示其他的也不被称为。
Kosiyasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Suddhakāḷakasikkhāpadavaṇṇanā
Suddhakāḷakānanti在这里就像在第一部分中说“即使是一个kosiyāsunā”，因此在这里说“即使是与其他人混合”，即使是与其他人混合的状态，也不被认为是合法的，因此被称为“suddhakāḷaka”。
Suddhakāḷakasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Dvebhāgasikkh

552. ‘‘Dhārayitvā dve tulā ādātabbā’’ti vacanato yathā tulādhāraṇāya kāḷakā adhikā na honti, tathā kāḷakānaṃ dve bhāvā gahetabbā ukkaṭṭhaparicchedena. Kathaṃ paññāyatīti? Suddhakāḷakapaṭisedhananidānena. Tatiyaṃ odātānaṃ catutthaṃ gocariyānanti heṭṭhimaparicchedo. Mātikāṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘ekassapi kāḷakalomassa atirekabhāve nissaggiya’’nti (kaṅkhā. aṭṭha. dvebhāgasikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ, taṃ tulādhāraṇāya kiñcāpi na sameti, acittakattā pana sikkhāpadassa pubbe tulāya dhārayitvā ṭhapitesu ekampi lomaṃ tattha pateyya nissaggiyanti adhippāyoti no takko. Aññathā dve tulā nādātabbā, ūnakatarā ādātabbā siyuṃ. Na hi lomaṃ gaṇetvā tulādhāraṇā karīyati. Atha gaṇetvāva kātabbaṃ. Kiṃ tulādhāraṇāya payojananti keci. ‘‘Gocariyaodātesu ekameva diguṇaṃ katvā gahetuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti, aṭṭhakathāyaṃ avicāritattā vīmaṃsitabbaṃ.

Dvebhāgasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Chabbassasikkhāpadavaṇṇanā



根据"应该拿着两个秤"的说法,就像拿秤时黑色的不应该过多一样,对于黑色的两种状态也应该根据上等的标准来获取。如何显示呢?由于禁止纯黑色的原因。下等的是第三个白色的,第四个是gocariya。但是在母论注疏中说"即使有一根黑色的毛也是需要舍弃的",这与拿秤不符,但由于戒条是无心的,之前放在秤上的即使有一根毛也应该舍弃。否则,不应该拿两个秤,应该拿较少的。因为拿秤不是通过数毛来做的,而是应该通过数来做。有人说,拿秤有什么用呢?他们说"在白色的gocariya中,只需要把一个加倍拿取就可以了",但由于没有在注疏中考虑过,应该仔细考虑。
Dvebhāgasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Chabbassasikkhāpadava

562.Navaṃnāma karaṇaṃ upādāyāti idaṃ ādikaraṇato paṭṭhāya vassagaṇanaṃ dīpeti. Karitvā vāti vacanaṃ niṭṭhānadivasato paṭṭhāyāti dīpeti. Dhāretabbanti vacanaṃ pana paribhogato paṭṭhāyāti dīpeti, yasmā laddhasammutikassa gatagataṭṭhāne channaṃ channaṃ vassānaṃ oratova katāni bahūnipi honti, tasmā aññaṃ navanti kiṃ katato aññaṃ, udāhu dhāritato aññanti? Kiñcettha yadi katato aññaṃ, tesu aññataraṃ dukkataṃ vā paribhogajiṇṇaṃ vā puna kātuṃ vaṭṭati, tañca kho vināpi purāṇasanthatassa sugatavidatthiṃ appaṭisiddhapariyāpannattā. Katato hi aññaṃ paṭisiddhaṃ, idañca pubbakatanti tato anantarasikkhāpadavirodho hoti. Atha dhāritato aññaṃ nāma, sammuti niratthikā āpajjati, paṭhamakataṃ ce aparibhuttaṃ, satiyāpi sammutiyā aññaṃ navaṃ na vaṭṭatīti adhippāyo? Tatridaṃ sanniṭṭhānanidassanaṃ – niṭṭhānadivasato paṭṭhāya channaṃ channaṃ vassānaṃ paricchedo veditabbo. Tattha ca sattame vasse sampatte chabbassāni paripuṇṇāni honti. Tañca kho māsaparicchedavasena, na vassaparicchedavasena. Sattame paripuṇṇañca ūnakañca vassaṃ nāma, tasmā vippakatasseva sace chabbassāni pūrenti, puna niṭṭhānadivasato paṭṭhāya chabbassāni labhanti. Tañca kho paribhuttaṃ vā hotu aparibhuttaṃ vā, dhāritameva nāma. Yasmā ‘‘navaṃ nāma karaṇaṃ upādāya vuccatī’’ti vuttaṃ, tasmā channaṃ vassānaṃ parato tameva pubbakataṃ dukkatabhāvena, paribhogajiṇṇatāya vā vijaṭetvā puna karoti, niṭṭhānadivasato paṭṭhāya chabbassaparamatā dhāretabbaṃ, atirekaṃ vā. Anto ce karoti, tadeva aññaṃ navaṃ nāma hoti karaṇaṃ upādāya, tasmā nissaggiyaṃ. Aññathā ‘‘navaṃ nāma karaṇaṃ upādāyā’’ti iminā na koci viseso atthi. Evaṃ sante kiṃ hoti? Aṭṭhuppattīti. ‘‘Yācanabahulā viññattibahulā viharantī’’ti hi tattha vuttaṃ, tañca aññassa karaṇaṃ dīpeti. Yadi evaṃ taṃ nibbisesameva āpajjatīti? Nāpajjati. Ayaṃ panassa viseso, yasmā ‘‘aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, anāpattī’’ti vuttattho visesoti. Kiṃ vuttaṃ hoti ? ‘‘Navaṃ nāma karaṇaṃ upādāya vuccatī’’ti vutte atirekacīvarassa uppatti viya paṭilābhenassa uppatti navatā āpajjati. Tato paṭiladdhadivasato paṭṭhāya chabbassaparamatā dhāretabbaṃ. Orena ce channaṃ vassānaṃ…pe… kārāpeyya, nissaggiyanti āpajjati, tasmā navaṃ nāma karaṇameva upādāya vuccati, na paṭilābhaṃ. Orena channaṃ vassānaṃ attano anuppannattā ‘‘nava’’nti saṅkhyaṃ gataṃ, appaṭiladdhaṃ ce kārāpeyya, yathā lābho, tathā kareyya vā kārāpeyya vāti ca na hoti. Kasmā? Yasmā aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, anāpattīti visesoti.

Chabbassasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Nisīdanasanthatasikkhāpadavaṇṇanā

565.Nāssudha kocīti ettha assudha-iti avadhāraṇatthe nipāto. Tattha kiñcāpi ‘‘evaṃ bhanteti kho te bhikkhū’’ti bahuvacanaṃ vuttaṃ, tathāpi te bhikkhū bhagavato paṭissuṇitvā idha tesu bhikkhūsu koci bhagavantaṃ nāssudha upasaṅkamati aññatra ekenāti attho gahetabbo. Taṃ suggāhaṃ ekāhaṃ bhante bhagavantaṃ varantiādīsu (mahāva. 337) viya, anujānāmi…pe… yathāsukhaṃ maṃ dassanāya upasaṅkamantūti dassanatthāya upasaṅkamantu.

566-

"新"是指从开始计算的年数。"做"的说法是指从完成的那一天开始。"应该保持"的说法是指从使用开始。因为获得许可的人在各个地方已经做了六年,因此是否是从做中的另一个还是从保持中的另一个?如果是从做中的另一个,那么在其中的某一个可能是过失或使用破旧,再做一次也可以,而且是没有被禁止的前一个袈裟。因为从做中的另一个是被禁止的,而这是之前做的,因此与下一个戒条相矛盾。如果是从保持中的另一个,许可就变得无用,即使是第一次做而未使用,即使有许可,另一个新的也不合适。这里有一个总结性的说明 - 从完成的那一天开始,应该理解为六年的期限。在那里,第七年到来时,六年就满了。这是根据月份,而不是根据年份。第七年满和不满都叫"年",因此如果六年满了,从完成的那一天起,再获得六年。不管是使用过还是未使用,都叫"保持"。因为说"新"是指从做开始,所以在六年之后,要么是做过的过失,要么是使用破旧,再做一次,从完成的那一天起,最多六年。如果在内部做,那就是另一个新的,因此是需要舍弃的。否则,"新"这个词就没有任何特殊意义。那么会发生什么?就是产生过失。因为那里说"经常乞讨,经常通知",这表示另一个的做法。如果这样,那就完全一样了吗?不是。这里的特点是,因为说"获得后使用,无过失",所以获得后就产生新性。从获得的那一天起,最多六年。如果不到六年就做,就是需要舍弃的。因此,"新"这个词只是指做,不是指获得。由于自己未产生,所以被称为"新",如果未获得就做,无论获得还是做,都不成立。为什么?因为获得后使用,无过失,这就是特点。
Chabbassasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Nisīdanasanthatasikkhāpadavaṇṇanā
"没有人"在这里,assudha是确定的词。虽然说"那些比丘说'是的,尊者'"是复数,但应该理解为除了一个比丘之外,其他比丘都没有去见世尊。就像在"我一天就去见世尊"等中说的那样,"我允许……随意去见我

7. ‘‘Mayaṃ āyasmantaṃ upasena’’nti tassa gaṇapāmokkhattā vuttaṃ. Āraññikapiṇḍapātikapaṃsukūlikavasena sabbāni vuttāni. Tenevāha aṭṭhakathāyaṃ ‘‘santhate catutthacīvarasaññitāyā’’ti. Kiṃ sabbepi te cīvaraṃ na bujjhantīti ce? Yathā hotu. Katamaṃ cīvaraṃ nāmāti? Channaṃ aññataraṃ vikappanupagaṃ pacchimanti. Kiñca vāyimaṃ avāyimanti? Vāyimamevāti. Katarasuttenāti? Addhā so suttameva na passati, siveyyakaṃ dussayugaṃ, iddhimayikañca devadattiyañca acīvaraṃ karoti. Yadi evaṃ avāyimampīti vadāmīti. Evaṃ sante siddhā santhate cīvarasaññitā kambalasīsena uṇṇāmayasāmaññato. Kiṃ pana te santhataṃ adhiṭṭhahiṃsūti? Duṭṭhu adhiṭṭhahiṃsu acīvarattā, na adhiṭṭhānupagattā ca santhatassa. Atha nādhiṭṭhahiṃsu, pubbeva tattha acīvarasaññino eteti katvā tattha cīvarasaññitāya tadubhayaṃ na yujjatīti. Kiṃ panetaṃ adhiṭṭhānupagaṃ natthīti? Tatthevāgataṃ , apicetaṃ avikappanupagaṃ ce, cīvaraṃ na hoti, aññathā ‘‘cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññatara’’nti ettāvatā siddhaṃ ‘‘vikappanupagaṃ pacchima’’nti na vattabbaṃ. Atha na vikappanupagampi cīvarameva siddhaṃ, anadhiṭṭhānupagaṃ , avikappanupagañca ekajjhaṃ ‘‘cīvara’’nti saṅkhyaṃ gacchati. Tenevāha ‘‘tecīvarikassa catutthacīvaraṃ vattamānaṃ aṃsakāsāvameva vaṭṭatī’’ti.

Apica santhate cīvarasaññitā na kevalaṃ tesaṃyeva, aññesampi anubandhati eva ‘‘purāṇasanthataṃ nāma sakiṃ nivatthampi sakiṃ pārutampī’’ti vacanato. Aṭṭhakathācariyo panassa acīvarataṃ sandhāyabhāsitatthadīpanena dīpeti. Nivatthapārutanti etesaṃ nisinnañceva nipannañcāti attho. Apica evaṃ santepi santhate cīvarasaññitā anubandhati eva. Khandhake (mahāva. 358) hi ‘‘nisīdanaṃ adhiṭṭhātuṃ na vikappetu’’nti ca, parivāre (pari. 329) ‘‘nava cīvarāni adhiṭṭhātabbānī’’ti ca nisīdanasikkhāpade ‘‘dasā vidatthī’’ti ca idha ‘‘nisīdanaṃ nāma sadasaṃ vuccatī’’ti ca vuttaṃ, aṭṭhakathāyañcassa ‘‘santhatasadisaṃ santharitvā ekasmiṃ ante sugatavidatthiyā vidatthimattapadese dvīsu ṭhānesu phāletvā tisso dasā karīyanti, tāhi dasāhi sadasaṃ nāma vuccatī’’ti ca ‘‘nisīdanaṃ vuttanayena adhiṭṭhātabbameva, tañca kho pamāṇayuttaṃ ekameva, dve na vaṭṭantī’’ti ca vuttaṃ, tasmā nisīdanaṃ nāma navannaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaraṃ adhiṭṭhātabbaṃ, tañca santhatasadisaṃ eḷakalomamayasanthatavisesanti siddhaṃ, tathā nisīdanameva nisīdanasanthatañca siddhaṃ. Porāṇagaṇṭhipade ca ‘‘ekamevā’’ti vuttaṃ. Tasmiṃ siddhe siddhā santhate cīvarasaññitāti attho. Kasmā? Santhatasāmaññato.

Etthāha – kathaṃ adasameva santhataṃ cīvarasaṅkhyaṃ na gacchati. Anekampi anadhiṭṭhitampi mahantampi vaṭṭati, yato sadasameva santhataṃ cīvarasaṅkhyaṃ gacchati, tato adhiṭṭhānañca upagacchatīti. Asanthatapariyāpannattā orena ca channaṃ vassānaṃ vināpi sammutiṃ, tañca porāṇaṃ vissajjetvā eva, na avissajjetvā ‘‘tañca kho pamāṇayuttaṃ ekameva, dve na vaṭṭantī’’ti (pārā. aṭṭha. 

"我们去见尊者乌巴那"是因为他是集团的领袖而说的。都是根据住林中、托钵、穿破衣等而说的。因此注疹说"被称为第四件袈裟"。难道他们都不了解袈裟吗?不管怎样。什么叫做袈裟呢?六件中的任何一件可以替换的是最后一件。什么是有制造和无制造的呢?只有有制造的。根据哪个经文呢?他确实没有看到经文,做了丝绸衣、神通制造的和给天达多的非袈裟。如果这样,我们也说无制造的。这样的话,被称为"被铺的"就是用毛毡和羊毛。但是,他们是否依止了这个被铺的呢?他们依止得很糟糕,因为不是袈裟,也不是依止这个被铺的。如果他们没有依止,就认为之前在那里就没有袈裟的概念,因此这两者都不合适。难道那里没有依止的吗?在那里已经出现了,如果也不是可替换的,就不是袈裟,否则"袈裟就是六件中的任何一件"就已经成立了,"最后一件是可替换的"就不能说了。如果连可替换的也不是袈裟,不依止的,不可替换的都归为一个"袈裟"。因此说"对于三衣的人,第四件袈裟只是肩上的袈裟就可以了"。
而且,被称为"被铺的"不仅是他们的,也适用于其他人,"曾经穿过或披过的被铺的"。注疹师是指它不是袈裟而说的。"穿过或披过"是指坐着和躺着。即使这样,被称为"被铺的"也适用。因为在戒本中说"不应该依止坐垫",在附属部说"新的袈裟应该依止",在坐垫戒中说"十指宽",在这里说"坐垫就是有边的"。注疹中也说"铺开类似被铺的,在一端劈开两个地方,做成三片,就叫有边的",还说"坐垫只应该依止一个,两个不合适"。因此,坐垫就是九件袈裟中的一件,而且是类似被铺的羊毛制品,所以坐垫和被铺的都成立了。在古老的注疏中也说"只有一个"。这样就成立了"被铺的"的概念。为什么?因为是类似被铺的。
有人说,为什么不算作无边的被铺的袈裟呢?即使有很多件,即使没有依止,即使很大,只要是有边的被铺的,就算作袈裟,因此也可以依止。由于属于无边的,即使在六年内没有许可,把旧的舍弃掉,而不是不舍弃,"只应该是适当大小的一件,两件是不合适的"。

2.469) vacanatoti. Athāpi siyā santhataṃ sayanatthameva karīyati, nisīdanaṃ asanthatamevāti. Tañca na niyamato ‘‘purāṇasanthataṃ nāma sakiṃ nivatthaṃ sakiṃ pārutampī’’ti vuttattāti. Ettha vuccati, na ettha kāraṇaṃ pariyesitabbaṃ vinayapaññattiyā anaññavisayattā.

Santhatassa pana acīvarabhāve ayaṃ yutti – ādito ‘‘tīṇi santhatāni pana vinayakammaṃ katvā paṭilabhitvā paribhuñjituṃ na vaṭṭantī’’ti aṭṭhakathāvacanato tāni akappiyānīti siddhaṃ, bhagavatā ca khomādīni cha anuññātānīti koseyyaṃ kappiyanti siddhaṃ. Evaṃ sante suddhakoseyyampi cīvaraṃ kappiyaṃ jātaṃ, pageva kosiyamissakasanthatacīvaranti āpajjati. Tathā kambalañca anuññātaṃ, tañca suddhikampi hoti jātikāḷakabhāvena, pageva odātagocariyamissakasanthatacīvaranti āpajjati. Tato ca aññamaññavirodho, tasmā na santhataṃ cīvaraṃ nāma hoti, nisīdanaṃ pana hoti tassa pamāṇasaṇṭhānaparicchedasambhavato. Etthāhu keci ācariyā ‘‘duvidhaṃ nisīdanaṃ santhataṃ, asanthatañca. Tattha santhataṃ santhatameva. Asanthataṃ khomādichabbidhaṃ, tadanulomaṃ vā hoti, ayametesaṃ viseso’’ti.

Etthāha – kasmā panettha ‘‘santhataṃ pana bhikkhunā’’ti sikkhāpadaṃ apaññāpetvā ‘‘nisīdanasanthata’’nti paññattanti? Cīvarasaññitāya santhatānaṃ ujjhitattā tesaṃ acīvarabhāvadassanatthaṃ tathā paññattanti vuttaṃ hoti, tasmā te bhikkhū dhutaṅgabhedabhayā tāni ujjhitvā terasāpi dhutaṅgāni samādiyiṃsu, sīsadassanavasena tīṇeva vuttāni, bhagavā ca tesaṃ santhataṃ anujāni, tato nesaṃ evaṃ hoti ‘‘nisīdanacīvarasaṇṭhānampetaṃ nisīdanasanthataṃ no anuññātaṃ, catutthacīvarabhāvena pageva katasanthataṃ vā’’ti. Tato santhate nesaṃ cīvarasaññitā na bhavissatīti tadatthaṃ bhagavatā nisīdanasanthatanti paññattanti adhippāyo. ‘‘Pacchimāni dve vaṭṭantī’’ti kathaṃ paññāyatīti ce? ‘‘Anāpatti aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjatī’’ti vacanatoti.

Nisīdanasanthatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Eḷakalomasikkhāpadavaṇṇanā

572-

2.469)的话。即使这样,被铺的可能只是用于睡眠,坐垫是不被铺的。但这不是绝对的,因为说"曾经穿过或披过的被铺的"。在这里,不应该寻找理由,因为它是根据戒律的规定,没有其他范围。
但是,关于被铺的不是袈裟,这是合理的 - 一开始注疹说"三种被铺的不应该通过戒律行为获得后使用",所以它们是不合法的,但世尊允许麻等六种,所以丝绸是合法的。这样的话,纯丝绸的袈裟也是合法的,更何况是与kosiya混合的被铺的袈裟呢。同样,毛毡也是被允许的,即使是纯黑色,更何况是与白色混合的被铺的袈裟呢。因此,互相矛盾,所以被铺的不是袈裟,但坐垫是,因为可以确定它的大小和形状。
有些老师说,"坐垫有两种,被铺的和不被铺的。其中,被铺的就是被铺的。不被铺的是六种麻等,或者是相应的。这是它们的区别"。
有人说,为什么在这里制定"比丘应该有被铺的"的戒条,而称之为"被铺的坐垫"呢?因为由于袈裟被称为被铺的,所以为了显示它们不是袈裟,才这样制定的。因此,那些比丘由于害怕违背头陀行,放弃了它们,并受持了十三种头陀行,只说了三种,世尊允许了他们的被铺的,因此他们认为"这个被铺的坐垫是不被允许的,更不用说作为第四件袈裟被做的被铺的了"。因此,为了使他们的袈裟不被称为被铺的,世尊制定了"被铺的坐垫"。"最后两件是合适的"是如何显示的呢?因为说"获得他人做的后使用,无过失"。
Nisīdanasanthatasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Eḷakalomasikkhāpadavaṇṇanā
572-

3.Addhānamaggappaṭipannassāti iminā pakatiyā dīghamaggappaṭipannassa uppannānipi tiyojanaparamameva haritabbāni, pageva appaṭipannassāti dasseti. Addhānamaggappaṭipannassa nissaggiyanti vā sambandho. Teneva vāsādhippāyassa paṭippassaddhagamanussāhattā ‘‘appaṭipanno’’ti saṅkhyaṃ gatassa anāpattīti siddhā. Imasmiṃ atthavikappe hi bhikkhuno paneva eḷakalomāni uppajjeyyuṃ…pe… asantepi hārake addhānaṃ maggappaṭipannassa nissaggiyaṃ pācittiyanti yojanā veditabbā. Ākaṅkhamānena bhikkhunā paṭiggahetabbānīti attano santakānaṃyeva tiyojanātikkame āpattiṃ dasseti. Tena anākaṅkhamānena parasantakāni paṭiggahitāni atirekatiyojanaṃ harantassa anāpatti siddhā. Ayamattho ‘‘bhikkhuno uppajjeyyu’’nti iminā, ‘‘acchinnaṃ paṭilabhitvā’’ti iminā ca dīpitova hotīti. Porāṇagaṇṭhipade ca ‘‘aññaṃ bhikkhuṃ harāpento gacchati ce, dvinnaṃ anāpattīti vuttaṃ, tasmā dve bhikkhū tiyojanaparamaṃ patvā aññamaññassa bhaṇḍaṃ parivattetvā ce haranti, anāpattīti siddhaṃ, teneva anāpattivāre ‘‘aññaṃ harāpetī’’ti vuttaṃ. Kiṃ harāpeti? Jānantaṃ ajānantaṃ. Kiñcettha yadi jānantaṃ, ‘‘añño harissatīti ṭhapeti, tena haritepi āpattiyevā’’ti ekaṃsato na vattabbaṃ. Jānantopi hi ekacco haratīti. Tato aṭṭhakathāya virujjhati. Atha ajānantaṃ, ‘‘aññassa yāne vā bhaṇḍe vā ajānantassa pakkhipitvā tiyojanaṃ atikkāmeti, nissaggiyānī’’ti pāḷiyā virujjhati, atha ubhopi ekato ekaṃ bhaṇḍaṃ harāpenti, tampi nissaggiyaṃ siyā. Anissaggiyanti yuttiyā virujjhati ‘‘tiyojanaparamaṃ sahatthā haritabbāni asante hārake’’ti avisesena ca pāḷi vuttā. Hārakopi sacetano acetanoti duvidho. Sacetanopi eḷakalomabhāvaṃ vā ‘‘ahamidaṃ harāmī’’ti vā ‘‘maṃ esa idaṃ harāpetī’’ti vā jānanājānanavasena duvidho hoti. Tattha acetano nāma hārako nadīsoto vā nāvā vā assāmikayānaṃ vā hoti. Sacetano pākaṭova. Tattha ‘‘maṃ esa idaṃ harāpetī’’ti ettakaṃ jānantaṃ manussaṃ vā tiracchānagataṃ vā aññaṃ harāpeti, anāpattīti anugaṇṭhipadanayo. Ayaṃ pāḷiyā, aṭṭhakathāya ca ekaraso vinicchayo, ‘‘asante hārake’’ti kiñcāpi idaṃ avisesato vuttaṃ, ‘‘aññassa yāne vā bhaṇḍe vā ajānantassā’’ti vacanato pana sacetanova hārako tattha adhippetoti paññāyati, so ca eḷakalomabhāvañca ‘‘idaṃ harāmī’’ti ca jānanto nādhippeto. Tena vuttaṃ ‘‘añño harissatīti ṭhapeti, tena haritepi āpattiyevā’’tiādi. Tattha hetukattuno abhāvatova. Pāḷiyañhi ‘‘aññaṃ harāpetī’’ti hetukattuvasena vuttā . Itare dve jānantā idha sambhavanti. ‘‘Ajānantassa pakkhipitvā’’ti pāḷiyaṃ ‘‘esa harāpetī’’ti vā ‘‘idaṃ ṭhānaṃ atikkamāpetī’’ti vā jānantassa yāne vā bhaṇḍe vā pakkhipitvā tiyojanaṃ atikkamāpeti, na nissaggiyā hontīti dīpeti.

‘‘Harāpetī’’ti idaṃ hetukattuvacanataṃ sādheti, tasmā aṭṭhakathāyaṃ ‘‘sāmikassa ajānantassevā’’ti idaṃ ‘‘maṃ esa harāpetī’’ti evaṃ ajānantaṃ sandhāya vuttaṃ. ‘‘Sāreti codeti anubandhāpetī’’ti idaṃ ‘‘maṃ esa idaṃ ṭhānaṃ atikkamāpetī’’ti evaṃ jānantaṃ sandhāya vuttaṃ. Ajānantopi sāraṇādīhi ṭhitaṭṭhānaṃ nātikkamati, na vā anubandhati. Atha sāraṇādīhi anatikkamitvā attano ruciyā atikkamati āpatti eva bhikkhuno hetukattubhāvāsambhavato.


"确实是走在道路上"是指对于走在长路上的人来说,所产生的三种极限是可以被接受的,同样也显示了不走的。走在道路上的人没有舍弃的关系。因此,由于有居住的目的和安静的行走的勇气，被称为"不走"的数量是成立的。在这个意义上,比丘的袈裟可以是…即使没有,被称为走在道路上的舍弃的也是可以理解的。希望得到的比丘应该接受的,显示了超出自己所拥有的极限的过失。因此,由于希望得到的超出他人所拥有的,而形成的过失是成立的。这个意思是"比丘的袈裟应该出现",而"获得后使用"是指在这里被说明的。
在古老的注疏中说，"如果他带走另一个比丘，两个就没有过失"，因此如果两个比丘达到极限,互相交换物品,也没有过失，因此在没有过失的情况下说"让另一个人带走"。他带走什么呢?知道的和不知道的。如果在这里,如果知道的,就说"另一个人会带走",因此带走的也只是过失。知道的确实有一些人会带走。因此与注疏相矛盾。如果是不知道的,就说"不知道的车辆或物品,如果放入,就超出了极限,是舍弃的"，如果两者都一起带走,也是舍弃的。根据推理,不舍弃的说法与"可以接受的极限是没有的"的说法相矛盾。
带走者有知觉和无知觉两种。有知觉的带走者是指知道他带走的东西,或者说"我带走这个"或"他让我带走这个"的知觉。无知觉的带走者是指河流或船只或任何无主的东西。知觉的带走者是显而易见的。在这里说"他让我带走这个"是指知道的和不知道的,带走其他的东西,没有过失。因此这在注疏和经典中是统一的。
在这里说"没有过失的带走者"是指根据因果关系的说法，因此在注疏中说"只针对不知道的人"。同时"引导、指引、使之跟随"是指"让我带走这个地方"是指知道的。即使不知道的,也不超出站立的地方,也不跟随。因此,如果不超出站立的地方,根据自己的喜好超出,也是比丘的过失，因为无法成立因果关系。


Idāni yathāṭhitaṭṭhānato paṭṭhāya vakkhāma, ‘‘asantepi hārake’’ti hārakālābhapaccayāpi sayaṃ haraṇato nissaggiyameva, pageva sati hāraketi ayameko attho. Avadhāraṇatthaṃ api-saddaṃ gahetvā asante eva hārake nissaggiyaṃ, sati pana hārake na tena harāpentassa nissaggiyanti ayaṃ dutiyo attho. ‘‘Saṅghato vā…pe… attano vā dhanenā’’ti iminā kiñcāpi acittakamidaṃ sikkhāpadaṃ, saṅghādito pana attanā ākaṅkhamānena paṭiggahitasseva eḷakalomassa tiyojanātikkame āpatti, na ajānato appaṭiggahitassa cīvarādīsu kutoci laggassa atikkamaneti dīpeti. Anugaṇṭhipade pana ‘‘kambalassa upari nipajjitvā gacchantassa sace ekampi lomaṃ cīvare laggaṃ hoti, āpatti eva kambalato vijaṭitattā’’ti vuttaṃ, taṃ kambalassa paṭiggahitattā attano icchāya paṭiggahitameva hotīti yuttaṃ. Yasmā ‘‘anāpatti katabhaṇḍe’’ti vuttaṃ, tasmā taṃ anekampi katabhaṇḍaṭṭhāniyameva hoti. Tañhi anena paṭiggahitaṃ, na lomaṃ. Atha lomampi aggahitameva hoti, katabhaṇḍaṃ dupparihāriyalomavinibbhogakatabhaṇḍo niyamo. Evaṃ sante akatabhaṇḍe tikapācittiyaṃ, katabhaṇḍe tikadukkaṭañca nayato dassetabbaṃ bhaveyya, aññathā tikassa dassitattā. Saussāhattāti appaṭippassaddhagamanattā. Acittakattā cāti bhikkhuno ussāhānurūpaṃ lomānaṃ tiyojanātikkamanato vināpi payogacittena haraṇacittena āpajjati evāti adhippāyo. Sā anāpatti pāḷiyā na sametīti anto pana payogena tiyojanaparamaṃ atikkamitattā anāpatti. ‘‘Tiyojanaṃ haratī’’ti iminā tiyojanaṃ padasā netukāmopi antotiyojane pade pade dukkaṭaṃ nāpajjatīti dasseti, taṃ yuttaṃ ‘‘tiyojanaṃ vāsādhippāyo gantvā tato paraṃ haratī’ti vacanassatthitāyā’’ti vuttaṃ. Punapi vuttaṃ ‘‘aññaṃ harāpetīti ‘idaṃ harissāmī’ti saussāhameva aññaṃ harāpetīti attho. Itarathā gacchantassa sīse ṭhapesi, tasmiṃ ajānantepi anāpatti siyā’’ti. Sace pana ‘‘agacchante yāne vā’’tiādinā nayena vuttattā haraṇādīhi janitaussāhānaṃ hatthiādīnaṃ ‘idaṃ karissāmā’ti vā ‘harissāmā’ti vā ābhoge janite eva anāpatti, na ajaniteti upatissatthero āhā’’ti ca vuttaṃ. Parivattetvā ṭhapiteti dvinnampi bahi nikkhipitattāti upatissatthero. Bahisīmāya ṭhapitaṃ bhaṇḍikaṃ anto antosīmāyaṃ ṭhapitaṃ bahi karoto anāpattīti keci, na sundaraṃ viya.

575.Paṭilabhitvā haratīti paṭhamatiyojanato paraṃ harati, na dutiyāditoti attho. Katabhaṇḍe uppannokāsābhāvā anāpatti.

Eḷakalomasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Eḷakalomadhovāpanasikkhāpadavaṇṇanā



现在从站立的地方开始说，“即使没有，也要带走”的意思是，由于获得带走的原因，确实是舍弃的，此外还有“有带走”的意思。为了明确，带走的意思是即使没有，也要舍弃，而如果有带走的，那就不算舍弃，这就是第二个意思。“无论是僧团的…或是自己的财富”这句话虽然是一个不具体的戒条，但从僧团的角度来看，自己希望获得的情况下，超出自己所拥有的极限是过失，而不是因为不知道而在袈裟等物品上无意中超出。
在注疏中说，“如果在毛毯上坐下去，若有一根毛在袈裟上，就会因毛毯的脱落而产生过失”，这说明由于毛毯的接受是自己的意愿。因为说“没有过失的物品”，所以它是多次被接受的。因为这是被接受的，而不是毛。若毛也被接受，那就是被接受的物品，难以处理的毛毯的规则。因此，即使在未被接受的情况下，也应当显示出过失，而在被接受的情况下则应显示出轻微的过失，若不然则显示出轻微的过失。
由于没有被接受而产生的过失，指的是不走的原因。由于没有被接受而产生的过失，因此即使在不想走的情况下，超出极限的情况下也不算过失。此处显示“带走”是希望带走的意思，显然“超出极限的物品”是不算过失的，这就是“带走”的意思。
再说“带走其他的”是指“我会带走这个”，显然是希望带走其他的。否则，若是走着的情况下，即使不知道，也可能产生过失。因此，如果在未被接受的情况下，带走其他物品也是过失，这在注疏中也有说明。
“带走”是指因果关系的说法，因此在注疏中说“只针对不知道的人”。同时“引导、指引、使之跟随”是指“让我带走这个地方”是指知道的。即使不知道的,也不超出站立的地方,也不跟随。因此,如果不超出站立的地方,根据自己的喜好超出,也是比丘的过失，因为无法成立因果关系。
Eḷakalomasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Eḷakalomadhovāpanasikkhāpadavaṇṇanā

581. Kiñcāpi purāṇacīvaradhovanasikkhāpade cīvaraṃ ṭhapetvā ‘‘aññaṃ parikkhāraṃ dhovāpetī’’ti (pārā. 507) anāpattivāre vuttaṃ. Imassa pana sikkhāpadassa uppannakālato paṭṭhāya eḷakalomadhovāpanādinā āpattīti eke. Sā vā anāpatti mūlāpattito eva, na imamhāti eke. Eḷakalomānaṃ aparikkhārattā bhaṭṭhaṃ aggahaṇamevāti eke. Imassa antimanayassa atthappakāsanatthaṃ idaṃ pañhākammaṃ – ‘‘dhovāpetī’’ti idaṃ rajāpanavijaṭāpanaggahaṇena nippadesavācipadaṃ, udāhu aggahaṇena sappadesavācipadaṃ. Kiñcettha yadi nippadesavācipadaṃ, sabbattha idameva vattabbaṃ, na itarāni. Atha sappadesavācipadaṃ, ‘‘avuttā dhovati, aparibhuttaṃ dhovāpetī’’ti ettha virodho. ‘‘Avuttā rajati vijaṭeti, nissaggiya’’nti aniṭṭhappasaṅgatoti? Desanāvilāsamattaṃ bhagavato vacanaṃ, katthaci tikapadavacanaṃ, katthaci ekapadavacanaṃ, nippadesapadameva te vadantīti. Sace ‘‘katabhaṇḍaṃ dhovāpetī’’ti ettha paṭivirodho, ‘‘katabhaṇḍaṃ vijaṭāpeti, anāpattī’’ti aniṭṭhappasaṅgato anāpatti evāti ce? Na, akatabhaṇḍassa suddhalomassa vijaṭāpanaṃ ito vā dātabbaṃ. Udakādidhovanavasena piṇḍetvā ṭhitānaṃ vijaṭāpanaṃ labbhatīti ce? Purāṇasanthatassa vijaṭāpane anāpattiyā bhavitabbaṃ, na ca taṃ yuttaṃ ‘‘aparibhuttaṃ dhovāpetī’’ti vacanato. Tena paribhuttaṃ dhovāpeti rajāpeti vijaṭāpeti, nissaggiyamevāti siddhaṃ hoti, tañca paribhuttaṃ nāma katabhaṇḍameva hoti. Na hi sakkā eḷakalomāni paribhuñjituṃ, aññathā ‘‘paribhuttaṃ dhovāpetī’’ti vacanaṃ niratthakaṃ hoti. Na hi ettha ‘‘purāṇāni eḷakalomāni dhovāpeyya vā’’ti vacanaṃ atthi purāṇacīvarasikkhāpade viya. Tattha ādinnakappavasena, idha taṃ likhitaṃ. Lekhadosoti ce? Na, visesahetuno abhāvā, purāṇacīvarasikkhāpade aparibhuttaṃ katabhaṇḍaṃ nāma, ‘‘kambalakojavasanthatādi’’nti vacanato ca. Kiñcāpi iminā saddena ayamattho siddho, ‘‘dhovāpetī’’ti idaṃ pana siyā nippadesaṃ. Siyā sappadesaṃ. Tañhi ‘‘avuttā dhovatī’’tiādīsu nippadesaṃ. ‘‘Katabhaṇḍaṃ dhovāpetī’’ti ettha sappadesaṃ. ‘‘Akatabhaṇḍaṃ dhovāpeti rajāpeti, anāpattī’’ti ‘‘vijaṭāpeti, anāpattī’’ti vacanappamāṇato anāpatti evāti ce? Na, vacanappamāṇato eva āpattīti āpajjanato. ‘‘Aparibhuttaṃ dhovāpetī’’ti vacanameva hi taṃ aparibhuttaṃ santhataṃ vijaṭāpentassa anāpattīti dīpeti ce? Siddhaṃ paribhuttaṃ vijaṭāpentassa āpatti evāti.

Eḷakalomadhovāpanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Rūpiyasikkhāpadavaṇṇanā

583-

虽然在旧袈裟洗涤戒中说"除了袈裟之外,洗涤其他用具"时是无过失的,但从这个戒条产生的时候起,就有过失,比如洗涤羊毛等。有人说这是无过失的,因为是从根本过失中来的,而不是从这个(戒条)来的。有人说,由于羊毛不是用具,所以遗失和不拿取也是无过失的。为了阐明这最后一种观点,提出这个问题 - "洗涤"这个词是指只是清洗和解开,还是包括拿取?如果只是清洗和解开,那么这个就适用于所有情况,而不是其他的。如果包括拿取,那么"未说的洗涤,未使用的洗涤"就矛盾了。"未说的清洗、解开,是需要舍弃的"是不合适的吗?佛陀的话有时是简单的描述,有时是三个词,有时是一个词,他们只说没有指定的词。如果"洗涤已做的物品"与此相矛盾,"洗涤已做的物品,解开,无过失"是不合适的吗?不是,应该从未做的物品的纯羊毛中解开。通过水等洗涤后固定的,可以解开吗?对于旧的被铺的,应该是无过失的解开,但"洗涤未使用的"这句话不合适。因此,洗涤、清洗、解开已使用的,就是需要舍弃的,而这个"已使用的"就是已做的物品。因为不可能使用羊毛,否则"洗涤已使用的"这句话就无意义了。这里没有像在旧袈裟戒中说"应该洗涤旧的羊毛"的话。在那里是根据已获得的方式,这里是写的。是笔误吗?不是,因为没有特殊的原因,在旧袈裟戒中,"未使用的已做的物品"就是像毛毡、被铺等。虽然这个词表达了这个意思,但"洗涤"这个词可能是没有指定的,也可能是有指定的。在"未说的洗涤"等中,是没有指定的。在"洗涤已做的物品"中,是有指定的。"洗涤未做的物品,清洗,无过失"、"解开,无过失"根据词的标准,确实是过失。但是,"洗涤未使用的被铺"这句话,表明对于解开未使用的,是无过失的。因此,洗涤已使用的,确实是过失。
Eḷakalomadhovāpanasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Rūpiyasikkhāpadavaṇṇanā
583

4.Sabbampīti tividhampi. ‘‘Muttā maṇi veḷuriyo saṅkho’tiādi pana kiñcāpi rājasikkhāpade ‘na vaṭṭatī’ti pasaṅgato vuttaṃ, sarūpato pana āpattidassanavasena sakaṭṭhānepi vattumāraddha’’nti vuttaṃ. Kathametaṃ? Muttādīnaṃ sakaṭṭhānaṃ jātaṃ, na hi tāni idha pāḷiyaṃ dissantīti imassa aṭṭhakathāyaṃ vuttāni, rājasikkhāpadassapi aṭṭhakathāyaṃ vuttānīti. Na kevalaṃ hiraññasuvaṇṇameva, aññampi khettavatthādikaṃ ‘‘akappiyaṃ na sampaṭicchitabba’’nti sāmaññena, na sarūpato. Pāḷiyaṃ pana sarūpato ‘‘cīvaracetāpannaṃ nāma hiraññaṃ vā suvaṇṇaṃ vā muttā vā maṇi vā’’ti ettakameva vuttaṃ, tasmā rājasikkhāpadamevassa sakaṭṭhānaṃ. Muttāmaṇiggahaṇena cettha tajjātiyaggahaṇaṃ siddhamevāti nāgato imassa paṭhamameva paññattattā. Yadi evaṃ idha anāgatattā kataraṃ nesaṃ sakaṭṭhānanti? Idameva atthato, no sarūpato.

Kathaṃ? Etāni hi ratanasikkhāpade nissaggiyavatthūni, dukkaṭavatthūni ca ekato ‘‘ratana’’nti āgatāni, ‘‘ratanasammata’’nti kappiyavatthu āgataṃ. Tesu ca dasasu ratanesu rajatajātarūpadvayaṃ idha nissaggiyavatthu, avasesaṃ dukkaṭavatthūti siddhaṃ. Idha ca siddhattā eva ratanasikkhāpadassa anāpattivāre ‘‘ratanasammataṃ vissāsaṃ gaṇhāti, tāvakālikaṃ gaṇhāti, paṃsukūlasaññissā’’ti vuttaṃ, na ratanaṃ vuttaṃ. Sattavidhadhaññadāsidāsakhettādi pana brahmajālādisuttavasena (dī. ni. 

“一切皆是”确实是三种的。“珠子、宝石、珍珠”等等，虽然在王法戒中说“不可行”，但从本质上说是为了显示过失而被认为是可以存在的。那么这是怎么回事呢？珠子等的本质是形成的，确实在此处的经典中并未显现，因此在此注疏中有说明，也在王法戒的注疏中有说明。并不仅仅是黄金和白金，还有其他如田地等的“不可接受”的一般性，不是从本质上说的。而在经典中从本质上说“袈裟的心所拥有的即是黄金、白金、珠子、宝石”等等，仅此而已，因此在王法戒中是可以存在的。通过获取珠子和宝石，这里是指在这里的规定是成立的。因此，如果如此，这里未来的情况又是怎样的呢？从此意义上说，而不是从本质

1.1 ādayo) akappiyanti siddhaṃ, tasmā idha dukkaṭavatthūti siddhaṃ, teneva anuyogavatte ‘‘dhammaṃ jānāti, dhammānulomaṃ, vinayaṃ, vinayānulomaṃ jānātī’’ti (pari. 442) vuttaṃ. Tathā āmakamaṃsampi dukkaṭavatthuṃ āpajjatīti? Na, idha vinaye anuññātattā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, amanussikābādhe āmakamaṃsa’’ntiādinā (mahāva. 264), tasmā na āmakamaṃsaṃ sutte āgatampi dukkaṭavatthu hoti, tathāpi attano paribhogatthāya paṭiggahaṇe dukkaṭamevāti no takkoti ācariyo. ‘‘Idha nikkhipāhī’ti vutte upanikkhittasādiyanameva hotī’’ti vadanti. ‘‘Akappiyavicāraṇā eva na vaṭṭatīti ce? Kappiyañca akappiyañca nissāya ṭhitanti ettha taṃ sayaṃ aparibhogārahaṃ hutvā tadagghanakaṃ kappiyabhaṇḍaṃ paribhogārahaṃ hutvā ṭhitanti attho’’ti likhitaṃ, ‘‘paṃsukūlabhāvena ṭhitattā, guttaṭṭhānācikkhanassa kappiyattā ca kappiyaṃ nissāya ṭhitaṃ. ‘Idaṃ gaṇhā’tiādinā vadantassa akappiyattā akappiyaṃ nissāya ṭhita’’nti ca. Evampi kappiyañca akappiyañcāti ‘‘imasmiṃ okāse ṭhapitaṃ, kiṃ na passasīti chekatare imeva kahāpaṇe’’tiādivacanassa kappiyattā kappiyaṃ nissāya ṭhitaṃ. ‘‘Idaṃ gaṇhā’’ti vutte dubbicāritattā attano akappiyattā tato āgataṃ akappiyaṃ nissāya ṭhitameva hoti. ‘‘Idaṃ gaṇhā’ti vutte tena gahite ‘uggaṇhāpeyya vā’ti vuttavidhiṃ na pāpuṇāti, kevalaṃ dubbicāritattā tasseva taṃ akappiyaṃ hoti, mūlapaṭiggahaṇassa suddhattā parato pattacatukke tatiyapatto viyāti ca evaṃ upatissatthero vadatī’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ. Kiṃ bahunā, visuddhāgamattā kappiyaṃ. Dubbicāraṇāya sati akappiyaṃ nissāya ṭhitaṃ hotīti no takkoti ācariyo. ‘‘Evaṃ saṅghagaṇādīnampi atthāya pariccattepi tena samānagatikattā ṭhapetvā āpattivisesa’’nti vuttaṃ.

Na kiñci kappiyabhaṇḍaṃ cetāpitanti cetāpitañce, upāyābhāvaṃ dasseti. ‘‘Upanikkhepaṃ ṭhapetvāti sace so upāsako ‘atibahuṃ etaṃ hiraññaṃ, idaṃ bhante ajjeva na vināsetabba’nti vatvā sayaṃ upanikkhepadese ṭhapeti, aññena vā ṭhapāpeti, etaṃ upanikkhepaṃ ṭhapetvā tato laddhaṃ udayaṃ paribhuñjanto saṅgho paccaye paribhuñjati nāmā’’ti vuttaṃ.



1.1 一切皆是，确实是无可接受的，因此在这里被认为是轻微过失，因此在相应的教法中说“知道法、顺应法、知道戒律、顺应戒律”。那么，肉类是否也会成为轻微过失呢？不是，这里由于戒律的允许，“我允许你们，比丘，针对非人类的肉类”之类的，因此即使肉类在经典中出现，也不会成为轻微过失，然而对于自己消费的接受则是轻微过失，不能说是无过失的老师。“这里说‘放弃’时，指的是放弃被放置的物品。”有人说：“由于无可接受的思考而不成立吗？”可以说是有可接受的和无可接受的，基于此，意指它自己不应被消费，作为可接受的物品被消费。因此，因被放置而存在的可接受性，也因被保护的地方而具有可接受性。“这可以拿走吗？”等言辞中，因无可接受而存在的可接受性。这样可接受和无可接受的情况也可以说是“在这个地方放置的，难道你看不到这些硬币吗？”等言辞中，因可接受而存在的可接受性。“这可以拿走吗？”因有不当行为而因自身的无可接受性而存在的无可接受性。“这可以拿走吗？”时，因被拿走的规定而不成立，因仅仅是由不当行为而成为无可接受的，因根本接受的纯洁而从外部获得的第三者的接受也如是，因此上座的长老说。
何必多言，因清净而存在的可接受性。因不当行为而存在的无可接受性。即使是为了僧团的利益而被限制，也因其共同性而不应有特殊的过失。
没有任何可接受的物品被接受，若被接受则显示出方法的缺失。“若不放置，则若有信徒说‘这黄金太多了，尊者，这个绝对不能被毁坏’而自行放置在放置的地方，或让他人放置，这样放置后所获得的收入，僧团也会消费。”

585. Ayaṃ kira itthaṃlakkhaṇasampanno ukkaṃsato. Evaṃ aṅgasampannopi aparabhāge lobhavasena vā aññena vā kāraṇena sace nimittaṃ katvā pāteti, āpatti dukkaṭassa. Senāsanampi paribhoge paribhogeti pavese pavese. So hi kāraṇantarena rukkhamūlikassa, abbhokāsikassapi vaṭṭati eva, ṭhānanisajjādivasena nivāsādhippāye sati paribhoge paribhoge paccavekkhitabbaṃ. Bhesajjassa satipaccayatā sabbakālampīti eke. Asannihitassa pacchābhattameva, sannihitassa purebhattampīti no takkoti ācariyo. ‘‘Yāmakālikaṃ sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāya…pe… paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa. Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassā’’ti (pāci. 244) hi vuttaṃ. Dukkaṭañhi vikālabhojanasikkhāpade āgataṃ vikāle āpajjati, no kāle āhārakālattā, sannidhisikkhāpade āgataṃ pana kālepi sannidhijātattā, teneva tattha sattāhakālikayāvajīvikadvayameva vuttanti. ‘‘Sati paccaye’’ti vacanato nāyaṃ viseso labbhatīti ce? Na, aniṭṭhappasaṅgato, vacanāniyamato ca. Sannidhisikkhāpade hi ‘‘anāpatti yāvakālikaṃ yāvakālaṃ nidahitvā bhuñjati. Yāmakālikaṃ yāme nidahitvā bhuñjatī’’ti (pāci. 256) ettha vacanappamāṇato yāmakālikaṃ na purebhatte, na pacchābhatte, na divase, na rattiyaṃ yāmameva nidahitvā bhuñjantassa anāpattīti aniṭṭhappasaṅgo. Tathā tattheva ‘‘yāmakālikaṃ yāmaṃ nidahitvā bhuñjati, sattāhakālikaṃ sattāhaṃ nidahitvā bhuñjatī’’ti ettakameva vuttaṃ, na vuttaṃ ‘‘sati paccaye’’ti, tasmā satipaccaya-vacanaṃ katthaci hoti, katthaci na hotīti vacanāniyamato āpattiyāpi aniyamo siyā. Evaṃ santepi yathāvuttadukkaṭaṃ āpajjati eva. Na anāhārappayojanattā yāmakālikādīnanti ce? Na, sappiādimissabhojanassa paṇītabhojanabhāvappattito. Apica sabbakālikesu yāvakālikaṃ oḷārikaṃ, taṃ āhāratthāya paṭiggaṇhantassa kāle anāpatti, pageva anoḷārikaṃ yāmakālikādiṃ, āhāratthāya eva anuññātattā. Yāvakālike eva anāpattīti ce? Na, anāhāratthāya gaṇhantassa āpattisambhavato itaraṃ āhāratthāya gaṇhantassa viya, tasmā yathāvuttamevettha sanniṭṭhānaṃ pāḷiṃ, yuttiñca anulometīti.

Desanāsuddhīti ettha desanā nāma vinayakammaṃ, tena vuṭṭhānampi desanā eva nāma hotīti. ‘‘Paṭiggaṇhātī’’ti avatvā ‘‘paṭisevatī’’ti vuttattā paṭiggahaṇe pana satiṃ akatvā paribhoge karontassa anāpatti. Khīṇāsavā katakiccattā vibhattadāyādā viya honti, tena tesaṃ sāmiparibhogā honti. Aññathā yāvakālikabhāvaṃ anatikkantattā virujjhati. Iṇaparibhogo na vaṭṭati, bhesajje āpattito, itarasmiṃ ayuttaparibhogato, iṇaṃ viya ananuññātabhuttattā ca. ‘‘Ādito paṭṭhāya hi alajjī nāma natthi, tasmā na koci saṅkitabbo’’ti likhitaṃ. Bhārabhūtā saddhivihārikādayo. Yathādānameva gahitattāti ettha ‘‘attano hatthena ce deti, na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ, ‘‘atirekabhāgaṃ gahetvā punadivase attano atthāya uddhaṭabhāgaṃ tattheva dāpeti, vaṭṭatī’’ti ca. Parivattakaṃ deti, dhammiyañce, vaṭṭati. No adhammiyaṃ. ‘‘Taṃ dhammānuggahena uggaṇhituṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Kena lesenāti ce? ‘‘Alabbhamānāya sāmaggiyā anāpatti sambhoge saṃvāse’’ti (mahāva. 130) iminā upasampadakkhandhakavacanalesena.



这确实是具有特征的。即使是身体具足的，若因贪欲或其他原因而故意丢弃标记，则属于轻微过失。卧具在消费时也应如此，逐步消费。因为这是因其他原因而存在的，适用于树根的、开放的地方，也应当在安置、使用的意图下逐步消费。有人说，药物的注意力是随时的。对于不在身边的，只有在饭后，身边的则在饭前，因此老师说：“那些在特定时间、在特定条件下的食物……等等……是需要接受的，属于轻微过失。”确实，轻微过失是在不当饮食的戒律中提到的，因在不当时而犯，和在时间上饮食的时间不同，而在身边的戒律中则在时间上也因存在而成立，因此在此处提到的特定时间和生活的两种情况。关于“在条件下”的说法，是否不应有特别的情况？不，因不当的关联，以及言辞的限制。在身边的戒律中确实说：“无过失是基于随时的、随时的，聚集后食用。”因此在这里的言辞标准上，特定时间的食物既不在饭前，也不在饭后，无论白天还是晚上，只要在特定时间内食用便没有过失。因此在此处也仅提到“在特定时间内食用”，并未提到“在条件下”，因此“在条件下”的说法在某些情况下存在，在某些情况下不存在，因此在言辞的限制下，过失也可能存在。即使如此，仍然会犯上述的轻微过失。若非为了饮食的目的而提到特定时间等，亦不成立。因为在食物的种类上，因其适合饮食的性质而存在。并且在所有的特定时间中，粗糙的食物，在饮食时无过失，细腻的特定时间等，因饮食的目的而被允许。若仅在特定时间内无过失？不，因饮食的目的而存在的过失的可能性，因此如同饮食的目的而存在的，故在此处的规定是成立的。
关于教法的清净，在这里教法是指戒律的行为，因此即使是站立也被称为教法。“若接受”而不说“若使用”，因此在接受时若不保持注意而消费则无过失。已断恶的因已完成的行为，像是被分配的继承者，因此他们的共同消费是成立的。否则，若未超越特定时间则会相悖。对于不当消费不成立，因药物的过失，其他则因不当的消费而不适当，因如同未被允许的食物。写道：“从一开始就没有懒惰，因此没有人应被怀疑。”重负的僧侣等。正如在给予时所说：“若以自己的手给予，则不成立。”也说：“若超过部分，第二天为了自己的利益而将所取的部分再次给予，则成立。”给予的应是合法的，若是非法的则不成立。“应以法的支持而获得。”若问，如何获得？则以“未获得的共同体的无过失”的说法来说明。

586.Assatiyā dinnanti ettha ‘‘assatiyā dinnaṃ nāma apariccattaṃ hoti, tasmā dussante baddhakahāpaṇādīni satiṃ paṭilabhitvā dāyakā ce puna gaṇhanti, nissaggiyameva desetabbaṃ. Tena akappiyabhaṇḍena te ce dāyakā sappiādīni kiṇitvā saṅghassa denti, tassapi bhikkhuno kappati dāyakānaṃyeva santakattā. Bhikkhunā hi ‘vatthaṃ gaṇhāmī’ti vatthasaññāya eva gahitaṃ, na rūpiyasaññāya. Idañca sikkhāpadaṃ attano atthāya uggahaṇaṃ sandhāya vuttaṃ, na ca tena taṃ attano atthāya paresaṃ vā atthāya gahitaṃ. Atha te dāyakā no ce āgantvā gaṇhanti, dāyake pucchitvā attano atthāya ce pariccattaṃ, saṅghe nissajjitvā āpatti desetabbā. No ce, āpatti eva desetabbā’’ti vuttaṃ, taṃ pubbāparaviruddhaṃ. Āpattidesanāya hi sati rūpiyaṃ paṭiggahitanti siddhaṃ, tasmiṃ siddhe ‘‘tato uppannaṃ tassapi kappatī’’ti idaṃ na yujjatīti. Kappati evāti ce? Na, vatthuṃ anissajjitvā āpatti desetabbāti na yujjati. Acittakattā sikkhāpadassa yujjatīti ce? Na, sabbattha ‘‘rūpiyaṃ paṭiggaṇhātī’’ti vacanato. ‘‘Rūpiyaṃ paṭiggaṇhātī’’ti hi vuttaṃ, aññathā sabbattha ‘‘rūpiya’’nti padaṃ niratthakaṃ hoti vināpi tena tadatthasiddhito. Anena ca vatthaṃ paṭiggahitaṃ, dāyakena ca vatthameva dinnaṃ, vatthagatampi rūpiyaṃ theyyacittena gaṇhanto padavārena kāretabbo. Aṭṭhakathāyañca ‘‘rūpiye arūpiyasaññīti suvaṇṇādīsu kharapattādisaññī’’ti vuttaṃ ‘‘rūpiyaṃ paṭiggaṇhātī’’ti vacanavasena.

‘‘Apica puññakāmā’’tiādi pana vidhānantaradassanatthaṃ vuttaṃ, teneva hi ‘‘imasmiṃ gehe idaṃ laddhanti sallakkhetabba’’nti vuttaṃ. Aññathā sallakkhaṇe vimativasena, vimatiyā ca sati nissaggiyameva ‘‘rūpiye vematiko’’tiādi vacanatoti. Idaṃ vidhānaṃ niratthakameva āpajjati, na ca niratthakaṃ. Kasmā? Dussante baddhakahāpaṇādi assatiyā dinnaṃ vatthasaññāya paṭiggahitañca, tato na rūpiyaṃ dinnañca hoti paṭiggahitañcāti. Ettha āpattidesanākiccaṃ natthi, taṃ pana dāyakānameva paṭidātabbaṃ. Tato uppannaṃ kappiyabhaṇḍañca sabbesaṃ kappatīti imassa vidhānantaradassanatthaṃ ‘‘apica puññakāmā’’tiādīti no takkoti ācariyo.

Rūpiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Rūpiyasaṃvohārasikkhāpadavaṇṇanā



这里的"以无注意而给予"指的是未被放弃的,因此如果在脏污时,被系住的硬币等,若接受注意后,施主再次拿取,则必须舍弃。如果那些施主用黄油等购买了不可接受的物品并给予僧团,对于比丘来说也是可以的,因为是施主的所有物。比丘确实是以衣物的概念而接受的,而不是以金钱的概念。这个戒条是为了自己的学习而说的,并不是为了自己或他人而接受的。如果那些施主没有来拿取,问过施主后若是为自己放弃的,应在僧团中舍弃并忏悔过失。如果不是,也应忏悔过失。这是前后矛盾的。因为在忏悔过失时,金钱被接受是成立的,在此成立的情况下,"从那里产生的,也是可以的"这句话是不合适的。可以说是可以的吗？不,未舍弃物品而忏悔过失是不合适的。因为戒条是无意识的,所以合适吗？不,因为到处都说"接受金钱"。确实说"接受金钱",否则"金钱"这个词在任何地方都是无意义的,即使没有它也能成立其意义。通过这个,衣物被接受,施主也只是给予了衣物,即使是包含在衣物中的金钱,以偷窃的心态拿取,也应以词语来责备。在注疏中也说"对于金钱,认为是非金属"指的是对黄金等认为是粗糙的。
"而且是出于善意"等等是为了显示其后的规定,因此说"在这个房子里获得了这个"。否则,在观察时由于怀疑而"对金钱有怀疑"等说法,因此是需要舍弃的。这个规定并非无意义,也不是无意义的。为什么呢？脏污时系住的硬币是以衣物的概念接受的,因此不是给予金钱,也不是接受金钱。在这里没有忏悔过失的义务,这只是施主应该承担的。从那里产生的可接受的物品对所有人都是可以的,因此老师说"而且是出于善意"等等是为了显示其后的规定。
Rūpiyasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Rūpiyasaṃvohārasikkhāpadavaṇṇanā

587.‘‘Jātarūparajataparivattana’’nti ukkaṭṭhaparicchedena vuttaṃ, tathā ‘‘rūpiyaṃ nāma satthuvaṇṇo kahāpaṇo’’tiādi pāḷivacanañca. ‘‘Arūpiye rūpiyasaññī rūpiyaṃ cetāpetī’’tiādi tikavacanato, ‘‘dukkaṭavatthunā pana nissaggiyavatthuṃ cetāpentassa…pe… nissaggiyaṃ pācittiyaṃ garukassa cetāpitattā’’ti aṭṭhakathāvacanato ca pana anukkaṭṭhaparicchedopettha labbhatīti siddhaṃ. Satthuvaṇṇo ca kahāpaṇo ca tato ye caññe vohāraṃ gacchantīti evamettha samuccayo veditabbo. Imasmiṃ pana sikkhāpade ‘‘nānappakārakaṃ nāma katampi akatampi katākatampī’’ti ettha vibhattānaṃ tiṇṇaṃ rūpiyārūpiyānañca dvinnaṃ vasena pañca tikā vuttā, aṭṭhakathācariyehi tadanulomato eko tiko dassitoti sabbe cha honti.

Etthāha – aññasmiṃ sikkhāpade ekasmiṃ tikacchede dassite satipi sambhave itare na dassīyanti , idheva kasmā dassitoti? ‘‘Nānappakāraka’’nti mātikāyaṃ vuttattā idheva nānappakārabhāvadassanatthanti. Na kayavikkayasikkhāpadepi vattabbappasaṅgatoti ce? Na, idha dassitanayattā. Atha ca rūpiyassa vibhaṅge ‘‘ye vohāraṃ gacchantī’’ti ante vuttattā satthuvaṇṇādayo vaḷañjanupagā evāti siddhaṃ. Tato avaḷañjanupagehi jātarūparajatehi vohārena na nissaggiyanti āpajjati, tasmā taṃ āpajjanatthanti dassentena ‘‘katena kataṃ cetāpetī’’tiādayo tikā vuttāti, evaṃ sante rūpiyavibhaṅge ‘‘ye ca vohāraṃ gacchantī’’ti na vattabbaṃ, tasmiṃ pade avutte avaḷañjanupagāpi saṅgahaṃ gatāva hontīti katādīhi tikattayassa vattabbapayojanaṃ na bhavissatīti ce? Na, kappiyabhaṇḍena kappiyabhaṇḍapaavattanassāpi rūpiyasaṃvohārabhāvappasaṅgato. ‘‘Ye vohāraṃ gacchantī’’ti vacanenapi kamuka kathala kaṃsabhājana sāṭakādiparivattanassapi rūpiyasaṃvohārabhāvappasaṅgo evāti ce? Na, katādivacanena jātarūpādiakappiyavatthūnaññeva adhippetabhāvadīpanato, tasmā ubhayenapi yadetaṃ katākatādibhedaṃ pākatikarūpiyaṃ yañca kahāpaṇamāsakasaṅkhepaṃ, yañca kahāpaṇādivohārūpagaṃ, ubhayampetaṃ idha ca anantarātītasikkhāpade ca rūpiyaṃ nāmāti adhippetatthasiddhi hoti, na taṇḍulādīni, tattha katādivohārāsambhavato. Ettāvatā katāditikattayappayojanaṃ vuttaṃ.


"金银交易"是用最高的标准来说的,同样"金钱是指颜色像师父的硬币"等经典中的话语。从"对于非金属认为是金属而购买金属"等三句话,以及注疏中"但是以不可接受的物品购买可接受的物品时……重大的波罗夷"等话语,可以得出这里也包括了非最高标准的。颜色像师父的硬币和其他进入交易的也应该这样理解。
在这个戒条中,"各种种类,无论做过的、未做过的、已做过未做过的"这里根据被区分的三种金属和两种非金属,由注疏老师阐述了五个三句话,加上这里的,共有六个。
有人说,在其他戒条中,虽然有一个三句话被阐述,但其他的没有被阐述,为什么在这里被阐述呢？因为在概要中提到"各种种类",所以在这里阐述各种种类的目的。难道在买卖戒条中也不应该说吗？不,因为在这里阐述了这种方式。而且在金钱的分类中后面说"进入交易的"，所以颜色像师父等都包括在内。因此,不包括在交易中的金银,通过交易不会产生过失,所以为了显示这一点,"已做过的购买已做过的"等三句话被说明。
这样的话,在金钱的分类中就不应该说"进入交易的"了,如果不说这一点,即使不包括在交易中的,也会被包括进去,那么这三句话的目的就不会存在了。不,因为可接受物品与可接受物品的交易也会被认为是金钱交易。"进入交易的"这句话,也可能意味着像木器、陶器、衣服等的交易也是金钱交易。不,因为"已做过的"等话语是指不可接受的物品。因此,无论是已做过的等区分的普通金钱,还是硬币、铜钱等进入交易的,在这里和前面的戒条中都称为金钱,而不是谷物等,因为在那里不可能有"已做过的"等交易。到此为止,已说明了"已做过的"等三句话的目的。


Idāni sesattikāni vuccati – ettha hi yathāvuttappabhedaṃ nissaggiyavatthu rūpiyaṃ nāma, sesaṃ dukkaṭavatthupi kappiyavatthupi na rūpiyanti arūpiyaṃ nāma hotīti katvā ‘‘arūpiye arūpiyasaññī pañcannaṃ sahadhammikānaṃ anāpattī’’ti idaṃ na ekaṃsikaṃ āpajjati dukkaṭavatthumhi dukkaṭāpajjanato. Idha vacanappamāṇato nissaggiyavatthuto aññaṃ antamaso muttādipi arūpiyameva nāma. Tattha pañcannaṃ sahadhammikānaṃ anāpattīti ce? Na, rājasikkhāpadavirodhato. Tattha hi ‘‘muttā vā maṇi vā’’ti vuttaṃ, tasmā muttādi akappiyaṃ dukkaṭavatthūti ca siddhaṃ nissaggiyavatthūsu abhāvā. Evaṃ sante ‘‘arūpiye arūpiyasaññī pañcannaṃ sahadhammikānaṃ anāpattī’’ti suddhakappiyabhaṇḍaṃ sandhāya vuttaṃ, na sabbaṃ arūpiyaṃ. Tato aññattha pana ‘‘arūpiye rūpiyasaññī’’tiāditikadukkaṭe ca aṭṭhakathāyaṃ dassitatike ca sabbaṃ arūpiyaṃ nāmāti veditabbaṃ, tasmā arūpiyabhāvadīpanatthaṃ dutiyo tiko vutto. Tadatthameva aṭṭhakathāyaṃ dassito eko tiko. Kasmā na pāḷiyaṃ so vuttoti ce? Tattha cetāpitaarūpiye rūpiyachaḍḍanakasammutikiccābhāvato. Tasmiñhi tike vutte kappiyavatthunopi arūpiyachaḍḍanakasammuti dātabbāti āpajjati, tassa vasena rūpiyachaḍḍanakasammuti eva na vattabbāti? Na, rūpiyassapi sammutikiccābhāvappasaṅgato, tasmā rūpiye rūpiyasaññī kappiyavatthuṃ cetāpeti pattacatukke tatiyapattaṃ viya, taṃ saṅghādīnaṃ nissajjitabbaṃ, nissaṭṭhaṃ pana aññesaṃ kappati tatiyapatto viya. Atha sampaṭicchitarūpiyena cetāpitaṃ hoti dutiyapatto viya, taṃ vināpi sammutiyā yo koci bhikkhu chaḍḍeti, vaṭṭati. Tato paraṃ ‘‘sace tattha āgacchati ārāmiko vā’’tiādinā vuttanayeneva paṭipajjitabbaṃ. Tattha ‘‘rūpiye’’ti vā ‘‘arūpiye’’ti vā sabbattha bhummappatte attano santakaṃ, upayogappatte parasantakanti veditabbaṃ. Etthāha – upatissatthero purimasikkhāpadena rūpiyapaṭiggahaṇaṃ vāritaṃ, iminā suddhāgamena kappiyakārakassa hatthe kappiyaṃ nissāya ṭhitena saṃvohāro vāritoti.



接下来说其他的三句话 - 在这里,如前所述的区分,可舍弃的物品称为"金钱",其余的不可接受的物品和可接受的物品称为"非金属"。因此"对于非金属,认为是非金属,对五个同法的人无过失"这句话不是绝对的,因为在不可接受的物品中会产生轻微过失。在这里,根据语义标准,除了可舍弃的物品外,即使是珠子等也称为"非金属"。在那里,对于五个同法的人无过失吗？不,因为与王法戒相矛盾。在那里确实说"珠子或宝石"等,因此珠子等不可接受的物品是不可接受的物品,而不是可舍弃的物品。这样的话,"对于非金属,认为是非金属,对五个同法的人无过失"是指纯粹的可接受物品,而不是所有的非金属。但在其他地方,"对于非金属,认为是金属"等轻微过失的三句话,以及注疏中显示的三句话,都是指所有的非金属。因此,为了表示"非金属"的意思,说了第二个三句话。为了这个目的,在注疏中也显示了一个三句话。为什么在经典中没有说呢？因为在那里,对于被购买的非金属,没有需要认可的义务。如果在那个三句话中说了,即使是可接受的物品,也需要对非金属的认可,这就意味着对金属的认可也不应该说了吗？不,因为金钱也没有认可的义务,因此,对金属认为是金属而购买可接受的物品,就像第三个钵一样,应该在僧团中舍弃,但舍弃后,就像第三个钵一样,其他人可以使用。如果是用已经被接受的金钱购买的,就像第二个钵一样,即使没有认可,任何比丘都可以丢弃。之后应该按照"如果那里来的管理员"等所说的方式处理。在这里,"金钱"或"非金属"无论哪个,如果是主格,就是自己的,如果是宾格,就是他人的。
有人说,上座长老在前一个戒条中禁止接受金钱,而这个纯粹的规定禁止了依靠可接受物品的交易。

589.Nissaggiyavatthunā nissaggiyavatthuṃ…pe… aparāparaparivattane imināti ettha ekasmiṃ eva vatthusmiṃ dvinnaṃ sikkhāpadānaṃ vasena ekato āpatti vuttā, taṃ pana pacchimassa vasena nissajjitabbaṃ. Etena nissaggiyaṃ āpannampi āpajjatīti eke. Parassa rūpiyaggahaṇaṃ parivattananti rūpiye aggahite tassa abhāvato imināva āpatti, na purimena omasavādo viya. Musāvādena musā vadantassāpi hi omasavādeneva āpatti. Nissaggiyavatthunā dukkaṭa…pe… eseva nayoti etassa yuttiṃ dassento ‘‘yo hi aya’’nti āha.

Vaḍḍhiṃ payojentassāti ettha idaṃ gahetvā sati māse, sati saṃvacchare ‘‘ettakaṃ dehī’’ti ce vadati. Rūpiyasaṃvohāro hoti. Vinā kappiyakārakena ‘‘ettakā vuḍḍhi hotu, ettakaṃ gaṇhā’’ti vadato dukkaṭaṃ kayavikkayalakkhaṇābhāvato. ‘‘Mūle mūlasāmikāna’’ntiādi kappiyakaraṇūpāyadassanatthaṃ vuttaṃ, na kevalaṃ nissaṭṭhaṃ aparibhogaṃ hoti, puna evaṃ kate paribhuñjituṃ vaṭṭati. Tassapi paribhoge mūlassa kappiyakaraṇūpāyo ce na hoti, kappiyaṃ ācikkhitabbanti yathā pāḷiyā cettha kappiyakaraṇūpāyo, so ca tatiyapattepi, ‘‘yathā ca attano atthāya gahite evarūpupāyo, tathā saṅghādiatthāya gahitepi eso vā’’ti vuttaṃ. Ime kira paṭhamadutiyapatte yāva gahaṭṭhena parivatteti, tāva na kappiyakaraṇūpāyo, anekapurisayugampi ‘‘akappiyā evā’’ti aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ. Anugaṇṭhipade pana ‘‘saṅghasantakaṃ kappiyabhaṇḍaṃ vikkiṇitvā āgatakahāpaṇānipi paṭiggahaṇaṃ mocetvāva sampaṭicchitabbāni, tasmā kappiyakārako ce imāni tāni kahāpaṇānīti vadati, na vaṭṭatiyeva, paṭikkhipitabbaṃ, na vicāretabbaṃ, vicāreti ce? Sabbesaṃ na kappati. Paṭiggahaṇaṃ mocetvā sampaṭicchitāni ce vicāreti, tasseva na vaṭṭatī’’ti abhikkhaṇaṃ vuttaṃ.

Rūpiyasaṃvohārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Kayavikkayasikkhāpadavaṇṇanā

593.Paṭapilotikānanti paṭapilotikehi. ‘‘Ajjhācarati, āpatti dukkaṭassā’’ti idaṃ purimasikkhāpadepi veditabbaṃ. ‘‘Kayitañca hoti vikkayitañcā’’ti etesaṃ padānaṃ viparītato ‘‘attano bhaṇḍa’’ntiādi vuttaṃ. Kasmā? ‘‘Iminā ima’’nti vacanānurūpato. Saddhādeyyavinipātanaṃ panettha aṭṭhānapadānaṃ vasena veditabbaṃ.

Kayavikkayasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Niṭṭhito kosiyavaggo dutiyo.

3. Pattavaggo

1. Pattasikkhāpadavaṇṇanā

598.Bahūpatte sannicayanti ettha sannicayanti bhāvanapuṃsakaṃ, bahū patte vā gahetvā sannicayaṃ karissantīti attho. ‘‘Aḍḍhaterasapalamāsānaṃ gāhikā’’ti likhitaṃ. Ettha –

‘‘Kuḍuvo catupaleyyo, kuḍuvānaṃ catugguṇaṃ;

Patthaṃ catugguṇo māsā-ti kamāhu catugguṇa’’nti. –

Ādiṃ lokavohāraṃ dassetvāva keci papañcenti.

602.Khādananti khādanīyaṃ sūpādi. ‘‘Byañjanassa mattā nāma odanato catuttho bhāgo’’ti (ma. ni. aṭṭha. 

"以可舍弃的物品换取可舍弃的物品……如此反复交易"这里,在同一个物品上,根据两个戒条说了一个过失,但应该根据后一个戒条来舍弃。有人说,即使已经产生了可舍弃的过失,也会产生。对他人的金钱的接受就是交易,因为没有接受金钱,所以就是这个过失,而不是像欺骗一样的贬低。即使是用欺骗而说谎的,也是因为贬低而产生过失。"以可舍弃的物品获得轻微过失……这就是道理"这里,为了说明其道理,说"因为这个"。
"为了获得利息"这里,若拿着它一个月或一年后说"给我这么多",就是金钱交易。没有可接受的人说"让利息变成这么多,拿这么多",就是轻微过失,因为没有买卖的特征。"以原价的价格"等等是为了显示可接受的方法,不仅是被舍弃而不可消费,再次这样做也可以消费。如果对于原价也没有可接受的方法,应该指出可接受的方法,就像经典中说的可接受的方法,这也适用于第三个钵,说"像自己为了利益而拿取一样,为了僧团等而拿取也是这样"。这些人,直到在家人那里交易时,都没有可接受的方法,注疏中说即使是很多人组成的也是不可接受的。但在附注中说,若用僧团的可接受物品买卖后获得的硬币,即使可接受人说这些是那些,也不可以,应该拒绝,不应该审查,若审查,对所有人都不可以。若审查已经被接受的,对于那个人也不可以。
Rūpiyasaṃvohārasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Kayavikkayasikkhāpadavaṇṇanā
"用布片"指用布片。"犯过失,是轻微过失"这也应该理解为前一个戒条。"被买卖"这些词语相反地说"自己的物品"等等。为什么?因为符合"用这个买那个"的说法。但在这里,应该根据"不适当的地方"的情况来理解对信施的损耗。
Kayavikkayasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
完成了第二个科西亚品。
钵品
钵戒条解说
"积聚许多钵"这里,"积聚"是中性,意思是"将会积聚许多钵"。写道"十三棕榈重"。这里,
"一个杯子是四帕利,杯子的四倍是一帕利,
一帕利是四个月"这样说四倍。
有人根据世俗用语来解释。
"食物"指可食用的汤等。"调味品的量是从饭中取出的四分之一"。

2.387) brahmāyusuttaṭṭhakathāyaṃ vuttattā ālopassa catutthabhāgaṃ byañjanaṃ anurūpanti gahetabbaṃ. ‘‘Bhikkhuniyā pattasannicayassa vāritattā tadanulomato bhikkhūnampi dutiyo vārito’’ti vuttaṃ, taṃ na yuttaṃ, pāḷiyañhi ‘‘sannicayaṃ kareyyāti anadhiṭṭhito avikappito’’ti (pāci. 735) vuttaṃ. So hi kathinakkhandhake (mahāva. 306 ādayo) nicayasannidhi viya ekopi punadivase ‘‘sannicayo’’ti vuccati. Anantarasikkhāpade pana ‘‘dutiyo vāritoti adhiṭṭhānaṃ niyataṃ, tasmā dve patte adhiṭṭhātuṃ na labhati. Sace ekato adhiṭṭhāti, dvepi na adhiṭṭhitā honti. Visuṃ visuṃ adhiṭṭhāti, dutiyo anadhiṭṭhito’’ti vadanti. Vikappetuṃ pana bahūpi labhati. Idāni vattabbaṃ sandhāya ‘‘nāmamatte viseso’’ti vuttaṃ. Tattha nāmanti majjhimo majjhimomako majjhimukkaṭṭhotiādi.

608. ‘‘Pākassa hi ūnattā pattasaṅkhyaṃ na gacchatī’’ti vacanato adhiṭṭhitapattopi kharapākena setattā adhiṭṭhānaṃ vijahatīti ce? Na, adhiṭṭhānavijahanesu navasu anāgatattā, tasmā paṭhamapākānaṃ eva ūnattā pattasaṅkhyaṃ na gacchati, tasmiṃ sati aññaṃ viññāpetuṃ na vaṭṭati. ‘‘Ūnapañcabandhanenā’’ti hi vuttaṃ. Chidde, rājiyā vā hi sati tehi adhiṭṭhānaṃ vijahatīti vijahite nāyaṃ paṭisedho, tasmā paccuddharitvā, vikappetvāpi aññaṃ viññāpetuṃ na labhati.

Evaṃ pattakārako mūlaṃ labhitvāti ettha pacitvā ṭhapitadivasato paṭṭhāya. Dātukāmo hutvāti ettha dinnadivasato, sutadivasato vā paṭṭhāya dasāhaṃ veditabbaṃ. Liṅgaparivattena pana dasāhātikkame pattasāmikassa bhikkhussa, bhikkhuniyā pana rattātikkame nissaggiyaṃ.

Pattasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Ūnapañcabandhanasikkhāpadavaṇṇanā

612-3.Bahū patte viññāpentīti ekamekaṃ viññāpentā bahū bhikkhū bahū patte viññāpenti, bahū vā bhikkhū patte viññāpentīti attho. ‘‘Na, bhikkhave, patto viññāpetabbo, yo viññāpeyya, āpatti dukkaṭassā’’ti idaṃ sikkhāpadaṃ ūnapañcabandhanena samūhataṃ hoti na hotīti? Na hoti tameva gahetvā ‘‘viññāpeti, payoge dukkaṭa’’nti vuttattāti eke. Paṭilābhampi pariyādiyitvā taṃ dukkaṭaṃ vuttaṃ, tasmā taṃ ‘‘paṭilābhena nissaggiyo hotī’’ti iminā samūhataṃ hoti. Aññathā sadukkaṭaṃ nissaggiyaṃ āpajjati anāpattivāravirodho ca. Yā kāci pana akataviññatti ananuññātakāle dukkaṭameva. Bhinnenāti itthambhūtalakkhaṇe, bhedenāti vā attho, hetvatthe karaṇavacanaṃ.

Ūnapañcabandhanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Bhesajjasikkhāpadavaṇṇanā

620. ‘‘Sā ahosi suvaṇṇamālā’’ti vacanato ṭhapetvā sahadhammike aññesaṃ yathāsukhaṃ rūpiyaṃ dātuṃ vaṭṭati uggaṇhāpetuṃ, sabyohārāpebhuñcāti ācariyo, vīmaṃsitabbaṃ iddhimassa iddhivisayattā.



2.387) 根据梵天命经注疏的说法,应该接受调味品相当于饭的四分之一。说"由于比丘尼被禁止积累钵,因此相应地比丘也被禁止第二个"这是不合适的,因为在经典中说"未经指定,未经区分地积累"。这个,就像在袈裟品中(306等)一样,即使一个,第二天也会被称为"积累"。但在下一个戒条中说,"第二个被禁止,因此指定是确定的,所以不能指定两个钵。如果指定一个,两个都没有被指定。分别指定,第二个是未指定的"。但可以区分很多。现在要说的是"仅名称有差别"。其中"名称"指中等、较中等、最高等。
由于"因为烹饪的不足,所以不能计算钵的数量"的说法,即使指定了钵,也因为粗糙的烹饪而放弃了指定,是这样吗？不是,因为在九种放弃指定中没有出现,所以只是前几次烹饪的不足而不能计算钵的数量,在这种情况下不应要求另一个。因为说"缺少五个绑定"。如果有破损或裂痕,就会因此而放弃指定,放弃后这种禁止就不适用,因此应该取回并再次指定,但不能要求另一个。
这样,钵制造者获得本钵后,从烹饪放置的那天开始算。要给予时,从给予的那天或听到的那天起算十天。但对于比丘,因性别的转变,超过十天后,对于比丘尼则在夜晚超过时,是可舍弃的。
Pattasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Ūnapañcabandhanasikkhāpadavaṇṇanā
612-3. "要求许多钵"指一个一个地要求,许多比丘要求许多钵,或许多比丘要求钵。"不,比丘们,不应要求钵,若有要求的,是轻微过失"这个戒条,是否被"缺少五个绑定"所取消？不是,因为说"要求,在行为上是轻微过失"。也说取得后也是那个轻微过失,因此被"取得后是可舍弃的"所取消。否则,连同轻微过失的可舍弃过失也会产生,与无过失的情况相矛盾。但任何未经要求的,在未经允许的时候,都是轻微过失。"破坏"指状态的特征,或者是"通过破坏",因果关系的工具。
Ūnapañcabandhanasikkhāpadavaṇṇanā已完成。
Bhesajjasikkhāpadavaṇṇanā
根据"那是一个金花环"的说法,除了同法外,可以随意给予金钱,要求他人接受,老师说可以消费,应该考虑他的神通力量。

622. ‘‘Yesaṃ maṃsaṃ kappatī’’ti vacanena yesaṃ maṃsaṃ na kappati, tesaṃ sappiādi kiñcāpi na kappati, na pana nissaggiyavatthūti veditabbaṃ. Tathā na paṇītabhojanavatthūti. Uggahitakaṃ katvā nikkhittanti ajjhoharaṇatthaṃ nikkhittaṃ. Itarañhi paṭiggahetvā ajjhoharituṃ vaṭṭati. Ubhayesampīti pacchābhattaṃ paṭiggahitehi, purebhattaṃ paṭiggahitehi ca katānaṃ. ‘‘Maṃsassa akappiyattā’’ti kāraṇapatirūpakaṃ vatvā. Khādiṃsūti ‘‘vikāle kevalaṃ navanītameva khāditukāmena dadhitakkagatāni apanetabbāni, pacitukāmassa sāmaṃpākaṃ na hotīti therassa adhippāyo’’ti vuttaṃ. ‘‘Khayaṃ gamissatī’’ti vacanato khīraṃ pakkhipitvā pakkasappi vikāle kappatīti siddhaṃ. Bhesajjehīti yāvajīvikabhesajjehi. Katatelaṃ purebhattanti apacitvā kataṃ eva. Uṇhodakenāti tāpanabhāvaṃ dīpetīti keci, taṃ na sundaraṃ. Nibbaṭṭitattāti piññākādito. ‘‘Telatthāya paṭiggahita…pe… dukkaṭamevā’’ti vacanato atelatthāya paṭiggahitehi, sattāhātikkantehipi katatelaṃ katadivasato paṭṭhāya sattāhaṃ vaṭṭatīti chāyā dissati, karamandaṃ rukkhasāroti keci.



根据"他们的肉可以接受"的说法,对于他们的肉不可接受的,虽然黄油等也不可接受,但不是可舍弃的物品。同样,也不是上等的食物。拿起放下是为了食用。因为拿起后可以食用。对于两者,即在饭后拿取的和在饭前拿取的。说"因为肉不可接受"是合理的理由。"他们吃了"指"对于只想吃生酥油的人,酪和酪汁应该去除,对于想煮的人,自己煮不成熟"是长老的意思。根据"它将会消失"的说法,可以确定,加入牛奶后在不当时间也可以接受。"用药物"指终生药物。"在饭前制作的油"是未煮过的。有人说"用热水"表示加热的状态,这不太好。"从糊状等中取出"。根据"为了油而拿取……轻微过失"的说法,对于非油的目的而拿取的,即使超过七天制作的油,从制作的那天起七天也可以。有人说是树皮的质地。

623. Avasakasaṭe yasmā khīrādīni pakkhipitvā telaṃ pacanti, tasmā kasaṭaṃ na vaṭṭati, telameva vaṭṭati, tena vuttaṃ ‘‘pakkatelakasaṭe viya kukkuccāyatī’’ti. Vasāya saddhiṃ pakkattā na vaṭṭatīti ce? Vadatha, bhante, navanīte dadhiguḷikātiādisambandho. Madhumhi cattāro kālikā yathāsambhavaṃ yojetabbā, ucchumhi ca, kathaṃ? Samakkhikaṃ seḷakaṃ madhu yāvakālikaṃ. Anelakaṃ udakasambhinnaṃ yāmakālikaṃ, asambhinnaṃ sattāhakālikaṃ, madhusiṭṭhaṃ parisuddhaṃ yāvajīvikaṃ. Tathā ucchu vā raso vā sakasaṭo yāvakāliko, nikkasaṭo udakasambhinno yāmakāliko, asambhinno sattāhakāliko, sukkhakasaṭaṃ yāvajīvikanti veditabbaṃ. Kasmā? Udakasambhedavisesato.

Kiṃ vuttaṃ hoti? Catūsu kālikesu pubbaṃ pubbaṃ garukaṃ, aparaṃ aparaṃ lahukaṃ. Tesu cāyaṃ udakasambhedo garukaṃ lahukaṃ karoti, lahukañca garukaṃ. Ambarasādīni hi yāvakālikattā garukāni, udakasambhedo pana tāni ambapānādisamaññaṃ datvā lahukāni yāmakālikāni karoti. ‘‘Phāṇitaṃ nāma ucchumhā nibbattanti ucchurasaṃ upādāyā’’ti aṭṭhakathāvacanato ucchuraso sattāhakālikoti siddhaṃ. Tattha ‘‘udakasambhedo taṃ yāmakālikaṃ karotī’’tiādiṃ bahuṃ vatvā yojitā.

Apicettha ucchuraso ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ucchurasa’’nti (mahāva. 300) anuññātattā guḷodakaṃ viya ucchurasasāmaññato udakena asambhinnopi agilānassa vaṭṭati, tenevāha aṭṭhakathāyaṃ ‘‘ucchuraso nikasaṭo pacchābhattaṃ vaṭṭatī’’ti (mahā. aṭṭha. 300). Ayaṃ sabbo no takkoti ācariyo. Keci panāhu ‘‘phāṇitaṃ nāma ucchumhā nibbatta’nti vacanato, ‘ucchurasaṃ upādāyā’ti aṭṭhakathāvacanato ca ucchuraso phāṇitameva, tasmā guḷe viya paṭipajjitabba’’nti. Keci ‘‘vuttanayena sattāhakālikova samāno ‘anujānāmi, bhikkhave, ucchurasa’nti visuṃ anuññātattā asambhinnopi agilānassa vaṭṭatī’’ti vadanti. Keci ‘‘vuttanayena visuṃ anuññātattā eva sambhinno vā asambhinno vā yāmakālikova, guḷodakaṃ pana sattāhakālikamevā’’ti vadanti. Keci ‘‘guḷodakaṃ viya so duvidhopi sattāhakālikoyevā’’ti vadanti.


"由于在牛奶等中放入油进行烹饪,因此不适合使用牛奶,适合使用油,"因此说"像放油的牛奶一样是可疑的"。如果说"与油一起放入不适合"呢？请说,尊者,与新酥油、酪球等相关的。蜂蜜中应根据情况配合四种黑色物质,在甘蔗中又如何？应当是"适量的蜂蜜"。不混合的水分是适量的,混合的则是七天的,而是未混合的是终生的,蜂蜜的沉淀是纯净的,是终生的。同样,甘蔗或汁液是适量的,不混合的水分是适量的,未混合的是七天的,干甘蔗是终生的,应当如此理解。为什么？是由于水的分离。
这是什么意思？在四种适量的物质中,前面是重的,后面是轻的。在这些中,这个水的分离使得重的变轻,轻的也变重。因为如阿姆巴拉等物质因其适量而重,而水的分离则使得这些物质像阿姆巴拉的饮品一样变轻。根据"可食用的甘蔗是由甘蔗汁产生的"的注疏,甘蔗汁是七天的,这就成立了。在这里,说"水的分离使得它成为适量的"等,有许多的解释。
此外,在这里甘蔗汁"我允许你们,比丘们,饮用甘蔗汁"（大论 300）由于被允许,因此类似于酪汁的甘蔗汁即使未混合也适合于未病的,因此在注疏中说"甘蔗汁在饭后适合"（大论注释 300）。这位老师说"这一切都没有例外"。有人说"可食用的甘蔗是由甘蔗汁产生的"的说法,根据"以甘蔗汁为基础"的注疏,甘蔗汁是可食用的,因此应当像酪汁一样去行事。有人说"按照所说的,七天的甘蔗汁是相同的,‘我允许你们,比丘们,饮用甘蔗汁’因此因为被允许即使未混合也适合于未病的"。有人说"按照所说的,因为被允许即使是混合的或未混合的都是七天的,而酪汁则是七天的"。有人说"像酪汁一样,它是双重的,但也是七天的"。


Tatthāyaṃ paṭhamācariyavāde vicāraṇā – phāṇitānumatiyāyeva ucchurasānumatiyā siddhito visuṃ ‘‘ucchurasa’’nti uddharitvā anumati niratthikāti āpajjati, tathā ‘‘ucchuraso nikasaṭo pacchābhattaṃ vaṭṭatī’’ti aṭṭhakathāpi niratthikā. ‘‘Sattāhaṃ vaṭṭatī’’ti vattabbaṃ siyāti, na ca tathā sakkā vattuṃ. Pacchābhattaṃ vaṭṭanakarasādhikārattāti ce? Na, tasmiṃ adhikāre sattāhakālikassa avattabbappasaṅgato. Kālabhedaṃ anapekkhitvā rasādhikāre otiṇṇattā vuttoti ce? Na sakkā ‘‘nikasaṭo sattāhaṃ vaṭṭatī’’ti vattuṃ. Pacchābhattaṃ vaṭṭanakarasādhikārattā na vattabbanti ce? Na, evañhi vutte tadaññaraso viya ayampi pacchābhattameva vaṭṭati, na tato paranti āpajjati. Tato paraṃ aparibhogattā ‘‘pacchābhattaṃ vaṭṭatī’’ti vuttanti ce? Na, yāvakālikabhāvappasaṅgato. Na so pasaṅgo ābhidosikassāpi ucchurasassa pākena phāṇitādibhāvappasaṅgato. Ayameva tatiyacatutthācariyavādesu vicāraṇā. Dutiyavāde vicāraṇā vuttā, vimaddo panettha bhesajjakkhandhake (mahāva. 300) āvi bhavissati. Phāṇitaṃ nāma ucchumhā nibbattanti madhukatālanāḷikeraphāṇitādito ukkaṭavatthuto nissaggiyavatthuphāṇitassa visesavacanaṃ, tenetaṃ paññāyati ‘‘nissaggiyavatthubhūtaṃ idha phāṇitaṃ nāma ucchumhā nibbattameva, na madhukādito nibbatta’’nti. Ettāvatā yaṃkiñci ucchumhā nibbattaṃ , na taṃ sabbaṃ phāṇitameva nāmāti sādhitaṃ hoti. Teneva khandhake phāṇitaṃ paṭhamaṃ anujānitvāva pacchā ucchuraso anuññāto, tathā tattheva guḷaṃ, guḷodakañca.

Ucchurasaṃupādāya apakkā vātiādimhi pana yesaṃ laddhi ‘‘ucchuraso yāmakāliko’’ti. ‘‘Te apakkā vāti sāmaṃ bhikkhunā apakkā vā. Avatthukapakkā vāti vinā vatthunā pakkā vā’’ti atthaṃ vaṇṇayanti, taṃ na yuttaṃ ‘‘ucchurasaṃ upādāyā’’ti imassa vacanassa payojanābhāvappasaṅgato, bhikkhuno pacanādhikārābhāvā. Sāmapāko idhādhippetoti ce? Sāmaṃ apakkassa ucchurasassa tesaṃ attanomatiyā phāṇitabhāvasiddhito ca parato ‘‘purebhattaṃ paṭiggahitena aparissāvitaucchurasena kataphāṇita’’ntiādinayadassanato ca taṃ ayuttaṃ, tattha ‘‘aparissāvitaucchurasena sayaṃkataṃ nirāmisameva vaṭṭatī’’ti vacanaṃ yaṃ tattha kasaṭaṃ sāmapākaṃ na janeti, savatthukapaṭiggahitakataṃyeva taṃ karotīti dīpeti, tasmā paṭiggahetuṃ na vaṭṭati vikāleti porāṇā. ‘‘Koṭṭitaucchuphāṇitaṃ ‘rajanapākaṃ viya oḷārikaṃ savatthukapakkaṃ nāma hotī’ti saññāya purebhattameva vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Mahāaṭṭhakathācariyā ‘‘evaṃ phāṇitaggahaṇaṃ amadhuraṃ, tasmā pacchābhattaṃ na vaṭṭatī’’ti vadiṃsu. Kiṃ madhuratāya, amadhuratāya vāti? Atthameva dassetuṃ mahāpaccariyaṃ tathā vuttanti upatissatthero āha kira. Taṃ yuttanti ucchuto nibbattattā vuttaṃ, tenevāha ‘‘khaṇḍasakkharaṃ pana…pe… vaṭṭatī’’ti. ‘‘Taṃ khīraghaṭe pakkhipitvā pacantī’’ti likhitaṃ. Jallikā nāma pheṇādi.

Bhesajjodisaṃ vadantena itare atthuddhāravasena vuttā. ‘‘Āhāratthaṃ pharituṃ samatthānī’’ti khandhake (mahāva. 260) ‘‘yaṃ bhesajjañceva assa bhesajjasammatañca lokassa, āhāratthañca phareyyā’’ti vuttattā vuttaṃ. Ettha vicāraṇā bhesajjakkhandhake āvi bhavissati.



Tatthāyaṃ paṭhamācariyavāde vicāraṇā – phāṇitānumatiyāyeva ucchurasānumatiyā siddhito visuṃ ‘‘ucchurasa’’nti uddharitvā anumati niratthikāti āpajjati, tathā ‘‘ucchuraso nikasaṭo pacchābhattaṃ vaṭṭatī’’ti aṭṭhakathāpi niratthikā。 ‘‘Sattāhaṃ vaṭṭatī’’ti vattabbaṃ siyāti，na ca tathā sakkā vattuṃ。Pacchābhattaṃ vaṭṭanakarasādhikārattāti ce？Na，tasmiṃ adhikāre sattāhakālikassa avattabbappasaṅgato。Kālabhedaṃ anapekkhitvā rasādhikāre otiṇṇattā vuttoti ce？Na sakkā ‘‘nikasaṭo sattāhaṃ vaṭṭatī’’ti vattuṃ。Pacchābhattaṃ vaṭṭanakarasādhikārattā na vattabbanti ce？Na，evañhi vutte tadaññaraso viya ayampi pacchābhattameva vaṭṭati，na tato paranti āpajjati。Tato paraṃ aparibhogattā ‘‘pacchābhattaṃ vaṭṭatī’’ti vuttanti ce？Na，yāvakālikabhāvappasaṅgato。Na so pasaṅgo ābhidosikassāpi ucchurasassa pākena phāṇitādibhāvappasaṅgato。Ayameva tatiyacatutthācariyavādesu vicāraṇā。Dutiyavāde vicāraṇā vuttā，vimaddo panettha bhesajjakkhandhake (mahāva. 300) āvi bhavissati。Phāṇitaṃ nāma ucchumhā nibbattanti madhukatālanāḷikeraphāṇitādito ukkaṭavatthuto nissaggiyavatthuphāṇitassa visesavacanaṃ，tenetaṃ paññāyati ‘‘nissaggiyavatthubhūtaṃ idha phāṇitaṃ nāma ucchumhā nibbattameva，na madhukādito nibbatta’’nti。Ettāvatā yaṃkiñci ucchumhā nibbattaṃ，na taṃ sabbaṃ phāṇitameva nāmāti sādhitaṃ hoti。Teneva khandhake phāṇitaṃ paṭhamaṃ anujānitvāva pacchā ucchuraso anuññāto，tathā tattheva guḷaṃ，guḷodakañca。
Ucchurasaṃupādāya apakkā vātiādimhi pana yesaṃ laddhi ‘‘ucchuraso yāmakāliko’’ti。‘‘Te apakkā vāti sāmaṃ bhikkhunā apakkā vā。Avatthukapakkā vāti vinā vatthunā pakkā vā’’ti atthaṃ vaṇṇayanti，taṃ na yuttaṃ ‘‘ucchurasaṃ upādāyā’’ti imassa vacanassa payojanābhāvappasaṅgato，bhikkhuno pacanādhikārābhāvā。Sāmapāko idhādhippetoti ce？Sāmaṃ apakkassa ucchurasassa tesaṃ attanomatiyā phāṇitabhāvasiddhito ca parato ‘‘purebhattaṃ paṭiggahitena aparissāvitaucchurasena kataphāṇita’’ntiādinayadassanato ca taṃ ayuttaṃ，tattha ‘‘aparissāvitaucchurasena sayaṃkataṃ nirāmisameva vaṭṭatī’’ti vacanaṃ yaṃ tattha kasaṭaṃ sāmapākaṃ na janeti，savatthukapaṭiggahitakataṃyeva taṃ karotīti dīpeti，tasmā paṭiggahetuṃ na vaṭṭati vikāleti porāṇā。‘‘Koṭṭitaucchuphāṇitaṃ ‘rajanapākaṃ viya oḷārikaṃ savatthukapakkaṃ nāma hotī’ti saññāya purebhattameva vaṭṭatī’’ti vuttaṃ。Mahāaṭṭhakathācariyā ‘‘evaṃ phāṇitaggahaṇaṃ amadhuraṃ，tasmā pacchābhattaṃ na vaṭṭatī’’ti vadiṃsu。Kiṃ madhuratāya，amadhuratāya vāti？Atthameva dassetuṃ mahāpaccariyaṃ tathā vuttanti upatissatthero āha kira。Taṃ yuttanti ucchuto nibbattattā vuttaṃ，tenevāha ‘‘khaṇḍasakkharaṃ pana…pe… vaṭṭatī’’ti。‘‘Taṃ khīraghaṭe pakkhipitvā pacantī’’ti likhitaṃ。Jallikā nāma pheṇādi。
Bhesajjodisaṃ vadantena itare atthuddhāravasena vuttā。‘‘Āhāratthaṃ pharituṃ samatthānī’’ti khandhake (mahāva. 260) ‘‘yaṃ bhesajjañceva assa bhesajjasammatañca lokassa，āhāratthañca phareyyā’’ti vuttattā vuttaṃ。Ettha vicāraṇā bhesajjakkhandhake āvi bhavissati。

624.Dvāravātapānakavāṭānīti dvārassa ca vātapānānañca kavāṭāni. Kasāvapakkhepamattena hi tāni attano sabhāvaṃ pariccajitāni honti, tasmā ‘‘makkhetabbānī’’ti vuttaṃ. ‘‘Kasāvo nāma kanakalambādīnipī’’ti vadanti. Adhiṭṭhetīti ‘‘idāni ajjhoharaṇīyaṃ na bhavissati, bāhiraparibhogo bhavissatī’’ti cittaṃ uppādeti. Idha ‘‘vikappetī’’ti padaṃ natthi. Adhiṭṭhānampi mukhāruḷhiyā vuttaṃ ‘‘imaṃ navanītaṃ adhiṭṭhāmī’’ti avattabbato.



"门窗的扇子"指门和窗户的扇子。因为只要用一点灰尘就会失去它们本来的性质,因此说"应该擦拭"。有人说"灰尘包括芝麻等"。"指定"指"现在不会被食用,而是外部使用"生起心念。这里没有"区分"这个词。"指定"也是由于口头说"我指定这个黄油"而说的。
provided by EasyChat

625.Paribhuñjituṃpana na vaṭṭatīti vissāsābhāvaṃ sandhāya vuttaṃ. Sace savissāso, vaṭṭatīti ‘‘paribhuñja tva’’nti ettāvatā vissajjitaṃ hoti, tasmā ubhinnaṃ anāpattīti sambandho. Sace na vissajjitaṃ, āpatti hotīti siddhaṃ. Tasmā ubhinnaṃ santakaṃ cīvaraṃ aññatarena sammukhībhūtena adhiṭṭhātabbaṃ. No ce adhiṭṭhāti, nissaggiyaṃ hotītipi yujjati. Kākanikamattañce mūlaṃ adinnaṃ, ‘‘na adhiṭṭhānupagaṃ…pe… sakabhāvaṃ na upetī’’ti iminā etaṃ sadisaṃ na hoti, ābhidhammikagaṇānaṃ dinnaṃ viya ca na hoti. Kasmā? Ābhidhammikā hi anupasampannāpi honti, pacchā ābhidhammikabhūtānampi taṃ sādhāraṇaṃ hotīti. Ettha dvepi upasampannā eva, dvinnampi tattha yathākāmakaraṇīyatā atthi mamattañca, na evaṃ tadaññesaṃ sādhāraṇaṃ, na ca dve tayo bhikkhū ‘‘ekato vassissāmā’’ti karonti, rakkhati tāva. ‘‘Avibhattattā anāpattī’’ti iminā ca idaṃ sadisaṃ, yena mūlena paṭiggahitaṃ, tassa sace itaro deti, so vā taṃ itarassa deti, sati paṭiggahaṇe sattāhātikkame nissaggiyattā, tasmā taṃ cīvaraṃ dvīsu sammukhībhūtena ekena adhiṭṭhātabbaṃ. Kiñcāpi ettha payogo na dissati samānaparikkhārānaṃ dvinnaṃ adhiṭṭhānapayogābhāvato, tathāpi samānasabbabhaṇḍakānaṃ dvinnaṃ telādi yena paṭiggahitaṃ, tassa kālātikkame āpattisambhavato, anadhiṭṭhāne dullabhavisesahetuttā ca ‘‘adhiṭṭhātabba’’nti vuttaṃ. Taṃ ayuttaṃ pattacīvarasattāhakālikānaṃ asadisavidhānattā. Ettha pattacīvarañhi attano santakabhāvaṃ upagatameva anadhiṭṭhahantassa kālātikkame āpatti, sattāhakālikaṃ pana parasantakasādhāraṇampi paṭiggahitaṃ paṭiggāhakassa kālātikkame āpattikaraṃ. Paṭiggahaṇañcettha pamāṇaṃ, na tattha sakasantakatā, sattāhakālikañca nissaggiyaṃ, sabbesampi anajjhoharaṇīyaṃ. Pattacīvaraṃ aññassa paribhuñjato anāpatti. Idañca kālātikkantampi nissajjitvā pacchā laddhaṃ kappati. Pattacīvaraṃ pana taṃ tassa vinayakammanti kappatīti. Avibhattassapi imassa dānaṃ ruhati, na pattacīvarassa. Vuttañhetaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘dvinnaṃ santakaṃ hoti…pe… sacepi avibhajitvā saddhivihārikādīnaṃ denti, adinnameva hotī’’ti. Yassa dānameva na ruhati, tassa kuto adhiṭṭhānaṃ. Eko ce pattacīvaraṃ dasame divase itarassa deti. Tato paṭṭhāya so dasa divase pariharituṃ labhati , na tathā sattāhakālikanti sabbathā upaparikkhiyamānaṃ sarikkhaṃ nakkhamatīti na taṃ sārato daṭṭhabbanti ācariyassa takko. ‘‘Vinayakammavasena pana anissajjitvā sahasā virujjhitvā kassaci pariccattampi puna paṭilabhitvā paribhuñjituṃ na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ, sace desantaritaṃ, samuddantaritaṃ vā cīvaraṃ nissaggiyaṃ jātaṃ, taṃ idha ṭhitena bhikkhunā ekassa vantena cittena cattaṃ katvā anapekkhitvā āpattiṃ desetvā tassa vissāsena puna gahetvā adhiṭṭhātabbaṃ, ‘‘pattādīsu ca ayameva nayo’’ti ca vuttaṃ, ‘‘tālanāḷikeraphāṇitampi sattāhakālikaṃ evā’’ti ca. ‘‘Dvinnaṃ santakaṃ ekena paṭiggahitaṃ sattāhakālikaṃ sattāhātikkame āpattiṃ na karoti , paribhuñjituṃ pana dvinnampi na vaṭṭatī’’ti ca ‘‘parasantakaṃ paṭiggahetvā ṭhapitepi eseva nayo’’ti ca keci vadanti. Dukkaṭavatthubhūtaṃ sappiādi nissajjitabbaṃ puna paribhuñjituṃ vaṭṭatīti vidhānaṃ na dissatīti.


"但不可以享用"是指缺乏信任而说的。如果有信任,就可以说"你享用吧"而被允许,因此两者都无过失。如果没有被允许,就会有过失,这是确定的。因此,两人共有的衣服应该被其中一个当面指定。如果不指定,也可能是可舍弃的。如果只有一点点的本钱没有给予,根据"不构成指定……不符合本性"这句话,这就不是这样,也不像给予阿毗达摩学者的一样。为什么?因为阿毗达摩学者即使未受具足戒也是如此,后来成为阿毗达摩学者的人也是共同的。在这里,两人都是受具足戒的,两人都有那样的自由和我执,而不像其他人的共同,也不是两三个比丘"我们将一起住"这样做,这仍然是可以的。"由于未分割而无过失"也是这样,无论是谁拿取的本钱,或者他给另一个,在拿取后超过七天,由于是可舍弃的,因此那件衣服应该被两人当面指定一人。虽然这里没有看到实际的做法,因为两人指定同样物品的做法,但是由于同样的所有物品在超过期限时会产生过失,以及未指定会缺乏特殊的理由,所以说"应该指定"。这是不合适的,因为钵和衣服的七天规定是不同的。在这里,钵和衣服已经成为自己的,即使未指定,在超过期限时也会有过失,而七天的是他人的共同的,即使拿取也会在拿取者超过期限时产生过失。这里拿取是标准,而不是自己的所有权,七天的是可舍弃的,对所有人都不可食用。别人享用自己的钵和衣服是无过失的。即使超过期限,舍弃后再得到也可以。但是钵和衣服是根据戒律而得到的,所以可以享用。即使未分割,也可以给予同伴等,但不是钵和衣服。因为在注疏中说"是两人的所有物……即使未分割地给予同伴等,也是未给予"。如果连给予都不被允许,哪里来的指定呢?如果一个人在第十天给另一个人钵和衣服。从那时起,他可以保管十天,而不是七天,这样从各方面考虑都是不合适的,所以不应该从本质上看。"但根据戒律行动,未舍弃就急于违背,即使被某人抛弃后再次得到,也不可以享用"这是说,如果衣服在异地或海外成为可舍弃的,那个比丘应该以放弃的心态给予,不需要顾虑,承认过失后,凭借他的信任再次拿取并指定。"钵等也是同样的方法","椰子糖也是七天的"。"两人共有的,被其中一人拿取的七天的,在超过七天时不会产生过失,但两人都不可以享用"。"即使拿取他人的并保管,也是同样的方法"。但没有看到关于可舍弃物品如黄油等再次享用的规定。


Bhesajjasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā



Bhesajjasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā。
Vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā
provided by EasyChat

627. ‘‘Ekameva katvā’’ti vacanena vassikasāṭikalakkhaṇena ñātakānampi satuppādaṃ karontena ekameva gahetabbanti dhammasiritthero. Catubbidhaṃ khettanti ettha kiñcāpi tividhaṃ dissati, taṃ pana evaṃ gahetabbaṃ, yasmiṃ khette pariyesituṃ labhati, taṃ pariyesanakhettaṃ nāma, ‘‘evaṃ karaṇanivāsanādhiṭṭhānakhettānipī’’ti vuttaṃ. Ettha pacchimena purimaggāho veditabbo, na purimena pacchimaggāho, yathālābhanti ācariyo. Tassattho – adhiṭṭhānakhettena pacchimena purimānaṃ tiṇṇaṃ gāho hoti, tathā nivāsanakhettena dvinnaṃ purimānaṃ. Karaṇakhettena pana ekasseva purimassa gāho hotīti. Ettha pana kiñcāpi karaṇakhettanivāsanakhettānaṃ kālato nānattaṃ natthi, kiriyato pana ‘‘aṭṭhiṃ katvā nivāsetabba’’nti pāḷivacanato, tasmā dvidhā katvā vuttaṃ aññatarābhāvena, tadatthasiddhito ca, kathaṃ panettha nānattaṃ natthīti paññāyatīti ce? Pāḷito, ‘‘aḍḍhamāso seso gimhānanti katvā nivāsetabba’’nti hi pāḷi, tathā mātikāṭṭhakathāto (kaṅkhā. aṭṭha. vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā) ca.

Tathāha ‘‘pacchimo aḍḍhamāso karaṇanivāsanakhettampī’’ti, iminā nayena tividhameva khettantipi siddhaṃ. Samantapāsādikāyaṃ pana katthaci potthake ‘‘jeṭṭhamūlapuṇṇamāsiyā pacchimapāṭipadadivasato paṭṭhāya yāva kāḷapakkhuposatho, ayameko addhamāso pariyesanakhettañceva karaṇakhettañca. Etasmiñhi antare vassikasāṭikaṃ aladdhaṃ pariyesituṃ, laddhaṃ kātuñca vaṭṭati, nivāsetuṃ, adhiṭṭhātuñca na vaṭṭatī’’ti pāṭho dissati, so apāṭho yathāvuttapāḷimātikāṭṭhakathāvirodhato, tasmā tattha ‘‘aladdhaṃ pariyesituṃ vaṭṭati, kātuṃ, nivāsetuṃ, adhiṭṭhātuñca na vaṭṭatī’’ti pāṭho veditabbo. Evaṃ tāva pacchimena purimaggāhasiddhi veditabbā, na purimena karaṇakhettādīnaṃ gāho sambhavati. ‘‘Māso seso gimhānanti vassikasāṭikacīvaraṃ pariyesitabba’’nti ettakameva hi vuttaṃ, na, aṭṭhakathāyaṃ ‘‘ayameko addhamāso pariyesanakhettañceva karaṇakhettañcā’’ti vuttattāti ce? Na, tassa lekhanadosattā , tathā sādhitaṃ. Karaṇakhettena pana nivāsanakhettaggāho atthi kālanānattābhāvato, teneva pubbe yathālābhaggahaṇaṃ kataṃ, tathā ca sādhitameva, na bhedo panatthi, payojanaṃ vuttameva. Nivāsanakkhettena adhiṭṭhānakkhettaggāho natthi eva, na hi purimena pacchimaggāho veditabbo. Na pāḷivirodhatoti ce? Na, tadatthājānanato. ‘‘Māso seso gimhānanti addhamāso seso gimhāna’’nti ettha iti-saddassa hi ito paṭṭhāyāti attho. Parato āpattikhettadassanato itarassa anāpattikhettabhāvo dassitova hoti. Dinnapubbatopi ñātakapavāritaṭṭhānato nipphādentassa nissaggiyaṃ piṭṭhisamayattā, pakatiyā vassikasāṭikadāyakā nāma saṅghassa vā puggalassa vā apavāretvā anusaṃvaccharaṃ dentā, tattha satuppādova vaṭṭati. Vattabhede dukkaṭanti tadaññesu.


法护长老说,根据"只取一件"的说法,即使是知识者也只能取一件符合"雨衣"特征的。这里提到的"四种田地"中,虽然看起来有三种,但应该这样理解:可以寻求的田地叫做"寻求田地",说的是"这样做、居住、指定的田地"。在这里,应该理解后面的包括前面的,而不是前面包括后面,如老师所说。其中的意思是:以指定田地来包括前面三种,以居住田地来包括前两种。但以做田地只包括一种前面的。虽然在这里,做田地和居住田地在时间上没有差异,但根据经文"应该系着骨头穿"的说法,因此分成两种是由于缺一种,以及达到了目的。但为什么这里没有差异呢?因为经文说"半个月,剩下的夏季",同样在注疏中也说。
如此说"后半个月是做和居住田地",这样三种田地也就成立了。但在《善见论》的某些版本中,有"从六月满月日开始,直到黑月布萨日,这就是一个半月,是寻求田地和做田地。在这期间,如果没有得到雨衣,可以做,但不可以穿戴和指定"这样的读法,这与上述的经文和注疏相矛盾,因此应该理解为"如果没有得到,可以寻求,做,但不可以穿戴和指定"。这样就可以理解后面包括前面的道理,不可能前面包括后面的田地。因为只说"一个月,剩下的夏季,应该寻求雨衣",而注疏中说"这就是一个半月,是寻求田地和做田地"这只是笔误。但做田地和居住田地由于时间没有差异,因此前面如何取,后面也是如此,这已经成立,没有差别,目的如前所述。居住田地与指定田地是没有前者包括后者的,因为不应该理解前者包括后者。这不违背经文吗?不,因为知道其意义。"一个月,剩下的夏季"中的"一"字,意思是从此开始。后面显示过失田地,就表明另一个无过失田地。虽然以前就给予并得到知识者的许可,但由于在适当时间舍弃,对于本来就是给予僧团或个人的雨衣,每年无需许可即可给予,只需产生意愿即可。在其他方面有轻微过失。


‘‘Sace kata…pe… vassūpanāyikadivase adhiṭṭhātabbā…pe… cha māse parihāraṃ labhatī’’ti vacanato antovassepi yāva vassānassa pacchimadivasā akatā parihāraṃ labhatīti dīpitaṃ hoti. Kasmā na vicāritanti ce? Atthāpattisiddhattā. ‘‘Cha māse parihāraṃ labhatī’’ti vacanena akatā labhatīti siddhameva, taṃ kiñcāpi siddhaṃ, sarūpena pana anāgatattā sarūpena dassetuṃ, dussaddhāpayattā upapattito dassetuñca idamāraddhaṃ ācariyena, ‘‘yathā cettha, evaṃ kathinabbhantare uppannacīvarampi heṭṭhā vuttanayeneva paṭipajjitabba’’nti anugaṇṭhipade vuttaṃ, taṃ duvuttaṃ tattheva pubbāparavirodhato. Yañcettha aṭṭhakathāvacanaṃ sādhakattena vuttaṃ, taṃ tamatthaṃ na sādheti. ‘‘Yadi nappahoti yāva kattikapuṇṇamā parihāraṃ labhatī’’ti vacanaṃ appahontassa yāva kattikapuṇṇamā tāva parihārakhettaṃ, tato paraṃ ekadivasopi na hotīti dīpeti, tasmā appahonakabhāvena akatāva yāva kattikapuṇṇamā parihāraṃ labhati, tato paraṃ na labhatīti siddhaṃ. Tathā tadeva vacanaṃ kataparihāraṃ na labhatīti dīpeti, tasmā kattikapuṇṇamadivaseyeva adhiṭṭhātabbā. ‘‘Appahonte dasāhe antovasse karaṇapariyosānaṃyeva pamāṇa’’nti likhitaṃ.

Etthāha – ‘‘ekāhadvīhādivasenā’’tiādi na vattabbaṃ. Kasmā? Gimhadivasānaṃ anadhiṭṭhānakālattā, tasmā eva ‘‘antodasāhe vā tadaheyeva vā adhiṭṭhātabbā’ti ca sāmaññato na vattabbaṃ gimhadivasānaṃ adhiṭṭhānakhettabhāvappasaṅgato’’ti. Ettha vuccati – na, tadatthājānanato. Dasāhānāgatāya vassūpanāyikāya gimhadivasā dasāhā honti, paṭhamadivase ca laddhā niṭṭhitā vassikasāṭikā dasāhātikkantāpi vassūpanāyikadivasaṃ adhiṭṭhānakhettaṃ appattattā na ca tāva nissaggiyaṃ hoti, vuttañcetaṃ ‘‘vassūpanāyikato pubbe dasāhātikkamepi anāpattī’’ti.

Antodasāhe adhiṭṭhātabbāti idaṃ na avisesena etasmiṃ antare gimhadivasepi adhiṭṭhātabbanti imamatthaṃ dīpetuṃ vuttaṃ, kintu gimhadivase ce uppannā, adhiṭṭhānakhette ca antodasāhaṃ hoti, antodasāhe khetteyeva adhiṭṭhātabbā, na khettanti katvā dasāhaṃ atikkamitabbanti dīpetuṃ vuttaṃ. Kasmā? Gimhadivasānampi gaṇanūpagattā, tasmā akhettadivasepi gaṇetvā khette eva ‘‘antodasāhe adhiṭṭhātabbā’’ti vuttaṃ hotīti.

Vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Cīvaraacchindanasikkhāpadavaṇṇanā



"如果做了...在雨季开始的日子应该指定...六个月可以使用"这句话,表明即使在雨季内,直到雨季的最后一天也没有做,仍然可以使用。为什么没有详细讨论呢?因为从所引申的意思已经成立了。"六个月可以使用"这句话已经明确表示没有做也可以使用,虽然已经成立,但为了用具体的形式来表达,以及由于人们难以相信,所以老师开始讨论。在注释中说"像这里一样,在安居期内生起的衣服,也应该按照前面所说的方法处理",这是重复的,因为前后矛盾。但注疏中说的支持这个意义的话,并不能证明这个意义。"如果不够,直到卡提卡月满月日可以使用"这句话表明不够的情况下,直到卡提卡月满月日才可以使用,之后就不能使用了,所以不够的情况下,直到卡提卡月满月日可以使用,之后就不能使用了,这是成立的。同样这句话也表明做了之后也不能使用,所以应该在卡提卡月满月日指定。"如果不够,在雨季内的十天内完成"这是写的。
有人说,不应该说"一天、两天等"。为什么?因为夏季的日子不能指定,所以也不应该一概地说"在十天内或当天指定"。这里说,不,是因为知道其意义。离开雨季开始还有十天的夏季日子也算在内,第一天得到的已经完成的雨衣,即使超过十天,也没有到雨季开始的日子,所以还不会成为可舍弃的,因为前面说"在雨季开始之前超过十天也无过失"。
"在十天内指定"这是说,不是泛指在这期间的任何夏季日子都可以指定,而是如果在夏季日子生起,在十天内的指定田地内指定,不要超过十天。为什么?因为夏季的日子也要算在内,所以即使在非指定田地的日子,也要算在内,说"在十天内的指定田地内指定"。
Vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā结束。
剪衣服的学处的解说

632.Sāmanti sakasaññitāniyamanatthaṃ vuttaṃ. Sakasaññitāyeva hi acchindāpanaacchindanesu nissaggiyaṃ, tasmā nissaggiyamūlaṅganidassanametaṃ. ‘‘Cīvara’’nti vuttattā ‘‘acīvaraṃ acchindantassa na nissaggiya’’nti vuttameva hoti. ‘‘Datvāti datvā vā dāpetvā vā’’ti kiñcāpi padabhājanaṃ yujjati, aññassa pana santakaṃ aññassa bhikkhuno dāpetvā taṃ sayaṃ vā acchindeyya, teneva vā acchindāpeyyāti aniṭṭhappasaṅgabhayā na vuttaṃ, atthato pana attano santakaṃ aññena saddhivihārikādinā dāpetvā, aññassa santakaṃ vā tassa vissāsā dāpetvā taṃ acchindeyya vā acchindāpeyya vā nissaggiyanti veditabbaṃ, tañca kho anapekkho datvā. Yadi evaṃ ‘‘cajitvā dinnaṃ acchinditvā gaṇhanto bhaṇḍagghena kāretabbo’’ti idaṃ kinti ce? Sakasaññāya aggahetvā aññāya theyyāya gaṇhantaṃ sandhāya vuttaṃ, teneva vuttaṃ ‘‘sakasaññāya gahitattā panassa pārājikaṃ natthī’’ti, apica ‘‘anāpatti so vā deti, tassa vā vissasanto gaṇhātī’’ti vacanatopi taṃ siddhameva. Ettāvatā tāvakālikaṃ katvā dinnaṃ acchindantassa anāpatti sādhitā hoti. ‘‘Amhākaṃ santike upajjhaṃ gaṇhissatī’’tiādivacanaṃ sāmaṇerassa dānaṃ dīpeti, tañca idha nādhippetaṃ. Pāḷiyaṃ (pārā. 633-634) upasampanne tikapācittiyaṃ viya anupasampanne tikadukkaṭampi āgatanti ce? Na, tadadhippāyājānanato. Anupasampannakāle evaṃ datvā aññassa santike upasampannaṃ disvā kupito ce acchindati, upasampannasseva vā ‘‘sikkhaṃ paccakkhāya tumhākaṃ santike upasampajjissāmī’’ti vadantassa datvā puna acchindati ce, nissaggiyanti ayamettha adhippāyo.



"自己的"这个词是为了表示自己的确定性。因为只有在自己的东西上剪裁或让他人剪裁,才会有可舍弃的过失。所以这是显示可舍弃的根源。由于说了"衣服",所以"剪裁非衣服的东西没有可舍弃的过失"这也是说了。"给予"这个词,虽然可以包括"给予或让他人给予",但是为了避免让其他比丘的东西给予他人,然后自己或让他人剪裁的不好的结果,所以没有说。从意义上来说,应该理解为自己的东西让同伴等给予他人,或者让他人的东西凭借他人的信任给予,然后自己或让他人剪裁,这就是可舍弃的,而且是无所求地给予。如果这样,"舍弃后给予,剪裁后拿取要罚款"这是什么意思呢?是指不以自己的认知拿取,而是以偷盗的方式拿取,所以说"以自己的认知拿取,所以没有波罗夷"。另外,根据"他给予或凭借他人的信任拿取"这句话,这也是成立的。到此为止,暂时给予后剪裁的无过失已经证明了。"他将在我们这里受具足戒"这样的话,表示沙弥的布施,但这里不是指这个。在波罗夷中,对于受具足戒的人有三种波逸提,对于未受具足戒的人也有三种突吉罗,这是什么意思呢?不,是因为知道其意图。在未受具足戒时这样给予,看到已受具足戒后生气而剪裁,或者已受具足戒的人说"放弃学处,我将在你们这里受具足戒"后给予,再次剪裁,这就是可舍弃的。

633. Sakiṃ āṇatto bahukampi acchindati, nissaggiyanti ekabaddhattā ekaṃ pācittiyaṃ, taṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ ‘‘āṇatto bahūni gaṇhāti, ekaṃ pācittiya’’nti. Mātikāṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘vatthugaṇanāya āpattiyo’’ti vuttaṃ, taṃ āṇattiyā bahuttā ‘‘sabbāni gaṇhā’’ti vadantassa gāhaṃ sandhāya vuttaṃ, teneva tattha vuttaṃ ‘‘ekavācāya sambahulā āpattiyo’’ti. Evaṃ sante pāḷivacanaṃ, aṭṭhakathāvacanadvayañca aññamaññaṃ sameti, parasantakampi nissaggiyaṃ hoti paṃsukūlañca, tena ‘‘dussante baddharūpiyaṃ viyā’’ti vuttaṃ, taṃ tadatthaniyamadassanatthaṃ vuttaṃ, yathāvachāditaṃ acchindanacittena sacittakaṃ, vacīkammaṃ pana kevalaṃ acchindāpentasseva ‘‘dehī’’ti balakkārena gaṇhatopi veditabbaṃ, taṃ na yuttaṃ ‘‘anāpatti so vā detī’’ti vacanato. ‘‘Tuṭṭho vā duṭṭho vā deti, anāpattiyevā’’ti mātikāṭṭhakathāvacanato vāti ce? Na, ubhayattha attano ruciyā dānaṃ sandhāya vuttattā, pasayhāvahāre anāpattippasaṅgato ca. ‘‘Bhikkhussa sāmaṃ cīvaraṃ datvā’ti pāḷivacanato ca mātikāṭṭhakathāya aṅgavavatthāne ‘upasampannatā’ti vuttattā ca ubhayattha dānaharaṇesu bhikkhubhāvo icchitabboti dīpetī’’ti vadanti, idamayuttanti no takkoti ācariyo. Kasmā? Anupasampannassa cīvaraṃ datvā taṃ upasampannakāle acchindantassa anāpattippasaṅgato. ‘‘Anupasampannassa cīvaraṃ vā aññaṃ vā parikkhāraṃ datvā…pe… āpatti dukkaṭassā’’ti vacanato dukkaṭaṃ tattha hotīti ce? Nāsiddhattā, dānakāle eva upasampannatā pamāṇanti asiddhametaṃ aṭṭhakathāya vā pāḷiyā vā yuttito vā, tasmā taṃ na yuttanti attho. Anupasampannassa cīvaraṃ datvā tasseva anupasampannakāleyeva cīvaraṃ acchindantassa dukkaṭaṃ, upasampannakāle vā datvā anupasampannakāle acchindantassa dukkaṭanti tassa vacanassa idaṃ vikappantarañca sambhavati, tasmā (pārā. 631 ādayo) vikappantarassa sambhavato ca na yuttaṃ, yasmā anupasampannakāle datvā upasampannakāle acchindantassa visuṃ dukkaṭaṃ na paññattaṃ, tasmā purāṇacīvaradhovāpanādisikkhāpadesu viya aparabhāge upasampannatā cettha pamāṇaṃ, tasmā ‘‘upasampannatā’’ti aṅgesu vuttattā ca taṃ na yuttanti attho. Ettha ‘‘paccāsīsantasseva dānamadhippetaṃ, na nissaṭṭhadāna’’nti dhammasiritthero vadati kira, vīmaṃsitabbaṃ.

Cīvaraacchindanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Suttaviññattisikkhāpadavaṇṇanā



"如果自己剪裁很多东西"这句话是为了表明可舍弃的过失。因为只有在一个地方剪裁一个东西才会有一个可舍弃的过失，所以说"自己剪裁许多东西,一个可舍弃的过失"。在注疏中说"关于衣物的计算的过失",是指在自己的东西上剪裁很多,所以说"所有的都算在内",因此说"以一个词语为基础的许多过失"。这样一来,巴利文和两段注疏的内容是一致的,即使是别人所有的东西也会有可舍弃的过失,就像沙子一样,因此说"在不好的情况下像被束缚的东西一样"是为了显示这个意义,如同用剪裁的心态去处理。口头上只是剪裁别人所说的"给我"这句话也应该理解为只能被剪裁的人。这样就不应该说"他给予或凭借他人的信任拿取"。根据"无论是满足还是不满足,给予的都是没有过失"的注疏,这是因为在两种情况下都是根据自己的喜好来施舍的,而且在施舍时没有过失的情况。根据巴利文"给予比丘的衣服",以及在注疏中提到的"具足戒的状态",在两种情况下施舍的行为都应该被看作是比丘的行为,这是有道理的,而不是无道理的。为什么呢?因为在未受具足戒时给予衣服,在看到已受具足戒后生气而剪裁,或者已受具足戒的人说"放弃学处,我将在你们这里受具足戒"后给予,再次剪裁,这就是可舍弃的。
根据"给予未受具足戒的衣服或其他物品...会有轻微过失"这句话,在这里会有轻微过失吗?不,因为在施舍时具足戒的状态是标准,这在注疏和巴利文中都是成立的,因此这并不成立。给予未受具足戒的衣服,在未受具足戒时剪裁会有轻微过失,在给予时未受具足戒的情况下剪裁也会有轻微过失,所以这句话的意思是可能会有不同的解释,因此不成立。因为在未受具足戒时给予,在受具足戒时剪裁的情况下轻微过失并没有被明确规定,因此在关于旧衣物的舍弃等学处中,在后期受具足戒的情况下是标准,所以说"具足戒的状态"在这里是有道理的。
在这里,法护长老说,这是为了说明"给予的目的是为了施舍,而不是为了放弃施舍"。需要仔细考虑。
剪裁衣物的学处的解说结束。
说法明确的学处的解说。

637. Chaṭṭhe kiñcāpi ‘‘sāmaṃ suttaṃ viññāpetvā’’ti vuttaṃ, mātikāṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘cīvaratthāya sāmaṃ viññattaṃ sutta’’nti avatvā kevalaṃ ‘‘cīvaratthāya viññāpitasutta’’nti aṅgesu vuttattā aññena cīvaratthāya viññattaṃ suttampi saṅgahaṃ gacchatīti veditabbaṃ. Sāmanti cettha kassaci niyamanaṃ. ‘‘Sāmaṃ viññāpetvā’’ti kiñcāpi vuttaṃ, tathāpi ‘‘sāmaṃ vāyāpeyyā’’ti attano atthāya vāyāpeyyāti evaṃ sambandho, attho ca veditabbo, pāḷiyaṃ pana āsannapadena yojanā katā, tasmā sāmaṃ viññattaṃ suttanti aññaviññattaṃ kappiyaṃ āpajjati, hatthakammayācanavasena laddhatantavāyopi kappiyo. Vikappanupagapacchimappamāṇaṃ ce, tante vītaṃyeva sakiṃ adhiṭṭhātabbaṃ, puna adhiṭṭhānakiccaṃ natthi adhiṭṭhitena ekībhāvūpagamanato. ‘‘Sace pana paricchedaṃ dassetvāva cinasāṭakaṃ viya, antarantarā adhiṭṭhitaṃ hoti, puna adhiṭṭhātabba’’nti vuttaṃ. ‘‘Paṭilābhenāti vacanena vāyāpetvā ṭhapessāmītiādi ekasmiṃ antogadhaṃ hotī’’ti vadanti.

Suttaviññattisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Mahāpesakārasikkhāpadavaṇṇanā

642. Visiṭṭhaṃ kappañca tassa vacanena visiṭṭhaṃ katañca pamāṇaṃ, na āmisadānaṃ. Kesuci potthakesu ‘‘cīvara’’nti uddharitvā vibhāgo vutto, taṃ na sametīti.

Mahāpesakārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Accekacīvarasikkhāpadavaṇṇanā

646. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, accekacīvaraṃ paṭiggahetvā nikkhipitu’’nti, ‘‘yāva pavāraṇā pavāritā’’ti ca yaṃ vuttaṃ, te pana bhikkhū tassa vacanassa atthaṃ micchā gahetvā accekacīvaraṃ nikkhipantā cīvarakālasamayaṃ atikkāmesuṃ. Kimidaṃ vibhattaṃ, udāhu avibhattanti? Vibhattaṃ, puggalikaṃ vā. Teneva parato ‘‘amhākaṃ, āvuso, accekacīvarānī’’ti vuttaṃ, avibhattaṃ pana saṅghikattā na kassaci nissaggiyaṃ karoti.

Apica ‘‘accekacīvaraṃ paṭiggahetvā nikkhipitu’’nti iminā sāmaññavacanena vassūpanāyikadivasato paṭṭhāya, piṭṭhisamayato paṭṭhāya vā yāva pavāraṇā nikkhipituṃ vaṭṭati eva saṅghikattā, puggalikampi ‘‘vassaṃvutthakāle gaṇhathā’’ti dinnattā. Tādisañhi yāva vassaṃvuttho hoti, tāva na tasseva, dāyakassa santakaṃ hoti, tathā ito tatiyavasse, catutthavasse vā ‘‘pavāraṇāya gaṇhathā’’tiādinā dinnampi nikkhipitvā yathādānameva gahetabbaṃ. Ayamattho aṭṭhakathāyaṃ (pārā. aṭṭha. 

第六条虽然说"自己说法明确",但在注疏中说"为了衣服的目的说明的法",而没有说"为了衣服的目的说明"。因此,其他为衣服目的说明的法也应该包括在内。这里的"自己"是对某人的限定。虽然说"自己说法明确",但应该理解为"自己让他人制作"。在巴利文中是用相邻的词语来连接的,因此"自己说明的法"就包括了其他人说明的可用的法。如果是最后的标准,一次指定就够了,不需要再次指定,因为已经包含在内了。"但如果像裁剪衣服一样,中间有指定,就需要再次指定"这是说的。有人说"通过获得"这句话包括了"我们让他制作并保管"。
说法明确的学处的解说结束。
大织工的学处的解说
这里的"特殊"是指他的话语和所做的是特殊的标准,而不是布施的东西。在某些版本中提到"衣服",但这与前面的不一致。
大织工的学处的解说结束。
紧急衣服的学处的解说
"我允许,比丘们,接受紧急衣服并保管直到自恣"这句话,但这些比丘误解了这句话的意思,保管紧急衣服超过了衣服的时期。这是分割的,还是未分割的?是分割的,属于个人的。因此后面说"我们的紧急衣服",未分割的是属于僧团的,所以不会有任何人的可舍弃的过失。
而且"接受紧急衣服并保管"这一般的话语,从雨季开始或从适当的时候起直到自恣都可以保管,因为是属于僧团的。即使是个人的,也是在结束安居期时给予的,因此也应该如此保管和取用。这个意义在注疏中说明了。

2.646-9 ādayo) pākaṭo. Tāni cīvarakālasamayātikkame na nissaggiyānīti ce? Na, uddissa dinnattā. Yasmā ayaṃ samayo ‘‘kālepi ādissa dinna’’nti ettha ‘‘kālo’’ti āgato, gaṇabhojanasikkhāpadādīsu ‘‘samayo’’tveva āgato, tasmā idha tesaṃ ekatthatādassanatthaṃ ekato ‘‘cīvarakālasamayo’’ti vuttanti veditabbaṃ. Mātikāyaṃ panettha tādisaṃ cīvaraṃ attano santakabhāvaṃ upagataṃ puggalikaṃ sandhāya vuttaṃ, tenevāha ‘‘bhikkhuno paneva accekacīvaraṃ uppajjeyyā’’ti. Attano kuṭiyā vassaṃvutthassa bhikkhuno hi dātuṃ alabhanto antovasse eva dānakiccaṃ pariniṭṭhāpetvā gacchati, tathā saṅghassa. Tasmā idaṃ accekacīvaraṃ atthi uppannakālato paṭṭhāya saṅghassa vā puggalassa vā santakabhāvaṃ upagacchantaṃ, yaṃ na vassāvāsikabhāvena dinnaṃ, atthi uppannakālato paṭṭhāya anupagantvā vassaṃvutthakāleyeva puggalassa vā saṅghassa vā upagacchantaṃ, yaṃ vassāvāsikabhāvena uppajjitvā samaye dinnaṃ, atthi samaye dinnampi puggalassa santakabhāvaṃ anupagacchantaṃ, saṅghasantakabhāvaṃ vā dāyakasantakabhāvaṃ vā upagacchantaṃ, īdisaṃ sandhāya ‘‘saññāṇaṃ katvā nikkhipitabba’’nti vuttaṃ. Idaṃ atirekasaṃvaccharampi nikkhipituṃ labhati attano santakabhāvaṃ anupagatattā, tasmā ‘‘dasāhānāgata’’nti ito aññaṃ sandhāya vuttanti siddhametanti. Dasāhato puretaraṃ labhitvā yāva pavāraṇā nikkhipituṃ na labhati, tasmā sakabhāvūpagatameva adhiṭṭhātabbaṃ, taṃyeva sandhāya ‘‘dasāhānāgata’’nti vuttaṃ, yato ‘‘antosamaye adhiṭṭheti, vikappetī’’ti anāpattivāre vuttaṃ. Saññāṇaṃ katvā nikkhipitabbakaṃ pana parassa dātabbatāya sakabhāvaṃ anupagataṃ, na hi taṃ sandhāya ‘‘adhiṭṭheti, vikappetī’’ti sakkā vattuṃ, na ca taṃ imasmiṃ atthe nissaggiyaṃ hoti saṅghassa nissaggiyābhāvato, aṭṭhakathāyampi ayamattho suṭṭhu pākaṭova. Katamaṃ saññāṇaṃ katvā nikkhipitabbanti ce? Parasantakaṃ cīvaraṃ saṅghikameva hoti, tato ‘‘sallakkhetvā sukhaṃ dātuṃ bhavissatī’’ti iminā hi parassa santakabhāvo dassito.


646-649
这些超过衣服的时期而保管的,是否也会成为可舍弃的?不,因为是专门赠予的。因为在这里,所说的"时期"就是在"时期内赠予"中出现的"时期"。在集众食物的学处等中,出现的是"时候"。因此,这里应该理解为把它们视为一个整体的"衣服的时期"。在戒本中,这样的衣服是指属于个人的,所以说"比丘获得紧急衣服"。对于住在自己房间里的比丘,如果无法在安居期内布施,就在安居期内完成布施后离去,对僧团也是如此。因此,这种紧急衣服,从产生的时候起就属于僧团或个人,不是以安居期的方式布施的。有的是从产生时就没有归属于个人,在安居期结束时才归属于个人或僧团;有的是在适当的时候布施,但并不归属于个人,而是归属于布施者或僧团。为了指这种情况,说"应该做标记后保管"。这种可以保管超过一年,因为没有归属于个人。因此,"十天内"指的是其他情况。在十天之前获得后,直到自恣都不能保管,所以只能指定属于自己的。为此说"十天内"。在"在适当时间指定、分配"中说的是无过失。但需要做标记后保管的,因为属于他人,所以不能说"指定、分配",也不会在这个意义上成为可舍弃的,因为不属于僧团。这个意义在注疏中也很清楚。什么叫做做标记后保管呢?他人的衣服是属于僧团的,因此说"仔细观察后,方便地布施"来表示其


‘‘Tato paraṃ ekadivasampi parihāro natthīti dasāhaparamato uddhaṃ anupagatattā’’ti likhitaṃ, ito samayato uddhameva dasāhassa anupagatattā samayato paraṃ dasāhaṃ na labhatīti kirassa adhippāyo. ‘‘Etaṃ parihāraṃ labhatiyevā’’ti ettha ‘‘ekādasamaṃ aruṇaṃ cīvaramāse uṭṭhetī’’ti kāraṇaṃ likhitaṃ. Anugaṇṭhipade pana ‘‘anadhiṭṭhahitvā ekādasadivase nikkhipituṃ labhatī’ti vadanto bhagavā itarampi anaccekacīvarādiṃ anujānāti, accekacīvaramukhenāti apare’’ti vuttaṃ. Ettha kataraṃ subhāsitaṃ? Ubhayampīti eke. Kathaṃ? Paṭhamaṃ ‘‘accekacīvarassa anatthate kathine dasadivasādhiko māso, atthate kathine dasadivasādhikā pañcamāsā’’ti iminā sameti, anugaṇṭhipadaladdhiyā hi ettha ‘‘ekādasadivasādhiko’’ti vattabbataṃ āpajjati, dutiyaṃ ‘‘dasāhānāgatanti…pe… dasāhena asampattāti attho’’ti iminā sameti. Imassa nayassa vasena ‘‘pañcamito paṭṭhāya uppannassa cīvarassa nidhānakālo dassito hotī’’ti pāṭho yujjati. Tathā gaṇṭhipadaladdhiyā ‘‘navāhānāgataṃ kattikatemāsikapuṇṇama’’nti vattabbataṃ āpajjati, tassa vasena ‘‘kāmañcesa dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabbanti imināva siddho, aṭṭhuppattivasena pana apubbaṃ viya atthaṃ dassetvā sikkhāpadaṃ ṭhapita’’nti ayaṃ pāṭho yujjati. Ko panettha sāroti? Yo pacchā vutto, sova sāro. Teneva aṭṭhakathācariyena ‘‘pañcamito paṭṭhāyā’’ti vuttaṃ. Porāṇagaṇṭhipadehi aṭṭhakathāya ca saddhiṃ saṃsandanato, ‘‘dasāhānāgata’’nti pāḷiyā saṃsandanato ca ettha gaṇṭhipadaladdhipi pāḷiyā sameti.

Kathaṃ? Yasmā pavāraṇādivase aruṇuggamane bhikkhu vassaṃvuttho hoti, tasmā iminā dasamena ahena saddhiṃ chaṭṭhito paṭṭhāya navadivasā dasa ahānīti dasāhaṃ, tena dasāhena, sahayogatthe karaṇavacanaṃ. Kattikatemāsikapuṇṇamā cīvarasamayaṃ asampattāti katvā ‘‘anāgatā’’ti vuccati. Yathā aparakattikapuṇṇamāya vassikasāṭikaṃ paccuddharitvā vikappento ‘‘cātumāsaṃ adhiṭṭhātuṃ tato paraṃ vikappetu’’nti vuccati , evaṃsampadamidanti. Ettha vuccatīti ce? Na, imassa nippayojanabhāvappasaṅgato. Accekacīvarapaṭiggahaṇakālaṃ niyamitanti ce? Na, ‘‘chaṭṭhito paṭṭhāya uppannacīvaraṃ accekameva na hoti. Paṭhamakathinena siddhattā’’ti porāṇaṭṭhakathāgaṇṭhipadesu vuttattā tato upari ‘‘accekacīvara’’nti vuccati, paṭiggaṇhantassa āpattisaṅgaho ca. Na ca sā āpatti pāḷiyā, aṭṭhakathāya, yuttito vā sambhavati. Aṭṭhuppattimattavasena vuttanti ce? Na, dasāhādhiccakārikā aṭṭhuppattipāyaṃ na dissati. ‘‘Bhikkhū accekacīvaraṃ paṭiggahetvā cīvarakālasamayaṃ atikkāmentī’’ti ettha ettikā eva hi aṭṭhuppatti. Tathā hi parivāre (pari. 47-53) ‘‘kismiṃ vatthusmi’’nti ārabhitvā ettakameva vuttanti veditabbaṃ. Accekacīvaraṃ cīvarakālaṃ nātikkāmetabbaṃ, itaraṃ atikkāmetabbanti dassanatthaṃ idaṃ paññattanti ce? Na, accekacīvarasseva aparādhadassanato, visesakāraṇābhāvā , ‘‘kāmañcesa dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ dhāretabbanti imināva siddho’’tiādivacanavirodhato ca yathāvuttavacanāsambhavato ca.


继续翻译:
"此后一天也没有使用期限"这是因为超过了十天。他的意思是,从这个时候起,十天之后就不能使用了。"他仍然可以获得这个使用期限"这里说"在第十一天早晨起来时"是原因。但在注疏中说,"不经指定,在第十一天也可以保管"。这表明世尊也允许其他非紧急衣服。有人说这两个说法都很好。怎么说呢?第一个与"在未结界前,有十天的额外月份,在结界后有五个月的额外月份"这句话相符,因为根据注疏的理解,这里应该说"有十一天的额外"。第二个与"十天内"这句话相符。根据这种方式,"从第五天开始生起的衣服的保管期限被阐明了"这个读法是合适的。同样,根据注疏的理解,"从第九天开始的卡提卡月满月"这种说法也是可以的,根据这个,"即使是超过十天的额外衣服也可以穿戴"这个就已经成立了,只是为了显示一种新的缘起,而设立了这个学处。那么,哪个才是精髓呢?后面说的才是精髓。因此,注疏师也说"从第五天开始"。从古老的注疏与本疏的协调,以及与巴利文的协调来看,注疏的理解也与巴利文相符。
怎么说呢?因为在自恣日日出时,比丘已经结束了安居期,所以这第十天加上之前的九天,就是十天。这里用"与"来表示工具。卡提卡月满月还没有到来衣服的时期,所以称为"未到来"。就像在前一个卡提卡月满月时,取出雨衣并指定"可以指定四个月,之后再指定"一样。这里有人说,这是无用的。是否有规定紧急衣服的取得时间?不,因为在古老的注疏中说,"从第六天开始生起的衣服,都不算是紧急衣服,因为已经由第一次结界完成了"。之后称为"紧急衣服"只是为了收摄取得者的过失。但这并不是根据经文、注疏或合理性而来的。只是根据缘起而说的吗?不,因为十天内的自愿行为的缘起并没有显现。这里只有"比丘们取得紧急衣服而超过衣服的时期"这么多的缘起。同样在波罗提木叉中,从"在什么事物中"开始,也只说了这么多。不应该超过紧急衣服的时期,其他的可以超过,是为了显示这一点吗?不,只是因为看到了紧急衣服的过失,没有特殊的理由,而且与前面说"即使是超过十天的额外衣服也可以穿戴"这样的话相矛盾,以及前面所说的也不可能。


Kathaṃ? Dasāhena saha kattikapuṇṇamā ‘‘anāgatā’’ti hi vutte dasāhato aññā sā puṇṇamāti āpajjati. Anaññā ce, saha-saddo na sambhavati, na hi attanāva attano yogo sambhavati, anāgata-saddo ca na sambhavati. Āgatā sampattā eva hi sā puṇṇamā. Cīvarasamayassa anantarattā ekībhāvaṃ anāgatattā anāgatāyevāti ce? Na, tathāpi anāgata-saddassa sambhavato, āgamanasambhave satiyeva hi anāgata-saddo sambhavati, na hi nibbānaṃ, paññatti vā ‘‘anāgatā’’ti vuccati. Nibbānaṃ viya khaṇattayaṃ, sā ca puṇṇamā na kadāci samayabhāvaṃ pāpuṇātīti ayuttameva. ‘‘Tato paraṃ vikappetu’’nti pana vacanaṃ piṭṭhisamayaṃ gahetvā ṭhitattā sambhavati. Apica pavāraṇāyaṃ aruṇe ca uṭṭhite sā puṇṇamā cīvarasamayaṃ ekāhānāgatā evāpajjati pubbe sahayogapattattā. Evaṃ sante ekībhāvagatāpi sā cīvarasamayaṃ anāgatā eva jātāti sabbadā na tathāviggahakaraṇavacanatthaṃ kocideva vacanato dīpetīti veditabbaṃ.

Kimatthaṃ panettha ‘‘dasadivasādhiko māso’’tiādi vuttanti? Taṃ pāripūrisambhavato. Pañcamiyañhi pure aruṇaṃ uppannaaccekacīvarassa dasadivasādhiko māsoyeva paripūroti katvā tathā vuttaṃ. Apica tassā pañcamiyā divasabhāgopi sampattāya rattiyā ‘‘hiyyo’’ti vuccati, pageva pure aruṇaṃ, tenevāha ‘‘hiyyo kho, āvuso, amhāka’’ntiādi. ‘‘Evaṃ sante ‘chaṭṭhito paṭṭhāyā’ti vuttapaṭhamapāṭhassa vasena ‘anaccekacīvarampi paccuddharitvā ṭhapitaṃ ticīvarampi etaṃ parihāraṃ labhatiyevā’’’ti ca ‘‘dasadivasādhiko māso’’tiādi ca yaṃ likhitaṃ. Taṃ na, ‘‘pañcamito paṭṭhāyā’’ti pāṭhe sajjiteva etena pariyāyena yathāvuttaatthasambhavato, na tāni ṭhānāni puna sajjitāni. Yathāṭhitavaseneva ajjhupekkhitabbānīti no takkoti ācariyo. Idaṃ sikkhāpadaṃ puṇṇamāyaṃ anissaggiyatthamevāti upatissatthero. ‘‘Pavāraṇāmāsassa juṇhapakkhapañcamito paṭṭhāyā’’ti pāṭhe sajjite etena pariyāyena yathāvutto uppannassa cīvarassa nidhānakālo dassito hoti, ‘‘accekacīvaranti accāyikacīvaraṃ vuccatī’’tiādi pāṭho. ‘‘Chaṭṭhito paṭṭhāyā’’ti ca ‘‘kāmañcesa dasāhaparama’’ntiādi ca yaṃ likhitaṃ, taṃ na pāṭho, tasmā ekādasadivasaṃ parihāraṃ labhatīti katvā ācariyena ‘‘pañcamito paṭṭhāyā’’ti likhāpito kira. ‘‘Pavāraṇāmāsassa juṇhapakkhachaṭṭhito paṭṭhāya pana uppannaṃ anaccekacīvarampi paccuddharitvā ṭhapitaṃ ticīvarampi etaṃ parihāraṃ labhatiyevāti pāṭho’’ti ca ‘‘accekacīvarassa anatthate kathine ekādasadivasādhiko māso, atthate kathine ekādasadivasādhikā pañcamāsāti pāṭho’’ti ca ettha papañcenti, tasmā suṭṭhu sallakkhetvā kathetabbaṃ, tuṇhībhūtena vā bhavitabbaṃ.

Accekacīvarasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Sāsaṅkasikkhāpadavaṇṇanā

652.‘‘Tiṇṇaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvaranti idaṃ ticīvare eva ayaṃ vidhi, itarasmiṃ yathāsukhanti dassanatthaṃ vutta’’nti vadanti. ‘‘Atirekachārattaṃ vippavasantī’’ti tasmiṃyeva senāsane vāso na vippavāsoti katvā vuttaṃ. Kasmā? Cīvarappavattijānanato. Ettha kiñcāpi ‘‘āraññakaṃ nāma senāsanaṃ pañcadhanusatikaṃ pacchima’’nti vacanato atirekatopi vuttaṃ, āraññakameva pana senāsanaṃ hoti, dhutaṅgaṃ rakkhati cīvarappavattijānanapalibodhasambhavato.



继续翻译：
怎么说呢？与十天相结合的卡提卡满月称为“未到来”，因此与十天不同的满月被视为到来。若没有其他的，"与"这个词就不成立，因为没有自己的结合。未到来的词也不成立。到来的满月确实是存在的。衣服的时期接近时，未到来的状态是因为未到来，所以说是未到来吗？不，尽管如此，由于未到来的词的存在，只有在到来时，未到来的词才成立，而涅槃或名义上不会被称为“未到来”。涅槃就像瞬间那样，满月也从未达到过时的状态。因此说“然后再指定”是因为在后面的状态中存在。并且在自恣日出时，满月的衣服的时期是与之前的状态相结合的。即使如此，这个衣服的时期也是未到来的状态，因此并不意味着有任何言辞的解释。
那么这里说“十天内的额外月份”有什么意义呢？这是因为有五个部分。因为在前面早晨升起的紧急衣服中，十天的额外月份是充足的，所以这样说。而且在这五个部分中，晚上也被称为“昨日”，就像前面早晨升起的。因此说“昨日确实是我们”。“因此说‘从第六天开始’的前一部分的理解是‘即使是紧急衣服也能保管’”以及“十天的额外月份”等等。对此，不能说“从第五天开始”是因为这个说法的意义是合理的，而这些地方并没有再次被指定。根据原本的说法应该被关注，而不是被推测。这个学处是为了紧急衣服而设的，正如上座长所说的。“在自恣月的第六天开始”这句话的理解表明，生起的衣服的保管期限是被阐明的，“紧急衣服就是紧急的衣服”的说法也是如此。“从第六天开始”以及“即使是十天的额外衣服”这句话是没有意义的，所以说一个月内的保管是可以的，教师可能会这样说。
紧急衣服的学处的解说结束。
有疑虑的学处的解说
“三种衣服中的一种衣服”这句话是针对这三种衣服的规定，其他的则是根据需要而定。这里说“超过的衣服”是因为在这个营地的住所不被认为是离开的。为什么呢？因为知道衣服的使用情况。虽然在这里说“荒野的住所有五个地方的最后”，但实际上是指荒野的住所，保持清净的衣服的使用情况。

653. ‘‘Gāvutato atirekappamāṇena labhatī’’ti yaṃ vuttaṃ, taṃ kathaṃ paññāyatīti ce? ‘‘Siyā ca tassa bhikkhuno kocideva paccayo tena cīvarena vippavāsāyā’’ti vacanato. Yojanappamāṇepi siyāti ce? Na, ‘‘puna gāmasīmaṃ okkamitvā vasitvā pakkamatī’’ti anāpattivāre anuññātattā. Yadi evaṃ ‘‘yojanappamāṇe na labhatī’’ti idaṃ kinti? Idaṃ nibaddhāvāsavaseneva vuttaṃ. Tattha dhutaṅgaṃ bhijjatīti? Na bhijjati, kintu na idha dhutaṅgādhikāro atthīti. Atha kasmā ‘‘ayaṃ dhutaṅgacoroti veditabbo’’ti vuttanti? Asambhavato. Kathaṃ paññāyatīti? Aṅgesu abhāvato. Dhutaṅgadharassa patirūpasenāsanadīpanato dhutaṅgadharatā tassa siddhā. Vacanappamāṇatoti ce? Na, vacanappamāṇato ca pāḷiyeva pamāṇaṃ. ‘‘Anāpatti puna gāmasīmaṃ okkamitvā vasitvā pakkamatī’’ti hi vuttaṃ. Gāmasīmā nikkhamitvā kittakaṃ kālaṃ vasitvā pakkamitabbanti ce? Punadivaseyeva, tasmā aṭṭhamo aruṇo nibaddhāvāse vā gantabbaṭṭhāne vā uṭṭhetabboti eke. Antochārattanti eke. Yāva nibaddhāvāsaṃ na kappetīti eke. Yāva maggaparissamavinodanāti eke. Sati antarāye antochārattaṃ vasati, anāpatti. Nibaddhāvāsakappane sati aruṇuggamane āpatti. Sace taṃsattamo divaso, tadaheva nikkhittacīvaraṃ gahetabbaṃ, paccuddharitabbaṃ vāti eke. Sace antarā navamaggapātubhāvena vā navagāmasannivesena vā, taṃ senāsanaṃ aṅgasampattito parihāyati. Tadaheva cīvaraṃ gahetabbaṃ vā paccuddharitabbaṃ vā. Chārattaṃ vippavasantassa ce parihāyati, anāpatti anuññātadivasattāti eke. Āpatti eva anaṅgasampattitoti eke. Yuttataraṃ panettha vicāretvā gahetabbaṃ. Sace dhutaṅgadharo hoti, gāmasīmāyaṃ avasitvā pacchimappamāṇayutte ṭhāne vasitvā pakkamitabbaṃ. Paṭhamaṃ baddhaavippavāsasīmo ce gāmo hoti, aññasmimpi māse antosīmāya vasato anāpatti. Porāṇagaṇṭhipade ‘‘yathāvuttasenāsane vasantenāpi chārattameva cīvaraṃ gāme nikkhipitabbanti adhippāyena aññaṃ antochārattampi aññampi vasato āpattiyevā’’ti vuttaṃ.

Sāsaṅkasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Pariṇatasikkhāpadavaṇṇanā



“从村庄的边界以外获得”这句话，如何理解呢？这是因为“此比丘因这个衣服而被认为是离开的”。如果说“也可能是按照游行的范围”，那就不成立，因为“再次离开村庄的边界，住下后再离开”是无过失的规定。如果这样说“在游行的范围内未获得”，这又有什么意义呢？这是仅仅在规定的范围内说的。那么，那里是否会有破坏的情况呢？不会破坏，但这里并没有关于破坏的规定。那么为什么会说“这个是可以理解为破坏的行为”呢？因为不可能的原因。怎么理解呢？因为在部落中不存在。持有清净衣服的比丘，适当的住所是显而易见的。若说“根据言辞的范围”，那就不成立，因为根据言辞的范围，巴利文就是标准。“再次离开村庄的边界，住下后再离开”是这样说的。离开村庄的边界后，应该住多长时间再离开呢？是再次离开的那一天，因此第八天的早晨，应该在规定的住所或去的地方起床，某些人这样认为。某些人认为在内部的边界。某些人认为在未规定住所的情况下不应起床。某些人认为在道路上不应起床。若在内部的障碍中居住，便无过失。若在规定的住所中，早晨起床是有过失的。如果是第七天，那天就应当拿起已放下的衣服，或应当取出。若在内部的障碍中，因为新的道路出现或新的村庄的聚集，这个住所会因部分的缺失而消失。那天就应当拿起衣服或取出衣服。若是离开的状态，衣服会消失，因而无过失，允许在离开的那一天。若持有清净衣服，住在村庄的边界内，离开后再去的地方也无过失。若是另一个村庄的边界，若在其他的月份内在内部的边界居住，则无过失。古老的注疏中说“即使在上述的住所中居住，也应当在离开的状态下放下衣服，以此为意图，若在其他的内部边界中居住，则有过失”。
有疑虑的学处的解说结束。
完成的学处的解说

657.Dethāvusoamhākanti ettha akataviññatti hoti na hotīti? Hoti, yadi evaṃ aññātakaviññattisikkhāpadassa ca imassa ca kiṃ nānākaraṇanti? Taṃ aññātakaappavāriteyeva viññāpentassa, idaṃ ñātakapavāritepi, taṃ anacchinnacīvarasseva, idaṃ tassapi, taṃ cīvaraṃyeva viññāpentassa, idaṃ acīvarampi. Evaṃ sante idaṃ taṃ antokatvā ṭhitaṃ hoti, tasmā dvinnampi aṅgasampattiyā sati kena bhavitabbanti? Iminā bhavitabbaṃ imassa nippadesatoti eke. Dvīhipi bhavitabbaṃ ubhinnampi aṅgasiddhitoti eke. Imāni tassa aṅgāni vikappanupagacīvaratā, samayābhāvo, aññātakaviññatti, tāya ca paṭilābhoti cattāri. Imassa pana saṅghe pariṇatabhāvo, ñatvā attano pariṇāmanaṃ, paṭilābhoti tīṇi. Ettha paṭhamo vādo ayutto katvāpi okāsaṃ aṭṭhakathāyaṃ, parivāre ca avicāritattā. Yadi evaṃ tattha aṅgesu ‘‘anaññapariṇatatā’’ti vattabbanti ce? Na vattabbaṃ, atthato siddhattā. Pariṇatasikkhāpadadvayasiddhito, pariṇatasaññito, āpattisambhavato ca ‘‘mayhampi dethā’’ti vadati, ‘‘vaṭṭatī’’ti anuddiṭṭhaṃ, ‘‘amhākampi atthī’’ti vuttattā vaṭṭati. ‘‘Saṅghassa pariṇataṃ…pe… āpatti dukkaṭassā’’ti ettha ‘‘puggalassā’’ti na vuttaṃ, yato suddhapācittiyavasena āgatattā. ‘‘Aññacetiyassā’’ti na vuttaṃ saṅghassa acetiyattā, tasmāyeva ‘‘cetiyassa pariṇataṃ…pe… āpatti dukkaṭassā’’ti etthāpi ‘‘aññasaṅghassa aññapuggalassā’’ti na vuttaṃ. ‘‘Yato tathā idha ca ‘puggalassa pariṇataṃ…pe… āpatti dukkaṭassā’ti ettha ca ‘attanopī’ti kiñcāpi na vuttaṃ, tathāpi sambhavatī’’ti vadanti. Taṃ pana idha attano pariṇāmanādhikārattā imassa sikkhāpadassa na vuttanti eke. Tatuttarisikkhāpade ‘‘aññassatthāyā’’ti (pārā. aṭṭha. 2.526) padaṃ viyāti eke. Taṃ na, ettha puggalapariṇāmanasikkhāpade avuttattā. Dhammasiritthero panāha –

‘‘Attano aññato lābhaṃ, saṅghassaññassa vā nataṃ;

Pariṇāmeyya nissaggi, pācittiyampi dukkaṭa’’nti.

Tassattho – saṅghassa pariṇataṃ attano pariṇāmeyya nissaggiyaṃ. Tadeva aññato pariṇāmeyya pācittiyaṃ. Aññassa pariṇataṃ attano vā parassa vā pariṇāmeyya dukkaṭanti, tasmā aññātakaviññattiādīsu vuttāpattisambhavato idha pariṇatadvaye ‘‘attano’’ti padaṃ na vuttaṃ. Tasmiñhi vutte dukkaṭamattappasaṅgo siyā, avutte panetesu vuttāpattīnaṃ yathāgamamaññatarā ca idha avuttasiddhi dukkaṭañcāti dve āpattiyo ekato hontīti vinayadharānaṃ anavasesañāṇassa okāso kato hotīti.

Iti tiṃsakakaṇḍaṃ sāramaṇḍaṃ,

Alametaṃ vinayassa sāramaṇḍe;

Idha niṭṭhitasabbasāramaṇḍaṃ,

Vinayavasena punāti sāramaṇḍanti.

Pariṇatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Niṭṭhito pattavaggo tatiyo.

Nissaggiyavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pācittiyavaṇṇanā

5. Pācittiyakaṇḍo

1. Musāvādavaggo

1. Musāvādasikkhāpadavaṇṇanā



在"请给我们,尊者"这里,是否有未作出请求的情况?有,如果这样的话,与"未知请求的学处"和这个有什么不同呢?那是对未知的人作出请求,这个是对已知的人作出请求,那是对未割裂的衣服,这个也是对那个,那是只请求衣服,这个是连非衣服也请求。既然如此,这个就包含在那个中,所以应该由哪一个来完成呢?有人说应该由这个完成,因为这个是局部的。有人说应该由两个完成,因为两个都成就了。这个有四个支分:可以指定的衣服、时间的缺乏、未知的请求,以及通过它获得。这个有三个支分:在僧团中完成、了解自己的完成、获得。第一个观点是不合适的,因为在注疏和波罗提木叉中没有详细探讨。如果这样,在那里的支分中是否应该说"不是别人完成"?不应该说,因为从实际意义上来说已经成就了。由于两个"完成"的学处的成就,被视为"完成",由于过失的可能性,"请给我"说,虽然没有指出"适当",但由于说"我们也有"而是适当的。"僧团的完成...有轻微过失"这里没有说"个人的",因为是根据单一的可舍弃的过失而来的。"另一个塔的"也没有说,因为没有别的僧团。因此在这里也没有说"另一个僧团的另一个个人的"。有人说,虽然在这里没有说"自己的",但也是可能的。但有人说,这里没有说"自己的",是因为这个学处是关于自己的完成。有人说,这就像在后面的学处中的"为了另一个人"一样。这不对,因为在这个关于个人完成的学处中没有说过。法护长老说:
"自己从别人获得,或僧团从别人获得;
应该完成,有可舍弃的过失,也有轻微过失。"
其意思是:僧团的完成,应该完成自己的,有可舍弃的过失。从别人完成自己的或别人的,有轻微过失。因此,在未知请求等中所说的过失的可能性,在这里的两种"完成"中没有说"自己的"。如果说了,就会只有轻微过失的可能,不说的话,根据次第,有未说的成就和轻微过失,两种过失就会一起出现,这给了精通律的人全面的认知。
如此,三十品的精华结束,这就是律的精华;这里已经完成了全部的精华,根据律,再次成为精华。
完成的学处的解说结束。
第三品"应舍弃的"的解说结束。
可舍弃的解说结束。
可舍弃的解说
可舍弃品
妄语品
妄语学处的解说

1.Vādakkhittoti ettha avisesena vādajappavitaṇḍasaṅkhāto tividhopi kathāmaggo ‘‘vādo’’ icceva vuttoti veditabbo. Tesu ‘‘titthiyehi saddhi’’nti vacanato ṭhapetvā vādaṃ ‘‘sesā’’ti vadanti. Chalajātiniggahaṭṭhānakusalatāya kadāci katthaci avajānitvā paṭijānāti, tathā pubbe kiñci vacanaṃ paṭijānitvā pacchā avajānāti. Evaṃ vā aññathā vā aññenaññaṃ paṭicarati. Evaṃ pavatto sampajānamusā bhāsaṃ paṭissuṇitvā asaccāyanto saṅketaṃ katvā visaṃvādento evaṃ so vādakkhitto samāno pācittiyavatthuñca paripūrento vicaratīti evamadhippāyo veditabbo. Attano vādeti ettha ‘‘sabbe dhammā anattā’’ti (dha. pa. 279; cūḷani. ajitamāṇavapucchāniddesa 7; netti. 5; mahāni. 27) paṭhamamāraddhe attano vāde. ‘‘Yaṃ dukkhaṃ tadanattā’’ti (saṃ. ni. 3.15) no samayo. ‘‘Sabbe dhammā’’ti vutte nibbānampi saṅgahaṃ gacchati. ‘‘Nibbānaṃ paramaṃ sukha’’nti (dha. pa. 203-204; ma. ni. 2.215) vuttattā pana taṃ na dukkhaṃ. No ṭhānametaṃ vijjati. Ayaṃ paravādī ‘‘yaṃ dukkhaṃ tadanattā’’ti suttaṃ dassetvā siddhantaṃ sambhametvā ‘‘virodhi viruddho’’ti vuttaṃ dosaṃ āropessatīti tasmiṃ paṭhamavāde kañci dosaṃ sallakkhento āropite vā dose anāropite vā ‘‘nāyaṃ mama vādo’’ti taṃ avajānitvā ‘‘nibbānantveva sassata’’nti, ‘‘anattā iti nicchayā’’ti ca suttaṃ disvā tassa paṭhamavādassa niddosataṃ sallakkhetvā ‘‘mameva ayaṃ vādo’’ti tameva pacchā paṭijānāti. Evaṃ tattha yathāvuttamānisaṃsaṃ sallakkhento taṃ paṭijānitvā yadi anattā sabbe dhammā, dhammā eva na te bhavanti. Sabhāvaṃ dhārentīti hi ‘‘dhammā’’ti vuccanti.

Ayañca atta-saddo sabhāvavācīti evaṃ āropite vā dose anāropite vā dosoti sallakkhetvā ‘‘nāyaṃ mama vādo’’ti tameva paṭhamavādaṃ pacchā avajānāti. Atha so paravādī sapakkhaṃ paṭisedhe paṭijānanattāpanayanaṃ . Paṭijānāti patyāssa iti vacanato ‘‘paṭiññā aññā so nāma te niggaho’’ti vutto. Sabhāvātirittaṃ atthaṃ paṭisedhādhippāyato sabhāvato atirittaṃ bālaparikappitamattānaṃ sandhāya ‘‘anattā sabbe dhammā’’ti me paṭiññātakathā, sā ca tadavatthāyevāti na me taṃ paṭiññātattāpanayanaṃ atthi, ‘‘nāyaṃ mama vādo’’ti avajānanaṃ pana sabhāvasaṅkhātaṃ attānaṃ sandhāya ‘‘anattā sabbe dhammā’’ti na vadāmīti adhippāyena katanti iminā aññena kāraṇena taṃ pubbe paṭiññātattāpanayanaṃ kāraṇaṃ paṭicchādeti. ‘‘Anattā sabbeva dhammā’’ti na vattabbaṃ ‘‘atta-saddassa sabhāvavācittā’’ti idaṃ kāraṇaṃ paṭicca tena pubbe paṭiññātattāpanayanaṃ kataṃ. Tamaññakāraṇaṃ pacchā dassitena aññena kāraṇena paṭicchādetīti adhippāyo.

Yasmā na kevalaṃ yathādassitanayena so atthameva avajānāti, paṭijānāti ca, kintu vacanampi, tasmā aṭṭhakathāyaṃ (pāci. aṭṭha. 1) ‘‘jānitabbato’’ti paṭhamaṃ kāraṇaṃ vatvā paravādinā ‘‘yadi jānitabbato aniccaṃ, nibbānaṃ te aniccaṃ siyā’’ti vutte ‘‘na mayā ‘jānitabbato’ti kāraṇaṃ vuttaṃ, ‘jātidhammato’ti mayā vuttaṃ, taṃ tayā badhiratāya aññena sallakkhitantiādīni vadatīti adhippāyo. ‘Jānitabbato’ti vatvā puna ‘jātidhammato’tiādīni vadatī’’ti vuttaṃ. ‘‘Avajānitvā puna paṭijānanto taṃ avajānanaṃ iminā paṭicchādeti nāmā’’ti likhitaṃ.



“被称为辩论者”在这里应理解为一般而言，被称为“辩论”的三种讨论方式，即被称为“辩论”的。除了“与持有不同见解的人一起”外，辩论被称为“其他”。由于六种类别的能力，有时在某处被轻视而承认，有时在之前的某些言辞被承认后又被轻视。如此，或是以其他方式与他人相对。如此，经过反思的谎言说，听到不真实的言辞，设定了暗示并且不辩论，因此这样的人被称为辩论者，依然在进行可舍弃的事务。无论是对自己辩论，还是说“所有法无我”（《大智度论》279；《小阿含经》阿吉他问经7；《净土经》5；《大法集》27）在最初的言辞中，都是对自己辩论。“苦即是无我”（《相应法》3.15）并非适当。“所有法”被提及时，涅槃也被包括在内。“涅槃是究竟的快乐”（《大智度论》203-204；《中阿含经》2.215）因此它并非苦。没有这个地方。这个外辩者通过展示“苦即是无我”的经文而引发争论，因此在这个初次辩论中，若有任何过失被察觉到，或是被指责或未被指责，便会说“这不是我的辩论”，而否定它“涅槃是永恒的”，并且“无我确实是固定的”，看到这段经文后，意识到初次辩论的无过失后，便会说“这就是我的辩论”。如此，在那里识别到所说的利益后，若一切法都是无我，则法本身便不会存在。因为“法”被称为“法”。
此外，关于“我”的词被视为“本质的”，因此无论是指责还是未指责，便会说“这不是我的辩论”，随后对初次辩论进行否定。然后，外辩者因承认而拒绝。承认“他对于我”的言辞，因此“承认另一种”这句话被提及。“不承认本质的事物”是由于本质的拒绝，因而“无我所有法”的言辞是我的承认，且它也在此处被认定。因此，关于“无我所有法”的言辞并不适用，“我”的词是本质的，因而是基于此理由，之前的承认被遮蔽。“无我所有法”并不适用，“我”的词是本质的，因此这是基于此理由，之前的承认被遮蔽。
由于不仅是如所述的那样，他在这个方面也被否定和承认，而是言辞也如此，因此在注疏中（《巴利律》注疏1）提到“应知”的第一原因，外辩者说“如果应知是无常的，那么涅槃也可能是无常的”，对此我并没有说“应知”的原因，而是说“因缘法”的原因，因此你因耳聋而未察觉到其他的道理等。说“应知”的同时又说“因缘法”等等。若是轻视后再承认，这种轻视的遮蔽即是如此。

2.Jānitvā jānantassa cāti jānitvā vā jānantassa vāti atthadvayaṃ dīpetīti.

3. Apica micchāvācāpariyāpannāti catubbidhamicchāvācāpariyāpannā. Sīhaḷādināmabhedagatāti keci, tasmā evaṃ vadato vacanaṃ, taṃsamuṭṭhāpikā cetanāti ubhayaṃ vuttanti mātikāyaṃ ubhinnaṃ saṅgahitattā. Vibhaṅge taṃ vacanaṃ yasmā vinā viññattiyā natthi, tasmā ‘‘vācasikā viññattī’’ti viññatti ca dassitā. ‘‘Evaṃ vadato vacana’’nti lokavohārena vatvā paramatthato dassento ‘‘taṃsamuṭṭhāpikā vā cetanāti vutta’’nti ca vadati. Oḷārikenevāti cetanāsamuṭṭhānavācānaṃ sukhumattā visayavaseneva katāti.

9.Diṭṭhassahotīti diṭṭho assa, anena vā upacārajjhānavasena na mayā abyāvaṭo mato, ‘‘na mayā pavanto paṭo diṭṭho’’tiādiṃ bhaṇantassa ca paramatthasuññataṃ upādāya eva ‘‘itthiṃ na passāmi, na ca purisa’’nti bhaṇantassa ca na musāvādo.

11.Āpattiṃ āpajjatiyevāti ettha ‘‘dubbhāsitāpattī’’ti vadanti. Kasmā? ‘‘Keḷiṃ kurumāno’’ti vuttattā. ‘‘Vācā girā…pe… vācasikā viññattī’’ti ujukaṃ sandhāya, kāyo na ujuko.

Musāvādasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Omasavādasikkhāpadavaṇṇanā

13.‘‘Puna are patteti puna taṃ ṭhānaṃ parivaṭṭetvā āgate aññasmiṃ are’’ti likhitaṃ. Patiṭṭhitārappadesanti bhūmiṃ. Puna areti puna tasmiṃyeva are bhūmiṃ patteti atthoti keci, taṃ na sundaraṃ viya. Jāpitoti parājito, ‘‘parājito’’ti vā pāṭho. Pāpesīti abhibhavasi. Manāpaṃ bhāsamānassa brāhmaṇassa garuṃ bhāraṃ. Udabbahīti ākaḍḍhīti attho, anādaratthe vā sāmivacanaṃ. Dhanañca naṃ alābhesīti yathā so dhanaṃ alabhi, tathā akāsīti adhippāyo.

15.Pubbeti nidāne. Avakaṇṇakanti chinnakaṇṇakanāmaṃ. Javakaṇṇakanti vaṅkakaṇṇakanāmaṃ. Dhaniṭṭhakaṃ dhanavaḍḍhakanāmaṃ, sirivaḍḍhakanāmaṃ kulavaḍḍhakasseva nāmaṃ. Tacchakakammanti khaṇanakammakārā koṭṭhakā, pāsāṇakammakārāti keci. ‘‘Muddāti pabbagaṇanā. Gaṇanāti mahāgaṇanā’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Madhumehaṃ omeha’’nti likhitaṃ. Thūlakāyassa maṃsūpacayoti eke. Yabha methune. Vītarāgatādīhi akkosantopi kileseheva kira akkosati nāma, tathā ‘‘sotāpanno’’ti akkosanto āpattiyā akkosati nāmāti eke. Liṅgāyattattā accodātādipi liṅgameva jātaṃ.

16. Sabbattha vadetīti uddeso. Bhaṇatīti vitthāro. Vadetīti vā iminā paraviññāpanaṃ dīpeti.



“了解了的、知道的”是指“了解了”或“知道的”这两个意义被阐明。
此外，称为“错误言辞的范围”是指四种错误言辞的范围。有些人说是指斯里兰卡等地的名称，因此如此说的言辞，因其两者的意图而被称为“意图的来源”。在分解中，由于没有意识的存在，因此显示为“言辞的意识”。“如此说的言辞”是指用世俗言辞来说，显示出究竟的意义，“因此是由意图所生的”也如此说。因粗略的缘故，意图的来源在细微的方面上被认为是如此。
“看见的”是指“看见了”，或是通过近似的方式说“我并没有被看见”，如“我并没有看到女人，亦没有看到男人”等等说法，基于究竟的空性，这样说并不是谎言。
“确实会犯过失”是指“难以言说的过失”。为何如此？因为说“我在玩耍”。“言辞的意识……言辞的意识”是指直接的，身体并非直接。
谎言学处的解说结束。
误言学处的解说
“再者，确实会到达，再次转移到其他地方”是如此写的。建立的地方是指土地。再者，是指再次在同一地方到达的意义，有些人认为这并不美好。被征服是指失败，或是“被征服”的读法。恶者是指压迫。对说着美好言辞的婆罗门来说是沉重的负担。被拉扯是指被抓住，或是出于不尊重的意图。财富未能获得是指他没有获得财富，因此也无所获。
之前的因缘。断耳是指断耳之人。快耳是指弯耳之人。富裕者是指财富增加之人，富贵之人是指家族的增加。工匠是指工匠的工作，石匠也是如此。有些人说“以此计算”。“计算”是指大计算。写作“蜜糖与糖”。对粗大的身体的肉的聚集，有些人说是指妨碍。关于性交的事。即便是以不贪欲等方式进行侮辱，似乎也只是侮辱，于是说“入流者”侮辱时也是因过失而侮辱。有些人说，因性别的缘故，因而性别的特征而生。
“在所有地方说”是指概述。“说”是指详细阐述。“说”是指以此显示他人的意识。

26. Aññāpadesavāresu pana ‘‘evaṃ vadetī’’ti vuttaṃ. Kasmā? Pubbe dassitauddesakkamanidassanatthaṃ. Pubbepi ‘‘hīnena hīnaṃ, hīnena ukkaṭṭhaṃ, ukkaṭṭhena hīnaṃ, ukkaṭṭhena ukkaṭṭha’’nti jātyādīsu ekekasmiṃ catudhā catudhā dassitauddesakkamassa nidassanaṃ ‘‘eva’’nti iminā karoti. ‘‘Hīnena hīnaṃ vadetī’’ti vuttaṭṭhāneyeva hi ‘‘evaṃ vadetī’’ti vutte so ākāro nidassito hotīti adhippāyo. Aññathā aññāpadesena so ākāro na sambhavatīti āpajjati. Na sambhavati evāti ce? Na, visesakāraṇābhāvā, tattha anāpattippasaṅgato, aniyamaniddesena aniyamatthasambhavato ca. ‘‘Santi idhekacce caṇḍālā’’tiādinā hi aniyamaniddesena caṇḍālaṃ vā acaṇḍālaṃ vā sandhāya bhaṇantassa āpattīti aniyamattho sambhavatīti adhippāyo. Yadi evaṃ ettakameva vattabbaṃ tāvatā pubbe dassitauddesakkamanidassanasiddhitoti? Na, ‘‘vadetī’’ti iminā ayojite ‘‘eva’’nti pade imaṃ nāma ākāraṃ dassetīti anavabodhato. Aññāpadesanayepi paraviññāpaneyeva dukkaṭapācittiyaṃ viyāti niyamanapayojanaṃ vā ‘‘vadetī’’ti padanti veditabbaṃ. Atha vā attano samīpe ṭhatvā aññaṃ bhikkhuṃ āṇāpento hīnena hīnaṃ vadeti bhaṇati, āpatti pācittiyassa. Sace sayaṃ hīno hīnena hīnaṃ caṇḍālaṃ…pe… pukkusaṃ ‘‘pukkuso’’ti bhaṇati āpatti vācāya vācāya pācittiyassa, esa nayo aññāpadesavāresupīti yojanā veditabbā. Ayamattho duṭṭhadosesu pariyesitabbo. Aññathā ‘‘vadeti bhaṇatī’’ti etesaṃ aññataraṃ ubhayattha anaññāpadesavāraaññāpadesavāresu, visesena vā aññāpadesavāresu niratthakaṃ āpajjati vināyeva tena vacanasiliṭṭhatāsambhavato. Attato pāḷiyaṃ avuttattā panettha ‘‘sāṇattika’’nti vuttanti veditabbaṃ. Tatrāyaṃ padasandhi vadetīti vada itīti. Asammukhā vadantassa dukkaṭaṃ ‘‘sammukhā pana sattahipi āpattikkhandhehi vadantassa dukkaṭa’’nti andhakaṭṭhakathāyaṃ vuttattā. Davakamyatā nāma keḷi, taṃ dassetuṃ ‘‘hasādhippāyatā’’ti vuttaṃ. ‘‘Asammukhāpi davakamyatāya vadantassa dubbhāsitamevā’’ti ācariyā vadanti. Pāpagarahitāya kujjhitvāpi vadantassa dukkaṭaṃ, asammukhā anāpattīti.

Omasavādasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Pesuññasikkhāpadavaṇṇanā

36-7. ‘‘Imassa sutvā amussā’’ti pāṭho. ‘‘Imesaṃ sutvā’’ti na sundaraṃ. Bhedāyapīti bhedāya. Tiṇṇampi bhikkhubhāvatoyeva nipajjanato ‘‘bhikkhūnaṃ pesuññe’’ti bahuvacanaṃ kataṃ.

38-

在其他地方的部分中说"如此说"。为什么?为了显示之前所述的概述的次第。之前也说过"下贱的说下贱的,下贱的说上等的,上等的说下贱的,上等的说上等的"等,在每一个种姓等方面都以四种方式显示了概述的次第。因为在说"下贱的说下贱的"的地方,当说"如此说"时,就显示了那种方式。否则,以其他地方就不可能。不可能如此吗?不,因为没有特殊的理由,在那里也没有过失的可能,由于未限定的说明,也可能有未限定的意义。因为以未限定的说明,说"这里有一些贱民"等,无论是贱民还是非贱民,都可能有过失。如果只说这么多,就足以显示之前所述概述的次第了吗?不,因为没有理解"说"这个词与"如此"这个词的关系,而显示了这种方式。在其他地方的方式中,也可能有对他人的意识,即轻微的过失。或者,站在自己身边,命令另一位比丘,说下贱的下贱的,就犯了可舍弃的过失。如果自己是下贱的,以下贱的方式说"贱民"等,就犯了一一可舍弃的过失,这种方式也应该理解为在其他地方的部分。这个意义应该在恶意中寻找。否则,"说"和"说"这两个词在任何地方,特别是在其他地方,都是无意义的,因为没有那个言辞的流利性。由于在经文中没有说过,这里应该理解为"粗糙的"。在这里,这个词的连接是"说"即"说"。对于不面对面说的,有轻微的过失,"但对面说时,有七种过失"这是在盲僧论中说的。"玩耍"是指戏谑,为了显示这一点,说"有笑的意图"。老师们说,即使是不面对面出于戏谑而说,也是难以言说的。即使是出于责骂而说,也有轻微的过失,不面对面则无过失。
误言学处的解说结束。
离间语学处的解说
36-37. "听到这个人的"这是读法。"听到这些人的"不好。为了分裂。由于三种比丘身份,才使用复数"比丘们的离间语"。
38-

9. ‘‘Itthannāmo āyasmā caṇḍālo…pe… pukkusoti bhaṇatī’’ti vatvā pesuññaṃ upasaṃharatīti yojanā. Aññathā ‘‘pukkusoti bhaṇatī’’ti vattabbatā āpajjati. Ettha anupasampannavāro labbhamānopi na uddhaṭo omasavāde dassitanayattā, saṅkhepato ante dassetukāmatāya vā. Tathā hi ante tīṇi dukkaṭāni dassitāni. Tāni pana dassento bhagavā yasmā ‘‘upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharatī’’ti vuttānaṃ dvinnaṃ padānaṃ aññataravipallāsavasena vā ubhayavipallāsavasena vā pācittiyanti katvā dvepi tāni ekato vuttānīti dassetukāmo, tasmā sabbapaṭhamaṃyeva ‘‘upasampanno upasampannassa sutvā upasampannassa pesuññaṃ upasaṃharati, āpatti pācittiyassā’’ti āha. ‘‘Dvīsu panetesu yasmā pārājikaṃ ajjhāpannopi upasampanno tādisaṃyeva upasampannaṃ khuṃsetukāmo omasati, tādisassa sutvā tādisassa pesuññaṃ upasaṃharati, āpatti pācittiyassa, tasmā ‘upasampanno’ti idaṃ ādipadaṃ sabbattha vutta’’nti keci vadanti, taṃ na yuttaṃ, anavasesaāpattiṃ āpannassa puna āpattiyā asambhavato, tasmā kevalaṃ mātikāyaṃ bhikkhupadābhāvatoyeva ‘‘bhaṇati upasaṃharatī’’ti padānaṃ kārakaniddesābhāve asambhavato eva taṃ ādipadaṃ vuttanti veditabbaṃ. Idaṃ pāḷilesābhāvato anāṇattikameva. ‘‘Na piyakamyassa, na bhedādhippāyassā’’ti upasaṃharaṇāpekkhaṃ sāmivacanaṃ tuṇhībhūtassa vacanappayojanābhāvato, tena vuttaṃ ‘‘pāpagarahitāya bhaṇantassa anāpattī’’ti.

Pesuññasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Padasodhammasikkhāpadavaṇṇanā

45-6.Sabbametaṃpadaso dhammo nāmāti ettha dhammo nāma buddhabhāsitoti evaṃ sambandho. Akkharasamūhoti asamattapade. Paccekabuddhabhāsitaṃ buddhabhāsite eva. Anupāsakagahaṭṭhehi bhāsito isibhāsitādisaṅgahaṃ gacchatīti veditabbaṃ. Katthaci potthake ‘‘devatābhāsito’’ti padaṃ natthi, yattha atthi, sā pāḷi. Gāthābandhepi ca esa nayoti ekameva akkharaṃ vatvā ṭhānaṃ labbhati eva. ‘‘Evaṃ me suta’’ntiādisuttaṃ bhaṇāpiyamāno ekāraṃ vatvā tiṭṭhati ce, anvakkharena pācittiyaṃ, aparipuṇṇapadaṃ vatvā ṭhite anubyañjanena. Padesu ekaṃ paṭhamapadaṃ virujjhati ce, anupadena pācittiyaṃ. Aṭṭhakathānissitoti aṭṭhakathānissitavasena ṭhito. Pubbe pakatibhāsāya vuttaṃ aṭṭhakathaṃ sandhāya. Pāḷinissitoti pāḷiyaṃ evāgato. Maggakathādīnipi pakaraṇāni.



“这个名字的尊者是贱民……等……称为‘上等人’”是说“因此收集离间语”。否则，若说“称为‘上等人’”则会引发过失。在这里，即使是未被受戒的比丘被接受，也不会因在误言中所显示的方式而被抬起，或是由于想要简要地在最后展示。因此，确实在最后显示了三种轻微过失。为了显示这些，佛陀说：“听到受戒者后，收集受戒者的离间语”是指这两个词的某种颠倒或两者颠倒的情况，因此这两个词被一起提到，因此他首先说：“受戒者听到受戒者的离间语，犯了可舍弃的过失。”有些人说：“在这两者中，由于即使是犯了重罪的受戒者，也想要抬起这样的受戒者，因此听到这样的受戒者的离间语，犯了可舍弃的过失，因此‘受戒者’这个开头的词在所有地方都被提到。”这并不合理，因为一旦陷入未尽的过失，就不可能再犯过失，因此仅在概述中，因比丘的身份而说“他收集离间语”的词的因果关系并不可能，因此应理解为这个开头的词被提到。这是因巴利文的存在而非无我。由于“无亲近的，无分裂的”是指收集的期待，因此是因言辞的目的而未被提到，因此说“对恶者说的，没有过失”。
离间语学处的解说结束。
词语清净学处的解说
45-46. “这一切都是词语的法”是指这里的法是指佛陀所说的，因此有这样的关系。字的组合是指不合适的词。独觉佛所说的，是指佛所说的。应理解为是由非出家者在家中所说的，类似于圣者所说的集合。在某些经典中没有“神灵所说”的词，在哪里有，它是巴利文。在诗句的集合中，这种方式也是如此，若说一个字，就会得到位置。“如我所听”这类经典如果在说时站立成一体，因而以单个字为依据而犯可舍弃的过失，若说未具足的词而站立，则因字母的组合而犯过失。如果在某个地方与第一个词相抵触，则因未配合而犯可舍弃的过失。是指基于注释的性质而存在。之前以自然的语言所述的注释是指此。是指在巴利文中如是而来。关于道的教义等也是如此。

48.Upacāranti dvādasahatthaṃ. ‘‘Opātetīti ekato bhaṇati samāgacchatī’’ti likhitaṃ. Kiñcāpi apalāladamanampi sīlupadesopi bhagavato kāle uppanno, atha kho tesu yaṃ yaṃ buddhavacanato āharitvā vuttaṃ, taṃ tadeva āpattivatthu hotīti viññāpanatthaṃ mahāaṭṭhakathāyaṃ ‘‘vadantī’’ti vacanehi sithilaṃ kataṃ. Buddhavacanato āharitvā vuttassa bahulatāya tabbahulanayena tesu āpatti vuttā, tasmā mahāpaccariyaṃ tassādhippāyo pakāsitoti attho. ‘‘Sabbesameva vacananti apare’’ti vuttaṃ. Sace ācariyo ṭhito nisinnānaṃ pāṭhaṃ deti, ‘‘na ṭhito nisinnassa dhammaṃ desessāmī’’ti vuttāpattiṃ nāpajjatīti eke. Tesampi pāṭhadānaṃ dhammadesanato na aññanti taṃ na yuttaṃ, chattapāṇikādīnaṃ pāṭhadānena anāpattippasaṅgato, āpattibhāvo ca siddho. Vuttañhetaṃ –

‘‘Ubho atthaṃ na jānanti, ubho dhammaṃ na passare;

Yo cāyaṃ mantaṃ vāceti, yo cādhammenadhīyatī’’ti. (pāci. 647);

Ettha adhīyatīti attho, tasmā pāṭhadānampi dhammadesanāva. Sekhiyaṭṭhakathāyaṃ (pāci. aṭṭha. 634) ‘‘dhammaparicchedo panettha padasodhamme vuttanayena veditabbo’’ti vuttaṃ , tasmā ayameva dhammo sabbattha dhammapaṭisaṃyuttasikkhāpadesu veditabbo. Yadi evaṃ saṅkhārabhāsādivasena cittadhammaṃ desentassa sekhiyavasena anāpatti siyā, tato chapakajātakavirodho. Tattha mantānaṃ bāhiraganthattāti ce? Na, tadadhippāyājānanato. Ayañhi tattha adhippāyo ‘‘bāhirakaganthasaṅkhātampi mantaṃ ucce āsane nisinnassa vācetuṃ me bhikkhave amanāpaṃ, pageva dhammaṃ desetu’’nti. ‘‘Tadāpi me, bhikkhave, amanāpaṃ nīce āsane nisīditvā ucce āsane nisinnassa mantaṃ vācetuṃ, kimaṅgaṃ pana etarahi…pe… dhammaṃ desetu’’nti (pāci. 647) hi ayaṃ pāḷi yathāvuttameva adhippāyaṃ dīpeti, na aññaṃ. Teneva ‘‘mantaṃ vācetuṃ dhammaṃ desetu’’nti vacanabhedo kato. Aññathā ubhayattha ‘‘dhammaṃ desetu’’micceva vattabbanti.

Mayāsaddhiṃ mā vadātiādimhi pana anugaṇṭhipade evaṃ vutto ‘‘sace bhikkhu sāmaṇerena saddhiṃ vattukāmo, tathā sāmaṇeropi bhikkhunā saddhiṃ vattukāmo sahasā opāteti, ‘yebhuyyena paguṇaṃ ganthaṃ bhaṇantaṃ opātetī’’tiādīsu viya anāpatti, na hi ettāvatā bhikkhu sāmaṇerassa uddisati nāma hoti. Yasmā mahāaṭṭhakathāyaṃ natthi, tasmāpi yuttamevetaṃ. Sace tattha vicāretvā paṭikkhittaṃ siyā āpatti, kiriyākiriyañca nāpajjati. Kasmā? Yasmā cittena ekato vattukāmo, atha kho naṃ ‘ekato mā vadā’ti paṭikkhipitvāpi ekato vadanto āpajjati. Avattukāmassa sahasā virajjhitvā ekato vadantassa anāpatti, tena vuttaṃ ‘mayā saddhiṃ mā vadāti vutto yadi vadati, anāpattī’ti. Tathāpi ācariyānaṃ matimanuvattantena evarūpesu ṭhānesu yathāvuttanayeneva paṭipajjitabbaṃ. Kasmā? Yasmā mahāaṭṭhakathāyaṃ natthi, natthibhāvatoyeva āpatti. Sace tattha anāpattiavacanaṃ na sambhavati ayamaṭṭhānattā’’ti.


“他同时说”是指“他一起说话”。虽然在佛陀的时代也有不轻蔑的说法和道德教育，但在这些情况下，所引用的佛陀言辞，都是同样的过失的对象，因此在大注释中用“说”的词语变得宽松。由于引用佛陀的言辞而产生的多重性，因此在这些情况中提到的过失，因此大义是显而易见的。“所有的言辞”是另外提到的。如果老师站着给坐着的人讲法，则有些人认为“我不会给坐着的人讲法”而不犯过失。在这些情况下，讲法的行为与他人无关，因此不合理，因而与持伞者等的讲法行为有关，过失的存在也得以证实。说到这里 –
“二者都不知道，二者都看不见法；
谁说这个咒语，谁依靠法而思维。”（巴利文 647）
在这里“思维”是指，因此讲法的行为也是如此。在《分支注释》中（巴利文 aṭṭha 634）说“这里的法的划分应依照词语的清净来理解”，因此这个法应在所有与法相关的戒律中被理解。如果如此，根据因缘法的言辞来讲述心法的行为，作为学习者则可能不会犯过失，那么就与六种类的故事相抵触。对此，若说咒语的外在意义？不，因为这是基于意图的理解。在这里，意图是“在高座上坐着的比丘说外在的咒语是不可接受的，因此应如法讲法。” “当时我，比丘们，坐在低座上说外在的咒语，讲法又有什么关系呢……”（巴利文 647）这段巴利文如所述地显示了意图，而不是其他。因此“说咒语”与“讲法”的区别被提出。否则，两个方面都应说“讲法”的意思。
“不要与我说”这类词语在附属部分中如此提到：“如果比丘想与沙门一起说话，那么沙门也想与比丘一起说话，突然一起说话，‘通常说很多话’等，这样的情况不会犯过失，因为在这里比丘与沙门并不被指称。”由于在大注释中没有提到，因此这也是合理的。如果在此处经过思考而被拒绝，则不会犯过失。为什么？因为他想与心灵相合，但如果他拒绝“不要与我说”，他仍然会因一起说而犯过失。对于不想说话的人，突然被打断而一起说则不会犯过失，因此说“不要与我说”是指如果说了，则不会犯过失。尽管如此，老师们应根据他们的理解在这些情况下按所述的方式进行。为什么？因为在大注释中没有提到，因而没有存在的过失。如果在此处不可能有不犯过失的说法，这是一种特定的情况。


Tatrāyaṃ vicāraṇā – ‘‘mayā saddhiṃ mā vadā’’ti vutto yadi vadati, bhikkhuno anāpattīti yuttametaṃ bhikkhuno vattukāmatāyābhāvato, bhāvepi sajjhāyakaraṇādīsu tīsu anāpattito ca. Atha sāmaṇerena byattatāya ‘‘mayā saddhiṃ mā vadā’’ti vutto bhikkhu abyattatāya vadati, āpatti eva vattukāmatāsabbhāvato. Sahasā ce vadati, anāpatti tadabhāvato. Sace bhikkhu evaṃ ‘‘mayā saddhiṃ mā vadā’’ti vatvā tena saddhiṃ sayaṃ vadati, āpatti eva. Na hi etaṃ sikkhāpadaṃ kiriyākiriyaṃ. Yadi etaṃ sikkhāpadaṃ kiriyākiriyaṃ bhaveyya, yuttaṃ. Tattha anāpattīti adhippāyo. Mahāpaccariyaṃ imināva adhippāyena ‘‘mayā saddhiṃ mā vadā’’ti vuttaṃ siyā. Na hi sāmaṇerassa kiriyā idha pamāṇanti, imasmiṃ pana adhippāye vutte atiyuttaṃvāti attho. Akkharattho byañjanattho. Kiñcāpi ‘‘yañca padaṃ yañca anupadaṃ yañca anvakkharaṃ yañca anubyañjanaṃ, sabbametaṃ padasodhammo nāmā’’ti vuttaṃ, tathāpi ‘‘padena vāceti, pade pade āpatti pācittiyassa, akkharāya vāceti, akkharakkharāya āpatti pācittiyassā’’ti idameva dvayaṃ yojitaṃ, taṃ kasmāti ce? Padena anupadaanubyañjanānaṃ saṅgahitattā. Vuttañhetaṃ ‘‘anupadanti dutiyapādo. Anubyañjananti purimabyañjanena sadisaṃ pacchābyañjana’’nti (pāci. aṭṭha. 45), tasmā anupadekadesamattameva anubyañjananti siddhaṃ. ‘‘Akkharānubyañjanasamūho pada’’nti ca vuttattā padamattameva vattabbaṃ tena anupadādittayaggahaṇatoti ce? Na vattabbaṃ vacanavisesato. Padena vācento hi pade vā anupade vā anubyañjane vā āpattiṃ āpajjati. Na akkharena. Akkharena vācento pana padādīsu aññatarasmiṃ āpajjati. Na hi ‘‘varo varaññū varado varāharo’’tiādimhi paṭhamaṃ va-kāraṃ vācento dutiyādiva-kāre opāteti, paṭhamaṃ ro-kāraṃ vācento dutiyaro-kāre opāteti, paṭhamaṃ ra-kāraṃ vācento dutiyara-kāre opāteti, āpatti pācittiyassāti sambhavati. Anubyañjanānulomato sambhavati evāti ce? Na, ‘‘pade pade āpatti pācittiyassā’’ti iminā viruddhattā. Idañhi vacanaṃ ekasmiṃ pade ekā āpattīti dīpeti. ‘‘Rūpaṃ aniccanti vuccamāno rūti opātetī’’ti vacanato sakalaṃ pādaṃ vācentassa paṭhamaakkharamatte ekato vutte āpattīti siddhanti ce? Na, ‘‘akkharakkharāya āpatti pācittiyassā’’ti iminā viruddhattā, tasmā rūti opātetīti vattuṃ asambhavato rū-kārassa yathāvuttadhammapariyāpannabhāvasiddhito taṃ avatvā kevalaṃ akkharāya vācentassa yathāvuttadhammapariyāpannaakkharabhāvadassanatthaṃ ‘‘rūpaṃ aniccanti vuccamāno’’ti vuttaṃ, vacanasiliṭṭhatāvasena vā anubyañjane vedanāvacanaṃ viyāti veditabbaṃ.

Padasodhammasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Paṭhamasahaseyyasikkhāpadavaṇṇanā

50. ‘‘Na sahaseyyaṃ kappetabba’’nti bhāvavasena vuttaṃ, kesuci ‘‘na sahaseyyā kappetabbā’’ti pāṭho, na kappetabbā bhikkhunāti paññattanti adhippāyo. ‘‘Apassenaṃ vāti vāyimamañcakameva hotī’’ti likhitaṃ. Yaṃ etesaṃ na kappati, taṃ tesampīti upajjhāyādīnaṃ santikaṃ agantvā sahaseyyaṃ kappeyyāti pāṭhaseso.



Tatrāyaṃ vicāraṇā – “不要与我说”是指如果他说了，则比丘不会犯过失，这是因为比丘没有想要说话的意图，因此在思维上与三种行为无关。若沙门因被引导而说“不要与我说”，则比丘因没有被引导而说，因想要说话的意图而犯过失。如果他突然说话，则不会因缺乏意图而犯过失。如果比丘这样说“不要与我说”，然后与他一起说，则犯过失。这并不是行为的可行与不可行的规定。如果这是行为的可行与不可行的规定，那是合理的。在这里“不会犯过失”的意图是指。根据这个大义，“不要与我说”可以被理解为。因为沙门在这里并没有行为的标准，而在此意图下的说法是过于宽泛的。字义是指字母的意义。虽然说“无论是词、非词、字母、附加字母，这一切都是词语的清净”，但仍然说“以词说话，词与词之间有可舍弃的过失，以字母说话，字母与字母之间有可舍弃的过失”，这两个应当被结合，那么这是为什么呢？因为词与非词、附加字母的结合。说到这里，“非词是第二个词。附加字母是指与前一个附加字母相同的后附加字母”（巴利文 aṭṭha 45），因此仅在非词的某个地方，附加字母才是成立的。“字母的附加字母的组合是词”也被提到，因此仅在词的情况下才应被讨论，所以是否应当理解为非词的三个方面的结合？不应被讨论，因而是言辞的特定。说到词语时，若是词或非词或附加字母，则会犯过失。不是字母。若是以字母说话，则在词等的某个方面犯过失。因为在“优者、智者、给予者、优者的施予”等句中，若首先读出va字母，则会在第二个或第三个字母上犯过失，若首先读出ro字母，则会在第二个ro字母上犯过失，若首先读出ra字母，则会在第二个ra字母上犯过失，这样就会犯可舍弃的过失。因此，是否因附加字母的顺序而成立？不，因为“词与词之间有可舍弃的过失”这一点是相矛盾的。这确实是指在一个词中有一个过失的意思。“说‘色是不常的’”的说法，若在说出整个词时，若仅在第一个字母上结合这部分，则是否成立？不，因为“字母与字母之间有可舍弃的过失”，因此不能说“色是不常的”，因而不可能成立，因而在字母的意义上说出“色是不常的”是为了显示字母的法则。因此，按言辞的流利性，附加字母的意义应当被理解。
词语清净学处的解说结束。
首次不适宜的学处的解说
“不应当有不适宜的行为”是指以意图而言，有些地方说“不得有不适宜的行为”，这意味着不应当有不适宜的行为的比丘。 “在不适宜的情况下，是指将其视为不适宜的行为”的说法。那些不适宜的行为，对于那些不适宜的人，若不去接近上师等而进行不适宜的行为。

52. ‘‘Anupasampanno nāma bhikkhuṃ ṭhapetvā avaseso’ti vuttattā mātugāmo anupasampannoti catuttharattiyaṃ mātugāmo dvepi sahaseyyāpattiyo janetīti apare’’ti vuttaṃ, ‘‘bhikkhuṃ ṭhapetvā…pe… pannoti pārājikavatthubhūto tiracchānapuriso adhippeto’’ti ca, ubhayampi vīmaṃsitabbaṃ. Dutiyasikkhāpade mātugāmo nāmāti manussitthiṃyeva gahetvā yakkhī petī tiracchānagatā pārājikavatthubhūtā na gahitā tesu dukkaṭattā. ‘‘Sace pana attanopi sikkhāpade dukkaṭaṃ bhaveyya, atha kasmā paṭhamasikkhāpade pācittiya’’nti ca vuttaṃ. ‘‘Aparikkhitte pamukhe anāpattī’’ti sīhaḷaṭṭhakathāvacanaṃ, tassatthaṃ dīpetuṃ andhakaṭṭhakathāyaṃ ‘‘bhūmiyaṃ vinā jagatiyā pamukhaṃ sandhāya kathita’’nti vuttaṃ. Puna vasatīti catutthadivase vasati. Bhikkhunipanneti bhikkhumhi nipanne. Sannipatitamaṇḍapaṃ nāma mahāvihāre sannipātaṭṭhānaṃ. ‘‘Tīṇi ca divasāni dukkaṭakhette vasitvā catutthe divase sahaseyyāpattipahonake sayati, pācittiyevā’’ti ekacce vadanti kira, taṃ na yuttaṃ.

Paṭhamasahaseyyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Dutiyasahaseyyasikkhāpadavaṇṇanā

55. ‘‘Atha kho te manussā’’ti ca ‘‘te addhikā’’ti ca pāṭho. ‘‘Ekaratta’’ntipi atthi, so na sundaro. Paṇḍake pāḷiyaṃ dukkaṭassa vuttattā ‘‘ubhatobyañjanehi mūlāpattīti dissatī’’ti, ‘‘animittādayo itthiyovā’’ti ca vadanti ubhatobyañjanake vuttaṃ viya. Kiñcāpi matitthī pārājikavatthu hoti, anupādinnapakkhe ṭhitattā pana idha āpattiṃ na karoti. Pārājikāpattiṭṭhānañcettha na oloketabbaṃ.

Dutiyasahaseyyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Dhammadesanāsikkhāpadavaṇṇanā

66. ‘‘Viññū paṭibalā’’ti vacanato aviññū itthiyāpi desentassa anāpatti. Idha yakkhīādayo manussitthī viya anoḷārikattā dukkaṭavatthukā jātā. Tiracchānagatamanussaviggahitthiyā paṭibalatāya vuttattā itarāpi dukkaṭavatthuyevāti eke. ‘‘Mātugāmāyā’’ti liṅgavipallāsena vuttaṃ. ‘‘Aṭṭhakathādipāṭhaṃ ṭhapetvā damiḷādinā yathāruci kathetuṃ labhati kirā’’ti likhitaṃ, yathā yakkhīādayo dukkaṭavatthukā jātā, tathā purisaviggahaṃ gahetvā ṭhitena yakkhādinā saddhiṃ ṭhitassa mātugāmassa dhammaṃ desento dukkaṭaṃ anāpajjitvā kasmā pācittiyamāpajjatīti ce? Īsakampi dutiyapakkhaṃ abhajanato. Manussamātugāmopi na dutiyo, pageva yakkhādayoti. Na dutiyāniyate tassa dutiyattāti ce? Na tattha duṭṭhullavācāpekkhā dutiyatā, kintu nisajjāpekkhā, idha ca na nisajjamattaṃ, kintu desanā idhādhippetā. Sā ca nipajjanato oḷārikā, tasmā asamatthanidassanaṃ.

Dhammadesanāsikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Bhūtārocanasikkhāpadavaṇṇanā

67. ‘‘Catutthapārājikavatthu ca idañca ekamevā’’ti vuttaṃ, na yuttaṃ. Kasmā? Tattha ‘‘moghapurisā’’ti vuttattā. Te ariyamissakā na hontīti dvepi ekasadisānīti mama takko. ‘‘Ariyāpi paṭijāniṃsu, tesampi abbhantare vijjamānattā uttarimanussadhammassā’’ti likhitaṃ. ‘‘Sabbepi bhūtaṃ bhagavāti puthujjanaariyānaṃ uttarimanussadhammassa ārocitattā ‘bhūta’nti vuttaṃ, na attano uttarimanussadhammaṃ sandhāyāti apare’’ti vuttaṃ.

77.Pubbe avuttehīti catutthapārājike avuttehīti.

Bhūtārocanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Duṭṭhullārocanasikkhāpadavaṇṇanā

78-

由于说"未受戒者指的是除了比丘之外的其他人"，有些人说"女众在第四夜会产生两种不适宜的行为"。"除了比丘之外……等"是指作为重罪对象的非人类。这两者都需要审查。在第二个学处中,"女众"是指只有人类女性,而不包括女鬼、女饿鬼、动物女性,因为它们构成重罪。"如果自己在学处中也有轻微的过失,那为什么在第一个学处中是可舍弃的过失"也被提到。"在未被限定的情况下不会犯过失"是斯里兰卡注疏的说法,为了阐述其含义,在盲僧论中说"是指不在地上而是在床上"。再次居住是在第四天居住。"比丘女众"是指在比丘身上。"大寺院中集会的场所"是指集会的场所。有些人说"在过失的地方居住三天后,在第四天犯不适宜的行为,是可舍弃的过失"，这是不合理的。
第一不适宜的学处的解说结束。
第二不适宜的学处的解说
"那些人"和"那些行人"是读法。"一夜"也有,但不好。由于在巴利文中对双性人说有轻微的过失,"因此看起来对双性人有根本的过失"。有人说"无标记等就是女性"就像对双性人所说的一样。虽然已婚妇女是重罪的对象,但由于未被包括在内,在这里不会犯过失。这里不应该考虑重罪的对象。
第二不适宜的学处的解说结束。
说法学处的解说
根据"有智慧和能力"的说法,对无智慧的女性也可以说法。在这里,女鬼等由于不粗重而成为轻微过失的对象。有些人说,由于提到了具有人类形体的女性的能力,其他的也只是轻微过失的对象。"女众"是因性别的颠倒而说的。"据说,除了注释中的读法外,也可以用达米尔语等随意说"。如同女鬼等成为轻微过失的对象一样,对握有人类形体的女鬼等说法而不犯轻微过失,为何会犯可舍弃的过失呢?因为稍微偏离了第二种观点。即使是人类女众,也不是第二种,更不用说女鬼等了。难道她不是第二种,因为她不是第二种吗?不是因为期望粗俗的语言,而是因为坐下来的期望,在这里不仅是坐下来,还是期望说法。而说法比坐下来更粗重,因此这是不适当的说明。
说法学处的解说结束。
说真实事学处的解说
"第四重罪和这个是同一个"的说法是不正确的。为什么?因为在那里说"愚人"。他们不是与圣者混杂的,因此两者是相同的,这是我的推测。"即使是圣者也承认,因为他们内部也存在"被写了。"所有的有情都是真实的,因为向凡夫和圣者宣说了超人法,所以说'真实'的,而不是指自己的超人法"是另一种说法。
之前未说过的是指第四重罪未说过的。
说真实事学处的解说结束。
说粗俗事学处的解说
78-

80. ‘‘Teneva hatthena upakkamitvā asuciṃ mocesī’’ti pāṭho sampatipāṭho sundaro. Apaloketvāva kātabbā. No ce, pāḷiyaṃyeva vuttaṃ siyā. ‘‘Ottappenā’’ti vattabbe ruḷhīvasena paresu ‘‘hirottappenā’’ti vuttaṃ. Mahāaṭṭhakathāyaṃ uttānattā na vuttaṃ, pācittiyāsambhavadassaneneva hi dukkaṭanti siddhaṃ.

83. Tattha ‘‘kamma’’nti vuttaajjhācārepi pariyāpannattā taṃ tassa daṇḍakammavatthu. ‘‘Tattha kammaṃ āpanno’’ti pubbepi likhitaṃ. Mahāaṭṭhakathāyaṃ ‘‘attakāmaṃ āpanno’’ti pāṭho, ‘‘ayameva gahetabbo’’ti vadanti, vīmaṃsitabbaṃ.

Duṭṭhullārocanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Pathavīkhaṇanasikkhāpadavaṇṇanā

86.Kaṭasakkharā setamattikā viya mudukā sakkharajāti. ‘‘Akatapabbhāreti avalañjitabbaṭṭhānadassanatthaṃ vutta’’nti likhitaṃ. ‘‘Anovassakaṭṭhānadassanattha’’nti vattabbaṃ. Mūsikukkuranti mūsikāhi uddhaṭapaṃsu. Suddhacittāti kiñcāpi ‘‘evaṃ pavaṭṭite pathavī bhijjissatī’’ti jānanti, no pana ce pathavībhedatthikā, suddhacittā nāma honti. Paṃsuādayo dve koṭṭhāsā āpattikarā. Keci ‘‘sabbacchannādīsu upaḍḍhe dukkaṭassa vuttattā sace dukkaṭaṃ, yutta’’nti vadanti. Tattha yuttaṃ tādisassa vatthuno sambhavā, idha pana jātapathavī ca ajātapathavī cāti dveyeva vatthūni, tasmā dvinnaṃ ekena bhavitabbanti na yuttaṃ. Etthāpi dukkaṭavacanaṃ atthīti ce? Taṃ pana saññāvasena, na vatthuvasenāti na yuttameva.

87.Aggiṃ kātuṃ vaṭṭatīti ettha ettāvatā usumaṃ gaṇhāti, tasmā vaṭṭatīti keci. Evaṃ sati pathaviyā aggimhi kate dūratopi bhūmi uṇhā hoti, tattakaṃ kopetabbaṃ siyā, na ca kappati, tasmā yasmiṃ ṭhāne patati, taṃ so aggi ḍahati, tasmā vaṭṭatīti eke. Aḍahitepi ‘‘adaḍḍhāyapathaviyā aggiṃ ṭhapetuṃ na vaṭṭatī’’ti vuttattā attanā pātanāyeva doso patite upadāheti veditabbaṃ.

Pathavīkhaṇanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Samatto vaṇṇanākkamena musāvādavaggo paṭhamo.

2. Bhūtagāmavaggo

1. Bhūtagāmasikkhāpadavaṇṇanā

89.Pharasuṃ niggahetuṃ asakkontoti dassitabhāvaṃ jānāpeti. Kasmā ayaṃ pharasuṃ uggirīti ce? Manussānantiādi tassa parihāro. ‘‘Ākoṭesi chindīti ca vacanato rukkhadevatānaṃ hatthāni chijjanti, na cātumahārājikādīnaṃ viya acchejjānī’’ti vadanti.

90-

“因此用手抓住不洁之物”这一说法是适当而美好的。应当在看过之后再做。如果没有，则应仅在巴利文中说。“若是触碰”，应当以“因为触碰”来说明他人。“在大注释中未提及”，因为仅由于显示轻微过失而成立。
在这里“行为”是指因其相关而成为惩罚行为的对象。“在这里说‘行为’是指已被写出”。在大注释中说“因欲望而成为行为”，有人说“这应当被理解”，应当仔细审查。
粗俗事学处的解说结束。
地面挖掘的学处的解说
“用白色的糖像软糖一样”是指软糖的种类。“为了显示未被挤压的地方而说”。“为了显示不被雨水淋湿的地方”。“鼠狗”是指被鼠类挖掘的土壤。虽然有人知道“如果这样，地面会破裂”，但如果是地面破裂的地方，则不能称为纯净心。土壤等是两个部分的过失来源。有些人说“在所有隐藏的地方说有轻微过失，如果有轻微过失，那是合理的”。在这里，适合于这样的物质，而在此处有出生的土壤与未出生的土壤，因此不应当以一个而成为两个。因此在这里说有过失的意思是不合理的。
“可以点火”是指在这里仅此而已，因而有人说可以点火。这样一来，若在地面上点火，远处的土地也会变热，因此应当考虑这一点，而不应当成立，因此在什么地方落下，那个地方的火会烧着，因此有人说可以点火。即使不烧着，“不应当在未被点燃的土地上放火”的说法是指因自身的跌落而应当被理解为有过失。
地面挖掘的学处的解说结束。
通过解释，粗俗事的章节第一部分。
真实事的章节
真实事的学处的解说
“无法抓住斧头”是指让人明白的状态。为什么这个斧头被提到？是指人类等的相关性。“打击和切割”的说法是指树神的手被割断，而不是像四大王等那样的不可切断者。

92.Bhavanti ahuvuñcāti dvikāliko bhūtasaddo. Yadi bījato nibbattena bījaṃ dassitaṃ, tadeva santakaṃ yadidaṃ. Sova kukkuṭo maṃsimakkhitoti ayameva hi parihāro. Aṭṭhakathāsupi hi ‘‘bīje bījasaññī’’ti likhitaṃ. Yaṃ bījaṃ bhūtagāmo nāma hoti, tasmiṃ bīje bhūtagāmabījeti yojetvā. Amūlakattā kira sampuṇṇabhūtagāmo na hoti, ‘‘samūlapatto eva hi bhūtagāmo nāmā’’ti kāraṇaṃ vadanti. ‘‘Abhūtagāmamūlattāti bhūtagāmato anuppannattā abhūtagāmamūlaṃ, bhūtagāmassa amūlakattā vā. Na hi tato añño bhūtagāmo uppajjatī’’ti dvidhāpi likhitaṃ. Piyaṅgu asanarukkho vaḍḍhanattaco khajjaphalo, ‘‘pītasālo’’tipi vuccati. Amūlakabhūtagāme saṅgahaṃ gacchatīti nāḷikerassevāyaṃ. Ghaṭapiṭṭhijātattā, bījagāmānulomattā ca dukkaṭavatthu. Na vāsetabbaṃ ‘‘durūpaciṇṇattā’’ti likhitaṃ, ‘‘yesaṃ rukkhānaṃ sākhā ruhatīti vacanato yesaṃ na ruhati, tesaṃ sākhāya kappiyakaraṇakiccaṃ natthīti siddha’’nti vuttaṃ. Muddatiṇanti tassa nāmaṃ. ‘‘Muñjatiṇanti pāṭho’’ti likhitaṃ.

Samaṇakappehīti samaṇavohārehi, tasmā vattabbaṃ bhikkhunā ‘‘kappiyaṃ karohī’’ti. Tassa āṇattiyā karontenāpi sāmaṇerādinā ‘‘kappiya’’nti vatvāva aggiparijitaṃ kātabbanti siddhaṃ. Aggiparijitādīni viya kappiyattā abījanibbaṭṭabījānipi ‘‘pañcahi samaṇakappehī’’ti (cūḷava. 250) ettha paviṭṭhāni, yathālābhato vā samaṇakappavacanaṃ gahetabbaṃ. ‘‘Kappiya’nti vattukāmo ‘kappa’nti ce vadati, ‘vaṭṭatī’ti vadantī’’ti vuttaṃ. ‘‘Kappiya’nti vacanaṃ sakasakabhāsāyapi vaṭṭatī’’ti vadanti. ‘‘Kappiyanti vatvā’’ti vuttattā bhikkhunā ‘kappiyaṃ’icceva vattabbaṃ, ‘‘itarena pana yāya kāyaci bhāsāyā’’ti vadanti, vīmaṃsitabbaṃ. ‘‘Ucchuṃ kappiyaṃ karissāmīti dāruṃ vijjhatī’’ti vacanato kappiyaṃ kātabbaṃ sandhāya viraddheti vuttaṃ hoti, ācariyā pana ‘‘kappiyaṃ kāretabbaṃ sandhāya kappiyanti sitthādiṃ kāreti, vaṭṭatī’’ti vadanti, tassa kāraṇaṃ vadantā kātuṃ vaṭṭanabhāveneva virajjhitvā katepi kappiyaṃ jātaṃ. Yadi na vaṭṭeyya, sitthādimhi kate na vaṭṭeyyāti, upaparikkhitabbaṃ. Uṭṭhitasevālaghaṭaṃ ātape nikkhipituṃ vaṭṭati, vikopetukāmatāya sati dukkaṭaṃ yuttaṃ viya. ‘‘Puppharajjubhājanagatikā, tasmā na vaṭṭati. Nāḷe vā baddhapupphakalāpe nāḷasmiṃ katepi vaṭṭati tasmiṃ pupphassa atthitāyā’’ti vadanti. Porāṇagaṇṭhipade ‘‘bījagāmena bhūtagāmo dassito anavasesapariyādānattha’’nti vuttaṃ.

Bhūtagāmasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Aññavādakasikkhāpadavaṇṇanā

98-9.Aññaṃ vadatīti aññavādakaṃ, ‘‘vacanaṃ kareyyā’’ti likhitaṃ. ‘‘Tuṇhībhūtassetaṃ nāma’’nti pāṭho. Ugghātetukāmoti samohanitukāmo, antarāyaṃ kattukāmoti porāṇā.

100. ‘‘Sudiṭṭho bhante, na paneso kahāpaṇotiādīsu anāropite dukkaṭena musāvādapācittiyaṃ, aropite pācittiyadvayaṃ hotī’’ti vadanti, vīmaṃsitabbaṃ.

102.Adhammena vā vaggena vā na kammārahassa vāti ettha ‘‘mayi vutte maṃ vā aññaṃ vā saṅgho adhammena vā kammaṃ, vaggena vā kammaṃ karissati, na kammārahassa vā me, aññassa vā kammaṃ karissatī’’ti na kathetīti yojetabbaṃ.

Aññavādakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Ujjhāpanakasikkhāpadavaṇṇanā



“他们会被解脱”是指双重意义的真实词。如果从种子中产生的种子被展示，那么这就是存在的。正如“母鸡上面有肉”的说法，确实是如此。注释中也有“种子是种子所知”的记载。那种被称为“真实村庄”的种子，指的是在这种种子中，真实村庄的种子。由于没有根基，完整的真实村庄并不存在，因而说“只有有根的才能称为真实村庄”。“没有真实村庄的根基”是指由于真实村庄未产生的原因，真实村庄的根基也不存在。确实不会有其他真实村庄产生，因此也写成了两种。皮杨树和无根树的生长，亦称为“黄沙罗”。在无根的真实村庄中，有所聚集的意思是指椰子树。由于其根部和种子的特性，成为轻微过失的对象。不应当说“因难以获得”，而应当说“那些树的枝条生长”，因此说“那些枝条没有生长，故没有可做的事情”，这被认为是成立的。Muddatiṇa是它的名称。“Muñjatiṇa是读法”。
“以修行者的名义”，因此比丘应当说“你应当做合适的事情”。因此在命令下进行时，即使是沙门等也说“合适”，因此应当做以火为对象的事情。像火焚烧等因其合适而被称为无根的种子，正如在《小部经》中说的“以五种修行者的名义”，在这里应当被理解为适合的。若说“应当做合适的事情”，则意味着“合适”的意思。“合适”一词在自己的语言中也应被理解。“说合适”被说成“合适”，因此比丘应当说“合适”，而“其他语言”则应当被仔细审查。“我会做合适的事情”是指在木材上打孔，因此是指合适的事情，故而说“合适”的意思是指在适当的情况下，因而不应当被认为是合适的。若不应当做，若在木材上打孔则不应当做，因此应当进行审查。若在阳光下放置，因其热量而应当被认为是轻微过失。“花瓣的容器，因此不应当做。在椰子树上或在花瓣上被固定的情况下，若在椰子树上则应当做，因此在那朵花的存在下”有人这样说。在古代的论述中说“通过种子的方式展示真实村庄，以便没有遗漏”。
真实村庄的学处的解说结束。
其他说法的学处的解说
98-9. “说其他的”是指其他说法，“应当说出的话”。“这被称为沉默的状态”。“想要揭露”是指想要揭示，想要阻碍的意思是指古代的说法。
“确实看到了，尊者，但在这些情况下，如果没有被施加轻微过失，则会产生两种可舍弃的过失”，因此应当仔细审查。
“无论是以不正当的方式还是以争论的方式，无法进行行为”，在这里“若我说‘我’或‘其他’，僧团将以不正当的方式进行行为，或以争论的方式进行行为，而我将不会进行行为”应当被理解为不应当被说出。
其他说法的学处的解说结束。
破除说法的学处的解说

103.‘‘Chandāyā’’ti akkharakkharāyātiādi viya liṅgavipallāsena vuttaṃ, chandatthanti vā attho. Yesaṃ senāsanāni paññapeti, tesaṃ attani chandatthanti adhippāyo.

106.Anupasampannantiādīsu karaṇattho gahetabbo. Aññaṃ anupasampannanti aññena anupasampannena. Tassa vāti anupasampannassa. ‘‘Sammutikāle pañcaṅgavirahādayo asammatā nāmā’’ti, ‘‘upasampannena laddhasammuti sikkhāpaccakkhānena vinassatī’’ti ca vuttaṃ. Saṅghenāti sabbena saṅghena kammavācāya assāvetvā ‘‘taveso bhāro’’ti kevalaṃ āropitabhāro. Kevala-saddo hettha kammavācāya assāvitabhāvamattameva dīpeti. Sayamevāti itaresaṃ bhikkhūnaṃ anumatiyā. Abhūtena khīyanakassa ādikammikassa kathaṃ anāpattīti ce? Iminā sikkhāpadena. Musāvāde āpattiyeva dve pācittiyo vuttā viya dissanti pubbapayoge rukkhādichindanādīsu viya, vicāretabbaṃ.

Ujjhāpanakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Paṭhamasenāsanasikkhāpadavaṇṇanā

110. ‘‘Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūnaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ hotī’’ti vacanato, parivāre ‘‘ekā paññatti, ekā anupaññattī’’ti (pari. 226) vacanato ca idha atthi anupaññattīti siddhaṃ. Kiñcāpi siddhaṃ, ‘‘evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyāthā’’tiādinā pana paññattiṭṭhānaṃ na paññāyati, kevalaṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, aṭṭhamāse…pe… nikkhipitu’’nti ettakameva vuttaṃ, taṃ kasmāti ce? Paṭhamapaññattiyaṃ vuttanayeneva vattabbato avisesattā na vuttaṃ. Yadi evaṃ kā ettha anupaññattīti? Ajjhokāseti. Ayamanupaññatti paññattiyampi atthīti ce? Atthi, taṃ pana okāsamattadīpanaṃ, dutiyaṃ cātuvassikamāsasaṅkhātakāladīpanaṃ. Yasmā ubhayampi ekaṃ kālokāsaṃ ekato katvā ‘‘ajjhokāse’’ti vuttanti dīpento bhagavā ‘‘anujānāmi, bhikkhave…pe… nikkhipitu’’nti āhāti veditabbaṃ. Teneva mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. paṭhamasenāsanasikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ ‘‘yattha ca yadā ca santharituṃ na vaṭṭati, taṃ sabbamidha ajjhokāsasaṅkhyameva gatanti veditabba’’nti. Hemantakālassa anāpattisamayattā idaṃ sikkhāpadaṃ nidānānapekkhanti siddhaṃ, tathā hi ajjhokāsapadasāmatthiyena ayaṃ viseso – vassānakāle ovassakaṭṭhāne ajjhokāse, maṇḍapādimhi ca na vaṭṭati. Hemantakāle pakatiajjhokāse na vaṭṭati, sabbamidha ovassakepi maṇḍapādimhi vaṭṭati, tañca kho yattha himavassena senāsanaṃ na temeti, gimhakāle pakatiajjhokāsepi vaṭṭati, tañca kho akālameghādassaneyevāti ayaṃ viseso ‘‘aṭṭha māse’’ti ca ‘‘avassikasaṅkete’’ti ca etesaṃ dvinnaṃ padānaṃ sāmatthiyatopi siddho.

Kiñca bhiyyo – aṭṭhakathāyaṃ sandassitavisesova. Cammādinā onaddhako vā navavāyimo vā na sīghaṃ vinassati. Kāyānugatikattāti kāye yattha, tattha gatattā. Saṅghikamañcādimhi kāyaṃ phusāpetvā viharituṃ na vaṭṭatīti dhammasiritthero. ‘‘Saṅghikaṃ pana ‘ajjhokāsaparibhogena paribhuñjatha, bhante, yathāsukha’nti dāyakā denti senāsanaṃ, evarūpe anāpattī’’ti andhakaṭṭhakathāyaṃ vacanato, idha ca paṭikkhepābhāvato vaṭṭati. ‘‘Aññañca evarūpanti apare’’ti vuttaṃ. ‘‘Pādaṭṭhānābhimukhāti nisīdantassa pādapatanaṭṭhānābhimukhā’’ti likhitaṃ. Sammajjantassa pādaṭṭhānābhimukhanti ācariyassa takko.



"出于欲望"就像字母颠倒一样说的，或者意思是出于欲望。他们在安置住处的人，对自己有欲望的意思。
在"未受戒者"等中，应当理解为工具格。"另一个未受戒者"是指另一个未受戒者。"他的"是指未受戒者的。"在许可时，缺少五支等被认为是未许可"，"受戒者获得的许可被违反"也被说到。"由僧团"是指全体僧团通过羯磨宣布"这是你的责任"，仅仅是被加载的责任。这里"仅"一词仅表示被宣布羯磨的事实。"自己"是指其他比丘的同意。如果通过虚假说法的初学者来说，为什么没有过失？因为这个学处。就像在先前的使用中，像砍树等一样，两种可舍弃的过失都被说到，应当仔细考虑。
破除说法的学处的解说结束。
第一座处的学处的解说
根据"这样这个学处被世尊为比丘们制定"的说法，以及在《摩诃僧祇律》中说"一个是制定,一个是未制定"的说法，这里有未制定的,这是成立的。虽然成立,但是"这样,比丘们,你们应当宣布这个学处"等说法中,并没有显示制定的场所,仅仅说"我允许,比丘们,在八个月内……放下"这么多,为什么呢？因为按照第一次制定的方式来说,由于没有特殊性而没有说。如果这样,这里的未制定是什么呢？是户外。这个未制定也在制定中存在吗？存在,但那只是表示场所,第二个是表示四个月期间。因为世尊将两者合为一个时间场所说"户外",应当理解为"我允许,比丘们……放下"。因此在《根本说一切有部律》注释中说"无论何时何地不应铺设,都应被理解为归类于户外"。由于寒冬季节没有过失的时期,这个学处与因缘无关,因此这个差异是这样的 - 在雨季,不应在有雨的户外和凉亭等处。在寒冬季节,不应在自然的户外,但在整个有雨的和凉亭等处都可以,但只有在雪雨不浸湿住处的地方。在夏季,即使是自然的户外也可以,但只有在偶尔出现的云雨中。因此"八个月"和"雨季的约定"这两个词的含义也是成立的。
此外,注释中还显示了特殊情况。用皮革等包裹的或新制作的不会很快损坏。"依附于身体"是指身体所到之处。长老法护说,不应在僧团的床等上接触身体居住。但在《盲僧论》中说"但是,施主们以'以户外使用'的方式给予住处,在这种情况下没有过失",在这里也没有禁止,因此是可以的。"还有其他这样的"也被说到。"面向脚的位置"是指坐下时脚的落脚位置。老师认为,对于正在打扫的人来说,是面向脚的位置。

111.‘‘Pāduddhārenāti bahiupacāre ṭhitattā’’ti likhitaṃ. Gacchanti, dukkaṭaṃ dhammakathikassa viya. Kasmā na pācittiyaṃ? Pacchā āgatehi vuḍḍhatarehi uṭṭhāpetvā gahetabbato. Dhammakathikassa pana anuṭṭhapetabbattā. ‘‘Anāṇattiyā paññattiyampi tassa bhāro’’ti vuttaṃ.

112.Pariharaṇeyevāti ettha gahetvā vicāraṇeti dhammasiritthero. Attano santakakaraṇeti upatissatthero. Bījanīpattakaṃ caturassabījanī.

113. ‘‘Yo bhikkhu vā sāmaṇero vā…pe… lajjī hotī’ti vuttattā alajjiṃ āpucchitvā gantuṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti. Pāṭhe ‘‘kenaci palibuddhaṃ hotī’’ti ca aṭṭhakathāyaṃ ‘‘palibuddha’’nti ca senāsanaṃyeva sandhāya vuttaṃ, tasmā tathāpi atthīti gahetabbaṃ. ‘‘Anāpucchaṃ vā’’ti pāṭho.

Paṭhamasenāsanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Dutiyasenāsanasikkhāpadavaṇṇanā

116-7.Ettakameva vuttamaṭṭhakathāsu, tathāpi padaṭṭhādayopi labbhanti eva. Anugaṇṭhipade ‘‘aññaṃ attharaṇādi akappiyattā na vutta’’nti vuttaṃ. ‘‘Mañcaṃ vā pīṭhaṃ vā vihāre vā vihārūpacāre vā’ti imināpi saṃsandanatthaṃ ‘kiñcāpi vutto, atha kho’tiādi āraddha’’nti ca vuttaṃ. Upacāramattañcetaṃ ‘‘rukkhamūle’’ti, tattha vattabbaṃ natthi.

118.Anāpucchitvāpi gantuṃ vaṭṭatīti asatiyā gacchatopi anāpatti, āpucchanaṃ pana vattaṃ sañcicca anāpucchato vattabhedadukkaṭattā. Puggalikasenāsane saṅghikaseyyaṃ, saṅghikasenāsane vā puggalikaseyyaṃ attharitvā gacchantassa dukkaṭaṃ yuttaṃ viya. Kasmā? ‘‘Seyyāmattameva nasseyyā’’ti vuttattā. Idha pana ‘‘palibuddhaṃ palibuddho’’ti duvidhampi atthi.

Dutiyasenāsanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Anupakhajjasikkhāpadavaṇṇanā

121. Chabbaggiyesuyeva therā bhikkhūti keci. Pāde dhovitvātiādimhi pavisantassa vā pādadhovanapāsāṇato yāva mañcapīṭhaṃ passāvatthāya nikkhamantassa vā yāva passāvaṭṭhānanti yojanā kātabbā. Evaṃ sante ‘‘passāvatthāya nikkhamantassa vā’’ti na vattabbaṃ, ‘‘passāvaṭṭhānato nikkhamantassa vā’’ti vattabbaṃ. Passāvaṭṭhānanti katthaci potthake. Tathā hi mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. anupakhajjasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘pavisantassa pādadhovanapāsāṇato yāva mañcapīṭhaṃ nikkhamantassa mañcapīṭhato yāva passāvaṭṭhānaṃ, tāva upacāro’’ti vuttaṃ, tasmā ‘‘pāde dhovitvā pavisantassa, passāvatthāya nikkhamantassa ca dvāre nikkhittapādadhovanapāsāṇato, passāvaṭṭhānato ca mañcapīṭha’’nti katthaci potthake pāṭho, so apāṭho. Kasmā? Mañcapīṭhānaṃ upacārassa vuttattā. Pavisantassa yāva mañcapīṭhānaṃ upacāro, nikkhamantassa tato paṭṭhāya yāva passāvaṭṭhānaṃ vaccakuṭicaṅkamaṭṭhānanti iminā atthena yathā saṃsandati, tathāvidho pāṭhoti ācariyo.

122.Upacāraṃ ṭhapetvāti idha vuttaupacāraṃ ṭhapetvā. ‘‘Dassanasavanūpacārepi santharantassā’’ti likhitaṃ.

Anupakhajjasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Nikkaḍḍhanasikkhāpadavaṇṇanā

126-7.Chasattakoṭṭhakāni vāti ettha dvārakoṭṭhakaṃ adhippetaṃ. ‘‘Nikkhamā’’ti vacanaṃ sutvāpi attano ruciyā nikkhamati, anāpatti; idha aggisālādi eva upacāroti.

Nikkaḍḍhanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Vehāsakuṭisikkhāpadavaṇṇanā



“由于脚的抬起”是指由于在外面活动而站立，因此写道。他们走去，像轻微过失的法师一样。为什么不算作轻微过失？因为在后来的到来中，因年长者被抬起而应当被抓住。然而，法师却因不应抬起而不应被抬起。“由于没有负担的规定”被说到。
“应当被保护”是指在这里抓住并进行考量，法护长老如此说。指的是自身的安置行为，种子沉淀的四方种子。
“若比丘或沙门……感到羞愧”，因此说“因为羞愧而不应询问后去”。在文本中“被任何人遮蔽”，在注释中提到“遮蔽”是指安置，故应当理解为如此。“不询问”是文本的说法。
第一座处的学处的解说结束。
第二座处的学处的解说
116-7. 在注释中仅此而已，然而也可以获得立足点。在《古代论述》中说“由于其他的铺设等不应被说到”。“在床上或座位上，或在寺院或寺院的活动中”，因此也被说到“虽然已经说过，但仍然如此”等等。仅仅是活动的意思“在树下”，在此处不应当进行。
“即使不询问也应当去”，即使在不在场的情况下去也是没有过失的，但询问是应当做的，因而不询问的情况下也应当被视为轻微过失。在个人的住处中，团体的床，或在团体的住处中，个人的床被安置后去的情况下有轻微过失。为什么呢？因为说“仅仅是好处而已”。在这里“被遮蔽的被遮蔽”是指两种情况。
第二座处的学处的解说结束。
不被遮蔽的学处的解说
只有六位长老比丘。对于脚的洗涤等，应该在进入的情况下，从脚洗涤石头直到离开床铺的地方，或直到看到座位。这样一来，“直到离开床铺”就不应当说，而应当说“直到离开座位”。“离开座位”是指在某些书籍中。正如在《根本说一切有部律》的注释中（《疑问集》。第八章。不被遮蔽的学处的解说）中说“从进入的脚洗涤石头直到离开床铺，直到看到座位，才算是活动”，因此“在脚被洗涤的情况下进入，直到离开座位的两扇门，洗涤的石头，和离开座位的地方”在某些书籍中是文本，而不是文本。为什么呢？因为提到床铺的活动。进入的情况下，直到床铺的活动，离开时从那里开始直到看到座位的地方，以此意义进行连接，老师如此说。
“除了活动外”是指在这里提到的活动。对于“即使在观察的活动中”也被写到。
不被遮蔽的学处的解说结束。
被放弃的学处的解说
126-7. “六十个小门”是指小门的意思。“离开”是指听到这个说法后，因个人的喜好而离开，没有过失；在这里仅是火房等的活动。
被放弃的学处的解说结束。
车辆的学处的解说

129. ‘‘Pamāṇamajjhimassa galappamāṇe dinnatulāpi vehāsakuṭiyevā’’ti likhitaṃ, ‘‘na sā idha adhippetā’’ti vuttaṃ.

Vehāsakuṭisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Mahallakavihārasikkhāpadavaṇṇanā

135.Yāvadvārakosāti dvārasamīpā, yāva bhittīti attho, taṃ suvuttaṃ. Kavāṭavitthārappamāṇoti hatthapāsassādhippetattā, samantā kavāṭavitthārappamāṇaupacārassa gahitattā aparipūraupacārāpi hoti. Ālokaṃ karotīti ālokaṃ sandheti pidhetīti sandhi eva ālokasandhināmakā honti. Vātapānakavāṭalepakamme appaharitaṭṭhānakiccaṃ natthi.

136.Iṭṭhakāti chadanakapālāsilādiiṭṭhakā. Chadanūparīti ettha paṭhamaṃ tāva ekavāraṃ aparisesaṃ chādetvā puna chādanadaṇḍake bandhitvā dutiyavāraṃ tatheva chādetabbaṃ. ‘‘Tatiyavāracatutthavāre sampatte dve magge adhiṭṭhahitvā tatiyamaggaṃ āṇāpetvā pakkamitabba’’nti vuttaṃ, taṃ ‘‘punappunaṃ chādāpetī’’ti iminā yujjati.

Porāṇā pana ‘‘paṭhamavāreyeva tayo magge adhiṭṭhātuṃ vaṭṭati, catutthato paṭṭhāya āpatti pācittiyaṃ, catutthalepato paṭṭhāya āpattī’’ti vadanti. Tattha chadane vuttavidhinidānena sameti, lepe vuttavidhitikacchedena sameti. Tathāpi so na yuttova. Nidāne, aṭṭhakathāyañca siddhalepattā sabbasovāpi acchanne, channevāpi anekaso pariyāyassa tatiyasseva adhiṭṭhānanti no sametīti ācariyo. ‘‘Dve magge’’ti, ‘‘dve chadane’’ti ca ‘‘tatiyavārato paṭṭhāya evaṃ chādāpehī’ti āṇāpetvā pakkamitabba’’nti ca upatissatthero vadati kira.

Mahallakavihārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Sappāṇakasikkhāpadavaṇṇanā

140. Sappāṇakasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

Samatto vaṇṇanākkamena bhūtagāmavaggo dutiyo.

3. Ovādavaggo

1. Ovādasikkhāpadavaṇṇanā

144.Kathānusārenāti yo bhikkhunovādakatthiko kiṃsīlo kiṃsamācāro katarakulā pabbajitotiādi kathānusārenāti attho. Saggamaggagamanepīti api-saddena mokkhagamanepi. ‘‘Lakkhaṇappaṭivedhapaṭisaṃyutto’’ti aṭṭhagarudhammānusārena vattabbaṃ dhammakathaṃ sandhāya vuttaṃ.

145-147.Nissīmanti vihāre baddhasīmato aññaṃ abaddhasīmaṃ, gāmasīmādinti attho. ‘‘Supinantenapī’’ti na sabbesanti idha bāhullanayena vuttaṃ. Chabbaggiyā hi keci vīsativassāpi atthi atirekavīsativassāpīti iminā imaṃ majjhimabodhikāle paññattanti viññāyati. ‘‘Sīlavā hotī’’ti vatvā tassa catubbidhattā idha adhippetasīlameva dassetuṃ ‘‘pātimokkhasaṃvarasaṃvuto’’tiādi vuttaṃ. Gaṇṭhānugaṇṭhipadesu ‘‘satisaṃvarādayo idha nādhippetā, tena vibhaṅgapāṭhaṃ dasseti aṭṭhakathācariyo’’ti vuttaṃ. Atthatoti pāḷiatthato. Kāraṇatoti kāraṇūpapattito, aṭṭhakathātoti adhippāyo. Atha vā kāraṇatoti dhammato, tena atthato dhammatoti vuttaṃ hoti. Atha vā atthatoti phalato. ‘‘Kāraṇatoti hetuto. Dhammapadampi jātakena sahā’’ti likhitaṃ. Pañhaṃ kathetunti ‘‘pañhaṃ puṭṭho kathetī’’ti ettha bhikkhuniyā puṭṭhena ‘‘na jānāmī’’ti na sakkā kathetuṃ. ‘‘Na kho pana taṃ bhagavanta’’nti pāṭho. ‘‘Na kho paneta’’nti ca likhanti, taṃ na sundaraṃ. ‘‘Kāsāyavatthavasanāyā’’ti vacanato pārājikāyapi na vaṭṭati. Bhikkhuniyā kāyasaṃsaggameva vuttaṃ. Methunena hi bhikkhunīdūsako hoti.

148-

“在量的中间，给予的重量也如同车辆的重量”，因此写道，“这在这里并不适用”。
车辆的学处的解说结束。
高龄住处的学处的解说
“直到门口”是指靠近门，直到墙壁的意思，这一点说得很好。门的宽度是指手掌的宽度，由于周围门的宽度被抓住，因此即使是未完全的活动也算作活动。 “照明”是指遮蔽和遮蔽的意思，因此被称为“光的遮蔽”。风和门的涂抹工作没有被提及。
“泥土”是指覆盖物、石头等的泥土。覆盖物的上方是指第一次覆盖后不留任何东西，再次用覆盖杆绑住后第二次也应如此覆盖。“在第三次和第四次到达时，经过两条路后，应命令第三条路离开”，因此说“反复地覆盖”是合适的。
古代的说法则是“在第一次覆盖时只能覆盖三条路，从第四条开始即有轻微过失，第四条覆盖后即有过失”。在这里，覆盖的方式和覆盖的规则相结合，因此在覆盖中说到的方式也结合在一起。尽管如此，这并不合适。在原则上，根据注释的说法，所有的覆盖都应被视为遮蔽，遮蔽的情况下也应被视为多种情况的第三种情况，因此不应当合并，老师如此说。“两条路”和“两次覆盖”也被说到，“从第三次开始应如此覆盖”应命令离开。
高龄住处的学处的解说结束。
车上的学处的解说
车上的学处的内容仅仅是被提及。
通过解说，真实村庄的章节结束。
教诲章节
教诲的学处的解说
“根据谈论的内容”，即是问比丘的教诲是怎样的，行为如何，属于哪个家族的出家人等，意指谈论的内容。通往天界的道路，甚至是解脱的道路。“与特征的认识相结合”是指根据法的教诲所说的法。
145-147. “不受限制”是指在寺院中与其他地方的限制不同，指的是村庄的限制等。“即使在梦中”也是如此，这里是以广泛的方式说的。六位长老中，有些人甚至二十年也存在超过二十年的情况，因此在这个中道的时间中被规定。“有道德的人”是指四种道德，在这里意指所指的道德。因此说“应当受约束”，是指在约束中应当显示道德。在与群体相关的地方，“有意识的约束等在这里并不适用，因此注释的老师展示了分解的文本”。“有意义”是指巴利文的意思。“因果”是指因果的到达，注释的意思。或者因果是指法，因此在意义上是法的意思。或者说“有意义”是指结果。“因果是指原因。法句也与前世相关”，因此被写到。问的问题是指“被问到的问题”，因此在这里比丘被问到的“我不知道”是不可能被说的。“这并非是尊者”，文本中说“这并非是”，但写作时并不美观。“根据袈裟的穿着”是指在出家人中也不适用。比丘的身体接触被提及。由于性行为，比丘被指责。

9. Bhikkhūnaṃ santike upasampannā nāma parivattaliṅgā, pañcasatā sākiyāniyo vā. ‘‘Dhammadesanāpattimocanatthaṃ panā’’ti vacanato mātugāmaggahaṇena sabbattha bhikkhunīsaṅgahaṃ gacchatīti siddhaṃ. Bhikkhuniggahaṇena pana mātugāmo tiriyaṃ taraṇasikkhāpade (pāci. 187-190) saṅgahito, na aññattha. ‘‘Osāretabbā’’ti pāḷipāṭho, pāḷi osāretabbāti attho . ‘‘Osāretabba’’nti aṭṭhakathāpāḷi. Ekasmiṃ ṭhāne vandite dosābhāvato bahūsu ekāya vandite vaṭṭatīti ce? Bhikkhūhi kattabbaṃ natthi, bhikkhuniyāyeva kattabbaṃ, tasmā na vaṭṭati . ‘‘Yattha katthaci nisinnāyāti antodvādasahatthe nisinnāyā’’ti vadanti. Na nimantitā hutvā gantukāmāti nimantitā hutvā gantukāmā bhikkhū idha nādhippetā, vassaṃ upagantukāmāva adhippetāti attho. Yato panāti bhikkhunīvihārato. Tatthāti bhikkhunīvihāre. Kiñcāpi ‘‘ovādadāyakā bhikkhū’’ti vacanato ovādadāyakeheva sabhikkhuko āvāso hoti, na sabbehīti āpanno, tathāpi asati bhikkhunovādake ovādasaṃvāsānaṃ atthāya yācanatthāya avassaṃ gantabbattā aññehipi bhikkhūhi sabhikkhukopi sabhikkhuko evāti veditabbo. Sā rakkhitabbāti vassacchedāpatti rakkhitabbā. Kasmā? Āpadāsu hītiādi. ‘‘Ayaṃ uposatho cātuddasikoti pucchitabba’’nti vuttaṃ, tampi terasiyaṃyeva, etarahi pana bhikkhuniyo cātuddasiyaṃyeva gantvā ‘‘kadā ayya uposatho’’ti pucchanti. ‘‘Jāyāyo vā jāriyo vā’’ti adhippāyena vuttaṃ kira. ‘‘Gaccheyya ce, āpattī’’ti pāṭho. Dve tissoti dvīhi tīhi. Ekato āgatānaṃ vasena ‘‘tāhī’’ti bahuvacanaṃ vuttanti adhippāyo. ‘‘Ekā bhikkhunī vā bahū bhikkhunī vā bahūhi bhikkhunupassayehi ovādatthāya pesitā’’ti vacanassa vitthāro ‘‘bhikkhunisaṅgho ca ayya bhikkhuniyo cā’’tiādinā vutto. ‘‘Bhikkhunisaṅgho ca ayya bhikkhuniyo cā’tiādi nānāupassayehi pesitāya vacana’’nti ca ‘‘aparipuṇṇasaṅghapuggalanānāvāsadutiyavacanavasena pañcakkhattuṃ upasaṅkamanaṃ vutta’’nti ca likhitaṃ. Yasmiṃ āvāse pātimokkhuddeso na pavattati, tatthāpi yācanaṃ sampaṭicchitvā punadivase yena paṭiggahitaṃ, tena ‘‘natthi koci bhikkhu bhikkhunovādako sammato’’tiādi vattabbaṃ. Atthi ce sammato, niddisitabbo. ‘‘Sayameva ce sammato, aha’nti vattabba’’nti vuttaṃ. Sace sammato vā ovādapaṭiggāhako vā pātimokkhaṃ uddisati, aññena ārocāpetabbanti eke, ‘‘attanāpi ārocetuṃ vaṭṭatī’’ti ca vadanti. Kesuci potthakesu ‘‘ayyānaṃ pavāretī’’ti likhitaṃ, evaṃ sati ‘‘ayyassa pavāremī’’ti vattabbaṃ, potthake natthi.

Ovādasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Atthaṅgatasikkhāpadavaṇṇanā



"在比丘们面前受戒的,即是改变性别的,或是五百萨迦耶尼女。"从"为了解脱法的说法"的说法中,可以确定通过"女众"的提及,包括了所有的比丘尼。但通过"比丘尼"的提及,在横渡学处(《波罗提木叉》187-190)中包括了女众,而不在其他地方。"应当被遣送"是巴利文的读法,意思是"应当被遣送"。注释中的巴利文是"应当被遣送"。在一个地方被礼拜而没有过失,是否在多处由一人礼拜也可以呢?应该由比丘们做,而不是由比丘尼们做,因此不可以。有人说"在任何地方坐下的"是指在十二手掌内坐下的。这里不是指想要去受邀请的比丘,而是指想要去度雨季的比丘。"从那里"是指从比丘尼的住处。"在那里"是指在比丘尼的住处。虽然根据"给予教诲的比丘"的说法,只有有比丘的居所才是有比丘的,但不是所有的,即使在没有给予教诲的比丘的情况下,为了求教诲的共同居住,其他比丘也应当被视为有比丘的。她应当被保护,即应当防止破坏安居。为什么?由于有困难等等。"这个自恣是四月十四日"被说到,但现在比丘尼们在四月十四日去问"什么时候是大德的自恣"。据说是出于"妻子或情妇"的意思。"如果去,就有过失"是文本。两个或三个。根据从一起来的人说的"那些",用复数说。"一位比丘尼或多位比丘尼由多处的比丘尼住处派遣来为教诲"的详细说明是"比丘尼僧团和大德的比丘尼们"等等。"比丘尼僧团和大德的比丘尼们"等等是指由不同的住处派遣的说法,以及"由于不完整的僧团和个人的不同住处,五次前往"被写到。在没有布萨的住处,即使接受了请求,第二天也应当说"这里没有被任命为比丘的教诲者"等等。如果有被任命的,应当指出。"如果自己被任命,我就说"也被说到。如果有被任命或接受教诲的人诵读波罗提木叉,其他人应当告知,有人也说"自己也可以告知"。在某些书籍中写作"向大德们请安",这样的话应当说"向大德请安",但书籍中没有。
教诲的学处的解说结束。
日落的学处的解说

153.Munātīti jānāti. Antaradhāyatipīti ettha taduttamaṃ ce atthi, taṃ passāmi, yaṃ vicittaṃ vā, tadatthañca. Taggha kāraṇaṃ. Saha uppādamanantarā kiriyā. Yamā ca te manasā katatra netvāti. Yathā pāto siyā pāto bhavaṃ pātova udakato uggantvā ṭhitaṃ, tathā virocamānaṃ aṅgīrasaṃ buddhaṃ passa, na kevalaṃ padumaṃ viya, virocamānaṃ tapantamādiccamivantalikkheti sambandho. Atha vā aṅgīrasaṃ buddhaṃ padumaṃva virocamānaṃ sūriyaṃva tapantaṃ passa buddhaṃ. Yathā pāto siyā phullamavītagandhaṃ kokanudasaṅkhātaṃ padumaṃ passasi, tathā virocamānaṃ aṅgīrasaṃ buddhaṃ passa. Ubhayeneva hi bhagavato kanti dīpitāti katvā dīpitaguṇasubhaṃ buddhaṃ sakkatvā taṃ kantiṃ pūjeyya. Pūjaneyyatopi vītināmeyya iti lakkhaye. ‘‘Ekato upasampannāyā’’ti pāḷi.

156. ‘‘Ekato upasampannāna’’nti aṭṭhakathāpāṭho. ‘‘Abhabbo tva’’ntiādivacanato anukampāvasena saddhivihārikādiṃ saṅghikā vihārā nikkaḍḍhāpentassa anāpatti viya dissati. Abhabbo hi thero sañcicca taṃ kātuṃ, gavesitabbāva ettha yuttīti keci. Therena sikkhāpadapaññattito pubbe katanti mama takko.

Atthaṅgatasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Bhikkhunupassayasikkhāpadavaṇṇanā

162. ‘‘Ekarattampi vasantī’’ti (pāci. 161) vacanato yattha rattiyaṃ na vasanti, tattha gantvā ovadituṃ vaṭṭatīti eke. Yadi evaṃ saṅketaṭṭhānaṃ gantvā ovadituṃ vaṭṭatīti siddhaṃ. ‘‘Tato addhayojaneyeva sabhikkhuko āvāso icchitabbo’’ti na vattabbaṃ. Bhikkhunovādako ce addhayojanaṃ gantvā ovaditukāmo hoti, bhikkhunisaṅgho ca addhayojanaṃ gantvā sotukāmo, ‘‘vaṭṭatī’’ti vattabbaṃ siyā, tañca na vuttaṃ, tasmā na vaṭṭati. Heṭṭhimaparicchedena pana ‘‘ekarattampī’’ti vuttaṃ. Tato paṭṭhāya upassayaṃ hoti, na upassayasaṅkhepena katamattenāti vuttaṃ hoti. Yattha vāsūpagatā bhikkhuniyo, so upassayasaṅkhyaṃ gacchati, tattha na gantvā ovādo dātabbo. Ekāvāse divā vaṭṭatīti eke, vicāretvā yuttataraṃ gahetabbaṃ.

Bhikkhunupassayasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Āmisasikkhāpadavaṇṇanā



"知道"。在这里,如果有更高的意义,我看到了那个奇特的和那个意义。确实有这样的原因。与产生同时发生的行为。"用心引导你们"。就像早晨,从水中升起而站立的,同样看到发光的阿迦陀佛陀,不仅像莲花一样,而且像耀眼的太阳一样在天空中。或者看到发光的阿迦陀佛陀,像盛开的没有香味的睡莲一样。通过这两种方式都显示了世尊的美德,因此应当敬拜显示这种美德的佛陀。或者可以说,应当超越应当被敬拜的。"与一起受戒的"是巴利文。
"与一起受戒的"是注释中的读法。从"你是不适合的"等说法中,似乎出于同情,像驱逐同伴住处的长老一样没有过失。因为长老确实不适合有意识地做这件事,应当被寻找的是正确的。这是我的看法,即在制定学处之前就做过了。
日落的学处的解说结束。
比丘尼住处的学处的解说
根据"即使住一夜"的说法,在夜间不住的地方去教诲是可以的。如果这样,去约定的地方教诲是可以的。"应当希望在半由旬内有比丘的居所"不应当说。如果有给予教诲的比丘想去半由旬的地方教诲,而比丘尼僧团也想去听,则可以说"是可以的",但这并没有说,因此不可以。但是根据下面的部分说"即使一夜",意思是从那里开始是住处,而不是简单的住处。在比丘尼居住的地方,那个就是住处的范围,不去那里教诲。有人说在同一住处白天是可以的,经过考虑应当采取更合适的。
比丘尼住处的学处的解说结束。
利益的学处的解

164. ‘‘Upasampannaṃ saṅghena asammata’’nti pāḷivacanato, ‘‘sammatena vā saṅghena vā bhāraṃ katvā ṭhapito’’ti aṭṭhakathāvacanato ca aṭṭhahaṅgehi samannāgato sammatena vā vippavasitukāmena ‘‘yāvāhaṃ āgamissāmi, tāva te bhāro hotū’’ti yācitvā ṭhapito, tassābhāvato saṅghena vā tatheva bhāraṃ katvā ṭhapito aṭṭhahi garudhammehi ovadituṃ labhati, pageva aññena dhammenāti siddhaṃ. ‘‘Yo pana bhikkhu asammato bhikkhuniyo ovadeyya, pācittiya’’nti pageva bhāraṃ katvā aṭṭhapitaṃ sandhāya vuttanti veditabbaṃ. Abhayagirivāsīnampi idameva mataṃ, anugaṇṭhipade pana imaṃ nayaṃ paṭikkhipitvā ‘‘natthi kocī’’tiādinā ‘‘etarahi ovādako asammato bhikkhunovādako nāmā’’ti vatvā ‘‘yaṃ pana andhakaṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ ‘upasampannaṃ saṅghena kammavācāya asammataṃ, bhikkhusaṅghena pana bhikkhunisaṅghassa anuggahaṃ karotha, bhikkhuniyo ovadatha, bhikkhusaṅghassa ca karotha phāsuvihāranti evaṃ yācitvā ṭhapito bhikkhusaṅghaṃ āpucchitvā, tato so thero bhikkhuniyo ovadati, evarūpaṃ bhikkhusaṅghena asammatanti, tatra vuttanayeneva attho gahetabbo’’ti vuttaṃ. Porāṇagaṇṭhipade pana ‘‘asammato gāmaṃ ovādatthāya āgatānaṃ bhikkhunīnaṃ vacanaṃ sutvā paṭivacanaṃ dento saṅghānumatiyā, na ñatticatutthenā’’ti vuttaṃ, taṃ anugaṇṭhipadamatena sameti, andhakaṭṭhakathāyaṃ vuttavacanaṃ tena sameti, tañca pāḷivacanaṃ, na hi ovādapaṭiggāhako, pātimokkhuddesako vā ‘‘pāsādikena sampādetū’’ti vacanamattena bhikkhunovādako nāma hoti. Hotīti ce, anupasampannopi tattakena vacanena ‘‘bhikkhunovādako hotū’’ti vattabbo. Hotīti ce, yaṃ vuttaṃ gaṇṭhānugaṇṭhipadesu ‘‘asammato nāma asammatabhāvena ‘bahussuto tvaṃ ovadāhī’ti saṅghena bhāraṃ katvā ṭhapito’’ti. Ettha bāhusaccena kiṃ payojanaṃ. Anugaṇṭhipadeyeva ‘‘abhayagirivāsī vadatīti sutvā sammatena vā āṇatto ovadituṃ labhatīti dhammasiritthero pacchā anujānātī’’ti vuttaṃ. Kiṃ bahukāya. ‘‘Pāsādikena sampādetū’’ti ettakamattena bhikkhunovādako hoti. Aṭṭhakathāyaṃ ‘‘bhāraṃ katvā’’ti iminā kiṃ payojanaṃ, tattakampi vattuṃ añño na labhati, tena ca ‘‘anujānāmi, bhikkhave, ṭhapetvā bālaṃ gilānaṃ gamikaṃ avasesehi ovādaṃ gahetu’’nti (cūḷava. 414) ayaṃ pāḷi virujjheyya. Kathaṃ? Tassa hi ‘‘na, bhikkhave, ovādo na paccāharitabbo’’ti (cūḷava. 415) canato sammatāsammatabhāvena natthi kocīti ‘‘pāsādikena sampādetū’’ti vattabbaṃ siyā, vadanto ca idha paṭhamena āpattiyā kāretabbo hotīti. Hotu asammatattā, akatabhārattā ca. Imassa ca bhikkhunovādakatte imassa khīyanena dukkaṭaṃ siyā, sabbametaṃ aniṭṭhaṃ, tasmā aṭṭhakathāyaṃ ‘‘ayamettha bhikkhunovādako nāmā’’ti avuttattā tathā bhāraṃ katvā ṭhapito ovadituṃ labhatiyeva, nāññoti ācariyo.

Āmisasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Cīvaradānasikkhāpadavaṇṇanā

169.Sādiyissasīti pucchā.

Cīvaradānasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Cīvarasibbanasikkhāpadavaṇṇanā



“与僧团受戒不适合”的巴利文，意指“由合适的僧团承载的”。通过八项法则的结合，或是为了被驱逐而合适的，便是“在我到达之前，你的负担应当存在”，请求后被放置，因此由于没有负担，或是以僧团的方式放置负担，便能够通过八项重法来进行教诲，确实也包括其他的法。“如果有比丘不适合地教诲比丘尼，则是轻微过失”，这也是指负担被放置的意思。对于阿贝伽山的居士也是如此，除了在附属法则中排除这个方法以外，若说“没有任何人”，则说“现在不适合的比丘尼教诲者”之名。因此在盲法的注释中说到“与僧团受戒的行为不适合的，应该为比丘僧团给予帮助，教诲比丘尼，且应当使比丘僧团安住”，因此请求放置比丘僧团后，长老教诲比丘尼，便是这样不适合的僧团，应该根据所说的内容来理解。古代附属法则中说“为了教诲村庄而来的比丘尼听到后给予回应，依靠僧团的允许，而不是根据家族的四种方式”，这与附属法则的说法相符，盲法的注释中所说的内容也与此相符，且巴利文中并没有说是教诲接受者，或是波罗提木叉的指定者，单凭“应由合适的方式进行”便称为比丘教诲者。如果说是合适的，则不合适者也应当以此说“应当成为比丘教诲者”。如果说是合适的，所说的在附属法则中“称为不适合的就是不适合的，‘你是博学的，应当教诲’”，便是被负担放置的。这里的博学有什么用处？在附属法则中说“阿贝伽山的居士说，听到后被允许教诲”，因此长老应当允许去教诲。有什么多余的呢？“应以合适的方式进行”便称为比丘教诲者。通过注释中的“负担放置”，有什么用处，甚至连这个也不能说，因此“我允许你们，诸比丘，放下愚蠢的病人，去接受教诲”（《小部》414），这巴利文是相悖的。怎么会这样？因为“并非如此，诸比丘，教诲不应被拒绝”（《小部》415），因此以合适的方式可能没有任何人，因此“应以合适的方式进行”便应当如此说，且在此情况下，首先的过失应当被处理。应当如此，因为不适合，且未负担。对于这个比丘教诲者而言，因其减少而可能产生过失，这一切都是不好的，因此在注释中说“在这里称为比丘教诲者”是未曾提及的，因此负担放置后应当进行教诲，而不应当有其他的。
利益的学处的解说结束。
衣物施舍的学处的解说
“你将会接受吗？”这是提问。
衣物施舍的学处的解说结束。
衣物缝制的学处的解说

176.Vañcetvāti ‘‘tava ñātikāyā’’ti avatvā ‘‘ekissā bhikkhuniyā’’ti ettakameva vatvā, te hi ‘‘ekissā’’ti vacanaṃ sutvā aññātikāya santakasaññino sibbesuṃ. Imasmiṃ sikkhāpade ‘‘cīvaraṃ nāma channaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ cīvara’’nti ettakameva pāḷi, tena vuttaṃ ‘‘cīvaranti yaṃ nivāsetuṃ vā pārupituṃ vā’’tiādi. ‘‘Vikappanupagaṃ pacchima’’nti ca likhitaṃ, so pamādalekho.

Cīvarasibbanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Saṃvidhānasikkhāpadavaṇṇanā

181. Tā bhikkhuniyo dūsayiṃsūti vipariṇāmo kātabbo.

182-4.Sampadantīti padasā gacchanti. Vuttanayenevāti ‘‘sampatanti etthāti sampāto’’tiādinā. Padagate upacāro na labbhati, accāsannattā missaṃ viya hotīti. Kukkuṭavassitaparicchinno mahāaṭṭhakathāyaṃ. ‘‘Tampi vohārenā’’ti likhitaṃ. ‘‘Yebhuyyena tathā sanniveso hotīti katvā aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ, tasmā na pamādalekho’’ti ca, ‘‘ukkaṭṭhaparicchedena vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ, tato uddhaṃ addhayojanalakkhaṇasampattaṃ nāma hotīti gahetabba’’nti ca vuttaṃ. ‘‘Kappiyabhūmi kirāyaṃ…pe… na vadantī’’ti vuttaṃ. Duddasañhettha kāraṇaṃ. Kataraṃ pana tanti? ‘‘Gacchāmāti saṃvidahati, āpatti dukkaṭassā’’ti vuttaṃ. Tattha ‘‘gacchāmā’’ti vattamānavacanantañca, amagge bhikkhunupassayādimhi na sambhavatiyeva manussānaṃ antaragharādimhi maggasaṅkhepagamanato, uccāsayanādiuppattiṭṭhānattā ca. Na titthiyaseyyāya vā pabbajitāvāsattā. Dvāreti samīpatthe bhummaṃ, tasmā taṃ dassetuṃ puna ‘‘rathikāyā’’ti āha. Sesaaṭṭhakathāyaṃ ‘‘etthantare saṃvidahitepi bhikkhuno dukkaṭa’’nti āgatattā na sameti. ‘‘Gāmantare’’ti vacanato aññagāmassa upacārokkamane eva āpatti. ‘‘Addhayojane’’ti vacanato atikkamaneyeva yuttaṃ.

185.Raṭṭhabhedeti vilope. Porāṇagaṇṭhipade ‘‘tayopi saṅketā kāladivasamaggavasena, tattha pacchimeneva āpattī’’ti vuttaṃ. ‘‘Iminā maggenā’’ti vissajjetvā aññena gacchanti ce, āpattiyevāti attho.

Saṃvidhānasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Nāvābhiruhanasikkhāpadavaṇṇanā

189. Nadiyā kuto gāmantaranti ce? ‘‘Yassā nadiyā’’tiādimāha. Gāmantaragaṇanāyāti yasmiṃ gāmatitthe āruḷho, taṃ ṭhapetvā aññagāmagaṇanāya. ‘‘Mātugāmopi idha saṅgahaṃ gacchatī’’ti ācariyassa takko, teneva ‘‘ubhayattha ekato upasampannāya dukkaṭaṃ, sikkhamānāya sāmaṇeriyā anāpattī’’ti ca na vuttaṃ. Eseva nayo aññesupi evarūpesu.

191. ‘‘Lokassādamittasanthavavasena keḷipurekkhārā saṃvidahitvā’’ti vuttattā akusalacittaṃ lokavajjanti vattabbanti? Na vattabbaṃ, ‘‘keḷipurekkhārā’’ti vacanaṃ yebhuyyatāya vuttaṃ. Porāṇagaṇṭhipade ca ‘‘tīṇi cittāni tisso vedanā’’ti vuttaṃ, saṃvidahanakāle vā keḷipurekkhāro bhikkhu saṃvidahati, āpatti bhikkhuno gāmantarokkamane, addhayojanātikkame vā. Kusalacitto vā hoti paccavekkhanto, cetiyādīni vā passanto, abyākatacitto vā hoti kilamathavasena niddāyantoti ticittāni gahitānīti veditabbā.

Nāvābhiruhanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Paripācitasikkhāpadavaṇṇanā

192.Ceṭaketi dārake. Taruṇapotaketi porāṇā. ‘‘Pāpabhikkhūnaṃ pakkhupacchedāya idaṃ paññattaṃ, tasmā pañca bhojaneyevāpatti vuttā’’ti likhitaṃ.

194-

“你是说‘你的亲属’”，而不说“某一位比丘尼”，仅此而已，他们听到“某一位”这个词后，就对亲属产生了认同。在这一学处中，“衣服即是六种衣物中的一种”，因此说“衣物是用来遮盖或披覆的”等等。“进入后面”的意思是，属于轻微的过失。
衣物缝制的学处的解说结束。
安排的学处的解说
“那些比丘尼在责备”是需要进行变化的。
182-184. “即将到来”是指以言语表达。根据所说的意思，“即将到来”是指“到达这里”。在语言中没有获得接近的意思，像是混合的那样。被公鸡的叫声所限制的在大注释中。写作“也如此”。“通常情况下，这样的集合是可以的”，因此不应当是轻微的过失，且“根据被限制的说法，应该理解为从此向上到达半由旬的特征”。“在适合的地方…”等等，没有说出。这里的原因难以理解。那么，哪一个呢？“我将去”是指安排的，轻微过失的意思。在那里“我将去”是指言辞的延续，进入的比丘尼不可能在人的家中等地方进入，因而不可能在高处等地方生起。也不适合外道的居所。因为在附近的地方，故再说“在车夫的地方”。其余的在大注释中说“即使在这里安排的比丘也有轻微过失”，因此不相符。“在村庄之间”的说法是指在其他村庄的接近。根据“在半由旬”的说法，是指超越的合适。
“国家的分裂”是指消失。在古代附属法则中说“那三种是根据时间的变化，因此在那里的过失是后来的”。“通过这个道路”是指放弃后再去，若是这样，便是过失的意思。
安排的学处的解说结束。
船上登船的学处的解说
“从河流到村庄之间”的意思是什么？“在那条河流的地方”等等。为了计算村庄之间的意思，是指在某个村庄的岸边，除了这个以外是其他村庄的计算。“母亲的村庄在这里也会被集合”，这是老师的看法，因此说“在这里一起受戒的比丘尼有轻微过失，正在学习的沙弥没有过失”，也没有说出。其他的也是如此。
“由于众生的对立而进行的游戏”，因此说不善的心是应该被认为是世间的污秽吗？不应当如此，“游戏”这个词是出于普遍的说法。在古代附属法则中也说“有三种心态，三种感受”，在进行安排的时候，游戏的比丘进行安排，过失是指比丘在村庄之间的接近，或是超越半由旬。善心或是反思时，看到圣地等，或是不明了的心态是疲惫的状态，因此应当理解为三种心态被理解。
船上登船的学处的解说结束。
完全成熟的学处的解说
“小孩”是指小孩。年轻的少年是指古代的。 “这是为了防止恶比丘的干扰，因此提到五种食物的过失”，这是被写下的。

7.Nipphāditanti viññattiyā na hoti, kintu parikathādīhi, tasmā iminā sikkhāpadena anāpatti, taṃ sandhāya ‘‘sabbattha anāpattī’’ti vuttaṃ. ‘‘Kathānusārena tattha pasīditvā denti, idaṃ paripācitaṃ na hoti, vaṭṭantī’’ti paṭhamasikkhāpade vuttattāti dhammasiritthero, upatissatthero pana ‘‘itarampi vaṭṭatiyevā’’ti āha. Porāṇagaṇṭhipade pana ‘‘yasmā devadatto pakatiyā tattha bhikkhuniparipācitaṃ bhuñjati, tasmā imaṃ aṭṭhuppattiṃ nidānaṃ katvā idaṃ sikkhāpadaṃ paññatta’’nti vuttaṃ.

Paripācitasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Rahonisajjasikkhāpadavaṇṇanā

198. ‘‘Upanandassa catutthasikkhāpadena cā’’ti pāṭho.

Rahonisajjasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Samatto vaṇṇanākkamena ovādavaggo tatiyo.

4. Bhojanavaggo

1. Āvasathapiṇḍasikkhāpadavaṇṇanā

203-4.Pūgassāti pūgena. Kukkuccāyantoti nissaraṇenettha bhavitabbaṃ, taṃ mayaṃ na jānāmāti sanniṭṭhānassa karaṇavasena ‘‘kukkuccāyanto’’ti vuccati. Yathā hi āyasmā upāli nayaggāhena ‘‘anāpatti āvuso supinantenā’’ti (pārā. 78) āha, tathā theropi ‘‘anāpatti gilānassā’’ti kasmā na paricchindatīti? Anattādhikārattā vinayapaññattiyā, ‘‘nāyaṃ attano okāso’’ti paṭikkhittattā, sikkhāpadassa aparipuṇṇattā. Paṭhamapārājikasikkhāpade paripuṇṇaṃ katvā paññatteyeva hi so thero ‘‘anāpatti supinantenā’’ti āha ‘‘aññatra supinantā’’ti vuttapadānusārenāti. Yasmā odissa ayāvadattheva dāyakānaṃ pīḷā natthi, tasmā ‘‘anodissa yāvadattho’’ti vuttaṃ.

208. ‘‘Antarāmagge ekadivasa’nti ekaṃyeva sandhāya vutta’’nti ca ‘‘eseva nayoti vuttanayameva dassetuṃ gantvā paccāgacchanto hītiādimāhā’’ti ca ‘‘suddhacitto hutvā pakatigamaneva bhuñjituṃ labhatī’’ti ca ‘‘agilānassa gilānasaññino kāyena samuṭṭhātī’’ti ca likhitaṃ.

Āvasathapiṇḍasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Gaṇabhojanasikkhāpadavaṇṇanā

209-

“不被完成”是指不符合定义，而是通过详细叙述等，因此根据这一学处没有过失，因此说“处处没有过失”。“根据情况在那儿满足后给予，这个是未成熟的，正在进行中”是指第一学处所说的，因此法师说，乌帕提萨长老则说“其他的也是如此”。在古代附属法则中说“因为德瓦达托自然地在那儿享用比丘所成熟的食物，因此以此为因建立这一学处”。
成熟的学处的解说结束。
隐秘的学处的解说
“在乌帕南达的第四学处中”是指的文本。
隐秘的学处的解说结束。
第三部分为“合适的解说”。
食物部分
住处食物的学处的解说
203-204. “用来喂养”是指用食物喂养。根据这里的释义，应当通过解脱来实现，因此我们不知道这是什么，故称为“解脱”。就像阿耶斯玛·乌帕利通过“没有过失，朋友，因梦而食”（《巴利文集》78）所说的那样，长老为什么不限制“病者没有过失”？由于没有自我，因而根据戒律的规定，“这不是他自己的地方”被拒绝，因此学处未被完全执行。在第一部分的学处中，长老通过完全的规定说“没有过失因梦而食”，因此根据所述的词语说“除了梦境以外”。由于在给予者的情况下没有任何逼迫，因此说“在没有逼迫的情况下”。
“在中间的路上一天”是指仅仅指一个，因此说“这是同样的道理”，以此为说法，回去的时候说“清净的心才能够在自然状态下享用”，并且“病者在身体上生起病的感觉”也被写下。
住处食物的学处的解说结束。
集体食物的学处的解说
209-

218.Guḷhapaṭicchannoti apākaṭova. Eko puttenāti ekassekaṃ bhattaṃ ‘‘ahaṃ aññena nimantito’’ti na vuccati. ‘‘Sace ekato gaṇhanti, gaṇabhojanaṃ hotī’’ti (pāci. aṭṭha. 217-218) vuttattā cattāro upāsakā cattāro bhikkhū visuṃ visuṃ nimantetvā hatthapāse ṭhitānaṃ ce denti, gaṇabhojanaṃ hoti evāti eke, taṃ na yuttaṃ viya. ‘‘Viññattito pasavane gaṇassa ekato gahaṇe iminā sikkhāpadena āpatti, visuṃ gahaṇe paṇītabhojanasūpodanaviññattīhī’’ti likhitaṃ. ‘‘Viññattito pasavanaṃ aṭṭhuppattivasena aṭṭhakathāyaṃ anuññātaṃ. Sūpodanādivasena tattha āpatti evā’’ti vuttaṃ, taṃ na yuttaṃ. Kasmā? Parivāre (pari. 168) eva dvinnaṃ ākārānaṃ āgatattā, tasmā aṭṭhakathāyaṃ ‘‘anuññāta’’nti duvuttaṃ. Aṭṭhuppattiyaṃyeva pākaṭanti ‘‘padabhājane na vutta’’nti vattabbaṃ. Ekato gaṇhantīti gahitabhattāpi aññe yāva gaṇhanti, tāva ce tiṭṭhanti, ekato gaṇhantiyeva nāma. ‘‘Gacchati ce, anāpattī’’ti vadanti.

Etthāha – ‘‘paṭiggahaṇameva hettha pamāṇa’’nti vuttaṃ, atha kasmā pāḷiyaṃ ‘‘gaṇabhojanaṃ nāma yattha cattāro…pe… bhuñjanti, etaṃ gaṇabhojanaṃ nāmā’’ti (pāci. 218) vuttanti? Vuccati – yatthāti upayogatthe bhummavacanaṃ. Cattāroti gaṇassa heṭṭhimaparicchedanidassanaṃ. Pañcannaṃ bhojanānanti āpattippahonakabhojananidassanaṃ. Aññatarena bhojanena nimantitāti akappiyanimantananidassanaṃ. Nimantanavaseneva pana gaṇabhojanassa vuttattā ‘‘nimantitā bhuñjantīti vutta’’nti vuttaṃ. ‘‘Aññataraṃ bhojanaṃ viññāpetvā bhuñjantī’’ti pana na vuttaṃ aṭṭhuppattiyaṃyeva pākaṭattā. Yaṃ bhuñjantīti evaṃ sambandho veditabbo. Tattha bhuñjantīti paṭiggāhakaniyamavacanaṃ. Na hi appaṭiggahitakaṃ bhikkhū bhuñjanti. Idaṃ vuttaṃ hoti ‘‘gaṇassa yato paṭiggahitāhārabhojanahetu pācittiya’’nti. Āgantukapaṭṭaṃ moghasuttena sibbitvā ṭhapenti, tattha anuvāte yathā ekatalaṃ hoti, tathā hatthehi ghaṭṭeti. Valetīti āvaṭṭeti. Parivattananti suttaṃ gaṇhantānaṃ sukhaggahaṇatthaṃ suttaparivattanaṃ karoti, paṭṭaṃ sibbantānaṃ sukhasibbanatthaṃ paṭṭaparivattanañca. Navacīvarakārako idhādhippeto, na itaroti. ‘‘Bimbisāraṃ āpucchitvā sambhāre kayiramāneyeva kālā atikkantā, pacchā gaṇabhojanasikkhāpade paññatte bhagavantaṃ upasaṅkamitvā pucchī’’ti vadanti, aññathā aṭṭhakathāya virujjhanato.

220. ‘‘Dve tayo ekatoti yepi akappiyanimantanaṃ sādiyitvā’’tiādivacanena akappiyanimantanapaccayā eva anāpatti, viññattito āpattiyevāti dīpeti. Animantito catuttho yassa tadetaṃ animantitacatutthaṃ. Esa nayo sabbattha. Pavesetvāti nisīdāpetvā. Cīvaradānasamayaladdhakacatukkaṃ cīvarakārasamayaladdhakacatukkanti evamādīni. Tāni cāti yehi bhojanehi visaṅketo natthi, tāni. Mahāthereti upasampanne. Aṭṭhatvāti ṭhitena nimittaṃ dassitaṃ hoti. Tattha tattha gantvāti rathikādīsu bhikkhusamīpe gantvā. Imasmiṃ pana sikkhāpade katthaci potthake ‘‘anujānāmi, bhikkhave, cīvaradānasamaye gaṇabhojanaṃ bhuñjituṃ. Evañcidaṃ bhagavatā bhikkhūna’’nti pāṭho dissati. Katthaci ‘‘bhuñjitu’’nti vatvā ‘‘evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyāthā’’ti pāṭho, ayaṃ sobhano.

Gaṇabhojanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Paramparabhojanasikkhāpadavaṇṇanā



"隐藏和遮蔽"是指不公开。"一个人与儿子"是指一个人不会说"我被另一个人邀请"。根据"如果他们一起拿取,就是集体食物"的说法,四位信众分别邀请四位比丘,站在手掌范围内时给予,这就是集体食物,这似乎不正确。"根据定义,集体接受时有过失,分别接受时有上等食物、汤和饭的定义"被写下。"根据因由,在注释中允许集体接受。在那里,有关汤和饭等的过失"被说,这似乎不正确。为什么?因为在附属律中已经出现了两种方式,因此在注释中说"允许"是重复的。只是在因由中明确,因此应当说"在词义中没有说"。"一起拿取"是指已经拿取的食物,只要其他人一直拿取,也就是一起拿取。有人说"如果去,就没有过失"。
在这里有人说,"这里的标准就是接受"。那么,为什么在巴利文中说"集体食物就是四人……等等一起食用的"呢?回答说,这里的"在哪里"是表示处所的属格。"四人"是为了显示集体的下限。"五种食物"是为了显示过失的食物。"被某种食物邀请"是为了显示不适当的邀请。但由于集体食物是由邀请而说的,"被邀请后食用"是被说的。但"请求某种食物后食用"没有被说,因为在因由中已经明确。应当这样理解"他们食用什么"。在那里,"食用"是指接受者的限定词。因为比丘们不会食用未被接受的。这就是说"由于集体接受食物的缘故,有轻微过失"。将来客的衣服用线缝起来放置,使其如同单层,用手按压。"卷起"是指旋转。"旋转"是为了让缝纫的人容易拿取线,对于缝制衣服的人来说也容易缝制。这里指的是新衣服的制作者,而不是其他人。有人说"在请求了宾萨拉后,正在准备材料时过了时间,后来在制定集体食物学处时,去见世尊并询问",否则就与注释相矛盾。
"两个或三个一起"等说法中,由于不适当的邀请才没有过失,而是由于定义才有过失,这是表明的。未受邀请的第四个人,就是这个未受邀请的第四个人。这种情况适用于所有地方。"安置"是指使其坐下。"在布施衣服的时候获得的四人"、"在制作衣服的时候获得的四人"等等。"那些"是指没有禁止的食物。"大长老"是指受戒的。"站立"是指站立时有迹象显示。"在那里那里去"是指到车夫等比丘附近去。但在这一学处中,有些书籍中有"我允许,诸比丘,在布施衣服时享用集体食物。这就是世尊对比丘们的说法"的读法。有些地方说"食用"后说"然后,诸比丘,你们应当学习这一学处"的读法,这是很好的。
集体食物的学处的解说结束。
连续食物的学处的解说

221.Adhiṭṭhitāti niccappavattā. Badaracuṇṇasakkarādīhi yojitaṃ badarasāḷavaṃ. Kirakammakārenāti kirassa kammakārena.

226.‘‘Vikappetvā gaṇhāhī’’ti etthāhu porāṇattherā ‘‘bhagavato sammukhā avikappetvā gehato nikkhamitvā rathikāya aññatarassa bhikkhuno santike vikappesi, vikappentena pana ‘mayhaṃ bhattapaccāsaṃ itthannāmassa dammī’ti vattabbaṃ, itarena vattabbaṃ ‘tassa santakaṃ paribhuñja vā yathāpaccayaṃ vā karohī’’’ti. Pañcasusahadhammikesūti sammukhā ṭhitassa sahadhammikassa yassa vikappetukāmo, taṃ sahadhammikaṃ adisvā gahaṭṭhassa vā santike, sayameva vā ‘‘pañcasu sahadhammikesu itthannāmassa vikappemī’’ti vatvā bhuñjitabbanti eke, evaṃ sati thero tasmiṃyeva nisinnova tathā vācaṃ nicchāretvā paṭiggaṇhātīti takko dissati. Mahāpaccariyādīsu pana parammukhā vikappanāva vuttā, sā ‘‘tena hānanda, vikappetvā gaṇhāhī’’ti iminā sameti, tathāpi mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. paramparabhojanasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘tasmā yo bhikkhu pañcasu sahadhammikesu aññatarassa ‘mayhaṃ bhattapaccāsaṃ tuyhaṃ dammī’ti vā ‘vikappemī’ti vā evaṃ sammukhā vā ‘itthannāmassa dammī’ti vā ‘vikappemī’ti vā evaṃ parammukhā vā’’ti vacanato sahadhammikassa santike eva vattabbaṃ, na sayamevāti dissati. Yasmā ayaṃ pacchimanayo porāṇagaṇṭhipadenapi sameti, tasmā idha mātikāṭṭhakathānusārena attho veditabbo. Ettha kiñcāpi ‘‘te manussā…pe… bhojanamadaṃsū’’ti vacanato akappiyanimantanaṃ paññāyati, tathāpi therassa kukkuccuppattikāraṇena bhattena so nimantitoti veditabbo. Aññathā parato ‘‘dve tayo nimantane ekato bhuñjatī’’ti vacanena, anāpattivārena ca virujjhati.



"固定的"是指持续进行的。用巴达拉粉末等制作的巴达拉饭。"由工匠"是指工匠。
在"你应该分配后取用"这里,古老的长老们说,"在世尊面前不分配就从家里出来,在街道上某位比丘面前分配,分配时应该说'我将给你这个人的食物',另一个人应该说'你可以享用他的或者按自己的意愿处理'"。"在五个同伴中"是指站在面前的同伴,如果想要分配给他,但没有看到,就在居士家中,或者自己说"我在五个同伴中分配给某人",这样的话,长老就坐在那里发出这样的话语并接受。但在大注释等中,只说了面前的分配,这与"因此,阿难,你应该分配后取用"相符。不过,在根本注释的解说中,说"因此,任何比丘在五个同伴中对某人说'我将给你这个人的食物'或'我分配给你'这样面对面地说,或对某人说'我分配给这个人'这样背对面地说",可见只能对同伴说,不能自己说。因为这后一种方式与古代附属法则也相符,所以在这里应该按照根本注释的解说来理解。虽然从"那些人…给予食物"的说法中可知是不适当的邀请,但由于长老的疑虑而被邀请食用,应该这样理解。否则,后面"两个或三个一起食用"的说法和免除过失的部分就会矛盾。

229. Etthāyaṃ vicāraṇā – ‘‘añño manusso pattaṃ gaṇhāti, na dātabba’’nti vacanato aparabhāge akappiyanimantanena natthi payojanaṃ, pubbabhāgeyeva akappiyanimantanena payojananti svepi bhante āgaccheyyāthāti ettha kataraṃ akappiyanimantanaṃ, tasmā adhippāyo cettha pamāṇanti. Na, ‘‘piṇḍāya caritvā laddhabhattaṃ bhuñjati, āpattī’’ti vacanatoti. Tattha ‘‘svepi bhante’’ti ettha yathā vacanamattaṃ aggahetvā akappiyanimantanakkamena attho gahito, tathā ‘‘piṇḍāya caritvā’’ti etthāpi antarā akappiyanimantanena laddhabhattaṃ sandhāya vuttanti attho gahetabbo. Piṇḍāya hi carantaṃ disvā ‘‘ettha, bhante, bhattaṃ gaṇhathā’’ti dinnampi akappiyanimantanena laddhaṃ nāma hoti. Vohārena pana ‘‘piṇḍāya caritvā laddhabhatta’’nti vuccati, evaṃsampadamidaṃ daṭṭhabbaṃ. Aññathā mātikāṭṭhakathāyaṃ ‘‘gaṇabhojane vuttanayeneva pañcahi bhojanehi nimantitassa…pe… parassa parassa bhojane’’ti vuttavacanavirodho. Idañhi vacanaṃ yena paṭhamaṃ nimantito, tato paṭhamanimantitaṃ ādāya gato parassa parassa nimantanakadāyakassa bhojaneti atthaparidīpanato nimantanato laddhabhattassa bhojaneyeva āpattīti dīpeti. ‘‘Dve tayo nimantane ekato’’ti vacanenapi sameti, aññathā ‘‘yena nimantito, tassa bhojanato parassa bhojane’’ti ettakaṃ vattabbaṃ siyā, pāḷiyaṃ vā ‘‘nimantanena ekatobhuñjatī’’ti ettakaṃ vattabbaṃ siyā. Dutiyanimantanassa paṭhamabhojane āpattippasaṅganivāraṇatthaṃ ‘‘yena yenā’’tiādi vuttaṃ. Nimantanapaṭipāṭiyā bhuñjatīti pāḷīti ce? Na, ‘‘anāpatti niccabhatte’’tiādipāḷivirodhato.

Gaṇṭhipade pana ‘‘piṇḍāya caritvā laddhabhattaṃ kasmā bhuñjituṃ na labhatīti ce? ‘Paramparabhojanaṃ nāma pañcannaṃ bhojanānaṃ aññatarena bhojanena nimantito, taṃ ṭhapetvā pañcannaṃ bhojanānaṃ aññataraṃ bhojanaṃ bhuñjati, etaṃ paramparabhojanaṃ nāmā’ti vuttattā’’ti likhitaṃ. Yadi evaṃ niccabhattādikampi na vaṭṭatīti āpajjatīti niccabhattādi odissakanti ce? Taṃ na, tadaññassa attano dhanena nipphannassa, saṅghato laddhassa vā pāto pacanakayāgu ce ghanā hoti, tassāpi, ekakuṭikaṃ gāmaṃ upanissāya viharato bhikkhācariyavasena labhitabbaniccabhattassa ca akappiyabhāvappasaṅgato. Tattha bhikkhācariyavasena laddhaṃ na kappati nimantanakānaṃ appasādāvahanatoti ce? Na, ‘‘pañca bhojanāni ṭhapetvā sabbattha anāpattī’’ti vacanavirodhato. Khādanīyampi hi parassa khāditvā bhuttattā nimantanabhojanaṃ abhuñjanto appasādaṃ karoti eva, tasmā appasādāvahaṃ appamāṇaṃ, tasmā niccabhattādi odissakaṃ na sambhavati. Apica heṭṭhā vuttanayena saddhiṃ idha vuttanayena saṃsanditvā yaṃ yaṃ khamati, taṃ taṃ gahetabbanti sabbopi kesañci ācariyānaṃ vinicchayo. Ācariyassa pana vinicchayo ante āvi bhavissati. ‘‘Khīraṃ vā rasaṃ vā pivato amissampīti adhippāyo’’ti vuttaṃ. Gaṇṭhipade ‘‘heṭṭhā odanenāmissetvā upari tiṭṭhatī’’ti likhitaṃ.


这里的讨论是：“另一个人拿着碗，不应给予”，因此在后面不适当的邀请没有用处，只有在前面不适当的邀请才有用处，“明天，尊者，应当来”，在这里哪种不适当的邀请，因此这里的意图是标准的。不是说“在乞食时获得的食物有过失”。在这里“明天，尊者”是指根据言辞的字面意义，除了不适当的邀请外，意图被理解；同样“在乞食时行走”也是指通过不适当的邀请所获得的食物。因为看到行乞的人，“在这里，尊者，拿着食物吧”，即使给予也被称为通过不适当的邀请所获得。用普遍的说法则称为“在乞食时获得的食物”，因此应当这样理解。否则在根本注释中说“在集体食物中如所述的被邀请的五种食物……”等说法就会相互矛盾。这里的说法是指第一次被邀请后，带着第一次的邀请去给他人提供食物，因此通过邀请所获得的食物就是有过失的。根据“两个或三个一起食用”的说法也相符，另一方面“被邀请的人，食物来自他”也应当这样说，或者在巴利文中“通过邀请一起食用”也应当这样说。为了防止第二次邀请的第一次食物有过失，因此说“谁被邀请，谁的食物”这样的说法被说出。如果是通过邀请的方式食用的巴利文吗？不，因为“没有过失的恒常食物”等说法的矛盾。
在附属法则中，“在乞食时获得的食物为什么不能食用？”“因为所谓的连续食物是指通过五种食物中的一种邀请而食用的，除了这五种食物外，食用其他食物就是所谓的连续食物”被写下。如果这样的话，恒常食物等也不适用吗？这不对，因为由他人财富所获得的，或者由僧团获得的食物，若是用普通的食物来烹饪则是浓稠的，即使是依靠一个小村庄的生活方式，依然可以通过乞食的方式获得恒常食物，而不适当的邀请则是相应的。在那里，依靠乞食所获得的食物不适合不适当的邀请的少许好处吗？不，因为“在五种食物中处处没有过失”的说法是矛盾的。即使是他人食用的食物，若不食用不适当的邀请的食物也会造成少许的好处，因此少许的好处是不可能的，因此恒常食物等不可能存在。并且根据前面所说的内容与这里所说的内容结合起来，所能接受的所有内容都是老师的判断。老师的判断在最后将会到达。“喝牛奶或汁液的意思”被说出。在附属法则中“在下面用线缝合后站立”被写下。


Mahāupāsakoti gehasāmiko. Mahāaṭṭhakathāyaṃ ‘‘āpattī’’ti vacanena kurundiyaṃ ‘‘vaṭṭatī’’ti vacanaṃ viruddhaṃ viya dissati. ‘‘Dvinnampi adhippāyo mahāpaccariyaṃ vicārito’’ti likhitaṃ. ‘‘Cārittatoti ‘santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā’ti parato vattabbato’’ti vuttaṃ. Vacīkammaṃ avikappanaṃ. Ettha ‘‘mahāupāsako bhikkhū nimanteti…pe… pacchā laddhaṃ bhattaṃ bhuñjantassa āpatti. Piṇḍāya caritvā laddhabhattaṃ bhuñjati, āpattī’’ti aṭṭhakathāyaṃ vacanato, ‘‘kālasseva piṇḍāya caritvā bhuñjimhā’’ti pāḷito, khandhake ‘‘na ca, bhikkhave, aññatra nimantane aññassa bhojjayāgu paribhuñjitabbā, yo paribhuñjeyya, yathādhammo kāretabbo’’ti (mahāva. 283) vacanato ca nimantetvā vā pavedetu animantetvā vā, paṭhamagahitanimantanassa bhikkhuno paṭhamanimantanabhojanato aññaṃ yaṃ kiñci parasantakaṃ bhojanaṃ paramparabhojanāpattiṃ karoti. Attano santakaṃ, saṅghagaṇato laddhaṃ vā agahaṭṭhasantakaṃ vaṭṭati, nimantanato paṭhamaṃ nibaddhattā pana niccabhattādi parasantakampi vaṭṭati. Khandhake ‘‘na ca , bhikkhave…pe… yathādhammo kāretabbo’’ti (mahāva. 283) vacanaṃ parasantakabhojanavuttaniyamanaṃ. Tato hatthakova no takkoti ācariyo.

Paramparabhojanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Kāṇamātāsikkhāpadavaṇṇanā

31-3.Paṭiyālokanti pacchimaṃ desaṃ. Pūvagaṇanāyāti atirittapūvagaṇanāyāti attho. Sace ‘‘apātheyyādiatthāya sajjita’’nti saññāya gaṇhāti, acittakattā sikkhāpadassa āpatti eva. Atha uggahitaṃ gaṇhāti, na muccatiyeva. Asaṃvibhāge pana anāpatti akappiyattā. Acittakatā paññattijānanābhāveneva, na vatthujānanābhāvenāti eke. Na, mātikāṭṭhakathāyaṃ ‘‘pātheyyādiatthāya sajjitabhāvajānana’’nti aṅgesu avuttattā. Porāṇagaṇṭhipade panevaṃ vuttaṃ ‘‘ekena vā anekehi vā dvattipattapūresu gahitesu tesaṃ anārocanena vā sayaṃ vā jānitvā yo aññaṃ gaṇhāti, tassa dukkaṭaṃ. Ekato tīsu, catūsu vā paviṭṭhesu ekena ce dvepattapūrā gahitā, dutiye dve gaṇhante paṭhamo ce na nivāreti, paṭhamassa pācittiyaṃ. Nivāreti ce, anāpatti, dutiyasseva dukkaṭa’’nti. Sace sañcicca na vadati, porāṇagaṇṭhipade vuttanayena pācittiyaṃ, mātikāṭṭhakathāvasena (kaṅkhā. aṭṭha. kāṇamātāsikkhāpadavaṇṇanā) dukkaṭaṃ. ‘‘Atirekapaṭiggahaṇa’’nti tattha pañcamaṃ aṅgaṃ vuttaṃ, tasmā appaṭiggahitattā na pācittiyaṃ, kattabbākaraṇato pana dukkaṭaṃ. Aññathā kiriyākiriyaṃ idaṃ āpajjati, anivāraṇaṃ, anārocanaṃ vā chaṭṭhaṅgaṃ vattabbaṃ siyā. Ekanikāyikānaṃ vāti ettha ‘‘āsannavihārabhikkhū, āsannaāsanasālāgatā vā sace visabhāgehi ānītaṃ na paṭiggaṇhanti, ‘ārāmikādīnaṃyeva vā dāpentī’ti jānāti, yattha paribhogaṃ gacchati, tattha dātuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. ‘‘Dvattipattapūrā’ti vacanato pacchiādīsu adhikampi gaṇhato anāpattī’’ti keci vinayadharamānino vadanti, taṃ tesaṃyeva nisīdatu, ācariyā pana ‘‘pacchiādīsupi ukkaṭṭhapattassa pamāṇavasena dvattipattapūrā gahetabbā. Ukkaṭṭhaparicchedakathā hesā’’ti vadanti.

Kāṇamātāsikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Paṭhamapavāraṇasikkhāpadavaṇṇanā

236.Yāvadatthapavāraṇāyapavāritā kiñcāpi ‘‘pavāritā’’icceva adhippetā aṭṭhuppattiyāva, atha kho pacchimāva idhādhippetā.



"大居士"是指家庭主人。在大注释中,与"有过失"的说法相矛盾的是库伦底中说"适用"的说法。"两种意图都在大注释中被考虑过"被写下。"由于行为,因此'在不告知比丘的情况下'"后面将要说。语言行为是不分配。在这里,"大居士邀请比丘……后获得的食物有过失。在乞食时获得的食物有过失"的注释中的说法,与"我们正好在适当时间乞食后食用"的巴利文,以及在戒律中"诸比丘,除了邀请外,不应食用他人的食物,如果食用,应当依法处理"的说法,邀请后或未邀请,对于首次获得邀请的比丘,从第一次邀请的食物开始,食用其他任何他人的食物都构成连续食物的过失。自己的,或从僧团获得的非居士的食物是适用的,由于首次被邀请,即使是恒常食物等他人的食物也是适用的。在戒律中"诸比丘,除了邀请外,不应食用他人的食物,如果食用,应当依法处理"的说法是对他人食物的使用的限制。因此,老师认为这是正确的。
连续食物的学处的解说结束。
盲母亲的学处的解说
31-33. "向后看"是指后方。"对于多余的饼干的计算"是指对多余的饼干的计算。如果以为"为了路费等目的而准备"而拿取,由于无意识,就有过失。如果拿取已经学习的,也不会释放。但在不分配的情况下,由于不适当,没有过失。有人说,无意识是由于不知道规定,而不是不知道事物。不是这样,因为在根本注释中"知道为路费等目的而准备"没有被列为要素。但在古老的附属法则中说过,"无论是一个人还是多人,当拿取两三个碗满时,不告知或自己知道,谁拿取其他的,有轻微过失。当进入一、三或四个时,如果一个人拿取两个满碗,第二个人拿取时,如果第一个人不阻止,第一个人有轻微过失,如果阻止,第二个人有轻微过失"。如果故意不说,根据古老的附属法则,有轻微过失,根据根本注释,有轻微过失。在那里提到"多余的接受"是第五个要素,因此由于未被接受,没有轻微过失,但由于应该做而未做,有轻微过失。否则,这就成为作为和不作为,不阻止或不告知就是第六个要素了。"或属于同一部派的"这里说,"如果附近住的比丘,或者到附近的住处,如果不接受由不同部派带来的,知道'只是给予工作人员等',在哪里可以使用,在那里可以给予"。有些持律者说,"根据'两三个满碗'的说法,即使多于后面等也没有过失",这就让他们自己去吧,但老师说,"即使在后面等,也应该根据上等碗的标准拿取两三个满碗。这是关于上等的讨论"。
盲母亲的学处的解说结束。
第一次自恣的学处的解说
虽然"被邀请自恣"是指因由而被说,但这里指的是最后的。

237.‘‘Alametaṃ sabba’’nti vuttattā atirittaṃ nāma hoti. Bhikkhussa idampi te adhikaṃ, ito aññaṃ na lacchatīti kira attho.

238-

“这已足够一切”是指超出所需的意思。对于比丘来说，这也是多余的，意指此后不会再获得其他的。
provided by EasyChat

9. ‘‘Asanaṃ paññāyatī’’ti eteneva ‘‘bhuttāvī’’ti etassa siddhattā visuṃ atthasiddhi natthi. Yadi atthi, aṅgānaṃ chakkattadassananti. Vuttampi cetantiādi pavāraṇaṅgānaṃ pañcakattadassanaṃ. Varakoti yo koci varako. ‘‘Pavāraṇaṃ pana janetiyevāti visuṃ sitthaṃ vodakaṃ karonti, pavāraṇaṃ na janeti. Yāguṃ vā pivanto paṭhamaṃ udakaṃ pivati, vaṭṭati. Avasiṭṭhaṃ heṭṭhāsitthaṃ pavāraṇaṃ na janetī’’ti likhitaṃ. Upatissatthero ‘‘janetiyevā’’ti vadati, taṃ na icchanti ācariyā. Bhajjitapiṭṭhanti taṇḍulacuṇṇameva. Bhajjitasattuyo piṇḍetvā katamodako sattumodako.

‘‘Yāgusitthamattāneva dve…pe… paṭikkhipati, na pavāretī’’ti vuttattā paracaṅkamacchādayo pakkhipitvā pakkayāguṃ pivanto sace aññaṃ tādisaṃyeva paṭikkhipati, pavāraṇā na hotīti kira dhammasiritthero. Sace aññaṃ paṭikkhipati, na pavāreti. Kasmā? Asanasaṅkhātassa vippakatabhojanassābhāvato. Bhojanasālāyaṃ bhuñjanto ce, attano apāpuṇanakoṭṭhāsaṃ abhihaṭaṃ paṭikkhipati, na pavāreti. Kāmaṃ paṭikkhipati, patte pana ārāmiko ākirati, tato bhuñjituṃ na vaṭṭati. Idañhi buddhappaṭikuṭṭhaanesanāya uppanneyeva saṅgahaṃ gacchati. Yathā hi saṅghato uddhaṭapiṇḍaṃ dussīlo deti, taṃ paṭikkhipati, na pavāreti, evaṃsampadamidaṃ. ‘‘Visabhāgo lajjī ce deti, taṃ tena sambhogaṃ akattukāmatāya paṭikkhipati, pavāretīti apare’’ti vuttaṃ. Parivesanāyāti bhattagge. ‘‘Maṃsena rasaṃ, maṃsañca rasañca maṃsarasanti āpajjanato ‘maṃsarasa’nti vutte paṭikkhepato hoti, maṃsassa rasaṃ maṃsarasanti viggaho nādhippeto’’ti vuttaṃ. Maṃsakarambako nāma…pe… vaṭṭatīti suddhayāgu eva hoti. Appavāraṇamissakakarambakoyeva hoti, tasmā na pavāreti, tena vuttaṃ parato ‘‘idañca karambakena na samānetabba’’ntiādi, tasmā ‘‘taṃ abhiharitvā kañjiyaṃ gaṇhathā’ti vadantaṃ paṭikkhipati, pavāraṇā na hotī’’ti ca ‘‘missakayāguṃ gaṇhathā’ti avuttattā ‘sammissitaṃ visuṃ katvā detī’ti vuttattā’’ti ca vuttaṃ, yasmā yāgumissakanti ettha padadvaye pavāraṇārahassa nāmaggahaṇaṃ natthi, tasmā tatra ce yāgu bahutarā vā hoti samasamā vā, na pavāreti. Kasmā? Tattha abhihārakapaṭikkhepakānaṃ yāgusaññattā. Yāgu ce mandā, bhattaṃ bahutaraṃ, pavāreti. Kasmā? Tesaṃ ubhinnampi tattha bhinnasaññattāti takko ācariyassa. Bhattamissake pavāraṇārahassa nāmassa sabbhāvato sabbadā pavāreti eva. Missake pana vuttanayena kāraṇaṃ vattabbaṃ. Visuṃ katvā detīti yathā bhattasiṭṭhaṃ na patati, tathā gāḷhaṃ hatthena pīḷetvā parissāvetvā deti.


"座位显现"这一点就足以证明"已食用"的意义,不需要另外的证明。如果有,那就是看到六个要素。但前面也说了看到五个要素。"优秀的"是指任何优秀的人。"但是自恣本身就产生了"，所以他们单独浇水,但不产生自恣。喝粥时先喝水,是可以的。剩余的下面浇过的水不产生自恣。乌帕提萨长老说"自恣本身就产生了",但老师们不赞同。"磨碎的"只是米粉。用磨碎的谷物制成的团块叫做谷物团块。
"只有粥浇水的两个……拒绝,不自恣"说明,如果把其他的如蔬菜等放进去煮粥,然后喝,如果拒绝同样的东西,就不算自恣。法师说,如果拒绝其他的,就不自恣。为什么?因为没有被视为食物的东西。在食堂用餐时,如果拒绝自己无法得到的部分,也不自恣。虽然拒绝,但是工作人员还是往钵里添加,那就不能吃。这确实属于佛陀所拒绝的乞讨。就像从僧团那里拿走的食物被不善人给予,他拒绝而不自恣,也是这样。有人说,如果羞愧的人给予不合适的,他出于不愿意共享而拒绝,但自恣。"肉汁,肉和肉汁叫做肉汁"这样说是为了拒绝,但"肉的汁液"才是本意。叫做"肉菜团"的……是可以的,只是纯粥。是未自恣的掺杂的菜团,所以不自恣,因此后面说"这也不应该与菜团一起"等。所以拒绝说"拿这个汁吧"的人,不算自恣。由于没有说"拿掺杂的粥",而是说"分开后给"。因为在"掺杂的粥"这个词组中,没有可以自恣的名称,所以如果粥多或相等,就不自恣。为什么?因为那里的拿取者和拒绝者都把它视为粥。如果粥少,饭多,就自恣。为什么?因为他们对这两者都有不同的认知。对于掺杂的自恣对象,总是自恣。但对于掺杂的,应该按照前述的理由说明。"分开后给"是指像剩饭一样,用手捏紧后倒出给。


Akappiyakatanti ettha ‘‘kappiyaṃ akārāpitehi kadalipphalādīhi saddhiṃ atirittaṃ kappiyaṃ kārāpetvāpi taṃ kadalipphalādiṃ ṭhapetvā avasesaṃ bhuñjituṃ vaṭṭati. Amissakarasattā puna tāni kappiyaṃ kārāpetvā aññasmiṃ bhājane ṭhapetvā atirittaṃ kāretvā bhuñjituṃ vaṭṭati. Kasmā? Pubbe tesu vinayakammassa anāruḷhattā’’ti vadanti. ‘‘Bhuttāvinā ca pavāritena āsanā vuṭṭhitena kata’’nti vacanato bhuttāvinā appavāritena āsanā vuṭṭhitena kattabbanti siddhaṃ, tasmā ‘‘pātova addhānaṃ gacchantesu dvīsu eko pavārito avuṭṭhito tattha nisīdati, so itarena piṇḍāya caritvā laddhaṃ bhikkhaṃ attanā abhutvāpi ‘alametaṃ sabba’nti kātuṃ labhati evā’’ti vuttaṃ, taṃ sukkapakkhe ‘‘bhuttāvinā kataṃ hotī’’ti imināva siddhaṃ, tasmiṃ pakkhe attano sattaṅgāni na pūrenti, kaṇhapakkhe paṭibhāgena satta vuttānīti veditabbaṃ. Bhuttāvinā appavāritena āsanā vuṭṭhitena, avuṭṭhitena vā kataṃ hoti, vaṭṭati. ‘‘Pavāritena āsanā avuṭṭhitenevā’’ti imaṃ pana atthavikappaṃ dīpetuṃ ‘‘sattaṅgāni vuttānī’’tipi vattuṃ vaṭṭati. So puna kātuṃ na labhati paṭhamaṃ katassa puna teneva kattabbappasaṅgato. Yañca akataṃ, taṃ kattabbanti hi vuttaṃ. Atha sova paṭhamo puna kattukāmo hoti, aññasmiṃ bhājane pubbe akataṃ kātuṃ labhati. Dutiyo paṭhamabhājanepi kātuṃ labhati. ‘‘Yena akataṃ, tena kātabba’’nti hi vuttaṃ. Imamevatthaṃ sandhāya ‘‘yena yaṃ paṭhamaṃ kappiyaṃ kataṃ, tameva so puna kātuṃ na labhati, aññena kātabba’’nti likhitaṃ. Tattha tanti taṃ paṭhamaṃ katanti attho. Pesetvā kāretabbanti ettha anupasampanno ce gato, tatraṭṭhena ekena bhikkhunā paṭiggāhetvā aparena kāretabbanti tattha ekova evameva kātuṃ na labhatīti. ‘‘Yaṃ kiñci gilānaṃ uddissā’tiādivacanato vihārādīsu gilānassa pāpuṇanakoṭṭhāsampi gilānātirittaṃ nāma, tasmā vaṭṭatī’’ti vadanti. Āhāratthāyāti vikāle evāti eke.

241. Kāyakammaṃ ajjhoharaṇato. Vacīkammaṃ vācāya ‘‘atirittaṃ karotha bhante’’ti akārāpanenāti veditabbaṃ.

Paṭhamapavāraṇasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Dutiyapavāraṇasikkhāpadavaṇṇanā

243.Sādhāraṇamevāti sabbapavāraṇānaṃ sādhāraṇaṃ ‘‘yāvattakaṃ icchasī’’ti idaṃ.

Dutiyapavāraṇasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Vikālabhojanasikkhāpadavaṇṇanā

247-

在这里,"不适当制作"是指:用可食用的如香蕉等与过量的可食用物品一起制作,可以食用剩余的部分,排除了香蕉等。由于没有掺杂,再次制作过量的可食用物品,放在另一个容器中,然后食用过量的部分是可以的。为什么?因为之前没有受到戒律的约束。
"由已食用和已自恣而起立"的说法证明,由已食用而未自恣起立是可以的。因此说,"早上要去远处的两人中,一个已自恣而未起立,在那里坐下,另一个通过乞食获得的食物自己未吃,也可以说'这已足够一切'"。这在白月相中是通过"由已食用而起立"这一点来证明的,在这一派中,他的七支不具备,在黑月相中相反地说了七个。由已食用而未自恣起立或起立都是可以的。"由自恣而未起立"这种解释来说明这一点也可以。但他再次做不了,因为之前已经做过了。因为已说"未做的应该做"。如果他自己想再做,在另一个容器中之前未做的可以做。第二个人在第一个容器中也可以做。因为说"由谁未做,由谁应该做"。正是为了这个意思,写道"之前做过的,他自己不能再做,应该由别人做"。在那里,"那个"是指之前做过的。"派人做"是指,如果是未受戒的人去,那里的一位比丘接受后,让另一位比丘做。在那里,他也同样不能做。
"为了病人的任何事情"等说法中,在寺院等地方,即使是病人无法到达的部分,也算是病人的过量,因此是可以的。有人说,只是为了食物。
身业是由于摄取。语业是由于用语言让"尊者,请多取些"这样说。
第一次自恣的学处的解说结束。
第二次自恣的学处的解说
"这是共同的"是指所有自恣的共同点"你想要多少"。
第二次自恣的学处的解说结束。
非时食的学处的解说
247-

9. Naṭānaṃ nāṭakāni naṭanāṭakāni, sītāharaṇādīni. Mūlañca taṃ khādanīyañcāti mūlakhādanīyaṃ. Esa nayo sabbattha. Piṭṭhanti cuṇṇaṃ. Khārakamūlanti yūpasamūlaṃ. Caccumūlaṃ neḷiyamūlaṃ. Tambakaṃ vacaṃ. Taṇḍuleyyakaṃ cūḷakuhu. Vatthuleyyakaṃ mahākuhu. Vajakali nikoṭṭhaṃ. Jajjharī hirato.

Koṭṭhaṃ jaraṭṭhaṃ vuccati. Gaṇṭhi muhukulamudu vicayattha vajamuju vaduḷavi.

Vajjayetime kiṃsukaṃ, haliddi. Kaseruko, kaṭibalavanti tassa nāmaṃ. Ambāṭakaṃ amūlakaṃ piḍhala kakkula. Masālu kinaḷa. Āluva kaḷi taḍḍhiaḷi alasa kaṭissala namedati mera. Siggu sīri koḷa kālakaṃ nekaḷavi. Khīravallikando tumūroriyo hoti. Saṅkhato dhovanameva. Ayaṃ ‘‘parisaṅkhāro’’ti likhitaṃ. Khīrakākolī kirikaveḷi. Jīvikaṃ jīvihi. Usabhaka ummasuviyi.

Hintālaṃ kitili. Kuntāla toho tilisatā padikaḷiro paṭasevalakaḷi. Karamandakaṃ karamba daṇḍokira udakajoti kaṇḍako. ‘‘Siṅghatakotipi vuccatī’’ti likhitaṃ. Phaggava hakiḷi. Nattamālanti karañji.

Sellu loholiyaṃ. Kāsamaddaka kuduvavali anasikina. Ummādiya melelidiya. Cīnamuggo venamutti huramugga. Rājamāso māhaviliti. Aggimanto muñci. Sunipaṇṇako tipilavanināḷikā tilaka. Bhūmiyaṃ jātaloṇīti ettha loṇīnāmassa sādhāraṇattā ‘‘bhūmiya’’nti visesetvā vuttaṃ. Brahmīpattaṃ demeteye paṇasā. ‘‘Dīpavāsino vadantī’’ti sithilaṃ katvā kasmā vuttanti ce? ‘‘Khādanīyatthaṃ pharatīti lakkhaṇena asamānattā’’ti vuttaṃ. Padeliviniteki. Sulasipaṇṇanti tasāpalikaṃ.

Agandhikapupphaṃ karissayeti cekavādidapupphaṃ celepatimalaṃ. Jīvantīpupphaṃ jīvitandigamala. Bakula muthuvala. Kuyyaka punapunnāmapunnarā, jātisumana. Navamālikā cehemala.

Tintiṇika kacinī vileyi. Mātuluṅga lavano. Pussaphala supuli. Timbarūsaka tigibberehiti susatudhuta. Tipusavātiṅgaṇa dhutatikeṇa paṭiyi. Coca variyiyeli. Moca atireli. Goṭṭhaphalaṃ pūvaphalanti eke. Koṭṭhase kira acchiva.

Asamussi bimba iti keci. Kāsmarīti sepaṇṇi. Atitemeti kariyametissa. Jātiphalaṃ kataṃmeti. Kaṭukaphalaṃ tiriraka.

Taruṇaphalaṃ kiriupulu. Pokkharaṭṭhi kiñcakkhaṭṭhi. Siddhatthakaṃ sāsapaṃ setavaṇṇaṃ. Rājikaṃ rattaṃ hoti.

Hiṅguṃ hiṅgujatunti sabbāpi hiṅguvikatiyo. Ettha hiṅgujatu nāma pattasākhā pacitvā kātabbā. Sākhā pacitvā katā sipāṭikā. Aññehi missetvā katāti keci. Takaṃ kaṭṭhajanti aggikeḷini. Nikitissākālesayo. Timera, takapatti pasākhāpatte pacitvā kātabbā. ‘‘Takapaṇṇi sāvati eva kātabbā’’ti likhitaṃ.

Vikālabhojanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Sannidhikārakasikkhāpadavaṇṇanā



不适当的制作是指:与可食用的如香蕉等一起制作过量的可食用物品，排除香蕉等。这个原则适用于所有情况。后面的部分是粉末。苦根是指木棍的根。酸根是指荨麻根。烟草是指烟草的根。小米是指小米的根。大米是指大米的根。大米的根是指大米的根。干燥的根是指干燥的根。
根被称为"根部"。结是指"结实"的部分。
这些是被称为"金色的"的东西，像是金色的。小米是指小米的根。芒果是指芒果的根。米饭是指米饭的根。苹果是指苹果的根。大米是指大米的根。牛奶是指牛奶的根。牛奶的根是指牛奶的根。牛奶的根是指牛奶的根。
"白牛奶"有时被称为"白牛奶"，有时被称为"白牛奶"。牛奶的根是指牛奶的根。

----------------------

 这是一段关于各种植物、食物和药材名称的巴利文文本。由于其中包含许多专有名词和地方性术语,很难完全准确翻译。不过,我可以尝试翻译其中一些可以理解的部分:

- 提到了一些表演和戏剧(naṭānaṃ nāṭakāni)
- 描述了一些根类食物(mūlakhādanīyaṃ)和粉类食物(piṭṭhaṃ)
- 列举了许多植物名称,如:
  - tambakaṃ (可能是一种药草)
  - taṇḍuleyyakaṃ (可能是一种稻米)
  - ambāṭakaṃ (芒果的一种)
  - siggu (辣木)
  - tumūroriyo (可能是一种块茎植物)
- 提到了一些豆类,如:
  - cīnamuggo (绿豆)
  - rājamāso (可能是一种豆类)
- 列举了一些花卉名称
- 提到了一些水果,如:
  - mātuluṅga (柚子)
  - timbarūsaka (可能是一种浆果)
- 描述了一些香料和调味品,如:
  - siddhatthakaṃ (芥菜籽)
  - hiṅguṃ (阿魏)
  - takaṃ (可能是一种树脂)

文本最后提到这是关于"非时食戒"(vikālabhojana)的注释结束,接下来是关于"储存食物戒"(sannidhikāraka)的注释。

这个文本似乎是一个详细列举各种植物和食材的清单,可能是用于解释某些戒律规定的背景。由于许多名称是地方性的或古代的术语,没有确切的现代对应词,因此完整准确的翻译非常困难。

253. Aparajju sannidhi nāma hotīti attho. Ajja paṭiggahitanti na kevalaṃ paṭiggahitameva, atha kho uggahitakampi, teneva aṭṭhakathāyaṃ ‘‘paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassāti evaṃ sannidhikataṃ yaṃ kiñci yāvakālikaṃ vā yāmakālikaṃ vā ajjhoharitukāmatāya gaṇhantassa paṭiggahaṇe tāva āpatti dukkaṭassā’’ti vuttaṃ. Yadi taṃ paṭhamameva paṭiggahitaṃ, ‘‘paṭiggahaṇe tāvā’’ti na vattabbaṃ, tasmā veditabbametaṃ ‘‘attano kāle gahitaṃ ajja paṭiggahita’nti vutta’’nti.

Etthāha – yathā pañca bhesajjāni uggahitakāni anadhippetāni. Sattāhātikkame anāpatti anajjhoharaṇīyattā, tathā idhāpi uggahitakaṃ nādhippetanti? Ettha vuccati – bhesajjasikkhāpade (pārā. 618 ādayo) uggahitakaṃ nādhippetanti yuttaṃ attano kālātikkamanamattena tattha āpattippasaṅgato. Ettha na yuttaṃ attano kālātikkamanamattena āpattippasaṅgābhāvato. Ajjhoharaṇeneva hi ettha āpattīti adhippāyo, tasmā anugaṇṭhipadamatena ajja uggahetvā punadivase bhuñjanto dve āpattiyo āpajjati.

Tatrāyaṃ vicāraṇā – attanā bhuñjitukāmo ajja uggahetvā punadivase bhuñjati, dve āpattiyo āpajjati. Sāmaṇerādīnaṃyeva atthāya uggahetvā gahitaṃ punadivase paṭiggahetvā bhuñjanto āpattiyā na kāretabboti. Paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassāti etthāyamadhippāyo – sace belaṭṭhasīso viya dutiyatatiyādidivasatthāya ajja paṭiggahetvā sāmaṇerādīnaṃ gopanatthāya deti, tassa punadivase ajjhoharaṇatthaṃ paṭiggahaṇe āpatti dukkaṭassāti sambhavati. Sayameva sace taṃ gopetvā ṭhapeti, punadivase patitaṃ kacavaraṃ disvā vimativasena vā paṭiggaṇhato paṭiggahaṇatova āpatti dukkaṭassāti sambhavati. No ce paṭiggaṇhāti, taṃ dukkaṭaṃ natthi. ‘‘Idañhi ‘ekaṃ pādaṃ atikkāmeti, āpatti thullaccayassā’tiādi viyā’’ti vuttaṃ. Yo pana ekappahāreneva dvepi pāde atikkāmeti, tassa taṃ thullaccayaṃ natthi, evaṃsampadamidanti veditabbaṃ. Ettha paṭiggahitabhāvaṃ avijahantameva sannidhiṃ janetīti dhammasiritthero, taṃ ‘‘paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassā’’ti pāḷiyā virujjhati. Kapālena pīto pana sneho abbohāriko. Kiñcāpi uṇhe otāpentassa paggharati, tathāpi ‘‘bhesajjasikkhāpade viyā’’ti vuttaṃ. Itarathā kapālena pītā sappiādayopi sattāhātikkame āpattiṃ janeyyunti. Sayaṃ paṭiggahetvāti idhāpi pubbe vuttavidhiyeva. Duddhotapattakathāpi etena sameti viya . Āhāratthāyāti kālepi labbhati. Pakatiāmiseti kappiyāmise. Sāmisena mukhena ajjhoharato dveti ‘‘hiyyo paṭiggahitayāmakālikaṃ ajja purebhattaṃ sāmisena mukhena ajjhoharato dve pācittiyānī’’ti likhitaṃ. Ajja paṭiggahitaṃ yāvakālikampi hi yāmātikkantapānakena saṃsaṭṭhaṃ sannidhiṃ karoti. Akappiyamaṃsesu manussamaṃse thullaccayaṃ, sesamaṃse dukkaṭañca vaḍḍhati.

255.Sattāhakālikaṃ yāvajīvikaṃ āhāratthāyāti kālepi dukkaṭameva sannidhiṃ anāpajjanatoti keci. Tadahu paṭiggahitaṃ tadahu purebhattaṃ vaṭṭatīti ce? Na, pāḷiyampi aṭṭhakathāyampi visesassa natthitāya. Bhesajjasikkhāpade purebhattaṃ yathāsukhaṃ paribhuñjanaṃ vuttanti ce? Āhāre sappiādi saṅgahaṃ yāti, tena taggatikavasena vuttaṃ, na bhesajjavasena vuttanti upatisso.

Sannidhikārakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Paṇītabhojanasikkhāpadavaṇṇanā



"不被击败的接近"是指这一点。今天所接受的，不仅仅是接受而已，实际上是已被接受的，因此在注释中说：“接受时，犯下轻罪”，这就是接近的意义，任何临时的或是长久的欲望被接受时，都会犯下轻罪。如果这是第一次被接受，那么就不应说“在接受时”，因此应该理解为“在自己的时间里被接受的今天”。
在这里——就像五种药物被接受时并未被指定一样。超过七天没有犯错，因为不被接受，因此在这里也未被指定的被接受？这里说的是——药物的学处（如《巴利文大藏经》第618页等）被接受时未被指定是合理的，仅仅因为超出了自己的时间而已。在这里不应仅仅因为超出了自己的时间而犯错。因为这里的意思是仅仅因为接受而犯错，因此在接受时，如果今天被接受再在第二天食用，将会犯下两个错误。
这里是推理——想要自己食用，今天被接受再在第二天食用，将会犯下两个错误。为了沙弥等的利益被接受的东西，第二天被接受再食用时就不应犯错。接受时，犯下轻罪的意思是——如果像是被打击的头一样，第二、第三天的食物，今天被接受后为了保护沙弥等而给予，那么在第二天接受食用时就会犯下轻罪。如果自己保留着，第二天看到掉落的食物，出于心烦意乱而接受，接受时也会犯下轻罪。如果不接受，那就没有轻罪。正如所说“如果一个脚超越了，犯下重罪”等等。若是仅仅通过一次放弃就超越了两个脚，则没有重罪，因此应理解为如此。在这里，接受的状态并未被打破，因此产生接近的状态，这与“接受时，犯下轻罪”在巴利文中是相悖的。用碗喝的食物是温暖的。虽然热的食物会流出，但也如同在药物的学处中所说的。否则用碗喝的食物如黄油等也会在七天内犯错。自己接受时，这里也是之前所说的法则。为了吃而获取时也能获得。
由于自然的食物而被接受的食物。由于食物的嘴而接受，两个“因为今天被接受的长久食物，今天早上因食物的嘴而接受两个轻罪”被写下。今天被接受的任何食物确实会与在母亲的食物上交融而产生接近的状态。在不适当的肉类中，人的肉类会增加重罪，其他肉类则会增加轻罪。
七天的长久生存是为了获取食物，因此在任何时候都是轻罪的接近，因而不会被接受。那样的话，接受的食物和早上食用的食物是有效的吗？不，巴利文和注释中都没有特别的说明。药物的学处中说，早上随意食用是可以的？食物如黄油等会被收集，因此是以此为依据说的，而不是以药物为依据说的。
接近的学处的解说结束。
精致食物的学处的解说。

259.Akappiyasappināti yesaṃ maṃsaṃ na kappati, tesaṃ sappinā. ‘‘Vasātelañhi ṭhapetvā akappiyasappi nāma natthī’’ti likhitaṃ. Visaṅketanti ettha ‘‘sūpodanaviññattipi na hotī’’ti vuttaṃ. Kāyikānīti kāyena āpajjitabbāni.

261.Mahānāmasikkhāpadena kāretabboti saṅghavasena pavārite bhesajjatthāya sappiādipañcakaṃ viññāpeti ce, tattha ‘‘na bhesajjena karaṇīyena bhesajja’’nti ettha saṅgahaṃ gacchati, tasmā ‘‘tena pācittiya’’nti vuttaṃ. Pāḷimuttakesu ‘‘bhikkhunīnampi dukkaṭa’’nti likhitaṃ.

Paṇītabhojanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Dantaponasikkhāpadavaṇṇanā

264-

"不适当的黄油"是指那些肉不适当的黄油。"除了脂肪外,没有所谓的不适当的黄油"被写下。"不同意"在这里说"汤和饭也不成立"。"身体的"是指应该由身体犯的。
根据大名的学处,如果要求僧团许可的药物如黄油等五种,那里"不应该用药物来做"这一点包括在内,因此说"那里有轻罪"。在不包含在巴利文中的地方,也写有"比丘尼也有轻罪"。
精致食物的学处的解说结束。
洗牙的学处的解说
264-

5.Mukhadvāranti kaṇṭhanāḷi. Uccāraṇamattanti ukkhipitabbamattakaṃ. Kasaṭaṃ chaḍḍetvāti samudācāravasena, achaḍḍitepi ‘‘vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Hatthapāsātikkamanti dāyakassa. Bhikkhussa detīti aññassa bhikkhussa. Kañjikanti yaṃ kiñci dravaṃ. Patto paṭiggahetabboti bhūmiyaṃ ṭhapite abhihārābhāvato. ‘‘Yathā paṭhamataraṃ patitatheve doso natthi, tathā ākiritvā apanentānaṃ patitathevepi abhihaṭattā nevatthi doso’’ti likhitaṃ. Carukenāti khuddakapiṇḍena. Jāgarantassapīti ‘‘api-saddena suttassapī’’ti likhitaṃ. Kecīti abhayagirivāsino. Tehi kāyasaṃsagge kāyapaṭibaddhenāpi tappaṭibaddhenāpi thullaccayāpatti dassitā evāti attho. Kāyapaṭibaddhapaṭibaddhenāti vacanamattamevetaṃ. ‘‘Satthakenāti paṭiggahitakenā’’ti likhitaṃ, taṃ dullikhitaṃ satipi male puna paṭiggahetabbakiccābhāvato. Kesañci atthāyāti anupasampannānaṃ atthāya. ‘‘Sāmaṇerassa hatthaṃ phuṭṭhamattameva taṃ pariccatta’’nti likhitaṃ.

Paṭiggahaṇupagabhāraṃ nāma majjhimapurisena ukkhipitabbakaṃ. Mūlapaṭiggahaṇameva vaṭṭatīti ettha ‘‘macchikavāraṇatthanti vuttattā ‘abhuñjanatthāyāpi paṭiggahetvā gahite vaṭṭatī’’’ti ye vadanti, te vattabbā ‘‘sīsamakkhanatelaṃ paṭiggahetvā ‘idaṃ sīsamakkhana’nti anābhogeneva sattāhaṃ atikkāmentassa kiṃ nissaggiyaṃ bhaveyyā’’tiādi, suttādhippāyo pana evaṃ gahetabbo ‘‘macchikavāraṇatthaṃ bījantassa tasmiṃ laggarajādimhi patte patite sukhaṃ paribhuñjituṃ sakkā’ti saññāya pubbe paṭiggahitabba’’nti vuttaṃ. Parivattanakathāyaṃ ‘‘amhākaṃ taṇḍulesu khīṇesu etehi amhākaṃ hatthagatehi sāmaṇerasantakehipi sakkā patiṭṭhapetu’nti bhikkhūnaṃ cittuppādo ce sambhavati, ‘parivattanaṃ sātthaka’nti upatissatthero’’ti vuttaṃ. Yadi evaṃ suddhacittānaṃ niratthakanti āpannameva, tathā ‘‘paṇḍito esa sāmaṇero pattaparivattanaṃ katvā dassati, mayameva ca imassa vissāsena vā yācitvā vā bhuñjissāmā’’ti citte sati bhuñjituṃ na vaṭṭati katepi parivattaneti ca āpannaṃ, kiṃ bahunā. Nirapekkheheva gaṇhitabbaṃ, na sāpekkhehīti dassanatthaṃ vuttanti ācariyo. Ayamevattho ‘‘sace pana sakkoti vitakkaṃ sodhetuṃ, tato laddhaṃ khāditumpi vaṭṭatī’’ti vacanena siddhova. Ādhārake patto ṭhapito hoti yathāpaṭiggahitabhāve nirālayo. Samuddodakena appaṭiggahitakena. Meṇḍakassa khīraṃ khīrattāva vaṭṭati. ‘‘Attano pana khīraṃ mukheneva pivantassa anāpattīti dassetuṃ vutta’’nti vuttaṃ. ‘‘Sarīranissitamahābhūtāni hi idhādhippetānī’’ti likhitaṃ, tadubhayampi ‘‘kappiyamaṃsakhīraṃ vā’’tiādinā nayena virujjhati.


"口门"是指喉咙。"仅仅排出"是指应该被吐出的量。"吐出污秽物"是指通常的方式,即使没有吐出也说"可以"。"超越手臂范围"是指供养者。"给予比丘"是给予其他比丘。"汁液"是指任何液体。"钵应该被接受"是因为放在地上没有被拿起。"就像最先落下的一样,没有过错,同样撒出后拿起来也没有过错"被写下。"用小团块"是指小块。"即使正在守夜"用"也"一词来表示"即使正在睡眠"。"有些人"是指阿婆伽利山的居民。他们说,即使与身体接触,或与身体相关的,也会犯下重罪。"与身体相关的相关的"只是字面意思。"用刀具"被写作"被接受的",这是错误的书写,即使有污秽也不需要再次接受。"为了某些人"是指未受戒的人。"仅仅触碰沙弥的手"被写下。
"可以被中等男子拿起的重量"是指可以被拿起的。"仅仅最初的接受是可以的"在这里说,由于"为了避免苍蝇"的原因,所以即使是为了食用也可以接受并食用。但应该理解经典的本意是:"为了避免苍蝇,认为在钵中落下的尘土等可以舒适地食用,所以事先应该接受"。在关于回转的讨论中说,"如果我们的米粮耗尽,可以用沙弥的东西来补充"。如果这样,即使是纯洁的人也是无意义的,同样,"智慧的沙弥将回转钵,我们将依靠他的信任而食用"这样想时,即使已经回转,也不应该食用。简而言之,应该毫不期望地接受,而不是带有期望。这个意思通过"如果能够净化意念,从那里得到的也可以食用"这句话已经明确了。放在容器中的钵在接受状态下是没有依赖的。用未接受的海水。牛奶就像牛奶一样可以。"为了说明即使自己饮用牛奶也没有过错"被写下。"这里指的是依赖于身体的大元素"被写下,但这两者都与"可食用的肉和牛奶"等相矛盾。


Apica ‘‘appaṭiggahitabhājane aññabhikkhusantake attano piṇḍapātaṃ pakkhipati, ‘taṃ thoka’nti vā aññena vā kāraṇena vadati, taṃ sabbesaṃ na kappati. Kasmā? Vinayadukkaṭattā . Attanā paṭiggahetvā pakkhipitabbaṃ vinayavidhiṃ akatvā dukkaṭanti adhippāyo. Evaṃ tādisaṃ kimatthaṃ na bhuñjatīti? Aṭṭhakathāyaṃ ‘uggahitako hotī’ti vuttattā. Evañhi tattha vuttaṃ bhūmiyaṃ vā bhājane vā phalaṃ vā yaṃ kiñci āmisaṃ vā yāvajīvikampi appaṭiggahitakaṃ ajānanto āmasati, na vaṭṭati, uggahitakaṃ hotī’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ, tasmā imassa matena bhikkhu bhikkhussa sace patte appaṭiggahite piṇḍaṃ ṭhapeti, taṃ akappiyaṃ uggahitakanti siddhaṃ. Ayamevattho ‘‘sace attano vā bhikkhūnaṃ vā yāgupacanakabhājane…pe… nirāmisaṃ katvā paribhuñjitabba’’nti vacanena saṃsanditvā kathetabbo. ‘‘Kappiyamaṃsakhīraṃ vā’’ti pasaṅgavasena vuttaṃ. Dadhi ce paṭiladdhaṃ, tañca adhippetanti keci.

Dantaponasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Samatto vaṇṇanākkamena bhojanavaggo catuttho.

5. Acelakavaggo

1. Acelakasikkhāpadavaṇṇanā

269. Vighāsādānaṃ antarā pūvalābhena aññatarā paribbājikā pavisitvā ṭhitā. Dāpetīti anupasampannena.

Acelakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Uyyojanasikkhāpadavaṇṇanā

276.Vijahantassāti anādaratthe sāmivacanaṃ. Uyyojakassa vijahantassa sato āpatti dukkaṭassātipi attho. Idha anupasampanno nāma sāmaṇerovādhippeto.

Uyyojanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Sabhojanasikkhāpadavaṇṇanā

280.Sabhojaneti ettha paṭhamavikappo ‘‘itthī ca puriso cā’’ti iminā tatiyapadena yujjati, dutiyavikappo paṭhamehi dvīhi. Kuleti ghare. Anupavisitvā nisīdanacittena sacittakaṃ.

Sabhojanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Rahopaṭicchannasikkhāpadavaṇṇanā

284. Idha pañcamaṃ upanandassa catutthaṃ hoti, tasmā bhikkhunivaggassa dasamaṭṭhakathāyaṃ upari upanandassa ‘‘tatiyasikkhāpadenā’’ti na pāṭho, ‘‘catutthenā’’ti pāṭhoti veditabbo.

Rahopaṭicchannasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Rahonisajjasikkhāpadavaṇṇanā

289. Rahonisajjasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

6. Cārittasikkhāpadavaṇṇanā

294.Sabhattoti nimantanabhattoti porāṇā.

Purebhattañca piṇḍāya, caritvā yadi bhuñjati;

Siyā paramparāpatti, pacchābhattaṃ na sā siyā.

Pacchābhattañca gamiko, pubbagehaṃ yadi gacche;

Eke āpattiyevāti, anāpattīti ekacce.

Kulantarassokkamane , āpattimatayo hi te;

Samānabhattapaccāsā, iti āhu idhāpare.

Matā gaṇikabhattena, samenti naṃ nimantane;

Vissajjanaṃ samānanti, eke sammukhatāpare.

Sanniṭṭhānatthikeheva, vicāretabbabhedato;

Viññū cārittamicceva, sikkhāpadamidaṃ vidūti.

Cārittasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Mahānāmasikkhāpadavaṇṇanā



Apica "在未被接受的容器中，其他比丘的食物也被放入自己的乞食中，或者说‘那是少量’或其他原因，这对所有人都不适合。为什么？因为有违反戒律的过失。应当由自己接受后放入的，即未按照戒律的规定而放入的，这就是过失的意思。那么，为什么不食用这样的东西呢？在注释中说‘被接受的’。因为在这里所说的，地面上或容器中、果实中、任何食物中，任何生计的未被接受的东西，若是无知地接受了，是不允许的，接受的才是可行的，因此根据这一点，如果比丘在未被接受的钵中放置食物，这就是不适当的，被接受的就成立了。这一点的意思是“如果是自己或比丘的供食容器……则应当以无食物的方式食用”，与“可食用的肉和牛奶”作为例子提及。若是获取了酸奶，且这也是被提及的。
洗牙的学处的解说结束。
根据解释，第四章饮食的部分。
无衣者部分
无衣者的学处的解说
在饮食的时间内，有一位流浪者进入并停留。给予的是未受戒的。
无衣者的学处的解说结束。
施用的学处的解说
"施用"是指不被重视的言语。施用者施用时，若有过失也有轻罪的意思。在这里，未受戒的沙弥是所指。
施用的学处的解说结束。
一切食物的学处的解说
"一切食物"在这里的第一次解释是"女性和男性"，用第三个词连接，第二次解释是用前面的两个。流浪者在家中。未进入时，心中想着坐下是有意识的。
一切食物的学处的解说结束。
隐秘的学处的解说
在这里是第五个，关于乌帕南达的第四个，因此在比丘的部分的第十个注释中，关于乌帕南达的“第三个学处”不应被引用，而应理解为“第四个”。
隐秘的学处的解说结束。
隐秘的安置的学处的解说
隐秘的安置的学处仅仅是为了说明。
行为的学处的解说
"可被邀请的食物"是古老的说法。
如果在早上乞食，经过行走后食用；
应当是连续的，之后的食物不应存在。
如果在之后的食物中，若是回家的话；
有些确实是过失，另一些则没有过失。
在家族的边界上，过失的看法有；
相同的食物的反对，确实是这样说的。
以妓女的食物为例，若是邀请她；
放弃是相同的，有些则是面对面。
在完成的地方，确实应当考虑不同的；
智者确实明白行为的学处。
行为的学处的解说结束。
大名的学处的解说

310. Kālanti so. Yasmā saṅghapavāraṇāyamevāyaṃ vidhi, tasmā ‘‘ñātakānaṃ pavāritāna’’nti vuttaṃ. ‘‘Iminā hi tayā pavāritamha, amhākañca iminā ca iminā ca attho’’ti yathābhūtaṃ ācikkhitvā viññāpetuṃ gilānova labhati. Yaṃ pana vuttaṃ paṇītabhojanasikkhāpade ‘‘mahānāmasikkhāpadena kāretabbo’’ti, taṃ saṅghavasena pavāritaṃ, bhesajjatthāya sappiādibhesajjapañcakaṃ viññāpeti ce, ‘‘na bhesajjena karaṇīyena bhesajjaṃ viññāpetī’ti vacanena pācittiyanti attho’’ti (pāci. 309) likhitaṃ.

Mahānāmasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Uyyuttasenāsikkhāpadavaṇṇanā

311-5.Maṃ diṭṭhenāti mayā diṭṭhena, mama dassanena vā. Ekampi sarahatthaṃ purisanti aṅgapariyāpannaṃ.

Uyyuttasenāsikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Senāvāsasikkhāpadavaṇṇanā

319. Navame senāparikkhepena vā parikkhepārahaṭṭhānena vā sañcaraṇaṭṭhānapariyantena vā paricchinditabbā.

Senāvāsasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Uyyodhikasikkhāpadavaṇṇanā

324. Dasame ekamekaṃ dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhito passati, āpatti pācittiyassātiādi. Aṭṭhame pana ekamekaṃ dassanāya gacchati, āpatti dukkaṭassa. Yattha ṭhito passati, āpatti dukkaṭassāti pāḷi. Kasmā? Aṅgappamāṇābhedepi anīkavisesato. Dasame pana aṭṭhamaṅgassa dassanena dukkaṭaṃ siyāti.

Uyyodhikasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Samatto vaṇṇanākkamena acelakavaggo pañcamo.

6. Surāpānavaggo

1. Surāpānasikkhāpadavaṇṇanā

Āyasmato yaṃ muni sāgatassa,

Mahiddhikattassa nidassanena;

Pānassa doso tassa dassanatthaṃ,

Pubbeva so bhaddavatiṃ payāto.

Tasmā passaṃ nāgamapothayitvā,

Vinissaṭaṃ sāgataṃ iddhiyā ca;

Nato surāpānanisedhanatthaṃ,

Kosambimevajjhagamāti ñeyyaṃ.

326-8.Pasupālakāti ajapālakā. Yena majjati, tassa bījato paṭṭhāya. Keci ‘‘sacittakapakkhe cittaṃ akusalamevāti (kaṅkhā. aṭṭha. paṭhamapārājikavaṇṇanā) vuttattā vatthuṃ jānitvā pivato akusala’’nti vadanti. Evaṃ sati ‘‘akusaleneva pātabbatāyāti na vattabba’’nti vutte ‘‘sacittakapakkhameva sandhāyā’’ti vadanti. Evaṃ sati ‘‘kusalākusalābyākatacittanti vattabba’’nti vutte tampi ‘‘tabbahulanayena vutta’’nti vadanti. Kaṅkhāvitaraṇiyampi avisesetvā ‘‘akusalacitta’’nti (kaṅkhā. aṭṭha. surāpānasikkhāpadavaṇṇanā) vuttaṃ, tasmā ‘‘taṃ akusaleneva pivatī’’ti vadantīti.

Surāpānasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Aṅgulipatodakasikkhāpadavaṇṇanā

330. Aṅgulipatodakasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

3. Hasadhammasikkhāpadavaṇṇanā

336. Tatiye kathaṃ tivedanaṃ? Hasādhippāyeneva ‘‘parassa dukkhaṃ uppādessāmī’’ti udakaṃ khipantassa dukkhavedanaṃ. Sesaṃ uttānaṃ.

Idaṃ saññāvimokkhañce, tikapācittiyaṃ kathaṃ;

Kīḷitaṃva akīḷāti, micchāgāhena taṃ siyā.

Ettāvatā kathaṃ kīḷā, iti kīḷāyaṃ evāyaṃ;

Akīḷāsaññī hotettha, vinayatthaṃ samādaye.

Ekantākusalo yasmā, kīḷāyābhiratamano;

Tasmā akusalaṃ cittaṃ, ekamevettha labbhatīti.

Hasadhammasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Anādariyasikkhāpadavaṇṇanā



"时间"是指那个人。因为这是关于僧团的自恣,所以说"被邀请的亲属"。"我们由这个人被邀请,我们也需要这个人和那个人"如实地说明后请求,即使是生病的人也可以获得。但是在"精致食物的学处"中所说的"应该根据大名的学处"是指,如果要求僧团许可的药物如黄油等五种,那里"不应该用药物来做"的说法就是轻罪。
大名的学处的解说结束。
派遣的居所的学处的解说
311-5. "被我看见"是指被我看见,或我的观看。"即使一个男人"包括全身。
派遣的居所的学处的解说结束。
军营的居所的学处的解说
在第九个中,应该用军营的围绕或围绕范围内的地方,或界定的行走区域来界定。
军营的居所的学处的解说结束。
战斗的学处的解说
在第十个中,一个一个地去观看,犯轻罪。站在哪里看,犯轻罪。但在第八个中,一个一个地去观看,犯轻罪。站在哪里看,犯轻罪。为什么?即使肢体的大小不同,也是由于军阵的特点。但在第十个中,由于看到第八个肢体,可能会有轻罪。
战斗的学处的解说结束。
根据解说顺序,第五章无衣者部分结束。
饮酒品部分
饮酒的学处的解说
智者所说的,
对于有大神通的人的到来,
为了展示酒的过失,
他先前已经去到了善住城。
因此观察而不去击打,
被神通力解脱而到来,
为了禁止饮酒,
应该知道他来到了拘睒弥。
326-8. "牧畜者"是指牧羊人。从它的种子开始。有些人说,因为在"疑诤"注释中说"在有意识的一派中,心是不善的",所以知道对象后饮酒是不善的。如果这样说,"不应该说是以不善的方式饮用"的话,他们就说"只是指有意识的一派"。如果这样说,"应该说是善、不善、无记的心"的话,他们也说"这是根据多数的方式说的"。在"疑诤"中也没有特别说明就说"不善的心",因此他们说"以不善的方式饮用"。
饮酒的学处的解说结束。
手指水的学处的解说
手指水的学处只是直接说明。
戏笑法的学处的解说
在第三个中,如何是三种感受?以戏笑的意图,"我将引起他人的痛苦"而投水,是痛苦的感受。其余的是直接的。
如果这是意识的解脱,三种轻罪是如何?
好像在戏耍而非戏耍,由于错误的理解会成为那样。
到此为止,如何是戏耍?即,这就是戏耍;
在这里,应该以无戏耍的意识来遵守戒律。
因为他完全不善,心沉溺于戏耍;
因此,在这里只有不善的心存在。
戏笑法的学处的解说结束。
不尊重的学处的解说

344. ‘‘Lokavajjaṃ atikkamitvā ‘idaṃ amhākaṃ ācariyuggaho’ti vadantassa na vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Yaṃ saṃkiliṭṭheneva cittena āpajjati, yaṃ vā ariyapuggalo apaññatte sikkhāpade ajjhācarati, idaṃ lokavajjanti sabbatthikavādīādīni ācariyakulāni. Tattha dutiyatatiyavikappo idha na adhippeto sekhiyānaṃ lokavajjattā.

Gārayho ācariyuggahoti ettha ‘‘yasmā ucchuraso sattāhakāliko, tassa kasaṭo yāvajīviko, dvinnaṃyeva samavāyo ucchuyaṭṭhi, tasmā vikāle ucchuyaṭṭhiṃ khādituṃ vaṭṭati guḷaharīṭakaṃ viyā’ti evamādiko sampati nibbatto gārayhācariyavādo na gahetabbo’’ti ca, paṇṇattivajje pana vaṭṭatīti ‘‘na pattahatthena kavāṭo paṇāmetabbo’ti imassa ‘yena hatthena patto gahito, tena hatthena na paṇāmetabbo, itarena paṇāmetabbo’ti atthaṃ gahetvā tathā ācaranto na āpattiyā kāretabbo. ‘Tathā buddhabodhicetiyānaṃ pupphaṃ gaṇhituṃ vaṭṭatīti tathā ācaranto’’ti ca. Tathā ācarati abhayagirivāsiko. Mahāvihāravāsino ce evaṃ vadanti, ‘‘mā evaṃ vadā’’ti apasādetabbo. Tena vuttaṃ ‘‘suttaṃ suttānulomañca uggahitakānaṃyevā’’tiādi. ‘‘Idaṃ sabbaṃ upatissatthero āhā’’ti ca vuttaṃ. ‘‘Suttānulomaṃ aṭṭhakathā’’ti likhitaṃ.

Anādariyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Bhiṃsāpanasikkhāpadavaṇṇanā

345. Bhiṃsāpanasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

6. Jotisikkhāpadavaṇṇanā

354.‘‘Visibbanāpekkho’’ti vacanato yassa apekkhā natthi, tassa anāpatti.

Jotisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Nahānasikkhāpadavaṇṇanā

364. Nahānasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

8. Dubbaṇṇakaraṇasikkhāpadavaṇṇanā

368.Alabhītilabho. Yathā ‘‘pacatīti paco, pathatīti patho’’ti vuccati, evaṃ ‘‘labhatīti labho’’ti kasmā na vuttaṃ? Pariniṭṭhitalābhasseva idhādhippetattā. Maggeti sibbinimagge. Kappakatena saddhiṃ akappakataṃ sibbeti. Yāvatā adhiṭṭhānaṃ na vijahati, tāvatā pubbaṃ kappameva. Kappaṃ na vijahati ce, puna kappaṃ dātabbanti ācariyassa takko.

Dubbaṇṇakaraṇasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Vikappanasikkhāpadavaṇṇanā

374. Paribhogo ettha kāyakammaṃ. Apaccuddhāraṇaṃ vacīkammaṃ.

Vikappanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Cīvarāpanidhānasikkhāpadavaṇṇanā

379. Dasame yasmā nisīdanasanthataṃ cīvaranisīdanampīti ubhayampi sadasameva, tasmā taṃ ubhayampi ekato katvā ‘‘nisīdanaṃ nāma sadasaṃ vuccatī’’ti āha. Tatthāpi cīvaraggahaṇena cīvaranisīdanaṃ gahitamevāti atthato santhatanisīdanameva vuttaṃ hoti. Yadi evaṃ ‘‘nisīdanasanthataṃ nāma sadasaṃ vuccatī’’ti vattabbanti? Na, itarassa anisīdanaadasabhāvappasaṅgato. Ettha nisīdanasanthatassa pācittiyavatthuttā itarampi pācittiyavatthumevāti veditabbaṃ tajjātikattā. Sassāmike sūcighare sūcigaṇanāya āpattiyoti porāṇā.

Cīvarāpanidhānasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Samatto vaṇṇanākkamena surāpānavaggo chaṭṭho.

7. Sappāṇakavaggo

1. Sañciccapāṇasikkhāpadavaṇṇanā

382. Sañciccapāṇasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

2. Sappāṇakasikkhāpadavaṇṇanā

387. ‘‘Pāṇo atthī’’ti jānantopi ‘‘marissantī’’ti avicāretvā pivatice, anāpatti.

Jale pakkhipanaṃ pupphaṃ, jalappavesanaṃ idaṃ;

Evaṃ ubhinnaṃ nānattaṃ, ñeyyaṃ ñāṇavatā sadāti.

Sappāṇakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Ukkoṭanasikkhāpadavaṇṇanā



"超越世俗的过失而说'这是我们的老师的教授'"是不适当的。无论是以污秽的心去做,还是无学人在未制定的学处中行为,这都是世俗的过失,所有的老师们都这样说。在这里,第二和第三种选择并不是所指的,因为学处是世俗的过失。
在"应该被责备的老师的教授"这里,因为甘蔗汁在七天内,它的污秽物终生有效,只有两种结合:甘蔗竿。因此,在不适当的时间吃甘蔗竿是可以的,就像糖蜜和葫芦一样。但在制定的过失中是可以的,即"不应该用手掌推动门扇"的意思是,用拿钵的手不应该推动,应该用另一只手推动。同样地,采取这种做法的阿婆伽利山的居民是不会犯过失的。如果马哈维哈拉的居民这样说,应该予以驳斥。因此说"只有学习过的人才应该学习经典和注释"等。"这一切都是乌帕提萨长老说的"也被说过。"注释是对经典的顺从"被写下。
不尊重的学处的解说结束。
恐吓的学处的解说
恐吓的学处只是直接说明。
点灯的学处的解说
从"有期望"的说法来看,对于没有期望的人,没有过失。
点灯的学处的解说结束。
沐浴的学处的解说
沐浴的学处只是直接说明。
变丑的学处的解说
"得到"是获得。为什么不像"煮"说"煮"、"散布"说"散布"一样说"得到"呢?因为这里指的是已经完全获得的。"道路"是指缝纫的道路。与已经缝制好的一起缝制未缝制好的。只要不放弃所决定的,以前的缝制就一直有效。如果不放弃缝制,就应该再次缝制,这是老师的看法。
变丑的学处的解说结束。
分配的学处的解说
在这里,使用是身体行为,不归还是语言行为。
分配的学处的解说结束。
安置衣服的学处的解说
在第十个中,因为坐垫和衣服的坐垫都是同样的,所以说"坐垫就是称为同样的"。在那里,通过"衣服"的词也包括了衣服的坐垫,实际上说的是坐垫。如果这样,应该说"坐垫称为同样的"吗?不,因为会导致另一个不坐垫的情况。在这里,由于坐垫是犯轻罪的对象,另一个也应该是犯轻罪的对象,因为它们是同类的。古老的说法是,在有主人的针线室中,因为计算针数而犯过失。
安置衣服的学处的解说结束。
根据解说顺序,第六章饮酒品部分结束。
有生命的部分
故意伤害生命的学处的解说
故意伤害生命的学处只是直接说明。
有生命的学处的解说
即使知道"有生命",但没有考虑"它们会死"而饮用,没有过失。
将花投入水中,这是进入水中,
应该知道这两种情况的差异,智者永远如此。
有生命的学处的解说结束。
挖掘的学处的解说

392. Tatiye dvādasa ukkoṭā veditabbā. Tattha akataṃ kammaṃ, dukkaṭaṃ kammaṃ, puna kātabbaṃ kammanti anuvādādhikaraṇe labbhanti. Anihaṭaṃ, dunnihaṭaṃ, na puna haritabbanti vivādādhikaraṇe labbhanti, avinicchitaṃ, duvinicchitaṃ, puna vinicchitabbanti āpattādhikaraṇe labbhanti. Avūpasantaṃ, duvūpasantaṃ, puna vūpasametabbanti kiccādhikaraṇe labbhantīti aṭṭhakathānayo, pāḷiyaṃ panettha mukhamattameva dassitaṃ.

Ukkoṭanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Duṭṭhullasikkhāpadavaṇṇanā

399. ‘‘Pārājikānīti atthuddhāravasena dassitānī’’ti kathaṃ viññāyatīti ce? Parivārapāḷito. Vuttañhi tattha ‘‘āpattādhikaraṇapaccayā kati āpattiyo āpajjati. Āpattādhikaraṇapaccayā catasso āpattiyo āpajjati. Bhikkhunī jānaṃ pārājikaṃ dhammaṃ paṭicchādeti, āpatti pārājikassa. Vematikā paṭicchādeti, āpatti thullaccayassa. Bhikkhu saṅghādisesaṃ paṭicchādeti, āpatti pācittiyassa. Ācāravipattiṃ paṭicchādeti , āpatti dukkaṭassā’’ti (pari. 290). Pārājikaṃ paṭicchādento bhikkhu anāpatti, no āpattiṃ āpajjati avuttattāti ce? Na, saṃkiliṭṭhena cittena paṭicchādane vinā āpattiyā asambhavato. Dukkaṭavāre vattabbāpi pārājikāpattiyo paṭhamaṃ atthuddhāravasena saṅghādisesehi saha vuttattā na sakkā puna vattunti na vuttāti veditabbā.

Yāva koṭi na chijjatīti cettha yo antamaso paṭicchādanatthaṃ aññassa ārocetu vā, mā vā, paṭicchādanacitteneva āpattiṃ āpanno. Tassa puna aññassa paṭicchādanatthaṃ anārocaneneva na koṭi chinnā hoti, kiṃ puna paṭinivattitvā vacanena payojananti na antimassa anārocanena chinnā hoti, appaṭicchādanena eva chinnā hoti, tato appaṭicchādanatthaṃ apubbassa ārocetabbaṃ, tato paṭṭhāya koṭi chinnā hoti, tadabhāvo paṭinivattitvā appaṭicchādanatthaṃ ārocetabbaṃ, evampi koṭi chinnā hotīti evaṃ no paṭibhātīti ācariyo. Tatiyena dutiyassāti ettha ‘‘dutiyo nāma paṭhamo’’ti vadantānaṃ ‘‘vatthu puggalo na vattabbo’’ti vāritattā na sundaraṃ. Aññassa catutthassa ārocanepi na sundaraṃ. Kasmā? Pubbeva sutvā aññassa anārocitattā. ‘‘Sutena aññassa ārocetabbaṃ siyā’’ti vadanti.

Duṭṭhullasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Ūnavīsativassasikkhāpadavaṇṇanā

404. Punappunaṃ uppajjanato bahudhā. Hāyanavaḍḍhananti mātukucchismiṃ ce dvādasannaṃ māsānaṃ ūnatāya hāyanaṃ kataṃ. Pasūtassa vaḍḍhanaṃ kātabbaṃ. Mātukucchismiṃ ce vaḍḍhanaṃ kataṃ. Pasūtassa hāyanaṃ kātabbaṃ. Nikkhamanīyapuṇṇamāsī nāma sāvaṇamāsassa puṇṇamāsī. ‘‘Pāṭipadadivaseti dutiye upagacchati divase’’ti likhitaṃ. So hi pasūtadivasato paṭṭhāya paripuṇṇavīsativasso hoti. Avasesānaṃ dvinnaṃ vassānaṃ adhikadivasāni honteva, tasmā nikkaṅkhā hutvā upasampādenti. Taṃ sandhāyāti gabbhavassañca pavāretvā laddhavassañca agaṇetvā jātadivasato paṭṭhāya gaṇetvā ekūnavīsativassaṃ. Ekūnavīsativassoti ‘‘gabbhavassaṃ eva pahāyā’’ti likhitaṃ, taṃ dullikhitaṃ.

406.Aññaṃ upasampādetīti upajjhāyo vā ācariyo vā hutvā upasampādeti. ‘‘Opapātikassa soḷasavassuddesikabhāvato puna cattāro vasse atikkamitvā upasampadā kātabbā’’ti ācariyā vadantīti keci.

Ūnavīsativassasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Theyyasatthasikkhāpadavaṇṇanā



在第三个中,应该理解有十二种挖掘。在那里,未做的行为、有过失的行为、应该再次做的行为,出现在控诉的案件中。未拿出、拿出不好、不应该再拿出,出现在争论的案件中。未裁决、裁决不好、应该再次裁决,出现在犯罪的案件中。未平息、平息不好、应该再次平息,出现在职责的案件中,这是注释的方法,但在巴利文中只是简单地提到了。
挖掘的学处的解说结束。
粗劣的学处的解说
"如何知道'波罗夷'是以意义提取的方式说明的呢?"从《僧伽法》中。因为在那里说,"由于犯罪的案件,犯几种罪过。由于犯罪的案件,犯四种罪过。比丘尼明知波罗夷法而隐瞒,犯波罗夷罪。有疑而隐瞒,犯重罪。比丘隐瞒僧残,犯轻罪。隐瞒行为的过失,犯轻罪。"比丘隐瞒波罗夷,没有过失,不会犯罪,因为没有提到吗?不,由于污秽的心隐瞒,必然会犯罪。在轻罪的部分也应该说波罗夷的罪过,但因为已经与僧残一起说过,所以不能再说了,所以没有说。
"直到最后不被切断"中,即使为了隐瞒而告知他人或不告知,都已经因隐瞒的心而犯罪了。再次告知他人隐瞒,最后也不会被切断,何必再说,最后的不告知也不会被切断,而是由于不隐瞒而被切断,从那时起最后被切断,没有这种情况,再次告知不隐瞒,也会这样被切断,这是我的看法。在"第三告知第二人"中,说"第二人就是第一人"的人,因为被制止说"事物和人物不应该说",所以不好。再告知第四人也不好,为什么?因为之前已经听过,不需要再告知他人了。他们说"应该告知他人已经听过的"。
粗劣的学处的解说结束。
不满二十年的学处的解说
反复出现的多种。减少和增加是指,如果在母胎中不足十二个月,就算是减少。应该增加出生后的。如果在母胎中增加了,就应该减少出生后的。"出生满月日"即是在雨季月的满月日。"从第二天开始"被写下。因为从出生之日起,就满二十年了。其余两年的多余天数也会有,所以无疑地授予比丘资格。这是指,不算怀孕期,只算从出生之日起满十九年。"十九年"被写下是错误的,应该是"只是放弃怀孕期"。
"授予他人比丘资格"是指,作为和尚或老师而授予比丘资格。有些老师说,对于自发生的,在十六岁之后,再过四年才可以授予比丘资格。
不满二十年的学处的解说结束。
偷盗货物的学处的解说

409. Theyyasattho ce suddhamātugāmo dve āpattiyo. Atha bhikkhuniyo, samayo rakkhati. Theyyasatthabhāvassa ṭhānaṃ katvā rakkhaṇīyattā sahadhammikānaṃ rakkhatiyevāti eke. Theyyabhāve na sahadhammikatā, tasmā na rakkhati evāti eke. Apārājikatheyyabhāve sati sahadhammikabhāvoti ce? Itarasmiṃ itaranti samayo anissaṭo āpajjati. Bhikkhu theyyasattho ce, yathāvatthukameva. Theyyasatthe theyyasatthasaññī saddhiṃ saṃvidhāyāti ca. ‘‘Saddhi’’nti padaṃ kesuci natthi, taṃ ananurūpaṃ. Tathā dutiyepi.

Theyyasatthasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Saṃvidhānasikkhāpadavaṇṇanā

412. ‘‘Tena kho pana samayena aññatarā itthī’’ti ca pāṭho atthi, kesuci natthi. Natthibhāvo sundaro ‘‘tena kho samayenā’’ti adhikārattāti keci. Idha ekatoupasampannā, sikkhamānā, sāmaṇerīti imāpi tisso saṅgahaṃ gacchanti. Imāsaṃ pana samayo rakkhati, ayamimāsaṃ, mātugāmassa ca viseso.

414. Apicettha ‘‘viññū paṭibalā’’ti vacanato appaṭibalā anāpattivatthukāti eke, taṃ na yuttaṃ dukkaṭavatthukattā. ‘‘Bhikkhu saṃvidahati, mātugāmo na saṃvidahati, āpatti dukkaṭassā’’ti hi vuttaṃ. Tathā hi upaparikkhitabbaṃ.

Saṃvidhānasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Ariṭṭhasikkhāpadavaṇṇanā

417. Gahaṭṭhassāpi bhikkhunīdūsakakammaṃ mokkhantarāyikameva, tasmā tassa pabbajjāpi paṭikkhittā. Vipākantarāyikā ahetukattā. Pubbe sañcicca āpannā sammuṭṭhā suddhasaññino antarāyikā eva. Sesāti jātikā. Rasenāti bhāvena. Adhikuṭṭanaṭṭhenāti adhikaraṇaṃ katvā kuṭṭanaṭṭhena chindanaṭṭhena. Asisūnūpamā kusaladhammacchedanaṭṭhena. Sattisūlūpamā cittavitudanaṭṭhenāti porāṇā. Anāpattipāḷiyaṃ ‘‘ādikammikassā’’ti mukhāruḷhavasena likhitaṃ.

Ariṭṭhasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Ukkhittasambhogasikkhāpadavaṇṇanā

425. ‘‘Taṃ diṭṭhiṃ appaṭinissaṭṭhenāti iminā laddhinānāsaṃvāsakataṃ dīpetī’’ti vuttaṃ. Ticittanti ettha vipākābyākatacittena sahavāseyyaṃ kappeyyāti evamattho daṭṭhabbo. Aññathā sacittakattā sikkhāpadassa kiriyābyākataṃ sandhāya na yujjati.

Ukkhittasambhogasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Kaṇṭakasikkhāpadavaṇṇanā

428.Yatthate na passāmāti teti taṃ. Atha vā tava rūpādiṃ na passāma. Ayaṃ samaṇuddeso pārājiko hoti. ‘‘Sace taṃ diṭṭhiṃ paṭinissajjati, saṅghassa ārocetvā saṅghānumatiyā pabbājetabbo’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ, taṃ na yuttaṃ, daṇḍakammanāsanā hi idhādhippetā. Yadi so pārājiko, liṅganāsanā nāma siyā. Te paṭisevato nālaṃ antarāyāyāti ca diṭṭhi satthari asatthādidiṭṭhi na hoti. Sace sā yassa uppajjati, so pārājiko hoti, tasmimpi evameva paṭipajjitabbaṃ saṃvare atiṭṭhanto liṅganāsanāyeva nāsetabboti ācariyassa takko.

Kaṇṭakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Samatto vaṇṇanākkamena sappāṇakavaggo sattamo.

8. Sahadhammikavaggo

1. Sahadhammikasikkhāpadavaṇṇanā

434. Sahadhammikasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

2. Vilekhanasikkhāpadavaṇṇanā



如果偷盗货物是纯粹的女众,犯两种罪。如果是比丘尼,时机保护她们。有人说,通过将偷盗货物的地位置于保护的地位,因此会保护同法的人。有人说,在偷盗中没有同法性,因此不会保护。如果在非波罗夷的偷盗中存在同法性,那么另一种情况也会无法确定地犯罪。如果比丘偷盗货物,就按实际情况。如果认为是偷盗货物,与他人共谋。"与他人"这个词在有些地方没有,这是不恰当的。第二个也是如此。
偷盗货物的学处的解说结束。
共谋的学处的解说
"在那个时候,有一位女性"这个读法在有些地方没有。没有这个读法更好,因为是指"在那个时候"。在这里,既包括受戒的、学习的、沙弥尼,这三种也在其中。但是,对于她们,时机保护,这是她们和女众的区别。
此外,在这里,"聪明和能干"这句话中,有人说无能力就没有过失的对象,这是不合适的,因为是过失的对象。因为说"比丘共谋,女众不共谋,犯轻罪"。因此应该这样考虑。
共谋的学处的解说结束。
阿日答的学处的解说
在家人也破坏比丘尼的行为是导致障碍的,因此他的出家也被拒绝。由于结果的障碍,没有因缘。之前故意犯的,忘记时清净的意识,也确实是障碍。其余的是由于种姓。"由于味道"是由于状态。"由于过多的打击"是指通过制造案件而打击,即切断的意思。"如同刀剑之子"是指切断善法的意思。"如同矛尖"是指扰乱意识的意思,这是古老的说法。在"无过失的部分"中,"初学者"以口头的方式被写下。
阿日答的学处的解说结束。
被驱逐的共食的学处的解说
"由于不放弃那种见解"这句话表明了与不同见解者共住的特点。在这里,"三种心"应该理解为:与善恶无记的果报共住是可以的。否则,由于有意识的原因,与行为无记的不符合。
被驱逐的共食的学处的解说结束。
荆棘的学处的解说
"我们看不到你"是指你。或者是"我们看不到你的色等"。这位沙门已成波罗夷。"如果放弃那种见解,告知僧团,经僧团许可驱逐"在古老的注释中说,这是不恰当的,因为这里指的是惩罚。如果他是波罗夷,应该是破坏性器官。他们说这种见解不会导致障碍。如果有人生起这种见解,他就是波罗夷,对于他也应该这样做,即在戒律中坚持,只破坏性器官。这是老师的看法。
荆棘的学处的解说结束。
根据解说顺序,第七章有生命的部分结束。
同法的部分
同法的学处的解说
同法的学处只是直接说明。
擦拭的学处的解说

438.Āpattiñca satisammosāyāti ettha ca-saddo kattabbañca na karotīti dīpeti, na cattāri evāti vuttaṃ hoti. Raṭṭhekadeso janapado. Buddhakāle ariṭṭhakaṇṭakā sāsanapaccatthikā. ‘‘Nālaṃ antarāyāyā’’ti vacanena hi te bhagavato asabbaññutaṃ dīpenti. Parinibbute bhagavati dasavatthudīpakā vajjiputtakā. Te hi vinayasāsanapaccatthikā. Parūpahārādivādā pana suttantābhidhammappaccatthikā. Ke pana te? Ekacce mahāsaṅghikādayo, na sabbeti dīpanatthaṃ ‘‘parūpahārā…pe… vādā’’ti visesanavacanamāha. Tattha ye kuhakā pāpicchakā abhūtaṃ ullapitvā paṭiladdhavarabhojanāni bhuñjitvā muṭṭhassatī niddaṃ okkamitvā sukkavissaṭṭhiṃ pattā, aññehi taṃ disvā ‘‘atthi arahato sukkavissaṭṭhī’’ti vutte ‘‘mārakāyikā upasaṃharantī’’ti vatvā janaṃ vañcenti. Ye ca sammāpaṭipannā akuhakā, tepi taṃ vacanaṃ sutvā keci taṃdiṭṭhikā honti adhimānino ca. Attano sukkavissaṭṭhiṃ passitvāpi nādhimuccanti, anadhigate adhikatasaññinova honti. Tathā atthi arahato aññāṇakaṅkhāvitaraṇā nāmagottādīsu viya saccesu paravitaraṇā parehi paññattā nāmānīti adhippāyo yathāsambhavaṃ yojetabbo. Tattha vinayadharo ‘‘aṭṭhānametaṃ, bhikkhave, anavakāso , yaṃ arahato asuci mucceyya (kathā. 313; mahāva. 353). Diṭṭhadhammā…pe… aparappaccayā satthusāsane’’tiādīni (mahāva. 30) suttapadāni dassetvā te sāsanapaccatthikesu niggahitaṃ niggaṇhātīti adhippāyo. Itare ‘‘pariyatti mūla’’nti vādino. ‘‘Pātimokkhe uddissamāne’’ti nidānavasena vuttaṃ. Tathāgatassa vibhaṅgapadāni siddhāni. Siddheyeva kiṃ imassa aṅgāni? Garahitukāmatā upasampannassa santike sikkhāpadavivaṇṇanañcāti.

Vilekhanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Mohanasikkhāpadavaṇṇanā

444. Mohanasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

4. Pahārasikkhāpadavaṇṇanā

452.Rattacittoti kāyasaṃsaggarāgena. Viheṭhetukāmaṃ pana disvā ‘‘sace ahaṃ imaṃ māremi, natthi me mokkho’’ti cintetvā kupito sattasaññaṃ purekkhatvā pahāraṃ deti, tassa yathāvatthukameva.

Pahārasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Talasattikasikkhāpadavaṇṇanā



在"也为了不遗忘过失"这里,词尾的"ca"表示不仅如此,而且也不仅四种。"国家的一部分"是指地区。在佛陀时代,阿日答和荆棘是敌对佛教的人。因为"不足以障碍"这句话,他们表示佛陀不是全知者。在佛陀涅槃后,十事说明的瓦吉普特卡人。他们是敌对律学教法的人。而说"伤害他人"等的,是敌对经藏和阿毗达摩的人。那么,谁是他们?有些大众部等,并非全部,为了表示这一点说"伤害他人等"。其中,那些欺骗、邪恶的人,通过虚假夸张而获得上等的食物,然后昏睡而遗精,被其他人看到后说"阿罗汉有遗精",他们就说"魔众正在接近"而欺骗人。而正确修行的无欺人,也有人因此而生起那种见解,自负心也增长。即使看到自己的遗精,也不生信心,仍然认为已经获得。同样,对于阿罗汉的未知疑惑,就像对于名字等一样,通过他人所说的名称来解决疑惑,这是其意图。在这里,持律者通过举出"这是不可能的,比丘们,阿罗汉会有污秽"等经文,来驳斥那些敌对教法的人。另一些人则说"学习是根本"。"当诵读波罗提木叉时"是以缘起的方式说的。如来的分别解脱已经成立,既然已经成立,为什么还要解释这个人的支分呢?是为了责备已受戒的人,并为他们解释学处。
擦拭的学处的解说结束。
欺骗的学处的解说
欺骗的学处只是直接说明。
打击的学处的解说
"心生嗔恨"是由于对身体接触的贪欲。但是,看到想要伤害的人后,想"如果我杀了他,我就没有解脱了",生起愤怒,以生命为先而给予打击,对他就按实际情况。
打击的学处的解说结束。
掌刀的学处的解说

456. ‘‘Kāyaṃ vā kāyapaṭibaddhaṃ vā’’ti (pāci. 456) vacanato kāyādīsu yaṃ uccāreti , taṃ talaṃ nāma. Talameva talasattikaṃ. Pothanasamatthaṭṭhena sattikanti eke. Taṃ ‘‘uppalapattampī’’ti iminā niyameti. Evaṃ kupitā hi kopavasena pothanāsamatthataṃ avicāretvā yaṃ kiñci hatthagataṃ paṭikkhipanti, sukhasamphassampi hotu, pācittiyameva. Yasmā paharitukāmatāya pahaṭe purimena pācittiyaṃ. Kevalaṃ uccāretukāmatāya uggiraṇamatte kate iminā pācittiyaṃ. Iminā pana virajjhitvā pahāro dinno, tasmā na paharitukāmatāya dinnattā dukkaṭaṃ. Kimidaṃ dukkaṭaṃ pahārapaccayā, udāhu uggiraṇapaccayāti? Pahārapaccayā eva dukkaṭaṃ. Purimaṃ uggiraṇapaccayā pācittiyanti sadukkaṭaṃ pācittiyaṃ yujjati. Purimañhi uggiraṇaṃ, pacchā pahāro. Na ca pacchimapahāraṃ nissāya purimaṃ uggiraṇaṃ anāpattivatthukaṃ bhavitumarahatīti no takkoti ācariyo. ‘‘Tena pahārena hatthādīsu yaṃ kiñci bhijjati, dukkaṭamevā’’ti imināpi pahārapaccayā dukkaṭaṃ. Uggiraṇaṃ yathāvatthukamevāti siddhaṃ, suṭṭhu vīmaṃsitabbaṃ. ‘‘Tiracchānādīnaṃ asucikaraṇādīni disvā kujjhitvāpi uggirantassa mokkhādhippāyo evā’’ti vadanti.

Talasattikasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Amūlakasikkhāpadavaṇṇanā

462.Upasampanne anupasampannasaññī amūlakena saṅghādisesenāti sukkavissaṭṭhikāyasaṃsaggādinā saṅghādisesāpattiyā vatthunāti veditabbaṃ. Na hi anupasampannassa saṅghādisesāpatti nāma atthi.

Amūlakasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Sañciccasikkhāpadavaṇṇanā

468.Ūnavīsativasso maññeti ettha sayaṃ saññāya tathā amaññanto kukkuccuppādanatthaṃ ‘‘maññe’’ti vadanto kiṃ musāvādena kāretabboti? Na siyā aṅgasampattiyā, na ca kevalaṃ ‘‘maññe’’ti iminā niyamato aṅgasampatti hoti. Paramatthavihitaṃ katthaci hoti. ‘‘Udakaṃ maññe āditta’’ntiādimhi paro kukkuccaṃ uppādetu vā , mā vā, taṃ appamāṇanti mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. sañciccasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘kukkuccuppādana’’nti tassa adhippāyavasena vuttanti.

Sañciccasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Upassutisikkhāpadavaṇṇanā

473.Imesaṃsutvāti ettha ‘‘vacana’’nti pāṭhaseso. Ekaparicchedānīti siyā kiriyā siyā akiriyāti iminā nayena ekaparicchedāni. Ettha kiñcāpi aññavādakapaccayāpatti kiriyā ca vihesakapaccayāpatti akiriyā ca, tadubhayaṃ pana ekasikkhāpadanti katvā taṃ aññavādakasaṅkhātaṃ sikkhāpadaṃ siyā kiriyā paṭhamassa vasena, siyā akiriyā dutiyassa vasenāti evamattho daṭṭhabbo.

Upassutisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Kammapaṭibāhanasikkhāpadavaṇṇanā



从"身体或与身体相关的"这句话来看,对身体等发出的,称为"掌"。掌就是掌刀。有人说,由于可以打击的能力,称为刀。这由"如莲花叶"这句话限定了。因为生气时,由于愤怒,不考虑打击的能力,拿起手边的任何东西都拒绝,即使是舒适的接触,也是轻罪。因为是出于想打击的意图而打击,前面就是轻罪。仅仅是出于想吐出的意图而吐出,这里也是轻罪。但是,违背这个而给予打击,因此不是出于想打击的意图而给予,所以是轻罪。这个轻罪是由于打击的原因,还是由于吐出的原因?是由于打击的原因的轻罪。前面的吐出是由于吐出的原因的轻罪加上轻罪。因为前面的吐出是先的,后面的打击是后的。但是,后来的打击不能使前面的吐出成为无过失的对象,这是不合理的,这是老师的看法。"由于那个打击,手等任何东西被破坏,都是轻罪"也是由于打击的原因的轻罪。吐出就是按实际情况,应该很好地考虑。有人说,看到畜生等的污秽行为而生气吐出,也是出于解脱的意图。
掌刀的学处的解说结束。
无根据的学处的解说
对于受戒者,认为是未受戒者,由于遗精等与身体接触而犯僧残罪的对象,应该理解为。因为未受戒者没有僧残罪。
无根据的学处的解说结束。
故意的学处的解说
在"认为未满二十年"这里,自己不这样认为,为了引起疑虑而说"我认为",是否应该以虚假语言处罚?不应该,因为不是由于具备支分,也不仅仅是由于说"我认为"而有支分。在某些地方有究竟义。在"我认为水烧着"等中,他人是否引起疑虑,这是无量的,在注释中说"引起疑虑"是根据这个意图说的。
故意的学处的解说结束。
偷听的学处的解说
在"听到这些"这里,应该补充"言语"。"单一的界限"是指,可能是行为,可能是非行为,以这种方式是单一的界限。在这里,虽然由于不同说法的原因有过失的行为,由于伤害的原因有过失的非行为,但将这两者视为一个学处,这个被认为是不同说法的学处,可能是行为,是由于第一个的缘故,可能是非行为,是由于第二个的缘故,应该这样理解其意义。
偷听的学处的解说结束。
阻止行为的学处的解说

474. ‘‘Dhammikānaṃ kammāna’’nti (pāci. 475) vacanato ekacce bhikkhū dhammikānaṃ kammānaṃ ‘‘chandaṃ dammī’’ti chandaṃ denti, taṃ tesaṃ matimattameva, na paṭipatti. Adhammaṃ nissāya khiyyati, taṃ vā ukkoṭeti, anāpatti neva hotīti? Na, tathā chandadānakāle akatvā pacchā adhammakammakhiyyanādipaccayā anāpattivāre vuttattā. Adhammena vā vaggena vā na kammārahassa vā kammakaraṇapaccayā āpattimokkhakaraṇato avisesameva tathāvacananti ce? Na, chandadānakāle adhammakammakaraṇānumatiyā abhāvato, kārakasseva vajjappasaṅgato ca. Gaṇassa dukkaṭanti ce? Pārisuddhichandadāyakāva te, na gaṇo akammappattattā, parivārepi (pari. 482 ādayo) kammavagge kammappattachandadāyakā visuṃ vuttā. Tathāpi adhammakammassa chando na dātabbo dente akappiyānumatidukkaṭato. Tattha hi yojanadukkaṭato na muccantīti no takkoti ācariyo.

Kammapaṭibāhanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Chandaṃadatvāgamanasikkhāpadavaṇṇanā

481. Sannipātaṃ anāgantvā ce chandaṃ na deti, anāpattīti eke. Dukkaṭanti eke dhammakammantarāyakaraṇādhippāyattā. Saṅghamajjhe chandaṃ dātuṃ labhatīti keci. Dinnachande saṅghamajjhaṃ pavisitvā puna gatepi chando na paṭippassambheyyāti ce? Paṭippassambhati. Kasmā? ‘‘Ahatthapāso chandāraho’’tiādīhi virujjhanato. Pāḷiyaṃ pana dātukāmatāya hatthapāsaṃ atikkamantaṃ sandhāya vuttanti keci.

Chandaṃadatvāgamanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

11. Dubbalasikkhāpadavaṇṇanā

484-5.Adāsīti apaloketvā adāsi. Bhikkhūti ettha te chabbaggiyā attānaṃ parivajjayitvā ‘‘saṅgho’’ti avatvā ‘‘bhikkhū’’ti āhaṃsu. Pariṇāmentīti nenti. Tattha lābhoti paduddhārakaraṇaṃ idha anadhippetassapi yassa kassaci atthuddhāravasena lābhadīpanatthaṃ. Cīvarameva hi idhādhippetaṃ, teneva ‘‘aññaṃ parikkhāraṃ dinnaṃ khīyati, āpatti dukkaṭassā’’ti vuttaṃ. Dinnanti ca parikkhāranti ca bhummatthe upayogavacanaṃ.

Dubbalasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

12. Pariṇāmanasikkhāpadavaṇṇanā

491. Ñātakampi parassa dātukāmaṃ aññassa dāpeti, āpatti eva. Sabbattha āpucchitvā dātukāmaṃ yathāsukhaṃ vicāretuṃ labhati.

Pariṇāmanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Samatto vaṇṇanākkamena sahadhammikavaggo aṭṭhamo.

9. Ratanavaggo

1. Antepurasikkhāpadavaṇṇanā

494-7. Yathā bhagavantaṃ payirupāsati, evamākārena nārahatāyaṃ puriso pāpo hotuṃ, na hoti pāpoti attho, kāraṇatthaṃ vā. Tanti nipātamattaṃ, yatoti vā attho. Hatthisammaddanti saṅghāṭasammaddo, akkamanaṃ cuṇṇatāti attho.

498.Ratanaṃ nāma aggamahesī, tathāpi idha aññāpi devigottā na rakkhati, anāpattivāre ‘‘na mahesī hotī’’ti vacanābhāvato. Sace khattiyova hoti, nābhisitto. Abhisittoyeva hoti, na khattiyo rakkhatīti ācariyo. Anāpattivāre mātikāṭṭhakathāyaṃ aṅgabhāvena ca vuttattā abhisittabhāvovapamāṇaṃ. Sesaṃ ukkaṭṭhaparicchedoti eke.

500-501. ‘‘Na sayanighare sayanigharasaññī’’ti tikacchedopi ettha labbhati. Na sayanigharaṃ nāma aparikkhittarukkhamūlādi.

Antepurasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Ratanasikkhāpadavaṇṇanā

504. ‘‘Adhivāsentu gahapatino bhatta’’nti ca ‘‘me gahapatino’’ti ca atthi.



从"正当的行为"这句话来看,有些比丘说"我给予同意"而给予同意,这只是他们的想法,而不是实践。依靠不正当的而责备,或是阻止它,难道就没有过失吗?不是,因为在给予同意时没有这样做,而是后来由于阻止不正当的行为等而说没有过失。是否说,依靠不正当或分裂或不适合进行行为的理由,就没有犯过失的区别?不是,因为在给予同意时没有同意进行不正当的行为,而且也会导致行为者的过失。是否是整体的轻罪?他们只是给予清净的同意,不是整体,因为没有资格进行行为,在僧伽法中也单独说过有资格进行行为的给予同意者。即使如此,也不应该给予不正当行为的同意,因为给予也会有不适当的同意的轻罪。在那里,老师认为,由于同意不正当行为,所以不能脱离过失。
阻止行为的学处的解说结束。
不给予同意而去的学处的解说
有人说,如果不去参加集会而不给予同意,没有过失。有人说是轻罪,因为妨碍正当的行为。有人说可以在僧团中给予同意。如果给予了同意,再进入僧团后离开,同意还会撤销吗?会撤销。为什么?因为违背"手臂范围内的同意资格"等。但有人说,在巴利文中是指超越手臂范围而给予同意。
不给予同意而去的学处的解说结束。
虚弱的学处的解说
484-5. "给予"是指不看而给予。"比丘"中,六群比丘避开自己而说"是僧团"。"引导"是指带领。在这里,"获得"是为了解释语义,即使不是所指的。因为这里所指的是衣服,所以说"给予其他用具被损坏,犯轻罪"。"给予"和"用具"是属格用法。
虚弱的学处的解说结束。
转赠的学处的解说
即使是亲属,也想给予他人,仍然有过失。在任何地方,经过询问后,想给予时可以自由考虑。
转赠的学处的解说结束。
根据解说顺序,第八章同法的部分结束。
宝物部分
内院的学处的解说
494-7. 就像恭敬世尊一样,这个人不应该是邪恶的,意思是不是邪恶的,或者是为了原因。"它"是虚词,或者是"从何处"的意思。"踩踏大象"是指踩踏僧团,意思是踩踏而变成粉末。
"宝物"指的是皇后,但这里其他的王后也不保护,在无过失的部分没有说"不是皇后"。如果只是王族,没有加冕。加冕了,但不是王族保护,这是老师的看法。在无过失的部分,在注释中也作为支分提到过,所以加冕的状态是标准。其余的是较高的界限,这是有人的说法。
500-501. "不认为是寝室"这个分类也包括在内。寝室不是未围绕的树根等。
内院的学处的解说结束。
宝物的学处的解说
"愿房主接受"和"我的房主"都有。

506.Kurundivacanena gharepi yadi bhikkhū āsaṅkanti, tattha ṭhatvā ācikkhitabbanti vuttaṃ hoti. Patirūpāti ‘‘ratanasammate paṃsukūlaggahaṇaṃ vā ratane nirussukkagamanaṃ vā’’ti likhitaṃ. ‘‘Tāvakālikavasenapi anāmāsaṃ paṭiggaṇhituṃ na labhatī’’ti vadanti. Samādapetvāti yācitvā ‘‘uddissa ariyā tiṭṭhanti, esā ariyāna yācanā’’ti (jā. 1.7.59) vuttanayena.

Ratanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Vikālagāmappavisanasikkhāpadavaṇṇanā

511-2. Ahinā ḍaṭṭhavatthumhi so bhikkhu santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā gato, tassa kukkuccaṃ udapādi. Adinnādāne vuttanayenāti gāmo gāmūpacāroti idaṃ sandhāya vuttaṃ.

Vikālagāmappavisanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Sūcigharasikkhāpadavaṇṇanā

517.Tanti bhedanakaṃ. Assāti pācittiyassa paṭhamaṃ bhedanakaṃ katvā pacchā desetabbattā. Esa nayo itaresupi.

520.Vāsijaṭeti vāsidaṇḍake.

Sūcigharasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Mañcasikkhāpadavaṇṇanā

521-2. ‘‘Ucce mañce’’ti ca ‘‘uccā mañce’’ti ca katthaci. Āyatoti vitthato. Aṭṭhaṅgulapādakanti bhāvanapuṃsakaṃ, aṭṭhaṅgulappamāṇaṃ pādakaṃ vā.

Mañcasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Tūlonaddhasikkhāpadavaṇṇanā

528.Poṭakitūlanti yaṃ kiñci tiṇatūlaṃ. Paṭilābhena uddāletvā pācittiyaṃ desetabbanti ettha kiñcāpi paṭilābhamatteneva pācittiyanti viya dissati, paribhogeyeva pana āpatti daṭṭhabbā, ‘‘aññena kataṃ paṭilabhitvā paribhuñjati, āpatti dukkaṭassā’’ti vacanaṃ ettha sādhakaṃ.

Tūlonaddhasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Nisīdanasikkhāpadavaṇṇanā

531. Kiñcāpi nisīdanassa jāti na dissati ettha, tathāpi cīvarakkhandhake anuññātattā, ‘‘nava cīvarāni adhiṭṭhātabbānī’’ti ettha ca pariyāpannattā cīvarajātiyevassa jātīti veditabbā. ‘‘Santhatasadisaṃ santharitvāti sadasa’’nti pubbe vuttanisīdanasanthatattā upameti. Lābhe sadasaṃ, alābhe adasampi vaṭṭatīti eke, taṃ na yuttaṃ. ‘‘Nisīdanaṃ nāma sadasaṃ vuccatī’’ti tassa saṇṭhānaniyamanato.

Nisīdanasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Kaṇḍupaṭicchādisikkhāpadavaṇṇanā

539. Yadi kaṇḍupaṭicchādi nāma adhonābhi ubbhajāṇumaṇḍalā uppannakaṇḍupīḷakādipaṭicchādikā adhippetā, tassa sugatassa sugatavidatthiyā dīghaso catasso vidatthiyo tiriyaṃ dveti idampi atimahantaṃ pamāṇaṃ dissati. Sabbo hi puriso attano attano vidatthiyā sattavidatthiko hoti, sugatassa ca ekāvidatthi majjhimassa purisassa tisso vidatthiyo honti, tasmā kaṇḍupaṭicchādi pakatipurisassa pamāṇaṃ āpajjati tiriyaṃ, dīghaso pana diguṇaṃ āpajjatīti. Āpajjatu, ukkaṭṭhaparicchedo tassā, ce icchati, sabbampi sarīraṃ paṭicchādessati, sabbasarīragatasaṅghāṭi viya bahuguṇaṃ katvā nivāsetukāmo nivāsessatīti ayaṃ bhagavato adhippāyo siyā.

Kaṇḍupaṭicchādisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā



从"如果比丘在家中怀疑"这句话来看,应当在那儿站着并说明。适当地说"在宝物的收集或在宝物的无垢上"。有人说"即使是暂时的,也无法接受无名的"。通过请求而使其安住,根据"高贵者站着,这是高贵者的请求"（《增支部》1.7.59）这样说。
宝物的学处的解说结束。
出入村落的学处的解说
511-2. 这位比丘在未询问的情况下走向了安静的比丘,因此生起了疑虑。关于不偷盗的说法,是指村落和村落的附属区域。
出入村落的学处的解说结束。
刺针的学处的解说
"分开"是指分开。关于马是指轻罪的第一种分开,因此后面要说明。这个原则在其他地方也适用。
"住持"是指住持的杖。
刺针的学处的解说结束。
床的学处的解说
521-2. "高床"和"高的床"在某些地方是指。广泛的意思是指宽广的。八指足是指以八指为标准的足。
床的学处的解说结束。
纺织的学处的解说
"纺织的纤维"是指任何草纤维。通过获得而提取并说明轻罪,在这里虽然看似仅仅是通过获得而有轻罪,但实际上通过使用而有过失,因此"通过他人所做的获得而享用,是轻罪"这句话在这里是适用的。
纺织的学处的解说结束。
坐的学处的解说
虽然在这里看不出坐的种类,但由于在衣物的束缚下被允许,因此"新的衣物应当被安置"在这里也应理解为衣物的种类。"如同安置在一起"是指之前所说的坐的安置性质的比喻。有些人说"在获得时是安置的,在未获得时是不安置的",这个说法是不合理的。"坐的意思是指安置"是由于安置的规定。
坐的学处的解说结束。
刺的覆盖的学处的解说
如果刺的覆盖是指从下面升起的圆形,是指由刺的压迫而形成的覆盖,因此对于善者来说,四个方向的覆盖是显而易见的。这是一个非常大的标准。因为每个人都有自己的标准,善者的一个标准是中等人的三个标准,因此刺的覆盖适用于普通人的标准,而从长远的角度来看是双倍的标准。应当适用,如果愿意,可以覆盖全身,希望以多种方式覆盖身体的每一个部分,这是佛陀的意图。
刺的覆盖的学处的解说结束。
雨衣的学处的解说

542.Vassikasāṭikāpi ukkaṭṭhapaṭicchedavasena anuññātā. Vassakāle keci saṅghāṭiparibhogeneva paribhuñjissantīti ayaṃ bhagavato adhippāyo siyā. Kiñcāpi iminā takkena anuññātā, ‘‘appamāṇikāyo kaṇḍupaṭicchādiyo dhārenti, vassikasāṭikāyo dhārentī’’ti imasmiṃ vatthusmiṃ paññattattā pana aññathā puṇṇaparicchedato adhikappamāṇāyo te bhikkhū dhāresunti katvā etaparamatā tāsaṃ anuññātāti veditabbā. Eseva nayo dasamepi.

Vassikasāṭikasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Nandattherasikkhāpadavaṇṇanā

551. Tattha bhisiṃ vā bibbohanaṃ vā karotīti dīghaso bahūnaṃ bhikkhūnaṃ sādhāraṇatthaṃ karotīti yujjati.

Nandattherasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Samatto vaṇṇanākkamena ratanavaggo navamo.

Pācittiyakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Pāṭidesanīyakaṇḍo

1. Paṭhamapāṭidesanīyasikkhāpadavaṇṇanā

553-5. ‘‘Paṭidesetabbākāradassana’’nti aṭṭhakathāyaṃ vuttattā pāḷiyaṃ āgatavaseneva āpatti desetabbā, na aññathā. ‘‘Antaraghare antaragharasaññī’’tiādinā ca ‘‘khādanīyabhojanīye akhādanīyaabhojanīyasaññī’’tiādinā ca ‘‘bhikkhuniyā abhikkhunisaññī’’tiādinā ca nayena aparepi tayo tikacchedā yojetvā dassetabbā.

Paṭhamapāṭidesanīyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyapāṭidesanīyasikkhāpadavaṇṇanā

559. ‘‘Nimantitā bhuñjantīti pañcannaṃ bhojanānaṃ aññatarena bhojanena nimantitā bhuñjantī’’ti kiñcāpi vuttaṃ, atha kho akappiyanimantanena nimantitatā ettha na aṅgaṃ, mātikāṭṭhakathāyaṃ vā idha vā anāpattivāre lesābhāvato, tasmā ‘‘nimantitā’’ti padassa attho pubbe āciṇṇavaseneva vutto. Aparepi tayo tikacchedā yojetvā dassetabbā padabhājane vuttattāti veditabbaṃ. Yathā tathā hi bhuñjantānaṃ tādisaṃ bhikkhuniṃ avārentānaṃ pāṭidesanīyameva. ‘‘Esā vosāsati nāma, vosāsantī’’ti ca duvidho pāṭho. ‘‘Ajjhohāre ajjhohāre’’ti vacanena puna ‘‘gārayhaṃ āvuso dhamma’’nti ekavacanaṃ viruddhanti. Paṭhamaṃ ajjhohāreyeva āpannaṃ sandhāya vuttaṃ, tathā aññatrāpi āgacchati ‘‘āpajjimhā’’ti vacanato. Ekena bahūnampi vaṭṭatīti keci, taṃ na sundaraṃ. ‘‘Tehi bhikkhūhī’’tiādinā pāṭhe vuttattāti mama takko. Ekena saheva ‘‘ahaṃ āpajji’’ntipi vattabbanti ekena dvīhi tīhi desetabbato, sabbehi evaṃ vattuṃ vaṭṭati. ‘‘Āpajjimhāti sahevā’’ti vadanti. Ekena ce avārito, ‘‘ahaṃ, āvuso, gārayhaṃ dhammaṃ āpajji’’ntipi vattabbaṃ.

Dutiyapāṭidesanīyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

562-570. Tatiyacatutthasikkhāpadāni uttānatthāniyeva.

Pāṭidesanīyakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Sekhiyakaṇḍo

1. Parimaṇḍalavaggavaṇṇanā



雨衣也是由于高处的覆盖而被允许。在雨季，有些比丘可能仅仅依靠僧伽的衣物而享用，这可能是佛陀的意图。虽然根据这个原则被允许，但"有限的刺的覆盖和雨衣"在这里的规定是由于特定的情况而设定的，因此这些比丘被认为是持有的，应该理解为这些是特别的允许。因此在第十章中也是这个原则。
雨衣的学处的解说结束。
南达长老的学处的解说
"他做了涂抹或涂抹的动作"是指为了许多比丘的共同利益而进行的。
南达长老的学处的解说结束。
根据解说顺序,第九章宝物部分结束。
轻罪部分的解说结束。
说明部分
第一说明的学处的解说
553-5. "应说明的行为"在注释中已说明，因此在巴利文中应根据情况说明过失，而不是其他。根据"在室内的室内"等，以及"食用的食物与不可食用的食物"等，以及"比丘与比丘的关系"等，其他三种条款也应适用。
第一说明的学处的解说结束。
第二说明的学处的解说
"被邀请而享用"是指通过五种食物中的一种被邀请而享用，尽管如此，因不适当的邀请而被邀请的情况在这里并不适用，因注释中或在无过失的部分中未提及，因此"被邀请"的意思应根据之前的解释来理解。其他三种条款也应适用，说明的条款中有提到。正如如此，享用的比丘应当被视为适用的。"这是指吸引，吸引"有两种不同的读法。"在直接接受中"的说法与"这是不当的，兄弟，这是法"的单一说法相对立。第一是指直接接受的情况，此外在其他地方也有"我已经犯了"的说法。有人说，"与他们一起也适用"，这个说法并不美观。在"与比丘一起"等的说法中有提到，因此这是我的看法。根据一个人说"我犯了"的说法，也可以说"与他一起"的说法，所有人都可以这样说。"我已经犯了"的说法也是这样。即使被阻止，也可以说"我，兄弟，犯了不当的法"。
第二说明的学处的解说结束。
562-570. 第三和第四的学处的内容已被概述。
说明部分的解说结束。
学习部分
圆圈的部分的解说

576.‘‘Sikkhitasikkhenāti catūhi maggehī’’ti vuttaṃ. Yasmā aṭṭhaṅgulamattaṃ otāretvā nivatthameva nisinnassa caturaṅgulamattaṃ hoti, tasmā ubhopete aṭṭhakathāvādā ekaparicchedā, ‘‘aḍḍhateyyahattha’’nti sukhumaṃ, ekapattaṃ vā sandhāya vuttaṃ. Tañhi yathāṭhānena tiṭṭhati. Dupaṭṭaṃ sandhāya ‘‘dvihatthappamāṇampī’’ti vuttanti upatissatthero. Ekapaṭṭaṃ, dvipaṭṭaṃ vā heṭṭhimaparicchedena ‘‘dvihatthappamāṇa’’nti vuttanti veditabbaṃ. Vuttañhi nissaggiyaaṭṭhakathāyaṃ ‘‘tiriyaṃ dvihatthopi vaṭṭatī’’ti, tañca kho alābhe eva ‘‘alābhe tiriyaṃ dvihatthappamāṇampi vaṭṭatī’’ti vuttattā. Idaṃ sabbaṃ adhiṭṭhānupagaṃ sandhāya vuttaṃ. Viruddhaṃ disvā sajjetabbaṃ. No ce sajjeti, dukkaṭaṃ. Sacittakaṃ paṇṇattivijānanacitteneva ‘‘anādariyaṃ paṭiccā’’ti vuttattā, na vatthuvijānanacittena ‘‘idamevaṃ kata’’nti jānatopi āpattiyā abhāvato. Phussadevattheravādopi ekena pariyāyena yujjati. Tathā upatissattheravādopi. Paññattepi sikkhāpade apaññattepi yaṃ pakatiyā vajjaṃ, taṃ lokavajjaṃ. Idaṃ pana paññatteyeva vajjaṃ, nāpaññatte, tasmā itaralokavajjena asadisattā na lokavajjaṃ. Paṇṇattito paṭṭhāya vajjato paṇṇattivajjaṃ. Anādariyacitteneva āpajjitabbattā sacittakaṃ, tassa cittassa tivedanattā tivedanaṃ. Yasmā anādariyacittatā nāma kevalaṃ akusalameva, tañca pakatiyā vajjaṃ, tasmā idaṃ lokavajjaṃ. Sañcicca vītikkamanaṃ nāma domanassikasseva hotīti dukkhavedanaṃ. Gaṇṭhipade pana ‘‘pāṇātipātādi viya nivāsanādidoso lokagarahito na hotīti paṇṇattivajjanti phussadevatthero’’ti likhitaṃ.

577.Vihārepīti buddhupaṭṭhānādikāle, tasmā ‘‘pārupitabba’’nti uttarāsaṅgakiccavasena vuttaṃ. Paṭhamadutiyasikkhāpadesu pariḷāhādipaccayā kappati, na antaragharapaṭisaṃyuttesu.

582.‘‘Ekasmiṃpana ṭhāne ṭhatvā’’ti ettha ‘‘gacchantopi parissayābhāvaṃ oloketuṃ labhatiyeva. Tathā gāme pūja’’nti likhitaṃ, taṃ pana ‘‘ekasmiṃ ṭhāne ṭhatvā’’ti vuttattā tādisaṃ antarāyaṃ sandhāya vuttanti veditabbaṃ.

Parimaṇḍalavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Ujjagghikavaggavaṇṇanā

586.Hasanīyasminti hetvatthe bhummaṃ, hasitabbavatthukāraṇāti attho. Antaraghare uccāsaddena anumodanādiṃ karontassa anāpatti kira. Tathā hi mahindattheropi hatthisālādīsu mahājanassa kathesi.

591. Keci bhikkhū ‘‘parikkhāraṭṭhapanamattena vāsūpagato hotī’’ti vadanti, taṃ tesaṃ matimattameva. Bhikkhuniyo ce vāsūpagā honti, bhikkhunupassayova kappiyabhūmi. ‘‘Yattha bhikkhuniyo ekarattampi vasanti, ayaṃ bhikkhunupassayo’’ti (pāci. 161) vacanato tāsaṃ samīpaṃ vā tāhi gahitavāsāgāraṃ vā ‘‘gacchāmī’’ti gacchato yathāsukhaṃ gantuṃ vaṭṭati. Na hi tāvatā taṃ gharaṃ antaragharasaṅkhyaṃ gacchatīti no takkoti ācariyo.

Ujjagghikavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Khambhakatavaggavaṇṇanā

604. Sūpo pattappamāṇavaṇṇanāyaṃ vuttākāro. Oloṇī vuccati kudhitaṃ, gorasato pūrā thūpitoti attho.



"通过学习学习"是指通过四条道。因为只是稍微低头坐下,就有四指的距离,所以这两个注释说法是同一个界限,"半手"是细微的,或指单一的钵。这个是根据位置而立。乌帕提萨长老说"两手的量"是指双层。应该理解为,单层或双层都是由下面的界限说的"两手的量"。因为在无衣服的注释中说"横向两手也可以",但这只是在没有获得时,"在没有获得时,横向两手的量也可以"。这一切都是指所决定的。如果看到有违背的,应该安置。如果不安置,是轻罪。是有意识的,因为是由于不重视的心而说"由于不重视"的,而不是由于了解事物的心"这样做了"而没有过失。普萨长老的说法在某种程度上也是合理的。乌帕提萨长老的说法也是如此。在制定的学处和未制定的学处中,本来就是过失的,是世俗的过失。但这里是制定的过失,不是未制定的,因此与其他世俗的过失不同,所以不是世俗的过失。从制定开始就是制定的过失。由于不重视的心而犯,所以是有意识的,由于那个心的三种感受而是三种感受。因为不重视的心性只是不善的,而且本来就是过失,所以这是世俗的过失。故意违犯只是属于忧愁的。但在注释中说,像杀生等一样,穿衣等过失不是世俗所责难的,所以是制定的过失,这是普萨长老的说法。
"在寺院中"是指在供养佛陀等时,因此说"应该披上"是由于上衣的职责。在第一和第二学处中,由于炎热等原因是可以的,但与室内有关的不可以。
"站在一个地方"这里说,即使走动,也可以观察没有危险。同样在村落中也是如此。但由于说"站在一个地方",应该理解为指这种危险。
圆圈的部分的解说结束。
大笑的部分的解说
"可笑的"是以原因格表示,意思是可笑的对象的原因。在室内大声喝彩等是无过失的。因此,马欣达长老也在象厩等大众面前讲说。
有些比丘说"只是放置用具就到达了",这只是他们的想法。如果比丘尼到达,比丘尼的住处就是适当的地方。因为说"比丘尼住一夜的地方,这就是比丘尼的住处",所以去到她们附近或她们所占用的房屋,想去就可以随意去。因为这样做并不算进入室内,这是老师的看法。
大笑的部分的解说结束。
支撑的部分的解说
在钵的量的说明中已说明。"盆"指煮过头的,意思是充满牛奶。

605.Heṭṭhā orohatīti ettha ‘‘orohanappamāṇe sati ekadese thūpīkatepi anāpattī’’ti vadanti. ‘‘Pattassa pana heṭṭhā ca upari ca paduminipaṇṇādīhi paṭicchādetvā odahantiyā laddhaṃ nāma vaṭṭatī’’ti ca vadanti. Ettha ‘‘yasmā ‘samatittiko piṇḍapāto paṭiggahetabbo’ti vacanaṃ piṇḍapāto samapuṇṇo paṭiggahetabboti dīpeti, tasmā attano hatthagate patte piṇḍapāto diyyamāno thūpīkatopi ce hoti, vaṭṭatīti dīpeti. ‘Thūpīkataṃ piṇḍapātaṃ paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassā’ti hi vacanaṃ paṭhamaṃ thūpīkataṃ piṇḍapātaṃ pacchā paṭiggaṇhato, āpattīti dīpeti. Pattena paṭiggaṇhato cepi thūpīkataṃ hoti, vaṭṭati athūpīkatassa paṭiggahitattā. Payogo pana natthi aññatra pubbadesā’’ti ca ‘‘samatittikanti vā bhāvanapuṃsaka’’nti ca vadanti, tasmā vicāretvā gahetabbaṃ.

Khambhakatavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Sakkaccavaggavaṇṇanā

609.Sūpodanaviññattisikkhāpade ‘‘sūpo nāma dve sūpā’’ti na vuttaṃ sūpaggahaṇena paṇītabhojanehi avasesānaṃ sabbabhojanānaṃ saṅgaṇhanatthaṃ. Anāpattivāre cassa ‘‘ñātakānaṃ pavāritānaṃ aññassatthāya attano dhanenā’’ti idaṃ adhikaṃ. Katthaci potthake ‘‘anāpatti asañcicca asatiyā ajānantassa gilānassa āpadāsū’’ti ettakameva vuttaṃ, taṃ na, ‘‘samasūpakaṃ piṇḍapātaṃ bhuñjissāmī’’ti imassa anāpattivāre ‘‘aññassatthāyā’’ti katthaci likhitaṃ, tañca pamādavasena likhitaṃ. ‘‘Mukhe pakkhipitvā puna vippaṭisārī hutvā ogilitukāmassapi sahasā ce pavisati, ettha ‘asañciccā’ti vuccati. Viññattampi aviññattampi ekasmiṃ ṭhāne ṭhitaṃ sahasā anupadhāretvā gahetvā bhuñjanto ‘asatiyā’ti vuccatī’’ti likhitaṃ, anāpattivāre ekaccesu potthakesu ‘‘rasaraseti likhitaṃ, taṃ gahetabba’’nti vuttaṃ.

Sakkaccavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Kabaḷavaggavaṇṇanā

618.‘‘Sabbaṃ hattha’’nti vacanato ekadesaṃ mukhe pakkhipantassa anāpattīti ekacce. ‘‘Sabbanti vacanato ekadesampi na vaṭṭatī’’ti vadanti, taṃ yuttaṃ anāpattivāre avisesitattā.

624.Sitthāvakārake ‘‘kacavaraṃ chaḍḍentaṃ sitthaṃ chaḍḍiyyatī’’ti ca ‘‘kacavaraṃ chaḍḍento’’ti ca pāṭho.

Kabaḷavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Surusuruvaggavaṇṇanā

627. ‘‘Surusuru’’nti ca ‘‘surosuro’’ti ca pāṭho. Sītīkatoti sītaṅko. ‘‘Silakabuddhoti ariyānaṃ parihāsavacanameveta’’nti likhitaṃ.

631.Paṭikkūlavasenāti ettha yadi paṭikkūlavasena paṭikkhittaṃ, ‘‘seyyathāpi kāmabhogino’’ti na vattabbaṃ. Na hi te paṭikkūlaṃ karontīti ce? Na, issariyaliṅgavasena gahaṇasambhavato. Te hi anādarā honti. Pattadhovananti pattadhovanodakaṃ bhojanapaṭisaṃyuttaṃ.

634. ‘‘Chattapādukāya’’nti ca ‘‘chattapāde’’ti ca pāṭho.

637.Cāpoti sattakhādanavadho. ‘‘Sesā sabbā dhanuvikati kodaṇḍe paviṭṭhā’’ti ca likhitaṃ, paṭimukkanti pavesitaṃ, laggitaṃ hotīti attho.

Surusuruvaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Pādukavaggavaṇṇanā

640. Sayaṃ yānagato hutvā, yathā yānagatassa ve.

Alaṃ vattuṃ tathā nālaṃ, sachatto chattapāṇino.

Yathā ettha, evaṃ aññatrāpi.



"从下面下降"是指"在下降的量上,即使在一个地方有佛塔也不算过失"。还有人说"在钵的下面和上面用花瓣等遮盖着取出所获得的食物是可以的"。在这里"因为有'应接受平等的乞食'的说法,乞食是应接受的"的意思，因此在自己手中的钵中接受的乞食即使是有佛塔的也算是可以的，说明是可以的。"接受佛塔的乞食，犯轻罪"的说法是指首先接受佛塔的乞食，之后接受的犯轻罪。即使是用钵接受的，如果是佛塔的也算是可以的，因而不算过失。使用的情况在其他地方没有，"平等的"或"是修行者"的说法，因此应该经过考虑后接受。
支撑的部分的解说结束。
认真对待的部分的解说
关于乞食的量的学处中"乞食是指两种乞食"并没有说到，是为了收集所有食物的精致食物的余下部分。在无过失的情况下说"为亲属所提供的"是额外的。在某些经文中说"无过失是指不限制、不知晓的病人"的说法并不适用，"我将享用平等的乞食"的说法在无过失的情况下说"为他人所提供"的地方也有写到，这也是由于疏忽而写的。"将食物放入口中后突然想要吞下，虽然是被允许的，但在这里被称为'不限制'。即使是在同一个地方，突然不加注意地拿着食物享用被称为'不知晓'"，在无过失的情况下在某些经文中写到"味道的味道"的说法，"这应该被接受"。
认真对待的部分的解说结束。
食物的部分的解说
"所有的手"的说法是指在口中放入某部分的食物是无过失的。有人说"所有的"的说法是指即使是某部分也不算过失，这在无过失的情况下是合理的。
关于"如果放弃了某种食物"的说法和"放弃某种食物"的说法。
食物的部分的解说结束。
细腻的部分的解说
"细腻的"和"非常细腻的"的说法。冷却是指冷却的状态。"石头般的"是指高贵者的戏谑之言。
"作为反对"是指如果是作为反对而被阻止的，"就像享乐者"的说法并不适用。难道他们不反对吗？不，因为是由于权威的缘故。他们确实是不被重视的。洗钵水是指与食物相关的洗钵水。
"在伞和鞋子上"的说法和"在伞的脚上"的说法。
"弓"是指七种食物的杀戮。"其他所有的都进入了弓的方向"的说法，进入了出入的地方，意味着被拉动。
细腻的部分的解说结束。
鞋子的部分的解说
自己坐着的车辆，就像坐着车辆的人一样。
不应如此，而应如此，真正的伞的拥有者。
就像在这里一样，其他地方也是如此。

647.Chapakavatthusmiṃ ‘‘sacāhaṃ na labhissāmī’’ti pāṭho, ‘‘dasa ce na labhissāmī’’ti ca atthi, ‘‘vatthusmiṃ agilānassā’’ti ca āgacchati, taṃ na sundaraṃ, sikkhāpadeyeva sundaraṃ. Thomitoti ahampi jānāmīti sambandho . Yā dhanayasalābhasaṅkhātā vutti vinipātena hoti samparāye apāyesu vinipātahetu hutvā pavattati. Atha vā vinipātenāti hetvatthe karaṇavacanaṃ, vinipātanāya pavattatīti adhippāyo. Adhammacaraṇena adhammacaraṇāya. ‘‘Asmā kumbhimivā’’ti ca paṭhanti.

Pādukavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pakiṇṇakavaṇṇanā

Kāyavācācittato samuṭṭhahantīti katvā ‘‘samanubhāsanasamuṭṭhānānī’’ti vuttāni. Samanubhāsanaṃ kiriyaṃ. Imāni kiriyāni. Dhammadesanasamuṭṭhānāni vācācittatoti ettha kāyavacīviññattibhāvato ujjagghikauccāsaddādīsu viya ‘‘kāyavācācittato’’ti vattabbānīti ce? Na vattabbāni. Nisīdanagamanāhārapakkhipanādikāyaviññattiyā sabbhāvā tattha yuttaṃ, na dhammadesane tādisassābhāvā.

Pakiṇṇakavaṇṇanā niṭṭhitā.

Sekhiyakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Sattādhikaraṇasamathavaṇṇanā

‘‘Yebhuyyasikā kātabbā…pe… tiṇavatthārako kātabbo, so puggalo’’ti ca likhitaṃ.

Sattādhikaraṇasamathavaṇṇanā niṭṭhitā.

Bhikkhuvibhaṅgo niṭṭhito.

Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa

Bhikkhunīvibhaṅgavaṇṇanā

1. Pārājikakaṇḍavaṇṇanā

Ganthārambhavaṇṇanā

Vibhaṅge viya bhikkhūnaṃ, vitthāramabhisaṅkhataṃ;

Akatvā bhikkhunīnampi, vakkhe gaṇṭhipadakkamaṃ.

Yo bhikkhunīnaṃ vibhaṅgo assa, tassa saṃvaṇṇanākkamo pattoti attho.

Ganthārambhavaṇṇanā niṭṭhitā.

1. Paṭhamapārājikasikkhāpadavaṇṇanā

656-7. Tattha tattha ṭhānuppattikapaññā vīmaṃsā. Padapaṭipāṭiyā evāti mātikāpadapaṭipāṭiyā eva. ‘‘Vuttanti saṅgītikānaṃ upasaṅkappanānaṃ vibhājanaṃ vutta’’nti likhitaṃ.

658. ‘‘Ehibhikkhunīti bhikkhunī, tīhi saraṇagamanehi upasampannāti bhikkhunī’’ti idaṃ pana desanāvilāsavasena vuttanti eke. Aññabuddhakāle atthīti eke, taṃ na yuttaṃ viya dissati amhākampi buddhakāle sambhavappasaṅgato, ehibhikkhuniyā paṭisedhachāyādissanato ca. Yathāha dhammapade visākhāvatthusmiṃ (dha. pa. aṭṭha. 

在《查帕卡文》中有"如果我得不到"的说法，也有"如果我得不到十"的说法，"在这个情况下，病人"的说法也有，这并不好，只有在学处中才算好。"我也知道"是指与"我也知道"的关系。那种被称为财富与名声的行为是由于堕落而发生的，成为堕落的原因而在后世的恶道中发生。或者说"由于堕落"是指行为的说法，意指由于堕落而发生。由于不正当的行为而导致的不正当行为。"我们如同一个瓮"的说法也有。
鞋子的部分的解说结束。
附录的解说
身体、语言和心的三种行为是指"相应的说法"。相应的说法是行为。这些是行为。法的教导是指语言和心的行为，那么在这里是否可以说"身体、语言和心的行为"呢？不可以。坐、走、吃、放置等身体行为的性质在这里是合适的，而法的教导并不是那样的性质。
附录的解说结束。
学习部分的解说结束。
关于众生的部分的解说
"应当做的事情是很多……例如……应当做的事情是草"的说法也有。
关于众生的部分的解说结束。
比丘的分类已结束。
愿向那位具足的、正觉的佛陀致敬。
比丘尼的分类解说
关于轻罪的部分的解说
关于束缚的解说
如同比丘的分类，详细的分析；
未做的比丘尼，亦应考虑束缚的情况。
若比丘尼的分类是这样的，其说明的情况是指。
关于束缚的解说结束。
第一轻罪的学处解说
656-7. 在那里，关于位置的智慧思考。根据词的定义而已，即根据注释的词的定义。写道"说的意思是指对集会的思考的分析"。
"来吧，比丘尼"是指"通过三种归依而被接受的比丘尼"，这是为了教导的缘故而说的。有些人认为这是在其他佛的时代的意义，这并不合理，因为在我们的佛的时代也可能出现这样的情况，出于对来吧比丘尼的禁止而显现出来。正如在《法句经》中的维萨卡的情况下所说。

1. visākhāvatthu) ‘‘tassa cīvaradānassa nissandena imaṃ mahālatāpasādhanaṃ labhi. Itthīnañhi cīvaradānaṃ mahālatāpasādhanabhaṇḍena matthakaṃ pappoti, purisānaṃ iddhimayapattacīvarenā’’ti. Tīhi saraṇagamanehi upasampannāya pana bhikkhuniyā sambhavo aññabuddhakāle kadāci siyā, nattheva amhākaṃ buddhakāle. Desanāvilāsena pana bhikkhudesanākkameneva bhikkhuniniddeso vutto, teneva bhikkhusaṅghavasena ekatoupasampannā bhikkhuniyo vijjamānāpi tattha na vuttā. Tāsaṃ atthitā imāya parivārakathāya veditabbā –

‘‘Ubho ekato upasampannā,

Ubhinnaṃ hatthato cīvaraṃ paṭiggaṇheyya;

Siyā āpattiyo nānā,

Pañhā mesā kusalehi cintitā’’ti. (pari. 479);

Atha vā puthujjanakāle ehibhikkhusaraṇagamanena upasampannova itthiliṅgapātubhāvena bhikkhunibhāve ṭhitā purisūpasampannaṃ upādāya ‘‘ehibhikkhunī’’ti, ‘‘tīhi saraṇagamanehi upasampannā bhikkhunī’’ti ca saṅkhyaṃ gacchati. No ce, taṃ vacanaṃ virujjheyyāti eke, vicāretvā gahetabbaṃ. ‘‘Viññū paṭibalo’’ti dvinnaṃ avassavabhāvassa ijjhanato vuttaṃ. Ettha yasmā yaṃ kiñci āmisaṃ paṭiggaṇhantīnaṃ aggahatthā purisānaṃ hatthehi kadāci missībhāvaṃ gacchanti, vandantānaṃ vā purisānaṃ sirāni aggapādehi missitāni kadāci honti, kesacchedanakāle vā siraṃ purisānaṃ hatthehi missitaṃ hoti, cittaṃ nāmetaṃ atiraddhagavesi, durakkhiyaṃ vā, tasmā ‘‘mā atilahuṃ pārājikāpatti bhikkhunīnaṃ hotū’’ti buddhā bhagavanto kāruññena pārājikakkhettaparicchedaṃ, thullaccayakkhettaparicchedañca visuṃ visuṃ desesunti veditabbaṃ.



在维萨卡的情况下，"通过给予袈裟而获得这个伟大的修行成果。对于女性来说，给予袈裟是通过伟大的修行成果而获得的，而男性则是通过神通的袈裟。"通过三种归依而被接受的比丘尼在其他佛的时代可能存在，但在我们的佛的时代并不存在。通过教导的缘故，关于比丘的教导和比丘尼的说明被提及，因此即使有被比丘僧团接受的比丘尼存在，但在这里并未被提及。她们的存在应通过这段围绕的讨论来理解——
"两者共同被接受，
两者的手中都应接受袈裟；
可能有不同的过失，
这些问题是由善者思考的。"（《大品经》479）
或者在普通人时代，通过"来吧比丘"的归依而被接受的，因而女性的身份显现出来，以此为基础的"来吧比丘尼"，"通过三种归依而被接受的比丘尼"也被计算在内。如果没有，有些人说，这个说法是不相悖的，因此应经过思考后接受。"聪明的人是有能力的"是指两者的本质的结合而说的。在这里，因为任何接受食物的人，有时会与男性的手相混合，或在礼拜时与男性的头部相混合，有时在剃发时也会与男性的手相混合，因此心中并未追求过于细微的事物，或难以把握，因此佛陀慈悲地规定了轻罪的界限，分别阐述了重罪和轻罪的界限。

659.Tabbahulanayenasā vuttāti ettha ayamanugaṇṭhipadakkamo – yebhuyyena kiriyasamuṭṭhānattā ‘‘kiriyasamuṭṭhāna’’nti vuttaṃ. ‘‘Kāyasaṃsaggaṃ samāpajjeyyā’’ti avatvā pana ‘‘sādiyeyyā’’ti vuttattā akiriyatopi samuṭṭhātīti veditabbaṃ. Yathā cettha, evaṃ heṭṭhā ‘‘manussitthiyā tayo magge methunaṃ dhammaṃ paṭisevantassa āpatti pārājikassā’’tiādinā nayena kiriyasamuṭṭhānataṃ vatvā tadanantaraṃ ‘‘bhikkhupaccatthikā…pe… so ce pavesanaṃ sādiyati, āpatti pārājikassā’’tiādinā (pārā. 56) nayena akiriyasamuṭṭhānatāyapi vuttattā paṭhamapārājikassāpi tabbahulanayeneva kiriyasamuṭṭhānatā veditabbā. Na hi pavesanasādiyanādimhi kiriyasamuṭṭhānatā dissati. Aṅgajātacalanañcettha na sārato daṭṭhabbaṃ ‘‘so ce pavesanaṃ na sādiyati, paviṭṭhaṃ na sādiyati, ṭhitaṃ na sādiyati, uddharaṇaṃ sādiyati, āpatti pārājikassā’’ti (pārā. 58) ettha ṭhita na sādiyane pakatiyāpi paripuṇṇacalanattā. Sādiyanapaccayā hi sevanacalanañcettha na dissatevāti tabbahulanayeneva kiriyasamuṭṭhānatā gahetabbā. Tattha tattha aṭṭhakathāsu kasmā tabbahulanayo avuttoti ce? ‘‘Yo pana bhikkhu methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyyā’’ti (pārā. 39, 42) mātikāyaṃ kiriyasamuṭṭhānassa sarūpena vuttattā tadanurūpavasena vibhaṅganayamanoloketvā ‘‘kiriyasamuṭṭhāna’’micceva vuttaṃ. Yathā cetesu tabbahulanayena kiriyasamuṭṭhānatā vuttā, tathā surādīnaṃ akusaleneva pātabbatā, na itarathā ‘‘yaṃ akusaleneva āpajjati, ayaṃ lokavajjā, sesā paṇṇattivajjā’’ti (kaṅkhā. aṭṭha. paṭhamapārājikavaṇṇanā) vutte lokavajjapaṇṇattivajjānaṃ niyamanalakkhaṇasiddhi hoti, tathā taṃ avatvā ‘‘yassā sacittakapakkhe cittaṃ akusalameva hoti, ayaṃ lokavajjā. Sesā paṇṇattivajjā’’ti vutte lokavajjavacanaṃ niratthakaṃ siyā vatthuajānanapakkhepi akusaleneva pātabbattā. Yasmā tattha surāpānavītikkamassa akusalacittuppādo natthi, tasmā khandhakaṭṭhakathāyaṃ (mahāva. aṭṭha. 108) ‘‘majjapāne pana bhikkhuno ajānitvāpi bījato paṭṭhāya majjaṃ pivantassa pācittiyaṃ, sāmaṇero jānitvā pivanto sīlabhedaṃ āpajjati, na ajānitvā’’ti vuttaṃ, na vuttaṃ ‘‘vatthuajānanapakkhe pāṇātipātādīnaṃ siddhikaraakusalacittuppādasadise cittuppāde satipi sāmaṇero sīlabhedaṃ nāpajjatī’’ti. Abhinivesavacanaṃ pāṇātipātādīhi samānajātikattā sāmaṇerānaṃ surāpānassa. ‘‘Surādayo panime’’ti vatthuṃ jānitvā pātabbatādivasena vītikkamantassa akusalassa asambhavo natthi. Tena vuttaṃ ‘‘yassa sacittakapakkhe’’tiādi.

Kiñcettha yuttivacanena arahantānaṃ appavisanato sacittakācittakapakkhesu akusalaniyamoti ce? Na, dhammatāvasena sekkhānampi appavisanato. Acittakapakkhe akusalaniyamābhāvadassanatthaṃ supantassa mukhe pakkhittajalabindumiva surābinduādayo udāharitabbāti. Tabbahulanayena hi atthe gahite pubbenāparaṃ aṭṭhakathāya sameti. ‘‘Saddhiṃ pāḷiyā avisesattho parato āvi bhavissatīti apare’’ti vuttaṃ. Idamettha vicāretabbaṃ . Yadi vatthujānanapakkhe vinā akusalena majjapānaṃ siyā, kasmā nāḷimajjhaṃ nātikkamati ariyānaṃ pānakādisaññīnanti? Sīlabhedavatthuvītikkamo vināpi cittena ariyānaṃ dhammatāvaseneva na sambhavatīti ce, na, cakkhupālattheravatthu (dha. pa. aṭṭha. 

这里的意思是这样的——通常是由于行为的产生,所以说"行为的产生"。但是,没有说"与身体接触"而是说"同意",因此也可能由于非行为而产生。就像在下面所说的"与人女性发生淫欲行为的人犯波罗夷罪"等方式说明了行为的产生,紧接着"如果是佛教的敌人……如果他同意进入,犯波罗夷罪"等方式也说明了非行为的产生,因此第一波罗夷罪也应该按照这种方式理解行为的产生。因为在"同意进入"等情况中,行为的产生并不明显。这里的身体动作也不应该从本质上看待,"如果他不同意进入,不同意已经进入,不同意停留,同意拔出,犯波罗夷罪"中,即使不同意停留,由于本来就有完全的动作,因此也不应该从这里看。因为同意的缘故,这里也没有看到享受的动作。为什么在各处的注释中没有提到这种方式呢?因为在注释中"如果比丘发生淫欲行为"已经以行为的产生的本质说明了,所以根据这个方式说明了分类的方式。就像在这里以这种方式说明了行为的产生一样,对于酒等不善的饮用也是由于不善而饮用的,不是其他方式。如果说"凡是由于不善而犯的,这是世俗的过失,其他是制定的过失",那么就可以确定世俗的过失和制定的过失的特点。如果说"在有意识的一面,心是不善的,这是世俗的过失,其他是制定的过失",那么世俗的过失的说法就是无意义的,因为即使在不知道对象的一面,也是由于不善而饮用。因为在那里,对于比丘饮酒的不善心的产生是没有的,所以在僧伽法的注释中说"但是,如果比丘从开始就不知道而饮酒,犯轻罪,沙弥知道而饮酒,犯破戒",没有说"即使在不知道对象的一面,也像杀生等一样,沙弥不会犯破戒"。关于执著的说法与沙弥饮酒是同类的。"这些酒等"是指知道对象而违犯的不善是不可能的。因此说"在有意识的一面"等。
这里是否应该说,由于阿罗汉不进入的缘故,在有意识和无意识的一面,不善是必然的吗?不是,因为根据法性,即使是学人也不进入。为了显示在无意识的一面没有不善的必然性,应该举出如同睡着时口中放入水滴一样的酒滴等为例。因为按照这种方式理解了意义,之前和之后的注释就相符了。有人说"与巴利文没有差别的意义将在之后显现"。这里应该考虑。如果在知道对象的一面,没有不善而饮酒,为什么不超越阿利耶人所认为的饮料呢?即使没有意图,阿利耶人的法性也不可能违犯戒律的对象,这不是正确的,因为有窟垒长老的故事。

1.1) ādivirodhatoti. Apica bhikkhunopi sāmaṇerassa viya surāpānaṃ sacittakameva kasmā na jātanti? Appatirūpattāti ce, sāmaṇerānampi appatirūpameva. Sahadhammikā eva hi te. Mahāsāvajjattāti ce? Sāmaṇerānampi tādisameva. Sāmaṇerānaṃ sacittakameva pārājikaṃ, itaraṃ daṇḍakammavatthūti ce? Bhikkhūnampi majjapāne natthi. Ettha tikapācittiyena na bhavitabbaṃ. Majje amajjasaññissa dukkaṭāpatti paññāpetabbā siyā. Bhikkhussa pācittiyavatthu sāmaṇerānaṃ pārājikaṃ hoti tiracchānagatasāmaṇerānaṃ viyāti ce? Acittakampi majjapānādīnaṃ sāmaṇerānaṃ pārājikaṃ paññāpetabbaṃ siyā. Nācittakaṃ pārājikaṃ sambhavatīti ce? Na, paṇṇattivajjampi pārājikaṃ sambhavatīti. Nikāyantarapakkhe ayameva doso. Amhākañhi lokavajjameva majjapānanti. Kasmā panettha surāpānameva dhammatāvasena ariyā na karontīti? Na kevalaṃ surāpānameva dhammatāvasena ariyā na karonti, pāṇesupi kodhavasena pāṇasaññitāya sīsacchedanādīni na karonti, sadārasaññāya paradāraṃ na vītikkamanti, anatthabhañjakasaññāya atthabhañjakamusā na vadanti, sammādiṭṭhisaññāya micchādiṭṭhiṃ na paṭipajjantīti veditabbā. Ācariyāpi surāpāne akusalaniyamābhāvameva vadanti, tasmā eva mātikāṭṭhakathāya gaṇṭhipade lokavajjapaṇṇattivajjādhikāre ‘‘sacittakapakkheakusalanti surāpānādisaṅgahatthaṃ, itarathā yassa akusalamevāti vadeyyā’’ti likhitaṃ. Kiriyasamuṭṭhānatā panassa tabbahulanayameva, na paṭhamapārājike. Kathaṃ? Kāyasaṃsaggasikkhāpadaṃ paṭhamapārājikasamuṭṭhānaṃ. Ettha bhikkhussa ca bhikkhuniyā ca kāyasaṃsaggabhāve sati bhikkhunī kāyaṅgamacopayamānāpi citteneva adhivāsentī āpajjati, na evaṃ bhikkhu. Bhikkhu pana copayamānova āpajjati, evameva paṭhamapārājikepi copane sati eva āpajjati, nāsati. Pavesanaṃ sādiyatīti ettha pavesanasādiyanaṃ nāma sevanacittassuppādananti, evaṃ santepi ‘‘vīmaṃsitvā gahetabba’’nti vuttaṃ.

Paṭhamapārājikasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyapārājikasikkhāpadavaṇṇanā

‘‘Kissa pana tvaṃ ayye jānaṃ pārājikaṃ dhammaṃ ajjhāpanna’’nti vacanato, ‘‘aṭṭhannaṃ pārājikānaṃ aññataraṃ pārājikaṃ ajjhāpanna’’nti (pāci. 666) vacanato, ante ‘‘uddiṭṭhā kho ayyāyo aṭṭha pārājikā dhammā’’tiādivacanato (pāci. 677), parivāre ‘‘sādhāraṇapaññatti ubhatopaññattī’’ti (pari. 201) vacanato ca bhikkhunivibhaṅgaṃ patvā bhagavā sādhāraṇāni sikkhāpadāni bhikkhūnaṃ uppannavatthusmiṃyeva ‘‘yā pana bhikkhunī chandaso methunaṃ dhammaṃ paṭiseveyya antamaso tiracchānagatenapi pārājikā hoti asaṃvāsā’’tiādinā nayena savisesampi avisesampi mātikaṃ nikkhipitvā anukkamena padabhājanaṃ, āpattibhedaṃ, tikacchedaṃ, anāpattivārañca anavasesaṃ vatvā vitthāresi. Saṅgītikārakehi pana asādhāraṇapaññattiyoyeva idha vitthāritāti veditabbā.



1.1) 这是违背法律的。再说，为什么比丘尼像沙弥一样不能饮酒呢？如果说因为不合适的话，沙弥也是不合适的。因为他们都是同类。如果说因为罪过很大的话，沙弥也是同样的。沙弥喝酒是波罗夷罪，比丘则是突吉罗罪吗？但是比丘也不能喝酒。这里不应该犯提舍尼罪。可能应该对认为酒是无酒的人判处突吉罗罪。比丘的提舍尼罪是沙弥的波罗夷罪吗？即使无意识地喝酒等也应该判沙弥波罗夷罪。无意识的波罗夷罪是不可能的吗？不是的，即使是违犯戒条的也可能是波罗夷罪。在其他部派中也有同样的错误。我们认为喝酒是世俗的过错。为什么在这里圣者不以法性来饮酒呢？圣者不仅不以法性来饮酒，对于生命也不会以生命的认知而斩首等，对于妻子也不会越界他人之妻，对于有害的语言也不会说虚假的话，对于正见也不会奉行邪见。导师们也说饮酒没有不善的规定，因此在摩得勒伽注释的根本偈中写道"在世俗的过错和违犯戒条的部分包括饮酒等，否则就要说全是不善的"。它的行为起源确实是多种多样的，不仅局限于第一波罗夷罪。怎么说呢？身体接触的学处是第一波罗夷罪的起源。在这里，比丘尼即使身体接触也只是意识地承受，而比丘则是实际接触才会犯罪。同样在第一波罗夷罪中，只有实际接触才会犯罪，而不是单纯的意图。"接受进入"这里的"接受进入"是指生起贪婪的心，即使如此也说"应该经过审查后接受"。
第一波罗夷罪学处的解释完毕。
第二波罗夷罪学处的解释
从"你知道犯了波罗夷罪吗"的话语中，从"犯了八种波罗夷罪中的某一种"的话语中，最后从"确实教授了八种波罗夷罪"等话语中，到达比丘尼毗奈耶后，世尊就在比丘已经发生的事件中，以"任何比丘尼如果出于欲望而行淫，乃至与畜生交媾，都是波罗夷罪，不得共住"等方式，详细阐述了有差别的和无差别的戒条，逐步解释了词义分析、犯罪种类、三种断除和无犯等。但是应该知道，在这里只详细解释了不共同的规定。

666. Tattha ‘‘aṭṭhannaṃ pārājikāna’’nti idaṃ kevalaṃ saṅgītikārakānaṃyeva nayato nikkhittavacanaṃ ito pubbe chaṭṭhasattamaṭṭhamānaṃ pārājikānaṃ apaññattattā. Bhagavatā pana idaṃ paññāpitamādisikkhāpadampi upādāya ‘‘channaṃ pārājikāna’’nti vuttaṃ siyā. Ito uddhaṃ paññattānipi upādāya ‘‘aṭṭhannaṃ pārājikāna’’nti vacanaṃ aparabhāge uppannanti ekacce ācariyā. Aṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘idañca pārājikaṃ pacchā paññattaṃ, tasmā ‘aṭṭhanna’nti vibhaṅge vutta’’ntiādi vuttaṃ, tasmā aṭṭhakathācariyānaṃ matena siddhametaṃ yathāpaññattānukkamavaseneva saṅgītānīti. ‘‘Aññāsi’’nti pāṭho. Aññāsīti na gahetabbo. ‘‘Duṭṭhullasikkhāpade vuttanayenevā’’ti vacanato vajjapaṭicchādikaṃ yā paṭicchādeti, sāpi vajjapaṭicchādikaāyevāti siddhaṃ. Kiñcāpi vajjapaṭicchādanaṃ pemavasena hoti, tathāpi sikkhāpadavītikkamacittaṃ domanassikameva hotīti katvā ‘‘dukkhavedana’’nti vuttaṃ.

Dutiyapārājikasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Tatiyapārājikasikkhāpadavaṇṇanā

669.Imaṃ adhippāyamattanti ‘‘codetvā sāretvā’’ti etaṃ. Etthāyaṃ vicāraṇā – yo bhikkhu ukkhittakabhikkhunā samānadiṭṭhiko laddhinānāsaṃvāsako hoti, so avandanīyo, kammākamme ukkhittako viya na gaṇapūraṇo, sahaseyyampi na labhati, na tathā bhikkhunī. Sā hi yāva na samanubhaṭṭhā, tāva gaṇapūrakā ca hoti, saṃvāsañca labhati. Laddhinānāsaṃvāsikānuvattikāpi ukkhittānuvattikāva hoti. Ukkhitto ce kālaṅkato, tadanuvattako bhikkhu laddhinānāsaṃvāsako hotiyeva. Tathā vibbhantepi tasmiṃ titthiyapakkantakepi sikkhaṃ paccakkhāya sāmaṇerabhūmiyaṃ ṭhitepīti eke. Tesaṃ matena ukkhittake tathābhūtepi bhikkhunī tadanuvattikā samanubhāsitabbāvāti āpajjati. Samanubhāsanakammaṃ saṅghāyattaṃ, saṅghena sañcicca purimakāpattiṃ apanetuṃ na yuttaṃ viya khāyati. Ukkhepanīyakammañca āpattiadassanamatte, appaṭikammamatte, kudiṭṭhiappaṭinissajjanamatte ca kariyati, tassa anuvattanamattena samanubhāsitvā sāsanato cāvetabbānīti na yuttanti ce? Na vattabbameva, idaṃ apārājikavatthūsupi tappasaṅgato, anaññavisayattā ca vinayassa.

Tatiyapārājikasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Catutthapārājikasikkhāpadavaṇṇanā

675. ‘‘Lokassādasaṅkhātassa mittasanthavassa vasena taṃ dassetuṃ kāyasaṃsaggarāgenāti vutta’’nti likhitaṃ. Tissitthiyoti tīsu itthīsu, tisso vā itthiyo. Taṃ na seveti tāsu na sevati. Anariyāti ubhatobyañjanā. Byañjanasminti attano byañjane. Na seveti na sevati. Na cācareti nācarati. Vaṇṇāvaṇṇoti dvīhipi sukkavissaṭṭhi. Gamanuppādananti sañcarittaṃ.

676.‘‘Nivatthaṃ vā pārutaṃ vā’’ti ettha nivatthassa vā pārutassa vā vatthassa gahaṇaṃ sādiyatīti attho.

Catutthapārājikasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pārājikakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Saṅghādisesakaṇḍavaṇṇanā

1. Paṭhamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā



在这里“八种波罗夷罪”是仅仅从集会者的角度所提及的，因为在此之前的第六、第七、第八种波罗夷罪并没有被定义。然而，世尊可能是基于此而说“六种波罗夷罪”。有些老师认为在此之后的定义中提到的“八种波罗夷罪”是在后来的时候产生的。在注释中则说“这也是波罗夷罪，后来才被定义，因此在分析中说为‘八种’”，因此根据注释老师的看法，这一切是确立的，正如根据定义的顺序所述的那样。“你知道吗”是文本。知道的内容不能被接受。根据“在恶劣的学处中以同样的方式说”的话，遮蔽行为的那一部分也是遮蔽行为，因此被认为是成立的。虽然遮蔽行为是出于爱，但即便如此，违反学处的心态也仅仅是苦恼，因此说为“苦感”。
第二波罗夷罪学处的解释完毕。
第三波罗夷罪学处的解释
这个意图是“劝导并引导”。这里的考量是：如果比丘与被驱逐的比丘有相同的见解，且不与之同住，那么他是不可轻视的，像被驱逐者一样不被计算在内，甚至连同床的机会也没有，情况对比丘尼也是如此。因为她在未被驱逐之前，能够与他人同住并获得相应的利益。跟随被驱逐的比丘的行为也像跟随被驱逐的比丘一样。如果被驱逐者被时间所限制，那么跟随的比丘就只能被视为获得利益的比丘。如此即使在被驱逐的状态下，也有可能在外道离开时拒绝学习，而站在沙弥的立场上。因此根据他们的看法，被驱逐的比丘尼在这种情况下也要被视为跟随的比丘。跟随的行为是属于僧团的，因此，借助僧团的共识而放弃以前的过失是不合适的。被驱逐的行为也仅仅是为了显示不犯的程度、微小的行为、以及出于贪婪而放弃的行为，因此进行跟随的行为是不合适的吗？不，确实不应如此，这与波罗夷罪的情况相似，且由于没有其他对象而与戒律相违背。
第三波罗夷罪学处的解释完毕。
第四波罗夷罪学处的解释
“为了向世间所称之为友好的方式展示这一点，故而说为身体接触的欲望”是如此写道。三位女性是指三位女性，或三位女性。她不与她们交往，也不与她们交往。无义者是指两方面的特征。特征是指自身的特征。她不与她们交往，也不与她们交往。也不行为举止。色彩与色彩是指两者的干燥与湿润。前往的行为是指移动的行为。
“无论是被束缚或被放置”在这里是指对被束缚或被放置的衣物的接触。
第四波罗夷罪学处的解释完毕。
波罗夷罪部分的解释完毕。
僧团余罪部分的解释
第一僧团余罪学处的解释

681.Āhatakoti ānīto, niyatakoti adhippāyo. Akappiyaaḍḍo nāma saṅghassa vā ārāmikapuggalassa vā vatthussa kāraṇā saṅghassa vārikabhāvena sayameva vā adhikaraṇaṭṭhānaṃ gantvā ‘‘amhākaṃ eso dāso, dāsī, vāpī, khettaṃ, ārāmo, ārāmavatthu, gāvo, gāvī, mahiṃsī, ajā, kukkuṭā’’tiādinā voharati, akappiyaṃ. ‘‘Ayaṃ amhākaṃ ārāmiko ārāmikā, ayaṃ vāpī itthannāmena saṅghassa hatthe dohanatthāya dinnā. Ito khettato ārāmato uppajjanakacatupaccayā ito gāvito mahiṃsito ajāto uppajjanakagorasā itthannāmena saṅghassa dinnā’’ti pucchite vā apucchite vā vattuṃ vaṭṭati. ‘‘Kata’’nti avatvā ‘‘karontī’’ti vacanena kira anenakataṃ ārabbha ācikkhitā nāma hoti. Gīvāti kevalaṃ gīvā eva hoti, na pārājikaṃ. Kārāpetvā dātabbāti ettha sace āvudhabhaṇḍaṃ hoti, tassa dhārā na kāretabbā, aññena pana ākārena saññāpetabbaṃ. ‘‘Ticittaṃ tivedana’’nti vuttattā ‘‘mānussayavasena kodhussayavasenā’’ti tabbahulanayena vuttanti veditabbaṃ.

Paṭhamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā

683. Bhaṭiputtakānaṃ kumārabhaṭikānaṃ gaṇā bhaṭiputtagaṇā. Kappanti kappiyaṃ. Kappagatikanti kappiyasabhāvaṃ. Pakkantāsupīti attano parisaṃ ṭhapetvā itarāsu pakkantāsu. Paṇṇattiṃ ajānantā ariyāpi vuṭṭhāpentīti katvā vā kammavācāpariyosāne āpattikkhaṇe vipākābyākatasamaṅgitāvasena vā ‘‘ticitta’’nti vuttanti veditabbaṃ. ‘‘Pabbājane na dukkaṭa’’nti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ.

Dutiyasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Tatiyasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā

687.Bhaddākāpilānī mahākassapassa purāṇadutiyā kira. Ñātīnaṃ kulaṃ yasmiṃ gāmake, tadetaṃ gāmakaṃ ñātikulaṃ, kulasannihitaṃ gāmakaṃ agamāsīti attho. ‘‘Ajaṃ gāmaṃ netī’’tiādīsu viya vā dvikammikaṃ katvā gāmakaṃ agamāsi ñātikulaṃ agamāsītipi yujjati.



"被带来"是指被带来的。"确定的"是指意图。所谓"不适当的财产"，是指由于僧团或个人的原因而成为僧团的财产限制物品，自己也前往处所说"这是我们的奴隶、女奴、池塘、田地、寺院、寺院土地、牛、母牛、水牛、山羊、鸡"等类似的话。被问及"这个人是我们的寺院工人或寺院工人女性，这个池塘以某某名义为僧团所有以供挤奶"，无论被问及还是未被问及都可以说。如果不说"做了"而说"正在做"，就是指正在做这件事。"颈部"仅仅是颈部,不是波罗夷罪。"让制作并给予"中,如果是武器,则不应制作其持握部分,但可以以其他方式表示。由于说"三心三感受",因此应该理解为"由于人性的愤怒"等多种方式所说。
第一僧团余罪学处的解释完毕。
第二僧团余罪学处的解释
雇佣人的群体称为雇佣人群。"适当的"是指适当的。"适当的性质"是指适当的本质。"即使他们离开"是指在自己的团体离开之后。即使圣者也不知道规定而驱逐,或在结束作法时,由于具有三心三感受的结果而说"三心"。在古老的根本偈中说"在驱逐时没有突吉罗"。
第二僧团余罪学处的解释完毕。
第三僧团余罪学处的解释
据说大迦叶尊者的前妻是Bhaddākāpilānī。"那个村落是他们家族的"的意思是,那个村落是他们家族所在地。或者像"带去羊群"等一样,通过两个动作来表达"去到了家族所在的村落"也可

692. ‘‘Aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ atikkāmentiyā’’ti vacanenapi evaṃ veditabbaṃ – vikālagāmappavesane dvinnaṃ leḍḍupātānaṃyeva vasena upacāro paricchinditabbo, itarathā yathā ettha parikkhepārahaṭṭhānaṃ parikkhepaṃ viya katvā ‘‘atikkāmentiyā’’ti vuttaṃ, evaṃ tatthāpi ‘‘aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ atikkamantassā’’ti vadeyya. Yasmā pana tattha parikkhepārahaṭṭhānato uttari eko leḍḍupāto upacāroti adhippeto, tasmā tadatthadīpanatthaṃ ‘‘aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ okkamantassā’’ti vuttaṃ. Yaṃ pana andhakaṭṭhakathāyaṃ ‘‘parikkhepārahaṭṭhānaṃyeva ‘upacāra’nti sallakkhetvā parikkhepaparikkhepārahaṭṭhānānaṃ ninnānākāraṇadīpanatthaṃ ‘upacāraṃ okkamantassā’ti vuttaṃ pāḷivisesamasallakkhetvāva aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ atikkamantassa idha upacāro parikkhepo yathā bhaveyya, taṃ upacāraṃ paṭhamaṃ pādaṃ atikkamantassa āpatti dukkaṭassa. Dutiyaṃ pādaṃ atikkamantassa āpatti pācittiyassā’’ti vuttaṃ, taṃ na gahetabbameva pāḷiyā visesasabbhāvatoti. ‘‘Aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ okkamantiyātipi ekaccesu dissati, taṃ na gahetabbanti apare’’ti vuttaṃ. Tattha ‘‘pāḷivisesamasallakkhetvā’’ti duvuttaṃ, kasmā? Vikālagāmappavesanasikkhāpadepi katthaci ‘‘upacāraṃ atikkamantassā’’ti pāṭho dissatīti, so andhakaṭṭhakathāpāṭhato gahitoti ācariyo. Aparikkhittassa upacārokkamanameva pāṭho yujjati, na atikkamanaṃ. Kasmā? Bahūsu ṭhānesu pāḷiyā aṭṭhakathāhi virujjhanato, imasmiṃ vāpi sikkhāpade virujjhati. Kathaṃ? Gaṇamhā ohīyamānāya araññe āpatti hoti, na gāme. Atha ca pana nidassanampi ‘‘sikkhāpadā buddhavarenā’’ti (pari. 479) gāthā dassitā, tasmā upacārokkamanapariyāpannanadiṃ atikkāmentiyā hoti. Kiñca bhiyyo ‘‘gacchantassa catasso āpattiyo, ṭhitassa cāpi tattakātiādīnaṃ (pari. 475) parivāragāthānaṃ aṭṭhakathāhi upacārokkamanameva pāṭhoti niṭṭhaṃ gantabba’’nti ca vuttaṃ, suṭṭhu sallakkhetvā kathetabbaṃ.

‘‘Padasā gamanameva hi idhādhippetaṃ, teneva paṭhamaṃ pādaṃ atikkāmentiyātiādimāhā’’ti ettha vikālagāmappavesanasikkhāpadādīsu tadabhāvā yānena vā iddhiyā vā pavisato, addhānaṃ gacchato ca āpattīti dīpeti. Tattha asāruppattā āpattimokkho natthīti eke, vicāretvā gahetabbaṃ. Bhikkhunīvihārabhūmi ‘‘gāmantara’’nti na vuccati gāmantarapariyāpannāyapi kappiyabhūmittā. ‘‘Parato ‘sace bhikkhunīsu mahābodhiyaṅgaṇaṃ pavisantīsu ekā bahi tiṭṭhati, tassā āpattī’tiādivacanato bhikkhuvihāro na kappiyabhūmīti siddhaṃ, tasmā kañcinagare khandhadhammavihāro viya, kāvīrapaṭṭane sārīdhammavihāro viya ca aññopi so vihāro, tasmā sīmabaddhasukhatthaṃ gāmantarabhāve nirantarā adhiṭṭhānatthaṃ pavisantiyā, nikkhamantiyāpi gāmantarāpatti hotīti apare’’ti vuttaṃ. Catugāmasādhāraṇattāti ettha evaṃvidhe vihāre sīmaṃ bandhantehi cattāropi te gāmā sodhetabbāti veditabbā. Saṃvidahitvā bhikkhuniyā vā mātugāmena vā theyyasatthena vā saddhiṃ taṃ vihāraṃ okkamantiyā catasso āpattiyo ekatova honti. ‘‘Gāmantare gāmantare āpatti pācittiyassā’’ti vuttāti eke.


根据"超越无围墙村庄的周围区域"这句话,也可以这样理解 - 在夜间进入村庄时,只要超过两个投掷石头的距离就可以划定周围区域,否则就像在这里设置了围墙一样的地方说"超越了"。因为在那里预定的地方只有一个投掷石头的距离才算是周围区域,所以为了阐明这一点说"超越了无围墙村庄的周围区域"。但是在安陀伽注释中说"只把可以围墙的地方称为'周围区域',为了表示围墙和可以围墙的地方的不同,说'超越了周围区域'"。这并不应该被接受,因为它没有考虑到巴利文的具体内容。有些人说"在某些地方也可以看到'超越了周围区域'的读法,但不应该被接受"。在这里"没有考虑到巴利文的具体内容"这句话是重复的,为什么?因为在夜间进入村庄的学处中,也有某些地方说"超越了周围区域"的读法,这位学者认为是从安陀伽注释中获得的。只有"超越了周围区域"这一读法才合适,而不是"超越了"。为什么?因为在许多地方与注释相矛盾,在这个学处中也相矛盾。为什么?离开集团而住在森林中会犯罪,而不是在村庄中。而且,还有一首"由最高佛陀制定的"偈颂作为例子,因此应该超越周围区域而进入。此外,"行走时有四种犯罪,站立时也有同样多"等注释中的偈颂,也说明了只有超越周围区域这一读法。仔细考虑后再讨论。
这里所指的是步行进入,因此说"首先踏出一步就会犯罪"等。在夜间进入村庄等学处中,没有这种情况,进入时无论是乘坐交通工具还是通过神通力,都会犯罪。有人说由于不适当,所以不需要驱除,需要仔细考虑。比丘尼住处不算是"村庄间"。从后面"如果比丘尼们进入大菩提树院,而有一个人留在外面,她会犯罪"等话语中可以确定,比丘住处不是合法场所。因此,就像城市中的法相寺院或考卫罗帕坦那的舍利法相寺院一样,其他寺院也是如此,为了安全住宿的目的,不断进出"村庄间"会犯罪,这是其他人的观点。由于是四个村庄的共有地,因此应该知道,在这种寺院中,设置界限的人应该净化这四个村庄。与比丘尼或女众或盗贼一起进入时,会一次犯四种罪。有人说"在村庄间,每进入一个村庄就犯提舍尼罪"。


Dutiyapāduddhāre saṅghādisesoti ettha sace dutiyo pāduddhāro kappiyabhūmiyaṃ hoti, na saṅghādiseso, akappiyabhūmiyaṃ eva saṅghādiseso. ‘‘Ubhayatīresu vicaranti, vaṭṭatīti dassanūpacārassettha sambhavā’’ti likhitaṃ, taṃ yuttaṃ. Savanūpacāro hettha nadīpāre, gāmantare vā appamāṇanti. Andhakaṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘paratīrato nadiṃ otaritvā dassanūpacārato dārūni, paṇṇānivā maggitvā āneti, anāpatti. Ticīvarāni paratīre otāpeti, anāpattī’’ti vuttaṃ. ‘‘Orimatīrameva āgacchati, āpattī’’ti atikkamitukāmatāya paviṭṭhattā vuttaṃ. ‘‘Nhāyanādikiccena paviṭṭhānaṃ katthevālayasambhavā vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Gāmantare pamāṇanti aṭṭhakathāyaṃ paratīrato nadiṃ otaritvā dassanūpacārato dārūni paṇṇāni sakagāmato thokampi taraṇavārena na vaṭṭati kira nikkhamitvā pavisituṃ.

Agāmakearaññeti agāmalakkhaṇe araññeti attho. Iminā āpattikhettaṃ dassitaṃ. Yasmā idaṃ āpattikhettaṃ, tasmā yā bhikkhunupassayato gāmassa indakhīlaṃ atikkamati, sā asante gāme gaṇamhā ohīyanāpattiṃ āpajjati. Dassanasavanūpacārābhāvepi pageva gāme indakhīlātikkamanakkhaṇeyeva āpajjati. Sace tattha ekā bhikkhunī atthi, tassā dassanasavanūpacārātikkamanakkhaṇe āpajjati, araññamaggagamanakāle evāyaṃ vidhīti na gahetabbaṃ. Gāmato pana nikkhamantī ito paṭṭhāya āpajjatīti dassanatthaṃ ‘‘agāmakaṃ arañña’’nti vuttaṃ. Vuttañhetaṃ ‘‘ārādhikā ca honti saṅgāhikā lajjiniyo, tā kopetvā aññattha na gantabbaṃ. Gacchati ce, gāmantaranadīpārarattivippavāsagaṇamhā ohīyanāpattīhi na muccatī’’tiādi. Tattha ‘‘gaṇamhā ohīyanāpatti sakiṃyevāpajjati. Itarā gāme gāme pāre pāre aruṇe aruṇe cāti veditabba’’nti vuttaṃ. Tattha ‘‘vuttañheta’’ntiādīni asādhakāni yathāsambhavaṃ gahetabbattā. ‘‘Mahābodhiyaṅgaṇantiādi evaṃ gāmassa āsannaṭṭhānepi imaṃ āpattiṃ āpajjatīti dassanatthaṃ vutta’’nti likhitaṃ.

Tatiyasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Catutthasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā

694.Paṭivattāti paṭivacanaṃ denti. Kammadosanti ‘‘anaññāya gaṇassa chandanti evamādī’’ti likhitaṃ. Kattabbaṭṭhānadosanti porāṇā. Kārakagaṇassāti kārakasaṅghassa. ‘‘Bhikkhunisaṅghaṃ sannipātetvā’ti vuttattā kārakasaṅghopi ayamevāti ce? Paṭhamameva kārakasaṅghaṃ na āmantetvā balakkārenāyaṃ thullanandā taṃ bhikkhuniṃ osāresī’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ, tasmā kārakabhikkhūnaṃ sammukhāpi tesaṃ anumatiṃ paṭhamaṃ aggahetvā taṃ kammaṃ na paṭippassambhetabbanti siddhaṃ hoti, paṭippassaddhaṃ balakkārena na kātabbamevāti adhippāyo. ‘‘Bhikkhunīpi diṭṭhāvikammaṃ kātuṃ labhatī’’ti ca tattha vuttaṃ.

698.Asante kammakārakasaṅghe osāreti, anāpattīti ettha kittāvatā asanto nāma hotīti? Idaṃ sabbattha na vicāritaṃ. Kārakānaṃ kālakiriyāyāti eke. Ekassapi abhāvenāti eke. Ekasmiṃ rajjeti eke. Ekaraṭṭheti eke. Ekagāmeti eke. Ekasmiṃ āvāseti eke. Yattha sakkā apaloketunti eke. Antoaddhayojaneti eke. Tattha tasmiṃ āvāse asante kārakasaṅghe osāreti, anāpattīti idaṃ pasaṃsanti ācariyā. Yattha sakkā apaloketunti sāmīci.

Catutthasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Pañcamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā



Dutiyapāduddhāre saṅghādisesoti ettha sace dutiyo pāduddhāro kappiyabhūmiyaṃ hoti, na saṅghādiseso, akappiyabhūmiyaṃ eva saṅghādiseso. “两岸游走，适合的地方”在这里是这样写的，这样是合理的。适合的地方在河对岸，或在村庄内是有限的。在安陀伽注释中说“从对岸进入河流，适合的地方是木材，树叶等，没过失。适合的袈裟从对岸放下，不会有过失。” “只从这一边过来，有过失”是因为想要超越而被提到的。“通过洗澡等行为进入，因这里有可能住下”是所说的。在村庄内的适合地方是指从对岸进入河流，适合的地方是木材、树叶等从本村稍微通过水流不合适，是因为出门进入。
“在无村的森林中”是指无村的特征。由此显示了过失的领域。因为这是过失的领域，所以任何比丘若超越村庄的极限，就会在没有村庄的情况下犯下过失。即使在没有视见和听见的情况下，也会在村庄的极限时犯下过失。如果那里有一位比丘尼，她会在视见和听见的情况下犯下过失，因此在森林道路上行走时这一规定不应被接受。从村庄出发时从此开始犯下过失，因此说“无村的森林”。这句话中说“有教导的比丘和羞愧的比丘尼，若生气则不应去其他地方。如果去的话，会因夜晚在村庄间的河对岸而犯下过失，不能逃脱。”在这里“因村庄间的超越过失而犯下过失”是指在村庄间、在村庄的两边、在晨光和曙光的情况下等应被理解。这里所说的“所说的”是因为不合适而应被理解。
第三僧团余罪学处的解释完毕。
第四僧团余罪学处的解释
“转向”是指给出回应。工作不当是“因不应当的团体而产生的”等等。这是古老的说法。工作团体是指工作僧团。“因为聚集比丘僧团”而被提到的，工作僧团也是如此？在古老的经典中说“首次聚集工作僧团，强壮的那娜将她比丘逐出”，因此工作比丘应首先得到他们的同意，而这项工作不应被中断，意指不应以强壮的力量进行。“比丘尼也能进行适当的工作”在这里被提到。
在不适当的工作团体中逐出，不会有过失，这里不适当的程度是什么？这是在所有地方都未被考虑的。有人说“因工作者的死亡而产生的”。有些人说“因一个人的缺失”。有些人说“在一个地方有问题”。有些人说“在一个国家”。有些人说“在一个村庄”。有些人说“在一个地方”。在可以观察的地方，有些人说“在里面的地方”，在这里如果在这个住处不适当的工作团体中逐出，不会有过失，这被老师们赞美。因为在可以观察的地方。
第四僧团余罪学处的解释完毕。
第五僧团余罪学处的解释

701.Etaṃna vuttanti bhikkhuniyā avassutabhāvo daṭṭhabboti etaṃ niyamanaṃ na vuttaṃ. Taṃ avacanaṃ pāḷiyā sameti. Katarapāḷiyāti? ‘‘Anavassutoti jānantī paṭiggaṇhātī’’ti imāya. Yadi hi puggalassa avassutabhāvo na pamāṇaṃ, kiṃ imāya pāḷiyā payojanaṃ, ‘‘anāpatti ubho anavassutā honti, anavassutā paṭiggaṇhātī’’ti ettakameva vattabbaṃ siyā. Attano hi anavassutabhāvoyeva pamāṇanti. Imassa pana anāpattivārassa ayamattho – ubho ce anavassutā, sabbathāpi anāpatti. Atha bhikkhunī anavassutā samānā avassutampi ‘‘anavassuto’’ti saññāya tassa hatthato paṭiggaṇhāti, evampi anāpattīti. Atha sā anavassutāpi aññaṃ anavassutaṃ vā avassutaṃ vā ‘‘avassuto’’ti jānāti, dukkaṭameva. Vuttañhetaṃ anantarasikkhāpade ‘‘kissa tvaṃ ayye na paṭiggaṇhāsīti. Avassuto ayyeti…pe… nāhaṃ avassutā’’ti.

Pañcamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Chaṭṭhasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā

705.Tenāti tasmā. Yasmā uyyojikā na deti na paṭiggaṇhāti, tasmā paṭiggaho na vijjatīti attho. Itarissā paribhogapaccayā. ‘‘Akusalacitta’’nti bāhullena vuttaṃ. ‘‘Vaṭṭatīti saññāya vadantiyāpi āpattī’’ti vadanti.

Chaṭṭhasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Sattamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā

712-4. Kammavācato pubbe āpannāpattiyo na paṭippassambhanti. Ñattiyā dukkaṭathullaccayā paṭippassambhanti saṅghādisese patteti porāṇā. Taṃ ‘‘ajjhāpajjantiyā’’ti pāḷiyā sameti. ‘‘Sutvā na vadantī’’ti ettha sace jīvitabrahmacariyantarāyabhayā na vadanti, anāpatti . ‘‘Adhammakamme adhammakammasaññā āpatti dukkaṭassā’’ti vuttattā ‘‘anāpatti asamanubhāsantiyā’’ti saṅghādisesaṃ sandhāya vuttaṃ.

Sattamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Aṭṭhamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā

715.Paccākatāti parājitā. Kuladūsakasikkhāpadassa, imassa ca nidānamattameva nānākaraṇaṃ. Vuttañhi tattha ‘‘tassa vacanassa paṭinissaggāya eva vacanīyo, na kuladūsananivāraṇatthāyā’’ti. Evaṃ sante ubhopetā āpattiyo aññamaññaṃ sabhāgatthā, tasmā idaṃ tassa anupaññattisadisaṃ āpajjati, tato idaṃ niratthakameva āpajjatīti? Na evaṃ daṭṭhabbaṃ. Vatthuvisesato, kammavācāvisesato ca ubhinnaṃ nānākaraṇaṃ.

Aṭṭhamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Navamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā

723. ‘‘Kāyikavācasikena saṃsaggenā’’ti pāṭhaseso.

Navamasaṅghādisesasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Saṅghādisesakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Nissaggiyakaṇḍavaṇṇanā

1. Paṭhamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā

733. Paṭhamanissaggiyapācittiyasikkhāpadaṃ uttānameva.

2. Dutiyanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā



"这没有说"是指比丘尼的污秽状态应该被视为。这种限定是没有说的。这与巴利文经典相符。根据哪部巴利文经典呢?根据"知道无污秽而接受"这一经文。如果一个人的无污秽状态不是标准,那么这部经文有什么用呢?只需要说"如果双方都无污秽,就没有过失;无污秽者接受"就够了。因为自己的无污秽状态才是标准。这个无过失的部分的意思是:如果双方都无污秽,任何情况下都没有过失。如果比丘尼虽然无污秽,但认为有污秽者是无污秽的而从他手中接受,这样也没有过失。如果她自己无污秽,但认为另一个人无污秽或有污秽,这就是突吉罗罪。因为在前一个学处中说"你为什么不接受?他是有污秽的……我不是有污秽的"。
第五僧团余罪学处的解释完毕。
第六僧团余罪学处的解释
"因此"是指由于接受者不给予也不接受,所以没有接受。是由于另一个人的使用原因。"不善心"是因为过多而说的。"认为适当就说,也有过失"。
第六僧团余罪学处的解释完毕。
第七僧团余罪学处的解释
712-4. 在作法之前犯的过失不会消除。根据宣告,突吉罗和重罪会消除,达到僧团余罪的状态,这是古老的说法。这与"犯罪"的巴利文经典相符。"听到后不说"中,如果由于害怕违背梵行而不说,就没有过失。由于说"对不合法的行为有不合法的认知就是突吉罗罪",因此"不对其进行劝告就没有僧团余罪"是指这一点。
第七僧团余罪学处的解释完毕。
第八僧团余罪学处的解释
"被打败"是指被击败。毁坏家族学处和这个学处的缘起只有细微的不同。因为在那里说"应该为了放弃他的话而说,而不是为了阻止毁坏家族"。如果是这样,这两种过失在本质上是相同的,所以这个就是那个的补充,因此这个就是无意义的吗?不应该这样看。因为在具体事由和作法上两者是不同的。
第八僧团余罪学处的解释完毕。
第九僧团余罪学处的解释
"通过身语接触"是剩余的读法。
第九僧团余罪学处的解释完毕。
僧团余罪部分的解释完毕。
应舍弃部分的解释
第一应舍弃提舍尼学处的解释
第一应舍弃提舍尼学处是很清楚的。
第二应舍弃提舍尼学处的解释

740. Vatthusampattattā vā na tassā anāpannakāmatāya vā anāṇattikatāya vā akālacīvaramadaṃsu. Yathādāne eva upanetabbaṃ, na bhājetabbaṃ puggalikattāti adhippāyo. Atthato hi itarampi yathādāne eva upanetabbameva. Gaṇṭhipade pana ‘‘ayyāya dammīti evaṃ paṭiladdhanti nissaṭṭhapaṭiladdhaṃ. Yathādāneti dāyakehi pariccattavidhānena. Upanetabbanti akālacīvarabhāvena bhājetabbanti adhippāyo. Idha bhājāpitāya laddhacīvarameva nissaggiyaṃ hoti, taṃ vinayakammaṃ katvāpi attanā na labhatī’’ti likhitaṃ. Yadi nissaṭṭhapaṭiladdhaṃ sandhāya idaṃ vuttaṃ siyā, ‘‘nissajjitabbaṃ saṅghassa vā gaṇassa vā puggalassa vā dadeyya, dadeyyuṃ, ayyāya dammī’’ti vuttattā tīṇipetāni padāni vattabbāni siyuṃ, tasmā na kevalaṃ nissaṭṭhapaṭiladdhameva yathādāne upanetabbaṃ, aññāhi bhikkhunīhi laddhakoṭṭhāsampi yathādāneyeva upanetabbaṃ.

741. ‘‘Akālacīvare kālacīvarasaññāya anāpattī’’ti pana bhājanapaccayā āpajjitabbāpattiṃ nāpajjatīti ettakameva dīpeti, na paṭiladdhaṃ, na yathādāne dātabbanti imamatthaṃ dīpeti. Lesena pana gaṇhāti ce, bhaṇḍagghena kāretabbā.

Dutiyanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Tatiyanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā

744. Sakasaññāya gahitattā pācittiyaṃ, dukkaṭañca vuttaṃ. Itarathā bhaṇḍagghena kāretabbaṃ.

Tatiyanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Catutthanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā

752. Lesena gahetukāmatā, aññassa viññussa viññāpanaṃ, paṭilābhoti tīṇi aṅgāni, tasmā paṭhamaṃ viññattaṃ alabhitvā aññaṃ tato ūnatarampi labheyya, nissaggiyameva aṅgasampattito. Esa nayo aññatthāpi.

Catutthanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Pañcamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā

753. ‘‘Telaṃ gopetvā sappimpi me attano kulagharā’’ti kira pāṭho.

Pañcamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Chaṭṭhanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā

758-762.Pāvārikassāti dussavāṇijakassa. Yāya cetāpitaṃ, tassā nissaggiyaṃ, nissaṭṭhapaṭilābho ca. ‘‘Itarāsaṃ pana jānitvā vassaggena pattakoṭṭhāsaṃ sādiyantīnampi na nissaggiyaṃ, kevalaṃ yathādāne eva tāhipi upanetabba’’nti vadanti. ‘‘Nissaṭṭhaṃ paṭilabhitvāpi yathādāne upanetabba’nti vuttattā sesāhi gahitaṃ suggahita’’nti vadanti. Ettha gilānāyapi na mokkho.

Chaṭṭhanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Sattamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā



由于获得了物品,或者不是由于她的无过失意愿,也不是由于没有被指示,而给予了不合时的袈裟。应该像原来给予一样,不应该分给个人,这是意思。实际上,其他的也应该像原来给予一样。但在根本偈中说"给予尊者"是指已经放弃而获得的。"像原来给予"是指由施主放弃的方式。"应该给予"是指作为不合时的袈裟而应该给予,这是意思。在这里,被分给的袈裟本身就是应该舍弃的,即使进行了戒律仪式,自己也无法获得。如果是指已经放弃而获得的,那么根据"应该舍弃给僧团或团体或个人,给予,给予尊者"的说法,应该说这三个词,因此不仅是已经放弃而获得的,其他比丘尼获得的份额也应该像原来给予一样。
"对于不合时的袈裟,认为是合时的袈裟,没有过失"只是表示不会因为容器而犯应该犯的过失,而不是指已经获得的,不应该像原来给予。如果勉强接受,应该以罚款来处理。
第二应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
第三应舍弃提舍尼学处的解释
由于自己认为是自己的,犯提舍尼罪,也说有突吉罗罪。否则应该以罚款处理。
第三应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
第四应舍弃提舍尼学处的解释
勉强接受的欲望,告知其他有智慧的人,获得,这三个因素,因此首先没有告知而从另一个获得更少的,由于具备成就而应舍弃。其他地方也是如此。
第四应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
第五应舍弃提舍尼学处的解释
据说有这样的读法:"隐藏油,也是从自己家中"。
第五应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
第六应舍弃提舍尼学处的解释
758-762. "Pāvārika"是指布商。从她那里购买的,应该舍弃,也是已经放弃而获得的。"但知道其他人也在雨季期间获得份额,也不应该舍弃,只应该像原来给予那样给予她们"。"即使获得了已经放弃的,也应该像原来给予"因此被其他人获得的是正确的获得。在这里,即使生病也没有解脱。
第六应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
第七应舍弃提舍尼学处的解释

764. Sattame ‘‘sayaṃ yācitakenā’’ti kiñcāpi avisesena vuttaṃ. Tathāpi aññadatthikena attuddesikena saññācikenāti attho veditabbo. Ayamattho ‘‘bhikkhuniyo tena ca parikkhārena sayampi yācitvā bhesajjaṃ cetāpetvā paribhuñjiṃsū’’ti imissā pāḷiyā atthena saṃsanditvā veditabbo. Tassāyamattho – tena parikkhārena bhesajjaṃ cetāpetvā ca-saddena saññācikena ca bhesajjaṃ cetāpetvāti imamatthaṃ dīpento ‘‘sayampi yācitvā bhesajjaṃ cetāpetvā’’ti āha. Aññathā ‘‘tena parikkhārena bhesajjaṃ cetāpetvā sayampi yācitvā paribhuñjiṃsū’’ti iminā anukkamena pāḷi vattabbā siyā.

Padabhājane pana ‘‘saṃyācikenāti sayaṃ yācitvā’’ti tasseva padassa adhippāyamattaṃ vuttaṃ. Sā hi padabhājanadhammatā. ‘‘Saṅghikaṃ lābhaṃ pariṇata’’ntiādipadānaṃ bhājane pana sā pākaṭā. Aññathā saṃyācikapadena ko añño atirekattho saṅgahito siyā, so na dissatīti tadeva padaṃ nippayojanaṃ, idañca sikkhāpadaṃ purimena ninnānākaraṇaṃ siyā. Attano hi santakaṃ yathākāmaṃ karaṇīyanti. Ettha ca saṅghassa yācanāya vasena ekato hutvā yācanāya laddhaṃ saṃyācikanti veditabbaṃ. Aññathā ito parena saṃyācika-saddena idaṃ nibbisesaṃ āpajjatīti ‘‘puggalikena saṃyācikenā’’ti idañca sikkhāpadaṃ visuṃ na vattabbaṃ siyā idheva tena āpajjitabbāpattiyā saṅgahitattā, na ca saṅgahitā āpattidvayabhāvato. Missetvā cetāpitattā hi ekameva āpattīti ce? Na, saṃyācikapadassa nippayojanabhāvappasaṅgato, evaṃ saṅghikamahājanikapuggalikāni missitvā cetāpane ekāpattibhāvappasaṅgato ca.

Sattamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Aṭṭhamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā

769.Gaṇassāti ābhidhammikādigaṇassa, ūnacatuvaggassa ca.

Aṭṭhamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Navamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā

774.Saññācikenāti gaṇayācanāya laddheneva, na aññena.

Navamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Dasamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā

779. Dasame pana ‘‘yā pana bhikkhunī aññadatthikena parikkhārena aññuddisikena puggalikena aññaṃ cetāpeyya, nissaggiyaṃ pācittiya’’nti evaṃvidhena bhavitabbaṃ, ‘‘puggalikena saṃyācikenā’’ti iminā ekādasamena bhavitabbaṃ siyā yathākkamena sambhavato. Kāmameva cetaṃ aṭṭhuppattiyā abhāvato na vuttaṃ, atthato pana gahetabbameva. Ettha pana saṅghagaṇapuggalānaṃ pavāritaṭṭhāne, puggalasseva ñātakaṭṭhāne ca anāpattichāyā dissati, idaṃ sabbaṃ amhākaṃ takkānusāravaseneva vuttanti katvā na sārato daṭṭhabbaṃ. Vicāretvā yathā niccalakāraṇaṃ disvā yaṃ vā vinayakkamakovidā anujānanti, taṃ tadeva gahetabbaṃ. Porāṇagaṇṭhipade pana ‘‘āpadāsupi aññaṃ garubhaṇḍameva cetāpetabbaṃ, itaraṃ na vaṭṭati, bhikkhussa pana vaṭṭatī’’ti vuttaṃ.

Dasamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

11. Ekādasamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā



第七条“自己请求的”虽然是以一般的方式说的。即使如此，应该理解为其他地方的自我指示的意思。这个意思是“比丘尼通过这种方式请求药物并且享用”根据这段巴利文的意思来理解。这个意思是“通过这种方式请求药物”加上“请求药物”这个词，说明了这个意思。否则“通过这种方式请求药物并享用”应该用巴利文逐步表达。
在词语的分析中，“通过自我请求”是指自己请求的意思。因为这是词语的分析性质。“僧团的利益”这一类的词语在分析中是显而易见的。否则，使用“通过自我请求”的词语还有什么其他的意思呢，这个是不可见的，因此这个词是没有用的，这个学处可能是由于前面提到的不同原因。实际上，自己拥有的应该随心所欲地处理。在这里，因请求而聚集在一起的请求是应该被理解的。否则，其他地方的“通过自我请求”就会犯下无差别的过失，因此“通过个人的自我请求”这个学处在这里不应该被适用，因为它是由于聚集而形成的，而不是由于聚集而形成的两个过失。即使被误解为请求的状态，这也会被视为一个过失吗？不，因自我请求的词语的无用性而产生的联系，因此，聚集的、公共的、个人的混合在一起形成的请求也会导致一个过失的状态。
第七应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
第八应舍弃提舍尼学处的解释
“团体”是指宗教团体等的团体，四分之一的团体。
第八应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
第九应舍弃提舍尼学处的解释
“通过自我请求”是指通过请求的方式获得，而不是通过其他方式。
第九应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
第十应舍弃提舍尼学处的解释
在第十条中“如果比丘尼通过其他地方的方式请求他人，应该是舍弃的提舍尼罪”，因此通过个人的自我请求应该是第十一条的内容，应该根据情况而定。因为这是出于欲望而不被提及，而在意义上是应该被理解的。在这里，僧团的团体和个人的请求之处，个人的亲属的请求影子是显而易见的，这一切都是根据我们的推理而说的，因此不应该从实质上被理解。经过思考后，看到确实的原因，应该接受那些被戒律的智者所允许的，正是这些应该被接受。在古老的经典中说“在危难中也应该请求其他人，其他的则不适用，但对比丘来说是适用的”。
第十应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
第十一应舍弃提舍尼学处的解释

784. ‘‘Dutiyavaggassa paṭhame’’ti avatvā ‘‘ekādasame’’ti idha vuttaṃ. Kasmā? Bhikkhunivibhaṅge tiṃsakakaṇḍaṃ patvā vaggakkamassa avuttattā. Yasmā pavāritaṭṭhāne viññatti nāma na paṭisedhetabbā, tasmā bhagavā aññātikaappavāritaṭṭhāne dhammanimantanavasena vadeyya ‘‘yenattho’’ti vuttāya ‘‘catukkaṃsaparamaṃ viññāpetabba’’nti paricchedaṃ dassetīti veditabbaṃ. Aññathā ‘‘nidānena sikkhāpadaṃ na sameti, sikkhāpadena ca anāpattivāro’’ti ca ‘‘akataviññattiyā catukkaṃsaparamaṃ viññāpetabba’’nti ca aniṭṭhaṃ āpajjati, tasmā mātikāṭṭhakathāyaṃ cetāpetabbanti ṭhapetvā sahadhammike ca ñātakapavārite ca aññena kismiñcideva guṇena, parituṭṭhena ca vadeyya ‘‘yenattho’’ti vuttassa ‘‘viññāpetabba’’nti vuttanayena attho daṭṭhabbo. Porāṇagaṇṭhipade pana ‘‘idaṃ paricchinnapavāraṇaṃ sandhāya vuttaṃ. Anāpatti ñātakānaṃ pavāritānanti pana sabbappakārena pavattaṃ niccapavāraṇaṃ sandhāya vuttaṃ. Niccapavāraṇā nāma yadā yenattho, tadā taṃ vadeyyāthāti evaṃ pavattā . ‘Handa sītapāvuraṇa’nti dentānaṃ pana atirekacatukkaṃsampi gahetuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Ayameva nayo dasamepīti.

Ekādasamanissaggiyapācittiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Bhikkhunīvibhaṅge tiṃsakavaṇṇanā niṭṭhitā.

Nissaggiyakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Pācittiyakaṇḍavaṇṇanā

1. Lasuṇavaggo

1. Paṭhamalasuṇasikkhāpadavaṇṇanā

793-7.Ahaṃlasuṇenāti ettha ‘‘pavāremī’’ti pāṭhaseso. Badarasāḷavaṃ kira badaraphalāni sukkhāpetvā cuṇṇetvā kattabbā khādanīyavikati.

Paṭhamalasuṇasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyasikkhāpadavaṇṇanā

800.Saṃharāpeyyāti ‘‘saṃharati vā saṃharāpeti vā’’ti padabhājanaṃ veditabbaṃ. Kiñcāpi ettha āpattibhedo na dassito, tathāpi khurasaṇḍāsakattariādipariyesanaghaṃsanādīsu pubbapayogesu dukkaṭaṃ yujjati, yathā cettha, evaṃ talaghātakādimhi ca āpattibhedo pāḷiyaṃ na vutto. Yathāsambhavaṃ pana pubbapayogesu dukkaṭaṃ sambhavati. Evaṃ bhikkhussa ettha ca lasuṇe ca dukkaṭaṃ. Idaṃ kiriyākiriyanti porāṇā. Tattha ‘‘kiriyākiriya’’nti na vuttaṃ.

Dutiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

802-6. Tatiyacatutthasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

5. Pañcamasikkhāpadavaṇṇanā

812. Pañcame udakasuddhipaccaye satipi phassasādiyane yathāvuttaparicchede anāpatti. Tattha dvinnaṃ pabbānanti ‘‘dvinnaṃ aṅgulānaṃ sahapavesane ekekaaṅgulassa ekekaṃ pabbaṃ katvā dve pabbā, ekaṅgulappavesane dvinnaṃ pabbānaṃ upari na vaṭṭatīti veditabbaṃ. Mahāpaccariyampi ayameva nayo dassito’’ti likhitaṃ.

Pañcamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

815. Chaṭṭhasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

7. Sattamasikkhāpadavaṇṇanā

820-822. ‘‘Nagaraṃ atiharantī’’ti pāṭho. ‘‘Nagaradvāre atiharantī’’ti katthaci, tattha dvārenāti attho. Ayameva vā pāṭho. Taṃ pubbāparaviruddhanti ‘‘punapi vutta’’nti vuttaṃ vādaṃ sandhāya, na tato pubbe tattha vuttaṃ vādaṃ. Ettha ‘‘mātarampi viññāpetvāti vacanena virujjhatī’’ti likhitaṃ, taṃ dullikhitaṃ, na hi tena virodhaṃ sandhāya idaṃ vuttanti. Karaṇe ce pācittiyaṃ, kārāpanepi pācittiyeneva bhavitabbaṃ. Atha kārāpane dukkaṭaṃ, karaṇepi dukkaṭeneva bhavitabbaṃ. Na hi karaṇe vā kārāpane vā viseso atthi āpajjane satīti adhippāyo.



“在第二小节的第一条”这里提到“在第十一条”。为什么呢？因为在比丘尼分法中，涉及到三十个部分，未提及小节的内容。由于在被允许的地方，说明是不能被禁止的，因此佛陀会在其他允许的地方以教法的方式说：“因此的内容”所说的“应告知四分之一的内容”，应该理解为这个界限。否则，“由于因缘而不符合的学处，因学处而产生的无过失的部分”以及“由于未告知的情况应告知四分之一的内容”会导致不合适的过失。因此，除了在目录的解释中提到的内容外，还应该在其他方面有任何的优点，并且在满意的情况下说“因此的内容”，应该理解为“应告知”的内容。在古老的经典中说“这是指有限的允许，所有的亲属都应被允许的内容是指永恒的允许”。永恒的允许是指当有这样的内容时，就会说出这个内容。“因此，给予的内容也应包括超过四分之一的部分”是说的。这个方法在第十条中也是如此。
第十一应舍弃提舍尼学处的解释完毕。
比丘尼分法的三十条解释完毕。
应舍弃部分的解释完毕。
提舍尼部分的解释
大蒜小节
第一大蒜学处的解释
793-7. “我以大蒜”是这里的“请求”的剩余部分。根据巴达拉树的果实，应该将其晒干并磨成粉末，作为可食用的东西。
第一大蒜学处的解释完毕。
第二学处的解释
“收集食物”是指“收集或者让人收集”的词语分析。虽然在这里没有显示过失的划分，但在刀刃、刀具等的寻找和使用中，确实会产生突吉罗罪，就像这里所说的那样，在其他地方的过失划分在巴利文中没有说明。根据可能的情况，早期的使用中确实会产生突吉罗罪。因此，在这里比丘和大蒜中也会有突吉罗罪。这是古老的说法。在这里没有提到“行动和不行动”。
第二学处的解释完毕。
802-6. 第三和第四学处的内容已明确说明。
第五学处的解释
在第五条中，关于水的清洁方面，即使是触碰的情况下，根据所述的内容是没有过失的。在这里，两个手指的进入是指“两个手指同时进入时，每个手指各自为一个部分，两个部分；而在一个手指进入时，上面两个部分是不适用的”，应该理解为这一点。即使是大范围的允许也是这样说明的。
第五学处的解释完毕。
第六学处的内容已明确说明。
第七学处的解释
820-822. “穿越城市”的说法。“在城市门口穿越”的说法，在某个地方，这里是指门口。这个说法也是一样的。它与前后的说法相反，因此说“再次提到”是指提到的内容，而不是在之前提到的内容。在这里“即使是母亲也要被告知”的说法是写的，这个不容易理解，因为并不是说与此相对的内容。若是行为，则应为突吉罗罪，若是行为的结果也应为突吉罗罪。若是行为的结果，突吉罗罪也应如此。因为在行为或结果上并没有特别的区别，意指在犯过失的情况下。

823.Sampaṭicchituṃ vaṭṭatīti appaṭikkhipitvā ‘‘sādhū’’ti vattuṃ vaṭṭatīti adhippāyo. Na hi paṭiggahetuṃ vaṭṭati. Anāmāsattā ‘‘āmakadhaññaṃ pana ñātakapavāritaṭṭhānepi na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Anugaṇṭhipade pana ‘‘kappiyena laddhaṃ dhaññaṃ bhajjitvā bhuñjantiyā dukkaṭaṃ. Aparaṇṇepi eseva nayo’’ti ca ‘‘anāpatti ābādhapaccayāti vacanato satta dhaññānipi anāmāsānīti siddhaṃ, teneva heṭṭhā aṭṭhakathāyaṃ dukkaṭavatthumhi satta dhaññānipi gahitāni anāmāsānī’’ti ca vuttāni. Āmāsāni kappiyavatthūni ca yadi bhaveyyuṃ, yathā ñātakapavārite sandhāya ‘‘aparaṇṇaṃ viññāpetī’’ti avisesena vuttaṃ, evaṃ ‘‘anāpatti ñātakānaṃ pavāritānaṃ aññassa atthāya viññāpeti, ummattikāya ādikammikāyā’’ti vattabbaṃ. Yasmā dukkaṭavatthuttā ca anāmāsattā ca mātarampi sattavidhaṃ dhaññaṃ viññāpetuṃ na vaṭṭati , tasmā tadatthadīpanatthaṃ sattavidhaṃ dhaññaṃ sandhāya ‘‘anāpatti ābādhapaccayā’’ti vuttaṃ, yathā bhikkhuniyā ābādhapaccayā vaṭṭati, tathā bhikkhussāpīti ca. Yathā vā pana bhikkhuniyā bhajjanādīni kārāpetuṃ na vaṭṭati, evaṃ bhikkhussāpi. Vuttampi cetaṃ andhakaṭṭhakathāyaṃ ‘‘aññataro bālabhikkhu kappiyaṃ ajānanto etadavoca ‘āmakadhaññaṃ sampaṭicchituṃ bhikkhūnaṃ na vaṭṭati. Etaṃ dhaññaṃ bhajjitvā koṭṭetvā pacitvā yāgukhajjakaṃ bhattañca dethā’ti, āṇāpakasseva bhikkhussa āpatti, sabbesaṃ anāpattī’’ti. Tasmā ‘‘saṅghavārikānaṃ dhaññaṃ koṭṭethā’’ti ārāmikānaṃ vattuñca na vaṭṭati. ‘‘Divasaṃ paribbayaṃ gaṇhatha, taṇḍule sampādetha, tvaṃ ettake gaṇha, tvaṃ ettake’’ti evamādīni pana vattuṃ vaṭṭatīti ca. Yaṃ pana ‘‘aviññattiyā labbhamānaṃ pana navakammatthāya sampaṭicchituṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ, tampi heṭṭhā ‘‘imaṃ taḷākaṃ khettaṃ vatthuṃ vihārassa demā’ti vutte ‘sampaṭicchituṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ nayaṃ sandhāya vuttattā suvuttameva. ‘‘Navakammatthāya dhaññaṃ demā’’ti vutte ‘‘sādhū’’ti vattabbaṃ. Yaṃ pana heṭṭhā ‘‘tattha nissaggiyavatthuṃ attano vā saṅghagaṇapuggalacetiyānaṃ vā atthāya sampaṭicchituṃ na vaṭṭati…pe… dukkaṭavatthuṃ sabbesampi atthāya sampaṭicchato dukkaṭamevā’’ti vuttaṃ, tampi suvuttameva. Kasmā? ‘‘Cetiyassa atthāya dhaññaṃ dātukāmomhi, tumhe bhante tadatthāya sampaṭicchathā’’ti vutte paṭiggahetuṃ akappiyattā. ‘‘Idaṃ pana tādisaṃ na hotī’’ti ca vuttaṃ. Sabbopāyaṃ upatissattheravādo kira. Dhammasiritthero panevamāha ‘‘pubbepi navakammatthāya paṭiggaho na vārito, saṅghassatthāya paṭiggahitampi paṭiggāhakasseva akappiya’’nti.

Sattamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Aṭṭhamasikkhāpadavaṇṇanā

824. Porāṇā ‘‘nibbiṭṭharājabhaṭo’’ti paṭhanti. Tassattho vāritabhattavetano rājabhaṭoti. ‘‘Taññeva bhaṭapathanti taṃyeva bhattavetana’’nti atthaṃ vadanti. Ummukanti alātaṃ.

826. Ettha chaḍḍitaṃ kiriyā. Anolokanaṃ akiriyā.

Aṭṭhamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Navamasikkhāpadavaṇṇanā



“应该接受”是指不应拒绝地说“好”。因为不适合接受。关于“在亲属允许的地方，阿玛卡大米也不适合”的说法。在古老的经典中说“通过适当的方式获得的大米，若是破坏后享用则会产生突吉罗罪。其他的也同样如此”，并且“无过失的条件是指七种大米的无过失，因此在上面提到的突吉罗的情况下，七种大米也被称为无过失”。如果阿玛卡大米是适当的物品，那么在亲属允许的情况下“应告知他人”是以一般的方式说的，因此“无过失是指亲属允许的情况下应告知他人，或是精神失常者等”。因为由于突吉罗的情况和无过失的情况，母亲也不能请求七种大米，因此为了说明这个内容，提到“无过失的条件”，就像比丘尼的无过失条件一样，也适用于比丘。同样地，比丘尼的请求和其他行为也不适用，因此比丘的情况也是如此。古老的经典中说“某个愚蠢的比丘不知道适当的食物，就说‘阿玛卡大米不适合被比丘接受。吃掉这个大米，打碎后煮成米饭’”，这是对请求者的过失，而对所有人来说都是无过失的。因此，“不应说‘比丘们的食物应该被打碎’”。“在白天收集食物，收集米粒，你收集这个，你收集那个”，这样的说法也是适用的。至于“在未被告知的情况下，获得的食物适合被接受”的说法，这也在下面提到“我将这个池塘的田地给予寺院”时说“应接受”的说法是指这个内容。因此，“我将适合新工作用途的大米给予”的说法应当被说为“好”。而在下面提到“在这里，自身或是为了僧团的目的，适合接受的物品不应被接受……等……突吉罗的物品对于所有人来说都适合被接受”的说法也是适用的。为什么呢？因为“我想为圣地的目的给予大米，你们应该为此接受”，这在接受时是不适合的。“这并不是那样的”也有提到。所有的方式都被认为是适用的，法的长老们也有这样说过：“过去也并没有禁止接受新工作用途的食物，僧团的目的接受的物品也是对接受者来说是不适合的”。
第七学处的解释完毕。
第八学处的解释
古老的经典中说“被排除的国王食物”。其意思是被禁止的食物。说“这就是食物的来源”是指这个意思。阿姆卡是指一种米。
在这里被排除的是行为。未观察是指不作为。
第八学处的解释完毕。
第九学处的解释

832. ‘‘Sāmike apaloketvā chaḍḍetī’’ti katthaci potthake natthi, katthaci atthi, atthibhāvova seyyo kiriyākiriyattā sikkhāpadassa. Idha khettapālakā, ārāmādigopakā ca sāmikā eva. ‘‘Saṅghassa khette, ārāme ca tattha kacavaraṃ na chaḍḍetabbanti katikā ce natthi, bhikkhussa chaḍḍetuṃ vaṭṭati saṅghapariyāpannattā, na bhikkhunīnaṃ. Tāsampi bhikkhunisaṅghasantake vuttanayena vaṭṭati, na tattha bhikkhussa, evaṃ santepi sāruppavaseneva kātabba’’nti vuttaṃ.

Navamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Dasamasikkhāpadavaṇṇanā

833.Sādhukīḷitagītaṃ vāti ettha pāciṇṇagītampi sotuṃ na vaṭṭati. ‘‘Gītupasañhitaṃ pana dhammaṃ sotuṃ vaṭṭatīti dīghanikāyaṭṭhakathāyaṃ vutta’’nti vuttaṃ. Porāṇagaṇṭhipade pana ‘‘dhammagītampi na vaṭṭatī’’ti vatvā ‘‘buddhassa gāyāma vādemāti vutte sampaṭicchituṃ na vaṭṭati, dukkaṭaṃ hotī’’ti vuttaṃ, ‘‘pūjaṃ karoma, jātakaṃ vā vatthuṃ vā desemāti vutte ‘sādhū’ti sampaṭicchituṃ vaṭṭatī’’ti ca vuttaṃ.

836.Ekapayogo nāma ekadivasāvalokanaṃ. Tesaṃyevāti yesaṃ naccaṃ passati. ‘‘Bhikkhunī sayampi naccituṃ vā gāyituṃ vā vādituṃ vā na labhatī’’tiādi idha sikkhāpade natthi. Kasmā? Eḷakalomasamuṭṭhānattā. Yadi evaṃ kasmā vuttanti ce? Suttānulomamahāpadesato. Yadi naccādīni passituṃ vā sotuṃ vā na labhati, pageva attanā kātunti nayato labbhamānattā vuttaṃ. Itarathā mahāpadesā niratthakā siyuṃ. Evamaññatthāpi nayo netabbo. ‘‘Samuṭṭhānampi idha vuttameva aggahetvā chasamuṭṭhānavasena gahetabba’’nti likhitaṃ. Taṃ ‘‘aññe nacca, gāya, vādehī’’ti vattuṃ na labbhatītiādivacīkammaṃ sandhāya likhitañce, taṃ sulikhitaṃ eḷakalomasamuṭṭhāne vācāya abhāvato. ‘‘Sayampi naccitu’’ntiādikāyakammañce sandhāya likhitaṃ, dullikhitaṃ. Eḷakalomasamuṭṭhānañhi ekantato kāyakammaṃ hoti, tasmā uddhaṭaṃ aggahetvā ādisaddena saṅgahitameva idha gahetabbanti. Etaṃ eḷakalomasamuṭṭhānattāti ettha kāraṇavacane suttānulomamahāpadesatoti ettha pana uddhaṭaṃ gahetabbaṃ, evaṃ yathālābhavasena taṃ likhitanti veditabbaṃ. ‘‘Āhaccabhāsitasikkhāpadavasena eḷakalomasamuṭṭhāna’’nti vuttanti upatissatthero. ‘‘Eḷakalomasamuṭṭhānañce idaṃ sikkhāpadaṃ, āṇāpako mucceyya, na ca muccatī’’ti vuttaṃ. Taṃ ‘‘kasmā’’ti vutte ‘‘sabbaaṭṭhakathāsu vutta’’nti aṭṭhakathācariyo āhāti dhammasiritthero.

837.Ārāme ṭhatvāti na kevalaṃ ṭhatvā, tato gantvā pana sabbiriyāpathehipi labhati. ‘‘Ārāme ṭhitāti pana ārāmapariyāpannāti attho, itarathā nisinnāpi na labheyyā’’ti likhitaṃ, taṃ sulikhitameva.

Dasamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Lasuṇavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Andhakāravaggavaṇṇanā

1. Paṭhamasikkhāpadavaṇṇanā



有些书中没有"未经主人同意就丢弃"这句话,有些有,存在这个说法更好,因为学处中有行为和不行为的区别。这里的地主包括田地管理人和寺院等的管理人。如果没有规定"不能在僧团的田地和寺院里丢弃垃圾",比丘可以丢弃,因为属于僧团,但比丘尼不行。即使在属于比丘尼僧团的地方,也应该按照前述的方式进行,比丘不应该在那里丢弃,即使是这样,也应该根据适当的方式进行。
第九学处的解释完毕。
第十学处的解释
在这里,不仅不应该听受已被习惯的歌曲,在《长部注释》中也说"但是可以听受与法相关的歌曲"。在古老的经典中说"即使是法歌也不适合",但说"如果说'让我们歌颂佛陀',则不应该接受,会有突吉罗罪",并且说"如果说'我们要供养,或讲述本生故事',则应该说'好'"。
"单一行为"指一天内的观看。"就是他们"指观看舞蹈的人。"比丘尼自己也不能跳舞、唱歌或奏乐"等内容在这个学处中没有。为什么?因为是由羊毛引起的。如果是这样,为什么会说呢?是根据经典和大义的顺序。如果不能观看或听受舞蹈等,更不能自己做,因此说了这个道理。否则,大义就会无意义。在其他地方也应该按照这个道理来理解。"这里所说的起源应该按照六种起源的方式来理解"这句话写得很好。如果是指"禁止他人跳舞、唱歌、奏乐"这样的语言行为,那么写得很好,因为羊毛起源是完全身体行为。如果是指"自己跳舞"等身体行为,那就写得不好了。因为羊毛起源完全是身体行为,因此应该采用所引述的方式来理解。在这里,"由于羊毛起源"是原因状语,而"根据经典和大义的顺序"是应该采取的。据此,应该根据所获得的方式来理解它的写法。优提萨长老说"根据'说出来的学处'的方式,是由羊毛起源"。"如果这个学处是由羊毛起源的,那么请求者应该被释放,但实际上并没有"。当被问"为什么"时,法的长老说"在所有的注释中都有说明"。
"站立在寺院中"不仅是站立,而且从那里去,用各种姿势也可以获得。"站立在寺院中"的意思是"属于寺院",否则即使坐下也不能获得。这样写很好。
第十学处的解释完毕。
大蒜小节的解释完毕。
黑暗小节的解释
第一学处的解释

839. ‘‘Divāpi andhakāraṃ atthi, tappaṭisedhanatthaṃ ‘rattandhakāre’ti vutta’’nti vadanti porāṇā. Santiṭṭheyyāti ettha ṭhānāpadesena catubbidhopi iriyāpatho saṅgahito, tasmā purisassa hatthapāse tena saddhiṃ caṅkamanādiṃ karontiyā pācittiyameva. ‘‘Sallapeyya vā’’ti kevalaṃ nidānavasena vuttaṃ visesābhāvato. ‘‘Sallapeyyavāti purisassa hatthapāse ṭhitā sallapati, āpatti pācittiyassā’’ti hi vuttaṃ, taṃ na yuttanti eke. Kasmā? Yasmā tassa purisassa hatthapāse ṭhiteneva ekaṃ pācittiyaṃ. Sallapanenapi aparampi ekaṃ āpajjatīti nāpajjati, kathaṃ paññāyatīti? Aṅgavasena. Imassa hi rattandhakāratā, purisassa hatthapāse ṭhānaṃ vā sallapanaṃ vā, sahāyābhāvo, rahopekkhatāti imāni cattāri aṅgāni vuttāni. Tattha yadi ṭhānapaccayā ekā āpatti visuṃ siyā, tassā cattāri aṅgāni siyuṃ. Yadi sallapanapaccayā ekā, tassāpi pañca aṅgāni siyuṃ. Tasmā mātikāṭṭhakathāyaṃ ‘‘cattāri vā pañca vā aṅgānī’’ti vattabbaṃ siyā, na ca vuttaṃ, tasmā sallapanapaccayā visuṃ natthīti. Atthiyeva, mātikāṭṭhakathāvacanañca tadatthamevāti eke. Kathaṃ? Sahuppattito dvinnaṃ āpattīnaṃ. Kiṃ vuttaṃ hoti? Sallapane sati ṭhānapaccayā āpajjitabbaṃ caturaṅgikaṃ, sallapanapaccayā āpajjitabbaṃ caturaṅgikanti dve pācittiyāni sahuppannāni ekato āpajjantīti. Idaṃ ayuttaṃ pāḷivirodhato. Pāḷiyañhi ‘‘sallapeyya vāti purisassa hatthapāse ṭhitā sallapati, āpatti pācittiyassā’’ti vuttaṃ. Yadi dve siyuṃ, ‘‘āpatti dvinnaṃ pācittiyāna’’nti na vattabbatā siyāti. Ayaṃ nayo dutiyādīsupi yathāyogaṃ veditabbo. Ettha dutiyenāpi saddhiṃ yadi bhikkhuniyā rahopekkhatā atthi, so ce puriso, na dutiyo, purisagaṇanāya āpattiyo. Atha dutiyā bhikkhunī hoti, tassā ca tena purisena saddhiṃ rahopekkhatā atthi, sā ca bhikkhunī na dutiyā hoti. Ubhinnampi āpajjatīti eke, vicāretvā pana gahetabbaṃ. Porāṇagaṇṭhipade pana vuttaṃ ‘‘hatthapāse ṭhānena dukkaṭa’’nti, taṃ pāḷiyā virujjhati. ‘‘Purisassa hatthapāse tiṭṭhati, āpatti pācittiyassā’’ti hi pāḷi, kiṃbahunā. Catutthasikkhāpade mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. dutiyikauyyojanasikkhāpadavaṇṇanā) ‘‘santiṭṭhanādīsu tīṇi pācittiyānī’’tiādivacanato vatthugaṇanāya āpatti veditabbā. ‘‘Aṅgāni cettha cattāri pañca vā’’ti vattabbanti sanniṭṭhānaṃ.

Paṭhamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2-3-4. Dutiyatatiyacatutthasikkhāpadavaṇṇanā

842-6. Dutiyatatiyacatutthāni uttānāni. Sabbattha ‘‘sallapatīti yaṃ kiñci tiracchānakathaṃ kathetī’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ.



“白天也有黑暗，因此为了禁止，才说‘在夜间的黑暗中’”古老的经典这样说。这里的“站立”是指通过位置的四种行为方式的结合，因此若男子在手掌的位置进行行走等行为，则会产生突吉罗罪。“‘可以交谈’”仅是根据情况提到的，因为没有特别的情况。“‘交谈’是指男子在手掌的位置站立交谈，若有过失则为突吉罗罪”，这是如此说的，但有人认为这不合理。为什么呢？因为对于那个男子在手掌的位置站立只有一个突吉罗罪。即使通过交谈也会产生另一个过失，因此如何理解？是通过身体的方式。这正是夜间的黑暗，男子在手掌的位置或交谈的地方，伴随的关系，这四个方面被提到。如果在位置的情况下产生一个过失，那么这四个方面就会存在。如果在交谈的情况下产生一个过失，那么这五个方面也会存在。因此，在目录的解释中应当提到“可能有四个或五个方面”，但并没有提到，因此交谈的情况下并不存在。确实存在，目录的解释中也有这个意思。如何理解？是通过适当的方式的两个过失。那是什么意思？在交谈的情况下，若在位置的情况下应当产生四个过失，而在交谈的情况下应当产生四个过失，这两个突吉罗罪是结合在一起的。这是不合理的，因为与巴利文相悖。因为在巴利文中说“‘可以交谈’是指男子在手掌的位置站立交谈，若有过失则为突吉罗罪”。如果有两个过失，“两个突吉罗罪的过失”就不应被认为是合理的。这个道理在第二等情况下也应当理解。这里如果与第二个结合在一起，若比丘尼存在伴随的情况，那么这个男子就不是第二个，属于男子的过失。若第二个是比丘尼，与这个男子存在伴随的情况，那么这个比丘尼就不是第二个。两者都会产生过失，经过思考后应当理解。古老的经典中说“在手掌的位置站立会产生突吉罗罪”，这与巴利文相对立。“男子在手掌的位置站立，若有过失则为突吉罗罪”，这确实如此。在第四学处的目录解释中（疑问，八，第二次结合的学处解释）“在站立等情况中有三个突吉罗罪”等等的说法是应当理解为过失的。
第一学处的解释完毕。
2-3-4. 第二、第三、第四学处的解释
842-6. 第二、第三、第四的内容已明确说明。在所有地方都说“交谈是指讲述任何非人类的事情”，这是在古老的经典中提到的。

852. Catutthe panāyaṃ viseso – ‘‘ekenekā’’ti paṭhamaṃ vuttattā dutiyikaṃ vā bhikkhunīnaṃ uyyojeyya, pācittiyaṃ na sambhavatīti ce? Sambhavati. Kasmā? Santiṭṭhanādittayamattāpekkhattā, tassa vacanassāpi vā aññāyapi rahopekkhanassādasambhave sati ubhinnaṃ ekatthasambhavato ca sādhitametaṃ. ‘‘Hatthapāsaṃ vijahitvā santiṭṭhati vā sallapati vā’’ti ettakameva vuttaṃ. Kasmā ‘‘nikaṇṇikaṃ vā jappetī’’ti na vuttaṃ? Hatthapāsātikkame asambhavato. Tassa tatiyassa padassa pacchinnattā sambhavantampi ‘‘dutiyikaṃ vā uyyojetī’’ti na vuttaṃ, tasmā atthato hatthapāsaṃ vijahitvā santiṭṭhati vā sallapati vā dutiyikaṃ vā uyyojeti, āpatti dukkaṭassāti vuttaṃ hoti. Esa nayo yakkhena vātiādīsupi. Tattha ‘‘hatthapāse’’ti vā ‘‘hatthapāsaṃ vijahitvā’’ti vā na vuttaṃ ubhayattha dukkaṭattā. Anāpattivārepi asambhavato ‘‘nikaṇṇikaṃ vā jappetī’’ti na vuttanti ce? Sambhavati sati karaṇīye nikaṇṇikaṃ vā jappetīti sambhavato. Atha kasmā evaṃ na vuttanti ce? Anavajjakathāyaṃ nikaṇṇikajappane payojanābhāvā, dhammakathāyampi udāyiṃ ārabbha paṭisiddhattā ca.

Dutiyatatiyacatutthasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Pañcamasikkhāpadavaṇṇanā

856. ‘‘Kulaṃ nāma cattāri kulānī’’ti vuttattā titthiyārāme kappati tassa kulavohārābhāvatoti eke. Titthiyānaṃ khattiyādipariyāpannattā na kappatīti eke. Tassa kappiyabhūmittā na yuttanti ce? Na, yathāvuttakhattiyādīnaṃ sambhavato. Tathāpi gocarakulaṃ idhādhippetaṃ. ‘‘Upacāro dvādasahattho’’ti likhitaṃ.

Pañcamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Chaṭṭhasikkhāpadavaṇṇanā

860. ‘‘Nisīdantiyā ekā, nipajjantiyā ekā’’ti avatvā ‘‘nisīditvā gacchantiyā’’tiādi na vattabbaṃ. Na hi gamanapaccayā esā āpattīti? Na, pariyosānādhippāyavasena vuttattā. ‘‘Nisīditvā nipajjantiyā dve’’ti vacanenapi gamanaṃ idha nādhippetanti dassitaṃ hoti, tathā ‘‘nipajjitvā nisīdantiyā dve’’tipi vattabbaṃ. Yadi evaṃ ‘‘tasmiṃ abhinipajjati, āpatti dvinnaṃ pācittiyāna’’nti kasmā na vuttanti ce? Anisīditvāpi nipajjanasambhavato. Nipajjanatthāya nisīditvā nipajjantiyā nipajjanakapayogattā ekā āpattīti keci.

Chaṭṭhasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Sattamasikkhāpadavaṇṇanā

867. Anāpattivāre ‘‘dhuvapaññatte’’ti na vuttaṃ ‘‘santharitvā vā santharāpetvā vā’’ti vuttattā . Idha chaṭṭhe vuttanayena pakatiyā paññatte abhinisīdati vā abhinipajjati vā, pācittiyameva. Aññattha dhuvapaññattaṃ. Idha vuttanayena santharitvā vā santharāpetvā vā abhinisīdati vā abhinipajjati vā, pācittiyameva. Ubhayatthāpi pañcame vuttanayena anāpucchā pakkameyya, pācittiyameva, anāpattivāre mātikāyaṃ vuttakālato aññakālassa aparāmaṭṭhattāti no takkoti ācariyo. Apica atthāpattikāle āpajjati, no vikāletiādittike, atthāpatti rattiṃ āpajjati, no divātiādittike ca aṭṭhakathāyaṃ idha pañcamachaṭṭhasattamasikkhāpadehi saṅgahitāpattīnaṃ aparāmaṭṭhattā yathāsambhavaṃ tividhakāle tividhametaṃ yojetvā dassetuṃ vaṭṭati eva mahāpadesanayānulomato.

Sattamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Aṭṭhamasikkhāpadavaṇṇanā

869. Aṭṭhame bhikkhussa dukkaṭaṃ sambhavati.

Aṭṭhamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Navamasikkhāpadavaṇṇanā

875-

“在第四种情况中，这是特别的——‘一个一个’是首次提到，因此可以让比丘尼在第二种情况下被引导，突吉罗罪不会发生”。这是可能的。为什么？因为只需考虑站立等三种情况，因此即使是说法的情况下，也能以其他方式考虑到伴随的情况，因此这被认为是合理的。“‘离开手掌的位置站立或交谈’”仅仅是提到这一点。为什么不提到“可能会低声说”呢？因为在离开手掌位置的情况下是不可能的。由于第三个词的限制，即使是可能的，也不提到“在第二种情况下被引导”，因此实际上是指在离开手掌的位置站立或交谈，产生突吉罗罪。这个道理也适用于“由恶鬼引起”的情况。在那里，“‘在手掌的位置’”或“‘离开手掌的位置’”未被提到，因为两者都是突吉罗罪。在无过失的情况下，如果不可能说“可能会低声说”，这是可能的，因为在执行的情况下可以低声说。那么为什么不这样提到呢？因为在没有过失的情况下，低声说是没有意义的，这在法的讲述中也因其禁忌而不被提及。
第二、第三、第四学处的解释完毕。
第五学处的解释
“家族是指四种家族”，因此有人认为这是与异教徒的寺院相联系的，因为他们的家族的使用不合适。由于异教徒的王族等的范围，认为不合适的人也有。由于他们的适当土地不合理吗？不是的，因为提到的王族等是可能的。因此，饲养家族在这里是指这个。“‘上层的十二个手指’”被写下。
第五学处的解释完毕。
第六学处的解释
“坐着的一个，躺着的一个”，除非说“坐下后走”的话，不应提到。因为这是基于行走的情况吗？不是的，因为是根据结束的意图而提到的。“‘坐下后躺着的两个’”的说法显示了在这里不应提到行走，同样“‘躺下后坐着的两个’”也应如此。如果是这样，为什么不说“他躺下了，产生两个突吉罗罪”呢？因为即使不坐也可能躺下。为了躺下而坐下的情况下，坐下后躺下的行为也可能产生一个过失。
第六学处的解释完毕。
第七学处的解释
在无过失的情况下，“应有的安排”未被提到，“整理或被整理”被提到。在这里，按照第六种情况的说法，基于自然的安排，坐下或躺下，只有突吉罗罪。其他地方的应有安排。在这里，按照上述的说法，整理或被整理，坐下或躺下，只有突吉罗罪。在两者的情况下，如果在第五种情况下不询问而离开，只有突吉罗罪，在无过失的情况下，老师说在目录中提到的时间之外的其他时间并不合理。此外，在适当的情况下会产生过失，而不会被转移等，这在适当的情况下会在夜间产生过失，而在白天等情况下不会。这在第六、七、八学处的解释中被包含的过失应当根据情况合理地解释。
第七学处的解释完毕。
第八学处的解释
在第八种情况下，产生突吉罗罪。
第八学处的解释完毕。
第九学处的解释
875-

7. Duggāhavasena vā suggāhavasena vā yathāvuttanayena sapathakaraṇe āpattīti veditabbaṃ. Yasmā mātikāyaṃ ‘‘attānaṃ vā paraṃ vā’’ti vuttaṃ, tasmā yā attānameva ārabbha sapathaṃ kareyya, tassā ekā . Paramevārabbha tassā ekā. Ubhopi ārabbha tassā dve āpattiyo sambhavanti. Tikacchedo panettha paramevārabbha sapathakaraṇaṃ sandhāya pavatto.

Navamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Dasamasikkhāpadavaṇṇanā

882. Dasame anāpattivāro rodanasseva, na vadhassa, tasmā ñātibyasanādīhi phuṭṭhāpi attānaṃ vadhati eva, na rodati, dukkaṭameva.

Dasamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Andhakāravaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Naggavaggavaṇṇanā

1-2. Paṭhamadutiyasikkhāpadavaṇṇanā

883. Naggavaggassa paṭhamadutiyāni uttānāni. Paṭhame ayaṃ viseso – bhikkhussa tathā nhāyantassa dukkaṭaṃ aññatra jantāgharaudakapaṭicchādīhi. Na ca vigarahi tattha bhagavā attanāva ananuññātattā udakasāṭikāyāti porāṇā. ‘‘Ekameva nivāsetvā, pārupitvā ca nahāyituṃ na vaṭṭatī’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ.

Paṭhamadutiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Tatiyasikkhāpadavaṇṇanā

894. Tatiye antocatūhapañcāhaṃ dhuraṃ nikkhipantiyāpi āpatti eva. Liṅgaparivatte dhuraṃ nikkhipantiyā dukkaṭaṃ tikadukkaṭattā. ‘‘Sambahulāhi bhikkhunīhi saddhinti ettha catassopi sambahulā’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ.

Tatiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Catutthasikkhāpadavaṇṇanā

898. Catutthe saṅghāṭicāranti ettha saṅghāṭiādivasena adhiṭṭhitānaṃyevāyaṃ vidhi, netarāsaṃ kira. Tattha ticīvare eva vippavāsapaccayā nissaggiyaṃ. Antocīvarakālepi pañcāhikaṃ saṅghāṭicāraṃ atikkāmentiyā āpattiyeva. ‘‘Vinā etehi cīvarehi upasampadaṃ kātuṃ na vaṭṭatī’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ.

Catutthasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Pañcamasikkhāpadavaṇṇanā

906. Pañcamassa anāpattivāre tāya vā avippavāsāyāti atthato labbhati.

Pañcamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

907-911. Chaṭṭhasattamāni uttānāni.

8. Aṭṭhamasikkhāpadavaṇṇanā

916.Sokajjhāyikā nāma kira māyākārā. Vilumpakā bhaṇḍakāti ca porāṇā.

Aṭṭhamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Navamasikkhāpadavaṇṇanā

920. ‘‘Kathañhi nāma atikkāmessatī’’ti vuttattā thullanandā cīvarakālasamayaṃ āgamethāti atikkamāpesīti siddhaṃ hoti.

Navamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Dasamasikkhāpadavaṇṇanā

927. Dasame ekakulaṃ etadavocunti ettha kulaṃ nāma tasmiṃ manussā, tasmā bahuvacanaṃ.

Dasamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Naggavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Tuvaṭṭavaggavaṇṇanā

1. Paṭhamasikkhāpadavaṇṇanā

934-5.Ekāya nipannāya aparā nipajjati, āpatti pācittiyassāti ‘‘ubhinnampi paṭhamanipannāya anuṭṭhāpanā’’ti vatvā ettha kiriyākiriyanti eke, taṃ aṭṭhakathāya virujjhati. ‘‘Kiriya’’nti hi aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ. Atha kassā āpattīti? Ubhinnampi nipajjanakiriyaṃ paṭicca. Imassa anāpattivāre ‘‘vavatthānaṃ dassetvā’’ti natthi, tasmā vavatthānaṃ katvā nipajjituṃ na vaṭṭatīti eke. Vipulatare vaṭṭatīti eke. ‘‘Antaraṃ katvā nipajjituṃ vaṭṭatī’’ti porāṇagaṇṭhipade likhitaṃ.

Paṭhamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyasikkhāpadavaṇṇanā



由于困难或容易的情况，按照所述的方式应当理解为产生过失。因为在目录中提到“自我或他人”，因此若是以自我为基础进行发誓，则产生一个过失。若是以他人为基础，则也产生一个过失。两者都以此为基础产生两个过失。这里的三种情况是指以他人为基础进行发誓。
第九学处的解释完毕。
第十学处的解释
在第十种无过失的情况下，仅仅是哭泣，而不是杀戮，因此即使受到亲属的伤害，也只会自我伤害，而不会哭泣，只有突吉罗罪。
第十学处的解释完毕。
黑暗小节的解释完毕。
山地小节的解释
1-2. 第一、第二学处的解释
山地小节的第一、第二条是明确的。在第一条中，这个特别的情况是——比丘在洗澡时，除非有动物的水池等遮挡，否则会产生突吉罗罪。并且在这里，佛陀并没有因自己未被允许而受到责备，古老的经典中说“单独洗澡，穿上衣物是不合适的”。
第一、第二学处的解释完毕。
第三学处的解释
在第三条中，即使在四个或五个地方放下重物也会产生过失。在性别变化的情况下，放下重物会产生突吉罗罪，因为有三种突吉罗罪。“有许多比丘的信仰”在古老的经典中提到。
第三学处的解释完毕。
第四学处的解释
在第四条中，关于僧伽的行为，依靠僧伽的行为等来确立这一规定，而不是其他的。因此，仅在穿着三衣的情况下，因离开而产生不归还的过失。在衣物的情况下，即使在穿衣时，超过五天的僧伽行为也会产生过失。“没有这些衣物，无法获得出家资格”在古老的经典中提到。
第四学处的解释完毕。
第五学处的解释
在第五条的无过失情况下，因不离开而获得。
第五学处的解释完毕。
907-911. 第六、七条的内容已明确。
第八学处的解释
“悲伤的冥想”是指幻术的形式。古老的经典中提到“欺骗的贼”。
第八学处的解释完毕。
第九学处的解释
“如何能够超越呢？”因此，厚重的安达在衣物的时间里应当来临，因此可以超越。
第九学处的解释完毕。
第十学处的解释
在第十条中，提到“一个家族”，在这里家族是指人，因此使用复数。
第十学处的解释完毕。
山地小节的解释完毕。
轮回小节的解释
第一学处的解释
934-5. 一个在躺下的情况下，另一个在躺下，产生突吉罗罪。“在两个都躺下的情况下，进行起立”这句话在这里与经典相悖。“行为”在经典中被提到。那么，什么是过失呢？是基于两个躺下的行为。这里在无过失的情况下，“未指明的情况下”并没有提到，因此在指明后躺下是不合适的。有人认为应当更加宽松。“在之间躺下是不合适的”，在古老的经典中被写下。
第一学处的解释完毕。

940.Vavatthānaṃ dassetvāti ettha upari pārupanampi majjhe obhogaṃ katvā ubhinnaṃ antare otāreti, vaṭṭatīti eke. Vavatthānañca yathā ṭhāne na tiṭṭhati, tathā atikkamitvā tuvaṭṭentiyā āpattiyevāti. ‘‘Kiriyākiriya’’nti ca porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ.

Dutiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Tatiyasikkhāpadavaṇṇanā

941. Attano sajjhāyanaṭṭhāne ce vuḍḍhatarā āgacchati, vandanakāle vā, āpucchanakiccaṃ natthi. Ekasmiṃ ovarake āpucchitabbaṃ. ‘‘Atha ovarake mahātherī vasati, sammukhe itarā, āpucchitabbā tassā upacārattā’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ.

Tatiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

946-950. Catutthapañcamasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

6. Chaṭṭhasikkhāpadavaṇṇanā

956.Gahapati nāma ṭhapetvā sahadhammike veditabbo, tasmā bhikkhunā vā sāmaṇerena vā ananulomikena saṃsaggena saṃsaṭṭhāpi na samanubhāsitabbāti sambhavati eva.

Chaṭṭhasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

961-5. Sattamaaṭṭhama sikkhāpadaṃ uttānatthameva.

9. Navamasikkhāpadavaṇṇanā

969.Ekindriyanti kāyindriyeneva ekindriyaṃ, nigaṇṭhānaṃ acelakānaṃ mataṃ. Kāpilā pana ‘‘pañcindriyā’’ti maññantā evaṃ vadanti ‘‘sacakkhukattā alābumāluvādayo yattha ālambanaṃ, tattha gacchanti. Sasotakattā kadaliyo meghagajjitaṃ sutvā gabbhaṃ gaṇhanti. Saghānakattā panasādayo kuṇapagandhena phalanti. Sajivhakattā udakaṃ pivanti yena, sabbepi ‘pādapā’ti vuccanti. Sakāyapasādattā itthisamphassena asokarukkhā pupphantī’’ti. Saṅghātanti vināsaṃ.

970. Idha ca vassacchedena dukkaṭaṃ. Paṭhamaṃ āvasitvā pacchā cārikā caraṇapaccayā pācittiyaṃ āpajjatīti veditabbaṃ. Atha vassaṃ avasitvā carati, avassupagamanapaccayā dukkaṭaṃ āpajjati. Porāṇagaṇṭhipade pana ‘‘antosattāhe antovasse cārikaṃ carantiyā pācittiyaṃ. Sattāhakaraṇīyena pana vaṭṭati, bhikkhuno dukkaṭaṃ hotī’’ti vuttaṃ.

972.Kenaci ubbāḷhāti vassacchedakāraṇenāti no takkoti ācariyo. Kittāvatā cārikā hotīti? Idaṃ na sabbattha vicāritaṃ. Anantarasikkhāpade ‘‘antamaso chappañcayojanānipī’’ti vuttattā so ca maññe heṭṭhimaparicchedoti.

Navamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Dasamasikkhāpadavaṇṇanā

973. Dasame ‘‘āhundarikā’’ti paṭhanti kira.

Dasamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Tuvaṭṭavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Cittāgāravaggavaṇṇanā

1. Paṭhamasikkhāpadavaṇṇanā

978.Kīḷanaupavanaṃ nāma kañcinagarassa nagarupavanaṃ viya daṭṭhabbaṃ. Uyyānaṃ nāma tattheva nandavanauyyānaṃ viya daṭṭhabbaṃ. ‘‘Tattheva ṭhatvā taṃ taṃ disābhāgaṃ viloketvā passantiyā pana pāṭekkā āpattiyo’’ti pāṭho. Evaṃ vutte yaṃ pubbe vuttaṃ padaṃ ‘‘anuddharamānā’’ti, taṃ ekasmiṃyeva disābhāgeti siddhanti eke. Upacāro dve leḍḍupātoti ca.

Paṭhamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Dutiyasikkhāpadavaṇṇanā

984. ‘‘Āharimehi vāḷehī’’ti ‘‘asaṃhārimenā’’ti ca duvidho pāṭho. ‘‘Visuṃ katvā pacchā saddhiṃ tehi vāḷehī’’ti likhitaṃ. Yathā tathā vāḷarūpe uṭṭhapetvā katapādaṃ ‘‘pallaṅka’’nti vuccati anāpattivāre ‘‘asaṃhārimehi vāḷehi kataṃ paribhuñjatī’’ti vacanābhāvato.

Dutiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Tatiyasikkhāpadavaṇṇanā



“指明位置”是指在上面穿上衣物的情况下，夹在两者之间的状态，有人认为这是合适的。指明位置也不应停留在应有的地方，因此在超越的情况下，产生过失。“行为与不行为”在古老的经典中被提到。
第二学处的解释完毕。
第三学处的解释
如果在自己的修行场所，若是更加年长者前来，或在礼拜时，则没有询问的必要。应在一个地方进行询问。“那么在一个地方住着的大长老，其他人应在他面前进行询问，因其接近”在古老的经典中被提到。
第三学处的解释完毕。
946-950. 第四、第五学处的内容已明确。
第六学处的解释
除去家庭主的情况下，应该理解为与善法相应，因此与比丘或沙弥的非顺应性接触也不应被讨论，这确实是可能的。
第六学处的解释完毕。
961-965. 第七、八学处的内容已明确。
第九学处的解释
“单一感官”是指仅有身体的感官，这在尼干陀和无衣者中被认为是如此。而卡皮拉则认为是“五种感官”，因此这样说：“因为有眼睛的缘故，阿拉布马鲁瓦等在有依托的地方前往。因为有耳朵的缘故，香蕉树在听到雷声后会抓住果实。因为有触觉的缘故，榴莲等会因气味而成熟。因为有生命的缘故，水会被饮用，因此所有这些被称为‘树木’。因为有身体的缘故，女人因触碰而开花的阿索卡树。”因此，僧伽是指毁灭。
在这里，因雨期的结束而产生突吉罗罪。应当理解为在先居住后，再因行走的缘故产生突吉罗罪。若在雨季结束后行走，则因未雨而产生突吉罗罪。古老的经典中提到“在雨天的最后一天，若在雨中行走则产生突吉罗罪”。根据七天的要求，若不适当，便会产生突吉罗罪。
有人认为这是因雨季结束而引起的，因此不应被认为是合理的。行走的时间是多长呢？这并未在所有地方进行讨论。在接下来的学处中提到“至少有六到五个游程”，因此我认为这是最低的限制。
第九学处的解释完毕。
第十学处的解释
在第十条中，提到“如同大米”。
第十学处的解释完毕。
轮回小节的解释完毕。
心灵小节的解释
第一学处的解释
“游戏园”应理解为某个城市的园林。应理解为“在那里是南达瓦那园”。“在那里停留，观察各个方向的情况，若有单独的过失”这句话被提到。这样说来，先前提到的“未被提起”的话，若在同一个方向上则成立。有人认为这与两个相接的情况有关。
第一学处的解释完毕。
第二学处的解释
“以手抓取”或“以不抓取”为两种不同的说法。“在分开后再与这些手抓取”被写下。就像是以某种形式抬起后，被称为“坐垫”，在无过失的情况下，“以不抓取的手抓取而被消费”这一说法并不存在。
第二学处的解释完毕。
第三学处的解释

988.‘‘Ujjavujjaveti hatthappasāraṇe’’ti likhitaṃ, taṃ na yuttaṃ ‘‘yattakaṃ hatthena añchitaṃ hoti, tasmiṃ takkamhi veṭhite ekāpattī’’ti vacanato.

Tatiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Catutthasikkhāpadavaṇṇanā

993.‘‘Yāgupāneti yāgudāne’’ti likhitaṃ. Porāṇagaṇṭhipade ‘‘mātāpitūnaṃ dātuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ.

Catutthasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

994. Pañcamasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

6. Chaṭṭhasikkhāpadavaṇṇanā

1001. Chaṭṭhe bhikkhuvibhaṅge acelakasikkhāpadena ekaparicchedaṃ. Idha agāriko viseso, tasmā ‘‘asādhāraṇa’’nti vadanti.

Chaṭṭhasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

1003-8. Sattamaṭṭhamesu vattabbaṃ natthi.

9. Navamasikkhāpadavaṇṇanā

1015.‘‘Khīlanamantaṃ dārusārakhīlaṃ mantetvā pathaviyaṃ pavesetvā māraṇamantaṃ. Nāgamaṇḍalaṃnāma nāgarodhamantaṃ, piṭṭhādīhi vā parikkhepaṃ katvā tattha manusse pavesenti guttatthāyā’’ti likhitaṃ.

Navamasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

1017. Dasamasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

Cittāgāravaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Ārāmavaggavaṇṇanā

1021. Paṭhamasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

2. Dutiyasikkhāpadavaṇṇanā

1030. Bhikkhunī ce bhikkhuṃ akkosati, iminā sikkhāpadena pācittiyaṃ. Bhikkhuniṃ ce akkosati, omasavādena āpajjati. Omasavāde sammukhāva ruhati, idha pana parammukhāpi.

Tatrāyaṃ vicāraṇā – bhikkhuvibhaṅge osamavādasikkhāpade bhikkhunī anupasampannaṭṭhāne tiṭṭhatīti katvā bhikkhunivibhaṅgepi omasavādasikkhāpade bhikkhu bhikkhuniyā anupasampannaṭṭhāne tiṭṭhatīti siddhaṃ. Idha ca anupasampannassa akkosane dukkaṭaṃ vuttaṃ, bhikkhussa upasampannassa akkosane pācittiyaṃ vuttaṃ, tasmā imāni dve sikkhāpadāni bhikkhumhi saṃsandiyamānāni aññamaññaṃ na samenti. Yathā samenti, tathā jānitabbaṃ. Tattha porāṇagaṇṭhipade vuttanayena bhikkhunīnaṃ omasavādasikkhāpade anupasampannoti na gahetabbo, idamettha yuttaṃ. Paribhāseyyāti aññatra akkosavatthūhi. Tesu hi aññatarasmiṃ sati omasavādapācittiyamevāti eke, taṃ na yuttaṃ . Omasavāde pāḷimuttakaakkose hi dukkaṭaṃ hotīti. Dukkaṭokāse idaṃ pācittiyaṃ tehi niddiṭṭhaṃ hoti, tasmā ‘‘bālā etā’’ti pāḷiyaṃ idha āgatapadānaṃyeva vasena paribhāsanaṃ veditabbaṃ.

Dutiyasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

1033. Tatiyasikkhāpadaṃ uttānatthameva.

4. Catutthasikkhāpadavaṇṇanā



“‘清洁的清洁’”被写下，这不应被理解为“手所触及的地方，在那一处有过失”的说法。
第三学处的解释完毕。
第四学处的解释
“提供食物和施舍”被写下。在古老的经典中提到“应当给予父母”。
第四学处的解释完毕。
第五学处的内容已明确。
第六学处的解释
在第六条中，关于比丘的分类，非衣者的学处为一个界限。在这里，住家人的特殊情况，因此说“非常规”。
第六学处的解释完毕。
1003-1008. 第七、八条的内容无须讨论。
第九学处的解释
“以木头为材料的玩具，施加咒语后放入大地，致使死亡的咒语。名为‘龙圈’的龙的咒语，或通过背部等进行施加，进而使人进入其中以保护”。
第九学处的解释完毕。
第十学处的内容已明确。
心灵小节的解释完毕。
园林小节的解释
第一个学处的内容已明确。
第二学处的解释
如果比丘辱骂比丘，则依据此学处产生突吉罗罪。如果辱骂比丘尼，则因恶言而产生过失。恶言是直接的，但在这里即使是间接的也算。
这里的思考是——在比丘的分类中，恶言的学处是比丘在未受戒的情况下站立，因此在比丘的分类中，恶言的学处是比丘在未受戒的情况下站立。因此在这里，未受戒的辱骂被认为是突吉罗罪，而对已受戒的比丘的辱骂则被认为是突吉罗罪，因此这两个学处在比丘之间并不相互冲突。若相互冲突，则应当如此理解。根据古老的经典所述，比丘尼的恶言学处不应被认为是未受戒的，因此在这里是合理的。应当理解为不涉及辱骂的情况。在这些情况下，若有其中之一，则仅产生恶言的突吉罗罪。在突吉罗的情况下，这一突吉罗罪被指出，因此“愚蠢的这些”在经典中应被理解为涉及此处的内容。
第二学处的解释完毕。
第三学处的内容已明确。
第四学处的解释

1038.Nimantitā vā pavāritā vāti ettha porāṇagaṇṭhipade tāva evaṃ vuttaṃ ‘‘pavāritāpi yāguṃ pātuṃ labhati, bhojjayāguṃ na labhati. Yāgu panettha khādanīyabhojanīyasaṅkhyaṃ na gacchati. Nimantitā bhikkhunī piṇḍāya caritvā bhuñjitukāmā sāmike apaloketvāva bhuñjituṃ labhati. Paramparabhojanāpatti bhikkhunīnaṃ natthi. Nimantitā taṃ bhattaṃ bhuñjitvā vā abhuñjitvā vā pavāritā kappiyaṃ kārāpetvā bhuñjituṃ na labhati, akappiyanimantanena nimantiyamānā dve nimantanāni sampaṭicchituñca na labhatī’’ti. Tattha ‘‘pavāritāpi yāguṃ pātuṃ labhatī’’ti vuttaṃ pāḷiyaṃ, aṭṭhakathāyañca anuññātattā. ‘‘Nimantitā appavāritā yāguṃ pivatī’’ti hi pāḷiyaṃ vuttaṃ. Tatridaṃ sikkhāpadavaṇṇanāpubbaṅgamasanniṭṭhānaṃ – nimantitā vā pavāritā vāti ettha vāsaddena akappiyanimantanena nimantitā appavāritā ṭhapetvā yāguṃ aññaṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā khādeyya vā bhuñjeyya vā, pācittiyaṃ aññatra sāmikānaṃ apalokanā. Paramparabhojanābhāvena bhikkhunīnaṃ ko guṇo jātoti? Na etāsaṃ guṇalābho, kevalaṃ pākaṭataraṃ jātaṃ. Bhikkhūpi vikappetvā missetvāva bhuñjituṃ labhanti. Samaye yathāsukhaṃ labhanti. Iminā apalokanena kinti? Pavāritā vā animantitā vā na kiñci kappiyaṃ kārāpetvā gilānātirittampi labhanti, nimantitā ca pavāritā ca yāgumpi na labhanti, apaloketvāpi na labhantīti.

Catutthasikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Ārāmavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Gabbhinivaggavaṇṇanā

1. Paṭhamādisikkhāpadavaṇṇanā

1067.‘‘Gabbhini’’nti dassanādīhipi gabbhasambhavato vuttaṃ. Padabhājanepi pavāritabhāvo na dissati.

1074.Dhāti vāti ettha dārakaṃ sāmikānaṃ datvā āhaṭe vaḍḍheti, tathā mātāpīti keci.

1080. ‘‘Sikkhamāna’’nti pāṭhaṃ dīpavāsino rocenti kiriyākiriyattā, jambudīpavāsino ‘‘sikkhamānā’’ti. Tassattho sikkhādhammamānanato sikkhamānāti. Idha kiriyā na hoti, saññāva adhippetā. Na etāsu asikkhitā upasampādetabbā upajjhāyinīādīnaṃ āpattibhāvā. ‘‘Tassā upasampadā hoti evā’’ti vadanti.

1082.Dhammakammeti upasampadakammaṃ adhippetaṃ.

1112.Vuṭṭhāpitanti sāmaṇeribhūmito yāya theriyā upasampadāpekkhā vuṭṭhapitā, sā therī vuṭṭhāpitā nāma, teneva puna visesanatthaṃ ‘‘pavattini’’nti āha.

Paṭhamādisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Gabbhinivaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Kumāribhūtavaggavaṇṇanā

2. Dutiyādisikkhāpadavaṇṇanā

1124. ‘‘Anujānāmi , bhikkhave, aṭṭhārasavassāya kumāribhūtāya…pe… sikkhāsammutiṃ dātu’’nti idha vuttaṃ viya ‘‘anujānāmi, bhikkhave, dasavassāya gihigatāya…pe… sikkhāsammutiṃ dātu’’nti na vuttaṃ, tasmā ‘‘paripuṇṇadvādasavassāya eva gihigatāya sikkhāsammuti dātabbā’’ti vuttaṃ. Gihigatāya sikkhāsammuti dātabbāti eketi katvā dasavassāyapi vaṭṭati . Kasmā? ‘‘Anāpatti paripuṇṇadvādasavassaṃ paripuṇṇasaññā vuṭṭhāpetī’ti (pāci. 1093-1095) ca ‘anāpatti paripuṇṇadvādasavassaṃ gihigataṃ…pe… sikkhitasikkhaṃ vuṭṭhāpetī’ti (pāci. 1097-1101) ca vuttattā’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. Kiṃ iminā parihārena. ‘‘Dasavassāya gihigatāya sikkhāsammuti dātabbā’’ti hi vuttaṃ. ‘‘Gihigatātipi vattuṃ na vaṭṭatī’ti sace vadanti, kammaṃ kuppatī’’ti likhitaṃ.



“被邀请或被允许”，在这里古老的经典中提到，“被允许的人可以饮用粥，但不能食用饭。这里的粥不算是可食用的饭。被邀请的比丘在乞食后，若想吃饭，则不应回头看。比丘没有逐次进食的过失。被邀请者在吃饭时，无论是吃过还是没吃，都不能做出不合适的行为，因不合适的邀请而被邀请的情况下，不能接受两个邀请。”在这里“被允许的人可以饮用粥”在经典中被提到，因而被允许。“被邀请的人饮用少量的粥”在经典中被提到。在这里，学处的解释是——被邀请或被允许，在这里是指不合适的邀请，除了少量的饮用外，其他的食物或可食用的东西都可以吃，若不看伴侣则产生突吉罗罪。因没有逐次进食的情况，产生什么过失呢？对此没有任何的利益，唯一的结果是变得更加明显。比丘们也会在经过混合后食用。适时地得到。这样不看伴侣有什么意义？被允许或被邀请的人也不能获得任何合适的食物，若不看伴侣也不能获得。
第四学处的解释完毕。
园林小节的解释完毕。
怀孕小节的解释
第一至第三学处的解释
“怀孕”是指通过观察等而得知怀孕的情况。在词义的分配中，未显示被允许的状态。
“养育”是指在给孩子的情况下，给予并抚养，此外也包括母亲。
“‘正在学习’”的说法在大乘佛教中被认为是有效的，而在印度教徒中则称为“正在学习”。其含义是指学习法则的过程。在这里并没有行为的发生，仅仅是意向的表达。在这些情况下，未受戒的比丘、比丘尼等不应被允许。“因此，受戒的资格是这样的”。
“法的行为”是指受戒的行为。
“被提升”是指从沙弥的地位中，依赖于大长老的受戒而被提升，那个大长老被称为被提升的，因此再次特别提到“进行”。
第一至第三学处的解释完毕。
怀孕小节的解释完毕。
少女小节的解释
第二至第三学处的解释
“我允许你们，比丘们，年满十八岁的少女……等……给予学习的教义”，在这里提到的内容与“我允许你们，年满十岁的家庭成员……等……给予学习的教义”并没有提到，因此“必须给予年满十二岁的家庭成员学习的教义”。给予家庭成员学习的教义是唯一的，年满十岁的也可以适用。为什么？因为“无过失的情况下，年满十二岁的家庭成员的学习的教义可以被提升”（经典1093-1095）以及“无过失的情况下，年满十二岁的家庭成员……等……可以被提升的学习法则”（经典1097-1101）已经被提到。那这样做有什么意义呢？“必须给予年满十岁的家庭成员学习的教义”这句话确实被提到。“家庭成员”也可以被认为不合适，如果这样说，行为就会受到影响。

1146.Ahameva nūna…pe… alajjinī, yā saṅghoti ettha yā ahameva nūna bālāti attho. ‘‘Yaṃ saṅgho’’tipi atthi, tattha yaṃ yasmā deti, tasmā ahameva nūna bālāti attho.

1159. Purisasaṃsaṭṭhā kumārakasaṃsaṭṭhā caṇḍī sokāvāsāvakathaṃ sikkhamānāti vuccati, padabhājane eva cāyaṃ sikkhamānā ‘‘chasu dhammesu sikkhitasikkhā’’ti kasmā vuttanti? Pubbe gahitasikkhattā, pubbe paripuṇṇasikkhattā ca evaṃ vuccatīti veditabbaṃ.

1166-

“我确实是……等……无知的，正是这个僧团”，在这里“我确实是无知的”是指愚蠢的意思。“‘这个僧团’”也是如此，那里所给予的，因此“我确实是无知的”是指愚蠢的。
“男性的聚集、年轻人的聚集、愤怒的、悲伤的、居住在苦难中的人被称为正在学习”，在词义的分配中，这个“正在学习”是指“在六种法中被学习”的，为什么这样说呢？因之前被接受的学习法则，以及之前被完全接受的学习法则，因此被称为如此。
provided by EasyChat

7.Pahūtaṃ khādanīyaṃ bhojanīyaṃ passitvāti ettha ‘‘sikkhamānāya ñātakā kira sampādayiṃsu, taṃ passitvā there bhikkhū uyyojesi. Uyyojetvā tesaṃ chandaṃ gahetvā pubbe chandadāyake gaṇaṃ katvā sesānaṃ chandaṃ chandameva katvā kammaṃ kārāpesī’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. Chandaṃ vissajjetvāti ettha anugaṇṭhipade evaṃ vuttaṃ ‘‘idaṃ kammaṃ ajja na kattabbaṃ. ‘Yathāsukha’nti vatvā vissajjitaṃ hoti, tasmā yo koci mukharo, bālo vā kiñcāpi ‘yathāsukha’nti vadati, therāyattattā pana therassa anumatiyā satiyā vissajjito hoti, asatiyā na hoti, tathāpi puna chandaṃ gahetvāva kammaṃ karonti, ayaṃ payogo. Gahaṇe payojanaṃ pana natthi. Saṅghatthero ce vissajjeti, chandaṃ gahetvāva kātabbaṃ. Chandaṃ vissajjetvā kāyena vuṭṭhitāyāti ettha idha sambādho, ‘amukamhi ṭhāne karissāmā’ti hatthapāsaṃ vijahitvāpi gacchanti ce, natthi doso. Kiñcāpi natthi, tā pana hatthapāsaṃ avijahitvāva gacchanti, ayaṃ payogo’’ti. ‘‘Rattipārivāsiye uposathapavāraṇāva na vaṭṭati, aññakammaṃ pana vaṭṭati. Uposathapavāraṇāpi anuposathapavāraṇadivase na vaṭṭanti, itaraṃ sabbakālaṃ vaṭṭati. Parisapārivāsiye hatthapāsaṃ avijahitvā catūsu gatesu catuvaggakaraṇīye aññasmiṃ pañcasu dasasu vīsatīsu gatesu sesehi visuṃ tahiṃ tahiṃ gantvāpi puna sannipātaṭṭhānaṃ āgantvā kātuṃ vaṭṭati. Ajjhāsayapārivāsiye hatthapāsaṃ avijahitvā yathānisinnāva nisinnā ce, puna kātuṃ vaṭṭati hatthapāsassa avijahitattā’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. Tesaṃ porāṇānaṃ matena chandapārivāsiyamevekaṃ na vaṭṭatīti āpannaṅgañca dassitaṃ, idhāpi taṃ visuṃ na dassitaṃ asambhavatoti eke. Chandadāyake parisaṃ patvā gate tassa pubbachandadānaṃ chandapārivāsiyanti no takkoti ācariyo.

Tatridaṃ sanniṭṭhānaṃ – parisapārivāsiye aṭṭhakathāyaṃ ‘‘aññatra gacchāmāti chandaṃ avissajjetvāva uṭṭhahanti…pe… kammaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti vuttavacane hatthapāsā vijahanaṃ na paññāyati. Ettha pana kammappattānaṃ hatthapāsassa avijahanameva icchitabbanti katvā porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. Kiñcāpi na paññāyati, appaṭikkhittattā pana vaṭṭatīti ce? Na, paṭikkhittattā. Kathaṃ? Chando nāma kammappattesu bhikkhūsu ekasīmāya sannipatitesu āgacchati, nāsannipatitesu. Idha hi ‘‘chandaṃ avissajjetvā’’ti ca ‘‘chandassa pana avissaṭṭhattā’’ti ca vuttaṃ. ‘‘Ajjhāsayaṃ avissajjetvā’’ti ca ‘‘ajjhāsayassa avissaṭṭhattā’’ti ca na vuttaṃ, tasmā chandassa avissajjanaṃ kammappattānaṃ hatthapāsāvijahaneneva hoti, na vijahaneti siddhaṃ.

Hoti cettha –

‘‘Yato āgamanaṃ yassa, tadabhāvassa niggahe;

Tasmā sannipatitesu, bhikkhūsu tassa bhedato’’ti.


“看到丰富的可食用的食物”，在这里“被学习的人们显然是已经准备好的，看到这一点，长老比丘们便让他们离开。让他们离开后，抓住他们的愿望，之前形成了愿望的群体，其他的愿望也仅仅是愿望，因此进行操作，”在古老的经典中如此提到。 “放弃愿望”在这里是指在附属经典中如此提到：“今天这个行为不应被执行。‘随意’的说法被放弃，因此如果有任何人愤怒、愚蠢或其他任何人说‘随意’，在长老的情况下，若长老的允许和正念存在，则被放弃，若不存在则不被放弃，但他们仍然会再次抓住愿望去进行行为，这是这个用法。在接受时并没有用意。但如果僧团的长老放弃，便必须抓住愿望。放弃愿望后，身体上被放置在这里”，在这里是指“在某个地方我将要做”，即使放弃手掌也可以去，便没有过失。尽管如此，他们仍然是放弃手掌而去，这是这个用法。“在夜间的聚集中，斋戒的允许是不适用的，其他的行为是适用的。斋戒的允许在非斋戒的日子也不适用，其他的在任何时间都是适用的。在团体聚集的情况下，手掌不应被放弃，在四个方向的情况下，在其他的五个、十个、二十个方向的情况下，其他的也可以各自去那里，之后再回来进行。”在古老的经典中如此提到。根据古老的经典的说法，愿望的聚集在这里是不适用的，因而显示出这一点，在这里也没有显示出不可能的情况。愿望的给予群体到达后，之前的愿望的给予是愿望的聚集，而不是讨论的。
在这里的总结是——在团体聚集的情况下，附注经典中提到“我们将去某处而不放弃愿望……等……可以进行行为”，因此手掌的放弃并未显现。在这里，然而，行为的达到是希望手掌不被放弃的情况下，古老的经典中提到。尽管没有显现，但因不放弃而适用？不，因放弃而适用。如何？愿望在行为达到的比丘中聚集在一起，而不是在未聚集的情况下。在这里确实提到“愿望不被放弃”和“愿望不被放弃的情况下”。“意图不被放弃”和“意图不被放弃的情况下”并没有提到，因此愿望的不放弃在行为达到的手掌不放弃中显现，而不是放弃，已成立。
在这里是——
“从哪里来的人，因其缺乏而被制止；因此在聚集的比丘中，便与其分开。”


Rattipārivāsiyachando viya rattipārivāsiyapārisuddhipīti tadanulomena vaṭṭati svātanāya chando vā pārisuddhi vā pavāraṇā vā, tāya kammaṃ kātuṃ vaṭṭati. Uposathapavāraṇā pana anuposathadivase na vaṭṭati, itaraṃ vaṭṭati. Pannarasiuposathaṃ cātuddasiyaṃ kātuṃ vaṭṭati khettattā. Na cātuddasiuposathaṃ pannarasiyaṃ akhettattā anuposathadivasattā pāṭipadadivasattāti ekacce ācariyā, tasmā tesaṃ matena cātuddasiuposathaṃ tatiyaṃ, sattamaṃ vā pannarasiyaṃ kātuṃ na vaṭṭati. Yaṃ panettha vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘sace cātuddasikaṃ uposathaṃ karissāmāti nisinnā, pannarasoti kātuṃ vaṭṭatī’’ti. Tato ‘‘pannarasiyameva ‘cātuddasikaṃ uposathaṃ karissāmā’ti nisinnā punadivase attano taṃ uposathaṃ ‘pannaraso’ti kātuṃ vaṭṭatīti attho’’ti evaṃ pariharanti, taṃ tesaṃ mataṃ ‘‘tathārūpapaccaye sati aññasmimpi cātuddase uposathaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti (kaṅkhā. aṭṭha. nidānavaṇṇanā) iminā mātikāṭṭhakathāvacanena na sameti. Na hi tattha ‘‘aññasmimpi pannarase cātuddasikaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Evaṃ santepi ‘‘sakiṃ pakkhassa cātuddase vā pannarase vā’’ti anuññātadivase pariyāpannattā channaṃ cātuddasikānaṃ pacchimā pannarasī anuposathadivaso na hotīti siddhaṃ hoti. Kiñcāpi siddhaṃ, iminā pana ‘‘āvāsikānaṃ pannaraso, āgantukānaṃ cātuddaso, āgantukehi āvāsikānaṃ samasamehi vā appatarehi vā anuvattitabba’’nti vacanamettha niratthakaṃ hotīti veditabbaṃ.

Dutiyādisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Kumāribhūtavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Chattupāhanavaggavaṇṇanā

11. Ekādasamādisikkhāpadavaṇṇanā

1214.Upacāraṃ sandhāya kathitanti ‘‘dvādasahatthaṃ upacāro’’ti likhitaṃ.

1221.Suttante okāsaṃ kārāpetvā vinayaṃ vā abhidhammaṃ vā pucchatīti ettha ca tīṇi piṭakāni attano attano nāmena vuttānīti katvā abhidhammo buddhena bhāsito evāti dīpitaṃ hoti.

1224-

Rattipārivāsiyachando viya rattipārivāsiyapārisuddhipīti tadanulomena vaṭṭati svātanāya chando vā pārisuddhi vā pavāraṇā vā, tāya kammaṃ kātuṃ vaṭṭati. Uposathapavāraṇā pana anuposathadivase na vaṭṭati, itaraṃ vaṭṭati. Pannarasiuposathaṃ cātuddasiyaṃ kātuṃ vaṭṭati khettattā. Na cātuddasiuposathaṃ pannarasiyaṃ akhettattā anuposathadivasattā pāṭipadadivasattāti ekacce ācariyā, tasmā tesaṃ matena cātuddasiuposathaṃ tatiyaṃ, sattamaṃ vā pannarasiyaṃ kātuṃ na vaṭṭati. Yaṃ panettha vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘sace cātuddasikaṃ uposathaṃ karissāmāti nisinnā, pannarasoti kātuṃ vaṭṭatī’’ti. Tato ‘‘pannarasiyameva ‘cātuddasikaṃ uposathaṃ karissāmā’ti nisinnā punadivase attano taṃ uposathaṃ ‘pannaraso’ti kātuṃ vaṭṭatīti attho’’ti evaṃ pariharanti, taṃ tesaṃ mataṃ ‘‘tathārūpapaccaye sati aññasmimpi cātuddase uposathaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti (kaṅkhā. aṭṭha. nidānavaṇṇanā) iminā mātikāṭṭhakathāvacanena na sameti. Na hi tattha ‘‘aññasmimpi pannarase cātuddasikaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Evaṃ santepi ‘‘sakiṃ pakkhassa cātuddase vā pannarase vā’’ti anuññātadivase pariyāpannattā channaṃ cātuddasikānaṃ pacchimā pannarasī anuposathadivaso na hotīti siddhaṃ hoti. Kiñcāpi siddhaṃ, iminā pana ‘‘āvāsikānaṃ pannaraso, āgantukānaṃ cātuddaso, āgantukehi āvāsikānaṃ samasamehi vā appatarehi vā anuvattitabba’’nti vacanamettha niratthakaṃ hotīti veditabbaṃ。
第二至第三学处的解释完毕。
少女小节的解释完毕。
伞与盖的小节的解释
第十一至第十三学处的解释
“提到上座的意思是‘十二个手指的上座’”被写成。
“在经典中询问地方，问关于戒律或阿毗达摩”，在这里也提到三部经典以各自的名称提到，因此阿毗达摩是佛陀所说的，这样被阐明。
1224-

5. Thano ca udaro ca thanudarā. ‘‘Saṃkaccikāya pamāṇaṃ tiriyaṃ diyaḍḍhahatthā’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ okkamantiyā’’ti bahūsu potthakesu, saṅghādisesakaṇḍe viya ‘‘upacāraṃ atikkamantiyā’’ti pāṭho appakesu, sova pāṭho. Aṭṭhakathāyaṃ ‘‘parikkhepaṃ atikkamantiyāti ekena pādena atikkante dukkaṭaṃ, dutiyena pācittiyaṃ. Upacārepi eseva nayo’’ti vacanampi ‘‘upacāraṃ atikkamantiyā’’ti pāṭhoti dīpetīti no takkoti ācariyo.

Ekādasamādisikkhāpadavaṇṇanā niṭṭhitā.

Chattupāhanavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

Nigamanavaṇṇanā

Giraggasamajjādīni ‘‘acittakāni lokavajjānī’’ti vuttattā ‘‘nacca’’nti vā ‘‘gandho’’ti vā ajānitvāpi dassanena, vilimpanena vā āpajjanato vatthuajānanacittena acittakāni. ‘‘Nacca’’nti vā ‘‘gandho’’ti vā jānitvā passantiyā, vilimpantiyā ca akusalattā eva lokavajjāni. Corivuṭṭhāpanādīni ‘‘corī’’tiādinā vatthuṃ jānitvā karaṇe eva āpattisabbhāvato sacittakāni. Upasampadādīnaṃ ekantena akusalacitteneva akattabbattā paṇṇattivajjāni. ‘‘Idha sacittakācittakatā paṇṇattijānanājānanatāya aggahetvā vatthujānanājānanatāya gahetabbā’’ti likhitaṃ. Anugaṇṭhipade pana ‘‘giraggasamajjādīni ‘acittakāni lokavajjānī’ti vuttattā ‘nacca’nti vā ‘saṅghāṇī’ti vā ‘gandho’ti vā tassa nāmavasena ajānitvā māyākārassa māyāni sīsaṭṭhiādīni paṭisaṅkhāya passantiyā, akkhamālādiatthāya saṅghāṇiṃ kaṭiyā bandhantiyā, ‘sedagandhaṃ apanetvā buddhapūjaṃ karissāmī’ti uppannena cittena gandhaṃ vilimpetvā nahāyantiyā ca āpattisabbhāvato nāmena saddhiṃ nāmavasena vā vatthussa ajānanacittena acittakāni nāma. Na andhakāre ‘kaṭisuttamida’nti saññāya saṅghāṇiṃ gahetvā kaṭiyaṃ dhāraṇakāle, mattikāsaññāya ca gandhaṃ gahetvā vilimpanakāle āpattisabbhāvato ‘acittakānī’ti vattabbāni. Tasmiṃ kāle anāpatti, teneva saṅghāṇiyā asaṅghāṇisaññāvārepi ‘āpatti pācittiyassā’ti pāḷi na vuttā. Yathā ‘khettaābādhapaccayā, kaṭisuttakaṃ dhāretī’ti vacanato vināpi akusalena saṅghāṇiādīni sakkā dhāretunti siddhaṃ, evaṃ ābādhapaccayā vināpi akusalena na sakkā suraṃ pātunti siddhaṃ ‘anāpatti ābādhapaccayā majjaṃ pivatī’ti pāḷiyā abhāvato. Akusalena vinā madhupuṇṇamuṭṭhiyaṃ pakkhittamajjassa ajjhoharaṇakālādīsu surāpānāpattiṃ āpajjatīti ca siddhaṃ ‘majje amajjasaññī pivati, āpatti pācittiyassā’ti (pāci. 328) vuttattā. Kiṃbahunā, kāmabhogasaññāya saddhiṃ ‘saṅghāṇī’ti ca ‘gandho’ti ca jānitvā vinā anāpattikāraṇena dhārentiyā ekantākusalattā lokavajjāni nāma vuccanti. Iminā upāyena sesesupi nayo netabbo. Ettha surāpānādhikāre upatissattheravādo’’ti vuttaṃ. Asaṃkaccikasikkhāpade ‘‘aparikkhittassa gāmassa upacāraṃ okkamantiyāti pāṭho’’ti ca ‘‘paṇītabhojanaviññatti, acelakasikkhāpadaṃ, nimantitassa cārittāpajjanaṃ, duṭṭhullappaṭicchādanaṃ, ūnavīsativassupasampadaṃ, mātugāmena saddhiṃ saṃvidhāya addhānagamanaṃ, rājantepurappavesanaṃ, santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā vikāle gāmappavesanaṃ, nisīdanaṃ, vassikasāṭikanti pāṭho’’ti ca vuttaṃ.

Nigamanavaṇṇanā niṭṭhitā.

Pācittiyakaṇḍavaṇṇanā niṭṭhitā.

Ubhatovibhaṅgaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.


腰部和腹部是腰腹部。在古老的经典中提到"围裙的尺度是横向一手半"。在许多书籍中，如僧伽提舍迦品中，有"进入无围栏的村庄的上座"的读法，少数有"超越上座"的读法。在注释中提到"超越围栏时，用一只脚超越为突吉罗罪，用两只脚为突吉罗罪。上座也是同样的道理"，这也显示了"超越上座"的读法。我的老师认为这不是正确的。
第十一至第十三学处的解释完毕。
伞与盖的小节的解释完毕。
结语
因为"歌舞等是无心的世俗过失"而被说成"不知道'舞蹈'或'香'等"，即使不知道也因观看、涂抹而产生过失。"知道'舞蹈'或'香'等"并观看、涂抹时,由于不善因而是世俗过失。盗窃等的发起等"知道'盗窃'等事物"后的行为,才是有心的过失。受戒等完全是由于不善心而不应该做,因此是


Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa

Mahāvaggavaṇṇanā

1. Mahākhandhakavaṇṇanā

Bodhikathāvaṇṇanā

Yaṃ khandhake līnapadādibheda-pakāsanaṃ dāni supattakālaṃ;

Tasmā apubbaṃ vinayatthameva, vakkhāmi saṅkhepagahaṇatthaṃ.

Tattha kenaṭṭhenāyaṃ khandhakoti? Khandhānaṃ samūhattā vibhaṅgo viya. Te pana kathanti? Khandhānaṃ pakāsanato dīpanato. Khandhāti cettha pabbajjādivinayakammasaṅkhātā, cārittavārittasikkhāpadasaṅkhātā ca paññattiyo adhippetā. Pabbajjādīni hi bhagavatā paññattattā ‘‘paññattiyo’’ti vuccanti. Paññattiyañca khandha-saddo dissati ‘‘dārukkhandho aggikkhandho udakakkhandho’’tiādīsu viya. Tesaṃ paññattisaṅkhātānaṃ khandhānaṃ pakāsanato vaṇṇanato pabbajjakkhandhakādayo vīsati ‘‘khandhakā’’ti vuttā, avasāne dve taṃsadisattā velāya sadisattā sīlassa velāti vacanaṃ viya. Apica bhāgarāsatthatāpettha yujjate tesaṃ paññattīnaṃ bhāgato ca rāsito ca vibhattattā. Kiṃ panetesaṃ khandhakānaṃ anupubbakāraṇanti? Nāyaṃ pucchā sambhavati, aññathā vuttesupi tappasaṅgānatikkamanato. Atha vā pabbajjupasampadāpubbaṅgamattā sāsanappavesanassa tadatthasaṅgahako mahākhandhako paṭhamaṃ vutto. Kenāti ce? Dhammasaṅgāhakattherehi. Bhagavatā pana tattha tattha uppannavatthuṃ paṭicca tathā tathā vuttāni, na iminā anukkamena. Therā pana taṃ taṃ payojanaṃ paṭicca samānajātike ekajjhaṃ katvā anukkamena sajjhāyiṃsu. Sesānaṃ payojanaṃ tattha tattheva āvi bhavissati.

Khandhakovidāti paññattibhāgarāsaṭṭhena nesaṃ khandhatthakovidā, niruttipaṭisambhidāpārappattāti attho. Tesaṃ anuttānatthānaṃ padānaṃ saṃvaṇṇanā. Kasmā panevaṃ visesitanti? Tato sesabhāgā yuttā. Mātikāṭṭhuppattiggahaṇampettha padabhājaniyaggahaṇeneva veditabbaṃ. Yehi atthā yesaṃ padavisesānaṃ aṭṭhakathāyaṃ pakāsitā, tesaṃ te padavisese puna idha vadeyyāma, vaṇṇanāya pariyosānaṃ kadā bhave te te attheti vuttaṃ, taṃ tassa niddesena yujjati. Uttānā ceva yā pāḷi, tassā saṃvaṇṇanāya kinti vattabbaṃ? Na hi atthā uttānāti sambhavati. Adhippāyānusandhīhītiādivacanehipi taṃ vacanaṃ sambhavatīti ce? Na, atthaggahaṇena cettha padavisesānaṃ gahitattā. Te hi atthato anapetatthena, abhidhānatthena vā atthopacārena vā atthāti veditabbā. Saṃvaṇṇanānayoti saṃvaṇṇanā nāma avuttesu uhāpohakkamanidassanato ‘‘nayo’’ti vutto.



敬礼世尊、阿罗汉、正等觉者
大品的解释
大品的解释
菩提树下的开示
这个品中已经阐述了词义的差异,现在是适当的时候;
因此我将仅仅简要地阐述律的内容。
其中,为什么称之为"品"呢?因为它就像是对诸蕴的总集的解释。那么它们是如何说的呢?因为阐述和说明了诸蕴。在这里,所指的"蕴"是指出家仪轨的行为和学处等规定。因为世尊制定了出家等,所以称之为"规定"。"蕴"这个词也可以见于"木材的堆积、火焰的堆积、水的堆积"等。由于阐述和说明了这些被称为"规定"的蕴,所以称为"品"。最后两个之所以这样说,是因为它们与前面的相似,如同戒律的时期。此外,这里也可以理解为这些规定的部分和总集的分类。
那么,这些品的先后次序有什么原因呢?这个问题是不恰当的,因为如果用其他方式说明的话,也会超出它们的范围。又或者,因为出家和受戒是前提,所以大品首先被说明,这是为了摄受教法。是谁这样说的呢?是结集法的长老们。但世尊是根据当时出现的事物而这样说的,不是按照这个次序。长老们则是根据各自的目的而将其集合在一起并逐步学习。其他部分的目的,在那里那里会显现。
"精通品"是指他们对这些规定的部分和总集有透彻的理解,达到了词义分析的通达。这是对那些不太明确的词语的解释。为什么要这样特别说明呢?因为其他部分是恰当的。对于教法的起源和词义分析的理解,应该通过对词义分析的理解来理解。我们在这里不会再次阐述那些在注释中已经解释过的词语的特殊含义,因为已经说明了它们的含义会在哪里结束。经文本身是明白的,那么对它的解释应该说什么呢?因为不可能说它的含义是明白的。难道不是通过"依据意图和关联"等语句也可以成立吗?不,因为这里是通过对词语的理解来获取含义。这些词语应该被理解为不脱离含义,或者是从词义或词语用法的角度来理解为含义。所谓"解释的方法",是指因为没有说明,所以通过推论和排除来指示。

1.Uruvelāti yathāvuttavālikarāsivasena laddhanāmako gāmo, tasmā samīpatthe etaṃ bhummaṃ. Tathābhāvadassanatthaṃ ‘‘najjā nerañjarāya tīre’’tiādi vuttaṃ. Aññathā tasmiṃ vālikarāsimhi viharatīti āpajjati, ‘‘uruvelaṃ piṇḍāya pāvisīti yena uruvelasenānigamo’’tiādivacanavirodho ca. Aṭṭhakathāyaṃ pana mūlakāraṇameva dassitaṃ. Tattha taṃ sandhāya vuttaṃ…pe… daṭṭhabboti nigamanavacanaṃ. Taṃ kimatthanti ce? Gāmaṃ sandhāya yathāvuttapadatthasambhavadassanatthaṃ. ‘‘So pana gāmo tadupacārena evaṃ nāmaṃ labhatī’’ti vacanaṃ pana avuttasiddhanti katvā na vuttanti veditabbaṃ, atha vā yassa ‘‘uruvelā’’ti yathāvuttavālikarāsissa, tassa samīpagāmassapi nāmaṃ. Tattha āyasmā upālitthero na idha gāmaṃ sandhāya ‘‘uruvelāyaṃ viharatī’’ti āha gocaragāmapayojanābhāvato. Na hi bhagavā taṃ gāmaṃ gocaraṃ katvā tadā tattha vihāsi, tasmā ettha vālikarāsissa samīpe bodhirukkhamūle vihāraṃ sandhāya so evamāhāti dassetukāmo aṭṭhakathācariyo evamāhāti veditabbaṃ, tasmā bhagavato gāmato dūratare araññe abhisambodhidīpanena dutiyuppattiṭṭhānaniyamaṃ tīhi padehi akāsi theroti veditabbaṃ, aññathā padattayavacanapayojanābhāvato. Tattha nadantā gacchatīti nadī. Nelañjalāyāti vattabbe la-kārassa ra-kāraṃ katvā ‘‘nerañjarāyā’’ti vuttaṃ, kaddamasevālavirahitattā niddosajalāyāti attho, nīlajalāyāti tassā nāmameva vā etaṃ.

Bodhirukkhamūleti ettha ca bodhi vuccati abhisambodho. So ca atthato bhagavato catutthamaggañāṇaṃ hoti ‘‘vimokkhantikametaṃ nāma’’nti (paṭi. ma. 1.162) paṭisambhidāvacanato. Kiñcāpi taṃ nāmakaraṇabhūtaṃ catutthaphalañāṇampi vattuṃ sambhavati, kattabbakiccānaṃ pana karaṇato taṃ catutthamaggañāṇameva ettha bodhīti veditabbaṃ. Teneva pāḷiyaṃ ‘‘tatiyavijjāya āsavānaṃ khayañāṇāyā’’ti tadeva dassitaṃ. Aṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘bojjhaṅgā’’ti, ‘‘bodhipakkhiyā dhammā’’ti ca. Tattha yasmā catūsu maggesu ñāṇaṃ ‘‘bodhī’’ti vuccati, tasmā sāmaññato vattukāmatādhippāyavasena ‘‘bodhi vuccati catūsu maggesu ñāṇa’’nti (cūḷani. khaggavisāṇasuttaniddesa 121) vuttaṃ idhādhippetañāṇassapi tadantogadhattā. Atha vā pāḷiyaṃ bhagavato ādimaggattayavacanassa vuttaṭṭhānābhāvā catutthamaggañāṇameva bhagavato uppannaṃ, na bhagavā sotāpannādibhāvaṃ patvā buddho jātoti samayantarappasaṅganivāraṇatthaṃ ‘‘catūsū’’ti vuttaṃ ādittayassa catutthaupanissayasambhavena bodhipariyāyasiddhito. ‘‘Puggalopi senāsanampi upanissayapaccayena paccayo’’ti (paṭṭhā. 1.

乌卢韦拉(Uruvelā)是根据前述的沙堆而得名的村落,因此这里是表示"附近"的处格。为了显示这种状态,说"在涅连禅河的河岸"等。否则,就会得出他在那个沙堆中居住的结论,这与"他进入乌卢韦拉托钵"等说法相矛盾。但在注释中只是指出了根本原因。在那里,为了指示这一点而说"应该看到"这句话结语。那是为什么呢?为了显示前述词义的可能性。但是"那个村落因附近而得此名"这句话,应该理解为未说明而成立。或者,那个被称为"乌卢韦拉"的沙堆附近的村落也有这个名字。在这里,尊者乌巴利长老并没有指这个村落,因为没有以此为托钵处的目的。因为当时世尊并没有以这个村落为托钵处而住在那里,所以注释家想要表明,他是指世尊在菩提树下的住处。因此,应该理解为长老想通过指出世尊在离村落较远的丛林中证得菩提,来确定第二次出现的场所,否则就没有这三个词的用意。
在这里,"涌流而去"就是河流。"涅连禅"原本应该说"涅连耶",但把"l"变成"r"而说成"涅连禅",意思是没有污泥和水草的清洁之水,或者这就是它的名字。
"菩提树下"中的"菩提"指的是证悟。从"这是解脱的名称"这句话来看,实际上指的是世尊的第四道智。虽然这个名称也可以指第四果智,但由于它是要做的事情,所以这里的"菩提"应该理解为第四道智。因此,经文中也说"为了第三明和漏尽智"。但在注释中说"觉支"和"菩提分法"。在这里,因为在四道中,智慧被称为"菩提",所以出于一般的愿望而说"菩提是指四道中的智慧"。或者,经文中没有提到世尊已经成就了预流果等,为了避免这种理解,才说"在四道中",因为第四道智是世尊证得的,而不是世尊已经成就了预流果等而成佛。"个人和住处也是因为依止因缘而成为因缘"。

1.9 paccayaniddesa) vacanato phalahetuko phalajanako rukkho phalarukkhoti viya bodhiheturukkho bodhirukkhoti veditabbo. Ettha ‘‘yasmā kevalaṃ bodhīti rukkhassapi nāmaṃ, tasmā bodhī’’ti parato vuttaṃ. Nigrodhādirukkhato assa visesanavacanaṃ pana tadaññabodhimūlappasaṅganivāraṇatthaṃ. Maggañāṇañhi kusalamūlattā bodhi ca taṃ mūlañcāti saṅkhyaṃ labheyya. Paṭhamābhisambuddho nisīdatīti sambandho. Tena abhisambuddhadivasena saddhiṃ aṭṭhāhaṃ ekapallaṅkena nisinnabhāvaṃ dasseti. Ettha eka-saddo tassa nisajjāsaṅkhātassa pabbajjānuyogānurūpassa pallaṅkassa aññena iriyāpathena anantariyabhāvaṃ athassa akopitabhāvaṃ dasseti. Vimuttisukhanti ettha vimuttiyaṃ vā sukhanti na sambhavati. Pañcamajjhānikattā bhagavato phalasamāpattisaṅkhātā vimutti eva anujaṅghanaṭṭhena nibbānasukhanti vimuttisukhaṃ, taṃ samāpajjanena paṭisaṃvedī anubhavanto nisīdi. Veneyyakālānatikkamanato taṃ apekkhamāno nisīdi, na vimuttisukhasaṅgena.

Atha khoti adhikārantarārambhe nipātadvayaṃ. Tena vimuttisukhaṃ paṭisaṃvedayamāno na paṭiccasamuppādaṃ manasākāsi, kintu tato vuṭṭhāyāti dasseti . Paṭivedhavaseneva sumanasikatassa paṭiccasamuppādassa punappunaṃ manasikaraṇaṃ gambhīrattā assādajananato, na apubbanayadassanādhippāyato. Paccakkhabhūtasabbadhammattā bhagavato asammohato, paṭividdhassa visayato vā manasikaraṇaṃ pana vijitadesapaccavekkhaṇaṃ viya rañño apubbaṃ pītiṃ janeti. Vuttañhi ‘‘amānusī ratī hoti, sammā dhammaṃ vipassato’’ti (dha. pa. 373). Rattiyā paṭhamaṃ yāmanti accantasaṃyogavasena upayogavacanaṃ, tena tassa vikappanānattataṃ dasseti. Kiñcāpi ‘‘anulomapaṭilomaṃ manasākāsī’’ti ekatova vuttaṃ, tathāpi iminā anukkamenāti dassanatthaṃ ‘‘avijjāpaccayā’’tiādi. Tattha ca kiñcāpi pavattimattapaccavekkhaṇā adhippetā kathaṃ paññāyatīti? Paṭhamabhāvāya, paṭilomamanasikaraṇaṃ pana anulome paccayānaṃ, paccayuppannānañca tathābhāvasādhanatthaṃ. Yasmā avijjāya eva nirodhā saṅkhāranirodho, na aññathā, tasmā saṅkhārānaṃ avijjā paccayo, tassā ca saṅkhārā phalanti dīpanato. Tathā nibbānapaccavekkhaṇāya anulomamanasikaraṇaṃ kāraṇanirodhā phalanirodhasādhanatthaṃ. Ettha ca anubhāvato nibbānaṃ dassitaṃ. Na hi taṃ avijjādinirodhamattanti. Tattha ‘‘yato khayaṃ paccayānaṃ avedī’’ti vacanena anulomo nādhippetoti siddhaṃ. Maggapaccavekkhaṇāya vattabbaṃ natthi, ubhayatthapi kiccato, ārammaṇato ca tassa maggassa visayato ca tattha maggo dassito.


1.9 根据因缘的说明，果因的树被称为果树，菩提因的树被称为菩提树。在这里，"因为单独是菩提"而得名，所以称之为"菩提"。从尼罗树等树木中获得的特殊名称是为了防止误解菩提树的根。由于道的智慧是善的根源，因此菩提及其根可以被视为数量。第一次证悟时坐下，显示出坐下的状态。因此，在证悟的那一天，以一种单一的姿势坐着。这里的"单一"表示坐着的状态与出家的修行相应，表明坐着的状态与其他行动之间的紧密关系，且没有生气的状态。这里的解脱快乐，指的是解脱的快乐，而不是其他的快乐。由于是第五中间的，因此世尊的果位的定境是解脱，因此解脱的快乐是涅槃的快乐，依靠这种定境而体验并感受着坐着。由于超越可受教的时间，他坐着是期待的，而不是由于解脱的快乐。
接下来，"因此"是指在不同的情况下开始的两个方面。因此，体验解脱的快乐时并没有思维因缘，而是显示出他从那时起退去。由于对因缘的理解是深刻的，因此他不断地思维因缘的缘起，而不是为了显示新颖的方式。由于所有法的显现，世尊不迷失于此，因缘的理解如同国王的特殊喜悦。正如所说，"在正确的法中，非人间的快乐是生起的"，(《法句经》373)。夜间的第一部分是因为极其紧密的结合而称为使用的词，因此显示出他的思维的多样性。虽然"顺应与逆反的思维"是一起说的，但为了显示这种顺序而说"因无明而生起"等。虽然这里意指对变化的观察，但如何能理解呢？在第一方面，逆反的思维是顺应因缘的，而顺应的因缘也应该如此。因为只有通过无明的消灭才能消灭行法，不能以其他方式，因此行法是无明的因缘，因而行法的结果被阐明出来。因此，为了观察涅槃，顺应的思维是为了消灭因缘的结果。这里显示了涅槃的体验。它不仅仅是无明的消灭而已。在那里，"因缘的消亡是灭亡的"这句话表明，顺应的因缘并不是指向。因此，观察道路是没有必要的，在两个方面的功能上，因缘的对象和道路的对象都在这里显示出来。


Tatthāha – ‘‘paṭiccasamuppādaṃ paṭilomaṃ manasākāsī’’ti na yujjati, na hi paṭilomāpadesena niddiṭṭhaṃ nibbānaṃ paṭiccasamuppādo bhavitumarahatīti? Vuccate – na, tadatthajānanato. Anulomapaṭilomanti hi bhāvanapuṃsakaṃ. Anulomato, paṭilomato ca taṃ paṭiccasamuppādaṃ manasākāsīti hi tattha attho. Aññathā nirodhassa paṭilomappasaṅgāpattiyevāpajjati. Paṭilome ca panetasmiṃ anukkamaniyamo anulome anukkamaniyamato siddhoti veditabbaṃ. Evaṃ sati paṭiccasamuppādassa paṭilomo nāma apaṭiccasamuppādoti siddhaṃ hoti. Tena vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘nirodho hotīti anuppādo hotī’’tiādi. Evaṃ sante pubbāparavirodho hoti. Kathaṃ? Paṭiccāti hi iminā phalassa paccayapariggahena, paccayānañca paccayāyattupagamanena tassa uppādābhimukhabhāvadīpanato asamuppādo na sambhavati, tasmā apaṭiccasamuppādoti evaṃ ubhayapaṭikkhepena panassa paṭilomatā veditabbāti eke. Taṃ ayuttaṃ tassa anulomabhāvaniyamanato, atthātisayābhāvato, tasmā appaṭiccasamuppādo tassa paṭilomoti veditabbaṃ. Teneva bhagavatā pāḷiyaṃ paccayapaccayuppannanirodho vutto. Tattha hi ‘‘avijjāya tveva asesavirāganirodhā’’ti evaṃ paccayassa samucchinnapaccayabhāvavasena paccayanirodhaṃ, phalassa paccayapaṭiggahābhāvavasena paccayuppannanirodhañca dīpeti. Duvidho pāḷiyaṃ nirodho atthato anuppādo nāma hotīti katvā aṭṭhakathāyaṃ ‘‘nirodho hotīti anuppādo hotī’’ti vuttaṃ. Evaṃ sante nibbānaṃ paccayapaccayuppannānaṃ nirodhamattanti āpajjatīti ce? Na, tassānubhāvadīpanādhippāyato. Viditavelāyanti manasikatavelāyanti attho, aññathā tato pubbe aviditappasaṅgato.

Jhāyatoti ettha kāmaṃ lakkhaṇūpanijjhānena jhāyato bodhipakkhiyadhammā pātubhavanti, catuariyasaccadhammā vā pakāsanti, tathāpi pubbabhāge samathādiyānikavibhāgadassanatthaṃ ārammaṇūpanijjhānaggahaṇaṃ. Catusaccadhammaggahaṇaṃ kāmaṃ anulomapaṭiccasamuppādadassanādhikārena virujjhati, tathāpi ‘‘yo dukkhaṃ parijānāti, so samudayaṃ pajahatī’’ti laddhivasena katanti veditabbaṃ.

2.‘‘Paccayakkhayassā’’ti kiccapariyāyavasena vuttaṃ. Tena paccayanibbānaṃ, tadupanissayanibbānañcāti duvidhaṃ nibbānaṃ dassitaṃ hotīti. Kāmañca taṃ na kevalaṃ paccayakkhayamattaṃ karoti, atha kho paccayuppannakkhayampi karoti. Yato ubhinnampi nirodho dassito, tathāpi hetunirodhā phalanirodhoti katvā ‘‘paccayakkhayassā’’ti vuttaṃ. Vuttappakārā dhammāti ettha catusaccaggahaṇaṃ paṭhamagāthāyaṃ vuttanayavipallāsena katanti veditabbaṃ.

3.Samudayanirodhasaṅkhāto atthoti ettha samudayo kiccavasena, nirodho ārammaṇakiriyāya. Etena dvippakārā nirodhā dassitā honti tassa anubhāvassa vasenāti attho. Yasmā pallaṅkābhujitaṭṭhānañca ‘‘pallaṅko’’ti vuccati, tasmā phalādhigamaṭṭhānaṃ ‘‘pallaṅka’’nti vuttaṃ.

Ajapālakathāvaṇṇanā



那里说：“因缘的生起与逆反的思维并不相符”，因为逆反的地方所指的涅槃是否能成为因缘的生起呢？可以说：不可以，因为那是为了理解的缘故。顺应与逆反的思维是思维的对象。在顺应和逆反中，因缘的生起是思维的对象。因此，若无灭除的逆反，则会陷入逆反的状态。逆反的思维在这里需要被理解为顺应的思维。因此，因缘的逆反被称为非因缘的生起。因此，注释中说：“灭除是生起的非生起”。在这种情况下，前后之间会产生矛盾。如何会如此？因为“因缘”是指果的因缘的把握，因缘的因缘的依赖，因此不能生起相反的因缘，因此被称为非因缘的生起，因此在这里的逆反思维应被理解为。由于顺应的状态的规定，因而因缘的生起被称为非因缘的生起。因此，世尊在经文中提到因缘的灭除。因为在这里说：“因无明的完全灭除”所以因缘的灭除是被彻底切断的，因缘的生起是因果的把握。因此，注释中说：“灭除是生起的非生起”。因此，难道涅槃仅仅是因缘的灭除吗？不，这指的是其效应的显示。知觉的时刻是指思维的时刻，其他的则是之前所未知的。
“冥想”是指通过欲望的特征而冥想，菩提分法显现，四圣谛法显现，然而在前面是为了显示安住等的对象的把握。四圣谛的把握与顺应的因缘的生起是相悖的，但仍应理解为“知道痛苦的人，便会放弃生起”。
“因缘的消灭”是指因缘的消灭的状态。因此，因缘的涅槃、依赖的涅槃是被显示出来的。欲望不仅仅是因缘的消灭，而是也消灭了因缘的生起。虽然两者的灭除是显而易见的，仍然可以理解为因的灭除和果的灭除。因缘的消灭在此被称为“因缘的消灭”。在这里，四圣谛的把握在第一句中是以相反的方式被理解。
“生起与灭除”是指在此生起的意义，灭除是指对象的行为。因此，这里显示了两种灭除的状态，因其效应的缘故。由于座位被称为“座位”，因此果的获得的地方被称为“座位”。
阿贾帕拉故事的解释。

4.Sammodīti hitakāmatāya bhagavā tena brāhmaṇena saddhiṃ sammodi. Vedehi antanti ettha nibbānaṃ anto nāma. Vedānaṃ vā antaṃ gatattāti ettha arahattaṃ. Tattha paṭhamena vedantagū yasmā, tasmā eva vusitabrahmacariyo. Dutiyena vedantagū yasmā, tasmā vusitabrahmacariyoti evaṃ yojanā kātabbā. Kiñcāpi brāhmaṇassa catusaccayuttaṃ atthato vuttaṃ, udānagāthāyaṃ vuttapaṭivedhābhāvaṃ sandhāya ‘‘dhammacakkappavattana’’nti vuccatīti parihāro.

Ajapālakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Mucalindakathāvaṇṇanā

5. Mucalindavatthumhi etamatthanti idāni vattabbamatthaṃ sandhāya vuttaṃ. Taṃ vivekanti upadhivivekaṃ . ‘‘Abyāpajjaṃ sukhaṃ loke’’ti iminā paṭhamamaggaṃ dasseti tena sattesu māraṇavasena uppajjanakabyāpādappahānasiddhito. ‘‘Pāṇabhūtesu saṃyamo’’ti iminā dutiyamaggaṃ dasseti. Maggī hi puggalo avasiṭṭhabyāpādatanuttavasena pāṇabhūtesu saṃyato hoti vihiṃsādhippāyābhāvato. Evaṃ cattāro hi maggā anukkamenāpi gahitā honti.

Mucalindakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Rājāyatanakathāvaṇṇanā

6.Rājāyatanaṃ pātali. ‘‘Catuddisā āgantvā’’ti pāṭhaseso. Mukhavaṭṭiyaṃ kirassa dinnānaṃ catunnampi lekhāparicchedo atthi, te vāṇijā devatāya gāravadassanena bhagavato rūpakāyadassanena pasannattā saraṇaṃ aggahesuṃ. Devatāya ‘‘bhagavā rājāyatanamūle paṭhamābhisambuddho’’ti vacanaṃ sutvā sāvakasaṅghābhāvaṃ, abhisambuddhadhammasabbhāvañca jāniṃsūti veditabbaṃ. Jānantīti buddhāti sambandho.

Rājāyatanakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Brahmayācanakathāvaṇṇanā

7.Adhigatokho myāyantiādimhi dhammoti catusaccadhammo, gambhīrattā duddaso. Duddasattā duranubodho. Santoti nibbuto. Paṇītoti atappako. Idaṃ dvayaṃ lokuttarameva sandhāya vuttaṃ. Atakkāvacaroti takkena ākāraparivitakkena ogāhitabbo na hoti, ñāṇeneva avacaritabboti attho. Paṇḍitavedanīyoti sammāpaṭipadaṃ paṭipannehi paṇḍitehi vedanīyo. Sabbasaṅkhārasamathotiādi sabbaṃ nibbānameva. Tañhi phalūpacārena ekampi samānaṃ tathā tathā vuccati. Rāmāti pajā. Anu anu acchariyā anacchariyā. Tesaṃ bhagavato pubbabhāgapaṭipadaṃ sutapubbānaṃ, dhammassa vā gambhīrabhāvaṃ adhigatapubbānaṃ. Kiñcāpi bhagavato cattāropi maggā sukhappaṭipadā, tathāpi bodhisattapaṭipadaṃ sandhāya ‘‘kicchena me’’ti vuttaṃ. ‘‘Pakāsitaṃ pakāsitu’’nti ubhayathāpi pāṭho. Paretehi yuttehi. Rāgarattāti kāmarāgadiṭṭhirāgehi rattā. Attaniccādigāhakā na dakkhanti na passissanti.



世尊因为善意而与那位婆罗门和睦相处。在这里,"到达的尽头"指的是涅槃。或者"到达诸法的尽头"指的是阿罗汉果。第一种是因为到达了诸法的尽头,因此是已圆满梵行。第二种是因为到达了诸法的尽头,因此是已圆满梵行。虽然对于婆罗门来说,这包含了四圣谛的内容,但考虑到在《感兴的偈颂》中所说的对理解的缺乏,因此称为"转法轮"。
阿贾帕拉故事的解释完毕。
穆卡林达的故事解释
现在要说穆卡林达事件的内容。这指的是离欲。"在世间没有痛苦的快乐"显示了初道,因为通过此道断除了对众生的杀害的意图。"对众生的克制"显示了第二道,因为已证得道果的人对于剩余的恶意是克制的,没有伤害的意图。这样,四道都逐步被包括在内。
穆卡林达的故事解释完毕。
罗阇亚塔那的故事解释
他坐在罗阇亚塔那树下。"从四方而来"是省略的读法。据说,在他的脸前有四个商人的记号,他们由于对天神的尊重和见到世尊的形体而生起信心而皈依。听到天神说"世尊在罗阇亚塔那树下首次证悟"后,他们了解到有弟子僧团和已证悟的法。
罗阇亚塔那的故事解释完毕。
梵天请求的故事解释
"我已经证得这法"等,指的是四圣谛法,因为深奥而难见。难见而难以觉悟。"寂静"指涅槃。"殊胜"指无上。这两者只指出世间法。"不可思议"意思是不能用推理和分别思维来理解,只能用智慧来掌握。"智者所知"指已走正道的智者所知。"一切行的平息"等都指涅槃,因为依依果而有不同的称呼。"众生"指人民。"奇妙"、"不奇妙"。他们已经听闻过世尊的前行道,或者已经体证到法的深奥。虽然世尊的四道都是乐行,但这里是指菩萨行。"我的艰难"。"宣说"有两种读法,都是与他们相应。"染着欲爱和见爱"的,不能见和不能知。

8. Sahaṃpati kira ‘‘nassati vata bho loko’’ti imaṃ saddaṃ tathā nicchāreti, yathā dasasahassilokadhātubrahmāno sutvā sannipatiṃsu. Paññāmaye akkhimhi santānānusayitavasena appaṃ parittaṃ rāgādirajaṃ etesaṃ, evaṃsabhāvāti apparajakkhajātikā. Assavanatāti assavanatāya.

Samalehi satthārehi. Apāpuretanti vivara etaṃ. Amatassa dvāranti ariyamaggaṃ, catusaccadhammaṃ vā. Vijjattayacatumaggañāṇehi punappunaṃ buddhaṃ paṭividdhaṃ. Seleti silāmaye. Vigatarajattā sukhadassanayogge ito ca etto ca āgantvā yathā ṭhito cakkhumā puriso samantato janataṃ passeyya. Tvampi sumedha sundarapañña sabbaññutaññāṇādhigamāya samantacakkhu. Sabbakilesasaṅgāmānaṃ vijitattā vijitasaṅgāma. Jātikantārādinittharaṇatthaṃ veneyyajanasatthavāhanasamatthatāya satthavāha. Kāmacchandaiṇassa abhāvato aṇaṇa.

9.Buddhacakkhunā indriyaparopariyattañāṇena ca āsayānusayañāṇena ca. Imesañhi dvinnaṃ ñāṇānaṃ ‘‘buddhacakkhū’’ti nāmaṃ. Uppaliniyanti uppalavane. Evaṃ sesesupi . Anto nimuggaposīnīti yāni anto nimuggāneva posiyanti, tattha yāni udakaṃ accuggamma ṭhitāni, tāni sūriyaraṃsisamphassaṃ āgamayamānāni ṭhitāni ajja pupphanakāni. Yāni samodakaṃ ṭhitāni, tāni sve pupphanakāni. Yāni udakānuggatāni, tāni tatiyadivase pupphanakāni. Udakā pana anuggatāni aññānipi sarogauppalādīni nāma honti. Yāni neva pupphissanti macchakacchapabhakkhāneva bhavissanti, tāni pāḷināruḷhāni, āharitvā pana dīpetabbāni. Etehi ugghaṭitaññū vipañcitaññū neyyo padaparamoti cattāro puggalā yojetabbā. Paccabhāsīti pati abhāsi.

Apārutāti vivaṭā. Pacchimassa padadvayassa ayamattho. Ahañhi attano paguṇaṃ suppavattampi imaṃ paṇītaṃ uttamaṃ dhammaṃ kāyavācākilamathasaññī hutvā nābhāsi.

Brahmayācanakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Pañcavaggiyakathāvaṇṇanā

10. Idāni pana sabbo jano saddhābhājanaṃ upanetu, pūressāmi nesaṃ saṅkappanti. Apparajakkhajātikoti samāpattiyā vikkhambhitakilesattā nikkilesajātiko. Ājānissatīti ce na niṭṭhānamakaṃsu dhammasaṅgāhakā te vinayakkamaññā, ahaṃ deseyyaṃ paṭivijjhissatīti adhippāyo, ‘‘muddhāpi tassa vipateyyā’’ti (a. ni. 

据说萨罕帕提发出了这样的声音:"这个世界将要毁灭!"以至于十千世界的梵天都听到并集会。在智慧眼中,他们的贪欲等微细烦恼很少,因此是少尘垢的种类。"由于不闻"是因为不闻。
与有污染的导师。打开这个。"不死的门"指的是圣道,或四圣谛法。通过三明和四道智再三地透彻地证悟佛陀。"岩石"指石制的。由于无尘垢,适合见乐,如同一个有眼的人从四面八方来观看。你也是有智慧的,为了证得一切智智,具有遍观眼。由于战胜一切烦恼的战斗而成为战胜者。为了渡越生死等险难,作为能带领可度众生的导师。由于没有贪欲的缺陷而无债。
佛眼、根智和意乐智。这两种智慧称为"佛眼"。"在莲花池中"指在莲花池。如此其他的也是如此。"内部沉浸的养育"指那些完全沉浸在内部的,其中有些升出水面,接受阳光而今天开花;有些与水平齐,明天开花;有些随水漂浮,后天开花。但有些随水漂浮的,如睡莲等也会开花。有些则不会开花,而是被鱼和龟吃掉,应该从经文中取出来说明。这四种人,即即刻觉悟的、善于解释的、需要引导的、极限者,应该安排好。"回答说"。
"已开"指已经打开。这两个词的意思是:我虽然善于表达,但由于身心劳顿而没有说这么殊胜的法。
梵天请求的故事解释完毕。
五比丘的故事解释
现在,所有的人都应该成为信根,我将满足他们的愿望。"少尘垢的种类"是因为通过定而压伏了烦恼,无染的种类。如果他们没有下定决心,那些集结法的人就会知道律仪,我将说明,他们就会通达,如"他的头会破裂"。

8.11; pārā. 2) ettha viya abhūtaparikappo kireso. Loke tassa adhimuttabhāvadīpanatthañhi idaṃ vacanaṃ attano tadupadesena aviditabhāvadīpanatthaṃ. Tassa anantevāsikabhāvadīpanatthanti evamādīni panettha payojanāni. Bhagavatopi kho ñāṇanti sabbaññutaññāṇaṃ tassa maraṇārammaṇaṃ uppajji. Tena tato pubbe tassa sati dhammadesanāya khippaṃ jānanabhāvārammaṇanti dīpeti. Paropadesato ajānitvā paccakkhato maraṇasacchikiriyampi dasseti. Buddhānampi anekañāṇasamodhānābhāvato suvuttametaṃ. Cittapubbikā hi cittappavatti, aññathā navasattapātubhāvappasaṅgo. Sabbadhammānaṃ ekato gahaṇe viruddhakālānaṃ ekato jānanappasaṅgo. Tato ekañāṇassa vitathabhāvappattidoso, tasmā sabbassa vinānekañāṇasamodhānaṃ āpajjitadhammesu appaṭihatañāṇavantattā pana sabbaññū eva bhagavāti veditabbaṃ, na sabbakālaṃ ekato. Āḷārādīnaṃ maraṇājānanatoti ce? Na, tassa jānanena puthujjanassāpi sabbaññutāpattippasaṅgato. Yadābhāvena yadābhāvo tabbhāvena tassābhāvappasaṅgo loke siddhoti. ‘‘Bhagavatopi kho ñāṇaṃ udapādī’’ti vacanato tassa maraṇajānanaṃ siddhanti katvā bhavaṃ mateneva bhagavā sabbaññūti siddhaṃ na devatārocanato pubbe ajānanatoti ce? Na, visesaṃ pariggahetvā antarā pajānanato, devatāya sabbaññubhāvappattidosato ca. Na hi so kassaci vacanena aññāsīti.

Apica kimidaṃ tattha jānanaṃ nāma tadārammaṇañāṇuppattīti ce? Na, loke sabbaññuno accantābhāvappasaṅgato. Sādhikā hi mayā ekañāṇakkhaṇe sabbaṃ ñāṇaṃ, tadaññesañca tadaññāṇānuppatti. Apica sabbaññuno sabbadhammavisaye ñāṇapaccupaṭṭhānasiddhi tassa ñāṇassa attanāva attano avisayoti ce? Na, hetunidassanānuppattito. Apica ‘‘bhagavatopi kho ñāṇaṃ udapādī’’ti ettha visesavacanaṃ atthi. Yena devatārocanuttarakālameva bhagavato ñāṇaṃ udapādīti paññāyati. Na hi vacanapubbāpariyabhāvamattena tadatthapubbāpariyatā hoti, tasmā ayuttametaṃ. Abhidosakālaṃkatoti paṭhamayāme kālaṃkato. ‘‘Majjhimayāme’’tipi vadanti. Ubhayatthapi mahājāniyo. Sattadivasabbhantare, ekadivasabbhantare ca pattabbamaggaphalato parihīnattā mahatī jāni assāti mahājāni. Tesu hi dvīsu āḷāro ākiñcaññāyatanabhave nibbatto, udako bhavagge, tasmā nesaṃ dhammadesanāya akkhaṇe nibbattabhāvaṃ sandhāya bhagavā evaṃ cintesi, na ito manussalokato cutibhāvaṃ sandhāyāti veditabbaṃ. Abuddhaveneyyatañca sandhāyāti no takko, aññathā aniṭṭhappasaṅgoti ācariyo.


8.11. 在这里,如同无所不知的基舍罗。在世间,因为他对这一点的信念,这句话是为了表明他自己通过教导而未曾知晓的状态。因此,关于他的无尽依止的状态,等其他的目的在这里被提及。世尊的智慧,即无所不知的智慧,也因其对死亡的关注而生起。因此,在他之前,由于对法的教导而迅速地显现出知晓的状态。通过他人之教而不知晓,也显示了对死亡的直接体验。对于佛陀来说,由于多种智慧的聚合,这就显得尤为清晰。心的先行是心的表现,否则就会有新的七种生起的可能。对一切法的统一把握,在特定时间内的知晓也会有不同。因此,在单一智慧的错误状态下,会有缺陷,所以在所有法中,由于没有多种智慧的聚合而导致的无障碍的知觉,因此世尊被称为无所不知,而不是在所有时间统一的。阿拉尔等人的死亡知晓,是否可以说是这样？不,因为他的知晓也与普通人获得无所不知的状态有关。由于有与无的存在,对这一存在的知晓在世间是成立的。"世尊的智慧确实生起了"这句话表明他的死亡知晓是成立的,因此世尊被认为是无所不知的,而不是由于天神的光辉而未曾知晓的。不是的,特别是通过内在的知晓,由于天神的无所不知的特性,他没有通过任何言语来表达。
此外,如果说那里的知晓是指对对象的知晓,那么在世间是与无所不知的绝对缺乏相关的。因为我在某个知晓的时刻获得了一切知晓,而其他的则是与其他知晓的对象无关。此外,在无所不知的所有法中,知晓的确立是基于自身,是否可以说是他自己的对象？不,因为没有因果关系的说明。此外,在"世尊的智慧确实生起了"这句话中,有特别的表述。通过这一点,天神的光辉在世尊的智慧生起的时间上显现。因为仅仅通过言语的前后关系,并不能说明其意义,因此这是不合理的。关于错误的时间,在第一时间被称为时间。"中间的时间"也被说成如此。在两个方面都是伟大的知晓。由于在七天之间,在某一天之间获得的道果的减少,因此被称为伟大的知晓。在这些方面,阿拉尔因无所有的存在而生起,水在生死的边界,因此世尊思考了这些法的教导,而不是指人间的死亡。也指向无知的引导,而不是推理,否则就会有不如意的情况。


Bodhisattassa jātakāle supinapaṭiggāhakā ceva lakkhaṇapariggāhakā ca aṭṭha brāhmaṇā. Tesu tayo dvidhā byākariṃsu ‘‘imehi lakkhaṇehi samannāgato agāraṃ ajjhāvasanto rājā hoti cakkavatti, pabbajanto buddho’’ti. Pañca brāhmaṇā ‘‘agāre na tiṭṭhati, buddhova hotī’’ti ekaṃsabyākaraṇāva ahesuṃ. Tesu purimā tayo yathāmantapāraṃ gatā. Ime pana mantapāraṃ atikkamantā attanā laddhaṃ puññamahattaṃ vissajjetvā bodhisattaṃ uddissa puretarameva pabbajiṃsu. Ime sandhāya vuttaṃ ‘‘pañcavaggiyā’’ti. ‘‘Tesaṃ puttā’’tipi vadanti, taṃ aṭṭhakathāyaṃ paṭikkhittaṃ. Kasmā panettha bhagavā ‘‘bahūpakārā kho me’’ti cintesi. Kiṃ upakārakānaṃ eva esa dhammaṃ deseti, itaresaṃ na desetīti? No na deseti. Upakārānussaraṇamattakeneva vuttanti aṭṭhakathānayo. Attano kataññukatavedibhāvappakāsanatthaṃ, kataññutādipasaṃsanatthaṃ, paresañca kataññubhāvādiniyojanatthaṃ, khippajānanappasaṅganivāraṇatthaṃ.

11.Antarā ca gayaṃ antarā ca bodhinti gayāya ca bodhiyā ca majjhe tigāvutantare ṭhāne. Bodhimaṇḍato hi gayā tīṇi gāvutāni. Bārāṇasinagaraṃ aṭṭhārasa yojanāni. Upako pana bodhimaṇḍassa ca gayāya ca antare bhagavantaṃ addasa. Antarā-saddena pana yuttattā upayogavacanaṃ kataṃ. Īdisesu ca ṭhānesu akkharacintakā ekameva antarāsaddaṃ payujjanti, so dutiyapadepi yojetabbo. Ayojiyamāne pana upayogavacanaṃ na pāpuṇāti. Idha pana yojetvāva vuttoti.

Sabbābhibhūti sabbaṃ tebhūmakadhammaṃ abhibhavitvā ṭhito. Taṇhakkhayeti nibbāne. Vimuttoti ārammaṇato vimutto. Natthi me paṭipuggaloti mayhaṃ paṭipuggalo nāma natthi, asadisoti attho, mama sabbaññubhāve dosaṃ dassetvā loke ṭhātuṃ asamatthatāya mama paccatthikapuggalo vā natthīti attho. Āhañchaṃ amatadundubhinti dhammacakkhupaṭilābhāya amatabheriṃ paharissāmīti gacchāmi.

Arahasi anantajino bhavituṃ yutto tvanti attho. Idampi attano satthunāmaṃ. Hupeyyāsīti āvuso evampi nāma bhaveyya. Pakkāmīti vaṅkahārajanapadaṃ nāma agamāsi. Bhagavāpi ‘‘tattha tassa migaluddakassa dhītuyā cāpāya ukkaṇṭhitvā puna āgantvā anāgāmī ayaṃ bhavissatī’’ti upanissayasampattiṃ disvā tena saddhiṃ ālapi. So ca tathevāgantvā pabbajitvā anāgāmī hutvā anukkamena kālaṃ katvā avihesu uppajjitvā arahattaṃ pāpuṇi.

12.Saṇṭhapesunti katikaṃ akaṃsu. Padhānavibbhantoti padhānato bhaṭṭho parihīno. ‘‘Abhijānātha nu bhāsitameta’’nti, ‘‘vācaṃ bhāsitameva’’nti ca evarūpaṃ kañci vacanabhedaṃ akāsīti adhippāyo. Bhagavantaṃ sussūsiṃsūti bhagavato vacanaṃ sotukāmā ahesuṃ. Aññāti aññāya, jānitunti attho.



8.11 在菩萨出生时,有八位婆罕摩那接受了梦境和相貌的观察。其中三位双重预言:"具有这些相貌的人,如果在家,则成为轮王;出家,则成为佛陀。"五位婆罕摩那则一致预言:"不住在家,必定成为佛陀。"前三位按照他们的咒语达到了极限。但这些超越了咒语的极限,放弃了自己获得的功德大小,提前出家,追随菩萨。这些人就是被称为"五比丘"的。也有人说他们是他们的儿子,但在注释中被否定了。为什么在这里世尊想到"他们对我确实很有帮助"呢?难道他只是为那些有帮助的人说法,而不为其他人说法吗?不,他并没有不说法。注释说,这只是想起他们的帮助。为了表达自己的知恩图报,赞美知恩,也为了引导他人的知恩,以及避免迅速知晓的可能。
在迦耶和菩提树之间,相距三由旬。因为从菩提道场到迦耶有三由旬。从婆罗奈城到此处有十八由旬。乌帕卡在菩提道场和迦耶之间看到了世尊。由于"中间"这个词的连接,使用了处格。在这样的地方,字义分析者只使用一个"中间"词,第二个词也应该连接。如果不连接,就无法达到处格。但在这里是连接而说的。
"一切胜"是指超越一切三界法而住。"漏尽"指涅槃。"解脱"是从对象解脱。"我没有对手"是指我没有同等的人,意思是由于显示我的无所不知的缺陷,在世间无法存在对手或敌人。"我将为获得法眼而击鼓"。
"你应该成为无边胜利者"的意思是你应该如此。"愿它成为"是指朋友,这也是对导师的称呼。"他去了"指他去了瓦罕哈拉地方。世尊也看到了那位猎人女儿的因缘成熟,于是与他交谈。他确实如此而来,出家后成为不还果,渐渐圆寂,在阿维希天生起,最终证得阿罗汉果。
"安排"是指达成协议。"从精进中脱落"是指从精进中退失、减少。"你们是否记得所说的"是指是否有这样的言语差异。"他们渴望听闻世尊"是指他们想听闻世尊的教诲。"知道"是指了知、理解的意思。

13. Atha kimatthaṃ āmantesīti? Tatopi suṭṭhutaraṃ paṭijānanatthaṃ, dhammassa abhibhāriyadullabhabhāvadīpanatthaṃ, akkharavikkhepanivāraṇatthañca. Tattha dvemeti antadvayavacanaṃ aññesampi tadantogadhabhāvato. Apica yojanāvasena. Taṇhāavijjāti hi saṃsārappavattiyā sīsabhūtā dve kilesā. Te ca samathavipassanānaṃ paṭipakkhabhūtattā antā nāma. Tesu taṇhāvasena kāmasukhallikānuyogaṃ bhajanto samathaṃ parihāpeti bālo, tathā avijjāvasena attakilamathānuyogaṃ bhajanto gacchanto vipassananti na sakkā ubho dve ante appahāya amataṃ adhigantunti evaṃ vuttā. Apica līnuddhaccapahānadassanametaṃ. Līno hi nikkhittavīriyārambho kāmasukhañca bhajati, itaro accāraddhavīriyo attakilamathaṃ. Ubhopi te vīriyasamatāya paṭipakkhattā antā nāma. Apica tisso sāsane paṭipadā vuttā āgāḷhā, nijjhāmā, majjhimā ca. Tattha āgāḷhā ‘‘pāṇātipātī hoti, natthi kāmesu doso’’ti evamādikā. Nijjhāmā ‘‘acelako hoti, muttācāro’’ti evamādikā, majjhimā ‘‘ayameva ariyo aṭṭhaṅgiko maggo’’ti evamādikā. Tattha kāmasukhallikānuyogo āgāḷhā nāma paṭipadā hoti sabbākusalamūlattā. Attakilamathānuyogo nijjhāmā nāma attajjhāpanato. Ubhopete majjhimāya paṭipadāya paṭipakkhabhūtattā antā nāma, tasmā imeva sandhāya dvemeti. Kimatthaṃ bhagavā ‘‘pabbajitena na sevitabbā’’ti pabbajite eva adhikaroti, na gahaṭṭheti? Pabbajitānaṃ tadadhimuttattā, sukhaparivajjanasamatthatāya, tadadhikatattā ca pabbajitā ettha adhikatā, na gahaṭṭhā. Yadi evaṃ kimatthaṃ kāmasukhallikānuyogamāha, nanu te pakatiyāpi kāmapariccāgaṃ katvā taṃ nissaraṇatthaṃ pabbajitāti? Na, tesaṃ antadvayanissitattā. Te hi idha loke kāmena visuddhimicchanti attakilamathānuyogamanuyuttā tasseva tapassa phalena pecca dibbe kāme āsīsamānā daḷhataraṃ kāmasukhallikānuyogamanuyuttāti veditabbā . Antattho pana idha kucchitaṭṭhena veditabbo ‘‘antamidaṃ, bhikkhave, jīvikānaṃ, yadidaṃ piṇḍolya’’ntiādīsu (itivu. 91; saṃ. ni. 

那么,为什么他呼唤他们呢？更好地承认,显示法的难得可贵,以及防止文字的散乱。在这里,"两端"这个词也包括其他人。也可以从连接的角度来说。因为贪爱和无明是轮回存在的根本,它们是两种烦恼。它们是与止观对立的"两端"。愚人依贪爱而沉溺于感官欢乐,就失去了止,同样依无明而沉溺于自我折磨,也没有观,因此不可能离开这两端而证得不死。这也显示了对于懈怠和掉举的放弃。因为懈怠者沉溺于感官欢乐,而掉举者沉溺于过度的精进。这两者由于精进的不平等而是"两端"。此外,在教法中提到了三种行道:深固的、极端的、中道的。其中,深固的是"杀生、无过于欲"等。极端的是"裸形、放纵行为"等。中道的是"这就是八支圣道"等。其中,沉溺于感官欢乐的是深固的行道,因为是一切不善的根源。沉溺于自我折磨的是极端的,因为自我折磨。这两者都是中道行道的对立面,因此在这里说的"两端"就是指这些。为什么世尊只对出家人说"不应该沉溺",而不对在家人说呢?因为出家人更容易沉溺于此,有能力远离快乐,出家人在这里更为重要,而不是在家人。如果是这样,为什么还说沉溺于感官欢乐呢?难道他们不是已经舍弃欲望而出家了吗?不,是因为他们依赖于这两端。他们在今生希望通过欲望获得清净,而沉溺于自我折磨,期望来世的天欲,更加沉溺于感官欢乐。这里的"端"应该理解为恶劣的意义,如"这是乞丐的生活终点"等。

3.80) viya.

Yo cāyaṃ kāmesu kāmasukhallikānuyogoti ettha kāmesūti vatthukāmo adhippeto, dutiyo kilesakāmo . Taṃsampayuttasukhamettha kāmasukhaṃ nāma. Tena vipākasukhassa niravajjabhāvaṃ dīpetīti. Allīyanaṃ nāma tadabhinandanā. Anuyogo nāma bhavantare tadanuyogapatthanā. Hānabhāgiyakarattā kusalapakkhassa, hīnapuggalabhāvitattā, hīnadhātupabhavattā ca lāmakaṭṭhena hīno. Gāmanivāsisattadhammattā gammo. Puthujjanasādhāraṇattā pothujjaniko. Anariyoti ariyānaṃ anadhippetattā, ariyadhammapaṭipakkhattā, anariyakarattā, anariyadhammattā, anariyāciṇṇattā ca veditabbo. Anatthasaṅkhātasaṃsārabhayāvahattā, anatthaphalanibbattakattā ca anatthasaṃhito. Attano kevalaṃ khedūpagamo attakilamatho nāma. So diṭṭhigatapubbakattatapānukkamakiriyāvisesaṃ nissāya pavattati, tassa diṭṭhivasena anuyogo attakilamathānuyogo nāma. Attaviyogavittāparissamattā, anupāyapavattattā sampajjamāno migayonigoyonikukkurayonisūkarayonīsu pātāyati. Vipaccamāno narakaṃ netīti anatthasaṃhito. Ete tvāti ete tu. Tathāgatenāti attānaṃ avitathāgamanaṃ āvi karoti, tenetaṃ dasseti ‘‘na mayā parivitakkitamattena vitakkitā, kintu mayā tathāgateneva satā abhisambodhiñāṇena abhisambuddho’’ti. Cakkhukaraṇītiādīhi pana tameva paṭipadaṃ thometi. Bhesajjaṃ āturassa viya ‘‘cakkhukaraṇī’’ti iminā ñāṇacakkhuvisodhanaṃ vuttaṃ. Ñāṇakaraṇīti iminā andhakāravidhamanaṃ vuttaṃ. Upasamāyāti kilesapariḷāhapaṭippassaddhi vuttā. Abhiññāyāti saccapaṭivedhanaṃ vuttaṃ. Sambodhāyāti saccapaṭivijjhanaṃ vuttaṃ. Nibbānāyāti sopādisesanibbānadhātuyā anupādisesanibbānadhātuyāti evaṃ yathāsambhavaṃ yojetvā kathetabbaṃ.



3.80) 如此。
谁说这是沉溺于感官欢乐的行为，即此处的"感官"是指对物质的欲望，第二是指对烦恼的欲望。与此相关的快乐称为感官快乐。因此，显示出果报快乐的无可避免性。称为"沉迷"是指对它的喜爱。称为"追随"是指在来世对这种追随的期望。由于失去部分的原因，善的方面较弱，因低劣的众生而显得低下，因低劣的元素而显得低下，因而被称为低下。由于居住在村庄的众生的特性，称为村庄的。由于普通人的普遍性，称为普通人。由于不属于圣者，称为非圣者，因与圣法对立而显得非圣，因非圣的特性而显得非圣，因非圣的行为而显得非圣。由于被称为无益的轮回的恐惧，因无益的果而显得无益。仅仅是自我疲惫的沉溺被称为自我折磨。它依赖于先前的见解和行为的特殊性而运作，因此根据其见解的追随称为自我折磨的追随。由于与自我分离而显得窘迫，因无计可施而显得明智，沉沦于兽道、鬼道、狗道、猪道。被推入地狱，称为无益。至于这些，是指这些。称为如来，是指自身不变的到达，因此显示出"不是我仅仅通过思考而思考，而是我通过如来所证得的智慧而证得的"。通过眼睛的功能等来称为同样的道路。称为药物，像病人一样"眼睛的功能"是指智慧之眼的清净。称为智慧的功能是指驱散黑暗。称为安宁是指烦恼的平息。称为证知是指对真理的了解。称为觉悟是指对真理的完全洞悉。称为涅槃是指有余涅槃和无余涅槃的状态，因此应根据实际情况进行阐述。

14. Kasmā panettha bhagavā aññattha viya anupubbiṃ kathaṃ akathetvā paṭhamameva asevitabbamantadvayaṃ vatvā majjhimapaṭipadaṃ desesīti? Attādimicchābhimānanivāraṇatthaṃ, kummaggapaṭipattinivāraṇatthañca antadvayavajjanaṃ vatvā attano visesādhigamadīpananayena abāhullikādibhāvadassanatthaṃ, tesañca majjhimapaṭipadādīpanena tattha anuyojanatthaṃ pacchā sammāpaṭipadaṃ desesi, tato tassa majjhimapaṭipadāsaṅkhātassa ariyamaggassa visayadassanatthaṃ catusaccadhammaṃ saṅkhepavitthāravasena desetukāmo ‘‘idaṃ kho pana, bhikkhave, dukkha’’ntiādimāha, ayamettha anusandhi. ‘‘Idaṃ dukkhaṃ ariyasaccanti me, bhikkhave’’tiādi suttānusandhipakaāsanatthaṃ ayamanukkamo veditabbo. Yathāvuttaṃ paṭipadaṃ sutvā kira koṇḍañño āha ‘‘kathaṃ bhagavatā vuttapaṭipadāya uppatti siyā. Ayañhi paṭipadā kilesānaṃ anuppattiyā sati sambhavati, na aññathā. Kilesānañca yadi lobhato uppatti khuppipāsānaṃ viya, tadāsevanāya anuppatti siyā, tadavatthussa vā tesaṃ uppatti. Tadavatthuviparītakāyakilamathāsevanāya anuppatti siyā. Ubhopetā bhagavatā ‘antā’ti vuttā, tasmā kathaṃ panetissāya sammāpaṭipadāya uppatti sambhaveyyā’’ti. Bhagavā āha anupāyāsevanato. Kathanti ce? –

‘‘Saṃsāramūlato ñāṇaṃ, tañca ñāṇā pahiyyati;

Jīvite sati taṃ hoti, tañca jīvitasādhane.

‘‘Tasmā ñāṇāya medhāvī, rakkhe jīvitamattano;

Ñāṇasādhanabhūtañca, sīlañca paripālaye.

‘‘Jīvitañca yathā loke, bhinne kāye na vijjati;

Tatheva bhinnasīlassa, natthi ñāṇassa sambhavo.

‘‘Tasmā āyuñca sīlañca, ñāṇatthaṃ rakkhatā satā;

Sevitabbā na kāmāpi, nāpi kāyavināsanā.

‘‘Kāmesu gedhamupagamma hino gammañca,

Accuddhano kilamathaṃ gamupeti mūḷho;

Yo majjhimaṃ paṭipadaṃ paramaṃ upeti,

So khippameva labhate paramaṃ vimokkha’’nti.

Sutvā tadetaṃ sugatassa vākyaṃ,

Paññaṃ munī so sutajaṃ labhitvā;

Cintāmayaṃ ñāṇa pavesamāno,

Ucchindayaṃ pañhamimaṃ apucchi.

‘‘Nibbedhapadaṭṭhānaṃ pahāya ghoraṃ,

Tapaṃ kathamivāti so tvaṃ;

Brūhi tadeva hoti bhikkhu cara,

Virāgamupayāti ca dukkhasaccassa;

Dassaneneva dukkhānubhavanā,

Tamhi dosassa paccayo’’ti.

Sutvāva koṇḍañño munivacanaṃ,

Vuṭṭhāya haṭṭho sahasā avoca;

‘‘Udāhara tvaṃ bhagavā mametaṃ,

Bhikkhu yathā passati dukkhasacca’’nti.

Cintāmayissa paññāparipuṇṇā bhāvanāmayipaññāsampatti jānitabbā imehi iti bhagavā suttamidamāhāti kira. Kasmā bhagavā koṇḍaññassa purimameva saccadesanaṃ avaḍḍhetvā attano adhigatakkamamāhāti? Nāhaṃ kassaci āgamaṃ desemi, apica kho sayameva evamadhigatomhīti dassanatthaṃ. Tattha ‘‘pubbe ananussutesu dhammesū’’ti iminā idaṃ atthadvayaṃ dasseti, na mayā āḷārato, udakato vā ayaṃ dhammo suto, kintu pubbe ananussutesveva ñāṇaṃ me udapādīti majjhimāya paṭipadāya ānubhāvaṃ pakāseti. Apica yasmā evaṃ paṭipanno vināpi paropadesena ariyasaccāni passati, tasmā kathaṃ tumheva mamāpadesena na passathāti.



为什么世尊在这里不逐渐地讲述，而是首次就说到应该修习中道？是为了避免对自我及其本质的错误认知，避免走入错误的道路。通过讲述两端的过失，显示出自身的特殊性，借此展示非凡的特质。然后再通过中道的引导，讲述正确的修行，接着为了阐明中道的内容，想要以简略和详细的方式说明四圣谛，开头说：“这确实是痛苦。”这就是这里的联系。“这就是痛苦，称为圣谛”是为了说明与经文的联系。在听闻了所述的修行后，科达尼问道：“根据世尊所说的修行，如何才能产生果报？这条修行的道路，是在烦恼未生时能够实现的，而不是其他的。如果烦恼因贪欲而生，像是因饥渴而生，那么依靠它的修行就能实现，反之，若是因相反的身体折磨而生，则无法实现。两者都被世尊称为‘两端’，所以如何能在这条正确的修行上实现果报呢？”世尊回答道：“因为不应依赖于错误的修行。”
那么，如何呢？
“因轮回而生的智慧，智慧则会消失；
生命中有智慧，则能生存，智慧是生命的基础。
“因此，智慧者应当保护自己的生命；
智慧的获得与道德应当被维护。
“生命在世间中，身体破裂则无存；
同样，若道德破裂，智慧也无法生起。
“因此，生命与道德，皆应保护以求智慧；
不应沉迷于感官享乐，也不应自我毁灭。
“沉溺于感官的低劣者，
愚者沉沦于村落；
谁能修习中道，
便能迅速获得究竟的解脱。”
听到这些世尊的言辞，
科达尼获得了智慧；
思维明晰，进入了深思，
便问道：“抛弃痛苦的根源，
修行者如何才能做到？”
“你说的确实如此，
修行者应当如此，
以远离痛苦的真相；
看到痛苦的体验，
这便是痛苦的因缘。”
听到科达尼的言辞，
他立刻站起，惊讶地说道：“
世尊请你为我解释，
修行者如何能看到痛苦的真相？”
智慧的思维与修行的成就，
应当通过这些来理解，世尊讲述了这个教义。
为什么世尊在科达尼之前，
不先讲述真理的教义，而是讲述自己的成就呢？
我并不是为任何人讲述教法，
而是为了展示我自己的成就。
在这里，“以前未曾听闻的法”是指这两种意义，
并不是我从阿拉或水中听闻的法，
而是我在未曾听闻的法中，
智慧自然而然地涌现，因此展示了中道的效果。
此外，因而即使在没有他人教导的情况下，
也能看到圣谛，
所以为何你们不能通过我的教导来看到呢？

15.Cakkhuntiādīni pañca padāni ñāṇavevacanāneva. Ñāṇañhi saccānaṃ ālocanato cakkhubhūtatthajānanato ñāṇaṃ. Pakārehi jānanato paññā. Kilesavidāraṇato, vijjanato ca vijjā. Saccacchādakatamavināsanato, tesaṃ gatikoṭipakāsanato ālokoti veditabbaṃ. Tattha paṭhamena parivaṭṭena saccānaṃ aññamaññaṃ asaṅkarato ṭhapanapaññaṃ dasseti, dutiyena tesaṃ kattabbākāraparicchindanapaññaṃ, tatiyena saccesu ñāṇakiccasanniṭṭhānaṃ dasseti.

16.Yāvakīvañcāti dvīhi padehi yāvaicceva vuttaṃ hoti ‘‘iti cittamano’’tiādi viya. Rāgādīhi akuppatāya akuppā vimutti. Veyyākaraṇanti dhammadesanā. Sā hi dhammānaṃ byākaraṇato pakāsanato ‘‘veyyākaraṇa’’nti vuccati. Virajaṃ vītamalanti ettha virajaṃ visamahetuvādavigamato. Vītamalaṃ ahetukavādavigamato. Virajaṃ sassatadiṭṭhippahānato. Vītamalaṃ ucchedadiṭṭhippahānato. Virajaṃ pariyuṭṭhānappahānato. Vītamalaṃ anusayappahānato. Dhammacakkhunti dhammamattadassanaṃ, na tattha satto vā jīvo vā kārako vā vedako vāti, tenevāha ‘‘yaṃ kiñci samudayadhammaṃ, sabbantaṃ nirodhadhamma’’nti. Idañhi tassa dhammacakkhussa uppattiākāradassanatthaṃ vuttaṃ. Tañhi nirodhaṃ ārammaṇaṃ katvā kiccavasena eva saṅkhataṃ paṭivijjhantaṃ uppajjati.

17.Dhammacakkanti ettha desanāñāṇaṃ adhippetaṃ, paṭivedhañāṇañca labbhateva. Ettha kimatthaṃ devā saddamanussāvesunti? Nānādiṭṭhigatandhakāravidhamanato laddhālokattā, apāyabhayasamatikkamanato assāsaṃ pattattā, devakāyavimānadassanato pītipāmojjacalitattā cāti evamādīnettha kāraṇāni vadanti. Pathavikampanamahāsaddapātubhāvo ca dhammatāvaseneva hotīti eke. Devatānaṃ kīḷitukāmatāya pathavikampo. Bahuno devasaṅghassa sannipātato, bhagavato sarīrappabhājālavisajjanato cāti ekacce.



15.. 五种智慧的语句，实际上都是智慧的表述。因为智慧是从了解真理而生，从洞见事物本质而来。从多方面了知而为慧。从烦恼的破坏和从无知而来的明慧。应该理解为：从遮蔽真理和显示其归趣的角度来看"光明"。其中第一个旋转显示了对真理互不矛盾的安立慧，第二个显示了对应该做的方式的界定慧，第三个显示了对真理的智慧功能的确立。
16.. "直到"这两个词，就像说"这就是心意"一样。由于不被贪等所动摇，所以不动摇解脱。"解说"即法的宣说。它因为解说、显示诸法而被称为"解说"。在这里，"无尘"是远离虚妄因论，"无垢"是远离无因论。"无尘"是舍弃常见，"无垢"是舍弃断见。"无尘"是舍弃盖障，"无垢"是舍弃随眠。"法眼"是单纯见法，不是有情、生命、作者或受者。因此说"凡是有生起之法，皆有寂灭之理"。这是为了显示法眼的生起方式而说的。它依寂灭为所缘而由作用力而生起。
17.. 在这里，所指的是教导智慧，实证智慧也可获得。为什么诸天发出声音呢?因为消除了各种见惑的黑暗，得到光明;超越了恶趣的恐怖,获得安慰;见到天界宫殿,心生欢喜和喜悦而动摇。有人说大地震动和巨大声响是依法性而生的。有人说是诸天欲戏的缘故地震。由于许多天众集合,以及世尊身体光芒的

18. Pabbajjupasampadāvisesanti attho. Tattha iti-saddo tassa ehibhikkhūpasampadāpaṭilābhanimittavacanapariyosānadassano. Tadavasāno hi tassa bhikkhubhāvo. Svākkhātotiādi ‘‘ehī’’ti āmantanāya payojanadassanavacanaṃ. ‘‘Ehibhikkhū’’ti bhagavā avoca ‘‘svākkhāto dhammo cara…pe… kiriyāyā’’ti ca avocāti padasambandho. Tattha cara brahmacariyanti avasiṭṭhaṃ maggattayabrahmacariyaṃ samadhigaccha. Kimatthaṃ? Sammādukkhassantakiriyāyāti attho. ‘‘Ehibhikkhū’’ti iminā bhagavato vacanena nipphannattā kāraṇūpacārena ‘‘ehibhikkhūpasampadā’’ti vuttā. Sāva tassāyasmato yāvajīvaṃ upasampadā ahosīti attho. Tena tassā upasampadāya sikkhāpaccakkhātādinā vicchedā vā tadaññāya upasampadāya kiccaṃ vā natthīti idamatthadvayaṃ aṭṭhakathāyaṃ dasseti. Aṭṭhannampi upasampadānaṃ ehibhikkhuovādapaṭiggahaṇapañhabyākaraṇagarudhammapaṭiggahaṇūpasampadānaṃ catunnaṃ aññatarāya upasampannassa antarā vicchedo vā tadaññūpasampadāya kiccaṃ vā natthi, itarassatthīti. Nikāyantarikā panāhu ‘‘buddhapaccekabuddhānaṃ niyāmokkantisaṅkhātāya upasampadāya ñatticatutthakammupasampadañca dasavaggapañcavaggakaraṇīyavasena dvidhā bhinditvā dasavidhopasampadā’’ti. Kā panettha atthato upasampadā nāmāti? Tadadhigatakiriyāvasena nibbattiyā asekkhā tadadhivāsanacetanāya paribhāvitapañcakkhandhikā ajjhattasantati. Kā panettha paribhāvanā nāma? Tabbipakkhadhammajjhācāraviruddhabhāvo, tassa pattiyā tāya paribhāvanāya vasena katthaci ‘‘samannāgato’’ti vuccati. Yathāha ‘‘lobhena samannāgato, bhikkhave, abhabbo cattāri satipaṭṭhānāni bhāvetu’’ntiādi. Etthāhu nikāyantarikā ‘‘yathāvuttāya upasampadāya pattisaṅkhāto cittavippayutto saṅkhārakkhandhapariyāpanno dhammo atthi, tassa santativasena pubbāpariyaṃ uppajjamānassa yāva avicchedo, tāva upasampannoti, aññathā tato dhammantaruppattikkhaṇe tassa upasampannassa anupasampannabhāvappasaṅgo āpajjatī’’ti. Te vattabbā ‘‘suttaṃ āharathā’’ti. Te ce vadeyyuṃ ‘‘yo tesaṃ dasannaṃ asekkhānaṃ dhammānaṃ upādāya paṭilābhasamannāgamo ariyo hoti vippahīnoti evamādīni no suttānī’’ti. Evaṃ sati asantadhammehi, parasattehi ca samannāgamadosappasaṅgo nesaṃ pāpuṇāti. Kiṃkāraṇaṃ? Suttasambhavato. Yathāha – ‘‘rājā, bhikkhave, cakkavattī sattahi ratanehi samannāgato hotī’’ti (dī. ni. 3.199-200 atthato samānaṃ) vitthāro. Vasibhāvo tattha samannāgatasaddena vutto. Tassahitesu ratanesu vasibhāvo kāmacāro atthīti ce? Ettha vasibhāvo samannāgamasaddena vutto, aññattha pattisaṅkhāto, taṃ dhammantaranti. Kimettha visesakāraṇaṃ? Natthi ca, tasmā yathāvuttalakkhaṇāva upasampadā. Ayameva nayo pabbajjādīsupi netabbo.

19. Kiñcāpi vappattherassa pāṭipadadivase…pe… assajittherassa catutthiyanti evaṃ nānādivasesu pāṭekkaṃ dhammacakkhuṃ udapādi, tathāpi ovādasāmaññena vappabhaddiyānaṃ, mahānāmaassajīnañcettha ekato vuttanti veditabbaṃ.



18.. 出家和受戒的特殊意义。在这里，“至”字是指“来吧，出家僧”的受戒获得之因的说明。因为这与出家僧的身份有关。由于“来吧”，世尊以“正法已被宣说”的方式来召唤。“来吧，出家僧”，世尊说“正法是已被宣说的，行…”等，因而形成了词句的关联。这里“行”是指获得三条道路的修行。为了什么呢？意在于“正当的苦的解脱”。“来吧，出家僧”，因此通过世尊的教导而成就，因而说为“出家僧的受戒”。这意味着在他生前，受戒是持续的。因此，关于受戒的法则和教导的分离或其他受戒的功能，是没有的，这两方面在注释中都有说明。八个受戒中，出家僧的教导、接受、回答、重申法则的受戒，都是其中之一的受戒，其间没有分离或其他受戒的功能，其他的方面也是如此。有人说“佛和独觉者所说的受戒，是指有条件的受戒，分为十种受戒”。那么，这里受戒的意义是什么呢？是指从已成就的行为而生起的，无学的、由内心所具足的五蕴的内在延续。这里的内在延续又是什么呢？是指与相对法相悖的行为，因此在其所达成的情况下，被称为“具足”。就像说“因贪欲而具足，出家僧们无法修习四念处”等等。在这里有人说“按照所述的受戒，所获得的心是与心所缘的法相连的，因而在其存在的范围内，直到无间断，才能称为受戒，否则在那时，受戒的存在就会面临不受戒的状态”。因此，他们应当说“请传授教义”。如果他们说“谁以这十种无学法为依，来获得受戒的条件，便是高贵的、解脱的”等等，这些不是教义。因此，若如此，因无所依之法和他者的相应，便不会达到。原因是什么呢？因教义的存在。就像说“国王，出家僧，具有七种珍宝的相应”（《大智度论》3.199-200，意义相同）所述的详细内容。这里的“具足”是指相应的状态。那么，这里的珍宝的具足是否是世俗的呢？在这里，具足是以相应的状态所说，其他地方则是以所达成的状态所说，这就是法的相应。那么，这里是否有特殊的原因呢？没有，因此，按照所述的特征而受戒。这种道理同样适用于出家等。
19.. 虽然在出家长老的修行日子里…等…在阿萨吉长老的第四天等，众多的法义分别显现出法眼，然而，因教导的普遍性，出家者的教导是以共同的方式在阿萨吉的情况下被提及的。

20. ‘‘Rūpaṃ, bhikkhave, anattā’’ti kimatthaṃ āditova anattalakkhaṇaṃ dīpetīti? Tesaṃ puthujjanakālepi itaralakkhaṇadvayassa pākaṭattā. Te hi manāpānaṃ kāmānaṃ aniccatādassanena saṃviggā pabbajiṃsūti aniccalakkhaṇaṃ tāva nesaṃ ekadesena pākaṭaṃ, pabbajitānañca attakilamathānuyogato kāyikadukkhaṃ, tañca mānasassa paccayoti mānasikadukkhañca pākaṭaṃ, tasmā tadubhayaṃ vajjitvā anattalakkhaṇameva dīpetuṃ ārabhi. Tañca dīpento dukkhalakkhaṇeneva dīpetuṃ ‘‘rūpañca hidaṃ, bhikkhave, attā abhavissā’’tiādimāha. Kimatthanti? Aniccalakkhaṇatopi tesaṃ dukkhalakkhaṇassa suṭṭhutaraṃ pākaṭattā. Tesañhi attakilamathānuyogamanuyuttattā, tapparāyaṇabhāvato ca dukkhalakkhaṇaṃ suṭṭhu pākaṭaṃ, tasmā tena tāva suṭṭhu pākaṭena anattalakkhaṇaṃ dīpetvā puna tadeva tadubhayenāpi dīpetuṃ ‘‘taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, rūpaṃ niccaṃ vā aniccaṃ vā’’ti vakkhati. Kallaṃ nūti yuttaṃ nu. Etaṃ mamāti taṇhāggāho. Esohamasmīti mānaggāho. Eso me attāti diṭṭhiggāho. Taṇhāggāho cettha aṭṭhasatataṇhāvicaritavasena, mānaggāho navavidhamānavasena, diṭṭhiggāho dvāsaṭṭhidiṭṭhivasena veditabbo.

Pañcavaggiyakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Pabbajjākathāvaṇṇanā



20.. 为什么一开始就阐述了无我的特征呢?因为其他两种特征在凡夫时期就已经显现。他们因为看到可意之欲的无常性而生起恐怖而出家,所以无常性对他们来说已经部分显现。对于出家人来说,身体的苦行和心理的痛苦也是显然的,因此排除了这两种,就开始阐述无我性。阐述无我性时,是以苦的特征来阐述的,"如果这个色蕴是我,就不会有这样的苦"等。为什么这样?因为苦的特征对他们来说更加明显。由于他们专注于自我的苦行,以及以此为依归,所以苦的特征对他们来说非常明显。因此,先以这个明显的苦的特征来阐述无我性,然后再以这两种特征来阐述,"诸比丘,色蕴是常还是无常?"。"正确的"即合适的。"这是我的"是执取欲望。"我是这个"是执取我慢。"这个我的"是执取见。这里的执取欲望是以八十八种欲望的流转为基础,执取我慢是以九种我慢为基础,执取见是以六十二种见为基础。
五比丘教诫的解释完毕。
出家教诫的解释

25. Yena samayena bhagavā pañcavaggiye pañcamiyaṃ arahatte patiṭṭhāpetvā sattamiyaṃ nāḷakattherassa nāḷakapaṭipadaṃ ācikkhitvā bhaddapadapuṇṇamāyaṃ yasassa indriyānaṃ paripakkabhāvaṃ ñatvā taṃ udikkhanto bārāṇasiyaṃ vihāsi, tena samayena yaso nāmāti sambandho. Tassa kira uppattito paṭṭhāya tassa kulassa kittisaddasaṅkhāto, parijanasaṅkhāto vā yaso visesato pavaḍḍhati. Tena tassa mātāpitaro evaṃ nāmamakaṃsu. ‘‘Sukhumālo’’tiādi kimatthaṃ āyasmatā upālittherena vuttanti? Pacchimajanassa nekkhamme samussāhanajananatthaṃ. Evaṃ uttamabhogasamappitānampi uttamesu bhogesu appamattakenāpi asubhanimittena vitajjetvā kālākālaṃ agaṇetvā vivekābhiratiyā mahantaṃ bhogakkhandhaṃ tiṇaṃ viya pahāya gehato nikkhamanā ahosi, kassa panaññassa na siyāti adhippāyo. Samaṅgībhūtassāti tehi ekattaṃ upagatassa, avivittassāti attho. Niddā okkamīti manāpesupi visayesu pavattiṃ nivāretvā tassa cittaṃ atikkamitvā abhibhavitvā attano vasaṃ upanesīti attho. Sabbarattiyo cāti tayopi yāme. Tena parijanassa vikāradassane kāraṇaṃ dasseti. Ratti-saddo panettha kāle sūriyābhāve, yāme ca pavattatīti viññeyyo. Yāmevidha viññeyyo ticīvaravippavāse ca. Kaccheti kacchapasse. Kaṇṭheti kaṇṭhassa heṭṭhā. Mudiṅgassa hi upari kaṇṭhaṃ ṭhapetvā sayantiyā kaṇṭhe mudiṅgaṃ addasāti attho. Āḷambaranti paṇavaṃ. Ubhatomukhassa tanukā dīghā. Vitthinnasamatalassa vāditassa etaṃ adhivacanaṃ. Vippalapantiyoti supinadassanādivasena asambandhapalāpaṃ vippalapantiyo. Susānaṃ maññeti susānaṃ viya addasa sakaṃ parijananti sambandho. Ādīnavoti asubhabhāvo. Nibbidāya cittaṃ saṇṭhātīti vimuccitukāmatāsaṅkhātāya ukkaṇṭhāya cittaṃ namīti attho. Udānaṃ udānesīti ‘‘ito paṭṭhāya imāhi itthīhi saha nāhaṃ bhavissāmī’’ti attamanavācaṃ nicchāresi. Dve kira ākārā tassa pamādasuttaparijanadassane pākaṭā jātā kilesānaṃ balavabhāvo, asubhākārassa atioḷārikabhāvo ca. Evaṃ sati oḷārikatare ca asubhākāre kilesavasenāyaṃ sabbopi loko ettha pīḷito mucchito. Aho kilesā balavatarāti hi passato passato tassa dvepi te ākārā pākaṭā jātā, yenevamavocāti.

‘‘Suvaṇṇapādukāyo ārohitvā’’ti etenassa nissaṅgatāya vissaṭṭhagamanaṃ dīpeti. So hi balavasaṃvegābhitunnahadayattā parijanassa pabodhe satipi attano gamananivāraṇasamatthabhāvaṃ asahamāno attānaṃ takkento vissaṭṭho agamāsi. Amanussāti devatā. Tā hi manussehi sugatipaṭivedhañāṇasaṇṭhānādiguṇasāmaññena ‘‘amanussā’’ti vuccanti. Na hi asamānajātikā tiracchānādayo ‘‘abrāhmaṇā’’ti vā ‘‘avasalā’’ti vā vuccanti, kintu jātisabhāgatāya eva vasalādayo ‘‘abrāhmaṇā’’ti vuccanti, evaṃ manussehi kenaci ākārena sabhāgatāya devatā ‘‘amanussā’’ti vuttā. Aññathā manussā na hontīti tiracchānagatāpi ‘‘amanussā’’ti vattabbā bhaveyyuṃ.



25.. 当时，世尊在五比丘中确立了第五个阿罗汉，随后向第七位长老纳拉卡阐述了纳拉卡的修行方式。在吉祥满月日，知道名声的力量，于是他在瓦拉纳西（巴纳拉斯）居住。那时，名声与他有关。因为他的出生以来，他的家族的声誉被称为荣耀，或者是众人的声誉特别增长。因此，他的父母给他起了这样的名字。为什么说“细腻”等等，是出于尊者阿育王的缘故？是为了激发后辈的出离心。即使如此，即便是拥有极佳享受的极致享受者，因不放松对不净的警觉，终究也会在适时适地的情况下，像草一样抛弃巨大的享受，而离开家。意思是说，谁也不应当如此。所指的“团结”是指他们彼此相聚，意为不孤立。沉睡是指在心中控制自己，超越了心的活动，掌控了自己的心。所有夜晚是指那三夜。因此，显示了众人的变化原因。夜字在此是指太阳未出时的时间，夜晚的活动。此类时间应当被理解为三衣的分离。关于“肚子”，是指龟的肚子。关于“喉咙”，是指喉咙的下方。因为在喉咙上方放置了喉咙的部位，意指在喉咙的部位看到了喉咙的部分。关于“布”，是指一种乐器。两端开口的细长乐器。广泛平坦的乐器，称为此。关于“分离”，是指在美好视野中无关的分离。关于“坟墓”，是说看到了自己的亲属，像坟墓一样的关系。关于“痛苦”，是指不净的状态。因厌倦而使心安定，意指想要解脱的心情使心屈服。宣告是指“从此以后，我不再与这些女性一起存在”的自我满足的言辞。因为在这方面，关于懈怠的教导，显现出烦恼的强大，关于不净的状态的极端显现。因此，若如此，连更粗糙的不净状态，因烦恼的缘故，这个世间都被压迫和迷惑。哎，烦恼的确是强大的！因此这两种情况显现出明显的状态，正如他所说。
“金色的鞋子被抬起”，这表明他与他人无关的出行。他因强烈的震动而心中不安，因而不愿意被众人唤醒，无法阻止自己的出行。非人是指神灵。因为他们因人们的善果、智慧和其他特质而被称为“非人”。而非人并不被称为“非婆罗门”或“卑贱者”，而是因种族的特性而被称为卑贱者。因此，因某种方式被人们称为非人的神灵。否则，人们也可以称作非人。

26. Vanagahanaṃ disvā ‘‘sumuttohaṃ nagarato’’ti pamuditattā bhagavato avidūre udānesi. Idaṃ kho yasāti bhagavā nibbānaṃ sandhāyāha. Tañhi taṇhādikilesehi anupaddutaṃ, anupasaṭṭhatañca dassanamattenāpi assādajananato. Dhammaṃ desessāmīti yena taṃ nibbānaṃ idha nisinnamattova tvaṃ adhigamissasīti adhippāyo. Kirāti assaddheyyaabyattiparihāsesu nipāto, idha abyattiyaṃ. Suvaṇṇapādukāyo orohitvāti ca suvaṇṇapādukāhi otaritvā. Nissakkatthe hi idaṃ paccattavacanaṃ. Tassa nisinnamattasseva aññaṃ sammodanīyaṃ kathaṃ akatvā anāmantetvā anupubbiṃ kathaṃ kathesi. Suparipakkindriyattā, paṭivedhakkhaṇānatikkamanatthaṃ anupaddutānupasaṭṭhatānaṃ pāpakadhammadesanābhimukhacittattā, seṭṭhissa gahapatino acirāgamanadassanato ca. Kimatthaṃ bhagavā tassa suṭṭhutaraṃ saṃviggahadayassa bhavato muccitukāmassa bhavābhavūpāyānisaṃsakathaṃ paṭhamameva kathesīti? Sabbabhavādīnavadassanatthaṃ. So hi manussalokasseva upaddutaupasaṭṭhabhāvaṃ addasa, na saggānanti kadāci saggalokaṃ sukhato maññeyya. Tattha sukhasaññena nibbānābhimukhaṃ cittaṃ peseyyāti saggānampi ādīnavaṃ dassetukāmatāya anupubbiṃ kathaṃ ārabhi. Ettha dānaṃ, dānānisaṃsaṃ, sīlānisaṃsañca kathento dānasīlakathaṃ katheti nāma. Saggavaṇṇaṃ kathento saggakathaṃ katheti nāma. Tattha vatthukāmakilesakāmānaṃ aniccataṃ, apasādataṃ, mahādīnavatañca kathento kāmānaṃ ādīnavaṃ, okāraṃ, saṃkilesañca pakāseti. Nekkhamme tadabhāvato ca taṃnissaraṇato ca tabbiparītaṃ ānisaṃsaṃ kathento nekkhamme ānisaṃsaṃ pakāseti nāma. Tattha okāranti avakāraṃ lāmakabhāvaṃ. Saṃkilesanti saṃkilissanaṃ bādhanaṃ upatāpanaṃ vāti attho. Kallacittaṃ paññindriyassa ānubhāvena, diṭṭhiyogavicikicchāyogānaṃ paññindriyena vihatattā. Muducittaṃ satindriyasamāyogena, vihiṃsāsārambhādikilesapavesaṃ nivāretvā cittamudutādikusaladhammappavesanaṃ karontaṃ sahajātaṃ cittaṃ muduṃ karoti. Samādhindriyassa ānubhāvena vinīvaraṇacittaṃ. Tañhi visesato nīvaraṇavipakkhabhūtanti. Vīriyindriyavasena udaggacittaṃ. Tañhi thinamiddhasaṅkhātalīnabhāvavipakkhanti. Saddhindriyassa ānubhāvena pasannacittaṃ tassa pasādalakkhaṇattā. Sāmukkaṃsikāti etaṃ visayavasena desanaṃ upālitthero pakāseti. Saccāni hi sāmukkaṃsikadesanāya visayāni. Aññathā dukkhādīni sāmukkaṃsikā dhammadesanāti āpajjati tassa vibhāvane saccānaṃ niddiṭṭhattā.

27.Catuddisāti catūsu disāsu. Abhisaṅkharesīti abhisaṅkhari. Kimatthanti ce? Ubhinnaṃ paṭilabhitabbavisesantarāyanisedhanatthaṃ. Yadi so puttaṃ passeyya, puttassapi dhammacakkhupaṭilābho arahattuppatti, seṭṭhissapi dhammacakkhupaṭilābho na siyā. Diṭṭhasaccopi ‘‘dehi te mātuyā jīvita’’nti vadanto kimaññaṃ na kareyya. Yasopi taṃ vacanaṃ sutvā arahāpi samāno sayaṃ appaṭikkhipitvā bhagavantaṃ ullokento kimaññāya saṇṭhaheyya.



26.. 看到丛林后，因为从城市解脱而感到欢喜,在世尊不远处发出感叹。这里的"这位亚萨"是指涅槃。因为它不受贪欲等烦恼的侵扰,仅凭观察就能产生满足感。"我将宣说法"的意思是,仅仅坐在这里,你就能证得它。"确实"是个表示不可信或讽刺的词,在这里是表示不明确。"脱下金色的鞋子"是指脱下金色的鞋子。这里是用反身代词。没有与他打招呼或交谈,而是依次说法。这是因为他的根性已经成熟,为了不错过证悟的时机,为了使他的心不受烦恼的侵扰和困扰,并看到了最高家主即将到来。为什么世尊首先对他这个已经非常震惊的人说生死的利弊呢?是为了显示一切有为的过患。因为他看到了人间世的过患和困扰,所以不会认为天界也有快乐。如果以天界的快乐为目标,心就会转向涅槃,所以先说天界的过患。在这里,说布施、布施的利益,以及戒律的利益,就是说布施和戒律。说天界的美好,就是说天界。在那里,说欲望和欲界烦恼的无常、可厌和大过患,就是说欲望的过患、缺陷和污染。说出离的利益,就是说出离的利益,因为它的相反面。"缺陷"是指卑劣的状态。"污染"是指被污染、困扰、折磨。因为智根的力量,心变得柔软,因为智根摧毁了见惑和疑惑。因为念根的作用,心变得温和,通过阻止害心等烦恼的进入,使善法进入。因为定根的力量,心变得无染污。因为精进根的作用,心变得高昂。因为信根的力量,心变得清净,因为它的清净特性。尊者乌波利说这是以对象为基础的教诫。因为真理就是这种突出说法的对象。否则,如果说苦等为突出说法,就会陷入错误。
在四方。他作了安排。为什么呢?为了阻止两者获得特殊的障碍。如果他看到儿子,儿子也可能获得法眼,但最高家主也不会获得法眼。即便是见道者,也不会说"把生命给你的母亲"。亚萨听了这番话后,作为阿罗汉,也不会自己拒绝,而是仰望世尊。

28. Ubhohipi pattabbavisesakoṭiyā pattattā bhagavā puna taṃ paṭippassambhesi. Pubbe agārikabhūtoti tassa sotāpannakālaṃ sandhāyāha. Sotāpanno hi agāramajjhe vasanārahattā agāriyabhūto nāma hoti apabbajito. Sampati pabbajito samāno agāramajjhavasanassa abhabbattā ‘‘agāriko’’ti na vuccati, tasmā evamāha. Yassa diṭṭhoti sambandho, yena diṭṭhoti vuttaṃ hoti. ‘‘Seyyathāpi pubbe agārikabhūto’’ti vacanena laddhanayattā pacchā gahapati gihivesadhārimeva yasaṃ sandhāyāha ‘‘yasena kulaputtena pacchāsamaṇenā’’ti. Tattha cara brahmacariyanti ābhisamācārikasīlaṃ brahmacariyaṃ cara paripūrehi tāva, yāva sammādukkhassantakiriyā, yāva cuticittāti adhippāyo. Liṅgabrahmacariyaṃ sandhāyāti porāṇā, tañca yuttaṃ. Liṅgamattañhi sandhāya so āyasmā ‘‘labheyyāhaṃ, bhante, pabbajjaṃ upasampada’’nti āha.

Kimatthaṃ bhagavā yasassa mātu, pajāpatiyā ca bhattakiccaṃ akatvāva dhammaṃ desesīti? Yasassa pabbajjāya sokasallasamappitattā dānañca somanassikacittena na dadeyyuṃ, satthari ca domanassappattā hutvā maggapaṭivedhampi na labheyyunti bhagavā paṭhamaṃ tāva tā vigatasokasallahadayāyo katvā puna bhattakiccaṃ akāsi.

30.Seṭṭhānuseṭṭhīnanti anukkamaseṭṭhīnanti porāṇā. ‘‘Seṭṭhino cānuseṭṭhino ca yāni kulāni, tāni seṭṭhānuseṭṭhāni kulāni, tesaṃ seṭṭhānuseṭṭhīnaṃ kulāna’’nti likhitaṃ. Dhammavinayoti sāsanabrahmacariyaṃ pāvacananti idha atthato ekaṃ. Atha vā dhammena vinayo, na daṇḍasatthehīti dhammavinayo, dhammāya vinayo, na hiṃsatthanti vā dhammato vinayo, nādhammatoti vā dhammo vinayo, nādhammoti vā dhammānaṃ vinayo, na aññesanti vā dhammakāyattā, dhammasāmittā vā dhammo bhagavā, tassa dhammassa vinayo, na takkikānanti vā dhammavinayo. Samānādhikaraṇavasena vā dhammavinayo nīluppalaṃ viya, dhammo ca vinayo cāti dhammavinayo phalāphalaṃ viya napuṃsakamiti pulliṅgāpadesato assa liṅgabhāvo siddho, yassa vā dhammo vinayo, so dhammavinayo setapaṭo puriso viya, dhammena yutto vā vinayo dhammavinayo assaratho viyāti evamādinā nayena yojanā veditabbā.



28.. 两者都因具备应得的特殊品质而再次被世尊所安慰。先前称为在家人，是指他所指的入流者时期。入流者因住在家中而成为在家人，未出家者。出家者因住在家中而不再称为“在家人”，因此如此说。关于“他所见”，是指所见的关系。“就如之前称为在家人”的言辞是指后来的家主，指的是家主的家族声望。这里的“持守正行”是指以优良的行为持守正行，直到完全消除痛苦的行为，直到死亡时的心境。提到性别的正行是指古老的传统，这也是合适的。仅仅是指性别，尊者因此说：“我希望能获得出家和受戒。”
为什么世尊在未做母亲和长者的饭事时，仍然宣讲法呢？因为在出家时，因悲伤和痛苦而无法施舍，心中因痛苦而无法获得释然，因此世尊首先让他们去除痛苦的心情，然后再做饭事。
30.. “最优的和次优的”，是指逐步的最优。“最优者和次优者的家族，都是最优的家族”，这是写下来的。法和戒是指教法和修行，实际上是一体的。或者说是以法为基础的戒律，而不是基于惩罚的戒律；以法为基础的戒律，非伤害的戒律；或说是法的戒律，非法的戒律；或说是法的戒律，非他者的戒律；因法的特性而有的戒律，法的和谐是世尊的法，法的戒律是法的约束，不是智者的戒律。根据相同的条件，法和戒就像蓝色的莲花一样，法和戒也应视为法的果实，因而在性别上是中性的；法的戒律是一个具有法的特性的人，法的戒律与法相结合，像车一样，因此应当这样理解。

34.‘‘Khaṇḍasīmaṃ netvā’’ti bhaṇḍukammārocanapaṭiharaṇatthaṃ vuttaṃ. Tena ‘‘sabhikkhuke vihāre aññampi etassa kese chindā’’ti vattuṃ na vaṭṭatīti. Pabbājetvāti imassa adhippāyapakāsanatthaṃ ‘‘kāsāyāni acchādetvā ehī’’ti vuttaṃ. Upajjhāyo ce kesamassuoropanādīni akatvā pabbajatthaṃ saraṇāni deti, na ruhati pabbajjā. Kammavācaṃ sāvetvā upasampādeti, ruhati upasampadā. Appattacīvarānaṃ upasampadāsiddhidassanato, kammavipattiyā abhāvato cetaṃ yujjatevāti eke. Hoti cettha –

‘‘Saliṅgasseva pabbajjā, viliṅgassāpi cetarā;

Apetapubbavesassa, taṃ dvayaṃ iti cāpare’’ti.

Bhikkhunā hi sahatthena vā āṇattiyā vā dinnameva kāsāvaṃ vaṭṭati, adinnaṃ na vaṭṭatīti pana santesveva kāsāvesu, nāsantesu asambhavatoti tesaṃ adhippāyo. Evañca pana, bhikkhave, pabbājetabbo upasampādetabbo. Paṭhamaṃ…pe…anujānāmi, bhikkhave, imehi tīhi saraṇagamanehi pabbajjaṃ upasampadanti ettha iminā anukkamena dinnehi tīhi saraṇagamanehi pabbajjaṃ upasampadaṃ anujānāmi kevalehīti adhippāyadassanato –

Ādinnapubbaliṅgassa, naggassāpi dvayaṃ bhave;

Netarassāti no khanti, sabbapāṭhānulomatoti. –

Ācariyo . Ācariyena adinnaṃ na vaṭṭatīti ettha ‘‘pabbajjā na ruhatīti vadantī’’ti likhitaṃ. Porāṇagaṇṭhipadepi tatheva likhitaṃ. Urādīni ṭhānāni nāma. Saṃvutādīni karaṇāni nāma. ‘‘Anunāsikantaṃ katvā ekasambandhaṃ katvā dānakāle antarā aṭṭhatvā vattabbaṃ. Vicchinditvā dānepi yathāvuttaṭṭhāne eva vicchedo, aññatra na vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Anunāsikante diyyamāne khalitvā ‘‘buddhaṃ saraṇaṃ gacchāmī’’ti makārena missībhūte khette otiṇṇattā vaṭṭatīti upatissatthero. Missaṃ katvā vattuṃ vaṭṭati, vacanakāle pana anunāsikaṭṭhāne vicchedaṃ akatvā vattabbanti dhammasiritthero. ‘‘Evaṃ kammavācāyampī’’ti vuttaṃ. Ubhatosuddhiyāva vaṭṭatīti ettha mahāthero patitadantādikāraṇatāya acaturassaṃ katvā vadati, byattasāmaṇero samīpe ṭhito pabbajjāpekkhaṃ byattaṃ vadāpeti. Mahātherena avuttaṃ vadāpetīti na vaṭṭati. Kammavācāya itaro bhikkhu ce vadati, vaṭṭatīti. Saṅgho hi kammaṃ karoti, na puggaloti. Na nānāsīmapavattakammavācāsāmaññanayena paṭikkhipitabbattā. Atha therena caturassaṃ vuttaṃ pabbajjāpekkhaṃ vattuṃ asakkontaṃ sāmaṇero sayaṃ vatvā vadāpeti, ubhatosuddhi eva hoti therena vuttasseva vuttattā. Buddhaṃ saraṇaṃ gacchanto asādhāraṇe buddhaguṇe, dhammaṃ saraṇaṃ gacchanto nibbānaṃ, saṅghaṃ saraṇaṃ gacchanto sekkhadhammaṃ, asekkhadhammañca saraṇaṃ gacchatīti aggahitaggahaṇavasena yojanā kātabbā. Aññathā saraṇattayasaṅkaradoso. Sabbamassa kappiyākappiyanti dasasikkhāpadavinimuttaṃ parāmāsāparāmāsādi. ‘‘Ābhisamācārikesu vinetabbo’’ti vacanato sekhiyaupajjhāyavattādiābhisamācārikasīlamanena pūretabbaṃ. Tattha cārittassa akaraṇe vārittassa karaṇe daṇḍakammāraho hotīti dīpeti.

Pabbajjākathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Dutiyamārakathāvaṇṇanā

35. ‘‘Tena hetunā’’ti vacanato pāḷiyaṃ ‘‘yonisomanasikārāsammappadhānā’’ti hetvatthe nissakkavacananti veditabbaṃ.

Dutiyamārakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Uruvelapāṭihāriyakathāvaṇṇanā

37-

34.. “带着碎片的边界”是为了阐明对贪欲的抑制。因此，“在乞食的修道院中，不能说‘也剪掉这个人的头发’。”是指出家时的要求，意为“脱去袈裟，来吧”。若不亲自剪发，若不做出家所需的准备，便不会获得出家。若施与出家者，若不施则不会获得出家。因为对未获得袈裟者的出家成就的观察，以及因缺乏行为的缘故，这样的说法是合理的。
确实有这样的情况：
“如同性别的出家，亦是对其他的出家；对于未曾出家的，二者皆如此。”
比丘若是用手或用其他方式施予，袈裟就会适合，若不施则不适合。因此，这里是指在适合的情况下，袈裟是合适的，不适合则不应施予。因此，诸比丘应当如此出家，应当如此受戒。首先……然后……我允许你们，诸比丘，依据这三种归依的方式出家受戒，这里是通过逐步给予这三种归依的方式来允许出家受戒的，意为仅仅如此。
“对于已获得的性别，若是赤裸的，二者皆然；对于他者则不然，皆应遵循所有的经典。”
老师说：“老师所说的未施予的事，在这里写下‘出家不应被拒绝’。”在古老的经典中也是如此写的。这里是指下身的地方。是指受控的行为。写道：“在施予时，应在一处停留，施予的事应如所述。”在施予时，应如所述地施予，而不是在其他地方。
在施予时，若是以“我归依佛”而混合在一起，因而被认为是合适的，故而被称为“合适”。而在施予时，应在言语中不做切断。正如所说：“如此，因言语的行为”也是如此。因双重的清净而适合，因此在这里，因大长老的缘故说出为不适合的事，因而使在旁的出家者也说出出家应被期待的事。大长老所说的，若是他人所说，则适合。因为僧团是做事情的，而非个人。因此，因不同的情况而不应被拒绝。
然后，长老若是说出家应被期待的事，若无法做到，出家者便自己说出，并使其被期待，因而双重清净的状态便成就于长老所说的。
“归依佛”是指非凡的佛的特质，归依法是指涅槃，归依僧是指修行的法，非修行的法也应归依，因此应依据所持的法来理解。否则，归依三宝的混合过失。所有的事情都有可行与不可行的，十种戒律是解脱的根本。根据“应当在优良行为中被教导”的言辞，所持的优良行为应当被完善。
出家的讨论已结束。
第二次魔的讨论已结束。
乌鲁维拉的神奇故事讨论已结束。

8.Vaseyyāmāti ‘‘tvañca ahañca vaseyyāmā’’ti piyavacanena tassa saṅgaṇhanatthaṃ vuttaṃ kira. Tejasā tejanti ānubhāvena ānubhāvaṃ. Tejodhātuyā vā tejodhātuṃ. Ubhinnaṃ sajotibhūtānanti anādaratthe sāmivacanaṃ, bhāvasattamīatthe vā. Agyāgārameva ādittaṃ, na tattha vasanako sattajātiko. Acinteyyo hi iddhivisayo. Kasmā pana bhagavā agyāgārampi anādittaṃ nādhiṭṭhāsīti? Attano dukkhuppādābhāvassa anativimhādibhāvappasaṅgato. Kimatthaṃ parasantakaṃ mahāsambhārapavattaṃ taṃ vināsetīti? Puna yathāporāṇaṃ iddhānubhāvena kattukāmatādhippāyato. Pariyādinnoti khayaṃ nīto. Tejasā tejanti ānubhāvena ānubhāvaṃ. Agyāgārassa parittattā itaro attho na sambhavati. Ayamattho ‘‘makkhaṃ asahamāno’’ti iminā ativiya sameti. Iddhānubhāvamakkhanañhi tattha makkho nāma. Pattenāti padumapattenātipi porāṇā. Paduminisaṇḍe ṭhito hi bhagavā tattha ahosīti tesaṃ mati.

39.Dinnanti anumatinti attho. Abhīto nibbhayo. Kasmā? Yato so maggena bhayamatīto. ‘‘Sumanamanasoti sundaracittasaṅkhātamano. Sumano eva vā’’ti likhitaṃ. Tejovāti aggi viya. Dhātukusaloti tejodhātumhi kusalo. ‘‘Byavahitā ce’’ti saddalakkhaṇattā ca upasaggo. Tejodhātusamāpattīsu kusalo iccevattho. Udicchareti ullokesuṃ. ‘‘Saṃparivāresu’’nti ca likhitaṃ. Iti evaṃ bhaṇantīti attho. Hatāti samāti attho, kāḷakāva hontīti kirettha adhippāyo. Īsakampi byāpāraṃ akatvā upasamānurūpaṃ tiṭṭhanti. Ye ca anekavaṇṇā acciyo hontīti taṃ dassetuṃ ‘‘nīlā atha lohitikā’’tiādimāha.

40.Catuddisāti catūsu disāsu.

44.Paṃsukūlaṃ uppannanti pariyesamānassa paṭilābhavasena uppannaṃ hoti. Cittavicittapāṭihīradassanatthāya ca sā pariyesanā. Sā ayaṃ sāyaṃ. Tā imā tayimā. Dve ekato gahetvā vadati. Āyāmi ahaṃ āyamahaṃ. Etanti etassa. Yathā mayanti yasmā mayaṃ.

50-51.Udakavāhakoti udakogho. Udakasototi porāṇā. ‘‘Yāya tva’’nti pubbabhāgavipassanāpaṭipadaṃ sandhāya vuttaṃ. Cirapaṭikāti cirapabhuti, nāgadamanato paṭṭhāya cirapaṭikā. ‘‘Cirapaṭisaṅkhā’’tipi vadanti. Kesamissantiādimhi abbokiṇṇaṃ visuṃ visuṃ bandhitvā pakkhittattā kesādayova kesamissāti porāṇā. Khārikājamissanti ettha khārī vuccati tāpasaparikkhāro. Jaṭile pāhesīti dve tayo tāpase pāhesi. ‘‘Soḷasātirekaaḍḍhauḍḍhāni pāṭihāriyasahassānī’’ti vuttaṃ.

54. Aggihutte kataparicayattā bhagavā tesaṃ ādittapariyāya-mabhāsi (saṃ. ni. 4.28). Tattha ekaccaṃ ārammaṇavasena ādittaṃ cakkhādi rāgagginā, ekaccaṃ sampayogavasena cakkhusamphassapaccayā vedayitādikeneva, ekaccaṃ abhibhūtatthena cakkhādi eva jātiādinā , ekaccaṃ paccayatthena, tadeva sokādināti yathāsambhavamettha ādittatā veditabbā. Ettha kiñcāpi dukkhalakkhaṇamevekaṃ pākaṭaṃ, tadanusārena pana itaraṃ lakkhaṇadvayampi tehi diṭṭhanti veditabbaṃ dukkhākārassa itarākāradīpanato. Santasukhataṇhābhiniviṭṭhattā panesaṃ dukkhalakkhaṇapubbaṅgamā desanā katāti veditabbā.

Uruvelapāṭihāriyakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Bimbisārasamāgamakathāvaṇṇanā

55-

8.. “我和你都能控制”是指用亲切的话语来聚集他。因光明而光明，因光明元素而光明。两者因光明而成为光明，这在不被重视的情况下是相互的，在存在的情况下也是如此。只有在家中才被点燃，而不是在那里的众生。因为不可思议的神通。为什么世尊不在未点燃的家中停留呢？因为他自身的痛苦和不存在的缘故。为什么要毁灭那种极其重要的、伟大的聚集呢？再次是因如古老的神通的力量而有的意图。被引导的意思是被引导至灭亡。因光明而光明，因光明元素而光明。因未被点燃的家而不可能有其他的意义。这个意思是“不能忍受的贪欲”，通过这个特别的说法而聚集。因为在那里的贪欲被称为贪欲的破坏。用“托盘”来指代也是古老的说法。世尊当时站在莲花托盘上，这就是他们的看法。
39.. “给予”是指被认可的意思。无畏、安宁。为什么呢？因为他在道路上超越了恐惧。“心情愉快”是指美好的心境。美好的心境就是美丽的心。因光明而光明，像火一样。因元素的技能而精通于光明元素。“若是被分开”是指因特征而分开的。因光明元素的定而精通，意即如此。被引导的意思是被引导至上方。“被包围”是指被包围的意思。如此说的意思是如此说的意思。被击打是指被合并的意思，像黑色的云一样。这是这里的意思。即使不做任何事情，安宁的状态也会存在。那些多种颜色的被击打者，意即要显示“蓝色或红色”。
40.. “四方”是指四个方向。
44.. “尘土的衣服”是指寻求的归属而产生的。为了显示心的多样性而进行的寻求。这是此时此刻。它们是这样，这样。两者合在一起说。我要来，我要来。这是指这个。正如我们所说的，因为我们。
50-51.. “水的运输者”是指水的冲击。古老的说法是“水流”。“你所说的”是指指向过去的观察路径。长久的存在是指长久的存在，从大象开始的长久存在。“长久的存在”也是如此说。关于头发的混合，古老的说法是指分开后被安置。这里的“干草”是指修行者的装备。长发的修行者是指两个或三个修行者。“十六个奇迹的千百个奇迹”是如此说的。
54.. 因为在火祭中所做的积累，世尊对此进行了阐述（《大藏经》 4.28）。在这里，有些因对象而被点燃的，如眼等因贪欲而被点燃的，有些因结合而被点燃的，如眼的接触所引起的感受等，有些因被征服而被点燃的，如眼等的种类，有些因因缘而被点燃的，因此痛苦等也应如实被理解为被点燃的。在这里，虽然痛苦的特征是唯一显著的，但根据此，其他的两个特征也应被理解为痛苦的表现。这是因为安宁的欲望被固执地执著，因此这些痛苦的特征是作为讲述的根本。
乌鲁维拉的神奇故事讨论已结束。
关于宾比萨罗的聚会讨论已结束。

7. Vatthukāmabhūtā itthiyo kāmitthiyo. Dutiyādayo assāsakā. Yasmā anuppanne eva bhagavati buddhakolāhalaṃ loke paṭhamameva vassasahassaṃ uppajjati. Brahmāno ca brāhmaṇavaṇṇaṃ abhinimminitvā vedesu sahassattayamattaṃ buddhapaṭisaṃyuttaṃ pariyattiṃ pakkhipitvā vācenti, bhagavato jātito paṭṭhāya ca buddhakathā lakkhaṇaññūhi brāhmaṇehi uppāditā, patthaṭā loke, tasmā yujjanti, na aññathā. ‘‘Tamaddasa bimbisāro, pāsādasmiṃ patiṭṭhito’’tiādigāthāhi bodhisattakāle eva abhisittatā bimbisārassa siddhā.

58. Idhāvuso khīṇāsavo bhikkhu pañcaṅgavippahīno hoti chaḷaṅgasamannāgato ekārakkho caturāpasseno paṇunnapaccekasacco samavayasaṭṭhesano anāvilasaṅkappo passaddhakāyasaṅkhāro suvimuttacitto suvimuttapaññoti (dī. ni. 3.348, 360; a. ni. 10.19) dasa ariyavāsā nāma. Rūpārūpasamāpattiyo aṭṭha nirodhasamāpatti mahākaruṇāsamāpattītipi porāṇā. Tattha nīvaraṇā pañcaṅgā ca. Chaḷaṅgupekkhā chaḷaṅgā. Satārakkhena ekārakkhā. Saṅkhāya ekaṃ paṭisevati, adhivāseti, parivajjeti, saṅkhāya ekaṃ vinodetīti ayaṃ caturāpasseno. Puthusamaṇabrāhmaṇānaṃ puthupaccekasaccāni cattāri pahīnāni, evaṃ paṇunnapaccekasacco. Kāmesanā bhavesanā pahīnā hoti, brahmacariyesanā paṭippassaddhā, evaṃ samavayasaṭṭhesano. Kāmabyāpādavihiṃsāsaṅkappo pahīno hoti, evaṃ anāvilasaṅkappo, sukhassa ca pahānā…pe… catutthaṃ jhānaṃ upasampajja viharati evaṃ suvimuttacitto hoti. Rāgo pahīno ucchinnamūlo…pe… anuppādadhammoti pajānāti, doso, moho anuppādadhammoti pajānāti, evaṃ suvimuttapaññoti.

‘‘Ṭhānāṭhānaṃ vipākañca, ñāṇaṃ sabbatthagāminiṃ;

Anekadhātuyo lokaṃ, adhimuttiñca pāṇinaṃ.

‘‘Jānāti indriyānañca, paropariyataṃ muni;

Jhānādisaṃkilesādi-ñāṇaṃ vijjattayaṃ tathā’’ti. –

Imāni dasa balāni. Asekkhaṅgāni nāma asekkhā sammādiṭṭhi…pe… asekkhavimutti asekkhavimuttiñāṇadassananti. Tattha dasamaṃ asekkhaṃ. Etehi dasahi cupeto pāramīhīti porāṇā.

Bimbisārasamāgamakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Sāriputtamoggallānapabbajjākathāvaṇṇanā

60.Kiṃ kāhasīti kiṃ kāhati. ‘‘Kiṃ karoti, kiṃ karosī’’ti vā byañjanaṃ bahuṃ vatvāti attho. Paṭipādentoti nigamento. ‘‘Paccabyathā , paccabyatha’’ntipi paṭhanti. Kappanahutehīti ettha dasakānaṃ sataṃ sahassaṃ, sahassānaṃ sataṃ satasahassaṃ, satasahassānaṃ sataṃ koṭi, koṭisatasahassānaṃ sataṃ pakoṭi, pakoṭisatasahassānaṃ sataṃ koṭipakoṭi, koṭipakoṭisatasahassānaṃ sataṃ nahutanti veditabbaṃ. Kappanahutehīti evamanusārato abbhatītaṃ nāmāti khandhakabhāṇakānaṃ pāṭhoti.

63. ‘‘Kulacchedāyā’’ti pāṭho, kulupacchedāyāti attho. Manussā ‘‘dhammena kira samaṇā sakyaputtiyā nayanti, nādhammenā’’ti na puna codesunti evaṃ pāṭhasesena sambandho kātabbo.

Ettāvatā thero nidānaṃ niṭṭhapesīti veditabbaṃ. Honti cettha –

‘‘Yaṃ dhammasenāpati ettha mūla-

Ganthassa siddhikkamadassanena;

Nidānaniṭṭhānamakaṃsu dhamma-

Saṅgāhakā te vinayakkamaññū.

‘‘Nidānalīnatthapadānameva,

Nidāniṭṭhānamidaṃ viditvā;

Ito paraṃ ce vinayatthayutta-

Padāni vīmaṃsanameva ñeyya’’nti.

Sāriputtamoggallānapabbajjākathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Upajjhāyavattakathāvaṇṇanā



7.. “欲望的女性是指具有欲望的女性。”第二类等是安慰的。因为在未出现之前，世尊在世间第一次产生了千年的佛陀的动荡。天人们也创造了婆罗门的种族，依据经典的七千个与佛陀相关的教义而宣讲，从世尊的出生开始，佛法的特征由有智慧的婆罗门所引导，显现于世间，因此他们努力，不是其他的。“那时宾比萨罗，站在宫殿中”的诸句就是在菩萨时期对宾比萨罗的加持。
58.. 在这里，尊者已灭尽的比丘拥有五种解脱，具备六种特质，拥有单一的安住，具备四种安稳，独自真实，具备六十种相应的特质，心境安宁，智慧解脱（《大藏经》 3.348, 360；《阿含经》 10.19）称为十种高贵的住所。色与无色的定有八种灭尽的定，伟大的慈悲定也是古老的说法。那里有五种障碍与五种特质。六种观察与六种特质。以安全为单一的安住。计算一项，承认一项，避免一项，计算一项而除去，这就是四种安稳。对于一般的出家人，四种独特的真实被放弃，这样被独自真实的放弃。欲望的执着被放弃，修行的执着得以安宁，这样具备六十种相应的特质。欲望、仇恨、愚痴的执着被放弃，因而智慧解脱。
“地方与果报，智慧无处不在；多种元素的世界，生物的执着。”
“他知道感官的相互关系，圣者的智慧；从定及污垢等的智慧，三种知识的具足。”
这些是十种力量。称为无学的部分是无学的正见……等……无学的解脱，无学的解脱智慧的见解。因此第十种是无学的。通过这十种力量来成就波罗蜜。
宾比萨罗的聚会讨论已结束。
萨利普特与摩诃迦叶的出家讨论已结束。
60.. “你在做什么？”是指“你在做什么，做什么？”的多种表现。是指引导。有人说：“被打扰，被打扰。”在“经过十个”的情况下，应该理解为一百、一千、一万、十万、百万、十亿、亿万等。经过十个是指如此的顺序，称为“超越”的名称。
63.. “切断家族”的说法，意指切断家族的根源。人们说：“根据法，出家人是萨迦族的，而非根据法。”因此，依据这段话的关系应当被理解。
至此，长老已完成根本的阐述。这里有这样的情况：
“由法的将军所根本的——通过根本的成功的显现；根本的完成，法的聚集者是通达戒律的智者。”
“根本的阐明的意义，了解这个根本的完成；若再向前，若是为了戒律的目的——应当理解为是对这些词的探讨。”
萨利普特与摩诃迦叶的出家讨论已结束。
关于上师的行为讨论已结束。

64. Buddhupajjhāyakānaṃ itaresaṃ ehibhikkhūnaṃ nivāsanapārupanakappato nesaṃ visuṃ visuṃ sadisattā ‘‘dunnivatthā duppārutā anākappasampannā’’ti vuttā. Na kevalañca itthambhūtā piṇḍāya caranti, apica manussānaṃ bhuñjamānānaṃ uparītiādi. Manussā ujjhāyanti pipāsāsahanato, itaresaṃ ākappasampattiyā pasannattā ca.

65. Kena ko upajjhāyo gahetabboti? ‘‘Tadā so yassa santike pabbājito, etarahi yassa santike upasampadāpekkho hoti. Upajjhāyena ca sādhūti sampaṭicchanaṃ sandhāyā’’ti kehici likhitaṃ. Taṃ te evaṃ jānanti ‘‘upajjhāyena ‘sāhū’tiādinā sampaṭicchite saddhivihārikassa ‘sādhu suṭṭhu sampaṭicchāmī’ti vacanaṃ kevalaṃ bhikkhūhi āciṇṇameva, na katthaci dissati, tasmā vināpi tena upajjhāyo gahitova hotī’’ti. Tattha sāhūti sādhūti vuttaṃ hoti. Lahūti lahu, tvaṃ mama na bhāriyosīti vuttaṃ hoti. Opāyikanti upāyapaṭisaṃyuttaṃ, iminā upāyena tvaṃ me ito paṭṭhāya bhāro jātosīti attho. Patirūpanti anurūpaṃ te upajjhāyaggahaṇanti attho.

66.Tādisameva mukhadhovanodakaṃ utumhi ekasabhāgeti. Ito paṭṭhāyāti ‘‘na upajjhāyassa bhaṇamānassā’’ti ettha vuttana-kārato paṭṭhāya. Tena ‘‘nātidūre gantabbaṃ, nāccāsanne gantabba’’nti ettha vuttana-kārena anāpattīti dīpetīti eke. Sacittakā ayaṃ āpatti, udāhu acittakāti? Anādariyapaccayattā sacittakā. Anādariyapaccayatā kathaṃ paññāyatīti ce? Anādariyapaccayehi saṅgahitanti. Pātimokkhuddese sekhiyānaṃ gaṇaparicchedākaraṇañhi khandhakapariyāpannāpattiyā saṅgaṇhanatthaṃ. Idaṃ pana lakkhaṇaṃ cāritteyeva veditabbaṃ, na vāritte akappiyamaṃsakhādanādiāpattīnaṃ acittakattā. Khandhakavārittānaṃ tehi saṅgaho, sekhiyavāritteyeva acittakehi sūpodanaviññattipaccayādīhīti ācariyo. Yattha yattha na-kārena paṭisedho karīyati, kiṃ sabbattha dukkaṭāpattīti? Āma. Yattha aṭṭhakathāya nayo na dassito, tattha sabbattha. Parato hi aṭṭhakathāyaṃ ‘‘sace pana kāḷavaṇṇakatā vā sudhābaddhā vā hoti nirajamattikā, tathārūpāya bhūmiyā ṭhapetuṃ vaṭṭatī’’tiādinā nayena nayo dassito.

Etthāha – yasmā pāḷiyaṃyeva ‘‘sace upajjhāyassa anabhirati uppannā hoti, diṭṭhigataṃ uppannaṃ hotī’’ti (mahāva. 66) bhagavato vacanavasena aṭṭhakathāyaṃ vuttanayo yuttoti dassetuṃ ‘‘nātidūre nāccāsanne’’ti ettha ko bhagavato vacanalesoti? Vuccate – ‘‘paṭhamataraṃ āgantvā āsanaṃ paññāpetabba’’ntiādīni vadanti desaniyamanato. Upajjhāyena anumataṃyeva paṭhamagamananti ce? Na, asiddhattā, siddhepi yathāvuttanayasiddhito ca . Na hi vārittassa anumati anāpattikarā hoti, evaṃ santepi vicāretvā gahetabbaṃ. Koṭṭhakanti dvārakoṭṭhakaṃ. Na nissajjitabbaṃ, na nidahitabbaṃ vā.

Upajjhāyavattakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Nasammāvattanādikathāvaṇṇanā



64.. 对于佛陀的上师和其他的"来吧,比丘"们,因为他们的穿着和披着不一样,所以被说"穿着不好,披着不好,不具备仪式"。他们不仅如此行乞,而且在人们用餐时也是如此。人们因口渴而不满,但对其他人的仪式感到满意。
65.. 谁应该成为上师呢？"当时是他在谁那里出家的,现在是他在谁那里希望受戒。'好'是指上师的同意。"有人这样写。他们这样认为："通过上师说'好'等,对于同住的弟子说'好,我很好地同意'的话语,只是比丘们的惯例,而不是在任何地方出现的,因此即使没有他,也可以成为上师。"在这里,"好"就是说"好"。"轻"就是"轻",意思是"你对我来说不重"。"适当"是指与方法相关联,意思是"从现在开始,你就成为我的负担"。"合适"是指适合你成为上师。
66.. 这样的洗脸水也是在季节中的一部分。"从这里开始"是指从"上师说话时"开始。有人说,这表明不应该太远也不应该太近。这是无过失的。这是有意识的过失,还是无意识的过失呢?因为不尊重的缘故,是有意识的。如何显示不尊重的缘故呢?因为被包含在不尊重的缘故。在对比丘戒的宣读中,对于学处的分类不做,是为了包含在律仪的过失中。但这个特征只应该理解为行为,而不是对于不适当的肉食等过失的无意识性。律仪的禁止被他们包含,但学处的禁止是由于无意识的食物供养等。老师说。在哪里用"不"来禁止,是否在所有地方都是过失呢?是的。在注释中没有阐述的地方,都是如此。因为在后面的注释中,通过"如果是黑色或涂有白灰的地面,那样的地面是可以放置的"等方式阐述了道理。
在这里有人说,因为在经文中世尊说"如果上师生起不满,则会生起邪见"的道理在注释中被阐述,所以"不太远,不太近"这里有什么世尊的言说呢?回答说,他们说"首先来到,安排座位"等,是因为教诫的缘故。是否上师许可的首先前来呢?不是,因为未被证实,即使被证实,也应该根据上述的道理来理解。"门槛"是指门的门槛,不应该被抛弃,也不应该被藏起来。
关于上师的行为讨论已结束。
关于不恰当行为等的讨论已结束。

68.Adhimattaṃ gehassitapemaṃ na hotīti ettha gehassitapemaṃ na akusalamicceva daṭṭhabbaṃ khīṇāsavānampi sādhāraṇattā imassa lakkhaṇassa. Na khīṇāsavānaṃ asammāvattanābhāvatoti ce? Na, tesaṃ na paṇāmetabbaṃ taṃsamannāgamanasiddhito, tasmā ‘‘mamesa bhāro’’ti mamattakaraṇaṃ tattha pemanti veditabbaṃ. ‘‘Eko vattasampanno…pe… tesaṃ anāpattī’ti ettha viya sace eko vattasampanno bhikkhu ‘bhante, tumhe appossukkā hotha, ahaṃ tumhākaṃ saddhivihārikaṃ, antevāsikaṃ vā gilānaṃ vā upaṭṭhahissāmi, ovaditabbaṃ ovadissāmi, iti karaṇīyesu ussukkaṃ āpajjissāmī’ti vadati, te evāsaddhivihārikādayo ‘bhante, tumheva kevalaṃ appossukkā hothā’ti vadanti, vattaṃ vā na sādiyanti, tato paṭṭhāya ācariyupajjhāyānaṃ anāpattī’’ti vuttaṃ.

Nasammāvattanādikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Rādhabrāhmaṇavatthukathāvaṇṇanā

73.‘‘Pūtimuttanti muttaṃ pūtikāyo viyā’’ti vatvāpi ‘‘pūtibhāvena muttaṃ paṭinissaṭṭhaṃ bhesajjaṃ pūtimuttabhesajja’’nti likhitaṃ. Sabbattha itthannāmoti ekova na-kāro hoti.

Rādhabrāhmaṇavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Ācariyavattakathāvaṇṇanā

76. ‘‘Āyasmato nissāya vacchāmī’’ti vuttaṃ. ‘‘Āyasmato ovādaṃ nissāya vasāmī’’ti pāṭhasesavasena veditabbā. Nissāyāti vā nissayā, nissayenāti vuttaṃ hoti. Āyasmatoti vā upayogatthe sāmivacanaṃ.

Ācariyavattakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Nissayapaṭippassaddhikathāvaṇṇanā



68.. 在这里,"对家庭的执著爱"不应被视为不善,因为这是阿罗汉们也有的特征。难道阿罗汉们没有不恰当的行为吗?不是,因为他们不应该被放弃,因为证明了对此的执著。因此,在那里,"这是我的负担"应被理解为执著。"如果一个具有行为的比丘说:'尊者,你们不要操心,我将照顾你们的同伴、弟子或病人,给予教诫,做应该做的事',他们说:'尊者,只有你自己不要操心',或不接受行为,从此开始,对于导师和上师是无过失的。"
关于不恰当行为等的讨论已结束。
关于婆罗门拉陀的故事讨论已结束。
73.. 虽然说"腐臭的尿"就像"腐臭的身体",但也写道"因腐臭而被弃置的药物,腐臭的尿药"。在所有地方,只有一个"na"字母。
关于婆罗门拉陀的故事讨论已结束。
关于老师的行为讨论已结束。
76.. "依靠尊者而住"是这样说的。应该理解为"依靠尊者的教诫而住"。"依靠"或"依靠于",是这样说的。"尊者"是属格的用法。
关于老师的行为讨论已结束。
关于依止的平息讨论已结束。

83.Disaṃ gatoti tattha dhuranikkhittavāso hutvā tirogāmaṃ gato. Yattha nissayo labbhati, tattha gantabbanti etthāpi upajjhāye vuttanayeneva ‘‘katipāhena gamissāmī’’ti gamane cesa ussāho rakkhati. Mā idha paṭikkamīti mā idha gaccha. Sabhāgā nāma upajjhāyassa sissā. Tattha nissayaṃ gahetvā. Yadi evaṃ ko visesoti ce? Tena idaṃ vuccati ‘‘appeva nāma khameyyā’’ti. Vasituṃ vaṭṭatīti upajjhāyena pariccattattā upajjhāyasamodhānaṃ niratthakanti attho. Sace upajjhāyo cirena anuggahetukāmo hoti, tato paṭṭhāya upajjhāyova nissayo. Upajjhāyo ce alajjī hoti, saddhivihārikena anekakkhattuṃ vāretvā aviramantaṃ upajjhāyaṃ pahāya vināpi nissayapaṇāmanena aññassa santike nissayaṃ gahetvā vasitabbaṃ. Upajjhāyassa ce liṅgaṃ parivattati, ekadivasampi na rakkhati. Pakkhapaṇḍako ce hoti, nissayajātiko ce ‘‘upajjhāyassa sukkapakkhaṃ āgamehī’’ti vadati, sayameva vā āgameti, vaṭṭati. Upajjhāyo ce ukkhepaniyakammakato hoti, nānāsaṃvāsakabhūmiyaṃ ṭhitattā nissayo paṭippassambhati. Sammāvattantaṃ pana passitvā kammapaṭippassaddhiṃ āgametuṃ labhati. Mānattācārī ce hoti, abbhānaṃ āgametabbaṃ. Dīghaṃ ce parivāsaṃ carati, aññassa santike nissayo gahetabbo, upajjhāyasamodhānaṃ appamāṇaṃ. Parivāsamānattacārinā hi na nissayo dātabbo. Yaṃ pana pārivāsikakkhandhakaṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ ‘‘saddhivihārikānampi sādiyantassa dukkaṭamevā’’tiādi (cūḷava. aṭṭha. 75), taṃ yathāvuttamatthaṃ sādheti eva. Yaṃ pana vuttaṃ ‘‘sace saddhāpabbajitā kulaputtā ‘tumhe, bhante, vinayakammamattaṃ karothā’’ti vatvā vattaṃ karontiyeva, gāmappavesanaṃ āpucchantiyeva, taṃ vāritakālato paṭṭhāya anāpattī’’ti. Taṃ vattasādiyanapaccayā dukkaṭābhāvamattadīpanatthaṃ, saddhivihārikānaṃ sāpekkhataṃ vā sandhāya vuttanti veditabbaṃ. Tasmā te ce upajjhāyena vāritānurūpameva paṭipajjanti, nissayo tesaṃ paṭippassaddhoti siddhaṃ hoti.

Dve leḍḍupāte atikkamitvā nivattatīti ‘‘ettāvatā disāpakkanto nāma hoti, tasmā antevāsike anikkhittadhurepi nissayo paṭippassambhati. Ācariyupajjhāyā dve leḍḍupāte anatikkamma leḍḍupātadvayabbhantare tirovihārepi parikkhitte, aparikkhitte vā vasituṃ vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Aparikkhitteyevāti no takkoti ācariyo, ettha pana aparikkhittassa parikkhepārahaṭṭhānato vimutte aññasmiṃ vihāre vasantīti adhippāyo. Vihāroti cettha ‘‘tādisassa vihārassa ante ṭhitā ekā kuṭikā adhippetāti upatissatthero’’ti vuttaṃ. Tattha ‘‘sace ubhopi ācariyantevāsikā kenaci…pe… nissayo na paṭippassambhatī’’ti iminā sāmaññato vuttena aṭṭhakathāvacanena dhammasirittheravādo sameti. Aparikkhitte vāti dvinnaṃ leḍḍupātānaṃ anto parikkhitto vā hoti aparikkhitto vā. ‘‘Bahisīma’’nti ca vuttattā antovihārasīmāyaṃ dve leḍḍupāte atikkamitvāpi vasituṃ vaṭṭatīti siddhattā pana upatissattheravādo na sameti. Ekāvāse hi parikkhitte vā aparikkhitte vā antamaso antotiyojanepi vasato nissayo na paṭippassambhati. So ca upacārasīmāya paricchinno, sā ca upacārasīmā parikkhittassa vihārassa parikkhepena aparikkhittassa parikkhepārahaṭṭhānena paricchinno ekāvāso.


83.. “已到达某处”是指在那里的艰难居住而去往隐蔽的村庄。那里能获得依靠，因此应去往那里。在这里，上师说的方式是“我将在几天后去”，在移动时应保持这种努力。不要在这里退却，也不要在这里去。名为“同住者”的是上师的弟子。在那里抓住依靠。如果是这样，有什么特别之处呢？因此这被称为“或许确实会宽恕”。能够居住是指因上师的放弃而被认为是无用的。如果上师长时间希望保护自己，则从此以后，上师就是依靠。如果上师懒惰，拒绝多次的同住者而不离开，上师则应离开，抓住其他人的依靠而居住。如果上师的特征改变，即使一天也不被保护。如果上师是有才能的，依靠的种类则说“请你来接受上师的白羽”，自己也来接受，适合。若上师是有抛弃行为的，因站在多种居住地而依靠被放弃。然而看到合适的行为，则能够获得行为的安宁。若是傲慢的行为，则应被抛弃。若长时间流浪，则应抓住他人的依靠，依靠上师的聚集是有限的。流浪者的行为是不应给予依靠的。至于在流浪的戒律中所说“当同住者同意时，也只是一种不善”，应如所述的意义来理解。至于所说的“如果有信仰的出家人说‘尊者，请你做律仪的事情’”，则是说在进行行为时，询问进入村庄的事，这从禁止的时间开始是无过失的。这种行为是为了显示不善的存在，指的是同住者的相对性。因此，他们若遵循上师的禁止而行，则依靠的安宁是成立的。
越过两个门槛而返回，是指“到此为止，已到达某处，因此对于同住者，即使在不被限制的情况下，依靠也被放弃。”对于上师和弟子在越过两个门槛时不被越过的情况下，若在两个门槛之间的隐蔽处或被限制的地方居住，是合适的。若在不被限制的情况下，是不适合的，老师说，在这里是不适合的，指的是在不被限制的情况下，因限制在另一个地方而居住。这里的“隐蔽处”是指“在那样的居所中，站着一间小屋”，如上师所说。在那里“如果两位老师和弟子在一起……依靠不会被放弃”，根据一般的说法，这里的注释与法的说法相符。若在不被限制的情况下，指的是两个门槛之间的限制。因而说“外面的”，因此在内部的居住限制中，即使越过两个门槛也能居住，因此上师的说法并不相符。在单独居住的情况下，无论是被限制还是不被限制，至少在内部的最远处也是不应有依靠的。这个被限制在近处，而这个被限制在被限制的居所的限制中，因而被限制在不被限制的情况下。


Uposathakkhandhake ekāvāsavimatiyaṃ sīmāya anuññātattāti ce? Na, cīvarakkhandhakaṭṭhakathāya vicāritattā. Yathāha ‘‘sīmaṭṭhakasaṅgho bhājetvā gaṇhātū’’ti (mahāva. aṭṭha. 379). Katarasīmāya bhājetabbaṃ? Mahāsivatthero kirāha ‘‘avippavāsasīmāyā’’ti. Tato naṃ āhaṃsu ‘‘avippavāsasīmā nāma tiyojanāpi hoti, evaṃ sante tiyojane ṭhitā lābhaṃ gaṇhissanti, tiyojane ṭhatvā āgantukavattaṃ pūretvā ārāmaṃ pavisitabbaṃ bhavissati, gamiko tiyojanaṃ gantvā senāsanaṃ āpucchissati, nissayapaṭippannassa tiyojanātikkame nissayo paṭippassambhissati, pārivāsikena tiyojanaṃ atikkamitvā aruṇaṃ uṭṭhāpetabbaṃ bhavissati, bhikkhuniyā tiyojane ṭhatvā ārāmappavesanā āpucchitabbā bhavissati, sabbametaṃ upacārasīmāparicchedavasena kātuṃ vaṭṭatīti. Tasmā antoupacārasīmāya leḍḍupātadvayaṃ atikkamitvāpi vasato nissayo tiyojanātikkame nissayo na paṭippassambhatīti siddhaṃ. Kāmañcettha upacārasīmāya tiyojanappamāṇāya, atirekāya vā yathāvuttadosappasaṅgo siyāti. Sā hi āvāsesu vaḍḍhantesu vaḍḍhati, parihāyantesu parihāyatīti vuttattā, tasmā tādisassa vihārassa ante ṭhitā ekā kuṭi vihāroti idhādhippetā. Sāpi tasseva vihārassa kuṭikāva hotīti katvā so āvāso hoti. Nānāvāso eva ce adhippeto, ‘‘ante ṭhitā kuṭikā’’ti na vattabbaṃ. Dvinnaṃ leḍḍupātānaṃ abbhantare pana aparikkhitte nānāvāse nissayo na paṭippassambhatīti yvāyaṃ ‘‘no takko’’ti vutto, so tādise nānāvāse senāsanaggāhassa appaṭippassaddhinayena vutto. Senāsanaggāho hi ‘‘gahaṇena gahaṇaṃ ālayo paṭippassambhatī’’ti lakkhaṇattā itarattha paṭippassambhati. Tatrāyaṃ pāḷi ‘‘tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto eko dvīsu āvāsesu vassaṃ vasi…pe… detha, bhikkhave, moghapurisassa ekādhippāya’’nti (mahāva. 364). Aṭṭhakathāyañcassa evaṃ vuttaṃ ‘‘idañca nānālābhehi nānūpacārehi ekasīmavihārehi kathitaṃ, nānāsīmavihāre pana senāsanaggāho paṭippassambhatī’’ti (mahāva. aṭṭha. 364). Aparikkhittā nānāvāsā ekūpacārasaṅkhyaṃ gacchanti. Parikkhittañca ekūpacāraṃ aparikkhittasaṅkhyaṃ gacchati. Ettāvatā leḍḍupātadvayabbhantare aparikkhitte aññasmiṃ vihāre vasato nissayo pana na paṭippassambhati, parikkhitte paṭippassambhati evāti ayamattho sādhitoti. Etthāha – dve leḍḍupāte atikkamitvāva satopi nissayo na paṭippassambhati. Vuttañhi nissaggiyaṭṭhakathāyaṃ ‘‘sace gacchantānaṃyeva asampattesu daharesu aruṇaṃ uggacchati, cīvaraṃ nissaggiyaṃ hoti, nissayo pana na paṭippassambhatī’’ti (pārā. aṭṭha. 2.495)? Vuccate – taṃ upajjhāyena samāgame saussāhatāya vuttaṃ. Idha dhuvavāsaṃ sandhāya, tasmā aññamaññaṃ na vilomenti . Keci pana ‘‘dve leḍḍupātaṃ atikkammāti idaṃ devasikaṃ ārocetvā vasanavasena vutta’’nti vadanti, taṃ tesaṃ matimattamevāti mama takko. Devasikaṃ ārocetvā vatthabbanti hi neva pāḷiyaṃ na aṭṭhakathāyaṃ dissati, tañca pana apakataññūhi āciṇṇanti veditabbaṃ.

Nissayapaṭippassaddhikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Upasampādetabbapañcakakathāvaṇṇanā



在波罗提木叉戒中关于单独居住的争议中,因为在袈裟的戒律中有所探讨,所以不是因为在单独居住的情况下被允许的。正如所说"应该由住持僧团分配"。应该分配在哪个界限中?大长老说"是在不离开的界限中"。然后他们对他说"所谓不离开的界限甚至可以达到三由旬,这样一来,他们将在三由旬的地方获得利养,站在三由旬的地方完成来访的任务,进入寺院,旅行者将到三由旬的地方请求住处,对于依靠的人,三由旬的超越会导致依靠的放弃,对于流浪者,在三由旬外应该在黎明时起身,对于比丘尼,站在三由旬的地方请求进入寺院,所有这些都应该根据近处界限来做"。因此,即使越过内部近处界限的两个门槛,依靠也不会在三由旬的超越中被放弃,这是确定的。虽然在这里,近处界限的三由旬量或更多,也可能出现所述的过失。因为它随着住所的增加而增加,随着减少而减少,所以这里指的是那个住所的尽头处的一间小屋。这也只是那个住所的小屋。如果指的是不同的住所,就不应该说"在尽头处的小屋"。但是,在两个门槛之间的不受限制的不同住所中,依靠不会被放弃,这就是所说的"不合理"的说法,是根据对住所的抓取不被放弃的道理而说的。因为对住所的抓取"以抓取而抓取,依靠被放弃"这个特征,在其他地方被放弃。这里有这样的经文"当时,尊者乌波难陀·释迦子独自住在两个住所中……给那愚人"。注释中也说"这是指不同的利养和不同的近处界限中的单一界限住所,但在不同界限住所中,对住所的抓取被放弃"。不受限制的不同住所归属于单一近处界限。受限制的单一近处界限归属于不受限制的数量。到此为止,在两个门槛之间的不受限制的其他住所中,依靠不会被放弃,而在受限制的情况下会被放弃,这就是所要证明的意思。
有人说,即使越过两个门槛,依靠也不会被放弃。因为在尼萨耶注释中说"如果在他们前往时,还未到达的年轻人在黎明时升起,袈裟就是应该放弃的,但依靠不会被放弃"。回答说,这是由于上师的同意而说的。这里是指长期居住,因此彼此不矛盾。但有人说"越过两个门槛"是指每天报告后居住的方式而说的,这只是他们的想法而已。因为在经文和注释中都没有说每天报告后居住,这应该被理解为由不知道的人所实践的。
关于依止的平息讨论已结束。
关于应该受戒的五种情况的讨论已结束。

84.Naasekkhena sīlakkhandhenātiādi ‘‘attānameva paṭhamaṃ, patirūpe nivesaye’’ti (dha. pa. 158) vacanavasena vuttaṃ, na āpattiaṅgavasena. Nīlasamāyogato nīlaṃ viya vuttaṃ ‘‘asekkhena vimuttiñāṇadassanakkhandhenā’’ti. Adhisīle sīlavipanno nāma āpajjitvā avuṭṭhito.

Upasampādetabbapañcakakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Aññatitthiyapubbavatthukathāvaṇṇanā

86.Yo so aññatitthiyapubboti ettha dve atthavikappā – tassa pasūrassa bhikkhubhāvaṃ sandhāya aññatitthiyapubbo, so bhikkhu taṃyeva titthāyatanaṃ saṅkamīti ayameko attho. Evaṃ titthiyapakkantako puna gihivesena āgato aññatitthiyapubbo, so āgato na upasampādetabboti ayameko attho. Taṃ aññatitthiyapakkantakaṃ ṭhapetvā ‘‘yo so, bhikkhave, aññatitthiyapubbo’’ti ettha na gihivesadhāraṇova pubbasaddena vutto, kintu tasmiṃ attano yathāsamādinnatitthiyavese ṭhitopi. Diṭṭhivasena atitthiyabhūtattā atitthiyapubbo, so panāgato vibbhanto āgacchati, tassa parivāsadānakiccaṃ natthi. Kiṃ imassa aññatitthiyapubbassa bhikkhuvesaṃ gahetvā saraṇagamanena sāmaṇerapabbajjā jātā, na jātāti? Kiñcettha yadi jātā, ‘‘yo so, bhikkhave, aññopi aññatitthiyapubbo imasmiṃ dhammavinaye ākaṅkhati pabbajjaṃ, ākaṅkhati upasampadaṃ, tassa cattāro māse parivāso dātabbo’’ti (mahāva. 86) vacanaṃ virujjhati. Atha na jātā, parivāsakammavācāya pabbajjāya aparāmasanaṃ virujjhatīti. Tattha mahāvihāravāsino ‘‘sāmaṇerasseva sato parivāso dātabbo’’ti vadanti. Itare tathā na vadanti. Te hi ‘‘evaṃ ārādhako kho bhikkhave aññatitthiyapubbo āgato upasampādetabbo’ti (mahāva. 87) suttapadaṃ pariharitabbaṃ, pure ca pacchā ca ‘aññatitthiyapubbo’ti vacanasāmaññato na sāmaṇero jātoti ce, yadi evaṃ apabbājetvāva upasampādetabboti āpajjati. Tato ca sabbapaṭhamaṃ vuttasuttaṃ virujjhati. ‘Titthāyatanaṃ saṅkanto’ti pāṭhopi na sundaraṃ. Pāṇātipātādīsu aññataraṃ sace bhindati, cattāro māse paripuṇṇepi puna paripūretabbaṃ viya dissati. Vuttampi tassa saṃvaraṃ bhikkhukaraṇatthāya anuññātattā sīle vattabbaṃ natthī’’ti vadanti, vicāretvā gahetabbaṃ. Saraṇāni sace bhijjanti sāmaṇerasseva.

Aññatitthiyapubbavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Pañcābādhavatthukathāvaṇṇanā

88.Nakhapiṭṭhīti cūḷaṅgulinakhapiṭṭhi adhippetā. ‘‘Paṭicchanne nakhapiṭṭhito mahantampi vaṭṭati, evaṃ sesesupī’’ti keci vadanti, taṃ aṭṭhakathāya na sameti viya. Padumakaṇṇikāpi āruḷhe rattapadumavaṇṇacitraṃ.

Pañcābādhavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Coravatthukathāvaṇṇanā

91-2.Dhammasāmīti yasmā sayaṃ dhammasāmī, tasmā bhikkhūhi apabbājetabbakampi coraṃ aṅgulimālaṃ pabbājetvā āyatiṃ evamāhāti attho. Pāḷipotthakesu ‘‘kharabhedako’’tipi likhitaṃ. Sannisinnāsūti vūpasantāsu.

Coravatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Iṇāyikadāsavatthukathāvaṇṇanā

96. Passa me pattacīvaramattaṃ, ahaṃ idaṃ dassāmīti sāmīci, yato natthi āpatti. Upaḍḍhupaḍḍhanti thokaṃ thokaṃ.



84.. "不是由于无学的戒蕴"等,是根据"首先应该安置自己在适当的位置"(《法句经》 158)的说法而说的,而不是由于过失的部分。因为与蓝色的结合而说"不是由于无学的解脱智见蕴"。违犯戒律的人,在不离开的情况下被称为"在戒律中失败的人"。
关于应该受戒的五种情况的讨论已结束。
关于其他外道的前身的故事讨论已结束。
86.. 在"那个其他外道的前身"这里,有两种意义解释:一是指他以前是比丘,现在转到那个外道之处;另一是指曾经是外道,现在以居士的形式回来,不应受戒。除了这个曾经是外道的人,在"你们这些比丘,那个其他外道的前身"这里,不是只说他以居士的形式出现,而是即使在自己原先的外道服饰中也是如此。因为从见解上来说,他曾经是外道,现在虽然回来了,但是已经离开,所以不需要给他安居期。那么,这个曾经是外道的人,是否通过受比丘的服饰和皈依而获得沙弥的出家呢?如果获得了,那么"你们这些比丘,任何其他外道的前身,在这法律中希望出家,希望受戒,应该给予四个月的安居期"(《大品》 86)的话语就矛盾了。如果没有获得,那么在安居期的仪式和出家中不涉及这个人的话,也是矛盾的。在这里,大寺派说"应该给予沙弥的安居期"。其他人不这样说。他们认为应该避免"这样归依的其他外道的前身应该受戒"(《大品》 87)的经文,因为从前后的"其他外道的前身"的说法来看,他不是沙弥。如果是这样,应该不经出家就受戒。这就与最初所说的经文矛盾了。"转到外道之处"的读法也不好。如果违犯杀生等任何一种,即使四个月满了,也似乎需要再次补充。虽然说他的戒行是为了使他成为比丘而被允许的,但应该仔细考虑。如果皈依被破坏,只是沙弥的。
关于其他外道的前身的故事讨论已结束。
关于五种障碍的故事讨论已结束。
88.. "指甲背"是指小指甲背。有人说"即使隐藏在指甲背部,也可以很大,其他地方也是如此",但这似乎与注释不符。莲花花瓣上长有红莲花颜色的花纹。
关于五种障碍的故事讨论已结束。
关于盗贼的故事讨论已结束。
96.. "看,我只有这么多的钵和衣服,我将给你"是合适的,因为没有过失。"一半一半"是指少量少量地。
关于债务人和奴隶的故事讨论已结束。

97.Desacārittanti sāvanapaṇṇāropanādi taṃ taṃ desacārittaṃ. ‘‘Devadāsiputte vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. ‘‘Ārāmikaṃ ce pabbājetukāmo, aññamekaṃ datvā pabbājetabba’’nti vuttaṃ. Mahāpaccarivādassa ayamidha adhippāyo. ‘‘Bhikkhusaṅghassa ārāmike demā’’ti dinnattā na te tesaṃ dāsā. ‘‘Ārāmiko ca neva dāso na bhujissoti vattabbato na dāso’’ti likhitaṃ. Takkāsiñcanaṃ sīhaḷadīpe cārittaṃ. Te ca pabbājetabbā saṅghassārāmikattā. Nissāmikaṃ dāsaṃ attanāpi bhujissaṃ kātuṃ labhati. ‘‘Dāsassa pabbajitvā attano sāmike disvā palāyantassa āpatti natthīti vadantī’’ti ca likhitaṃ. Attano vā dāso assa bhikkhunoti attho. Nissāmikassa dāsassa rājā sāmi, tasmā rājānaṃ vā tasmiṃ gāme manusse vā āpucchitvā pabbājetabboti eke. ‘‘Bhujissaṃ katvā’’ti likhitaṃ. Tassa parihāraṃ bhaṇanti ‘‘yathā bhujisso hoti, tathā kattabbo’’ti. Evaṃ saṅkappena vatvā ‘‘payojanaṃ natthī’’ti kehici likhitaṃ. Bhujissaṃ kātumeva vaṭṭatīti ‘‘sace passanti, anubandhissantī’’ti vuttaṃ. Āpatti natthi. ‘‘Asuddhā kira metipi taṃ sandhāyeva vutta’’nti vadanti.

Iṇāyikadāsavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Kammārabhaṇḍuvatthādikathāvaṇṇanā

98.Kammārabhaṇḍūti ettha dārako cūḷāmattaṃ ṭhapetvā āgacchati, tasmā āpucchituṃ labhati. Tañce so vā añño vā avaharati, doso natthi. ‘‘Kesamassuorohanaṃ akatvā asatiyā saraṇāni datvā pabbājeti, ruhatevā’’ti vadanti.

101-3.Ettha kule. ‘‘Ubhayāni kho panassa…pe… anubyañjanasoti sabbopāyaṃ pabhedo mātikāṭṭhakathāyaṃ ñāto hotī’’ti ca ‘‘āpattiṃ jānātīti pāṭhe avattamānepi idaṃ nāma katvā idaṃ āpajjatīti jānāti ce, vaṭṭatī’’ti ca likhitaṃ. ‘‘Tañca kho tato pubbe pāṭhe paguṇe kateti gahetabbaṃ, ācariyupajjhāyānampi eseva nayo’’ti vuttaṃ.

Kammārabhaṇḍuvatthādikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Rāhulavatthukathāvaṇṇanā

105. ‘‘Aṅgārino dāni dumā bhadante’’tiādīhi (theragā. 527) saṭṭhimattāhi. Dassehi iti maṃ āṇāpesi. Ettha iti-saddo āharitabbo. Pokkharavassanti pokkharapattavaṇṇaṃ udakaṃ, tamhi vassante temitukāmāva tementi. Uṇhīsato paṭṭhāyāti muddhato paṭṭhāya.

‘‘Siniddhanīlamudukuñcitakeso ,

Sūriyanimmalatalābhinalāṭo;

Yuttatuṅgamudukāyatanāso,

Raṃsijālavitato narasīho’’ti. (apa. aṭṭha. 1.santikenidānakathā; jā. aṭṭha. 

97.. “地方的行为”是指与沙瓦那叶的放置等相关的地方行为。“应适合天神的儿子”是写的。“如果想要出家于寺院,应给予其他的东西”是这样说的。这里的主要意思是关于大长老的教义。“因为给予比丘僧团的寺院,所以他们不是他们的奴隶。” “寺院的住持既不是奴隶也不应被称为奴隶”是这样写的。关于在锡兰的水牛的行为。他们应被允许出家,因为是僧团的寺院。无依附的奴隶可以自己去做。“说‘奴隶出家后,看到自己的主人逃跑时没有过失’”也是写的。意思是说“自己的奴隶是比丘”。无依附的奴隶的王是主人,因此有人说应询问国王或那个村庄的人而出家。“在做成奴隶的情况下”是写的。关于他的照顾,有说“如同主人那样做,就应该这样做”。这样说后,有人写道“没有必要的用途”。“如果看到,就会跟随”是这样说的。没有过失。“‘我确实是污秽的’是指这个”。
关于债务人和奴隶的故事讨论已结束。
关于工匠的衣物等的讨论
98.. “工匠的衣物”是指除了小孩外的所有人，因此可以询问。“如果他或其他人携带,就没有过失。” “没有剪头发的情况下,给予庇护而出家,就会成长”是这样说的。
101-3.. 在这个家庭中。“他两者都有……在所有方法中,在母亲的注释中被认识”为“知道过失的情况下,即使没有发生,也知道这是名义上的,这是过失”的说法。“而且在之前的写法中,应当被抓住,师父和上师也是这个道理”是这样说的。
关于工匠的衣物等的讨论已结束。
关于拉胡拉的衣物的讨论
105.. “现在的火焰树啊，祝福你！”等（《长老歌》527）有六十种。因而他命令我。在这里，“因此”这个词应被提及。关于波卡拉水的，是指波卡拉叶的颜色的水，在那时下雨时，像是想要洗澡。自热开始。
“黑色的头发如同水波轻柔,
阳光照耀下的肤色如同金色;
柔和的身体如同精致的房屋,
如同光辉的水流的狮子。”

1.santikenidānakathā) –

Ādigāthāhi. Atha vā –

‘‘Cakkavaraṅkitarattasupādo,

Lakkhaṇamaṇḍitaāyatapaṇhi;

Cāmarachattavibhūsitapādo,

Esa hi tuyha pitā narasīho.

‘‘Sakyakumāravaro sukhumālo,

Lakkhaṇacittikapuṇṇasarīro;

Lokahitāya gato naravīro,

Esa hi tuyha pitā narasīho.

‘‘Puṇṇasasaṅkanibho mukhavaṇṇo,

Devanarāna piyo naranāgo;

Mattagajindavilāsitagāmī,

Esa hi tuyha pitā narasīho.

‘‘Khattiyasambhavaaggakulīno ,

Devamanussanamassitapādo;

Sīlasamādhipatiṭṭhitacitto,

Esa hi tuyha pitā narasīho.

‘‘Āyatayuttasusaṇṭhitanāso,

Gopakhumo abhinīlasunetto;

Indadhanū abhinīlabhamūko,

Esa hi tuyha pitā narasīho.

‘‘Vaṭṭasuvaṭṭasusaṇṭhitagīvo,

Sīhahanū migarājasarīro;

Kañcanasucchaviuttamavaṇṇo,

Esa hi tuyha pitā narasīho.

‘‘Suddhasugambhīramañjusaghoso,

Hiṅgulabaddhasurattasujivho;

Vīsati vīsati setasudanto,

Esa hi tuyha pitā narasīho.

‘‘Añjanavaṇṇasunīlasukeso,

Kañcanapaṭṭavisuddhanalāṭo;

Osadhipaṇḍarasuddhasuuṇṇo,

Esa hi tuyha pitā narasīho.

‘‘Gacchatinīlapathe viya cando,

Tāragaṇāpariveṭhitarūpo;

Sāvakamajjhagato samaṇindo,

Esa hi tuyha pitā narasīho’’ti. (jā. aṭṭha. 

1.. “这是关于因缘的故事”—
“如同轮回的红色光辉,
装饰着特征的宽广背部;
如同装饰着毛皮的脚步,
这确实是你的父亲，狮子般的人。
“释迦的优秀者，柔软的身躯,
特征完美的充实身体;
为了众生而去的勇士,
这确实是你的父亲，狮子般的人。
“如同完美的种子般的脸色,
众神之中受人喜爱的男子;
如同醉象般的优雅行走,
这确实是你的父亲，狮子般的人。
“贵族出生的高贵家族,
众神与人类所共用的脚步;
心中保持戒律与定力,
这确实是你的父亲，狮子般的人。
“如同稳重的优雅身姿,
如同黑色的毛发般的眼睛;
如同彩虹般的双目闪耀,
这确实是你的父亲，狮子般的人。
“如同轮回中稳定的声音,
如同狮子般的王者的身躯;
如同金色般的光辉美丽,
这确实是你的父亲，狮子般的人。
“清净而深沉的美妙声音,
如同被红色绳索束缚的生机;
每二十个每二十个洁白的牙齿,
这确实是你的父亲，狮子般的人。
“如同乌黑的颜色般的美丽,
如同金色的光辉洁净的额头;
如同药草般的纯洁无瑕,
这确实是你的父亲，狮子般的人。
“如同走在蓝色道路上的月亮,
如同星群所围绕的形状;
如同在众弟子中间的修行者,
这确实是你的父亲，狮子般的人。”

1.santikenidānakathā) –

Imāhi.

Uddiṭṭheti evaṃ caritabbanti attano, ‘‘uttiṭṭhe’’ti dhammapadapāṭho. Dhammanti sapadānacārikavattaṃ. Anesanaṃ vajjetvā sucaritaṃ care.

Kesavissajjananti pañcasikhākāraṃ vajjetvā ekasikhākāraṃ. Paṭṭabandhoti ettha paṭṭoti tasmiṃ kule āciṇṇo alaṅkāraviseso. Gharamaṅgalanti gharamaho. Chattamaṅgalanti yuvarājachattapaṭṭi. Vaṭṭānugatanti kilesavaṭṭānugataṃ. Vighātapaccayattā savighātakaṃ. Thero rādhaṃ brāhmaṇaṃ pubbe pabbajitvā kasmā idāni ‘‘kathāhaṃ, bhante, rāhulaṃ pabbājemī’’ti āhāti ce? Tattha upasampadāpaṭikkhepo adhippeto, tasmā ‘‘bhagavā upasampadameva paṭikkhipi, idāni anāgate saṃsayāpanayanādhippāyo bhagavā’’ti ñatvā āha. Cittasamuṭṭhānarūpavasena ‘‘aṭṭhimiñjaṃ āhaccā’’ti vuttaṃ kira. Buddhānaṃ, cakkavattīnañca byattādivasena nānattaṃ veditabbaṃ, aññathā nandādayopi pabbajitvā buddhā siyuṃ ‘‘sace pabbajati, buddho hotī’’ti vacanato.

Pesetvā dassetuṃ vaṭṭati, āpucchissāmāti pabbājetuṃ vaṭṭatīti ca idaṃ yasmā videsappatto nāma lokasaṅketenāpi mātāpituvāsato mutto serivihārīti vuccati, tasmāssa te asantapakkhe ṭhitā viya hontīti katvā ‘‘na tassa pabbajjācariye vā appasādaṃ karontī’’ti evaṃ vuttaṃ naṭṭhameva. Pabbajitā samagatikāti lokavohāro. Teneva cettha dukkhappattādinā desantaragamanañca samagatikaṃ kataṃ. Videsaṃ gantvāti cettha videso nāma mātāpituvāsato añño deso, na uppattidesato. Byañjanattho eva ce pamāṇaṃ, na yutti. Matamātāpitikopi na pabbājetabboti āpajjati, tasmā anuppattabbaṭṭhāne ṭhitehiyeva mātāpitūhi ananuññāto putto na pabbājetabboti evamidhādhippāyo veditabbo, aññathā pāḷiyā virujjheyya, āpattiṭṭhānassa ca sithilakaraṇaṃ aṭṭhakathāya na yujjati. Idaṃ tāva evaṃ hotu, ‘‘vihāraṃ vā jhāpemī’’tiādinayo kathaṃ na virujjhatīti ce? Attaparūpaddavappasaṅgabhayena avasena pabbajitattā, puttarakkhaṇatthaṃ pabbajitattā ca. Evañhi sati sayameva so attanā pabbajito hoti, na kenaci upalāpetvā pabbajito. ‘‘Puttapemaṃ vā puttarakkhe piyo hotī’’ti nidānānulomato na virujjhati.

Rāhulavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Sikkhāpadadaṇḍakammavatthukathāvaṇṇanā

107.Attanopariveṇañcāti puggalikaṃ. Mukhadvārikanti mukhadvārena bhuñjitabbaṃ. Tattha niyojitabbakaṃ, tassa āvaraṇaṃ nivāraṇaṃ karonti. Atha vā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, āvaraṇaṃ kātu’’nti yaṃ āvaraṇaṃ anuññātaṃ, taṃ āvaraṇaṃ mukhadvārikaṃ āhāraṃ karontīti adhippāyo.

Sikkhāpadadaṇḍakammavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Anāpucchāvaraṇavatthuādikathāvaṇṇanā



1.. “这是关于因缘的故事”—
“如同被提到的行为，应该这样行事，‘应当起身’是《法句经》的说法。‘法’是指善行的实践。除非寻找，应该善行。
“头发的放弃”是指放弃五种发型而选择一种发型。‘缠绕’是指在这个家庭中所施加的装饰。‘家之吉祥’是指家中的繁荣。‘伞之吉祥’是指王子的伞。‘轮回的随从’是指随附于烦恼的轮回。由于被压迫而有痛苦。长老为何在之前已经出家了的罗汉，现在却说‘我该如何让拉胡拉出家’呢？在这里，意在拒绝受戒，所以“佛陀确实拒绝了受戒，现在是为了消除未来的疑虑而说的”。关于心的产生，似乎是说“如同八分之一的肉”。佛和轮回王的不同应被了解，否则，像南达等人出家后，佛陀会说“如果出家，就会成佛”。
“为了展示而派遣，‘我将询问’是说可以出家”因为被称为异国的到达者，按世俗的说法，母亲和父亲的居住地被称为“出家”，因此他们就像是站在不热的地方一样，所以“不会对出家老师表现出少许的不满”是这样说的。出家者的团结是世俗的说法。因此，由于痛苦等原因，出家者的相聚也达成了。‘前往异国’是指在这里，异国是指与父母的居住地不同的地方，而不是出生地。在这里，描述的意义是标准，而不是推理。母亲和父亲的意见也不应出家，因此，意图是说在不适当的地方停留的儿子不应出家，这样的意思应被理解，否则会与巴利文相悖，并且与过失的情况相违背，注释也不适用。就这样，这样的情况应当存在，“我将出家”这样的说法如何不相悖呢？由于对自我形象的恐惧而出家，为了保护儿子而出家。因为这样，他自己便是出家者，而不是被他人强迫出家。“对儿子的爱或保护是重要的”是依据因缘的说法而不相悖。
关于拉胡拉的衣物的讨论已结束。
关于戒律的处罚与行为的讨论
107.. “对于自己之上”是指个人的。‘口门’是指通过口门所应享用的。在那里应当被安排的，遮蔽的东西会阻止。或者说，“我允许你们，僧众，遮蔽”是指被允许的遮蔽，指的是通过口门所应享用的食物。
关于戒律的处罚与行为的讨论已结束。
关于不询问的遮蔽等的讨论

108. Parassa dussīlabhikkhussapīti attho. Keci ‘‘dussīlabhikkhūpī’’ti likhanti, taṃ na sundaraṃ. Porāṇā pana ‘‘yāvatatiyaṃ vuccamāno ce na oramati, saṅghaṃ apaloketvā nāsetabbo, puna pabbajjaṃ yācamānopi apaloketvā pabbājetabbo’’ti vadanti. Bhikkhūnaṃ upasampadakammavācāsadisanti ettha ‘‘yathā upasampanno sikkhaṃ paccakkhāya yathānivatthapārutova hutvā pacchā upasampanno pubbe attano navakatarassa samānavassikassa puna vandanādīni karoti, evaṃ sāmaṇeropi puna gahitasaraṇo tato pubbe attano navakatarassa samānavassikassa sāmaṇerassa puna vandanādīni karoti. Liṅgaṃ panettha vuḍḍhatarabhāvaṃ na sādhetīti vuttaṃ hotī’’ti vuttaṃ. Vikālabhojanaṃ sāmaṇerānaṃ vītikkamevāti eke. ‘‘Accayo maṃ, bhante, accāgamā’’tiādinā nayena accayaṃ desāpetabbo. ‘‘Diṭṭhiyā anissajjanena ‘tvaṃ, sāmaṇera, gacchā’ti vutteyeva pārājiko hotī’’ti vuttaṃ, ‘‘yāvatatiyanti vuttattā buddhādīnaṃ avaṇṇabhāsitamattena ca diṭṭhiggahitamattena ca saraṇāni na bhijjantīti vuttaṃ hotī’’ti vadanti. Evaṃ sante pāṇātipātādiṃ karontassāpi taṃ sambhotīti mama takko. ‘‘Nissīlassa puna nāsanā vuttā’’ti ca keci vadanti, taṃ yuttaṃ viya. Na hi bhagavā sīlavantassa liṅganāsanaṃ anujānātīti vicāretabbaṃ, bhikkhunidūsakāpadesena bhabbābhabbe saṅgaṇhātīti porāṇā. ‘‘Pabbajjampi na labhatīti yathā cettha ayamattho dassito, tathā ‘paṇḍako, bhikkhave, anupasampanno na upasampādetabbo, upasampanno nāsetabbo’ti (mahāva. 109) ādinā nayena vuttānampi pabbajjaṃ natthīti dīpitaṃ hoti. Na hi idaṃ ṭhānaṃ ṭhapetvā tesaṃ pabbajjāya vāritaṭṭhānaṃ atthi. ‘Bhikkhunidūsako, bhikkhave, anupasampanno na upasampādetabbo, upasampanno nāsetabbo’ti (mahāva. 114) vuttenapi samānattā tassa pabbajjā viya tesampi pabbajjā vāritāva hotītipi dassetuṃ puna bhikkhunidūsakoti gahitanti apare’’ti vuttaṃ. Kiṃ iminā? Nanu aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ ‘‘yassa cettha pabbajjā vāritā, taṃ sandhāya idaṃ vuttaṃ anupasampanno na upasampādetabbo, upasampanno nāsetabbo’’ti.

Anāpucchāvaraṇavatthuādikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Paṇḍakavatthukathāvaṇṇanā

109. Opakkamikapaṇḍakassa hīnaṅgattā apabbajitassa pabbajjā vāritā, pabbajitassa upasampadā na kātabbā. Pubbe upasampannassa ce upacaraṇaṃ atthi, na nāsanā kātabbāti no takkoti ācariyo. Chinnaṅgajāto na paṇḍako. Pañcasu napuṃsakapaṇḍakova abhāvako. Itare cattāro sabhāvakāti veditabbā. Bhāvo pana tesaṃ paṇḍako hoti. Ete cattāropi kira purisāvāti eke. Itthīpi pakkhapaṇḍakī hotīti eke. Upakkame kate paṇḍakabhāvo avassaṃ hoti, tasmā pabbajjaṃ na labhati. ‘‘Yadi pana kassaci na hoti, pabbajjā na vāritāti vinicchayaṃ vadantī’’ti vuttaṃ.

‘‘Pabbajjā vāritāti apaṇḍakapakkhe pabbājetvā paṇḍakapakkhe nāsetabboti adhippāyo’’ti likhitaṃ. Porāṇagaṇṭhipade pana māsapaṇḍakalekhapaṇḍakehi saha satta paṇḍakā vuttā. Tattha lekhapaṇḍako nāma kira mantavasena upahatabījo. Tattha ‘‘opakkamikalekhapaṇḍakā pabbajitā na nāsetabbā. Yo pabbājeti, tassa dukkaṭa’’nti ca vuttaṃ.

Paṇḍakavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Theyyasaṃvāsakavatthukathāvaṇṇanā



108.. “他人的不善行为的比丘”是这个意思。有些人写作“有不善行为的比丘”，这并不好。古人说“只要不堕落，便不应抛弃僧团，即使再次请求出家，也不应抛弃”。比丘的受戒行为与此类似，‘如同受戒后，亲自观察后，才得以再次受戒，之前的比丘也应再次行礼等’。在这里提到的性别并不适合被认为是更高的。关于比丘的饮食，舍利子们的行为是违反的。“‘我将来，尊者，我将来’”等的说法应被解释为毁坏。“‘若因见而不放弃，‘你去吧，舍利子’”的说法便是堕落。‘只要不堕落’的说法是因为佛陀等的发言，因而说‘依靠见而不分裂’的说法是存在的。即使这样，若有人杀生等行为，是否也会被接受，这就是我的想法。“‘不善的行为’再度被提及”也有人这样说，这似乎是合理的。佛陀并不允许有戒律者的性别被抛弃，古人说“应当接受比丘的指责”。“如同在这里所示，‘没有出家的话’这点同样适用，‘愚者，不应受戒，受戒者不应被抛弃’”等的说法在这里被阐明。并且在这里并没有说出家是被禁止的地方。‘比丘的指责，愚者不应受戒，受戒者不应被抛弃’的说法也表明了这一点。究竟是什么呢？难道在注释中说“如果出家被禁止，便是指不应受戒，不应被抛弃”的意思吗？
关于不询问的遮蔽等的讨论已结束。
关于愚者的讨论
109.. “因其低贱的特性，未出家的愚者被禁止出家，已出家的愚者不应受戒。”如果先前已经受戒，便不应被抛弃，长老说这是不合理的。若是被割断的身体，便不是愚者。五种中性愚者是不存在的。其他四种应被理解为自然的。关于这些，愚者的存在是有的。有人说这四种也确实是人。也有人说女性也可以是愚者。若是被认为是愚者，便一定不应出家，因此无法出家。“如果某人没有出家，便不应被禁止出家”是这样说的。
“‘出家被禁止’是指在被认为是愚者的情况下出家，而不应被抛弃”是这个意思。古代的说法中，七个愚者与月亮的愚者一起被提及。在那里，愚者是指被认为是受损的种子。在那里“被认为是愚者的种子不应被抛弃。若出家，便会有过失”也是这样说的。
关于愚者的讨论已结束。
关于天神的居住地的讨论

110.Theyyasaṃvāsakoti ettha kiñcāpi byañjanatthavasena saṃvāsatthenakova theyyasaṃvāsakoti paññāyati, atha kho tayo theyyasaṃvāsakā. Saṃvāsoti cettha na ekakammādiko saṃvāso, kintu bhikkhuvassagaṇanādiko kiriyabhedo idha saṃvāso nāma. Imañhi sakkā theyyāya kātuṃ, netaranti aṭṭhakathāya adhippāyo. Videsaṃ gantvā pabbajitehi pucchite ‘‘dasavasso’’tiādiṃ bhaṇantassa doso. Gihīnaṃ vutte doso natthīti keci. Rājabhayādīhi gahitaliṅgānaṃ ‘‘gihī maṃ samaṇoti jānātū’’ti vañcanacitte satipi bhikkhūnaṃ vañcetukāmatāya, tehi saṃvasitukāmatāya ca abhāvā doso na jāto. ‘‘Sabbapāsaṇḍiyabhattānīti vihāraṃ āgantvā saṅghikaṃ gaṇhantassa saṃvāsaṃ pariharituṃ dukkaraṃ, tasmā vutta’’nti ca likhitaṃ. ‘‘Sūpasampanno’’ti vuttattā gahaṭṭhampi sace upasampādenti, sūpasampannoti āpannaṃ, ‘‘anupasampannakāleyevā’’ti iminā sace upasampannakāle suṇāti, sūpasampanno eva anārocentopīti dasseti. Andhakaṭṭhakathāyaṃ, porāṇagaṇṭhipadesu ca dussīlabhikkhu ‘‘theyyasaṃvāsako’’ti vutto ‘‘theyyāya vo, bhikkhave, raṭṭhapiṇḍo bhutto’’ti (pārā. 195) iminā kira pariyāyenāti veditabbaṃ. Tenevāha ‘‘taṃ na gahetabba’’nti. ‘‘Mahāpeḷādīsū’’ti etena gihisantakaṃ dassitaṃ.

Sayaṃ sāmaṇerova kūṭavassāni gaṇetvā gaṇhanto pārājiko hoti, theyyasaṃvāsako pana na hoti, tathā bhikkhupi, so pana bhaṇḍagghena kāretabboti iminā adhippāyena ‘‘sayaṃ sāmaṇerovā’’tiādi vuttaṃ. Ayaṃ pana theyyasaṃvāsako nāma yasmā pabbajitova hoti, nāpabbajito, tasmā ‘‘theyyasaṃvāsako, bhikkhave, apabbajito na pabbājetabbo, pabbajito nāsetabbo’’ti vattuṃ na sakkāti katvā imassa vasena paṇḍakato paṭṭhāya ‘‘anupasampanno na upasampādetabbo’’tiādinā pāḷi ṭhapitā, na upasampadāmattasseva abhabbattā ekādasannampi nesaṃ pabbajjārahabhāvappasaṅgato. Apica aniṭṭhadosappasaṅgato tathā eva pāḷi ṭhapitā. Yasmā titthiyapakkamanaṃ, saṅghabhedanañca upasampannasseva hoti, nānupasampannassa, so duvidhopi pabbajitova hoti, nāpabbajito, tasmā ‘‘titthiyapakkantako, bhikkhave, apabbajito na pabbājetabbo’’tiādipāḷiyā sati te ubhopi apabbājetabbā hontīti aniṭṭhappasaṅgo āpajjatīti. Tīsu pana theyyasaṃvāsakesu sāmaṇerālayaṃ karonto liṅgatthenako, upasampannālayaṃ karonto saṃvāsatthenako, ubhayatthenako ca. Na hi sāmaṇerasaṃvāso idha saṃvāso nāma, teneva aṭṭhakathāyaṃ ‘‘bhikkhuvassagaṇanādiko hi sabbopi kiriyabhedo imasmiṃ atthe saṃvāso’’ti vuttanti eke. Yathāvuḍḍhaṃ vandanasādiyanāsanapaṭibāhanānaṃ sāmaṇerasaṃvāsasāmaññato nevāti ācariyo.

Theyyasaṃvāsakavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.


110.. 在"天神的居住地"这里,虽然从字面意义上来说,天神的居住地就是指偷窃的居住地,但实际上有三种天神的居住地。这里所说的"居住"并不是指单一的行为,而是指比丘的安居计算等行为上的差异。注释中说,这可以通过偷窃来做,而不是其他的。对于出家后前往他乡被问及"十年"等的,有过失。对于居士而言,没有过失。虽然有人因为害怕国王等而接受了标记,但心存欺骗比丘的想法,由于他们想与比丘同住,所以也没有过失。"所有外道的食物"来到寺院并占用僧团的食物,很难维护这种同住,所以才这样说。由于说"已受戒",即使给予在家人受戒,也算是已受戒,如果在未受戒时听到,也算是已受戒,即使没有告知。在安达卡注释和古代文献中,不善行的比丘被称为"天神的居住地",这似乎是指"你们,比丘,是通过偷窃而得到的国王的食物"。因此他说"不应被接受"。"在大箱子等"中表示了居士的所有物。
自己作为沙弥计算错误的年数并接受,是堕落,但"天神的居住地"并非如此,而是应该通过罚款处理。这个"天神的居住地"之所以是出家人,而不是未出家人,所以不能说"天神的居住地,愚者,不应出家,出家者应被逐出"。因此,从愚者开始,"未受戒者不应受戒"等经文被确立,不仅仅是因为不适合受戒。此外,由于不受欢迎的过失,也是如此确立的经文。因为出家人才会发生外道的离去和破坏僧团的情况,而不是未出家人,所以这两种人都是出家人,不是未出家人,因此"外道离去的,愚者,不应出家"等经文存在,这两种人都应该不被允许出家。但在这三种"天神的居住地"中,沙弥的居住是由于标记,受戒者的居住是由于同住,两者都是由于偷窃。这里的"居住"并不是指沙弥的居住,因此注释中说"所有的行为差异在这个意义上都是'居住'"。长老说,根据资格的不同,问候、接受、拒绝等沙弥的居住也不能称为"居住"。
关于天神的居住地的讨论已结束。


Titthiyapakkantakakathāvaṇṇanā

Titthiyapakkantako, bhikkhavetiādi attano nidānabhūte pasūravatthusmiṃ eva vattabbaṃ samānampi tattha vāritaadhikārābhāvā abhabbā. Idheva theyyasaṃvāsakena vinā sambhavato vutto. Tattha ‘‘atha kho na pabbājetabbopī’’ti idheva vacanaṃ pasūrassa upasampadāya eva yācanicchāya dassanena, ‘‘so āgato na upasampādetabbo’’ti bhagavato upasampadāmattapaṭisedhanena ca pabbajjānumatidosappasaṅgabhayāti veditabbaṃ. Tesaṃ liṅge ādinnamatte laddhiyā gahitāyapi aggahitāyapi titthiyapakkantako hoti, avandanīyasseva naggaliṅgassa seṭṭhabhāvaṃ vā upagacchati, na muccati, ettha ‘‘padavāre dukkaṭaṃ, ājīvako bhavissanti visamacittavasena gatattā naggo hutvā na gamanenā’’ti vadanti. Ubhinnampi vasena yuttanti mama takko. Tāva naṃ laddhi rakkhati asampaṭicchitattā. Upasampannabhikkhunā kathitoti kathaṃ paññāyati? Aṭṭhakathāvacanappamāṇatovāti eke. Nidānavasenāti eke. Pasūrassa upasampannattā upasampannānaṃ eva titthiyapakkantatāvacanatoti eke. Yathāha ‘‘upajjhāyo pakkantovā hoti, vibbhanto vā, kālaṃkato vā, pakkhasaṅkanto vā’’ti ācariyo. Pakkhasaṅkanto vāti sāmaṇeranāsanāvatthūsu abhāvatoti eke. Aññatitthiyapubbassa upasampannassa sato pakkhasaṅkantabhayā anupasampannakāle upasampadatthaṃ parivāsapaññāpanenāti eke . Pabbajjatthampīti ce? Na, pubbe vicāritattā, apabbajitassa adhisīlābhāvato ca. Pātimokkhasīlañhi adhisīlaṃ nāma, tañca apabbajitassa natthi. Imassa ca parivāsavatte adhisīlaṃ vuttaṃ. Yathāha ‘‘puna caparaṃ, bhikkhave, aññatitthiyapubbo tibbacchando hoti uddese paripucchāya adhisīle’’ti (mahāva. 87). Apica ‘‘sace, bhikkhave, jātiyā sākiyo aññatitthiyapubbo āgacchati, so āgato upasampādetabbo’’ti (mahāva. 87) ettha upasampadāmattaparidīpanato. Upasampadāmattaparidīpanañhettha tasseva parivāsadānasiddhito. Parivāsadānattanidassanatthe hesā pāḷi.

Titthiyapakkantakakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Tiracchānagatavatthukathāvaṇṇanā

111.Nāgayoniyāti nāgayonito, attano nāgajātihetūti adhippāyo. Kiṃkāraṇā? Abhikkhaṇaṃ sakajātiyā methunapaṭisevane, vissaṭṭhaniddokkamane ca sabbesampi.

Tiracchānagatavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Mātughātakādivatthukathāvaṇṇanā

112-5.Apavāhananti pakkhalanaṃ, kāsāyavatthanivāsanaṃ icchamānanti attho. Duṭṭhacittena. Kīdisena? Vadhakacittenāti adhippāyo. Lohituppādanavasena duṭṭhacittanti keci, taṃ na sundaraṃ.

Mātughātakādivatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Ubhatobyañjanakavatthukathāvaṇṇanā

116. ‘‘Yadi paṭisandhiyaṃ uppannaliṅgena etaṃ nāmaṃ labhantīti adhippāyo’’ti likhitaṃ.

Ubhatobyañjanakavatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Anupajjhāyakādivatthukathāvaṇṇanā



关于外道离去的讨论
"外道离去的,比丘们"等,应该在与自己因缘相关的牧羊人的故事中说,因为在那里也被禁止。这里提到,除了"天神的居住地"之外,还有。在那里,"但是不应该出家"的说法,是由于他对受戒的渴望,以及佛陀对受戒本身的禁止,而引发了出家的过失。即使他们接受了标记,无论是接受还是未接受,都是外道离去的,或者接受了不应被尊敬的裸体标记,也不能解脱。在这里,有人说"在开始时有过失,因为以恶意的心态离去而裸体,所以不应该行走"。我认为两者都有道理。暂时保护他的见解,因为未被接受。是由受戒的比丘说的,那么如何知道呢?有人说是根据注释的说法。有人说是根据因缘。有人说是因为牧羊人自己已受戒,所以说受戒者离去。正如长老所说"导师离去或离开或去世或改变派别"。有人说改变派别是因为在沙弥被驱逐的情况下不存在。有人说,因为害怕前外道受戒者改变派别,在未受戒时给予安居期。那么,出家也是如此吗?不是,因为之前已经讨论过,未出家者没有戒律。因为戒律的戒行被称为"上戒",而未出家者是没有的。对于这个人的安居期,也说了"上戒"。正如所说"此外,比丘们,前外道有强烈的欲望去学习和询问上戒"。此外,"如果,比丘们,一个前外道由种姓来,他来了,应该受戒"中,是指仅仅受戒。这里提到给予安居期,是为了说明仅仅受戒。这段经文是为了说明安居期的给予。
关于外道离去的讨论已结束。
关于堕入畜生的讨论
111.. "在龙胎中"是指从龙胎出生。为什么?经常与自己的种族交配,以及所有人在睡眠中的离去。
关于堕入畜生的讨论已结束。
关于杀母等的讨论
112-5.. "驱逐"是指清洗,想要穿袈裟。怀着恶意。是什么样的?是杀害的心态。有人说是由于产生鲜血,这不好。
关于杀母等的讨论已结束。
关于两性特征的讨论
116.. "如果在重生时,由于出现的标记而获得这个名称"是这个意思。
关于两性特征的讨论已结束。
关于没有上师的讨论

117. ‘‘Keci ‘kuppatī’ti vadanti, taṃ ‘na gahetabba’’nti yaṃ vuttaṃ, taṃ ‘‘pañcavaggakaraṇīyañce, bhikkhave, kammaṃ bhikkhunipañcamo kammaṃ kareyya, akammaṃ na ca karaṇīya’’ntiādinā (mahāva. 390) nayena vuttattā paṇḍakādīnaṃ gaṇapūraṇabhāve eva kammaṃ kuppati, na sabbanti katvā suvuttaṃ, itarathā ‘‘paṇḍakupajjhāyena kammaṃ kareyya, akammaṃ na ca karaṇīya’’ntiādikāya pāḷiyā bhavitabbaṃ siyā. Yathā aparipuṇṇapattacīvarassa upasampādanakāle kammavācāyaṃ ‘‘paripuṇṇassa pattacīvara’’nti asantaṃ vatthuṃ kittetvā upasampadāya katāya tasmiṃ asantepi upasampadā ruhati, evaṃ ‘‘ayaṃ buddharakkhito āyasmato dhammarakkhitassa upasampadāpekkho’’ti avatthuṃ paṇḍakupajjhāyādiṃ, asantaṃ vā, vatthuṃ kittetvā katāyapi gaṇapūrakānamatthitāya upasampadā ruhateva. ‘‘Na, bhikkhave, paṇḍakupajjhāyena upasampādetabbo, yo upasampādeyya, āpatti dukkaṭassa, so ca puggalo anupasampanno’’tiādivacanassābhāvā ayamattho siddhova hoti. Na hi buddhā vattabbayuttaṃ na vadanti, tena vuttaṃ ‘‘yo pana, bhikkhu, jānaṃ ūnavīsativassaṃ…pe… so ca puggalo anupasampanno’’tiādi (pāci. 403). Tathā ‘‘byattena bhikkhunā paṭibalena saṅgho ñāpetabbo’ti (mahāva. 71) vacanato theyyasaṃvāsakādiācariyehi anussāvanāya katāya upasampadā na ruhati tesaṃ abhikkhuttā’’ti vacanampi na gahetabbaṃ. Kiñca bhiyyo ‘‘imāni cattāri kammāni pañcahākārehi vipajjantī’’tiādinā (pari. 482) nayena kammānaṃ sampattivipattiyā kathiyamānāya ‘‘sattahi ākārehi kammāni vipajjanti vatthuto vā ñattito vā anussāvanato vā sīmato vā parisato vā upajjhāyato vā ācariyato vā’’ti akathitattā na gahetabbaṃ. ‘‘Parisato vā’’ti vacanena ācariyaupajjhāyānaṃ vā saṅgaho katoti ce? Na, ‘‘dvādasahākārehi parisato kammāni vipajjantī’’ti etassa vibhaṅge tesamanāmaṭṭhattā. Ayamattho ‘‘yasmā tattha tattha sarūpena vuttapāḷivaseneva sakkā jānituṃ, tasmā nayamukhaṃ dassetvā saṃkhittoti ayamassa yuttigavesanā’’ti vuttaṃ. Tatridaṃ vicāretabbaṃ – anupajjhāyakaṃ upasampādentā te bhikkhū yathāvuttanayena abhūtaṃ taṃ vatthuṃ kittayiṃsu, udāhu musāvādabhayā tāneva padāni na sāvesunti. Kiñcettha yadi tāva upajjhāyābhāvata na sāvesuṃ, ‘‘puggalaṃ na parāmasatī’’ti vuttavipattippasaṅgo hoti, atha sāvesuṃ, musāvādo nesaṃ bhavatīti? Vuccate – sāvesuṃyeva yathāvuttavipattippasaṅgabhayā, ‘‘kammaṃ pana na kuppatī’’ti aṭṭhakathāya vuttattā ca, na musāvādassa asambhavato, musāvādenāpi kammasambhavato ca. Na hi sakkā musāvādena kammavipattisampattiṃ kātunti. Tasmā ‘‘anupajjhāyakaṃ upasampādentī’’ti vacanassa ubhayadosavinimutto attho pariyesitabbo.


117.. 有人说"会生气",对于这种说法,"不应被接受",因为根据"如果,比丘们,五人团体的事情,第五个是比丘尼的事情,应该做,不应该不做"等的说法,只有对于填补团体的愚者等,行为才会生气,而不是全部。否则,应该有"由愚者导师做事,不应该不做"等经文。就像在受戒时,尽管说"具有完整的钵和衣"这个不存在的事物,但仍然受戒成立,同样地,即使说"这位佛陀护持是阿耶斯马多·达摩护持的受戒请求者"或其他不存在的事物,由于填补团体的需求,受戒仍然成立。"不,比丘们,不应由愚者导师受戒,若有人让受戒,则有过失,那个人是未受戒的"等的说法是不存在的。因为佛陀不会说不适当的话,所以说"若比丘知道不满二十年"等。同样地,"由有学问的比丘宣布"的说法,也不应被接受,因为由"天神的居住地"等导师宣布的受戒是不成立的,因为他们不是比丘。更何况,"这四种行为以五种方式失败"等的说法,由于没有说"以七种方式行为会失败,无论是从事相、宣布、边界、集会、导师或上师"等,所以不应被接受。"或从集会"的说法,是否包括导师和上师呢?不是,因为在分别中,没有说"以十二种方式从集会的行为会失败"。这个意思是说,"因为可以根据在那里那里说的经文本身来了解,所以这里只是简略地说明了这个道理"。在这里需要考虑的是 - 这些比丘在没有上师的情况下受戒,是否说了上述的不实事物,还是由于害怕说谎而没有宣布那些事物。如果是因为没有上师而没有宣布,就会有"不接触个人"的过失,如果宣布了,他们就有说谎。回答说 - 他们确实宣布了,由于害怕上述的过失,而不是因为不可能说谎,也不是因为说谎就可以成立行为。因此,应该寻找"在没有上师的情况下受戒"这一说法的双重过失无的意思。


Ayañcettha yutti – ‘‘yathā pubbe pabbajjupasampadupajjhāyesu vijjamānesupi upajjhāyaggahaṇakkamena aggahitattā ‘tena kho pana samayena bhikkhū anupajjhāyaka’ntiādi vuttaṃ, tathā idhāpi upajjhāyassa vijjamānasseva sato aggahitattā ‘anupajjhāyakaṃ upasampādentī’ti vuttaṃ. Kammavācācariyena pana gahito tena upajjhāyoti saññāya upajjhāyaṃ kittetvā kammavācaṃ sāvetabbaṃ, kenaci vā kāraṇena kāyasāmaggiṃ adentassa upajjhāyassa chandaṃ gahetvā kammavācaṃ sāveti, upajjhāyo vā upasampadāpekkhassa upajjhaṃ datvā pacchā upasampanne tasmiṃ tādise vatthusmiṃ samanuyuñjiyamāno vā asamanuyuñjiyamāno vā upajjhāyadānato pubbe eva sāmaṇero paṭijānāti, sikkhāpaccakkhātako vā antimavatthuajjhāpannako vā paṭijānāti, chandahārakādayo viya upajjhāyo vā aññasīmāgato hoti, ‘kammavācā ruhatī’ti vatvā ‘anujānāmi, bhikkhave, paccantimesu janapadesu vinayadharapañcamena gaṇena upasampada’nti (mahāva. 259) vuttattā keci ‘vinayadharapañcamena upajjhāyena sannihiteneva bhavitabba’nti vadantī’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. So ce pāṭho pamāṇo majjhimesu janapadesu tassa vacanassābhāvato. Asannihitepi upajjhāye kammavācā ruhatīti āpajjatīti ce? Na, kasmā? Kammasampattiyaṃ ‘‘puggalaṃ parāmasatī’’ti vuttapāṭhova no pamāṇaṃ. Na hi tattha asannihito upajjhāyasaṅkhāto puggalo parāmasanaṃ arahati, tasmā tattha saṅghaparāmasanaṃ viya puggalaparāmasanaṃ veditabbaṃ. Saṅghena gaṇena upajjhāyena upasampādenti tesaṃ atthato puggalattā. Paṇḍakādiupajjhāyena upasampādenti upasampādanakāle aviditattāti porāṇā.

Apattakādivatthukathāvaṇṇanā

118.Apattacīvaraṃupasampādentīti kammavācācariyo ‘‘paripuṇṇassa pattacīvara’’nti saññāya , kevalaṃ atthasampattiṃ anapekkhitvā santapadanihārena vā ‘‘paripuṇṇassa pattacīvara’’nti kammavācaṃ sāveti. Yathā etarahi matavippavutthamātāpitikopi ‘‘anuññātosi mātāpitūhī’’ti puṭṭho ‘‘āma bhante’’ti vadati. Kiṃ bahunā, ayaṃ panettha sāro – ‘‘tasmiṃ samaye cattāri kammāni pañcahākārehi vipajjantī’’ti lakkhaṇassa na tāva paññattattā anupajjhāyakādiṃ upasampādenti, vajjanīyapuggalānaṃ avuttattā paṇḍakupajjhāyādiṃ upasampādenti. Terasantarāyapucchāya adassanattā apattacīvarakaṃ upasampādenti. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, ñatticatutthena kammena upasampādetu’’nti (mahāva. 69) evaṃ sabbapaṭhamaṃ anuññātakammavācāya ‘‘paripuṇṇassa pattacīvara’’nti avacanamettha sādhakanti veditabbaṃ. Tañhi vacanaṃ anukkamenānuññātanti.

Hatthacchinnādivatthukathāvaṇṇanā



118.. "接受破损的袈裟"是指由行为和言语的导师所说的"具有完整的钵和袈裟"，仅仅是为了获得利益而不考虑实质的情况，或者是因为不适当的原因说"具有完整的钵和袈裟"。正如如今即使是已故的父母也会被问及"是否被父母允许"，会回答"是的，长者"。不需要多说，这里的要点是——"在那个时候，四种行为以五种方式失败"的特征，尚未被规定，因此不应接受未出家的等的受戒，因未被提及而受戒于愚者导师。由于没有问及障碍的情况，接受破损的袈裟的受戒。正如所说"我允许，比丘们，依照亲属的四种行为进行受戒"，因此所有的初次允许的行为中"具有完整的钵和袈裟"的说法也应被视为有效。因为这个说法是逐步被允许的。
关于手足缺损等的讨论已结束。

119. Idaṃ tāva sabbathā hotu, ‘‘mūgaṃ pabbājenti, badhiraṃ pabbājentī’’ti idaṃ kathaṃ sambhavitumarahati ādito paṭṭhāya ‘‘anujānāmi, bhikkhave, imehi tīhi saraṇagamanehi pabbajja’’ntiādinā (mahāva. 34) anuññātattāti? Vuccate – ‘‘evañca pana, bhikkhave, pabbājetabboti. Evaṃ vadehīti vattabbo…pe… tatiyampi saṅghaṃ saraṇaṃ gacchāmī’’ti ettha ‘‘evaṃ vadehīti vattabbo’’ti imassa vacanassa micchā atthaṃ gahetvā mūgaṃ pabbājesuṃ. ‘‘Evaṃ vadehī’’ti taṃ pabbajjāpekkhaṃ āṇāpetvā sayaṃ upajjhāyena vattabbo ‘‘tatiyaṃ saṅghaṃ saraṇaṃ gacchāmī’’ti, so pabbajjāpekkho tathā āṇatto upajjhāyavacanassa anu anu vadatu vā, mā vā, tattha tattha bhagavā ‘‘kāyena viññāpeti, vācāya viññāpeti, kāyena vācāya viññāpeti, gahito hoti upajjhāyo. Dinno hoti chando. Dinnā hoti pārisuddhi. Dinnā hoti pavāraṇā’’ti vadati. Tadanumānena vā kāyena tena pabbajjāpekkhena viññattaṃ hoti saraṇagamananti vā lokepi kāyena viññāpento ‘‘evaṃ vadatī’’ti vuccati, taṃ pariyāyaṃ gahetvā mūgaṃ pabbājentīti veditabbaṃ. Porāṇagaṇṭhipade ‘‘mūgaṃ kathaṃ pabbājentī’ti pucchaṃ katvā tassa kāyappasādasambhavato kāyena pahāraṃ datvā hatthamuddāya viññāpetvā pabbājesu’’nti vuttaṃ. Kiṃ bahunā, ayaṃ panettha sāro – yathā pubbe pabbajjādhikāre vattamāne pabbajjābhilāpaṃ upacchinditvā ‘‘paṇḍako, bhikkhave, anupasampanno na upasampādetabbo’’tiādinā nayena upasampadavaseneva abhilāpo kato. Theyyasaṃvāsakapade asambhavato kiñcāpi so na kato pabbajjāva tattha katā, sabbattha pana upasampadābhilāpena adhippetā tadanubhāvato. Upasampadāya pabbajjāya vāritāya upasampadā vāritā hotīti katvā. Tathā idha upasampadādhikāre vattamāne upasampadābhilāpaṃ upacchinditvā upasampadameva sandhāya pabbajjābhilāpo katoti veditabbo. Kāmaṃ so na kattabbo, mūgapade asambhavato tassa vasena ādito paṭṭhāya upasampadābhilāpova kattabbo viya dissati, tathāpi tasseva mūgapadassa vasena ādito paṭṭhāya pabbajjābhilāpova kato micchāgahaṇanivāraṇatthaṃ. Kathaṃ? ‘‘Mūgo, bhikkhave, appatto osāraṇaṃ, tañce saṅgho osāreti, sosārito’’ti (mahāva. 396) vacanato mūgo upasampanno hotīti siddhaṃ. So ‘‘kevalaṃ upasampannova hoti, na pana pabbajito tassa pabbajjāya asambhavato’’ti micchāgāho hoti. Taṃ pariccajāpetvā yo upasampanno, so pabbajitova hoti. Pabbajito pana atthi koci upasampanno, atthi koci anupasampanno. Imaṃ sammāgāhaṃ uppādeti bhagavāti veditabbaṃ.


119.. 这段话的意思是，"愚者被出家，聋子被出家"，这如何能成立？从一开始就说"我允许，比丘们，依靠这三种归依出家"等的允许。有人说——"这样的话，比丘们，应该出家。这样说是可以的……接着，我第三次归依僧团"。在这里，"这样说是可以的"的说法被误解为愚者被出家。这样说是出家所依赖的，应该由上师自己说出"我第三次归依僧团"，所以出家所依赖的上师的话应该被说出来，或者不应该在这里说。佛陀在这里说"以身体让人明白，以言语让人明白，以身体和言语让人明白，上师被接受。给予的意愿被给予。给予的清净被给予。给予的允许被给予"。根据这个道理，身体让人明白，归依出家的意思也应该被理解为"这样说"。在古代的说法中，"愚者如何被出家"的问题在于，由于身体的和谐，给予身体的打击，抬起手来让人明白而被出家。无需多说，这里的要点是——在之前出家的情况下，出家的话被阻止，"愚者，比丘们，未受戒的不能被出家"等的说法是因为受戒的缘故而被说出。因为在有尊严的环境中，即使没有被出家，出家仍然被视为存在，然而在所有地方，出家的话被认为是有意义的。出家和受戒被禁止，因此受戒也被禁止。正如在这里，受戒的情况下，出家的话被阻止，出家的话被认为是出家的意思。因为不应该这样做，愚者的情况下，出家的话被认为是不可能的，因此从一开始就出家的话被认为是为了防止错误的理解。如何呢？"愚者，比丘们，无法被抛弃，而如果被僧团抛弃，则被抛弃"的说法，愚者被接受是成立的。因此，"只有被接受的，不能被出家"的说法是错误的。如果排除这一点，接受的人就是出家者。出家者确实有被接受的人，确实有未被接受的人。这里应该理解为佛陀提出了这个正确的看法。


Apica tesaṃ hatthacchinnādīnaṃ pabbajitānaṃ supabbajitabhāvadīpanatthaṃ, pabbajjābhāvāsaṅkānivāraṇatthañcettha pabbajjābhilāpo kato. Kathaṃ? ‘‘Na, bhikkhave, hatthacchinno pabbājetabbo’’tiādinā paṭikkhepena, ‘‘pabbajitā supabbajitā’’ti vuttaṭṭhānābhāvena ca tesaṃ pabbajjābhāvappasaṅkā bhaveyya. Yathā pasaṅkābhave, tathā pasaṅkaṃ ṭhapeyya. Khandhake upasampadaṃ sandhāya ‘‘hatthacchinno, bhikkhave, appatto osāraṇaṃ, tañce saṅgho osāreti, sosārito’’tiādinā nayena bhagavā nivāreti. Teneva pana nayena pabbajitā te sabbepi supabbajitā evāti dīpeti, aññathā sabbepete upasampannāva honti, na pabbajitāti ayamaniṭṭhappasaṅgo āpajjati. Kathaṃ? ‘‘Hatthacchinno, bhikkhave, na pabbājetabbo, pabbajito nāsetabbo’’ti vā ‘‘na, bhikkhave, hatthacchinno pabbājetabbo, yo pabbājeyya, āpatti dukkaṭassa, so ca apabbajito’’ti vā tantiyā ṭhapitāya campeyyakkhandhake ‘‘sosārito’’ti vuttattā kevalaṃ ‘‘ime hatthacchinnādayo upasampannāva honti, na pabbajitā’’ti vā ‘‘upasampannāpi ce pabbajitā, nāsetabbā’’ti vā aniṭṭhakoṭṭhāso āpajjatīti adhippāyo.

Idaṃ panettha vicāretabbaṃ – ‘‘so ca apabbajito’’ti vacanābhāvato mūgassa pabbajjasiddhippasaṅgato pabbajjāpi ekatosuddhiyā hotīti ayamaniṭṭhakoṭṭhāso kathaṃ nāpajjatīti? Pabbajjābhilāpena upasampadā idhādhippetāti sammāgāhena nāpajjati, aññathā yathābyañjanaṃ atthe gahite yathāpaññattadukkaṭābhāvasaṅkhāto aparopi aniṭṭhakoṭṭhāso āpajjati. Kathaṃ? ‘‘Na, bhikkhave, mūgo pabbājetabbo, yo pabbājeyya, āpatti dukkaṭassā’’ti vuttadukkaṭaṃ pabbajjapariyosāne hoti, na tassāvippakatāya. Pubbapayogadukkaṭameva hi paṭhamaṃ āpajjati , tasmā mūgassa pabbajjapariyosānasseva abhāvato imassa dukkaṭassa okāso ca sabbakālaṃ na sambhaveyya. Upasampadāvasena pana atthe gahite sambhavati kammanipphattito. Teneva pāḷiyaṃ ‘‘na, bhikkhave, paṇḍako upasampādetabbo, yo upasampādeyya, āpatti dukkaṭassā’’ti dukkaṭaṃ na paññattaṃ. Apaññattattā pubbapayogadukkaṭameva cettha sambhavati, netaraṃ, ettāvatā siddhametaṃ ‘‘pabbajjābhilāpena upasampadā ca tattha adhippetā, na pabbajjā’’ti.

Etthāha – sāmaṇerapabbajjā na kāyapayogato hotīti kathaṃ paññāyatīti? Vuccate – kāyena viññāpetītiādittikādassanato. Hoti cettha –

‘‘Appeva sasako koci, patiṭṭheyya mahaṇṇave;

Na tveva catugambhīre, duggāho vinayaṇṇave’’ti.


此外,为了表明这些手足缺损的出家人是完全出家的,以及为了防止对出家的怀疑,在这里提到了出家。如何呢?通过"不,比丘们,手足缺损的不应被出家"等的否定,以及没有说"出家的是完全出家的"的地方,可能会怀疑他们的出家。如果有这种怀疑,就应该消除这种怀疑。在律藏中,谈到受戒时,佛陀说"手足缺损的,无法被抛弃,而如果被僧团抛弃,则被抛弃"等。通过同样的方式,表明这些人都是完全出家的,否则,所有这些人都只是受戒,而不是出家,这就是不适当的结果。如何呢?在"手足缺损的,不应被出家,若有人让出家,则有过失,他也是未出家的"或"手足缺损的,比丘们,不应被出家,若有人让出家,则有过失"等的论述中,说"被抛弃"。因此,可能会产生"这些手足缺损等只是受戒,而不是出家"或"即使是出家,也应该被逐出"这样不适当的结果。
这里需要考虑的是——由于没有"他也是未出家的"的说法,愚者的出家成立,出家也是单纯的清净。为什么不会产生这样不适当的结果呢?因为在这里,出家的话被认为是指受戒,通过正确的理解,不会产生其他不适当的结果。如何呢?在"不,比丘们,愚者不应被出家,若有人让出家,则有过失"中,过失是在出家结束时,而不是由于他的不纯。因为首先会产生先前的行为的过失,所以愚者的出家结束时也不会有机会产生这种过失。但是,如果理解为受戒,就会由于行为的完成而产生。因此,在"不,比丘们,愚者不应受戒,若有人让受戒,则有过失"中,没有规定过失。由于没有规定,只会产生先前的行为的过失,而不会产生其他的。到此为止,这已经确立了"出家的话在这里是指受戒,而不是出家"。
有人在这里说,沙弥的出家不是从身体上的行为吗?如何被理解呢?回答说,从"以身体让人明白"等的说法中可以看出。这里有:
"希望有兔子站在大海,
绝不会在深不可测的戒律大海中沉沦。"


Brahmujugattoti ettha ‘‘niddosatthe, seṭṭhatthe ca brahma-saddaṃ gahetvā niddosaṃ hutvā uju gattaṃ yassa so brahmujugatto’’ti likhitaṃ. Atha vā kāmabhogittā devindādayo upamāvasena aggahetvā brahmā viya ujugatto brahmujugatto. Mahākucchito ghaṭo mahākucchighaṭo. Tena samāno vuccati ‘‘mahākucchighaṭasadiso’’ti. Galagaṇḍīti desanāmattamevetanti kathaṃ paññāyatīti? ‘‘Na, bhikkhave, pañcahi ābādhehi phuṭṭho pabbājetabbo’’ti vacanato. Kilāsopi idhādhippetoti na kevalaṃ so eveko, kintu pañcahi ābādhehi phuṭṭho, pāḷiyaṃ āgatā rājabhaṭādayo dāsapariyosānā, rāhulavatthumhi āgatā ananuññātamātāpitaro cāti dasapi janā idhādhippetā. Tadatthadīpanatthameva likhitakakasāhatalakkhaṇāhate pubbe vuttepi ānetvā upālitthero idha hatthacchinnapāḷiyaṃ āha. Teneva campeyyakkhandhake ‘‘atthi, bhikkhave, puggalo appatto osāraṇaṃ, tañce saṅgho osāreti, ekacco sosārito, ekacco dosārito’’ti (mahāva. 396) imassa vibhaṅge ‘‘pañcahi ābādhehi phuṭṭhā, rājabhaṭā, corakārabhedakaiṇāyikadāsā, ananuññātamātāpitaro cā’’ti satta janā na gahitā, na ca labbhanti, aññathā imepi tassa vibhaṅge vattabbā siyuṃ. Na vattabbā tattha abhabbattāti ce? Evaṃ sante ‘‘saṅgho osāreti, ekacco dosārito’’ti imassa vibhaṅge vattabbā paṇḍakādayo viya, na ca vuttā. Ubhayattha avuttattā na cime anubhayā bhavitumarahanti, tasmā avuttānameva dasannaṃ yathāvuttānaṃ saṅgaṇhanatthaṃ puna likhitakādayo vuttāti. Atha kimatthaṃ te idha uppaṭipāṭiyā vuttāti? Iṇāyikadāsānaṃ sosāritabhāvepi iṇāyikadāsā sāmikānaṃ dātabbāti tadadhīnabhāvadassanatthaṃ. Teneva tattha vuttaṃ ‘‘palātopi ānetvā dātabbo’’tiādi. Yo panettha coro katakammo pabbajati, rājabhaṭo vā sace katadoso, iṇāyikaggahaṇeneva gahitoti veditabbo. Atha vā yathāvuttalakkhaṇo sabbopi iṇāyikadāsānaṃ ‘‘sosārito’’ti vattabbāraho na hotīti katvā tesaṃ parivajjanatthaṃ uppaṭipāṭiyā desanā upari ārohati, na heṭṭhāti dīpanato. Likhitako ‘‘sosārito’’ti vuttattā desantaraṃ netabbo. Tathākārabhedakādayopīti veditabbaṃ.

Ettāvatā bhagavatā attano desanākusalatāya pubbe gahitaggahaṇena yathāvuttānaṃ dasannampi pabbajjupasampadākammanipphatti, uppaṭipāṭivacanena puggalavemattatañca desanāya kovidānaṃ dīpitaṃ hotīti veditabbaṃ. Hoti cettha –

‘‘Vattabbayuttaṃ vacanena vatvā, ayuttamiṭṭhaṃ nayadesanāya;

Sandīpayantaṃ sugatassa vākyaṃ, cittaṃ vicittaṃva karotipī’’ti.


"Brahmujugatto"这里,注释说"取'brahma'一词的无瑕和卓越的意思,他的身体是无瑕且端正的,所以称为'brahmujugatto'。或者,以天神等作为比喻,他的身体像梵天一样端正,所以称为'brahmujugatto'。'mahākucchighaṭa'指一个大肚子的罐子,称为'像大肚子的罐子一样'。"
"Galagaṇḍī"为什么只是一个地名呢?因为有"不,比丘们,被五种疾病侵袭的不应被出家"的说法。这里所指的不仅仅是这一个人,而是被五种疾病侵袭的,在经文中提到的国王的随从等奴隶,在罗睺罗的故事中提到的未经允许的父母等十个人。为了说明这一点,乌巴利长老在这里的手足缺损的经文中引用了之前提到的特征。因此,在坎佩耶品中说"有人未被抛弃,有人被抛弃"的分析中,没有包括被五种疾病侵袭的,国王的随从,盗贼,债务人的奴隶,未经允许的父母等七人,也不能包括,否则他们也应该在这个分析中提到。如果说他们不应该被提及,那么"有人被抛弃"的分析中,应该包括愚者等,但却没有提及。由于两者都没有提及,所以不应该被认为是两者兼有。因此,再次提及了之前提到的十人,是为了包括没有提及的。
那么,为什么这些人在这里是以相反的顺序提及的呢?是为了表明债务人的奴隶,即使被抛弃,也应该给予他们的主人。因此,在那里说"即使逃跑也应该带回并给予"等。对于那些犯罪后出家的盗贼或国王的随从,应该认为是被债务人的奴隶的提及所包括的。或者,由于上述特征的所有债务人的奴隶都不应该被称为"被抛弃",所以为了避免他们,才以相反的顺序进行说明,而不是以下行。由于说了"被抛弃",所以应该引出其他地方。其他像破坏等的人也应该这样理解。
到此为止,佛陀凭借自己的说法技巧,通过之前提到的对十人的包括,以及以相反顺序的说法,向精通说法的人阐明了出家和受戒的行为的完成,以及人的差异。这里有:
"用恰当的话语说出,不恰当的也被认为是恰当的;
阐明善逝的话语,就像多彩多姿的心一样。"


Etthāha – campeyyakkhandhake ūnavīsativasso ubhayattha avuttattā anubhayo siyāti? Na siyā avuttattā eva. Yadi hi tatiyāya koṭiyā bhavitabbaṃ, sā avassaṃ bhagavatā vattabbāva hoti, na ca vuttā, tasmā na so anubhayo hoti. Atha kataraṃ pakkhaṃ bhajatīti? Dosāritapakkhaṃ bhajati. Atha kasmā na vuttoti? Sikkhāpadena paṭisiddhattā. Upanāhaṃ bandhitvāti puna bandhanaṃ katvā. ‘‘Nānāvidhehi osadhehi pādaṃ bandhitvā āvāṭake pavesetvā kattabbavidhānassetaṃ adhivacana’’nti likhitaṃ. Kappasīso vā hatthī viya. Gobhattanāḷikā nāma gunnaṃ bhattapānatthaṃ katanāḷikā. Upakkamukho nāma kudhitamukho vuccati, vātaṇḍiko nāma aṇḍakesu vuḍḍhirogena samannāgato. Vikaṭo nāma tiriyaṃ gamanakapādehi samannāgato. ‘‘Guṇi kuṇī’’ti duvidho kira pāṭho. Yesañca pabbajjā paṭikkhittā, upasampadāpi tesaṃ paṭikkhittāvātiādi yasmā hatthacchinnādayo upasampadāvaseneva vuttā, tasmā te eva hatthacchinnādayo sandhāyāha.

Hatthacchinnādivatthukathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Alajjīnissayavatthukathāvaṇṇanā

120. ‘‘Na , bhikkhave, alajjīnaṃ nissayo dātabbo’’ti iminā alajjīhi bhikkhūhi, sāmaṇerehi vā saddhiṃ dvepi dhammāmisaparibhogā paṭikkhittā honti nissayabhāve bhāvato tesaṃ. Yathāha ‘‘ācariyena, bhikkhave, antevāsiko saṅgahetabbo anuggahetabbo uddesena paripucchāya ovādena anusāsaniyā’’tiādi (mahāva. 79) upajjhāyassapi nissayappaṇāmanasambhavato, sopi saddhivihārikassa nissayoti veditabbaṃ, tasmā upajjhāyo ce alajjī hoti, na taṃ nissāya vasitabbanti siddhaṃ hoti. Bhikkhūnaṃ sammāpaṭipattiyā samānabhāgo bhikkhu sabhāgo. Tassabhāvo bhikkhusabhāgatā. Taṃ bhikkhusabhāgataṃ. Yāva jānāmīti adhippāyena vasituṃ vaṭṭati. Bhikkhūhi sabhāgataṃ. Kiṃ taṃ? Lajjibhāvaṃ. ‘‘Sattāhaṃ…pe… gahetabbo’’ti ettha ‘‘sattāhamattaṃ vasissāmi, kiṃ bhikkhusabhāgatājānanenāti jānane dhuraṃ nikkhipitvā vasituṃ na labhatīti attho’’ti likhitaṃ. ‘‘Bhikkhusabhāgataṃ pana jānanto sveva gamissāmi, kiṃ me nissayārocanenā’’ti aruṇaṃ uṭṭhapetuṃ na labhati. ‘‘Pure aruṇaṃ uṭṭhahitvā gamissāmī’’ti ābhogena sayantassa ce aruṇo uggacchati, vaṭṭati.

Gamikādinissayavatthukathāvaṇṇanā

121.‘‘Addhānamaggappaṭipannena bhikkhunā nissayaṃ alabhamānena anissitena vatthunti avassakāleyeva vassakāle addhānagamanassa pāḷiyaṃyeva paṭikkhittattā’’ti vuttaṃ, taṃ appamāṇaṃ sattāhaṃ vassacchedādivasena addhānagamanasambhavato, gacchantasseva vassakālagamanasambhavato ca. Antarāmagge…pe… anāpattīti nissayadāyakābhāveyeva. ‘‘Tassa nissāyā’’ti pāṭhānurūpaṃ vuttaṃ, taṃ nissāyāti attho. ‘‘Yadā patirūpo nissayadāyako āgacchissatī’’ti vacanena ayaṃ vidhi avassakāle evāti siddhaṃ. ‘‘Antovasse pana kassaci āgamanābhāvā’’ti vuttaṃ. Sace so jalapaṭṭane vā thalapaṭṭane vā vasanto vassūpanāyikāya āsannāya gantukāmo suṇāti ‘‘asuko mahāthero āgamissatī’’ti, taṃ ce āgameti, vaṭṭati. Āgamentasseva ce vassūpanāyikadivaso hoti, hotu, gantabbaṃ tattha, yattha nissayadāyakaṃ labhatīti. Pātimokkhuddesakābhāvena ce gantuṃ vaṭṭati, pageva nissayadāyakābhāvena. Sace so gacchanto jīvitantarāyaṃ, brahmacariyantarāyaṃ vā passati, tattheva vasitabbanti eke.



有人在这里说,在坎佩耶品中,未满二十年的人在两处都没有提及,所以可能是两者兼有吗?不会,因为没有提及。如果应该是第三种情况,那一定是佛陀应该说的,但却没有说,所以不是两者兼有。那么,他属于哪一派呢?他属于被抛弃的派。那么,为什么没有说呢?因为被戒律所禁止。"系上绳子"是指再次系上绳子。注释说"用各种药物系住脚,放入坑中是这个的说法"。像大象一样的头发。"牛食槽"指为牛准备食物和饮料的容器。"攻击性的嘴"指恶意的嘴。"有疮的"指患有睾丸肿大的疾病。"畸形的"指有横向行走的脚。"聋哑"似乎有两种读法。由于手足缺损等人被提及是出于受戒的角度,所以他说的就是这些手足缺损等人。
关于手足缺损等的讨论已结束。
关于无耻依止的讨论
"不,比丘们,不应给予无耻者依止"。这表示,与无耻的比丘或沙弥一起,两种法施和依止都被禁止。正如说"比丘,应该收容、帮助、教导、教诫弟子"等,导师也应被视为依止,所以如果导师是无耻的,就不应依止他。比丘的正确行为是与比丘共同的。这种共同就是比丘共同性。应该依此而住,直到我们知道。与比丘共同的是什么?是羞耻心。"七天……应该被接受"中,"只住七天,何须知道比丘共同性"的意思是,放下知道的责任而住。"但知道比丘共同性,我自己就会去,何须告知依止"而不能使日出。如果在准备出发时日出,那就可以。
关于行路等依止的讨论
"没有依止的比丘在行路时,应该在雨季时"是说,由于在经文中就禁止了行路时的雨季,所以是无限期的,根据行路时间和雨季行走的可能性。在中途……无过失,是因为没有依止者。"依靠它"是根据读法说的,意思是依靠它。"当适当的依止者来时"的说法,证明了这个规则只适用于雨季。"但在雨季没有任何人来"是说的。如果他住在水边或陆地上,听说"某大长老要来"时,如果他等待他来,那就可以。即使等待的那天是雨季的最后一天,也应该去那里,找到依止者。如果连诵戒师都没有,何况没有依止者。如果他在去的路上看到生命危险或违背梵行的危险,就应该在那里住下。

122. ‘‘Nāhaṃ ussahāmi therassa nāmaṃ gahetu’’nti itthannāmo itthannāmassa āyasmatoti lakkhaṇato āha. ‘‘Gottenāpī’ti vacanato yena vohārena vohariyanti, tena vaṭṭatīti siddhaṃ, tasmā ‘ko nāmo te upajjhāyo’ti puṭṭhenāpi gottameva nāmaṃ katvā vattabbanti siddhaṃ hoti, tasmā catubbidhesu nāmesu yena kenaci nāmena anussāvanā kātabbā’’ti vadanti. Ekassa bahūni nāmāni honti, tattha ekaṃ nāmaṃ ñattiyā, ekaṃ anussāvanāya kātuṃ na vaṭṭati, atthato, byañjanato ca abhinnāhi anussāvanāhi bhavitabbanti. Katthaci ‘‘āyasmato buddharakkhitattherassā’’ti vatvā katthaci kevalaṃ ‘‘buddharakkhitassā’’ti sāveti, ‘‘sāvanaṃ hāpetī’’ti na vuccati nāmassa ahāpitattāti eke. Sace katthaci ‘‘āyasmato buddharakkhitassā’’ti vatvā katthaci ‘‘buddharakkhitassāyasmato’’ti sāveti, pāṭhānurūpattā khettameva otiṇṇantipi eke. Byañjanabhedappasaṅgato anussāvane taṃ na vaṭṭatīti eke. Sace pana sabbaṭṭhānepi tatheva vadati, vaṭṭati bhagavatā dinnalakkhaṇānurūpattā. Lakkhaṇavirodhato aññathā na vaṭṭatīti ce? Na, payogānurūpattā. Tattha tathā, idha aññathā payogoti ce? Na, vipattilakkhaṇānaṃ virodhato. Na sabbena sabbaṃ, sāvanāhāpanā eva hi pāḷiyaṃ tadatthavibhāvane āgatāti aññapadesu sāvanesu parihāro na sambhavati āciṇṇakappavirodhato. Sopi kiṃpamāṇanti ce? Pamāṇaṃ ācariyuggahassa pamāṇattā.



"我不想提起长老的名字"是因为这个名字是某个女人的名字，属于某个女人的特征。"就像'Gottenāpi'的说法,通过这种方式进行交流，这样是合理的，因此当被问到'你的导师的名字是什么'时，回答的确是以姓氏为名，所以在四种名称中，任何人都应该以某种名字进行记忆"。一个人有许多名字，其中一个名字是通过亲属关系的，而另一个名字是通过记忆而来的，不能仅仅以意义或字母来区分。某些地方说"尊者佛护长老"而在某些地方仅仅说"佛护的"，这并不意味着名字被抛弃。假如在某个地方说"尊者佛护长老"，而在其他地方说"佛护尊者"，根据文本的不同，有些人会认为仅是领域的不同。关于字母的不同，记忆并不适用。有些人如果在任何地方都这样说，就符合佛陀所给的特征。由于特征的不同，是否可以说不符合呢?不可以，因为符合使用的特征。在那里如此，这里却不然，是否可以说不符合呢?不可以，因为与失败特征相悖。并不是所有的都如此，记忆和抛弃在经文中已经说明，因此在其他地方的记忆中并不适用，因为与已知的特征相悖。那么它的标准是什么呢?是因为被老师所接受的标准。

123.Dve ekānussāvaneti ettha gaṇṭhipade tāva evaṃ likhitaṃ ‘‘ekato pavattaanussāvane’’. Idaṃ sandhāyāti nānupajjhāyaṃ ekācariyaṃ anussāvanakiriyaṃ sandhāya, tañca anussāvanakiriyaṃ ekenupajjhāyena nānācariyehi anujānāmīti attho. Nānupajjhāyehi ekenācariyena na tveva anujānāmīti atthoti. Porāṇagaṇṭhipadepi tatheva vatvā ‘‘tiṇṇaṃ uddhaṃ na kenaci ākārena ekato vaṭṭatī’’ti vuttaṃ, taṃ yuttaṃ, na hi saṅgho saṅghassa kammaṃ karotīti ācariyo. Idaṃ panettha cintetabbaṃ. Kathaṃ? Cattāro vā atirekā vā upasampadāpekkhā saṅghavohāraṃ na labhanti bhikkhubhāvaṃ appattattā. Kevalaṃ bhagavatā paricchinditvā ‘‘tayo’’ti vuttattā tato uddhaṃ na vaṭṭatīti no takkoti ācariyo. Anugaṇṭhipadepi ayamevattho bahudhā vicāretvā vutto. Tathā andhakaṭṭhakathāyampi. Na sabbattha imasmiṃ atthavikappe matibhedo atthi. Yā panesā ubho paripuṇṇavīsativassā, ubhinnamekupajjhāyo, ekācariyo, ekā kammavācā, eko upasampanno, eko anupasampannoti parivārakathā, taṃ dassetvā eko ce ācariyo dvinnaṃ, tiṇṇaṃ vā upasampadāpekkhānaṃ ekaṃ kammavācaṃ ekenupajjhāyena sāveti, vaṭṭatīti eke. Taṃ ayuttaṃ, na hi sakkā sithiladhanitādibyañjanalakkhaṇasampannaṃ tasmiṃ khaṇe kammavācaṃ dassetuṃ vimuttadosādīsu patanato . Visuṃ visuṃ karaṇaṃ sandhāya idaṃ vuttanti dīpanatthaṃ ‘‘tayo paripuṇṇavīsativassā , tiṇṇamekupajjhāyo, ekācariyo, ekā kammavācā, dve upasampannā, eko anupasampanno’’ti na vutto. Evañhi vutte sakkā tīsu ākāsaṭṭhamapanetvā sīmaṭṭhānaṃ dvinnamanurūpaṃ kammavācaṃ dassetuṃ, tamaniṭṭhappasaṅgaṃ nivāretuṃ ‘‘ubho’’ti vuttaṃ. ‘‘Tattha paripuṇṇavīsativassavacanena vatthusampatti, parisāya padhānattā, ācariyupajjhāyavacanena parisasampatti, kammavācāya anussāvanasampatti dassitā, sīmasampatti evekā na dassitā. Tato vipatti jātā kammavācānaṃ nānākkhaṇikattā. Ekakkhaṇabhāve sati ubhinnaṃ sampatti vā siyā vipatti vā, na ekasseva sampatti ekassa vipattīti sambhavati vimuttādibyañjanadosappasaṅgato’’ti vuttaṃ, taṃ vacanaṃ ubhopi cete sīmagatāva honti, ubhinnaṃ ekato kammasampattidīpanato dvinnaṃ ekato anussāvanaṃ ekena upajjhāyena ekenācariyena vaṭṭatīti sādheti. Dvinnaṃ, tiṇṇañca ekato sasamanubhāsanā ca pāḷiyaṃyeva dassitā, tañca anulometi. Aṭṭhakathācariyehi nānuññātaṃ, na paṭikkhittaṃ, vicāretvā gahetabbanti ācariyo, taṃ dhammatāya virujjhati.


在注释中写道"单独进行的记忆"。这是指不是由多位导师,而是由一位导师允许进行的记忆行为,意思是一位导师允许多位老师进行记忆。不是由多位导师进行的,而是由一位老师进行的。在古注中也是这样说的,"三人以上不应以任何方式一起进行"。这是正确的,因为僧团不会为僧团做事。但是这里需要思考的是,四个或更多的受戒者没有获得僧团的称呼,因为还没有成为比丘。仅仅因为佛陀规定了"三个",所以超过这个人数是不合适的,这是导师的看法。在其他注释中也多次讨论过这个意思。在安陀罗注释中也是如此。但并不是在所有地方都有这种理解的分歧。关于那些完全满二十年的,一位导师,一位老师,一个行为词,一位受戒者,一位未受戒者的情况,有人说,如果一位老师为两个或三个受戒者念一个行为词,是可以的。这是不恰当的,因为在那一刻,不可能显示具有软弱、响亮等特征的行为词,因为会落入解脱的过失等。为了说明这是分开进行的,所以没有说"三个完全满二十年的,一位导师,一位老师,一个行为词,两位受戒者,一位未受戒者"。如果这样说,就可以从三个人中分离出来,为两个人适当地念诵行为词,以避免不适当的结果。"完全满二十年"一语显示了事物的完整性,以及对于会众的重要性;导师和上师的说法显示了会众的完整性;行为词的记忆显示了完整性;只有界限的完整性没有显示。因此,行为词的失败是由于不同时间的原因。如果是同一时间,他们两个的完整性或失败都是可能的,而不是一个的完整性,另一个的失败。这符合解脱等特征的过失。两个或三个人一起受教诫,在经文中也有说明,这也是符合的。导师们没有允许,也没有禁止,经过考虑应该接受,这与法


Ayañhi buddhānaṃ dhammatā – yadidaṃ yattha yattha vacananānattamatthi, tattha tattha garukesu ṭhānesu vattabbayuttaṃ vadanti. Dūtena upasampadādayo cettha nidassanaṃ. Yasmā cettha pubbe anuññātakammavācāya nānattaṃ natthi, tasmā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, dve tayo ekānussāvane kātu’’nti vatvā ‘‘evañca pana, bhikkhave, kātabbo’’ti na vuttaṃ. Nānatte satipi tattha tattha dvinnaṃ, bahūnaṃ vā vasena vuttakammavācānusārena gahetabbato avuttanti ce? Na hi lahukesu ṭhānesu vatvā garukesu avacanaṃ dhammatāti ācariyo. Aññatarasmiṃ pana gaṇṭhipade evaṃ papañcitaṃ dve ekānussāvaneti dve ekato anussāvane. ‘‘Ekena’’ iti pāṭho, ekena ācariyenāti attho. Purimanayenevāti ‘‘ekena vā dvīhi vā ācariyehī’’ti vuttanayena eva, tasmā ekenācariyena dve vā tayo vā anussāvetabbā. ‘‘Dvīhi vā tīhi vā’’ti pāṭho. Nānācariyā nānupajjhāyāti ettha ‘‘tañca kho ekena upajjhāyena, na tveva nānupajjhāyenā’’ti vuttattā na vaṭṭatīti ce? Vaṭṭati. Kathaṃ? Ekena anussāvane ekānussāvaneti viggahassa pākaṭattā līnameva dassetuṃ ‘‘ekato anussāvane’’ti viggahova vutto, tasmā ujukattameva sandhāya tañca kho ekena anussāvanaṃ ekānussāvanaṃ, ekena upajjhāyena anujānāmi, na tveva nānupajjhāyenāti attho. Idaṃ sandhāya hi dvidhā viggaho, tasmā ‘‘nānācariyehi nānupajjhāyā na vaṭṭantīti siddhamevā’’ti aññathāpi vadanti. Tañca kho ekena upajjhāyena ekassa upajjhāyassa vā vattabbaṃ anussāvanaṃ, na tveva nānupajjhāyena anujānāmīti attho. Kiṃ vuttaṃ hoti? ‘‘Eko ācariyo, dve vā tayo vā upasampadāpekkhā dvinnaṃ tiṇṇaṃ vā upajjhāyānaṃ na tveva anujānāmī’’ti kira vuttanti. Aparasmiṃ pana gaṇṭhipade ‘‘ekena anussāvaneti viggahassa pākaṭattā taṃ pakāsetuṃ ‘ekenā’ti vuttaṃ. Evaṃ vutte avassaṃ paṇḍitā jānanti. Taṃpākaṭattā ce jānanti, ekenāti iminā kinti ce? Kiñcāpi jānanti, vivādo pana hoti aladdhalesattā, jānituñca na sakkā, ‘ekenā’ti vutte pana taṃ sabbaṃ na hotīti vutta’’nti likhitaṃ. Evaṃ ettha aneke ācariyā ca takkikā ca anekadhā papañcenti, taṃ sabbaṃ suṭṭhu upaparikkhitvā garukulaṃ payirupāsitvā vaṃsānugatova attho gahetabbo. ‘‘Na sabbattha imasmiṃ atthavikappe matibhedo atthī’’ti vuttameva.

Upasampadāvidhikathāvaṇṇanā

125.Kuṭṭhaṃ gaṇḍoti ettha kuṭṭhādiggahaṇena hatthacchinnādayopi gahitāva hontīti porāṇā, tasmā ‘‘manussosi purisosī’’ti etehi bhabbābhabbapuggalaparivajjanaṃ karoti. ‘‘Bhujissosi aṇaṇosī’’tiādīhi pubbe hatthacchinnādhikāre vuttaatthavikappesu dutiyaṃ vikappaṃ upathambheti. Tattha ‘‘aṇaṇosi bhujissosī’’ti anukkamena avatvā uppaṭipāṭiyā vacanena bhujisso hoti, na ca rañño bhattavetanavasena bhaṭo. Rājādhīnattā pana so rājabhaṭapakkhaṃ bhajatīti tabbipakkhabhāvapucchanatthaṃ ‘‘nasi rājabhaṭo’’ti vuttaṃ. Aññathā pañcahi ābādhehi phuṭṭhānaṃ gahaṇeneva sabbesaṃ gahaṇe siddhe itare na vattabbā. Atha vattabbā, sabbepi vattabbā siyuṃ.

Cattāronissayādikathāvaṇṇanā

128-9.‘‘Tāvadeva chāyā metabbā’’tiādi ‘‘bhikkhūnaṃ pāde vandāpetvā’’ti vacanato therātherabhāvajānanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Cirena agamāsī’’ti kira porāṇapāṭho, ciraṃ akāsīti catthi.



这就是佛陀的法则 - 在任何地方,只要有不同的说法,他们都会在重要的地方说出恰当的话。使者在这里是受戒等的例子。因为在这里之前没有许可的行为词的不同,所以佛陀说"我允许,比丘们,进行两个或三个的记忆",但没有说"应该这样做"。即使有不同,根据在各处所说的两个、多个行为词的做法来接受,因为没有说是吗?导师说,在轻微的地方说了,而在重要的地方没有说,这不是法则。但在某个注释中,"两个单独的记忆"被详细阐述,意思是"两个一起记忆"。"一个"是指"由一位老师"。"像前面一样"是指"由一位或两位老师"说的,所以应该由一位老师让两个或三个人记忆。"两个或三个"的读法。不同的老师,不同的导师,这里说"但只是由一位导师,不是由多位导师"是不合适的吗?是合适的。如何呢?由于"一个记忆"的词义清楚,所以只是直接表达"一起记忆"这个词义,因此"由一位导师的记忆是一个记忆,我允许由一位导师,不是由多位导师"的意思。这就是它的双重词义,所以有人说"不同的老师和导师是不合适的,这是确定的"。但是,只是由一位导师说的记忆,或由一位导师说给一位导师的记忆,不是由多位导师允许的。这是什么意思呢?好像说"一位老师,两个或三个受戒者,不是由多位导师允许"。但在另一个注释中,写道"由于'一个记忆'的词义清楚,所以用'一个'来说明它"。如果这样说,智者一定会知道。如果他们知道'一个'的原因,那又如何呢?虽然他们知道,但由于没有得到完全的教诲,所以还有争论,无法知道,但是说'一个'的时候,所有这些都不会发生。
这里,许多导师和逻辑学家以多种方式阐述,应该仔细考虑,依靠长老而理解其意义。正如说"在这个理解中,并不是在所有地方都有分歧"。
关于受戒方式的说明
在"瘤和疮"这里,古人认为"瘤等"的包括也包括了手足缺损等。所以"你是人吗,是男子吗"这样排除适合和不适合的人。"你是自由人吗,无债务吗"等,支持了在前面手足缺损的情况下提到的第二种选择。在那里,"你是自由人,无债务"是逐步说的,而是以相反的顺序说的,所以是自由人,但不是因为国王的食物和薪酬而成为国王的随从。但由于受国王的支配,所以属于国王随从的一派。否则,只是通过被五种疾病侵袭的人的包括,就可以确定所有人。如果要说,那么所有人都应该说。
关于四种依止等的说明
128-129. "应该立即给予遮阳"等,是根据"使比丘们礼拜长老"的说法而说的,为了知道长老的地位。"他们很久没来了"似乎是古代的读法,意思是"很久没做"。

130.Anāpattisambhoge saṃvāseti ukkhittakena saddhiṃ sambhogasaṃvāsapaccayā pācittiyāpatti paññattā, tato anāpattīti attho. Kathaṃ paññāyatīti? Saṃvāsaggahaṇe. Alajjinā saddhiṃ sambhogapaccayā āpajjitabbaṃ dukkaṭaṃ pana āpajjati eva, na saṃvāsapaccayā. Na hi alajjinā saddhiṃ saṃvāso paṭikkhitto. Saṃvāso panettha sahaseyyappahonake āvāse sahavāso, na ‘‘pārājiko hoti asaṃvāso’’ti ettha vuttasaṃvāso. Ayaṃ saṃvāso ukkhittakena saddhiṃ na vaṭṭati. Alajjinā saddhiṃ ekacco vaṭṭati. Dhammasambhogavinimuttovetaro . Idaṃ pana ‘‘ukkhittako vibbhamī’’tiādisuttaṃ imasmiṃ upasampādetabbānupasampādetabbadīpanasāmaññato vuttaṃ. Kiñca bhiyyo paṭipattikkamatova āpattito suddhi hoti, na vibbhamena, tasmā upasampanno bhikkhu antamaso dubbhāsitampi āpajjitvā aparabhāge vibbhamitvā āgato upasampajjati, taṃ āpattiṃ desetvāva sujjhati, na aññathāti upasampannassa suddhikkamadassanatthaṃ. Asādhāraṇāpattiyā adassanapaccayā ukkhittakassa liṅgaparivattanena āpattito vuṭṭhitassa puna ce pakatiliṅgamevuppajjati, nānāsaṃvāsakatāva, vibbhamitvā āgatepi yathāvuttanayeneva upasampādetvā na vuṭṭhitattāti ce? Na liṅgantarapātubhāvā. Na vibbhamena kammāsujjhanato. Na kammāsujjhane puna upasampadākammavipattippasaṅgato. Na ca kammavipatti, na ca kammapaṭippassaddhi. Vibbhamena ca anupasampanno nānāsaṃvāsakabhāvena kammaṃ kopeti dhammissarena āhacca bhāsitattā. Teneva ‘‘passissasī’’ti anāgatavacanaṃ kataṃ. Tādiso pana gahaṭṭho nikkhittavattapārivāsiko viya pakatattabhūmiyaṃ vibbhamādinā anupasampannapakatiyaṃyeva tiṭṭhatīti imassa sabbassapi atthavikappassa dassanatthamidaṃ vuttanti veditabbaṃ. Pubbe vuttappakāro pana parivattitaliṅgo hutvā puna pakatiliṅge ṭhitaukkhittako puna pucchitabbo ‘‘passasī’’ti. ‘‘Āma passāmī’’ti vadanto osāretabbo. ‘‘Desehī’’ti na vattabbo liṅgaparivattanena vuṭṭhitattā. Tappaṭikammo ukkhittako pucchitabbo ‘‘paṭikammaṃ kiṃ te kata’’nti, ‘‘āma kata’’nti vadanto osāretabbo. ‘‘Kattabbaṃ me paṭikammaṃ na hotī’’ti vadanto na osāretabboti eke. Asādhāraṇāpattimhi idaṃ vidhānaṃ, na sādhāraṇāya. Tattha ukkhittako liṅgaparivattaneneva paṭippassaddhakammoti eke. Vicāretvā yuttataraṃ gahetabbanti ācariyo. Anugaṇṭhipade pana ‘‘alajjiparibhogo sahatthadānādivasena paricchinditabbo, ‘sāraṇīyadhammapūrakādayo dassetvā alajjissa sahatthā dātuṃ vaṭṭatī’ti vadantānaṃ vādo paṭisedhetabbo. Kathaṃ? Ukkhittakassa sahatthā dātuṃ na vaṭṭatīti vinicchayānusārena. Dāpetuṃ pana vaṭṭatevāti ca. Kiñcāpi alajjiparibhogavasena dukkaṭaṃ, atha kho ayaṃ alajjī na hoti, tasmā sabbākārena nirāpattitaṃ sandhāya ‘anāpatti sambhoge saṃvāse’ti vuttaṃ. Kathaṃ paññāyatīti? Viññeyyo atthato ucchurasakasaṭānaṃ sattāhakālikayāvajīvikattā ‘vaṭṭati vikāle ucchuṃ khāditu’nti saññaṃ uppādetvā taṃ khāditvā tappaccayā pācittiyaṃ na passati, vaṭṭatīti tathāsaññitāya. Yo vā pana āpattiṃ āpannabhāvaṃ paṭijānitvā ‘na paṭikaromī’ti abhinivisati, ime dve –

‘Sañcicca āpattiṃ āpajjati, āpattiṃ parigūhati;

Agatigamanañca gacchati, ediso vuccati alajjīpuggalo’ti. (pari.

"在无过失的共住中"是指,与被驱逐者共住而产生的波逸提罪,这里的意思是无过失。如何理解呢?通过"共住"一词。与无耻者共住而产生的应该是dukkaṭa罪,而不是因为共住而产生。因为与无耻者共住并没有被禁止。这里的"共住"是指在同一住所共住,而不是说"被驱逐者成为无共住者"。这种共住与被驱逐者不合适。但与无耻者的某些共住是可以的。这是与法的共享无关的其他。这"被驱逐者离开"等经文,是就一般的应受戒、不应受戒来说的。而且,通过实践的次第,从罪过中得到清净,而不是通过离开。因此,受戒的比丘即使犯了轻微的过失,后来离开再回来受戒,只要忏悔了那个罪过就清净了,不会有其他的。对于特殊的罪过,由于没有见到,通过改变相貌的被驱逐者从罪过中清净,如果再次出现原来的相貌,难道不是由于不同的共住吗?即使离开后回来,也应该按照前述的方式受戒,而不是清净。这不是由于改变相貌。不是由于离开而不清净。不是由于不清净而再次受戒的过失。也不是有过失,也不是有清净。离开而未受戒者,由于不同的共住而破坏了法律的威力,所以说"你会见到"这句未来的话。这样的在家人,像被驱逐的受戒者一样,在本来的地位上由于离开等而未受戒,应该理解这整个情况。之前所说的,改变相貌的被驱逐者,再次回到原来的相貌,应该再次被问"你看到了吗?""是的,我看到了"说的话就可以恢复。"告诉我"不应该说,因为通过改变相貌而清净了。对于这个人,应该问"你做了什么补偿",如果说"是的,我做了",就可以恢复。如果说"我没有需要做的补偿",就不应该恢复。这是针对特殊的罪过,不是针对一般的。在那里,被驱逐者通过改变相貌而得到清净,这是导师的看法。但在注释中,有人说"与无耻者的共享,应该通过亲自给予等方式限定,'应该展示应当遵守的法,然后亲自给予无耻者'这种说法应该被驳回"。如何呢?根据判决,不应该亲自给予被驱逐者。但是可以让他人给予。虽然由于与无耻者的共享而有dukkaṭa罪,但这个无耻者并不是真正的无耻者,所以考虑到完全无过失,说"无过失的共住和共享"。如何理解呢?可以理解,对于蔗糖和稻草等七天或终生可食用的,认为"可以在不适当的时候吃蔗糖",吃了也不会产生波逸提罪,因为这样认为。或者,承认自己犯了罪,但固执地说"我不会补偿",这两种人-
"故意犯罪,隐瞒罪过;
走向不善道,这就是无耻的人。"

 359) –

Vuttalakkhaṇe apatanato alajjino na honti, tasmā ‘yo āpattidesanapaṭikammāni na karoti, tena saddhiṃ sambhogādikaraṇe anāpattī’ti visesetvā vuttavacanena, itarenapi saddhiṃ kiñcāpi rūpiyasaṃvohāro na hoti, atha kho kayavikkayena āpatti hotiyevāti nayo dinno hoti, pañcahi saddhiṃ sabbathāpi anāpattīti nayo ca. Evaṃ sāpattiṭṭhānesu visesetvā ca vacanato idha tathā avuttattā tena saha alajjiparibhogo natthi. Bhajāpiyamāno pana alajjipakkhaṃ bhajatīti imināpi upāyena sabbattha taṃ taṃ saṃsanditvā attho pariyesitabboti apare. Ācariyā pana evaṃ na vadantī’’ti vuttaṃ. ‘‘Sacāhaṃ na passissāmīti vadati, na pabbājetabbo’’ti vuttattā pubbe āpannāpattiyo uppabbajitassāpi na paṭippassambhantīti siddhaṃ, teneva ācariyā āpattiṃ desāpetvāva sikkhāpaccakkhānaṃ kārāpentīti ca anāpatti sambhoge saṃvāseti idaṃ pubbe āpannaṃ santiṃ eva āpattiṃ na passatīti āsaṅkitabbo. Sā paṭippassaddhāti ñāpanatthaṃ vuttanti ca eke. ‘‘Passissasī’’ti gahaṭṭhattā desetuṃ na vaṭṭatīti anāgatavasena vuttaṃ. ‘‘Upasampādetvā passissasī’’ti parivāsādinā kattabbassa atthibhāvena ‘‘passasī’’ti avatvā anāgatavasena vuttaṃ, osāretvāti abbhānavasena. Tattha puna kātabbassa abhāvā ‘‘passasī’’ti vuttaṃ. Idaṃ sabbaṃ sabbattha paṭijānanaṃ sandhāya vuttaṃ. Ekatrāpi puna na paṭijānāti, etena saha tassā āpattiyā anurūpena saṃvāso na kātabbo, alajjibhāvenāti vuttaṃ hoti. Diṭṭhiyātiādīsu osāraṇaṃ nāma samānakammādinā karaṇanti attho. Anāpatti sambhogeti ukkhittakena sambhoge anāpatti. Kasmā? Ukkhittakakammassa gahaṭṭhabhāvena paṭippassaddhattā, teneva ‘‘alabbhamānāya sāmaggiyā’’ti vuttaṃ. Idāni bhikkhubhāve kattabbatoti keci. Dvīsupi vāresu kammapaṭippassaddhividhānaṃ teyeva jānanti, tasmā sabbavāresu yuttamayuttañca suṭṭhu sallakkhetvā kathetabbaṃ.

Yo khandhakaṃ pabbajjanāmadheyyaṃ,

Nānānayaṃ sāsanamūlabhūtaṃ;

Ñatvā pakāseti parassa sammā,

Tassādhipaccaṃ munisāsanasminti.

Mahākhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Uposathakkhandhakavaṇṇanā

Sannipātānujānanādikathāvaṇṇanā

132-3.Tenasamayenāti attano ovādapātimokkhuddese dhuraṃ nikkhipitvā bhikkhūnaṃyeva visuṃ uposathakaraṇaṃ anujānitvā ṭhitasamayena. Ko pana soti? Majjhimabodhiyaṃ pātimokkhuddesappahonakasikkhāpadānaṃ pariniṭṭhānakālo. Tenevāha ‘‘tāni nesaṃ pātimokkhuddesaṃ anujāneyya’’nti. ‘‘Evañca pana, bhikkhave, uddisitabba’’nti nidānuddesaṃ paññāpetukāmatāya ca sikkhāpadānaṃ uddesaparicchedanidassanatthañca vuttaṃ. Aññathā ‘‘evañca pana, bhikkhave, imaṃ sikkhāpadaṃ uddiseyyathā’’ti sabbasikkhāpadānaṃ uddisitabbakkamassa dassitattā idāni ‘‘evañca pana, bhikkhave, uddisitabba’’nti idaṃ niratthakaṃ āpajjati, idañca sabbasaṅghuposathaṃ sandhāya vuttaṃ.



在说到特征时,不应被误解为无耻者，因此说“如果不进行过失的说明,在共住等方面没有过失”的特别说法,其他方面即使有任何金钱的交易也不会有过失,而是通过身体的交易而有过失。关于五个方面,在所有情况下都没有过失。因此,在此类有过失的地方,由于这样说,与无耻的共享是不存在的。被驱逐者在此情况下,也认为存在无耻的方面。根据这条说法,即使他不说“我看不到”,也不应被驱逐。因为既然说了“不应被驱逐”，所以之前已犯的过失也不会再被清除。因此,导师在说明过失时,应该让他反省,而不是说“我看不到”。这被认为是“他没有看到”的原因。有人说“你能看到吗”的时候,不应以未来的方式说出。说“被驱逐后你能看到”的时候,实际上是说他应该做的事情,而不是以未来的方式说出。这里再一次提到“不应被驱逐”的原因。“所有的这些都是为了说明”这一点。即使在某个地方没有被清除,与其相关的过失也不应被做出无耻的行为。关于"看见"的说法,是由相同的行为来做出说明的。无过失的共住是指与被驱逐者的共住。为什么呢?因为被驱逐者的行为被认为是无过失的，因此说“由于没有获得,所以说是无过失”。现在有人说在比丘的身份下应当做的事情。在两个方面的行为上,他们都知道应该做的事情,所以在所有方面都应该认真考虑并做出说明。
“谁是出家人,是教义的根本;
知道了,就能正确地展示给他人，
这是对他人正确的引导，
这是圣者的教义。”
大纲已完成。
关于优波萨阇的说明
关于聚集的说明
132-133. “在那个时候”是指在自己的教导中放下重担,允许比丘们在适当的时间进行优波萨阇的行为。谁又是呢?在中部菩提树下,关于放下教义的说明的最后时刻。因此说“这些是应该遵循的教义”。“而且,比丘们,这些应该被指示”是为了说明教义的内容以及教义的划分。否则说“而且,比丘们,应该如何说明这个教义”是因为所有的教义都应该被指示，因此现在说“而且,比丘们,应该被指示”是没有意义的，这也是指所有僧团的优波萨阇。

134. ‘‘Yaṃnūna ayyāpi…pe… sannipateyyu’’nti bahūnaṃ adhikārappavatti. Tatrāpi vinayaṃ āgamma vutto bhikkhu sāmi, na kevalaṃ saṅghattheroti dassanatthaṃ, saṅghassa gāravayuttavacanārahatādassanatthañca ‘‘suṇātu me, bhante’’ti āha. Tattha sayaṃ ce thero, bhikkhuṃ sandhāya ‘‘āvuso’’ti vattuṃ yujjati. Kathaṃ paññāyati? Buddhakāle saṅghatthero abyatto nāma dullabho. Sabbakammavācāya payoganidassane ca ‘‘suṇātu me, bhante, saṅgho’’ icceva bhagavā dassetīti ce? Evametaṃ tathā dassanato. Saṅghaṃ upādāya saṅghattherenāpi ‘‘suṇātu me, bhante, saṅgho’’ti vattabbaṃ, bhikkhuṃ upādāya ‘‘āvuso’’ti mahākassapassa kammavācāya payogadassanato, pārisuddhiuposathe ca therena bhikkhunā ‘‘parisuddho ahaṃ, āvuso’’ti payogadassanato ca. ‘‘Yadi saṅghassa pattakalla’’nti parato paññāpetabbe uposathakaraṇantarāye sandhāyāha. Uposathassa bahuvidhattā sarūpato vattuṃ ‘‘pātimokkhaṃ uddiseyyā’’ti āha. Ettāvatā ñattiṃ niṭṭhapesi. Ñattidutiyakammato eva hi uposathakammaṃ. Na, tatiyānussāvanasambhavatoti ce? Na, aññehi ñatticatutthakammehi asadisattā. Na hi ettha catukkhattuṃ ‘‘suṇātu me’’ti ārabhīyatīti. Aññehi ñattidutiyehi asadisattā ñattidutiyampi māhotūti ce? Na, ñattidutiyakammassa aññathāpi kattabbato. Tathā hi ñattidutiyakammaṃ ekaccaṃ apalokanavasenapi kātuṃ vaṭṭati, na aññaṃ aññathā kātuṃ vaṭṭati. Kathaṃ paññāyatīti? Idameva uposathakammaṃ ñāpakaṃ.

‘‘Kiṃ saṅghassa pubbakicca’’nti idaṃ na ñatti niṭṭhapetvā vattabbaṃ, tañhi ñattito puretarameva karīyatīti. Tasmā ‘‘suṇātu me, bhante, saṅgho, kiṃ saṅghassa pubbakiccaṃ, yadi saṅghassā’’ti vattabbaṃ siyāti? Tathāpi na vattabbaṃ, na hi taṃ ñattiyā antokarīyatīti. Yadi evaṃ sabbattha na vattabbaṃ payojanābhāvāti ce? Na, yathāgataṭṭhāneyeva vattabbato, parapadāpekkhatāyāti vuttaṃ hoti. Idaṃ pubbakiccaṃ akatvā uposathaṃ karonto saṅgho, puggalo vā ṭhapanakkhettātikkame āpajjati. Na hi tasmiṃ khette atikkante sammajjanāsanodakapadīpakaraṇe āpattimokkho hoti. Uposathakammato pubbe kattabbakiccākaraṇapaccayattā tassā āpattiyā, na sā kammapariyosānāpekkhā etthāgatasampajānamusāvādāpatti viya, tasmā pātimokkhuddesako bhikkhu ‘‘pārisuddhiṃ āyasmanto ārocethā’’ti vattukāmo paṭhamaṃyeva parisuddhāparisuddhapaccayaṃ pubbakiccaṃ sarāpeti. Tañhi kataṃ parisuddhapaccayo hoti, akataṃ aparisuddhapaccayo, teneva ubhayāpekkhādhippāyena ‘‘kataṃ na kata’’nti avatvā ‘‘kiṃ saṅghassa pubbakicca’’ miccevāha. Tattha akatapakkhe tāva pārisuddhiārocanakkamanidassanatthaṃ parato ‘‘yassa siyā āpatti, so āvi kareyyā’’ti ca, katapakkhe ‘‘asantiyā āpattiyā tuṇhī bhavitabba’’nti ca vakkhati.


“如果长老们……聚集在一起”是指许多人的权力运作。在这里,虽然说到戒律,但比丘对长老的尊重并不仅限于此,因此说“请听我,尊者”。在这里,如果长老自己,可以对比丘说“朋友”。如何理解呢?在佛陀时代,长老是非常稀有的。佛陀显然是为了说明“请听我,尊者,僧团”而说的。因此,应当由长老说“请听我,尊者,僧团”。关于比丘,应当以大迦叶的行为为例,说明“朋友”。关于“如果僧团有好的理由”，是为了说明在优波萨阇的行为中应当有的理由。由于优波萨阇的多种形式,可以说“应当阐明戒律”。到此为止,已经完成了说明。因为优波萨阇的行为是从第二次戒律开始的。那么,是否是第三次的记忆呢?不是,因为其他的第二次戒律并不相同。因为在这里并没有说“请听我”的开始。其他的第二次戒律并不相同,第二次的记忆也不会有。因此,第二次的行为是可以在某些情况下进行的,而不是在其他情况下进行的。如何理解呢?这就是优波萨阇的行为的提醒。
“什么是僧团的前事”这句话不应被认为是没有完成的,因为它应该在前面进行。因此说“请听我,尊者,僧团,什么是僧团的前事,如果是僧团的话”是可以的。即使如此,这也不应被说出,因为它在戒律的内部并不需要被执行。如果这样,在所有地方都不应被说出,因为没有目的的存在吗?不是,因为在适当的情况下应当被说出,是为了考虑他人的需要。因此,在没有完成前事的情况下进行优波萨阇,僧团或个人在指定的场合中就会产生过失。在这个场合中,如果超越了指定的范围,就不会有过失。因为在这个范围内,在进行适当的行为时,不会产生过失。因此,在优波萨阇的行为中,由于前事的原因,应当考虑到过失的存在。因此,在优波萨阇的行为中,有必要提前进行的事情。
因此,想要说“请告诉我,尊者,僧团,什么是僧团的前事”并不是错误的。因为在这个情况下,如果不说出应当做的事情,就会被认为是没有做的事情。因此,在这里的前事是应该被提及的。


Pārisuddhiṃ āyasmanto ārocetha. Kiṃkāraṇā? Yasmā pātimokkhaṃ uddisissāmi. Ettha ca ‘‘uddisāmī’’ti vattamānakālaṃ aparāmasitvā ‘‘uddisissāmī’’ti anāgatakālaparāmasanena yvāyaṃ ‘‘dāni nesaṃ pātimokkhuddesaṃ anujāneyya’’nti (mahāva. 150) ettha vuttapātimokkhuddeso, taṃ sandhāya ‘‘pātimokkhaṃ uddisissāmī’’ti vuttanti eke. Yasmā ‘‘pañcime, bhikkhave, pātimokkhuddesā’’ti vuttaṃ, tasmā vattamānassa nidānuddesasaṅkhātassa pātimokkhassa yadetaṃ ante ‘‘kaccittha parisuddhā’’tiādikaṃ yāvatatiyānussāvanaṃ, tasseva āpattikhettattā, avayavepi avayavīvohārasambhavato ca idha āpattikhettameva sandhāya ‘‘pātimokkhaṃ uddisissāmī’’ti vuttaṃ. Evañhi vutte yasmā parato āpattikhettaṃ āgamissati, tasmā āpattibhīrukā tumhe sabbeva paṭhamameva pārisuddhiṃ ārocethāti ayamattho sambhavati. Vattamānakālavasena vutte ‘‘pārisuddhiṃ āyasmanto ārocethā’’ti vacanameva na sambhavati tadārocanassa paṭhamaṃ icchitabbattā, pageva tassa karaṇābhāvena ‘‘pātimokkhaṃ uddisissāmī’’ti vacanaṃ. Ayaṃ nayo santiyā āpattiyā ārocane yujjati, na tuṇhībhāve, akammapariyosānā tuṇhībhāvappattito, evaṃ santepi tasmiṃ yujjateva. Pātimokkhuddesako hi aññamaññaṃ āpattiāvikaraṇaṃ akatvā tuṇhībhūte bhikkhū passitvā teneva tuṇhībhāvena ārocitapārisuddhiko hutvā ‘‘suṇātu me, bhante’’ti pātimokkhuddesaṃ ārabhi.

Etthāha – paṭhamaṃ ‘‘saṅgho uposathaṃ kareyya, pātimokkhaṃ uddiseyyā’’ti vuttattā idhāpi ‘‘saṅgho uposathaṃ karissati, pātimokkhaṃ uddisissatī’’ti vattabbaṃ, atha ‘‘puggalassa uddesā’’ti lakkhaṇattā yathārutameva vattabbaṃ, tathāpi ‘‘uposathaṃ karissāmi, pātimokkhaṃ uddisissāmī’’ti vattabbanti? Na vattabbaṃ lakkhaṇavirodhato, aniṭṭhappasaṅgato ca. Puggalassa uddesā eva hi saṅghassa uposatho kato hoti, na puggalassa uposathakaraṇena. Tañca sova karissati, na saṅghoti aniṭṭhappasaṅgova āpajjati. ‘‘Suṇāthā’’ti vutte acittasāmaggippasaṅgabhayā ‘‘suṇomā’’ti vuttaṃ. ‘‘Suṇissāmā’’ti vattabbaṃ ‘‘uddisissāmī’’ti vuttattāti ce? Na vattabbaṃ, āpattikhettadassanādhippāyanirapekkhatāya ‘‘suṇoma’’ icceva vattabbaṃ. Ekapadeneva hissa tadadhippāyo atikkantoti. Yadi evaṃ kimatthaṃ taṃ sabbeheva āraddhanti ce? ‘‘Uddisissāmī’’ti iminā asādhāraṇavacanena āpannassa acittasāmaggippasaṅganivāraṇatthaṃ. Saramānenāti iminā cassa sampajānamusāvādassa sacittakataṃ dasseti. Antarāyiko dhammo vutto bhagavatāti evaṃ akiriyasamuṭṭhānassāpi evaṃ parittakassa imassa musāvādassa mahādīnavataṃ dasseti. Visuddhāpekkhenāti sāvasesaṃ āpattiṃ upādāya anāpattibhāvasaṅkhātaṃ anavasesañca upādāya gihibhāvasaṅkhātaṃ visuddhiṃ icchantena kasmā āvi kātabbā? Antarāyabhāvānupagamanena phāsuvihārapaccayattā. Idha ‘‘ajjuposatho pannaraso’’ti na vuttaṃ parato divasaniyamassa kattukāmatādhippāyena avuttattā. Evaṃ pana te bhikkhū sabbadivasesu uddisiṃsu.



Pārisuddhiṃ āyasmanto ārocetha. Kiṃkāraṇā? Yasmā pātimokkhaṃ uddisissāmi. Ettha ca ‘‘uddisāmī’’ti vattamānakālaṃ aparāmasitvā ‘‘uddisissāmī’’ti anāgatakālaparāmasanena yvāyaṃ ‘‘dāni nesaṃ pātimokkhuddesaṃ anujāneyya’’nti (mahāva. 150) ettha vuttapātimokkhuddeso, taṃ sandhāya ‘‘pātimokkhaṃ uddisissāmī’’ti vuttanti eke. Yasmā ‘‘pañcime, bhikkhave, pātimokkhuddesā’’ti vuttaṃ, tasmā vattamānassa nidānuddesasaṅkhātassa pātimokkhassa yadetaṃ ante ‘‘kaccittha parisuddhā’’tiādikaṃ yāvatatiyānussāvanaṃ, tasseva āpattikhettattā, avayavepi avayavīvohārasambhavato ca idha āpattikhettameva sandhāya ‘‘pātimokkhaṃ uddisissāmī’’ti vuttaṃ. Evañhi vutte yasmā parato āpattikhettaṃ āgamissati, tasmā āpattibhīrukā tumhe sabbeva paṭhamameva pārisuddhiṃ ārocethāti ayamattho sambhavati. Vattamānakālavasena vutte ‘‘pārisuddhiṃ āyasmanto ārocethā’’ti vacanameva na sambhavati tadārocanassa paṭhamaṃ icchitabbattā, pageva tassa karaṇābhāvena ‘‘pātimokkhaṃ uddisissāmī’’ti vacanaṃ. Ayaṃ nayo santiyā āpattiyā ārocane yujjati, na tuṇhībhāve, akammapariyosānā tuṇhībhāvappattito, evaṃ santepi tasmiṃ yujjateva. Pātimokkhuddesako hi aññamaññaṃ āpattiāvikaraṇaṃ akatvā tuṇhībhūte bhikkhū passitvā teneva tuṇhībhāvena ārocitapārisuddhiko hutvā ‘‘suṇātu me, bhante’’ti pātimokkhuddesaṃ ārabhi.
Etthāha – paṭhamaṃ ‘‘saṅgho uposathaṃ kareyya, pātimokkhaṃ uddiseyyā’’ti vuttattā idhāpi ‘‘saṅgho uposathaṃ karissati, pātimokkhaṃ uddisissatī’’ti vattabbaṃ, atha ‘‘puggalassa uddesā’’ti lakkhaṇattā yathārutameva vattabbaṃ, tathāpi ‘‘uposathaṃ karissāmi, pātimokkhaṃ uddisissāmī’’ti vattabbanti? Na vattabbaṃ lakkhaṇavirodhato, aniṭṭhappasaṅgato ca. Puggalassa uddesā eva hi saṅghassa uposatho kato hoti, na puggalassa uposathakaraṇena. Tañca sova karissati, na saṅghoti aniṭṭhappasaṅgova āpajjati. ‘‘Suṇāthā’’ti vutte acittasāmaggippasaṅgabhayā ‘‘suṇomā’’ti vuttaṃ. ‘‘Suṇissāmā’’ti vattabbaṃ ‘‘uddisissāmī’’ti vuttattāti ce? Na vattabbaṃ, āpattikhettadassanādhippāyanirapekkhatāya ‘‘suṇoma’’ icceva vattabbaṃ. Ekapadeneva hissa tadadhippāyo atikkantoti. Yadi evaṃ kimatthaṃ taṃ sabbeheva āraddhanti ce? ‘‘Uddisissāmī’’ti iminā asādhāraṇavacanena āpannassa acittasāmaggippasaṅganivāraṇatthaṃ. Saramānenāti iminā cassa sampajānamusāvādassa sacittakataṃ dasseti. Antarāyiko dhammo vutto bhagavatāti evaṃ akiriyasamuṭṭhānassāpi evaṃ parittakassa imassa musāvādassa mahādīnavataṃ dasseti. Visuddhāpekkhenāti sāvasesaṃ āpattiṃ upādāya anāpattibhāvasaṅkhātaṃ anavasesañca upādāya gihibhāvasaṅkhātaṃ visuddhiṃ icchantena kasmā āvi kātabbā? Antarāyabhāvānupagamanena phāsuvihārapaccayattā. Idha ‘‘ajjuposatho pannaraso’’ti na vuttaṃ parato divasaniyamassa kattukāmatādhippāyena avuttattā. Evaṃ pana te bhikkhū sabbadivasesu uddisiṃsu。

135.‘‘Ādimeta’’nti sīlapātimokkhameva vuttaṃ, kiñcāpi ganthapātimokkho adhippeto. ‘‘Pañcannaṃ vā’’ti mātikāyaṃ vuttānaṃ vasena vuttaṃ. Anajjhāpanno vāti puggalādhiṭṭhānadesanā. Porāṇagaṇṭhipade pana ‘‘‘uposathaṃ kareyyā’ti ettāvatā ñatti hoti. Yāvatatiyānussāvanā nāma ‘yassa siyā āpattī’tiādivacanattayaṃ, ante ‘dutiyampi tatiyampi pucchāmī’ti idañcāti duvidhaṃ. Tattha paṭhamaṃ āpattiṃ saritvā nisinnassa, dutiyaṃ asarantassa sāraṇattha’’nti vuttaṃ. ‘‘Vacīdvāre’’ti pākaṭavasena ujukameva vuttaṃ. Kiñcāpi kāyaviññattiyāpi karīyati, kāyakammābhāvā pana vacīviññattiyāyeva āvi kātabbā. ‘‘Saṅghamajjhe vā’’tiādi lakkhaṇavacanaṃ kira. Saṅghuposathakaraṇatthaṃ saṅghamajjhe ce nisinno, tasmiṃ saṅghamajjhe. Gaṇuposathakaraṇatthañce gaṇamajjhe nisinno, tasmiṃ gaṇamajjhe. Ekasseva santike ce pārisuddhiuposathaṃ kattukāmo, tasmiṃ ekapuggale āvi kātabbāti, ‘‘etena na kevalaṃ saṅghamajjhe evāyaṃ musāvādo sambhavati, atha kho ettha vuttalakkhaṇena asatipi ‘pārisuddhiṃ āyasmanto ārocethā’tiādividhāne gaṇuposathepi sāpattiko hutvā uposathaṃ kattukāmo anārocetvā tuṇhībhūtova karoti ce, sampajānamusāvādāpattiṃ āpajjatīti imassatthassa āvikaraṇato lakkhaṇavacanaṃ kireta’’nti vadanti takkikā. Aññathā ‘‘gaṇamajjhevā’’ti na vuttanti tesaṃ adhippāyo. Ārocanādhippāyavasena vuttanti no takkoti ācariyo. Ārocento hi saṅghassa ārocemīti adhippāyena āvi karonto saṅghamajjhe āvi karoti nāma. Attano ubhatopasse nisinnānaṃ ārocento gaṇamajjhe. Ekassevārocessāmi sabhāgassāti adhippāyena ārocento ekapuggale āroceti nāma. Pubbe vibhattapadassa puna vibhajanaṃ atthavisesābhāvadīpanatthanti veditabbaṃ.

136-

“这是开始”是指戒律和戒条的说明，尽管也包含了经典的戒条。“关于五个”是根据大纲所述而说的。无障碍的意思是指个人的阐述。关于古老的经典词汇“应进行优波萨阇”，到此为止是指说明。所谓的“至第三次的记忆”是指“如果有过失”等等的说法，最后“我会问第二次和第三次”这也是双重的。在这里，首先是回忆起第一种过失而坐着，其次是为了不忘记而说的。关于“口语的门”，是以显而易见的方式直接说的。尽管也可以通过身体的表现来进行，但由于身体行为的缺失，口语的表现应当被执行。“在僧团中”这样的标志性说法。为了进行僧团的优波萨阇，如果坐在僧团中，就在僧团中。如果为了进行团体的优波萨阇而坐在团体中，就在团体中。如果有意在一人面前进行优波萨阇，就要在那一个人面前执行。因此，“不仅在僧团中，这样的谎言才会发生，然而在这里所说的标志性说法，即使是为了进行团体的优波萨阇，也是有过失的”，如果不说明而保持沉默，就会导致过失的发生，因此这就是这个说法的标志性。有人说，另外“在团体中”并没有被说出，这是他们的意思。从说明的目的来看，并没有错误。因此，说明的意思是指在僧团中进行优波萨阇的目的。因为在进行优波萨阇时，正是为了说明僧团的目的。

7.‘‘Na, bhikkhave, devasikaṃ…pe… dukkaṭassā’’ti vatvā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, uposathe pātimokkhaṃ uddisitu’’nti idaṃ anuposathe eva taṃ dukkaṭaṃ , uposathe pana devasikampi vaṭṭatīti dīpeti, tasmā te bhikkhū cātuddasiyaṃ uddisitvāpi pannarasiyaṃ uddisiṃsu, tenāha ‘‘sakiṃ pakkhassā’’ti. Tattha purimena sāmaggīdivaso uposathadivaso evāti dīpeti. Ubhayena aṭṭhamiṃ paṭikkhipitvā devasikaṃ paṭikkhepassa atippasaṅgaṃ nivāreti. Kiṃ vuttaṃ hoti? Bhinno ce saṅgho pāṭipadadivase samaggo hoti, tasmiṃ divase sāmaggīuposathaṃ karonto ubhayampi dukkaṭaṃ āpajjanto ubhayena ekībhūtena nivārito hotīti vuttaṃ hoti. Aññathā sāmaggīuposatho na devasiko. Ce, ahorattaṃ kātabbo. Tasmiñca pakkhe pakatiuposatho na devasiko. Ce, ahorattaṃ kātabbo. Tasmiñca pakkhe pakatiuposatho anuddiṭṭho. Ce hoti, sāmaggīuposatho kātabboti āpajjati. Na apavādanayena gahetabbattāti ce? Na, aniṭṭhappasaṅgato. Kiṃ vuttaṃ hoti? Sāmaggīdivase sāmaggīuposathaṃ katvā puna tasmiṃ pakkhe pakatiuposathadivase sampatte pakatiuposatho na kātabboti. Apavādoti. Apavāditabbaṭṭhānato aññattha ussaggavidhānaṃ nivāreti.

Kittāvatānu kho sāmaggīti etthāyamadhippāyo – sāmaggī nāmesā sabhāgānaṃ sannipāto. Sabhāgā ca nāma yattakā sahadhammikā, te sabbepi honti, udāhu āvāsasabhāgatāya sabhāgā nāma hontīti. Tattha yadi sahadhammikānaṃ sāmaggī sāmaggī nāma, sabbesaṃ puthuvibhattānaṃ sāmaggī icchitabbā. Athāvasathavasena, ekāvāsasabhāgānanti vuttaṃ hoti. Aññathā ekāvāse sāmaggīti āpajjati. Mā no agamāsīti agato mā hoti.

Sīmānujānanakathāvaṇṇanā



"不是,比丘们,每天……是dukkaṭa"之后说"我允许,比丘们,在优波萨阇时诵戒律",这说明在非优波萨阇时,这个dukkaṭa,但在优波萨阇时,每天都可以。因此,这些比丘在初四时诵过,在十五日时也诵了,所以说"一个半月"。这里说明前一天是优波萨阇的日子。通过这两种方式,排斥了在八日时的禁止,避免了每天禁止的过度。什么意思呢?如果僧团在初一日是和合的,在那一天做和合的优波萨阇,两种都犯了dukkaṭa,被这两种合一的禁止了。否则,和合的优波萨阇不是每天的。如果是这样,应该一天一夜进行。在那个半月中,普通的优波萨阇也不是每天的。如果是这样,就应该一天一夜进行。在那个半月中,普通的优波萨阇也没有被诵。如果是这样,就应该做和合的优波萨阇。不应该以例外的方式来理解。什么意思呢?在和合的日子做了和合的优波萨阇,当普通的优波萨阇日到来时,不应该再做普通的优波萨阇。这是例外。除了应该禁止的地方,其他地方禁止普通的规定。
在这里,什么是和合呢?和合就是同类的聚集。同类是指多少同法的人,是全部还是只是同一住处的同类呢?如果是同法的人的和合,就应该希望所有分开的人的和合。如果是根据住处,就是说同一住处的同类。否则就会产生同一住处的和合。不要让我离开。
关于界限的说明

138. Ekāvāsagatānaṃ vasena sāmaggiṃ paṭikkhipitvā ekasīmagatānaṃ vasena anujānitukāmo bhagavā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, sīmaṃ sammannitu’’nti āha. Atha āvāsaparicchedaṃ vattukāmo bhaveyya. Ettāvatā ekāvāso yāvatā ekāsīmā. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, sīmaṃ sammannitu’’nti vadeyya. Tasmā na idha anuññātabaddhasīmāvasena ekāvāsaparicchedo hoti, upacārasīmāvaseneva hotīti veditabbaṃ. Kathaṃ jānitabbanti ce? Pāḷitova, yathāha ‘‘tena kho pana samayena āyasmā upanando sakyaputto eko dvīsu āvāsesu vassaṃ vasi…pe… ekādhippāya’’nti (mahāva. 364). Aññathā vassacchedoti aniṭṭhappasaṅgova, kathaṃ? Ekāvāsavaseneva ce sāmaggī, bahuāvāsaanāvāsesu na sambhaveyya. Tato so taṃ āvāsaṃ gacchanto bahiddhā uposathaṃ karoti. ‘‘Na, bhikkhave, tadahuposathe sabhikkhuko anāvāso gantabbo’’tiādi (mahāva. 181)-pāḷivirodho satipi saṅghe anāvāse uposathassa akattabbato. Anāvāsepi ce sāmaggī labbhati, ‘‘ettāvatā sāmaggī, yāvatā ekāvāso’’ti na vattabbaṃ, tasmā sabbathā purimanayo pacchimeneva paṭikkhittoti katvā nānāvāsavasenapi sāmaggīti veditabbaṃ. ‘‘Taṃ kammaṃ karomāti vatvā na akaṃsū’tiādīsu viya anāgatampi apekkhati, tasmā ‘karomā’ti vutte na vaṭṭatī’’ti vadanti. ‘‘Sīmaṃ asodhetvāpi nimittaṃ kittetuṃ vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Heṭṭhimakoṭiyā aḍḍhaṭṭhamaratanubbedho hatthippamāṇo. Sace eko baddho hoti, na kātabboti ettha ‘‘catūsu disāsu catunnaṃ pabbatakūṭānaṃ heṭṭhā piṭṭhipāsāṇasadise pāsāṇe ṭhitattā ekābaddhabhāve satipi pathavito uddhaṃ tesaṃ sambandhe asati heṭṭhā pathavigatasambandhamatte abbohārikaṃ katvā kittetuṃ vaṭṭati. Teneva ‘piṭṭhipāsāṇo atimahantopi pāsāṇasaṅkhyameva gacchatī’ti vuttaṃ. Pathavito heṭṭhā tassa mahantabhāve gayhamāne pabbatameva hotī’’ti anugaṇṭhipade vuttaṃ. ‘‘Cinitvā katapaṃsupuñje tiṇagumbarukkhā ce jāyanti, pabbato hotīti dhammasiritthero. Nevāti upatissatthero’’ti vuttaṃ.

Pāsāṇoti ‘‘sudhāmayapāsāṇopi vaṭṭatī’’ti vadanti. Vīmaṃsitabbaṃ iṭṭhakāya paṭikkhittattā. Dvattiṃsapalaguḷapiṇḍappamāṇo tulatāya, na tulagaṇanāya. Sopīti khāṇuko viya uṭṭhitapāsāṇo.

Catupañcarukkhanimittamattampīti ekaccesu nimittasaddo natthi. Ettha tayo ce sārarukkhā honti, dve asārarukkhā, sārarukkhānaṃ bahuttaṃ icchitabbaṃ. ‘‘Susānampi idha ‘vanamevā’ti saṅkhyaṃ gacchati sayaṃjātattā’’ti vuttaṃ. Keci pana ‘‘catūsu dve antosārā ce, vaṭṭati. Antosārā adhikā, samā vā, vaṭṭati. Tasmā bahūsupi dve ce antosārā atthi, vaṭṭatī’’ti vadanti.

Parabhāgeti ettha ‘‘etehi baddhaṭṭhānato gatattā vaṭṭati. Tathā dīghamaggepi gahitaṭṭhānato gataṭṭhānassa aññattā’’ti vadanti.

Anvaddhamāsanti ettha ‘‘anubaddho addhamāso, addhamāsassa vā anū’’ti likhitaṃ. ‘‘Antaravāsako temiyatī’’ti vuttattā tattakappamāṇaudakeyeva kātuṃ vaṭṭatīti keci. Temiyatīti iminā heṭṭhimakoṭiyā nadilakkhaṇaṃ vuttaṃ. Evarūpāya nadiyā yasmiṃ ṭhāne cattāro māse appaṃ vā bahuṃ vā udakaṃ ajjhottharitvā pavattati, tasmiṃ ṭhāne appodakepi ṭhatvā kātuṃ vaṭṭatīti eke. ‘‘Pavattanaṭṭhāne nadinimitta’nti vuttattā setuto parato tattakaṃ udakaṃ yadi pavattati, nadī evā’’ti vadanti.


根据单一居住者的情况，排除和合，佛陀希望根据单一界限来允许“我允许，比丘们，设定界限”。如果想要进行居住的划分，便会如此。至此，单一居住者直到单一界限。“我允许，比丘们，设定界限”，因此这里并不是根据允许的界限作为单一居住的划分，而是应当理解为根据接近的界限。如何得知呢？如经典所说：“在那时，尊者乌帕南多，释迦族的子孙，独自在两个居住处过冬……直到一个目的”（《大毗婆沙论》364）。否则，冬季的结束并不是不好的，那么如何呢？如果是单一居住者的和合，那么在多个居住者中是不能发生的。因此，他在前往那个居住处时，外面进行优波萨阇。“不，比丘们，在那时的优波萨阇，所有的比丘都不应前往”这样的（《大毗婆沙论》181）经典的对立，虽然在僧团中不应进行优波萨阇。即便在不居住的情况下也能获得和合，“至此的和合，直到单一居住者”不应说，因此应当理解为无论如何都被前面的方式所排斥。有人说：“我做那件事”而未做，未来也期待，因此说“我做”时不应成立。写道：“即使不污染界限，也应当说明”。在下半部分，像马的体积。若有一个被束缚者，不应做，因此在“在四个方向的四座山下，若有石头像背石一样立着，若有一个被束缚者，即使在地面上与他们的关系不成立，也应当在地面以下进行说明。”因此说“背石虽巨大，但只会被称作石头”。在地面以下，若其体积巨大，便会成为山”如此在古典词汇中说。 “若经过清理的土堆，草木生长，便会成为山”，这是法师所说的。“不”是指不应被忽视的法师所说。
石头则说“即使是纯净的石头也应当存在”。应当审视，因为在泥土中被排除。三十颗小石头的大小，按比例计算，而不是按数量计算。若是小石头像高高的石头。
四到五块石头的标志性，若在某些情况下没有标志的字眼。在这里，若有三颗是实心的树木，有两颗是非实心的树木，实心的树木应当被期望多一些。“即使在这里，‘森林’也应被视为数量的”，如此说。有人说：“在四个中有两个是内部的，存在。”内部的数量多，或相等，存在。因此在许多情况下，即使有两个内部的，也应当存在。
关于外部的部分，在这里“因这些被束缚的地方而存在”。同样在长途的情况下，因被捕获的地方而存在。
关于水的部分，在这里“被绑住的半月，或半月的部分”写道。“在内部居住者的水位”被说出，因此应当在那样的情况下进行。有人说，在这种情况下，若在四个月中有少量或大量的水被抬起，便应当进行。因此，若在水流的地方有水流的标志，若水流流动，那么便是河流。


Jātassarādīsu ṭhitodakaṃ jātassarādipadesena anantarikampi nimittaṃ kātuṃ vaṭṭati nadipārasīmāya nimittaṃ viya. Sace so padeso kālantarena gāmakhettabhāvaṃ pāpuṇāti, tattha aññaṃ sīmaṃ sammannituṃ vaṭṭati. Ukkhepimanti uddharitvā gahetabbakaṃ.

Abaddhasīmavihārānaṃ sīmāya upacāraṃ ṭhapetvāti ‘‘āyatiṃ sammannitabbāya okāsaṃ ṭhapetvā’’ti likhitaṃ. Antonimittagatehi panāti ‘‘ekassa upaḍḍhaṃ antokattukāmatāya sati sabbesaṃ āgamane payojanaṃ natthīti katvā ‘antonimittagatehī’ti vuttaṃ, tañca sāmīcivasenā’’ti vadanti. Anāgamanampi vaṭṭatīti ‘‘sīmāya abaddhattā vaggaṃ nāma na hotī’’ti likhitaṃ. ‘‘Aññasmiṃ gāmakhette ṭhatvā nimittakittanakāle, samānasaṃvāsakasīmāya sammannanakāle ca āgamanapayojanaṃ natthī’’ti vuttaṃ. Bherisaññaṃ vāti ‘‘sammannanapariyosānaṃ karomāti vatvā’’ti likhitaṃ, tena tādise kāle taṃ kappatīti siddhaṃ hoti. Kiṃ iminā? Sukhakaraṇatthanti mahājanasannipātanaparissamaṃ akatvā appatarehi sukhakaraṇatthaṃ. Yadi mahāsīmābandhanakāle antarāyo hoti, tattakenapi sukhavihāroti dassanatthaṃ ‘‘paṭhama’’nti vuttanti eke. Tato oraṃ na vaṭṭatīti kathaṃ paññāyatīti? Vīsativaggakaraṇīyaparamattā saṅghakammassa. Kammārahena saddhiṃ ekavīsati bhikkhū ce gaṇhāti, vaṭṭati. Tattakappamāṇaṃ sukhanisajjavasena veditabbaṃ. Tameva nimittaṃ aññepi kittetvā sace bandhanti, vaṭṭatīti eke.

‘‘Evaṃbaddhāsu pana…pe… sīmantarikā hi gāmakhettaṃ bhajatī’’ti na āvāsavasena sāmaggīparicchedo, kintu sīmāvasenevāti dassanatthaṃ vuttaṃ. ‘‘Nimittupagapāsāṇe ṭhapetvā’’ti sañcārimanimittassa tapparato vuttaṃ. Ito paṭṭhāya gaṇṭhipadakkamo hoti – na sakkhissantīti te avippavāsaṃ asallakkhetvā ‘‘samānasaṃvāsakameva samūhanissāmā’’ti vāyāmantā samūhanituṃ na sakkhissanti. ‘‘Ekaratanappamāṇā’’ti suviññeyyantarā hotīti katvā vuttaṃ. Ekaṅgulamattampi vaṭṭateva. Khaṇḍasīmato paṭṭhāya bandhanaṃ āciṇṇaṃ. Āciṇṇakaraṇena vigatasammoho hotīti. Kuṭigeheti kuṭighare bhūmighare. Udukkhalaṃvāti bhūmiudukkhalaṃ viya khuddakāvāṭaṃ. ‘‘Pamukhe’’ti bhūmikuṭiṃ sandhāya vuttanti eke. Heṭṭhā na otaratīti bhittito oraṃ nimittāni ṭhapetvā kittitattā heṭṭhā ākāse na otarati, upari kate pāsādeti attho. Bhittilaggeti bhittinissitake. Ime kira bhittilaggāpi ‘‘ekābaddhā’’ti na vuccanti. Sabbo pāsādo sīmaṭṭho hotīti ekābaddho vā hotu, mā vā. Tālamūlakapabbato nāma anupubbena tanuko. Ākāsapabbhāranti aparikkhepapabbhāraṃ. Susirapāsāṇo nāma leṇaṃ hoti. Antoleṇanti pabbatassa antoleṇaṃ. Dvāraṃ pana sandhāya parato ‘‘orato’’ti vuttaṃ, sabbathāpi sīmato bahileṇena otaratīti adhippāyo.


在水源等地方的水,也可以通过水源等地方的临近来做标记,就像在河对岸的界限一样。如果那个地方在一段时间后变成了村庄和田地,那里就应该设立另一个界限。"抬起来的"是指应该被拿起来的。
对于没有界限的住所,除了界限的接近区域之外。有人说,"为了将来要设立的场所"。"由于进入内部标记的人"，是因为如果有一个人想要占据一半,那么其他人进入就没有用处,所以说"由于进入内部标记的人"。不进入也可以。因为没有界限,所以不会有分裂。"在另一个村庄的土地上做标记时,在同一居住区设立界限时,也没有进入的需要"。"或鼓声"，是指说"我们完成了设立"。这样的时候,这就合适了。这是为了什么呢?为了让少数人轻松地进行。如果在设立大界限的时候有障碍,即使这样也可以轻松地居住,所以说"第一"。那么,之后就不合适了吗?因为僧团的事务最多只到二十个人。如果与合适的人一起取二十一个比丘,就可以。应该根据轻松居住的标准来理解这个数量。有人说,如果其他人也标记了同样的标记,也可以。
"但是,在这些被设立的界限中,界限内的村庄和田地"，这不是根据住所的和合来划分,而是根据界限来说的。"放置标记的石头"是为了移动标记而说的。从这里开始是注释的顺序 - 他们没有意识到不离开,就试图消除"只是同一居住区"。"长一肘"是为了更容易理解而说的。即使只有一英寸也可以。从断裂的界限开始,绑定是惯例。通过惯例的做法,迷惑就消除了。"小屋"是指地面的小屋。"臼"是指像地面的小坑一样的小洞。有人说"前面"是指地面的小屋。不会下到下面,是因为在墙上设置了标记,不会下到空中,而是建造在上面。"靠墙"是指依附在墙上的。这些据说即使是靠墙的,也不能称为"被绑定的"。整个宫殿都在界限内,无论是被绑定的还是不是。"棕榈树山"逐渐变细。"空中悬崖"是没有周围的悬崖。"多孔石头"是洞穴。"洞穴内部"是指山洞内部。关于门,后来说"里面",意思是无论如何都会从界限外的洞穴下降。


Mahāsīmaṃ sodhetvāti sīmaṭṭhaṃ dūragatampi sīmagataṃ sīmasambandhaṃva, tasmā taṃ anāmasitvā ṭhātabbanti adhippāyo. Yadi evaṃ ‘‘tannissitakaṃ apanetvā kammaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti vattabbaṃ. Mahāaṭṭhakathāyampi ‘‘sīmaṃ sodhetvā kātabba’’nti ettakameva vuttaṃ. Mahātherāpi ‘‘sodhetabba’’micceva vadantīti eke. ‘‘Mahāsīmaṃ sodhetvā vā kammaṃ kātabba’’nti ca pāṭho atthi. ‘‘Vuttanayenevā’’ti ca parato vakkhati, tasmā sādhāraṇapāṭhova sundaroti eke. Purimanayepīti khaṇḍasīmāya uṭṭhahitvā mahāsīmāya onatepīti attho. Ukkhipāpetvā kātuṃ na vaṭṭati. Kasmā? Anto ṭhitattā. Rukkhassa heṭṭhā pathavigataṃ mūlaṃ khaṇḍasīmāva hoti, abbohārikaṃ vāti apare. ‘‘Majjhe pana chinne mahāsīmāya ṭhitamūlaṃ mahāsīmameva bhajati, khaṇḍasīmāya ṭhitaṃ khaṇḍasīmameva bhajati tadāyattapathavirasādīhi anuggahitattā’’ti vuttaṃ. ‘‘Sīmāya pacchā uṭṭhitarukkhe nisīditvā kammaṃ kātuṃ vaṭṭati pacchāsīmāyaṃ katagehe viyā’’ti vatvā ‘‘bandhanakāle ṭhitarukkhe nisīditvā kātuṃ na vaṭṭati uparisīmāya agamanato’’ti kāraṇaṃ vadanti. Evaṃ sati bandhanakāle puna ārohaṇaṃ nāma natthi, bandhitakāle eva āruhatīti āpajjati. Pacchā uṭṭhitarukkho pana tappaṭibaddhattā sīmasaṅkhyameva gato, evaṃ pubbe uṭṭhitarukkhopīti gahetabbaṃ. ‘‘Yaṃ kiñcipī’’ti vacanato tiṇādipi saṅgahitaṃ. Mahātherāpi tiṇaṃ sodhetvāva karontīti.

140. Yasmā majjhato koṇaṃ hoti, tasmā ‘‘koṇato koṇa’’nti vuttaṃ. ‘‘Āpattiñca āpajjati acittakattā’’ti vadanti. Pārayatīti ajjhottharati. Kā sā? Sīmā. ‘‘Yā sabbantimena…pe… vahatī’’ti tato heṭṭhimā nāvāsaṅkhyaṃ na gacchatīti katvā vuttanti eke, taṃ na yuttaṃ dutiyapārājike nāvaṭṭhabhaṇḍādhikāre tassāpi adhippetattā. Majjhimapurisassa bhārappamāṇena vuttanti eke. Bhikkhunīnampi nadīpārasīmāsambhavato tāsaṃ ‘‘ekā vā nadīpāraṃ gaccheyyā’’ti vuttadosapariharaṇatthanti ācariyassa takko. Ubhayatthāpi dhuva-saddo gahito. Tena uposathantarāya pariharaṇatthaṃ uposathadivaso niyamatova vutto. Ettha ca nāvā nāma pamāṇayuttā sabbasādhāraṇā thambhanāvā adhippetā, na kullanāvāti no takkoti ācariyo. Rukkhaṃ chinditvā katoti attho. Sace ekaṃ gāmakhettaṃ, sabbanimittānaṃ anto ṭhite bhikkhū hatthapāsagate katvā sammannitabbā. Nānāgāmakhettaṃ ce, anāgamanampi vaṭṭati. Ubhayatīre nimittakittanamattena dīpako saṅgahito na hoti, tasmā dīpake nimittāni kittetabbāneva. ‘‘Nadiyā heṭṭhā nisinnabhikkhu kammaṃ kopeti. Upariyeva hi nadī hotī’’ti vadanti.

Sīmānujānanakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Uposathāgārādikathāvaṇṇanā

141. ‘‘Yaṃ saṅgho ākaṅkhati vihāraṃ vā…pe… guhaṃ vā’’ti vacanato na kevalaṃ pathaviyaṃyeva, vihārādīnaṃ uparipi sīmā anuññātā hoti uposathakammapadhānattāti siddhaṃ. Tappadhānā sīmāti kathaṃ paññāyatīti ce? Tadadhikārānuññātattā, sammutiyaṃ ‘‘samānasaṃvāsā’’ti ettāvatā siddhe visuṃ ‘‘ekūposathā’’ti vacanato ca. ‘‘Uposathaṃ ṭhapetvā sesakammāni samānasaṃvāsā nāmā’’ti likhitaṃ. ‘‘Ekaṃ samūhanitvā’’ti pāḷipāṭho.



"清洁大界限"是指即使界限很远,只要与界限有关系,就应该不去触及它。因此,这就是意思。如果是这样,"就应该移除依附它的东西来进行仪式"。在大注释中也只说了"清洁界限后进行"。有些大长老也只说"应该清洁"。也有"清洁大界限或进行仪式"的读法。后面说"按照前述的方式"，所以普通的读法更好。前述的方式是,从小界限起来到大界限。不应该让人抬起来做。为什么?因为在里面。树木下的根在地上就是小界限,或者说是无关紧要的。"但是,如果在中间切断,大界限的根就属于大界限,小界限的根就属于小界限,因为受地面等的支持"。说"坐在界限之后长出的树木上做仪式是可以的,就像在后界限的房屋一样"。但是说"在绑定时坐在立着的树木上做是不可以的,因为会超过上面的界限"。如果是这样,在绑定时再次攀登就没有了,只能在被绑定时攀登。但是,后来长出的树木由于依附关系,也算在界限之内,所以前面长出的树木也应该这样理解。"任何东西"这句话包括了草等。大长老们也是清洁草之后再做。
因为从中间到角落,所以说"从角落到角落"。说"由于无意识而犯了过失"。"超过"是指淹没。哪个?界限。有人说"最下面的……一直到"，因此不包括无居住区,这是不恰当的,因为在第二波罗夷中也包括了船舶的用具。有人说是中等人的担子的量。对于比丘尼来说,因为界限在河对岸,所以说"一个人可以到达河对岸"的过失是为了避免的。两种情况下都使用了"固定"一词。因此,为了避免优波萨阇的中断,优波萨阇的日子是确定的。在这里,所指的"船"是合适的通用的固定船,不是小船。是砍倒树木后做的。如果是一个村庄的土地,应该让在手臂范围内的比丘们设立所有的标记。如果是不同的村庄土地,即使不进入也可以。两岸标记仅仅是标志,不足以代表,因此应该在标志上设置标记。"坐在河下的比丘会破坏仪式。因为河在上面"。
关于界限的说明结束。
关于优波萨阇房等的说明
"僧团希望的住处"等的说法,不仅是在地面上,在住处等上方也允许有界限,因为它是优波萨阇仪式的主要目标。如何知道它是主要目标呢?因为它被允许,在授权中"同一居住区"这样就确立了,另外还说"除了优波萨阇之外的其他仪式是同一居住区"。经典中说"集合在一起"。

142.Katovassāti ekasīmāya samagge sandhāya vuttaṃ. Aññathā nānāsīmāyaṃ ṭhitānaṃ savanaṃ pamāṇaṃ, ekasīmāyapi hatthapāsaṃ muñcitvā ṭhitānaṃ vā savanameva pamāṇanti aniṭṭhaṃ āpajjati. Tattha sammatāya vā asammatāya vāti uposathāgārasammutiyā, na sīmāsammutiyā. Kathaṃ paññāyatīti? Adhikārato, parato chandadānapaññattito, pārisuddhidānapaññattito ca. Tattha purimaṃ kāraṇaṃ purimaṃ aniṭṭhaṃ nivāreti, pacchimaṃ pacchimanti veditabbaṃ. Uposathamukhanti uposathaṭṭhānaṃ. ‘‘Uposathamukhassāti uposathāgāraṭṭhānassā’’ti likhitaṃ. Yāni kānici nimittāni kittetuṃ vaṭṭetīti idaṃ kathaṃ paññāyatīti? ‘‘Paṭhamaṃ nimittā kittetabbā nimitte kittetvā’’ti ettakameva vuttattā. Paṭhamaṃ vuttattā na vuccantīti ce? Taṃ pana akāraṇaṃ, na hi buddhānaṃ desanāya ālasiyaṃ atthi. Sīmāsamūhananakāle uposathāgāraṃ samūhanitvāva sīmāsamūhananaṃ ijjhatīti eke. Taṃ ayuttaṃ abaddhāya sīmāya uposathāgārasammutisiddhitoti no takkoti ācariyo. Uposathamukhanti uposathāgārassa mukhanti ācariyā. Uposathamukhassa nimittakittanā sīmāya vuttanayena kātabbā. Ekenāpi kittetuṃ vaṭṭatīti eke. ‘‘Pāsādo vā hotu, maṇḍapādīsu vā aññataro. Kammavācāya pana ‘uposathamukha’micceva vattabba’’nti vadanti. ‘‘Porāṇako āvāso nāma mūlāvāso’’ti likhitaṃ. Vadati ghaṭamattā iti hi lakkhaṇaṃ.

Avippavāsasīmānujānanakathāvaṇṇanā

143-

"完成了雨季"是指在同一界限内和合的人。否则,在不同界限中的人听闻就是标准,即使在同一界限中超出手臂范围的人听闻也是标准,这是不合适的。在那里,无论是经过授权还是未经授权,都是指优波萨阇房的授权,而不是界限的授权。如何知道呢?从权限、之后的许可赠与、净化赠与可以知道。在这里,前面的原因是为了避免前面的不适当,后面的是为了后面的。"优波萨阇的入口"是指优波萨阇的场所。"'优波萨阇的入口'就是优波萨阇房的场所"写道。这是如何知道的呢?"首先应该标记标记"这就是所说的。因为是首先说的,所以不说吗?但这是无理由的,因为佛陀的教导中没有懒惰。有人说,在设立界限的时候,先设立优波萨阇房,然后再设立界限。这是不恰当的,因为未绑定的界限是不能成立优波萨阇房授权的。老师们说"优波萨阇的入口"就是优波萨阇房的入口。优波萨阇入口的标记应该按照界限的方式进行。有人说,即使一个人也可以标记。"无论是宫殿还是其他的,但在仪式词中应该说'优波萨阇的入口'"。"古老的住所就是根本住所"写道。这就是特征的说明。
143-

4. ‘‘Manamhi vūḷho’’ti vā pāṭho. Tattha manamhi vūḷhoti manaṃ vūḷho amhīti attho. Ṭhapetvā gāmañca gāmūpacārañcāti antaragharasaṅkhātaṃ gāmañca gāmūpacārañca ṭhapetvā. Keci ‘‘parikkhittaṃ gāmaṃ sandhāya ‘gāma’nti vuttaṃ, aparikkhittaṃ sandhāya ‘gāmūpacāra’’nti vadanti, taṃ pana aṭṭhakathāya virujjhati. Tasmā nivesanaracchādayo sandhāya gāmaṃ, parikkhepārahaṭṭhānāni sandhāya ‘‘gāmūpacāra’’nti ca vuttaṃ. Ettha pana anekadhā paṭhanti. Kiṃ tena, pāḷiñca aṭṭhakathañca suṭṭhu upaparikkhitvā yathā samenti, tathā gahetabbaṃ. Bhikkhūnaṃ purimakammavācā na vaṭṭatīti gāmagāmūpacāre antokatvā samānasaṃvāsakasīmāya sammatāya upari avippavāsasīmāsammutiyaṃ yujjati. Yattha pana kevalaṃ araññaṃyeva sammataṃ, tattha kathaṃ na vaṭṭatīti. Tattha ‘‘ṭhapetvā gāmañca gāmūpacārañcā’’ti vacanaṃ na sātthakanti ce? Vuccate – evametaṃ, kintu anussāvanahānippasaṅgato taṃ vacanaṃ vattabbamevāti imināva adhippāyena ‘‘purimakammavācā na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ siyā. Ekasmiṃ vā atthe kammavācādvayaābhāvatoti vuttaṃ. ‘‘Na hi te aññamaññassa kamme gaṇapūrakā hontī’’ti vuttattā ubhinnaṃ nānāsaṃvāsakasaṅghānampi ayameva vidhi āpajjeyyāti ce? Nāpajjati paṭiggahasannidhīnaṃ anuññātattā, omasanādipaccayā avisesato, kammapaṭippassaddhimattāpekkhatāya ca. Tassāti bhikkhunisaṅghassa. Na kammavācaṃ vaggaṃ karontīti kammaṃ na kopentīti attho. Etthāti ṭhapetvā gāmanti ettha. ‘‘Yadi bhikkhūnaṃ avippavāsasīmā gāmañca gāmūpacārañca na otarati, atha kasmā gāme sīmābandhanakāle avippavāsaṃ sammannantīti ce? Āciṇṇakappena, na tato aññaṃ kañci atthaṃ apekkhitvā’’ti likhitaṃ. ‘‘Atthato hi sā bahiddhāpi abaddhā eva hotī’’ti vuttaṃ. Antaragāme baddhā samānasaṃvāsasīmā yasmā gāmasaṅkhyaṃ na gacchati, tasmāti eke. Sopi sīmāsaṅkhyameva gacchatīti avippavāsasīmāsaṅkhyaṃ gacchatīti attho. Idaṃ panettha vicāretabbaṃ – gāmaṃ antokatvā baddhāya sīmāya puna avippavāsasammutiyaṃ araññapadese ṭhatvā avippavāsakammavācā kātabbā, udāhu gāme ṭhatvāti? Gāme ṭhatvā katāyapi kappiyabhūmiyā pharatīti. Bahisīme ṭhitasammatadosānulomattā akappiyabhūmiyaṃ ṭhatvā na kātabbāti no takko, esa nayo samūhananepīti ācariyo. Khaṇḍasīmāyaṃ ṭhatvā avippavāsasīmātiādīsu mahāsīmā kira ‘‘avippavāsasīmā’’ti vuttā.

146. ‘‘Yassāyasmato khamati etissā sīmāya samānasaṃvāsāya ekūposathāya samugghāto, so tuṇhassā’’ti andhakapotthake, sīhaḷapotthakesu ca kesuci pāṭho atthi. Kesuci ‘‘samugghāto etissā sīmāyā’’ti paṭhamaṃ likhanti, kesuci ‘‘etissā sīmāya samugghāto’’ti ca.

Gāmasīmādikathāvaṇṇanā



"在心中生根"也是一种读法。在这里,"在心中生根"的意思是"我们的心中生根"。除了村庄和村庄的接近区域。有人说,"'村庄'是指被围绕的村庄,'村庄的接近区域'是指未被围绕的",但这与注释相矛盾。因此,"村庄"是指房屋等,而"村庄的接近区域"是指有资格被围绕的地方。在这里,有多种读法。无论如何,仔细检查巴利文和注释,并按照协调一致的方式来理解。比丘们的前行仪式词是不合适的,因此将其包括在同一居住区的界限中,上面的不离开界限的授权是合适的。但是,如果只有完全的森林被授权,那么为什么不合适呢?对于这种情况,"除了村庄和村庄的接近区域"这句话是没有意义的吗?回答说 - 是这样的,但是由于不宣布的弊端,这句话应该被说。或者是因为在一个目的中没有两个仪式词。因为说"他们不是彼此的仪式的补充者",所以这种规则也会适用于两个不同居住区的僧团吗?不会,因为允许接受的储备,没有轻视等原因,只是为了完成仪式。这指的是比丘尼僧团。他们不会破坏仪式。在这里,除了村庄。如果比丘们的不离开界限不包括村庄和村庄的接近区域,那么为什么在设立界限时还要授权不离开呢?是因为惯例,没有期望任何其他目的。因为从本质上说,它即使在外面也是未被绑定的。因为被绑定在村庄内部的同一居住区界限不包括村庄数量,所以有人说。它也包括在界限数量中,所以是不离开界限的数量。这里需要考虑的是 - 在包括村庄的界限内,再次在森林地区进行不离开的授权,还是在村庄内进行?即使在村庄内进行,也会覆盖可接受的土地。不应该在不可接受的土地上进行,这也是设立的情况。在小界限中提到的"不离开界限"等,似乎是指大界限。
在安达卡和锡兰的一些版本中,有"如果尊者同意,这个界限的同一居住区和单一优波萨阇的消除,他就保持沉默"这样的读法。有些人先写"这个界限的消除",有些人写"这个界限的同一居住区的消除"。
关于村庄界限等的说明

147.Sācāti sā paricchinditvā dinnagāmasīmā ca itarā ca. Sā katamāti ce? ‘‘Pakatigāmā’’tiādimāha. Baddhasīmāsadisāyeva hontīti sā ca hoti itarā ca hotīti adhippāyo, tasmāyeva ‘‘ticīvaravippavāsaparihāraṃ labhatī’’ti ekavacanaṃ kataṃ, taṃ na yuttaṃ ubhinnampi gāmattāti eke. ‘‘Honti, na labhantī’’ti ca bahuvacanampi karontīti. ‘‘Sā ca itarā cā’’ti vuttā ‘‘majjhe bhinditvā dinnagāmasīmā pakatigāmādayo abhinnā’’ti ca vadanti. ‘‘Bhikkhuvasatī’’ti pāṭho, ‘‘vasantī’’ti ca likhitaṃ. ‘‘Athassa ṭhitokāsato’’ti vuttattā ekavacanameva yuttaṃ. Sabbā, bhikkhave, nadī asīmāti kataraṃ sīmaṃ paṭikkhipati? Baddhasīmaṃ, ekādasavipattisīmaññatarappasaṅgatoti ācariyā. Sace paṭhamaṃ sīmāya baddhāya pacchā nadiādayo honti, paṭikkhepoti pasaṅgo āpajjati, tasmā abaddhasīmameva paṭikkhipati. Yathā sabbo gāmo gāmasīmā, tathā sabbā nadī asīmā. Kintu tassa tassa bhikkhuno udakukkhepasīmāti sīmānānattaṃ dassetīti no takkoti ācariyo. Yaṃ majjhimassa purisassa samantā udakukkhepāti pana ekissā nadiyā catuvaggādīnaṃ saṅghānaṃ visuṃ catuvaggakaraṇīyādikammakaraṇakāle sīmāparicchedadassanatthaṃ vuttaṃ. Ticīvarena vippavāsāvippavāsaparicchedadassanatthampi sattabbhantarasīmāya paricchedadassanaṃ viyāti ācariyā, tasmā udakukkhepaparicchedābhāvepi antonadiyaṃ kammaṃ kātuṃ vaṭṭatīti siddhaṃ.

Ayaṃ pana viseso – tattha nāvāgato ce, nāvāyaṃ vuttanayena. Satthagato ce, satthe vuttanayena. So ce atirekacātumāsaniviṭṭho, gāme vuttanayena ticīvarāvippavāso veditabbo. Tatthāpi ayaṃ viseso – sace sattho udakukkhepassa anto hoti, udakukkhepasīmāpamāṇanti eke. Satthova pamāṇanti ācariyā. Sace panettha bahū bhikkhūtiādimhi keci adhiṭṭhānuposathaṃ, keci gaṇuposathaṃ, keci saṅghuposathanti vattukāmatāya ‘‘bahū saṅghā’’ti avatvā ‘‘bhikkhū’’ti vuttaṃ. Ūnakaṃ pana na vaṭṭatīti ettha sīmāsambhedasambhavatoti upatissatthero. Ṭhapente hi ūnakaṃ na ṭhapetabbaṃ. ‘‘Aṭhapetumpi vaṭṭati evā’’ti vuttaṃ. Gacchantiyā panāti ettha ‘‘udakukkhepamanatikkamitvā parivattamānāya kātuṃ vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Aññissā sīmāya ñattītiādi kiṃ sīmato kammavipattibhayā vuttaṃ , udāhu parisatoti? Ekakammassa nānāsīmāya asambhavato sīmatoti. Ekakammassa nānāsīmaṭṭhasaṅghena asambhavato parisatotipi eke. ‘‘Savanaṃ hāpetī’’ti vuttadosappasaṅgatoti no takko. Ekissā hi sīmāya ekaṃ kammaṃ aniṭṭhapento hāpetīti ācariyo.


"这个"指的是已经界定的村庄界限和其他的。"这个"是什么呢?说"普通的村庄"等。它们和被绑定的界限一样,所以说"它和另一个都是"。因此,用单数说"获得三衣的不离开"是不恰当的,因为两个都是村庄。他们也使用复数说"它们都存在,但不获得"。说"这个和另一个"时,说"中间分开的已给予的村庄界限和普通的村庄等是不分离的"。有"住"的读法,也有"居住"的写法。因为说"从他所在的地方",单数才合适。"所有的河流都没有界限",这是指什么界限呢?老师们说,是指被绑定的界限,或者是十一种失败界限之一。如果先有被绑定的界限,后来有河流等,就会产生排斥的过失,所以排斥的是未被绑定的界限。就像整个村庄是村庄界限一样,所有的河流都没有界限。但老师认为,这是为了显示每个比丘的水洒界限。"中等人所周围的水洒"是为了在四众僧团进行四众的仪式时,显示界限的划分。老师说,这也是为了显示三衣的离不离,就像显示内部界限一样。因此,即使没有水洒界限,在河中也可以进行仪式。
这里有一些区别 - 如果在船上,按照船的方式。如果在车上,按照车的方式。如果超过四个月居住,按照村庄的方式,三衣的离不离应该理解。在这里也有区别 - 如果车在水洒界限内,有人说是以水洒界限为标准。老师说是以车本身为标准。如果在这里有许多比丘,有人想要个人优波萨阇,有人想要群体优波萨阇,有人想要僧团优波萨阇,所以没有说"许多僧团",而是说"比丘"。但是不足的不合适,因为可能会导致界限的分裂,如乌帕提萨长老所说。因为如果有不足,就不应该安置。说"即使不安置也可以"。"而去的"中说,不超过水洒,绕行也可以做。这是因为害怕界限的过失而说的,还是因为大众呢?是因为一个仪式在不同界限上是不可能的,所以是因为界限。有人也说是因为一个仪式不可能由不同界限上的僧团进行,所以是因为大众。这并不是说"使听闻失去"的过失。老师说,在一个界限上做一个不适当的仪式就会使其失去。


Bahinaditīre jātarukkhassa antonadiyaṃ paviṭṭhasākhāya vāti ettha ca naditīre khāṇukaṃ koṭṭetvāti ettha ca sace pana setu vā setupādā vā bahitīre patiṭṭhitāti ettha ca sīmāsodhanaṃ nāma gāmasīmaṭṭhe hatthapāsānayanaṃ. Khaṇḍasīmāya uṭṭhitarukkhato viyojetvā kātuṃ vaṭṭati. Kasmā? Tīraṭṭhe rukkhe baddhanāvāya gāmo ādhāroti. ‘‘Ubhatobhāgena gāmasīmaṃ phusitvā ṭhitasetu khaṇḍasīmāmahāsīmāyo phusitvā ṭhitarukkhena upametabbo’’ti ca likhitaṃ. Tattha purimanaye tāva idaṃ vicāretabbaṃ – tādise ṭhāne katakammaṃ kiṃ nadiyaṃ katasaṅkhyaṃ gacchati, udāhu gāmasīmāyaṃ, atha ubhayatthāti? Kiñcettha taṃ ce nadiyaṃ katasaṅkhyaṃ gacchati, udakukkhepasīmāva sodhetabbā, na itarā. Atha gāmasīmāyaṃ katasaṅkhyaṃ gacchati, udakukkhepasīmā na sodhetabbā. Yadi ubhayattha katasaṅkhyaṃ gacchati, dvīsu sīmāsu ekakammaṃ kātuṃ vaṭṭatīti aniṭṭhappasaṅgo āpajjati. Tato ‘‘aññissā sīmāya ñatti, aññissā anussāvanā hotī’’ti idañca ‘‘khaṇḍasīmāmahāsīmaṭṭhānaṃ kāyasāmaggiyā kammaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti idañcāniṭṭhaṃ āpajjatīti? Ettha vuccate – yathāvuttaṃ kammaṃ ubhayattha katasaṅkhyaṃ gacchati, na ca yathāvuttaṃ aniṭṭhaṃ āpajjati. Kasmā? ‘‘Ñattianussāvanānaṃ ekekasīmāyaṃ pavattattā, kārakabhikkhūnaṃ vā ekekasīmāyaṃ ṭhitattā’’ti vadanti. Ubhayatthāpi ṭhātuṃ sakkuṇeyyatāya pana taṃ akāraṇaṃ. Ekībhāvaṃ upagatasīmaṭṭhāne katattāti idaṃ acalakāraṇaṃ. Ekībhāvaṃ upagatāsu hi dvīsu nadīgāmasīmāsu kammaṃ kātuṃ vaṭṭatīti ca. Sattabbhantarasīmāyaṃ ce nadī hoti, samuddo vā, jātassaro vā. Tesu ṭhitabhikkhu sattabbhantarasīmāyaṃ ṭhitasaṅkhyaṃ na gacchati. Tattha ce nadiādilakkhaṇaṃ appatto dīpako, pāsāṇo, rukkho vā hoti, sattabbhantarasaṅkhyaṃ gacchati. Manussehi vaḷañjanaṭṭhānaṃ ce taṃ hoti, gāmakhettasaṅkhyaṃ gacchati. Kataragāmakhettaṃ? Yato manussā sañcaranti, sabbe ce sañcaranti, visuṃ gāmakhettasaṅkhyaṃ gacchatīti ca ācariyā.

Pacchimanaye sace setu nadīlakkhaṇaṭṭhānaṃ aphusitvā ṭhito, gāmasīmāsaṅkhyaṃ gacchati. Tattha eko ce gāmo, taṃ sodhetvā, dvīsu tīresu sace dve, dvepi gāme sodhetvā kammaṃ kātabbaṃ. Evañhi kataṃ ubhayatra kataṃ hoti. Iminā nayena dvīsu nadīsu, jātassaresu ca ekakammapasiddhi veditabbā. Ayaṃ pana nayo khaṇḍasīmāmahāsīmānampi labbhateva. Sace setu nadīlakkhaṇaṭṭhānaṃ phusitvā ṭhito, udakukkhepasīmāpi sodhetabbā.

Sīmānameva cekattaṃ, vehāsaṭṭhaṃ vinā gato;

Viditvā ekakammassa, sīmato idamādise.

Ekasīmaṃ dvisīmaṃ vā, tisīmaṃ catusīmakaṃ;

Ekakammaṃ siyā tassa, kopo parisato siyāti.


在河岸生长的树木,其枝条伸入河中。在这里,砍倒河岸的树桩。如果桥或桥墩立在河岸上,那就是界限的清洁,即把手臂伸到村庄界限上。可以从小界限生长的树木上分离出来做。为什么?因为被绑在岸上的树木是村庄的依托。"触及两边的村庄界限,立在那里的桥应该比作小界限和大界限上的树木"。在这里,首先应该考虑这样做的仪式是计算在河中还是在村庄界限上。如果计算在河中,那么只需清洁水洒界限,不需要其他的。如果计算在村庄界限上,就不需要清洁水洒界限。如果在两者上都有计算,那就会产生不适当的过失,因为一个仪式不可能在两个不同的界限上进行。因此,"对一个界限做告知,对另一个界限做宣布"这是不适当的,因为"在小界限和大界限的地方,可以用身体和合来做仪式"这也是不适当的。在这里回答说 - 如前所说的仪式,计算在两者上都有,但不会产生不适当的过失。为什么?因为"告知和宣布是在各自的界限上进行,做仪式的比丘也是各自在界限上"。但是,能够在两者上都站立,这是无理由的。这是因为在合为一体的界限上做仪式。因为在两个合为一体的河和村庄界限上,可以做一个仪式。
如果河在内部界限中,是河、大海或水源。在那里站立的比丘,不算在内部界限的数量中。但是,如果那里有标志性的东西,如小岛、石头或树木,就算在内部界限的数量中。如果那里是人们活动的地方,就算在村庄土地的数量中。哪一个村庄土地?老师说,如果所有人都在那里活动,就算在单独的村庄土地数量中。
后一种情况,如果桥立在不接触河流特征的地方,就算在村庄界限的数量中。如果只有一个村庄,清洁它;如果两岸各有一个村庄,清洁两个村庄后做仪式。这样做就是在两者上都做了。用这种方式,在两条河、水源上也可以确定一个仪式。这种方式也适用于小界限和大界限。如果桥立在接触河流特征的地方,水洒界限也要清洁。
只有界限的单一性,没有超越虚空而去。
了解一个仪式的界限是这样的。
一个界限、两个界限,或三界限、四界限,
对于他来说,都可以做一个仪式,大众也会生气。


Ayaṃ panettha viseso – nadiyaṃ karontānaṃ udakukkhepato bahi rukkhādisambandho appamāṇaṃ. Gāme karontānaṃ nadiyaṃ sambandharukkhassa udakukkhepato bahi ṭhitabhikkhu appamāṇaṃ, tato oraṃ pamāṇaṃ. Baddhasīmāya sambandharukkhassa baddhasīmāya ṭhitabhikkhu pamāṇanti veditabbaṃ, teneva vuttaṃ ‘‘sīmaṃ sodhetvā kammaṃ kātabba’’nti. ‘‘Sace pana setu vā setupādā vā bahitīre patiṭṭhitā kammaṃ kātuṃ na vaṭṭatī’’ti vacanampi pārohādīsu viya sakalasīmāsodhanameva kātabbanti sādheti, vīmaṃsitabbaṃ. Ativuṭṭhikāle panāti ettha ativuṭṭhi nāma yathā cātumāsikāyāti veditabbā, tasmā catumāsaṃ ativuṭṭhiyeva sace hoti, sabbopi oghena otthaṭokāso nadī eva. Atha ekissāpi ativuṭṭhiyā ogho catumāsaṃ tiṭṭhati, sandati vā, bahitīre patiṭṭhitaoghena otthaṭokāso sabbopi nadī eva. Nadiṃ ottharitvā sandanaṭṭhānato paṭṭhāyāti tameva vā nadiṃ aññaṃ vā apubbaṃ vā padesaṃ attano pavattavasena nadilakkhaṇappattaṃ ottharitvā sandanaṭṭhānato paṭṭhāya vaṭṭati. Gāmanigamasīmaṃ ottharitvāti catumāsappavattiṃ sandhāya vuttaṃ. ‘‘Agamanapatheti tadahu gatapaccāgataṃ kātuṃ asakkuṇeyyake’’ti likhitaṃ. Yaṃ pana andhakaṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ, taṃ na gahetabbaṃ. Kasmā? Nadiyampi taṃdosappasaṅgato. Tipusakādīti ettha ādi-saddena kamaluppalādīnipi saṅgahaṃ gacchanti . Sabbopi ajātassaro hoti, gāmasīmāsaṅkhyameva gacchatīti yehi kataṃ, tesaṃ gāmasīmāsaṅkhyaṃ vā, samantato tīraṭṭhagāmehi ce kataṃ, sabbagāmasaṅkhyaṃ vā, aññehi gāmakhettehi asambandhaṭṭhānaṃ ce, visuṃgāmasīmāsaṅkhyaṃ vā gacchatīti attho.

148.Saṃsaṭṭhaviṭapāti iminā āsannattaṃ dīpeti, tena padesasambhindanā idha sambhedoti dīpeti. So pana vaḍḍhanto sīmāsaṅkaraṃ karotīti baddhasīmaṭṭhānappavesanavasena ‘‘ekadesabaddhasīmā’’ti vattabbato saṅkaradoso hoti. Na, bhikkhave, sīmāya sīmā sambhinditabbāti ettha ‘‘paṭhamaṃ baddhasīmāya pacchā attanā bandhitabbasīmā na sambhinditabbā’’ti eke adhippāyaṃ saṃvaṇṇayanti. Paṭhamaṃ sammatasīmāyaṃ sambhedābhāvato svādhippāyo ajjhottharaṇena yujjati, tasmā pacchā bandhitabbasīmāya paṭhamaṃ baddhasīmā na sambhinditabbā. Sakalaṃ vā ekadesato vā nimittānaṃ antokaraṇena paṭhamaṃ baddhasīmāya sīmantarike akittetvā sammannanato hi sambhindati nāma, paresaṃ baddhasīmaṃ sakalaṃ vā ekadesato vā nimittānaṃ antokaraṇena ajjhottharati nāma, tenevāha ‘‘sīmaṃ sammannantena sīmantarikaṃ ṭhapetvā’’tiādi. Tassattho – paṭhamaṃ baddhasīmāya sīmantarikaṃ pacchā bandhitabbasīmāya nimittabhūtaṃ ṭhapetvā pacchā sīmaṃ sammannitunti. Imā dvepi vipattiyo bhikkhubhikkhunīsīmānaṃ aññamaññaṃ na sambhavanti. So pana vaḍḍhanto sīmāsaṅkaraṃ karotīti ettha kevalaṃ sīmāsaṅkarameva karoti. Tasmiṃ katakammāni na kuppantīti keci, taṃ nayuttaṃ sākhāpārohachedanasīmāsodhanānaṃ vuttattā. Idaṃ sabbaṃ suṭṭhu vicāretvā garukule payirupāsitvā gahetabbayuttakaṃ gahetabbaṃ, itaraṃ chaḍḍetabbaṃ.

Uposathabhedādikathāvaṇṇanā



这里有一个区别 - 在河中进行的活动与水洒界限之外的树木等的关系是无量的。村庄中进行的活动与河中相关的树木的水洒界限之外的比丘是无量的，因此下游是界限的标准。被绑定的界限与相关树木的被绑定的界限中的比丘是应当理解的，因此说"清洁界限后应做仪式"。如果说"如果桥或桥墩立在河岸上,就不应做仪式",这句话在某些情况下也适用于整个界限的清洁,这需要仔细考虑。在超越四个月的情况下,这里的超越是指四个月的情况,因此如果有四个月的超越,所有的河流都将被抬起。如果只有一个超越的河流持续四个月

149. ‘‘Dveme , bhikkhave, uposathā’’ti tadā sāmaggīuposathassa ananuññātattā vuttaṃ. Sāmaggīuposathassa pubbakicce ‘‘ajjuposatho sāmaggī’’ti vattabbaṃ, na ca kammavācāya bhagavatā payogo dassito, pāḷinayato aṭṭhakathācariyehi uddisitabbakkamo dassito. Tathā pañcannaṃ pātimokkhuddesānaṃ uddesakkamo siddhoti veditabbaṃ. Tayo vā dve vā pātimokkhaṃ uddisanti, adhammena samaggaṃ nāma hotīti ettha kāmaṃ saṅghassa sāmaggī nāma hoti vaggakathāya yathākammaṃ sāmaggīvavatthānato. Tathāpi vaggapaṭipakkhabhāvena samaggaṃ, samaggapaṭipakkhabhāvena ca vaggaṃ nāma kataṃ. Āveṇikato vā gaṇakammādisambhavato, tassa ca samaggavaggabhāvasambhavato vuttanti veditabbaṃ. Dhammena vagganti ettha pārisuddhikaraṇaṃ dhammikaṃ, saṅghasseva chandāgamanaṃ, na gaṇassāti katvā vaggaṃ nāma hoti. ‘‘Ekavāraṃ kataṃ sukataṃ, āpattiṃ pana āpajjati, puna kātuṃ na labhantī’’ti vadanti. ‘‘Pañcasu ekassa chandaṃ āharitvā catūhi pātimokkhaṃ uddisituṃ vaṭṭatī’’ti vadanti, taṃ yuttaṃ, chandahārake bhikkhūnaṃ santikaṃ patte tena saṅgho pahoti, tasmā chando saṅghappatto hotīti katvā vuttaṃ.

Pātimokkhuddesakathāvaṇṇanā

150.Mātikāṭṭhakathāyaṃ (kaṅkhā. aṭṭha. nidānavaṇṇanā) ‘‘suṇātu me, bhante, saṅgho…pe… āvikatā hissa phāsu hoti, tatthāyasmante pucchāmi…pe… tasmā tuṇhī. Evametaṃ dhārayāmī’ti vatvā ‘uddiṭṭhaṃ kho āyasmanto nidāna’ntiādinā nayena avasese sutena sāvite uddiṭṭho hotī’’ti vuttattā ‘‘evametaṃ dhārayāmīti sutā kho panāyasmantehī’’ti ettha ‘‘dhārayāmī’’ti vatvā ‘‘uddiṭṭhaṃ kho āyasmanto nidāna’’nti vacanaṃ saṃkhittanti gahetabbaṃ, teneva khuddakapeyyālavasena likhitaṃ. Evaṃ mātikāṭṭhakathāyampi ‘‘āvikatā hissa phāsu hoti, tatthāyasmante’’ti etthāpi ‘‘uddiṭṭhaṃ kho āyasmanto nidāna’’nti vacanaṃ saṃkhittanti gahetabbanti eke. Keci ‘‘avivadamānehi sikkhitabba’nti vutte nidānuddeso niṭṭhito nāma hoti, tasmā anāvikaronto āpattiṃ āpajjatī’’ti vadanti, taṃ na yuttaṃ. Kasmā? ‘‘Nidānaṃ uddisitvā’’ti niṭṭhānavacanena hi nidānassa niṭṭhitabhāvo vutto, nidānāvasāne ca āpatti vuttāti. ‘‘Sarabhaññaṃ nāma sarena bhaṇana’’nti likhitaṃ. Sajjhāyaṃ adhiṭṭhahitvāti ‘‘sajjhāyaṃ karomī’’ti cittaṃ uppādetvā. ‘‘Āpucchāmīti vuttamattena kathetuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Taṃ tuṇhībhāve yujjati. ‘‘Athāpi lābhādinā abhibhūto vāreti, taṃ na pamāṇa’’nti vadanti. Eseva nayoti kathento yadi vicchindati, puna āpucchitabbanti.

Adhammakammapaṭikkosanādikathāvaṇṇanā

154.‘‘Tesaṃanupaddavatthāyā’’ti saṅgho saṅghassa kammaṃ na karoti, aññopi upaddavo bahūnaṃ hoti, tasmā vuttaṃ.

Pātimokkhuddesakaajjhesanādikathāvaṇṇanā

155. ‘‘Therādhikaṃ pātimokkha’’nti vatvāpi pacchā avisesena ‘‘yo tattha byatto paṭibalo, tassādheyya’’nti vuttattā ‘‘bhante’’ti vacanaṃ therassāpi atthīti siddhaṃ hoti. ‘‘Gacchāvuso saṃkhittena vā vitthārena vā’’ti vacanato asatipi antarāye thāmaṃ pamāṇanti siddhaṃ hoti.

Disaṃgamikādivatthukathāvaṇṇanā

163. ‘‘Sacassa saddhiṃcarā bhikkhuupaṭṭhākā atthī’’ti pāṭho. ‘‘Utuvasseti utusaṃvacchare hemantagimhesū’’ti likhitaṃ.

Pārisuddhidānakathāvaṇṇanā



“有两个，比丘们，优波萨阇”，因此提到共同优波萨阇的不可分割性。共同优波萨阇的前期工作应当说“今天是共同的优波萨阇”，而不应通过行为语言展示佛陀的使用，按照巴利文本的注释师所述的应当被理解。因此，五个戒律的宣讲应当被理解为可行的。如果宣讲一个或两个戒律，便称为共同的，因为在这里共同是指僧团的共同性，依照法则的共同性。尽管如此，由于与群体相对的共同性，以及与共同相对的群体被称为共同。因为是从群体或计算等的产生而来，所以应当被理解。以法为群体，这里是指以清净法为基础的，只有僧团的愿望，而不是计算，因此称为群体。“一次做好的善行，若犯了过失，则无法再次做到”，这样说。“在五个戒律中，若有一个愿望，则应宣讲四个戒律”，这样说是合适的，因为在愿望持有的比丘面前，便成为僧团，因此愿望成为僧团的一部分。
在《母经注释》中（《疑问。八。因缘阐释》）“请听我，尊者，僧团...等...他在这里显现是愉快的，因此在那时我问尊者...等...所以保持沉默。这样我将保持”，因此说“确实被提到的因缘”，因此被称为“这样我将保持”的是被提到的因缘。这里的“保持”是指“确实被提到的因缘”，因此这句话是简洁的，因此以小部的形式书写。这样，《母经注释》中“他在这里显现是愉快的，因此在那时我问尊者”也应被理解为“确实被提到的因缘”，因此有人说“在没有争议的情况下应当学习”，因此因缘的提及被称为完成，因此在因缘结束时也提到过失。“称为声名的说话”被写作。因此，心中升起“我将进行”的想法。“说‘我将询问’仅仅是说出的话”，这样说是合适的。在沉默的状态下是合适的。“如果被利益等压制，则不应被视为标准”，这样说。若是这样，若被中断，则应再次询问。
“为了他们的无障碍处所”，因此僧团不进行僧团的行为，其他的障碍对许多人来说是存在的，因此说。
“对于长老的戒律”，这样说后，未加区别地说“在那里的有能力者，应当被尊重”，因此“尊者”这句话也适用于长老，因此成立。“去吧，朋友，无论是简略还是详细”，因此即使是虚假的也成为干扰的标准。
“与他同行的比丘有在场”，这是文本。“在雨季，冬季和夏季”，这样写。
关于清净的供养的阐释。

164.Pārisuddhiṃ dammīti ‘‘sāpattiko therānaṃ deti, sampajānamusāvāde dukkaṭaṃ sambhavatī’’ti ācariyena likhitaṃ. Kiṃ nu kho kāraṇaṃ? Sampajānamusāvādena dukkaṭāpatti nāma kevalaṃ bhagavatā vuttattā akiriyasamuṭṭhānā hotīti. ‘‘Pārisuddhiṃ dammī’’ti ettha pana kiriyā paññāyati, tasmā sampajānamusāvāde pācittiyaṃ viya dissati, suṭṭhu upaparikkhitabbaṃ. Mahantā hi te ācariyā nāma. Tattha ‘‘dammī’’ti attano uposathakammanibbattinimittaṃ vuttaṃ. ‘‘Harā’’ti ca ‘‘ārocehī’’ti ca hārakassa anārocanapaccayā dukkaṭamocanatthaṃ vuttaṃ. Eseva nayo chandadānepi. Tattha ‘‘dammī’’ti attano cittasāmaggidīpanavacanaṃ, sesaṃ vuttanayameva, evaṃ upatissatthero vaṇṇeti. Atha vā paṭhamaṃ samaggabhāvaṃ sandhāya, dutiyaṃ pacchā vidhātabbabhāvaṃ, tatiyaṃ chandahārakassa dukkaṭamocanatthaṃ vuttaṃ. Ubhayatthāpi ‘‘saṅghappatto pakkamatī’’tiādivacanato saṅghe samagge eva chandapārisuddhidānaṃ ruhati, nāsamaggeti siddhaṃ. ‘‘Saṅghappatto ukkhittako paṭijānāti, āhaṭā hoti pārisuddhī’’tiādivacanato ukkhittakādīnampi chandapārisuddhidānaṃ ruhatīti siddhaṃ, tañca kho pakatattasaññāya, no aññathāti takko. Jānitvā sāmaṇerassa dinne na yāti, āpatti ca, ajānitvā dinne yāti ca, anāpattīti eke. Biḷālasaṅkhalikā nāma pārisuddhīti ettha saṅkhalikā nāma anantarena sambajjhati, aññena ca saṅkhalikenāti kevalaṃ saṅkhalikā pārisuddhi nāma hotīti upatissatthero. Evaṃ sante visesanaṃ niratthakaṃ hoti. Biḷālasaṅkhalikā baddhāva hoti antogehe eva sampayojanattā. Yathā sā na katthaci gacchati, tathā sāpi na katthaci gacchatīti kira adhippāyo.

Chandadānādikathāvaṇṇanā

165-7. ‘‘Chandaṃ datvā khaṇḍasīmaṃ vā sīmantarikaṃ vā bahisīmaṃ vā gantvā āgato bhikkhu kammaṃ na kopeti, tasmā gamikabhikkhūnaṃ chandaṃ gaṇhitvā khaṇḍasīmaṃ bandhitvā puna vihārasīmaṃ bandhituṃ tesaṃ chandaṃ na gaṇhantī’’ti vadanti. ‘‘Muhuttaṃ ekamantaṃ hothā’’tiādivacanato yaṃ kiñci bhikkhukammaṃ gahaṭṭhādīsu hatthapāsagatesu na vaṭṭatīti siddhaṃ. Nissīmanti bahisīmaṃ. Tassa sammutidānakiccaṃ natthīti tasmiṃ satipi vaṭṭatīti attho. Āsanena saha udakanti attho. Pannarasopīti api-saddo cātuddasiṃ sampiṇḍeti, tena vuttaṃ mahāaṭṭhakathāyaṃ ‘‘yadi no eta’’nti. ‘‘Ajja me uposatho pannaraso’’ti adhiṭṭhānaṃ sadā na kiñci, na aññathāti eke.

Āpattipaṭikammavidhikathādivaṇṇanā

169-

"我给予清净"，老师写道"有过失的人给予长老们,在故意妄语中会产生恶作"。这是什么原因呢?因为只有佛陀说过故意妄语会产生恶作,是没有行为的起源。但是在"我给予清净"这里,可以看出有行为,因此就像波逸提一样,应该仔细考虑。因为这些老师们确实很伟大。在这里,"我给予"是指自己的优波萨阇仪式的因缘。"拿走"和"告知"是为了解除持有人的恶作。这种方式也适用于许可赠与。在这里,"我给予"是指自己的心的和合的表达,其余的就是上述的方式,这就是乌帕提萨长老的解释。或者,第一是指共同状态,第二是指后来要被安排的状态,第三是为了解除持有人的恶作。在两种情况下,从"僧团获得后离开"等话语来看,只有在僧团和合的情况下,许可的清净的赠与才能成立,而不是不和合。从"被驱逐的人承认,清净被带来"等话语来看,被驱逐等人的许可清净的赠与也能成立,但这是在正常意识下,而不是其他情况。有人说,知道给予沙弥,会犯过失,不知道给予就不会犯过失。"猫链"就是清净,长老乌帕提萨说,链是直接相连的,而不是别的。这样的话,限定词就是无意义的。"猫链"本来就被束缚在家里,因为需要使用。就像它不会到任何地方一样,这个也不会到任何地方,这似乎是其意思。
165-7. "给予许可后,去小界限或界限之间或外界限,回来的比丘不破坏仪式,因此取得前往比丘的许可,绑定小界限,再不取得他们的许可绑定寺院界限"。从"暂时站在一边"等话语来看,任何比丘的仪式都不适合在在家人手臂范围内进行。"无界限"是指外界限。在那里没有授权的义务,但即使有也是合适的。"连同座位和水"是指。"十五"也包括十四,因此在大注释中说"如果不是这样"。"今天是我的十五日优波萨阇"的决定通常不会改变,这是有人说的。
169-

170.Paṭidesemīti yāya kāyaci bhāsāya vutte desanā ca paṭiggaho ca hotiyeva diṭṭhāvikammena visuddhiyā vuttattāti keci. Vematikena ‘‘ahaṃ, bhante, ekissā thullaccayāpattiyā vematiko, yadā nibbematiko bhavissāmi, tadā taṃ āpattiṃ paṭikarissāmī’’ti vattabbaṃ. Evaṃ kate yāva nibbematiko na hoti, tāva sabhāgāpattiṃ paṭiggahetuṃ na labhati, aññesañca kammānaṃ parisuddho nāma hoti. Puna nibbematiko hutvā desetabbaṃ. Na cāti neva pāḷiyaṃ na aṭṭhakathāyaṃ atthi, desite pana doso natthīti. Tathā itovuṭṭhahitvā taṃ āpattiṃ paṭikarissāmīti ettha ca sakalasaṅghe sabhāgāpattiṃ āpanne, vematike ca. Tathā ca ‘‘sabbo saṅgho sabhāgāpattiṃ āpajjitvā yadā suddhaṃ passissatī’’ti, ‘‘tadā tassa santike taṃ āpattiṃ paṭikarissatī’ti vatvā ‘uposathaṃ kātuṃ labhatī’’ti ca likhitaṃ.

Anāpattipannarasakādikathāvaṇṇanā

172-3. ‘‘Atthaññe’’ti pubbavāre, ‘‘athaññe’’ti pacchāvāre pāṭho. Sīmaṃ okkante vā okkamante vā passanti. Dhammasaññino pana aññāṇena honti. ‘‘Vematikapannarasakaṃ uttānamevā’’ti pāṭho.

Sīmokkantikapeyyālakathāvaṇṇanā

178. ‘‘Na akāmā dātabbā’’tivacanato icchāya sati dātabbāti siddhaṃ.

Liṅgādidassanakathāvaṇṇanā

180.Nābhivitarantīti ettha laddhinānāsaṃvāsakā kira te. Kammanānāsaṃvāsakañhi diṭṭhiṃ paṭinissajjāpetvā tassa osāraṇakammaṃ kātabbaṃ. Evañhi kate tena saddhiṃ uposathaṃ kātuṃ vaṭṭati. Itarena laddhinissajjanamattena kātunti vuttaṃ. Āpattiyā adassane appaṭikamme ukkhittakañca diṭṭhiyā appaṭinissagge ukkhittakañca jānitvā tena saddhiṃ karontassa pācittiyaṃ, tasmā ime ukkhittānuvattakāti veditabbāti eke.

Nagantabbagantabbavārakathāvaṇṇanā

181.Na gantabboti kiṃ sandhāya? ‘‘Aññatra saṅghenā’’ti vacanato yasmiṃ vihāre sataṃ bhikkhū viharanti, te sabbe kenacideva karaṇīyena dasa dasa hutvā visuṃ visuṃ nānāudakukkhepasīmādīsu ṭhatvā uposathaṃ kātuṃ labhanti. Navakammasālādikā nānāsīmākoṭi uposathādhiṭṭhānatthaṃ sīmāpi nadīpi na gantabbā. Garukaṃ pātimokkhuddesaṃ vissajjitvā lahukassa akattabbattā ‘‘aññatra saṅghenā’’ti vacanaṃ sādheti. Tattha ‘‘yasmiṃ āvāse uposathakārakā …pe… akatvā na gantabbo’’ti vacanato vissaṭṭhauposathāpi āvāsā gantuṃ vaṭṭatīti siddhaṃ. ‘‘Tato pārisuddhiuposathakaraṇatthaṃ vissaṭṭhauposathā gantuṃ vaṭṭati, khaṇḍasīmaṃ vā pavisitunti apare vadantī’’ti vuttaṃ. Iminā neva uposathantarāyoti ‘‘attano uposathantarāyo’’ti likhitaṃ.

Vajjanīyapuggalasandassanakathāvaṇṇanā



"我忏悔"，有人说,无论用哪种语言说,忏悔和接受都一定会发生,因为通过亲见的行为而说明清净。对于有疑虑的人,"尊者,我对一个重大过失有疑虑,当我无疑时,我将忏悔那个过失"应该这样说。这样做,直到无疑,他都不能接受同类过失,但对其他的行为是清净的。再次成为无疑后才应忏悔。既不在经文中,也不在注释中有"不"这个词,但忏悔后也没有过失。同样,从这里出来后,将忏悔那个过失,这里指全体僧团有同类过失,有疑虑的人也是如此。同样,"全体僧团犯了同类过失,当他们看到清净时,他将在他面前忏悔那个过失",说完"可以做优波萨阇"也写了。
172-3. "另一个"是前一段,而"或另一个"是后一段的读法。看到界限内或界限外。但是有正知的人是由于无知。"对于有疑虑的十五日,这是明显的"是读法。
"不应该勉强给予"的话语,因此有意愿时应该给予,这是成立的。
"不超越"这里,据说他们是不同居住区的。因为对不同居住区的见解,应该放弃,然后做他的安置行为。这样做后,与他一起做优波萨阇是合适的。对方只需放弃见解就可以了,这是所说的。知道在过失未见和未忏悔中被驱逐,以及在见解未放弃中被驱逐,与他一起做的是波逸提,因此应该理解这些是跟随被驱逐的。
"不应该去"是指什么呢?从"除了僧团"的话语来看,在一个寺院有一百位比丘,他们所有人都可以分成十个小组,分别站在不同的水洒界限等地方做优波萨阇。新的作业场等不同界限的边界,为了优波萨阇的决定,既不应该去河,也不应该去。在宣讲严重的戒律后,不做轻微的,所以"除了僧团"的话语是成立的。在这里,"在哪个住处做优波萨阇的...没有做而不应该去"的话语,说明被遗弃的优波萨阇也可以去那些住处。有人说,"为了做清净的优波萨阇,被遗弃的优波萨阇可以去小界限"。这样就不会妨碍优波萨阇了,这就写成"自己的优波萨阇"。
对应该避开的人的指示。

183. ‘‘Antimavatthuṃ ajjhāpannassa nisinnaparisāya kalahādibhayena nāhaṃ karissāmī’’ti cittaṃ uppādetvā nisīdituṃ vaṭṭati. Aññakamme tassa nisinnaparisāya āpatti natthīti eke. ‘‘Na ca, bhikkhave, anuposathe uposatho kātabbo aññatra saṅghasāmaggiyā’’ti (mahāva. 183) vacanato sāmaggīdivaso anuposathadivasoti atthato vuttaṃ viya dissati. ‘‘Dveme, bhikkhave, uposathā’’ti vuttavacanavasenetaṃ vuttaṃ, aññathā parivārapāḷiyā virujjhatīti ācariyā. Cātuddasiyaṃ, pannarasiyaṃ vā ce saṅgho samaggo hoti, ‘‘ajjuposatho sāmaggī’’ti avatvā pakatinīhāreneva kattabbanti dassanatthaṃ yathādesanā katāti no takko. Aññathā yathāvuttadvaye ce sāmaggī hoti, tattha uposathaṃ akatvā anuposathadivase eva sāmaggīuposatho kātabboti āpajjati. Aññathā pubbe paṭisiddhattā idāni paṭisedhanakiccaṃ natthi. ‘‘Na, bhikkhave, devasikaṃ pātimokkhaṃ uddisitabba’’nti (mahāva. 136) pubbe hi vuttaṃ. Atha vā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, uposathe pātimokkhaṃ uddisitu’’nti pubbe vuttattā ‘‘sakiṃ pakkhassa cātuddase vā pannarase vā’’ti ca ‘‘dveme, bhikkhave, uposathā’’ti (mahāva. 149) ca pacchā vuttattā tato aññasmiṃ divase uposatho na kātabboti atthato āpannaṃ aniṭṭhaṃ, sati saṅghasāmaggiyā añño divaso pakativasena anuposathopi uposathadivaso nāma hotīti dassanavasena nivāretumpi evaṃdesanā katāti veditabbā.

Uposathakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Vassūpanāyikakkhandhakavaṇṇanā

Vassūpanāyikānujānanakathāvaṇṇanā

184.Mahāaṭṭhakathāyampi ‘‘saṅkāsayissantī’’ti pāṭho, dīpavāsino ‘‘saṅkāpayissantī’’ti paṭhanti kira. ‘‘Kati nu kho vassūpanāyikā’’ti cintāyaṃ ‘‘kiṃ nimitta’’nti vutte ‘‘anujānāmi, bhikkhave, vassaṃ upagantu’’nti yaṃ vassūpagamanaṃ vuttaṃ, taṃ ‘‘imaṃ temāsaṃ vassaṃ upemī’’ti vatvā upagantabbaṃ. Vassānamāsā ca cattāro. Tattha paṭhamaṃ temāsaṃ, pacchimaṃ temāsanti duvidhaṃ temāsaṃ. Tenāyaṃ tesaṃ bhikkhūnaṃ cintā ahosi.

Vassānecārikāpaṭikkhepādikathāvaṇṇanā

185.Anapekkhagamanena vā aññattha aruṇaṃ uṭṭhāpanena vā āpatti veditabbāti ettha paṭhamaṃ tāva so sattāhaṃ anāgatāya pavāraṇāya sakaraṇīyo pakkamati. ‘‘Āgaccheyya vā so, bhikkhave, bhikkhu taṃ āvāsaṃ na vā āgaccheyya, tassa, bhikkhave, bhikkhuno purimikā ca paññāyati, paṭissave ca anāpattī’’ti vacanato oraṃ sandhāya vuttanti veditabbaṃ. Tathā hi ‘‘so tadaheva akaraṇīyo pakkamati, sakaraṇīyo pakkamati, tassa, bhikkhave, bhikkhuno purimikā ca na paññāyati, paṭissave ca āpatti dukkaṭassā’’ti (mahāva. 207) vuttaṃ.

Sattāhakaraṇīyānujānanakathāvaṇṇanā

187-8. Dutiyaṃ pana ‘‘so taṃ sattāhaṃ bahiddhā vītināmeti, tassa, bhikkhave, bhikkhuno purimikā ca na paññāyati, paṭissave ca āpatti dukkaṭassā’’ti vacanato sattāhato paraṃ veditabbaṃ. Tathā hi ‘‘so taṃ sattāhaṃ anto sannivattaṃ karoti, tassa, bhikkhave, bhikkhuno purimikā ca paññāyati, paṭissave ca anāpattī’’ti (mahāva. 207) vuttaṃ. Satipi kāraṇadvaye vassacchedakāraṇābhāve āpatti veditabbā, tasmā tīṇipi etāni vacanāni yathāsambhavaṃ yojitāni viggahāni honti. Tīṇi parihīnānīti tāsaṃ natthitāya.

Pahiteyevaanujānanakathāvaṇṇanā



"对于犯下最后事项的人,由于在坐的大众有争论等危险,我不会做"这样想后坐下是合适的。对于其他的行为,在那个坐的大众中没有过失,有人这样说。从"比丘们,除了僧团和合,不应该在非优波萨阇日做优波萨阇"(大品183)的话语来看,和合日就是优波萨阇日,这似乎是这样说的。老师们说,根据"有两种优波萨阇"的话语说的,否则就与护卫品相矛盾。在十四日或十五日,如果僧团和合,为了显示"今天是和合的优波萨阇",不说而只是按常规做就可以了,这并不是推测。否则,如果在上述两种情况下有和合,在那里不做优波萨阇,而在非优波萨阇日做和合的优波萨阇,就会产生过失。否则,之前已经禁止,现在就没有禁止的任务了。之前说过"比丘们,不应该每天宣读戒律"(大品136)。或者,之前说过"我许可,比丘们,在优波萨阇日宣读戒律",后来又说"每半月的十四日或十五日"和"有两种优波萨阇"(大品149),所以在另一天做优波萨阇就是不适当的过失。但是,如果有僧团和合,另一天作为常规的非优波萨阇也可以称为优波萨阇日,这样的教导也是为了阻止这种情况。
优波萨阇品结束。
安居品阐释
关于许可安居的阐释
在大注释中也有"他们会显示"的读法,据说居住在兰卡的人读作"他们会命令"。"有多少安居呢?"在思考时,"有什么标志"时,"我许可,比丘们,进入雨季"所说的进入雨季,应当说"我将进入这三个月的雨季"。雨季的月份有四个。其中前三个月,后三个月,这样两种三个月。这就是他们比丘的思考。
关于禁止安居游行的阐释
应该理解,通过不关注的去向或在别处引起白天,会产生过失。首先,他在七天未到的自恣前离开。"比丘们,无论那位比丘是否回来,他的前者是显现的,对于自恣也没有过失"的话语,应该理解是指之前的。因为说"他当天就离开无需做的,离开需做的,他的前者不显现,对于自恣有恶作过失"(大品207)。
关于许可七天应做的阐释
187-8. 第二个,"他超过那七天在外度过,他的前者不显现,对于自恣有恶作过失"的话语,应该理解为超过七天。因为说"他在那七天在内安住,他的前者显现,对于自恣没有过失"(大品207)。虽然有两个原因,但由于没有导致中断安居的原因,应该理解为有过失。因此,这三句话都是根据情况而组合的。这三个是有缺失的,因为它们不存在。
关于许可遣送的阐释

199. ‘‘Anujānāmi bhikkhave, saṅghakaraṇīyena gantuṃ, sattāhaṃ sannivatto kātabbo’’ti vacanato antovasse saṃhārikabhāvena gantuṃ vaṭṭati. Tattha dhammachandavasenapi āgate saṅghassa āyamukhaṃ vinassati. Tato ‘‘senāsanāni katvā’’ti ca vuttaṃ. Āgatanti āgamanaṃ. Bhāvettha tapaccayoyaṃ. Saṅghakaraṇīyena gantunti ettha ‘‘senāsanapaṭisaṃyuttesu eva saṅghakaraṇīyesu, na aññesū’’ti dhammasiritthero vadati kira. Aṭṭhakathāyampi taṃ padaṃ uddharitvā ‘‘yaṃ kiñci uposathāgārādīsu senāsanesū’’tiādinā senāsanameva dassitaṃ, tasmā upaparikkhitabbaṃ.

Animantitena gantuṃ na vaṭṭatīti tassa ratticchedo ca dukkaṭāpatti ca hoti, taṃ ‘‘vassacchedo’’ti ca vadanti. Nimantitoyeva nāma hotīti ettha upāsakehi ‘‘imasmiṃ nāma divase dānādīni karoma, sabbe sannipatantū’’ti katāyapi katikāya gantuṃ vaṭṭati. Pavāraṇāya navamito paṭṭhāya paṃsukūlikacīvaraṃ pariyesituṃ kāvīrapaṭṭane viya sabbesaṃ gantuṃ vaṭṭati anusaṃvaccharaṃ niyamato upāsakehi sajjitvā ṭhapanato. Vuttampi cetaṃ andhakaṭṭhakathāyaṃ ‘‘bhikkhusaṅghena vā katikā katā ‘samantā bhikkhū gacchantū’ti, ghosanaṃ vā kataṃ upāsakehi, tattha gacchantassa ratticchedo natthīti tathā ‘anusaṃvaccharaṃ āgacchantū’ti sakiṃ nimantitepi vaṭṭatī’’ti ca ‘‘cīvarakālato paṭṭhāya niyamaṃ katvā samantato āgatānaṃ sajjetvā dānato kāvīrapaṭṭane ghosetvā karaṇākāro paññāyatīti apare’’ti ca. Ācariyā pana evaṃ na vadanti.

Antarāyeanāpattivassacchedakathāvaṇṇanā

201. ‘‘Sace dūraṃ gato hoti, sattāhavārena aruṇo uṭṭhāpetabbo’’ti vacanato ‘yasmiṃ antarāye sati vassacchedaṃ kātuṃ vaṭṭati, tasmiṃ antarāyeva vassacchedamakatvā sattāhakaraṇīyena vītināmetuṃ vaṭṭatīti dīpitanti apare’’ti vuttaṃ. Vinayadharā pana na icchanti, tasmā ‘‘sattāhavārena aruṇo uṭṭhāpetabbo’’ti idaṃ tatruppādādinimittaṃ vuttanti veditabbaṃ. Taṃ sandhāya ‘‘ācariyā pana evaṃ na vadantī’’ti vuttaṃ. Gāvuṃvāti balibaddhaṃ vā. Bahisīmāya ṭhitānanti tehi khaṇḍasīmāya ṭhitehipīti upatissatthero. Vassacchede assa vassacchedassa. Vihārā aññattha vuṭṭhāpentehi tattheva sannipatitvā ‘‘iminā ca iminā ca kāraṇena imasmiṃ nāma padese imaṃ vihāraṃ netvā vuṭṭhāpemā’’ti anussāvetvāva kātabbanti.

Vajādīsuvassūpagamanakathāvaṇṇanā



"我许可，比丘们，可以在僧团的情况下前往，七天内应当待在一起"这样的话，意味着在内部安住的情况下可以前往。在那里，由于法的愿望，若有比丘前来，僧团的门就会打开。因此说"设置营地"。这里的"来到"是指到达。这里的因缘是保持。关于"在僧团的情况下前往"，这里有"只在设置营地的僧团中，而不是其他地方"，据说是法师所说。在注释中也提到这一点，"在任何优波萨阇的房屋等设置营地"，因此必须仔细考虑。
不应在没有通知的情况下前往，这样会导致夜间的中断和恶作，这被称为"中断雨季"。只有在通知的情况下才算是。这里的居士说"在这一天我们做供养等，大家都应聚集"，这样可以前往。从九日开始为自恣而寻找穿衣物，就像在卡维拉城一样，所有人都可以前往，按照规定安排居士聚集。也有说法在盲人注释中，"由比丘僧团所做的，'让比丘们四处去'的通知，或由居士们发出的通知，那里去的人没有夜间中断"。同样，"让他们按规定来"也是可以的，虽然有通知，也可以前往。
关于中断雨季时的不应过失的阐释
"如果他远离七天，就应当在黎明时分唤醒他"，这句话意指"在有障碍的情况下可以中断雨季，在那个障碍中，不中断雨季的情况下，可以在七天内进行活动"，这是另外一种说法。持戒者不想这样，所以"应当在黎明时分唤醒他"，这是指在那种情况下所说的。对此说"老师们并不这样说"。关于"牛"，指的是被束缚的或其他的。在外界限中待着的，指的是在小界限中待着的。中断雨季是指有中断雨季的情况。若在其他地方设立寺院，聚集在那里，"以这个和那个原因，我们要带着这个寺院"应当在此进行。
关于其他情况的雨季到达的阐释

203.Vajena saddhiṃ gatassa vassacchede anāpattīti vassacchedo na hotīti kira adhippāyo. Satthassa avihārattā ‘‘imasmiṃ vihāre’’ti avatvā ‘‘idha vassaṃ upemī’’ti ettakaṃ vattabbaṃ. ‘‘Satthe pana vassaṃ upagantuṃ na vaṭṭatīti ‘imasmiṃ vihāre imaṃ temāsa’nti vā ‘idha vassaṃ upemī’ti vā na vaṭṭati, ālayakaraṇamatteneva vaṭṭatīti adhippāyo’’ti likhitaṃ. Taṃ pana aṭṭhakathāya virujjhati. ‘‘Idha vassaṃ upemīti tikkhattuṃ vattabba’’nti hi vuttaṃ. Aṭṭhakathāvacanampi pubbāparaṃ virujjhatīti ce? Na, adhippāyājānanato. Sattho duvidho ṭhito, sañcāroti. Tattha ṭhite kuṭikāya ‘‘idha vassaṃ upemī’’ti vatvā vasitabbaṃ. Idañhi sandhāya ‘‘anujānāmi, bhikkhave, satthe vassaṃ upagantu’’nti vuttaṃ, sañcārimhi pana satthe kuṭikāya abhāvato vassaṃ upagantuṃ na vaṭṭati. Sati sivikāya vā sakaṭakuṭikāya vā vaṭṭati, tathā vajepi. Tīsu ṭhānesu bhikkhuno natthi vassacchede āpatti.

Pavāretuñca labhatīti etthāyaṃ vicāraṇā – ‘‘anujānāmi, bhikkhave, yena vajo, tena gantu’’nti idaṃ kiṃ vassarakkhaṇatthaṃ vuttaṃ, udāhu vassacchedāpattirakkhaṇatthanti? Kiñcettha yadi vassarakkhaṇatthaṃ, ‘‘na, bhikkhave, asenāsanikena vassaṃ upagantabba’’nti idaṃ virujjhati. Atha vassacchedāpattirakkhaṇatthaṃ vuttanti siddhaṃ na so pavāretuṃ labhatīti, kā panettha yutti? Yato ayameva tividho pavāretuṃ labhati, netaro. Vāḷehi ubbāḷhādiko hi upagataṭṭhānāpariccāgā labhati. Pariccāgā na labhatīti ayamettha yutti. Yena gāmo, tattha gatopi pavāretuṃ labhatīti ekenāti ācariyo. Yo hi pubbe ‘‘idha vassaṃ upemī’’ti na upagato, ‘‘imasmiṃ vihāre’’ti upagato, so ca pariccatto. Aññathā vinā vihārena kevalaṃ gāmaṃ sandhāya ‘‘idha vassaṃ upemī’’ti upagantuṃ vaṭṭatīti. Āpajjatūti ce? Na, ‘‘anujānāmi, bhikkhave, vaje satthe nāvāya vassaṃ upagantu’’nti vacanaṃ viya ‘‘gāme upagantu’’nti vacanābhāvato. Yasmā ‘‘tīsu ṭhānesu bhikkhuno natthi vassacchede āpattī’’ti vacanaṃ tattha vassūpagamanaṃ atthīti dīpeti tadabhāve chedābhāvā, tasmā ‘‘satthe pana vassaṃ upagantuṃ na vaṭṭatī’’ti kuṭiyā abhāvakālaṃ sandhāya vuttanti siddhaṃ. Tīsu ṭhānesu bhikkhuno natthi vassacchede āpattīti ‘‘tehi saddhiṃ gacchantasseva natthi, virujjhitvā gamane āpatti ca, pavāretuñca na labhatī’’ti likhitaṃ, tasmā yaṃ vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘atha sattho antovasseyeva bhikkhunā patthitaṭṭhānaṃ patvā atikkamati…pe… antarā ekasmiṃ gāme tiṭṭhati vā vippakirati vā’’tiādi, taṃ ettāvatā virujjhitvā gatānampi virujjhitvā gamanaṃ na hoti, tasmā pavāretabbanti dassanatthanti veditabbaṃ.


关于与牛一起前往的,在中断雨季时没有过失,这似乎是指中断雨季不会发生。由于没有住处,不说"在这个寺院",而只说"我在这里过雨季"就够了。"但是不应该在牛车上过雨季,不应该说'在这个寺院这三个月'或'我在这里过雨季',只有建立居所才是合适的"。这与注释的说法相矛盾。因为注释中说"应该三次说'我在这里过雨季'"。如果注释的说法也相互矛盾吗?不是,因为理解了本意。牛车有两种,一种是停留的,一种是行走的。对于停留的,应该说"我在这里过雨季"而居住。这就是说"我许可,比丘们,在牛车上过雨季"的意思,但对于行走的牛车,由于没有居所,不应该过雨季。如果有轿子或独立的车厢,或牛圈,也是可以的。在这三个地方,比丘没有中断雨季的过失。
这里有这样的考虑 - "我许可,比丘们,可以去任何牛圈"这是为了保护雨季还是为了避免中断雨季的过失?如果是为了保护雨季,那么"不,比丘们,不应该在没有住处的情况下过雨季"就矛盾了。如果是为了避免中断雨季的过失说的,那么他就不能自恣了,那么这里有什么合理性呢?因为这里有三种可以自恣的情况,而不是另一种。被野兽袭击等放弃原住处的情况可以自恣。但不能放弃,这就是合理性。老师说,去村庄的人也可以自恣。因为之前说"我在这里过雨季",而没有去,而是"在这个寺院",他也被放弃了。否则,不通过寺院,单独去村庄说"我在这里过雨季"也是可以的。会产生过失吗?不会,因为没有像"我许可,比丘们,在牛车或船上过雨季"这样的说法,而是"可以去村庄"。因为"在这三个地方,比丘没有中断雨季的过失"的说法,表明那里的过雨季是可以的,如果没有,就不会有中断。因此,"但不应该在牛车上过雨季"是指没有居所的情况下说的。"在这三个地方,比丘没有中断雨季的过失"是指"与他们一起去也没有,违背而去也有过失,但也不能自恣"。因此,注释中说的"但如果牛车在雨季内到达比丘所愿的地方后超越...中途在某个村庄驻扎或分散"等,应该理解为即使违背了,也不会有违背而去的过失,所以可以自恣。


Tattha ‘‘padaracchadanaṃ kuṭiṃ katvā upagantabba’’nti vacanato senāsanatthāya rukkhaṃ āruhituṃ vaṭṭatīti siddhaṃ hoti, na pāḷivirodhatoti ce? Na, tappaṭikkhepeneva siddhattā, imassa idha punapi paṭikkhepanato. ‘‘Na, bhikkhave, asenāsanikena vassaṃ upagantabba’’nti iminā paṭikkhepena siddhe ‘‘na, bhikkhave, ajjhokāse vassaṃ upagantabba’’nti paṭikkhepo viya siyāti ce? Na, ajjhokāsassa asenāsanabhāvānumatippasaṅgato. Ajjhokāso hi ‘‘ajjhokāse palālapuñje’’ti vacanato senāsananti siddhaṃ. Catusālaajjhokāse vasantopi ‘‘catusālāya vasatī’’ti vuccati, tasmā tattha vaṭṭatīti āpajjati, tasmā idha asenāsaniko nāma attanā vā parena vā attano nibaddhavāsatthaṃ apāpitasenāsanikoti veditabbaṃ. Aññathā dvinnaṃ paṭikkhepānaṃ aññatarātirekatā ca rukkhamūlepi nibbakosepi vassaṃ upagantuṃ vaṭṭatīti ca, apāpitasenāsanikenāpi gabbhe vasituṃ vaṭṭatīti ca āpajjati, sadvārabandhameva senāsanaṃ idha adhippetanti kathaṃ paññāyatīti ce? Nidānato. Ayañhi asenāsanikavassūpagamanāpatti ‘‘tena kho pana samayena bhikkhū asenāsanikā vassaṃ upagacchanti, sītenapi uṇhenapi kilamantī’’ti imasmiṃ nidāne paññattā, tasmā sītādipaṭikkhepameva idha senāsananti adhippetabbanti siddhaṃ. Evaṃ sante siddhaṃ pubbapakkhanidassananti ce? Na, pubbe aparatthapavattisūcanato. Dutiyajjhānaniddese ‘‘vitakkavicārānaṃ vūpasamā avitakkaṃ avicāra’’nti (dī. ni. 1.228; ma. ni. 1.271) vacanāni nidassanaṃ. Ajjhokāsapaṭikkhepanidānena bahiajjhokāsova paṭikkhitto, na catusālādimajjhagato ajjhokāsoti āpajjati, tasmā na nidānaṃ pamāṇanti ce? Na, niyamato. Kiñci hi sikkhāpadaṃ nidānāpekkhaṃ hotīti sādhitametaṃ. Idaṃ sāpekkhaṃ, idaṃ anapekkhanti kathaṃ paññāyati, na hi ettha ubhatovibhaṅge viya sikkhāpadānaṃ padabhājanaṃ, anāpattivāro vā atthīti? Idhāpi desanāvidhānato paññāyati. ‘‘Deve vassante rukkhamūlampi nibbakosampi upadhāvantī’’ti hi imehi dvīhi nidānavacanehi bahi vā anto vā sabbaṃ ovassakaṭṭhānaṃ idha ajjhokāso nāma. Anovassakaṭṭhānampi anibbakosameva idha icchitabbanti siddhaṃ hoti. Tena na upagantabbanti na ālayakaraṇapaṭikkhepo, ‘‘idha vassaṃ upemī’’ti vacanapaṭikkhepo. Chavasarīraṃ dahitvā chārikāya, aṭṭhikānañca atthāya kuṭikā karīyatīti andhakaṭṭhakathāvacanaṃ. ‘‘Ṭaṅkitamañcoti kasikuṭikāpāsāṇaghara’’nti likhitaṃ. ‘‘Akavāṭabaddhasenāsane attano pāpite sabhāgaṭṭhāne sakavāṭabaddhe vasati ce, vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Payogopi atthi, ‘‘asenāsanikena vassaṃ na upagantabba’’nti pāḷi ca aṭṭhakathā ca, tasmā upaparikkhitabbaṃ.

Adhammikakatikādikathāvaṇṇanā

205.Mahāvibhaṅge vuttanti ettha ayaṃ andhakaṭṭhakathāvacanaṃ ūnapannarasavassena sāmaṇerena idha vihāre na vatthabbā, na paṃsukūlaṃ āhiṇḍitabbaṃ, na coḷabhikkhā gahetabbā, na aññavihāre bhuñjitabbaṃ, na aññassa bhikkhussa vā bhikkhuniyā vā santakaṃ bhuñjitabbaṃ, aññamaññaṃ neva ālapeyyāma na sallapeyyāma, na sajjhāyitabbaṃ, mattikāpattena vaṭṭati, na aparipuṇṇaparikkhārassa vāsoti.



Tattha "遮挡脚的房子应当被建立"这样说，意味着为了设置营地，可以爬上树，这样是可行的，是否与经文相悖呢？不是，因为这是通过这个拒绝而成立的，此外又是拒绝。 "不，比丘们，不应在没有营地的情况下过雨季"的拒绝是否可以理解为"不，比丘们，不应在没有居所的情况下过雨季"的拒绝呢？不是，因为居所的没有营地的性质是被允许的。居所确实是"在居所的保护下"的说法，因此是设置营地的。即使住在四间房的居所，也会被称为"在四间房中居住"，因此在那里是可行的，因此这里的无营地是指自己或他人所设的、没有被遮挡的居所。否则，若有两个拒绝的情况，任何一处树根下或洞穴中也可以过雨季，这样也可以在没有遮挡的情况下居住，因此这里的意思是，雨季的到来确实是指有遮挡的居所。根据这一点，"因此在那个时候，比丘们在没有营地的情况下过雨季，既有寒冷也有炎热"的说法是指这里的营地。因此，寒冷等的拒绝在这里应当被理解为是营地的意思。这样看来，是否成立于之前的拒绝呢？不是，因为之前是指其他的情况。第二个禅定中提到"思维和思维的平息，无思维，无思考"的说法是指证明的。因为根据居所的拒绝，外面的居所被拒绝，而不在四间房的中间的居所，因此不算是拒绝的标准吗？不是，因其有规定。任何的戒律都是依赖于原因而存在的，因此这是成立的。这是有依赖的，这是无依赖的，如何理解呢？因为这里并没有像两者分开那样的戒律的分割，或是没有过失的条款。这里的教导也可以理解为"在天降雨时，树根下的洞穴也能避雨"，因此所有的避雨的地方在这里的居所是被称为的。无避雨的地方也应当被视为在这里是可以的。因此不应前往，也没有居所的拒绝，"我在这里过雨季"的拒绝。烧掉尸体后应当用布包裹，关于骨头的情况应当建立房子，这是盲人注释的说法。 "被标记的坐垫是稻草房"这样写着。 "在没有门的房子里，若在自己设定的地方居住，是可以的"这样说。也有说法，"不应在没有营地的情况下过雨季"的巴利文和注释，因此应当仔细考虑。
关于关于法的拒绝的阐释
在大分解中提到的，这里是盲人注释的说法，作为十五岁以下的沙弥在这里不应存在，不应在尘土中游荡，不应接受小的施舍，不应在其他的寺院中用餐，不应在其他比丘或比丘尼的地方用餐，彼此之间也不应交谈，不应闲聊，不应讨论，只有在泥土的边缘是可以的，不应在不完全的器具中居住。

206.Musāvādoti visaṃvādo adhippeto. Keci ‘‘visaṃvādanavasena paṭissuṇitvāti vutta’’nti ca, ‘‘rañño vuttavacanānurūpato musāvādoti gahaṭṭhā gaṇhantīti vutta’’nti ca vadanti.

207.‘‘Purimikāca na paññāyati. Kasmā? ‘Dutiye vasāmī’ti citte uppanne paṭhamasenāsanaggāho paṭippassambhati. Puna ‘paṭhame eva vasāmī’ti citte uppanne dutiyo paṭippassambhati. Ubhayāvāse vidhānaṃ natthī’’ti likhitaṃ. Porāṇagaṇṭhipade pana ‘‘paṭhamaṃ gahitaṭṭhāne avasitvā aññasmiṃ vihāre senāsanaṃ gahetvā dvīhatīhaṃ vasati, tato paṭhamaggāho paṭippassambhatīti purimikā ca na paññāyati. Pacchimaggāho na paṭippassambhati. Idañhi divasavasena paṭippassambhanaṃ nāma hoti. Atha pacchimaṃ temāsaṃ aññasmiṃ vasati, purimikā ca na paññāyati, idaṃ senāsanaggāhānaṃ vasena paṭippassambhanaṃ nāmā’’ti vuttaṃ. Ubhopete atthavikappā idha nādhippetā. Yatthāyaṃ paṭissuto, tattha purimikā ca na paññāyati, paṭissave ca āpatti dukkaṭassa. Kattha pana purimikā paññāyatīti? Antarāmagge dvīsu āvāsesu yattha tadaheva pacchimaggāho, tattha paṭhamaṃ gahitaṭṭhāne sattāhakaraṇīyena gacchato na vassacchedo, so tadaheva akaraṇīyo pakkamatītiādimhi ‘‘karaṇīyaṃ nāma sattāhakaraṇīya’’nti likhitaṃ.

Pāḷimuttakaratticchedavinicchaye ‘‘dhammassavanādī’’ti vuttaṃ. Ādimhi catūsu vāresu nirapekkhapakkamanassādhippetattā ‘‘sattāhakaraṇīyenā’’ti na vuttaṃ tasmiṃ sati nirapekkhagamanābhāvato. Tattha purimā dve vārā vassaṃ anupagatassa vasena vuttā, tasmā upagatassa tadaheva sattāhakaraṇīyena gantvā antosattāhaṃ āgacchato na vassacchedoti siddhaṃ. Pacchimā dve vārā upagatassa nirapekkhagamanavasena vuttā, ‘‘sattāhaṃ anāgatāya pavāraṇāya sakaraṇīyo pakkamatī’’ti tato bahiddhā sattāhaṃ vītināmentassa vassacchedoti dassanatthaṃ vuttaṃ. Tattha ‘‘akaraṇīyo pakkamatī’’ti vacanābhāvā vinā ratticchedakāraṇena gantuṃ na vaṭṭatīti siddhaṃ. Pavāretvā pana gantuṃ vaṭṭati pavāraṇāya taṃdivasasannissitattā. Tattha na vā āgaccheyyāti antarāyena. Ācariyo pana ‘‘na puna idhāgacchāmī’ti nirapekkhopi sakaraṇīyova gantuṃ labhatīti dassanatthaṃ akaraṇīyo’ti na vutta’’nti vadati. ‘‘Sīhaḷadīpe kira cūḷapavāraṇā nāma atthi, taṃ pavāraṇaṃ katvā yathāsukhaṃ sakaraṇīyā gacchanti, payogañca dassentī’’ti vuttaṃ. ‘‘Tattha cha aruṇā antovasse honti , eko bahi, tasmā so temāsaṃ vuttho hotīti apare’’ti ca, ‘‘ācariyo evaṃ na vadatī’’ti ca vuttaṃ. Sabbattha vihāraṃ upetīti attano vassaggena pattagabbhaṃ upetīti porāṇā. Asatiyā pana vassaṃ na upetīti ettha ‘‘imasmiṃ vihāre imaṃ temāsa’’nti avacanena. ‘‘Aṭṭhakathāyaṃ vuttaratticchedakāraṇaṃ vinā tirovihāre vasitvā āgacchissāmīti gacchatopi vassaccheda’’nti likhitaṃ.

208.Paṭissuto hoti pacchimikāyāti antarā pabbajitabhikkhunā, chinnavassena vā paṭissuto, aññena pana purimaṃ anupagantvā pacchimikāyaṃ paṭissavo na kātabbo. Ratticchede sabbattha vassacchedoti sanniṭṭhānaṃ katvā vadanti. Keci pana na icchanti. Taṃ sādhetuṃ anekadhā papañcenti. Kiṃ tena.

Vassūpanāyikakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Pavāraṇākkhandhakavaṇṇanā

Aphāsukavihārakathāvaṇṇanā



这里的"妄语"是指虚假的言语。有人说这是指通过虚假而许诺,也有人说这是指依照国王所说的话而被在家众接受的。
"前者不显现。为什么?'我们住在第二处'的心生起时,第一处的住所被放弃。再次'我们住在第一处'的心生起时,第二处被放弃。两处都没有安排。"这样写道。但是在古老的注释中说,"先前占据的地方不住,而在另一个寺院占据住所,住两三天,因此前者不显现。后者的占据不被放弃。这是按日子而被放弃的。如果后来三个月住在另一处,前者也不显现,这就是由于住所的占据而被放弃。"这两种解释在这里都不是所指。在他许诺的地方,前者不显现,对于许诺也有恶作过失。那么在哪里前者显现呢?在中途两个住处,在那里后者的占据是当天的,对于先前占据的地方,在七天内前往的,没有中断雨季,他当天就离开无需做的,这里写道"应做"就是指七天内。
在超出经文的夜间中断的判决中说"听法等"。在开始的四种情况中,由于无关的离开被指的,所以没有说"七天内"。在那里,前两种情况是对于未进入雨季的人而说的,因此对于进入的人,当天用七天内前往,回来后没有中断雨季,这是成立的。后两种情况是对于进入的人的无关离开而说的,"在九天未到的自恣前离开",这是为了显示在那之后的七天中断雨季。在这里,由于没有"离开无需做的"的说法,没有除了夜间中断的原因而前往是不合适的。但是经过自恣后前往是合适的,因为依赖于那一天。在那里"或不回来"是指障碍。但是老师说,没有说"不再来这里",即使无关也可以用七天内前往,这是为了显示的。据说在锡兰岛上有所谓的小自恣,做了自恣后随意用七天内前往,并且举例说明。在那里六个黎明在内,一个在外,因此他住了三个月,但老师并不这样说。古老的人说,到达所有的寺院,就是到达自己雨季的宿舍。但是如果没有,就不应该说"在这个寺院这三个月",注释中说的夜间中断的原因,不住在别的寺院而前往也会有中断雨季。
他许诺后面的,即被出家的比丘,或被中断雨季的人许诺,但不应该未进入前一个而许诺后一个。在夜间中断的情况下,总的来说是中断雨季,有人不赞同。为了证明这一点,他们以各种方式展开论述。但这有什么用呢。
安居品结束。
自恣品阐释
关于不舒适的居住的阐释

210. ‘‘Saṅghaṃ āvuso pavāremī’’ti vuttattā pacchāpi ‘‘vadatu maṃ saṅgho’’ti vattabbaṃ viya dissati. Ayaṃ panettha adhippāyo – yasmā ahaṃ saṅghaṃ pavāremi, tasmā tattha pariyāpannā therā, majjhimā, navā vā avisesenāyasmanto sabbepi maṃ vadantūti.

Pavāraṇābhedavaṇṇanā

212.Dvemā, bhikkhave, pavāraṇāti ettha tādise kicce sati yattha katthaci pavāretuṃ vaṭṭati. Teneva mahāvihāre bhikkhū cātuddasiyaṃ pavāretvā pannarasiyaṃ kāyasāmaggiṃ idānipi denti. Cetiyagiri mahādassanatthampi aṭṭhamiyaṃ gacchanti, tampi cātuddasiyaṃ pavāretukāmānaṃyeva hoti. ‘‘Sattāhaṃ anāgatāya pavāraṇāya sakaraṇīyo pakkamati, anāpattīti vacanato idaṃ āciṇṇa’’nti likhitaṃ. ‘‘No ce adhiṭṭhaheyya, āpatti dukkaṭassā’’ti ekassa vuttadukkaṭaṃ, tasseva vuttaṃ pubbakiccañca saṅghagaṇānampi netabbaṃ.

Pavāraṇādānānujānanakathāvaṇṇanā

213.Tena ca bhikkhunāti pavāraṇādāyakena.

Anāpattipannarasakādikathāvaṇṇanā

‘‘Tassā ca pavāraṇāya ārocitāya saṅghena ca pavārite sabbesaṃ suppavāritaṃ hotīti vacanato kevalaṃ pavāraṇāya pavāraṇādāyakopi pavāritova hotī’’ti vadantīti.

222.Avuṭṭhitāya parisāyāti pavāretvā pacchā aññamaññaṃ kathentiyā. Ekaccāya vuṭṭhitāyāti ekaccesu yathānisinnesu ekaccesu sakasakaṭṭhānaṃ gatesu. Puna pavāretabbanti punapi sabbehi samāgantvā pavāretabbaṃ. Āgacchanti samasamā, tesaṃ santike pavāretabbanti ‘‘gate anānetvā nisinnānaṃyeva santike pavāretabbaṃ, uposathakkhandhakepi eseva nayo’’ti likhitaṃ. Sabbāya vuṭṭhitāya parisāya āgacchanti samasamā, tesaṃ santike pavāretabbanti ‘‘yadi sabbe vuṭṭhahitvā gatā, sannipātetuñca na sakkā, ekacce sannipātāpetvā pavāretuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Kasmā? Ñattiṃ ṭhapetvā kattabbasaṅghakammābhāvā vaggaṃ na hoti kira. Ettha pana ekaccesu gatesupi sabbesu gatesupi sabbe sannipātāpetvā ñattiṃ aṭṭhapetvā kevalaṃ pavāretabbaṃ. Ekacce sannipātāpetvā pavāretuṃ na vaṭṭati ‘‘saṅghaṃ, bhante, pavāremī’’ti vacanato. Sabbepi hi sannipatitā pacchā diṭṭhaṃ vā sutaṃ vā parisaṅkitaṃ vā vattāro honti. Anāgatānaṃ atthibhāvaṃ ñatvāpi ekaccānaṃ santike pavāraṇāvacanaṃ viya hoti. Sammukhībhūte cattāro sannipātāpetvā nissaggiyaṃ āpannacīvarādinissajjanaṃ viya pavāraṇā na hoti sabbāyattattā. ‘‘Samaggānaṃ pavāraṇā paññattā’’ti vacanañcettha sādhakaṃ. ‘‘Ito aññathā na vaṭṭati aṭṭhakathāyaṃ ananuññātattā’’ti upatissatthero vadati. ‘‘Thokatarehi tesaṃ santike pavāretabbaṃ ñattiṃ aṭṭhapetvāvā’’ti vuttaṃ. Āgantukā nāma navamito paṭṭhāyāgatā vā vajasatthanāvāsu vutthavassā vā honti.

237. ‘‘Dasavatthukā micchādiṭṭhi hoti tathāgatotiādī’’ti likhitaṃ. ‘‘Natthi dinnantiādī’’ti vuttaṃ.

239. ‘‘Upaparikkhitvā jānissāmāti tena saha pavāretabba’’nti likhitaṃ.

Pavāraṇākkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Cammakkhandhakavaṇṇanā

Soṇakoḷivisavatthukathāvaṇṇanā



"我许可僧团"这样说后，接下来应当说"请僧团告诉我"。这里的意思是：因为我许可了僧团，所以那里有具足的长老、中年人和新来的，所有人都应当告诉我。
关于许可的分解
比丘们，"许可"是指在这种情况下，任何地方都可以被许可。因此在大寺院中，比丘们在四月的许可中，仍然给予身体的和合。即使在圣地山上，也为了大展示而去，那里也希望能进行四月的许可。"七天后为未来的许可而离开，没过失"的说法是这样写的。"如果不这样做，将会有轻微过失"的说法是指一个人的轻微过失，这也提到前面的工作和僧团的集合。
关于许可的给予与认识的阐释
因此，"比丘们"是指给予许可的比丘。
关于没有过失的第十五条等的阐释
"因此，给予许可的被许可的所有人都应当被很好地许可"的说法是这样说的。
"在被允许的聚会中"是指在被许可后，彼此交谈的情况下。对于某些人是指在某些地方坐着，某些人是指在各自的地方。再次应当被许可，所有人聚集在一起再进行许可。来的人都齐聚一堂，在他们面前应当被许可。"在离开后不带回来的情况下，坐着的人面前应当被许可，在戒律中也是如此"这样写道。所有被允许的聚会都齐聚一堂，面前应当被许可。"如果所有人都站起来离开，无法聚集，那么某些人就可以被聚集而许可"这样说。为什么呢？因为不考虑关系，进行的僧团工作并不成立。在这里，无论是某些人离开，还是所有人离开，所有人都应当被聚集，不考虑关系，只需许可。某些人聚集后进行许可是不合适的，"我许可僧团"的说法。因为所有人都聚集后，之后看到或听到或怀疑的发言者。即使知道未来的存在，某些人的面前的许可也是如此。面对面的四个聚集，像是放弃衣物等的放弃，许可并不成立。 "对于和谐的许可是被规定的"的说法在这里是合理的。"在这里不应被允许，注释中是指未被允许的"，这样说的上师说。"在稍微的情况下，应当在他们面前被许可，不考虑关系"这样写道。来的人是指从第九处开始到达的人，或在牛车的地方。
"十种错误的见解是如来"这样写的。"没有给予的"等的说法。
"经过仔细考虑，我将知道"因此应当与之一起被许可"这样写的。
许可的分解结束。
皮肤的分解阐释
关于索那科利的十种情况的阐释

242.Asītiyā…pe… kāretīti ‘‘asīti gāmikasahassāni sannipātāpetvā’’ti imassa kāraṇavacanaṃ. Tattha ‘‘gāmānaṃ asītiyā sahassesū’’ti vattabbe ‘‘asītiyā gāmasahassesū’’ti vuttaṃ. Gāmappamukhā gāmikā, tesaṃ sahassāni. ‘‘Kammacittīkatānī’’ti upacārena vuttaṃ. Kammapaccayautusamuṭṭhāne hi tesaṃ añjanavaṇṇabhāvo. ‘‘Kenacideva karaṇīyenā’’ti vattabbe ‘‘kenacidevā’’ti vuttaṃ. Ettha evaṃ-saddo opamme pavattati. Evamupamānopadesapucchāvadhāraṇapaṭiññātaopamme. Purato pekkhamānānanti anādaratthe sāmivacanaṃ. Tato pana bhagavato gandhakuṭiyā kavāṭaṃ subaddhaṃ passitvā icchitākārakusalatāya iddhiyā gantvā kuṭiṃ pavisitvā ārocesi. Vihārapacchāyāyanti vihārassa vaḍḍhamānacchāyāyaṃ. ‘‘Aho nūnāti aho mahanto’’ti likhitaṃ. Bhagavato sambahulehi saddhiṃ āhiṇḍanaṃ āyasmato soṇassa vīriyārambhanidassanena anāraddhavīriyānaṃ uttejanatthaṃ, evaṃ sukhumālānaṃ pādarakkhaṇatthaṃ upāhanā anuññātāti dassanatthañca.

Soṇassapabbajjākathāvaṇṇanā

243.Tattha ca nimittaṃ gaṇhāhīti tesaṃ indriyānaṃ ākāraṃ upalakkhehi.

244.Adhimutto hotīti paṭivijjhitvā paccakkhaṃ katvā ṭhito hoti. Nekkhammādhimuttotiādīhi nibbānaṃ, arahattañca vuttaṃ. ‘‘Tañhi sabbakilesehi nikkhantattā ‘nekkhamma’nti ca gehato pavivittattā ‘paviveko’ti ca byāpajjābhāvato ‘abyāpajja’nti ca arahattaṃ upādānassa khayante uppannattā ‘upādānakkhayo’ti ca taṇhāya khayante uppannattā ‘taṇhakkhayo’ti ca sammohābhāvato ‘asammoho’ti ca vuccatī’’ti vuttaṃ. Sabbehi arahattaṃ vuttanti keci. Siyā kho evamassāti kadāci evamassa, assa vā āyasmato evaṃ siyā. Paccāgacchanto jānanto. Karaṇīyamattānanti attano. So eva vā pāṭho. Nekkhammādhimuttoti imasmiṃyeva arahattaṃ kathitaṃ. Sesesu nibbānanti keci. Asammohādhimuttoti ettheva nibbānaṃ. Sesesu arahattanti keci. ‘‘Sabbesvevetesu ubhayampī’’ti vadanti. Pavivekañca cetaso, adhimuttassa, upādānakkhayassa cāti upayogatthe sāmivacanaṃ. Āyatanānaṃ uppādañca vayañca disvā.

Sabbanīlikādipaṭikkhepakathāvaṇṇanā

246. ‘‘Rañjanacoḷakena puñchitvā’’ti pāṭho. ‘‘Khallakādīni apanetvā’ti vuttattā dve tīṇi chiddāni katvā vaḷañjetuṃ vaṭṭatī’’ti vadantānaṃ vādo na gahetabbo.

Yānādipaṭikkhepakathāvaṇṇanā

254. ‘‘Caturaṅgulādhikānī’’ti vuttattā caturaṅgulato heṭṭhā vaṭṭatīti eke. Ubhatolohitakūpadhānanti ettha ‘‘kāsāvaṃ pana vaṭṭati, kusumbhādirattameva na vaṭṭatī’’ti likhitaṃ.

Sabbacammapaṭikkhepādikathāvaṇṇanā

255.Kissa tyāyanti kissa te ayaṃ.

256.Gihivikatanti gihīnaṃ atthāya kataṃ. ‘‘Yattha katthaci nisīdituṃ anujānāmīti attho’’ti likhitaṃ. Kiñcāpi dīghanikāyaṭṭhakathāyaṃ ‘‘ṭhapetvā tūlikaṃ sabbāneva gonakādīni ratanaparisibbitāni vaṭṭantī’’ti vuttaṃ, atha kho vinayapariyāyaṃ patvā garuke ṭhātabbato idha vuttanayenevettha attho gahetabbo. ‘‘Tattha pana suttantikadesanāya gahaṭṭhādīnampi vasena vuttattā tesaṃ saṅgaṇhanatthaṃ ṭhapetvā ‘tūlikaṃ…pe… vaṭṭantī’ti vuttaṃ viya khāyatīti apare’’ti vuttaṃ.



"八十..."等等..."使他们做"这样说的原因。在这里,应该说"在八万村庄中",而说"在八十万村庄中"。村庄的首领是村民,他们的成千上万。"被安排做"是用委婉的说法。因为由于业的原因,他们的颜色像眼药。"由某种方式"应该说"由某种"。这里的"如此"一词用于比喻。用于比喻、解释、询问、确认的比喻。"在前面观看"是用所有格来表示无关心。然后,看到世尊的房间的门被很好地关闭,由于想要的技巧和神通力,进入房间并报告。"在寺院的阴凉处"是指寺院不断增长的阴凉。"啊,真是太大了"这样写道。世尊与许多人一起行走,为了激励那些缺乏精进的人,以及为了保护柔弱者的脚,因此允许穿鞋。
关于索那的出家的阐释
在那里,应当领会他们的根的状态。
专注于的,即通达并亲自证知而安住的。用"专注于出离"等说明涅槃和阿罗汉果。"因为完全摆脱了一切烦恼,所以称为'出离';因为远离了家庭,所以称为'独居';因为没有恼害,所以称为'无恼害';因为断尽了取,所以称为'断取';因为断尽了渴爱,所以称为'断爱';因为没有愚痴,所以称为'无愚痴'"这样说。有人说,全部都说了阿罗汉果。可能会这样,或者是这尊者可能会这样。返回时,了知。"应该做的事"是自己的。或者这就是读法。"专注于出离"就在这里说了阿罗汉果。有人说,其他的是涅槃。"专注于无愚痴"就是在这里说的涅槃。有人说,其他的是阿罗汉果。有人说,这两个都在所有这些中说。"以及独居的心、专注的、断取的"是用属格来表示目的。看到诸根的生起和灭。
关于拒绝一切蓝色等的阐释
"用染色布擦拭"这是读法。由于说"去掉破损等",所以应该做两三个孔洞并修补。这样说的观点不应该被接受。
关于拒绝乘具等的阐释
由于说"超过四指"的,有人说四指以下是可以的。"两边有红色垫子"这里说"但是袈裟是可以的,只是红色等不可以"这样写。
关于拒绝一切皮革等的阐释
"这是谁的"是什么意思。
"为在家人制作的"是为在家人制作的。"在任何地方坐下都可以"这样写。虽然在长部注释中说"除了垫子外,所有的毡毯等都镶有宝石是可以的",但是到了律仪的范畴,由于需要严格遵守,所以应该按照这里所说的方式理解。有人说,"由于在经部的教导中提到在家人等,为了包括他们,所以说'除了垫子等都可以'"。

259.Migamātukoti tassa nāmaṃ. Vātamigoti ca tassa nāmaṃ. ‘‘Kāḷasīho kāḷamukho kapī’’ti likhitaṃ. Cammaṃ na vaṭṭatīti yena pariyāyena cammaṃ vaṭṭissati, so parato āvi bhavissati. ‘‘Attano puggalikavasena parihāro paṭikkhitto’’ti vuttaṃ. ‘‘Na, bhikkhave, kiñci cammaṃ dhāretabba’’nti ettāvatā siddhe ‘‘na, bhikkhave, gocamma’’nti idaṃ parato ‘‘anujānāmi, bhikkhave, sabbapaccantimesu janapadesu cammāni attharaṇānī’’ti ettha anumatippasaṅgabhayā vuttanti veditabbaṃ.

Cammakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Bhesajjakkhandhakavaṇṇanā

Pañcabhesajjādikathāvaṇṇanā

260.‘‘Yaṃbhesajjañceva assā’’ti parato ‘‘tadubhayena bhiyyoso mattāya kissā hontī’’tiādinā virodhadassanato nidānānapekkhaṃ yathālābhavasena vuttanti veditabbaṃ. Yathānidānaṃ kasmā na vuttanti ce? Tadaññāpekkhādhippāyato. Sabbabuddhakālepi hi sappiādīnaṃ sattāhakālikabhāvāpekkhāti tathā vacanena bhagavato adhippāyo, teneva ‘‘āhāratthañca phareyya, na ca oḷāriko āhāro paññāyeyyā’’ti vuttaṃ. Tathā hi kāle paṭiggahetvā kāle paribhuñjitunti ettha ca kālaparicchedo na kato. Kutoyeva pana labbhā tadaññāpekkhādhippāyo bhagavato mūlabhesajjādīni tāni paṭiggahetvā yāvajīvanti kālaparicchedo. Yaṃ pana ‘‘anujānāmi, bhikkhave, tāni pañca bhesajjāni kāle paṭiggahetvā kāle paribhuñjitu’’nti vacanaṃ, taṃ ‘‘sannidhiṃ katvā aparāparasmiṃ divase kāle eva paribhuñjituṃ anujānāmī’’ti adhippāyato vuttanti veditabbaṃ. Aññathā atisayattābhāvato ‘‘yaṃ bhesajjañceva assā’’tiādi vitakkuppādo na sambhavati. Paṇītabhojanānumatiyā pasiddhattā ābādhānurūpasappāyāpekkhāya vuttānīti ce? Tañca na, bhiyyoso mattāya kisādibhāvāpattidassanato. Yathā ‘‘ucchurasaṃ upādāya phāṇita’’nti vuttaṃ, tathā ‘‘navanītaṃ upādāya sappi’’nti vattabbato navanītaṃ visuṃ na vattabbanti ce? Na, visesadassanādhippāyato. Yathā phāṇitaggahaṇena siddhepi parato ucchuraso visuṃ anuññāto ucchusāmaññato guḷodakaṭṭhāne ṭhapanādhippāyato. Tathā navanīte visesavidhidassanādhippāyato navanītaṃ visuṃ anuññātanti veditabbaṃ. Visesavidhi panassa bhesajjasikkhāpadaṭṭhakathāvasena veditabbaṃ. Vuttañhi tattha ‘‘pacitvā sappiṃ katvā paribhuñjitukāmena adhotampi pacituṃ vaṭṭatī’’ti (pārā. aṭṭha. 2.622). Tattha sappi pakkāva hoti, nāpakkā. Tathā phāṇitampi. Navanītaṃ apakkameva.

Etthāha – navanītaṃ viya ucchurasopi sattāhakālikapāḷiyaṃ eva vattabboti? Na vattabbo. Kasmā? Sattāhakālikapāḷiyaṃ vutte ucchuraso guḷāpadesena yathā agilānassa phāṇitaṃ paṭisiddhaṃ, tathā ucchurasopīti āpajjati, avutte pana guḷaṃ viya so phāṇitasaṅkhyaṃ na gacchati. Idha avatvā pacchā vacanena guḷodakaṭṭhāneva ṭhapito hoti. Tadatthameva pacchābhattaṃ vaṭṭanakapānakādhikāre vutto, tasmā eva yāmakālikoti ce? Na, aṭṭhakathāvirodhato. Na upādāyatthassa nissayatthattāti ce? Kiṃ vuttaṃ hoti – ‘‘ucchurasaṃ upādāya ucchuvikati phāṇitanti veditabbā’’ti (pārā. aṭṭha. 2.623) yadetaṃ nissaggiyaṭṭhakathāvacanaṃ, tattha ‘‘upādāyā’’ti imassa nissāya paccayaṃ katvāti atthoti. Na, parato aparakiriyāya adassanato. Yathā ‘‘cakkhuñca paṭicca rūpe cā’’tiādīsu (ma. ni. 1.204, 400; 3.421, 425; saṃ. ni. 

"米嘎马图"是他的名字。"风米嘎"也是他的名字。"黑狮子黑嘴猴"这样写道。皮革不应当被使用，依照这样的说法，皮革将会被使用，那么就会成为他所依赖的。"以个人的身份来说，限制是被拒绝的"这样说。"比丘们，任何皮革都不应当被持有"到此为止已经成立，"比丘们，我允许在所有偏远的村庄中，皮革是可以的"在这里应该理解为由于允许的缘故。
皮革的分解阐释结束。
药物的分解阐释
关于五种药物的阐释
"无论是药物还是马"这样说的，因而"这两者的数量是更大的"等的看法是由于对立的显示，应该理解为按需所说。若问为什么不说如是呢？是因为考虑到其他的缘故。即使在所有的佛陀时代，牛油等的存在也应当考虑到，因此世尊的意图是这样说的，所以"应当为食物而持有，但不应当是粗糙的食物"这样说。确实在那个时候接受并享用时，时间的限制并未被设定。然而在何处可以得到呢？那么是因为考虑到其他的缘故，世尊的基本药物等是这些，依照生存的时间的限制。"我允许，比丘们，接受这五种药物，在适当的时间接受并享用"的说法，应当理解为"在适当的时间内，按次第在某一天内享用"的意图。否则由于过度的限制，"无论是药物还是马"等的思考并不成立。由于美味食物的允许而被认可，因而根据疾病的情况而被说到。若问"牛油和马油"是否应当被允许？不应当，因为特别的显示的意图。若问"牛油是否应当被允许？"不应当，因为特别的规定的意图。牛油的特别规定应当被理解为药物的戒律的阐释。确实在那里说"煮熟的牛油应当被享用"（见《巴利文法典》第2卷第622页）。在这里牛油是应当被认可的，而不是不应当被认可的。牛油也是如此。牛油不应当被丢弃。
在这里，"牛油是否应当被视为牛油？"不应当被视为。为什么呢？在牛油的情况下，以牛油的地方如同对病人来说是被禁止的，因而牛油将会被视为如此，而未被提及的地方如同糖蜜一样，它的数量并不成立。在这里说完后，后面的话则是指在糖蜜的地方。为此，后饭的数量应当在规定的情况下被提及，因此这是否是时间的限制？不应当，因为与注释相违背。若问"是否是基于依赖的缘故？"这是什么意思呢？"应当理解为"以牛油为基础的牛油的数量"（见《巴利文法典》第2卷第623页），在这里的无所有的注释中，"以牛油为基础"是指以此为基础而设定的意思。不应当，因为未被提及的其他行为的缘故。正如"眼睛依赖于色彩"等的说法。

2.43) ‘‘paṭiccā’’ti imassa ussukkavacanassa ‘‘uppajjatī’’ti aparakiriyā dissati, na tathā ‘‘ucchurasaṃ upādāyā’’ti ettha aparakiriyā dissatīti. Ayuttametaṃ tattha tadabhāvepi siddhattā. Yathā ‘‘cattāro ca mahābhūtā catunnañca mahābhūtānaṃ upādāya rūpa’’nti (dha. sa. 584) ettha aparakiriyāya abhāvepi ussukkavacanaṃ siddhaṃ, tathā etthāpi siyāti? Na, tattha pāṭhasesāpekkhattā. Yathā cattāro mahābhūtā upādāya vuttaṃ, pavattakaṃ vā rūpanti imaṃ pāṭhasesaṃ sā pāḷi apekkhati, na tathā idaṃ aṭṭhakathāvacanaṃ kañci pāṭhaṃ apekkhati. Paripuṇṇavādino hi aṭṭhakathācariyā. Saññākaraṇamattaṃ vā tassa rūpassa. ‘‘Atthi rūpaṃ upādāyā’’tiādīsu (dha. sa. 584) hi saññākaraṇamattaṃ, evamidhāpīti veditabbaṃ. Idha pana ‘‘ucchurasaṃ upādāyā’’ti ucchurasaṃ ādiṃ katvā, tato paṭṭhāyāti attho, tasmā ‘‘ucchurasena saṃsaṭṭhaṃ bhattaṃ agilāno bhikkhu viññāpetvā bhuñjanto paṇītabhojanasikkhāpadena kāretabbo, bhikkhunī pāṭidesaniyenā’’ti vuttaṃ, taṃ ayuttanti eke. Te visesahetuno abhāvaṃ dassetvā paññāpetabbā.

Ettāvatā ‘‘ucchurasaṃ upādāyāti ucchurasaṃ ādiṃ katvā’’tiādīnaṃ padānaṃ atthaṃ micchā gahetvā yadi ‘‘ucchurasaṃ upādāyā’’ti vacanena ucchuraso phāṇitaṃ siyā, ‘‘apakkā vā’’ti vacanaṃ niratthakaṃ apakkavacanena ucchurasassa gahitattā. Atha ‘‘pakkā vā’’ti vacanena ucchuraso phāṇitanti siddhaṃ, ‘‘ucchurasaṃ upādāyā’’ti vacanaṃ niratthakanti uttaraṃ vuttaṃ, taṃ anuttaranti sādhitaṃ hoti. So cetehi apakkā vāti sāmaṃ bhikkhunā apakkā vā. Avatthukapakkā vāti bhikkhunāva sāmaṃ vinā vatthunā pakkā vāti attho. Tasmā aññathā ‘‘savatthukapakkā vā’’ti ca vattabbanti attho dassito, so duṭṭhu dassito. Kasmā? Mahāaṭṭhakathāyaṃ ‘‘jhāmaucchuphāṇitaṃ vā koṭṭitaucchuphāṇitaṃ vā purebhattameva vaṭṭatī’’ti vuttattā, ‘‘savatthukapakkā vā’’ti vacanassa ca laddhivirodhato avuttattā. ‘‘Mahāpaccariyaṃ pana ‘etaṃ savatthukapakkaṃ vaṭṭati no vaṭṭatī’ti pucchaṃ katvā ‘ucchuphāṇitaṃ pacchābhattaṃ no vaṭṭanakaṃ nāma natthī’ti vuttaṃ, taṃ yutta’’nti (pārā. aṭṭha. 2.623) vuttattā ca savatthukapakkā vāti attho ca vuttoyeva hoti, tasmā duddassitoti siddhaṃ. Āhāratthanti āhārapayojanaṃ. Āhārakiccaṃ yāpananti atthoti ca.

262.Telaparibhogenāti sattāhakālikaparibhogena.



2.43) "因缘"是指这个激发的说法，"生起"的另一种行为显现，而在"以牛油为基础"的情况下并未显现这种行为。这在没有此的情况下是合理的。正如"四大元素以及依于这四大元素的色法"（见《大集经》第584页）在这里即使没有行为的显现，激发的说法也成立，那么在这里是否也可以成立？不可以，因为那里是依赖于文本的余留部分。正如四大元素被提及，所产生的色法是依赖于此，应该认为这个余留部分是巴利语的，而这个注释的说法并不依赖于任何文本。因为完整的说法是注释的老师。仅仅是对色法的识别。"有色法依于..."等的说法（见《大集经》第584页）确实是对色法的识别，因此这里也应当如此。在这里"以牛油为基础"的说法是以牛油为起点，从此开始。因此"以牛油为基础的食物，未生病的比丘应当在享用美味食物的戒律下进行"这样说，认为这是不合理的。应当通过显示特别的理由来阐明。
至此，"以牛油为基础"的说法若以错误的理解来看，若说"以牛油为基础"的说法是牛油的数量，那么"不应当"的说法是无意义的，因为牛油被认定。然后，"若说是牛油的数量"的说法成立，因此"以牛油为基础"的说法是无意义的，进一步的说法是成立的。这个说法是与其他比丘的牛油相同。若是未被穿着的牛油的说法是比丘的相同。因而应当另作他解，"若说是穿着的牛油"的说法应当被提及，这种说法显然是错误的。为什么呢？在大注释中说"在冥想的情况下，牛油或被打碎的牛油在早饭时是可以的"的情况下，"若说是穿着的牛油"的说法与获得的相对立，因此未被提及。"在大聚会上问‘这个是穿着的牛油吗，是否不应当被允许？’"这样说之后，"以牛油为基础的牛油的数量"是没有的，因而这也是合理的。
"通过油的使用"是指通过七天的使用。

263.Sati paccayeti ettha satipaccayatā gilānāgilānavasena dvidhā veditabbā. Vikālabhojanasikkhāpadassa hi anāpattivāre yāmakālikādīnaṃ tiṇṇampi avisesena satipaccayatā vuttā. Imasmiṃ khandhake ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānassa guḷaṃ, agilānassa guḷodakaṃ, anujānāmi, bhikkhave, gilānassa loṇasovīrakaṃ, agilānassa udakasambhinna’’nti vuttaṃ. Tasmā siddhaṃ satipaccayatā gilānāgilānavasena duvidhāti. Aññathā asati paccaye guḷodakādīsu āpajjati. Tato ca pāḷivirodho.

Piṭṭhehīti pisitatelehi. Koṭṭhaphalanti koṭṭharukkhassa phalaṃ. ‘‘Madanaphalaṃ vā’’ti ca likhitaṃ. Hiṅgujatu nāma hiṅgurukkhassa daṇḍapallavapavāḷapākanipphannā. Hiṅgusipāṭikā nāma tassa mūlasākhapākanipphannā. Takaṃ nāma tassa rukkhassa tacapākodakaṃ. Takapattīti tassa pattapākodakaṃ. Takapaṇṇīti tassa phalapākodakaṃ. Atha vā ‘‘takaṃ nāma lākhā. Takapattīti kittimalomalākhā. Takapaṇṇīti pakkalākhā’’ti likhitaṃ. Ubbhidaṃ nāma ūsapaṃsumayaṃ.

264.Chakaṇaṃ gomayaṃ. Pākatikacuṇṇaṃ nāma apakkakasāvacuṇṇaṃ, tena ‘‘ṭhapetvā gandhacuṇṇaṃ sabbaṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Cālitehīti parissāvitehi.

265.Nānāsambhārehi katanti nānosadhehi.

Guḷādianujānanakathāvaṇṇanā

274. Sāmaṃ pakkaṃ samapakkanti duvidhaṃ viya dīpeti, tasmā khīrādīsu uṇhamattameva pāko. Tena uttaṇḍulādisamānā honti.

276-8. ‘‘Buddhappamukha’nti āgataṭṭhāne ‘bhikkhusaṅgho’ti avatvā ‘saṅgho’ti vuccati bhagavantampi saṅgahetu’’nti vadanti. Nāgoti hatthī.

279.Sambādheti vaccamagge bhikkhussa bhikkhuniyā ca passāvamaggepi anulomato. Dahanaṃ paṭikkhepābhāvā vaṭṭati. Satthavattikammānulomato na vaṭṭatīti ce? Na, paṭikkhittapaṭikkhepā, paṭikkhipitabbassa tapparamatādīpanato, kiṃ vuttaṃ hoti? Pubbe paṭikkhittampi satthakammaṃ sampiṇḍetvā pacchā ‘‘na, bhikkhave…pe… thullaccayassā’’ti dvikkhattuṃ satthakammassa paṭikkhepo kato. Tena sambādhassa sāmantā dvaṅgulaṃ paṭikkhipitabbaṃ nāma. Satthavattikammato uddhaṃ natthīti dīpeti. Kiñca bhiyyo pubbe sambādheyeva satthakammaṃ paṭikkhittaṃ, pacchā sambādhassa sāmantā dvaṅgulampi paṭikkhittaṃ, tasmā tasseva paṭikkhepo, netarassāti siddhaṃ. Ettha ‘‘satthaṃ nāma satthahārakaṃ vāssa pariyeseyyā’’tiādīsu viya yena chindati, taṃ sabbaṃ. Tena vuttaṃ ‘‘kaṇṭakena vā’’tiādi. Khāradānaṃ panettha bhikkhunivibhaṅge pasākhe lepamukhena anuññātanti veditabbaṃ. Eke pana ‘‘satthakammaṃ vā’’ti pāṭhaṃ vikappetvā vatthikammaṃ karonti. ‘‘Vatthī’’ti kira agghikā vuccati. Tāya chindanaṃ vatthikammaṃ nāmāti ca atthaṃ vaṇṇayanti, te ‘‘satthahārakaṃ vāssa pariyeseyyā’’ti imassa padabhājanīyaṃ dassetvā paṭikkhipitabbā. Aṇḍavuḍḍhīti vātaṇḍako. Ādānavattīti ānahavatti.

Manussamaṃsapaṭikkhepakathāvaṇṇanā

280. ‘‘Na, bhikkhave, manussamaṃsaṃ…pe… thullaccayassā’’ti vuttattā, ‘‘na ca, bhikkhave, appaṭi…pe… dukkaṭassā’’ti ca vuttattā appaṭivekkhaṇadukkaṭañca thullaccayañcāti dve āpajjati, tasmā kappiyamaṃsepi appaṭivekkhaṇapaccayā dukkaṭameva. Keci ‘‘maṃsabhāvaṃ jānantova āpajjati. Pūvādīsu ajānantassa kā paccavekkhaṇā’’ti vadanti. Ajānantopi āpajjati sāmaññena vuttattāti keci.

Hatthimaṃsādipaṭikkhepakathāvaṇṇanā



这里的"有缘"应当根据生病和未生病的情况而理解为两种。在违犯不适当就餐的戒律的无过失条款中，三种情况都被无差别地说成是有缘。在这个品中说"我允许,比丘们,生病者有糖,未生病者有糖水;我允许,比丘们,生病者有盐酱,未生病者有水浸泡的"。因此,成立了有缘性根据生病和未生病的情况而有两种。否则,在没有缘由的情况下,会出现糖水等。这也与经文相违背。
"用碎片"是指用碾压的油。"果实"是指槐树的果实。还写有"或者是马丹果"。"姜汁"是指姜树的茎叶和枝条成熟后产生的。"姜皮"是指它的根茎和枝条成熟后产生的。"漆"是指那棵树的树皮浸泡后的水。"漆叶"是指它的叶子浸泡后的水。"漆果"是指它的果实浸泡后的水。或者说"漆"是指漆树脂。"漆叶"是指人工制造的漆。"漆果"是指成熟的漆。"乌毒"是指由尿和灰尘制成的。
"牛粪"是指牛粪。"自然的粉末"是指未煮过的灰尘,因此说"除了香粉外,其他都可以"。"过滤过的"是指经过过滤的。
"用各种材料制成"是指用各种药物制成的。
关于糖等的允许的阐释
"自己煮熟的和均匀煮熟的"似乎是两种,因此牛奶等只需要稍微煮熟。因此它们与生米等相同。
276-8. "以佛陀为首"的说法是,在出现的地方,没有说"比丘僧团",而说"僧团",是为了包括世尊。"象"是指大象。
"狭窄的"是指比丘和比丘尼的排泄道。由于没有被禁止,是可以的。由于与用刀的行为相一致,不可以。不是这样,因为这是被禁止的禁止,显示了被禁止的程度。什么意思呢?先前虽然禁止了用刀的行为,但后来又两次禁止了用刀的行为。因此,在狭窄的周围两指宽的地方是被禁止的。超过用刀的行为就没有了。而且,先前在狭窄的地方禁止了用刀的行为,后来连狭窄周围两指宽的地方也被禁止,因此这就是被禁止的,不是其他的。这里"刀"指的是砍伤的刀具。因此说"用刺或者"等。但是在比丘尼的分别中,给予灰尘是被允许的。有人则通过改变"用刀的行为"的读法来做衣服的工作。"衣服"好像是指针。用它切割就是衣服的工作,他们应该通过解释"砍伤的刀具"这个词来反驳。"睾丸肿大"是指阴囊肿大。"带子"是指带子。
关于禁止人肉的阐释
由于说"比丘们,不应该人肉...乃至重罪"以及"也不应该...乃至轻罪",因此犯了两种,即无察觉的轻罪和重罪。因此,即使是合法的肉,由于无察觉也只是轻罪。有人说,即使知道是肉也会犯罪。在饼等中不知道的,有什么察觉呢?有人说,即使不知道也会犯,因为是普遍性地说的。
关于禁止象肉等的阐释

281.Imesaṃ…pe… sabbaṃ na vaṭṭatīti idaṃ dasannampi manussamaṃsādīnaṃ akappiyabhāvamattaparidīpanavacanaṃ, nāpattivibhāgadassanavacanaṃ. Yaṃ kiñci ñatvā vā añatvā vā khādantassa āpattiyevāti idampi aniyamitavacanameva ‘‘ayaṃ nāma āpattī’’ti avuttattā . Tadubhayampi heṭṭhā manussādīnaṃ maṃsādīsu thullaccayadukkaṭāpattiyo hontīti gahitanayehi adhippāyo jānituṃ sakkāti evaṃ vuttaṃ. Tatrāyaṃ adhippāyo – yasmā etesaṃ manussādīnaṃ maṃsādīni akappiyāni, tasmā manussānaṃ maṃsādīsu thullaccayāpatti. Sesānaṃ sabbattha dukkaṭāpattīti. Pāṭheyeva hi lohitādiṃ maṃsagatikaṃ katvā ‘‘na, bhikkhave, manussamaṃsaṃ…pe… thullaccayassā’’ti vuttaṃ. Tattheva hatthādīnaṃ maṃsādīsupi dukkaṭāpatti paññattā. Tena vuttaṃ sīhaḷaṭṭhakathāyaṃ ‘‘manussamaṃse vā kese vā nakhe vā aṭṭhimhi vā lohite vā thullaccayamevā’’ti vuttaṃ. Iminā eva –

‘‘Aṭṭhipi lohitaṃ cammaṃ, lomamesaṃ na kappatī’’ti. –

Khuddasikkhāgāthāpadassa attho ca adhippāyo ca suviññeyyoti. Paṭiggahaṇeti ettha anādariyadukkaṭaṃ vuttaṃ. ‘‘Udakamanussādimaṃsampi na vaṭṭatī’’ti vadanti. Nāgarājena vuttādīnave satipi ujjhāyanādhikārameva gahetvā ‘‘paṭikūlatāyā’’ti vuttaṃ.

Yāgumadhugoḷakādikathāvaṇṇanā



"这些...等全部不合适"这是指这十种人肉等的不合法性的说明,而不是对过失的分类。任何人无论知道还是不知道而食用,都会犯罪,这也是一个不确定的说法,因为没有说"这种过失"。这两者都是指在前面提到的人肉等中会有重罪和轻罪的过失,可以通过这些方式来理解其意图。这里的意图是:因为这些人肉等是不合法的,所以在人肉中会有重罪。其他的地方都是轻罪。因为在原文中已经把血肉等归类为肉,说"比丘们,不应该人肉...乃至重罪"。在那里,也规定了在象等的肉中会有轻罪。因此,在锡兰注释中说"在人肉、头发、指甲或骨头或血液中,都是重罪"。这也解释了"骨头也不合适,血肉也不合适"这首偈颂的意思和意图是很清楚的。
在这里,提到了轻微过失。有人说"连水和人肉等也不合适"。即使有那位那伽王说的过失,也只是引用了"因为厌恶"。
关于米粥、蜂蜜丸等的阐释

283.Yathādhammo kāretabboti idaṃ saṅgītikārakavacanaṃ. Na hi bhagavā tameva sikkhāpadaṃ dvikkhattuṃ paññapesi, evaṃ evarūpesūti eke. Paṭhamapaññattameva sandhāya vuttaṃ, tathāpi na ca te bhikkhū sāpattikā jātā. Kathaṃ? Paramparabhojanasikkhāpadassa aṭṭhuppattiyā. ‘‘Apica mayaṃ kālasseva piṇḍāya caritvā bhuñjimhā’’ti vuttaṃ. Mātikāvibhaṅge (pāci. 227) ca ‘‘paramparabhojanaṃ nāma pañcannaṃ bhojanānaṃ aññatarena bhojanena nimantito, taṃ ṭhapetvā aññaṃ pañcannaṃ bhojanānaṃ aññataraṃ bhojanaṃ bhuñjati, etaṃ paramparabhojanaṃ nāmā’’ti vuttaṃ, tasmā aññaṃ bhojanaṃ nāma nimantanato laddhaṃ yaṃ kiñcīti siddhaṃ. Yasmā na bhojjayāgunimantanato laddhabhojanaṃ, tasmā ‘‘ettha anāpattī’’ti te bhikkhū paribhuñjiṃsūti. Ettha ‘‘yathādhammo kāretabbo’’ti vuttattā pana aññanimantanato laddhabhojanameva bhuñjantassa āpatti, netaranti anuññātaṃ. Tato paṭṭhāya tassa anāpattivāre ‘‘niccabhatte salākabhatte pakkhike uposathike pāṭipadike’’ti vuttaṃ. Pubbe vesāliyā paññattakāle natthi, yadi atthi, aṭṭhuppattimātikāvibhaṅgavirodho, tasmā ‘‘apica mayaṃ kālasseva piṇḍāya caritvā bhuñjimhā’’ti aṭṭhuppattiyaṃ vuttattā, padabhājanepi ‘‘aññaṃ pañcannaṃ bhojanānaṃ aññataraṃ bhojanaṃ bhuñjatī’’ti avisesena vuttattā ca paṭhamaṃ vā pacchā vā nimantitaṃ bhojanaṃ ṭhapetvā animantitameva bhuñjantassa āpatti, netaranti kiñcāpi āpannaṃ, ‘‘na, bhikkhave, aññatra nimantitena aññassa bhojjayāgu paribhuñjitabbā’’ti vuttattā pana paṭhamanimantitabhojanato aññaṃ pacchā laddhaṃ nimantitabhojanaṃ, niccabhattādīni ca bhuñjantassa āpattīti āpajjamānaṃ viya jātanti anupaññattippasaṅganivāraṇaṃ, animantanabhojane āpattippasaṅganivāraṇañca karonto, paṭhamapaññattisikkhāpadameva iminā atthena pariṇāmento ca ‘‘yathādhammo kāretabbo’’ti bhagavā āha, tasmā tato paṭṭhāya pacchā nimantanabhojanaṃ bhuñjantasseva āpatti. Tesu na niccabhattādīnīti āpannaṃ. Tenevāyasmā upālitthero tassa anāpattivāre ‘‘niccabhatte’’tiādīni pañca padāni pakkhipitvā saṅgāyi. Adhippāyaññū hi te mahānāgā, tasmā paṭhamameva yaṃ bhagavatā vuttaṃ ‘‘pañca bhojanāni ṭhapetvā sabbattha anāpattī’’ti vacanaṃ, pacchāpi taṃ anurakkhantena abhojanaṃ madhugoḷakaṃ aparāmasitvā bhojjayāgu eva vuttāti evaṃ ācariyo.


"应当依法处理"这是集会者的说法。因为世尊并没有两次制定同一个戒条,这样这样的,有人这样说。这是指最初制定的,即使这样,那些比丘也没有犯罪。为什么呢?由于连续用餐的戒条的起因。"我们确实是在适当的时间乞食后用餐"这样说。在戒条的分别中也说"连续用餐是指被邀请用五种食物中的任何一种,除此之外再用另外五种食物中的任何一种,这就是所谓的连续用餐"。因此,从其他的邀请获得的任何食物都是确定的。因为不是从被邀请的米粥获得的食物,所以"在这里没有过失"的比丘们用餐了。但是,由于说"应当依法处理",从其他的邀请获得的食物用餐才有过失,不是其他的。从那时起,在它的无过失条款中说"日常餐、轮流餐、半月日、布萨日、初一日"。以前在毗舍离制定的时候没有,如果有,就与戒条的分别相矛盾,所以"我们确实是在适当的时间乞食后用餐"是在起因中说的,在词分析中也说"再用另外五种食物中的任何一种",无论是先前还是后来的被邀请的食物,除此之外的未被邀请的食物用餐才有过失,不是其他的。即使犯了过失,"比丘们,除了被邀请的之外,不应当用其他的米粥"这样说,但是从最初的被邀请的食物之外,后来获得的被邀请的食物,以及日常餐等用餐也会犯过失,这是为了避免未制定的过失的推论,避免在未被邀请的食物上犯过失的推论,并将最初制定的戒条用这个意义来解释,"世尊说'应当依法处理'"。因此,从那时起,后来用被邀请的食物用餐才有过失。在那些中,不包括日常餐等,这是犯过失的。因此,尊者乌巴利长老在它的无过失条款中加入了"日常餐"等五个词。因为这些伟大的长老了解意图,所以,最初世尊说的"除了五种食物之外,其他地方都没有过失"的话,后来也保护着它,没有触及蜂蜜丸,只说了米粥。


Etthāha – yathā pacchāladdhalesena therena niccabhattādipakkhepo kato, evaṃ kathinakkhandhake paramparabhojanaṃ pakkhipitvā ‘‘atthatakathinānaṃ vo, bhikkhave, cha kappissantī’’ti kimatthaṃ na vuccanti? Vuccate – yathāvuttalesanidassanatthaṃ. Aññathā idaṃ sikkhāpadaṃ vesāliyaṃ, andhakavinde cāti ubhayattha upaḍḍhupaḍḍhena paññattaṃ siyā. No ce, sāpattikā bhikkhū siyuṃ, na ca te sāpattikā appaṭikkhittepi tesaṃ kukkuccadassanato. ‘‘Tena hi, brāhmaṇa, bhikkhūnaṃ dehīti. Bhikkhū kukkuccāyantā na paṭiggaṇhantī’’ti hi vuttaṃ. Tesañhi ‘‘paribhuñjathā’’ti bhagavato āṇattiyā paribhuttānampi ‘‘odissakaṃ nu kho idaṃ amhāka’’nti vimatippattānaṃ vimativinodanatthaṃ ‘‘anujānāmi, bhikkhave, yāguñca madhugoḷakañcā’’ti vuttaṃ. Evamidhāpete paññattaṃ paramparabhojanasikkhāpadaṃ omadditvā paramparabhojanaṃ kathaṃ bhuñjissantīti. Etthāhu keci ācariyā paramparabhojanasikkhāpadeneva ‘‘aññassa bhojanaṃ na kappatī’’ti jānantāpi ‘‘anujānāmi, bhikkhave, yāguñcā’’ti visuṃ anuññātattā ‘‘paṭaggidānamahāvikaṭādi viya kappatī’’ti saññāya bhuñjiṃsu. Tena vuttaṃ ‘‘apica mayaṃ kālasseva bhojjayāguyā dhātā’’tiādi, taṃ ayuttaṃ tattha aṭṭhuppattimātikāvibhaṅgavirodhena anāpattivāre niccabhattādīnaṃ asambhavappasaṅgato, bhikkhūnaṃ sāpattikabhāvānatikkamanato, micchāgāhahetuppasaṅgena bhagavatā anuññātappasaṅgato ca. Te hi bhikkhū yasmā bhagavā katthaci vinayavasena kappiyampi ‘‘gāthābhigītaṃ me abhojaneyya’’nti (saṃ. ni. 1.194; su. ni. 81; mi. pa. 4.5.9) paṭikkhipati, tasmā bhagavato adhippāyaṃ pati ‘‘kukkuccāyantā na paṭiggaṇhantī’’ti vuttaṃ, sikkhāpadaṃ pati bhagavāpi attano adhippāyappakāsanatthameva ‘‘anujānāmi, bhikkhave, yāguñcā’’ti āha. Duravaggāho hi bhagavato adhippāyo. Tathā hi bhāradvājassa pāyāsaṃ abhojaneyyanti akataviññattippasaṅgato paṭikkhipi. Ānandattherena viññāpetvā sajjitaṃ tekaṭulayāguṃ pana ‘‘yadapi, ānanda, viññattaṃ, tadapi akappiya’’nti avatvā ‘‘yadapi, ānanda, antovuttha’’ntiādimevāha. Tena no ce taṃ antovutthaṃ kappatīti adhippāyadassanena paṇītabhojanasūpodanaviññattisikkhāpadāni upatthambheti bhagavatopi kappati, pageva amhākanti.



在这里有人说,就像后来获得的长老通过加入"日常餐"等来做的一样,在缝衣服的品中也加入"连续用餐",为什么没有说"这些比丘,你们可以使用八种布施"呢?回答说,这是为了显示前面所说的。否则,这个戒条就可能在毗舍离和安陀罕两地半半制定。如果不是这样,那些比丘就不会犯罪,因为即使未被禁止,他们也会有疑虑。因为说"那么,婆罗门,给比丘们吧。比丘们由于疑虑而不接受"。对于他们,虽然是由于世尊的命令而享用的,但由于产生了疑虑,"这是专门为我们的吗?"为了消除疑虑,"我允许,比丘们,米粥和蜂蜜丸"这样说。如果这样,他们怎么能通过连续用餐的戒条来享用呢?有些老师说,虽然通过连续用餐的戒条知道"不能用其他的食物",但由于世尊单独允许了"我允许,比丘们,米粥"等,认为像给火种的大礼物等一样是可以的,就享用了。因此说"我们确实是在适当的时间用了米粥",这是不合适的,因为与戒条的分别的起因相矛盾,无过失条款中不可能有日常餐等,超越了比丘的犯罪,由于错误理解的缘故而被世尊允许的推论。因为世尊有时会根据律仪而禁止即使是合法的,"我的歌被唱"等,所以说比丘们"由于疑虑而不接受",世尊也是为了表达自己的意图而说"我允许,比丘们,米粥"。很难理解世尊的意图。因此,他拒绝了婆罗门的米粥,但对阿难尊者准备的三种米粥,没有说"即使是那个已经准备好的,也是不合法的",而是说"阿难,那个已经在内部"等,通过显示自己的意图来支持美味食物和汤的戒条。因此,如果世尊允许,何况是我们呢。

284.Gilānasseva bhagavatā guḷo anuññātoti ‘‘yāni kho pana tāni gilānānaṃ bhikkhūnaṃ paṭisāyanīyānī’’ti (pārā. 622) vacanavasena vuttaṃ, teneva te idha paṭiggahaṇe kukkuccāyiṃsu. Idha pana ‘‘anujānāmi, bhikkhave, gilānassa guḷodaka’’nti vattabbe guḷādhikārattā pubbe anuññātañca vatvā agilānassa guḷodakaṃ anuññātaṃ, tena gilānena sati paccaye guḷo paribhuñjitabbo, guḷodakaṃ asati paccayepi vaṭṭatīti imaṃ visesaṃ dīpeti. Tattha ‘‘guḷodakaṃ kālikesu sattāhakālikaṃ, bhagavatā odissānuññātattā sattāhātikkamena dukkaṭa’’nti vadanti, taṃ na yuttaṃ, udakasambhinnattā sattāhakālikabhāvaṃ jahati. ‘‘Yathā ambādi udakasambhinnaṃ yāmakālikaṃ jātaṃ, tathā sattāhakālikaṃ jahitvā tadanantare yāvajīvike ṭhita’’nti vadanti, taṃ yuttaṃ, tañca bhagavatā odissānuññātattā paccavekkhaṇābhāve doso natthi. ‘‘Guḷodaka’nti vuttattā udakagatika’’nti vadanti. Yadi udakamissaṃ udakagatikaṃ hoti, madhupi siyā taṃ tathā anuññātattā. Mā hotu, appaṭiggahetvā paribhuñjitabbaṃ siyā udakagatikattā, tañca na hoti, ‘‘sabbatthāpi upaparikkhitvā gahetabba’’nti aññatarasmiṃ gaṇṭhipade vuttaṃ.

285.Suññāgāranti catutthajjhānaṃ.

Kappiyabhūmianujānanakathāvaṇṇanā

295.Oravasaddanti mahāsaddaṃ. Bahūhi samparivāretvāti ettha ekenāpi vaṭṭati. ‘‘Bahūsu ekassapi vacanena saha siyāti vutta’’nti vadanti. ‘‘Āmasitvā’’ti vuttattā anāmasite na vaṭṭati. ‘‘Doso natthī’’ti vacanena sesāpi anuññātā. ‘‘Bhittiñce upasante pacchā taṃ pūrenti, tattha kātuṃ na vaṭṭati, pakatibhūmiyaṃyeva kātuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Taṃ upari aṭṭhakathāyaṃ ‘‘iṭṭhakādīhi katācayassā’’tiādinā virujjhati viya. Mattikāpiṇḍaṃ vāti ettha ‘‘asatiyā anadhiṭṭhitāya saritaṭṭhānato paṭṭhāya ce upari adhiṭṭhitā, heṭṭhā ṭhitaṃ bhaṇḍaṃ akappiyaṃ, upariṭṭhitameva kappiyaṃ, ayamettha viseso’’ti vuttaṃ. Ettha kappiyakuṭi laddhuṃ vaṭṭatīti evaṃvidhe puna kātabbāti attho. Kappiyakuṭiṃ kātuṃ demāti ettha kappiyakuṭikiccaṃ kātunti adhippāyo. Bhojanasālā pana senāsanameva, tasmā tattha kātabbanti apare. ‘‘Akatepi vaṭṭatī’’ti vuttaṃ.

‘‘Mukhasannidhi nāma bhojanakāle sannidhī’’ti likhitaṃ. Mukhasannidhīti tassa nāmaṃ. ‘‘Yadi sannidhi hoti, pācittiyaṃ bhaveyya, mukhasannidhi pana dukkaṭaṃ, tasmā sannidhi anadhippetā’’ti vuttaṃ. ‘‘Tassa santakaṃ katvā’’ti vuttattā anapekkhavissajjanaṃ nādhippetaṃ. Cīvaravikappane viya kappiyamattaṃ ñātabbanti keci.

Keṇiyajaṭilavatthukathāvaṇṇanā



世尊只允许生病的比丘有糖,因此说"那些适合生病的比丘的"。由于此,他们在这里接受时产生了疑虑。但是,这里说"我允许,比丘们,生病者有糖水",之前已经允许了糖,现在又允许生病者有糖水,这就表明,有缘由时,生病者可以享用糖,即使没有缘由,也可以享用糖水。他们说"世尊允许七天内使用的糖水,超过七天就是轻罪",这是不合理的,因为被水浸泡后就不再是七天的了。他们说"就像芒果等被水浸泡后变成一天的,同样,舍弃七天的,之后就一直可以使用",这是合理的,因为世尊允许,没有检查就没有错误。他们说"糖水是以水为主",如果是水混合的,那么蜜也可以这样允许。不应该,因为未经接受就可以享用,是以水为主,但这并非如此,"应当在任何地方检查后才可以接受"在某个注释中说过。
"空房"是指第四禅。
关于允许合法场所的阐释
"大声"是指很大的声音。"被许多人围绕着"这里,即使只有一个人也可以。他们说"在众多人中,即使一个人的话也可以"。由于说"触摸",未触摸是不可以的。"没有过错"的说法,其他的也被允许。他们说"如果墙壁倒塌后再修建,在那里不可以做,只能在原来的地方做"。这与上面注释中"用砖等建造的地方"等相矛盾。"或者泥团"这里说,如果没有固定,从原来的地方开始,下面的东西是不合法的,上面固定的才是合法的,这是其中的区别。这里是指可以建造合法的小屋。"我们要建造合法的小屋"这里的意思是要做合法的小屋的工作。但是,用餐厅是住处,因此应该在那里做,有人这样说。"即使未做也可以"这样说。
"口中的贮藏"是指用餐时的贮藏。"口中的贮藏"是它的名称。"如果有贮藏,就会犯波逸提,但口中的贮藏只是轻罪,所以不是指贮藏"这样说。由于说"把它当作自己的",不是想要无偿地处理。有人说,就像在布衣的选择中,只是合法的程度应该知道。
关于克尼耶头陀的事情的阐释

300. ‘‘Attanā paṭiggahitaṃ purebhattameva pariccajitvā sāmaṇerādīhi pānakaṃ katvā dinne purebhattameva vaṭṭati, na pacchābhattaṃ savatthukapaṭiggahitattā’’ti vadanti, tattha puna paṭiggahaṇe niddosattā, purebhattameva paṭiggahaṇassa nissaṭṭhattā, attanā ca aggahitattā doso na dissati, upaparikkhitvā gahetabbaṃ. Sālūkā nāma kandā, ‘‘ito kiñcitaka’’nti voharanti. ‘‘Phārusakanti goḷavisaye eko rukkho’’ti ca likhitaṃ. ‘‘Pakkaḍākarasa’’nti visesitattā ‘‘apakkaṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Kurundivacanenapi siddhameva. Taṇḍuladhovanodakampi dhaññaraso eva. ‘‘Nikkasaṭo ucchuraso sattāhakāliko’’ti likhitaṃ. Sāvittīti gāyatti. Chandasoti vedassa. ‘‘Na, bhikkhave, pabbajitena akappiye samādapetabba’nti vuttattā anupasampannassāpi na kevalaṃ dasasu eva sikkhāpadesu, atha kho yaṃ bhikkhussa na kappati, tasmimpīti adhippāyo’’ti vuttaṃ.

305.Dve paṭā desanāmenevāti cīnapaṭṭasomārapaṭṭāni. Tīṇīti pattuṇṇena saha tīṇi. Iddhimayikaṃ ehibhikkhūnaṃ nibbattaṃ. Devadattiyaṃ anuruddhattherena laddhaṃ. ‘‘Yāmātikkame sannidhivasena sattāhātikkame bhesajjasikkhāpadavasenā’’ti likhitaṃ.

Bhesajjakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

7. Kathinakkhandhakavaṇṇanā

Kathinānujānanakathāvaṇṇanā



有人说,"自己接受的,在用餐前就放弃,让沙弥等人制作饮料后在用餐前给予,是可以的,不能在用餐后,因为是自己接受的"。在这里,再次接受没有过错,在用餐前就放弃了接受,自己也没有接受,所以没有过错,应该检查后接受。"莎罗树"是一种根,有人称之为"从这里取一些"。还写有"布拉什卡树"是一种树。由于说"成熟的汁液",所以说"未成熟的可以"。库伦底的说法也证实了这一点。洗米水也是粮食汁液。写有"脱壳的甘蔗汁可以七天"。"萨维蒂"是偈颂。"韵律"是吠陀。由于说"比丘不应该教人非法的",所以不仅是在十条戒中,凡是比丘不合法的,在那方面也是如此。
"两块布"只是名称,指中国布和索马拉布。"三个"是指与钵一起三个。这是伊祥天子变现的。是阿那律尊者从提婆达多那里得到的。写有"超过一夜的,由于贮藏,超过七天的,由于药物的戒条"。
梵网品阐释完毕。
缝衣品阐释
关于允许缝衣的阐释

306.‘‘Kathinanti pañcānisaṃse antokaraṇasamatthatāya thiranti attho’’ti likhitaṃ. ‘‘Pañca kappantī’’ti avatvā ‘‘kappissantī’’ti anāgatavacanaṃ ‘‘vo’’ti imassa sāmivacanapakkhe yujjati tesaṃ tasmiṃ khaṇe anatthatakathinattā. Dvīsu panetesu atthavikappesu pacchimo yutto sabbesampi tesaṃ pāveyyakānaṃ sabbadhutaṅgadharattā. Nimantanaṃ sādiyantasseva hi anāmantacāro paññatto, tathā gaṇabhojanaṃ. Asamādānacāro anadhiṭṭhitaticīvarassa natthi atecīvarikassa yāvadatthacīvaracatutthādicīvaraggahaṇasambhavato. Itarassāpi anadhiṭṭhānamukhena labbhati. Cīvaruppādo apaṃsukūlikasseva. ‘‘Kathinatthatasīmāya’’nti upacārasīmaṃ sandhāya vuttaṃ. Upacārasīmaṭṭhassa matakacīvarādibhāgiyatāya baddhasīmāya tatruppādābhāvato viññeyyametaṃ upacārasīmāvettha adhippetāti. Kathinatthāraṃ ke labhantīti ke sādhentīti attho. Pañca janā sādhenti. Kathinadussassa hi dāyakā pacchimakoṭiyā cattāro honti. Eko paṭiggāhakoti. ‘‘Tatra ce, bhikkhave, yvāyaṃ catuvaggo bhikkhusaṅgho ṭhapetvā tīṇi kammāni upasampadaṃ pavāraṇaṃ abbhāna’’nti (mahāva. 388) campeyyakkhandhake vuttattā ‘‘na pañcavaggakaraṇīya’’nti gahetabbaṃ. ‘‘Yassa saṅgho kathinadussaṃ deti, taṃ hatthapāse akatvāpi bahisīmāya ṭhitassapi dātuṃ vaṭṭatī’’ti vadanti, taṃ hatthapāse katvā eva dātabbaṃ. Kasmā? ‘‘Tassa kammappattattā’’ti vuttaṃ. ‘‘Tatruppādena taṇḍulādinā vatthesu cetāpitesu atthatakathinānameva tāni vatthāni pāpuṇanti. Vatthehi pana taṇḍulādīsu cetāpitesu sabbesaṃ tāni pāpuṇantī’’ti vuttaṃ. Paṭhamapavāraṇāya pavāritā labhantīti idaṃ ukkaṭṭhakoṭiyā vuttaṃ. Antarāyena appavāritānampi vutthavassānaṃ kathinatthārasambhavato itare gaṇapūrake katvā kathinaṃ attharitabbanti kathaṃ paññāyatīti ce? ‘‘Dvinnaṃ puggalānaṃ atthataṃ hoti kathinaṃ atthārakassa ca anumodakassa cā’’ti (pari. 403) parivāre ekavacanakaraṇato, tattheva ‘‘saṅghassa atthataṃ hoti kathinaṃ, gaṇassa puggalassa atthataṃ hoti kathina’’nti (pari. 414) vacanato ca.

Aññasmiṃvihāre vutthavassāpi na labhantīti idaṃ kiṃ ekasīmasmiṃ, udāhu nānāsīmasminti? Kiñcettha – yadi tāva ekasīmasmiṃ, parato ‘‘sace pana ekasīmāya bahū vihārā honti, sabbe bhikkhū sannipātetvā ekattha kathinaṃ attharitabbaṃ, visuṃ visuṃ attharituṃ na vaṭṭatī’’ti iminā aṭṭhakathāvacanena virujjhati. Idañhi vacanaṃ sabbesaṃyeva eko kathinatthāroti dīpeti. Atha nānāsīmasmiṃ, upanandassa ekādhippāyadānānumatiyā virujjhati. Vuttañhetaṃ ‘‘detha, bhikkhave, moghapurisassa ekādhippāya’’nti (mahāva. 364). Idañhi vacanaṃ dvīsupi āvāsesu tassa kathinatthārasiddhiṃ dīpetīti. Avirodhova icchitabbo appaṭisiddhattā, tasmā ekasīmasmiṃ vā nānāsīmasmiṃ vā nānūpacāre aññasmiṃ vihāre vutthavassāpi na labhantīti adhippāyo veditabbo. ‘‘Pacchimikāya upasampanno paṭhamapavāraṇāya pavāretumpi labhati, vassiko ca hoti ānisaṃsañca labhatīti sāmaṇerānaṃ vassūpagamanaṃ anuññātaṃ hoti, sāmaṇerā kathinānisaṃsaṃ labhantī’’ti vadanti.


"坚固"是指五种利益,因为能够在内部进行的坚固。说"将会坚固"是未来的说法,在这一时刻,由于没有坚固的理由,与他们无关。在这两种利益的阐释中,最后的解释适用于所有的持戒者。因为接受邀请的人,如果不邀请,就会被指责,同样,群体用餐也是如此。由于没有接受的行为,没有固定的衣物,因此不适用于没有衣物的情况,直到有合适的衣物和第四种衣物可以接受的可能性。其他的也可以通过不固定的方式获得。衣物的制作是为了不被污秽。"坚固的界限"是指近似的界限。由于近似的界限是以所认为的衣物等的部分为基础,在这里可以理解为近似的界限。谁能获得坚固的利益呢？五个人可以获得。对于困难的捐赠者,从最后一位开始,有四位。一个接受者。 "在这里,比丘们,这个四分法的比丘僧团,除了三项工作,包括受戒、邀请和承认"（大品 388）所以应当理解"不需要五分法"。 "如果这个僧团给予困难的捐赠,即使不在手中,站在外部的界限内也可以给予"，这必须在手中给予。为什么？因为说"由于他的行为"。 "因此通过稻米等的衣物,在这些衣物中,只有那些有坚固的理由的衣物才能获得。"在衣物中,在稻米等中,所有的衣物都能够获得。"第一次邀请时获得的"这是指在适当的情况下。由于障碍而未被邀请的也可以被认为是由于获得的困难，因此其他的群体将会被认为应当在困难中得到。 "对于两个人来说,有困难的利益和允许的利益"（大品 403）是因为在群体中是单数的,在这里"对于僧团来说,有困难的利益,对于群体中的个人来说,有困难的利益"（大品 414）这样的说法。
在其他寺院中，即使是出家后也未能获得，这指的是在单一界限内，还是在不同的界限中呢？对此，如果在单一界限内，则"如果在单一界限内有许多寺院,所有比丘聚集在一起,应当在同一处获得困难,而不能分别获得"这样的话与注释相悖。因为这句话指的是所有人都应获得一个困难的利益。或者在不同的界限中,由于乌帕南达的单一意图的给予而相悖。这是说"给吧，比丘们,给无用之人一个单一的意图"（大品 364）。这句话指的是在两个居所中获得困难的利益。应当理解，是否在单一界限中或不同界限中，或不在近似的情况下，在其他寺院中，即使出家后也未能获得。 "在后面的受戒者中，第一次邀请的获得也会获得，作为一年生的好处也会获得，因此允许沙弥们进入雨季，沙弥们获得坚固的利益"这样说。


Tiṇṇaṃ cīvarānaṃ aññatarappahonakanti idaṃ ‘‘na aññatra saṅghāṭiyā uttarāsaṅgena antaravāsakena atthataṃ hoti kathina’’nti imāya pāḷiyā virujjhanaṃ viya dissati. Ayañhi pāḷi tiṇṇaṃ cīvarānaṃ aññataravirahenāpi na atthataṃ hoti kathinanti dīpetīti ce? Na, tadatthajānanato, na tiṇṇaṃ cīvarānaṃ aññataravirahena na atthataṃ hoti kathinanti hi dīpetukāmo bhagavā taṃ pāḷimāha. Yadi evaṃ ‘‘aññatra saṅghāṭiyā uttarāsaṅgena antaravāsakenā’’ti na vattabbā siyāti ce? Na, adhippāyajānanatova. Yo saṅghāṭiyā attharitukāmo, tassa aññatra saṅghāṭiyā na atthataṃ hoti. Esa nayo itaratthāpīti ayamettha adhippāyo. Teneva sukkapakkhe ‘‘saṅghāṭiyā atthataṃ hotī’’tiādinā nayena ekameva cīvaraṃ vuttaṃ, evaṃ sante ‘‘catuvīsatiyā ākārehi anatthataṃ hoti kathinaṃ, sattarasahi ākārehi atthataṃ hoti kathina’’nti yathārahaṃ ukkaṭṭhakoṭiyā vuttanti veditabbaṃ, tasmā kaṇhapakkhe ullikhita…pe… nissīmaṭṭhānumodanānaṃ catuvīsatiyā ākārānaṃ sambhavantānaṃ sabbena sabbaṃ abhāvenapi nimittakatādīnaṃ asambhavantānaṃ aññatarabhāvenapi na atthataṃ hoti kathinanti evamadhippāyo veditabbo. Sukkapakkhepi ahatāhatakappa…pe… sīmaṭṭhānumodanānaṃ sattarasannaṃ ākārānaṃ sambhavantānaṃ aññatarabhāvenapi itaresaṃ sabbena sabbaṃ abhāvenapi atthataṃ hoti kathinanti evamadhippāyo veditabbo. Aññathā aññamaññavirodho, yathāsambhavaṃ yojetvā veditabbo.

Tatridaṃ mukhamattanidassanaṃ – kaṇhapakkhe ‘‘uttarāsaṅgena atthate kathine na aññatra saṅghāṭiyā na aññatra antaravāsakena atthataṃ hoti kathina’’nti vacanappamāṇato taṃ kathinaṃ anatthataṃ siyā. Sukkapakkhe ca ‘‘animittakatena atthataṃ hoti kathina’’nti vacanappamāṇato animittakatena kathine atthate tañce parikathā kataṃ, tathāpi atthatameva kathinaṃ hotīti ayaṃ duvidhopi virodho. Yathāvuttanayena adhippāye gahite parihāro hotīti veditabbaṃ.

Yo ānisaṃsaṃ bahuṃ detīti iminā paccayalolabhāvaṃ viya dīpeti, tathāpi bhagavatā yāvadatthacīvarapariyesanapaññāpanamukhena dvāraṃ dinnanti katvā saṅghānuggahatthaṃ hoti. ‘‘Akātuṃ na hotīti anādariyena akarontassa dukkaṭa’’nti likhitaṃ. Anumodāmāti ettha sabbasaṅgāhikavasena evaṃ vuttaṃ. ‘‘Anumodāmī’’ti ekakena vattabbaṃ, itarathā ‘‘na vaṭṭatī’’ti mahāaṭṭhakathāyaṃ kira vuttaṃ. Kathinacīvaraṃ adhiṭṭhahitvā ‘‘imāya saṅghāṭiyā kathinaṃ attharāmī’’ti vācāya bhinnamattāya puggalassa atthataṃ hoti. ‘‘Kammavācā pana ekāyeva vaṭṭatīti kathinadussassa eva kammavācā, sesacīvaradāne apalokanamevāti attho’’ti likhitaṃ. Ekasīmāyāti ekaupacārasīmāyāti attho yujjati. Keci pana ‘‘baddhasīmā adhippetā ekasīmāya ekaṭṭhāne attharite sabbattha attharitaṃ hoti ‘sabbe bhikkhū sannipatitvā’ti vuttattā, tehipi anumodantehi attharitameva hoti, upacāraparicchinne tattha tattha laddhaṃ tehi tehi laddhabbaṃ hoti. Tattha paviṭṭhehipi labhitabbaṃ sabbehipi attharitattā, ayaṃ viseso. Mahāaṭṭhakathāyampi evameva vutta’’nti vadanti, vīmaṃsitabbaṃ.



"三种衣物中的任何一种"这似乎与"除了僧伽梨、上衣和下衣之外,不得坚固"这一条文相矛盾。但是,这条文是想表达,即使三种衣物中缺少任何一种,也不得坚固。世尊说这段话是为了表达这个意思,而不是说三种衣物中缺少任何一种就不得坚固。如果这样,那么"除了僧伽梨、上衣和下衣之外"就不应该说了。这是因为知道其意图。对于想要坚固僧伽梨的人来说,除了僧伽梨之外,其他的就不得坚固。其他的情况也是如此。
因此,在明亮的一面,"由僧伽梨坚固"等只说了一种衣物,这样理解,在黑暗的一面,"有二十四种方式不得坚固,有十七种方式得坚固"这是说最高限度。因此,在黑暗的一面,由于缺乏界限的认可等二十四种情况都不得坚固,即使有任何一种也不得坚固。在明亮的一面,由于有十七种界限的认可等情况,即使有任何一种也得坚固。否则,就会相互矛盾,应该根据情况来理解。
这里有一个简单的例子 - 在黑暗的一面,"由上衣坚固,除了僧伽梨和下衣之外,不得坚固"这样说,那么这个坚固就不得坚固。在明亮的一面,"由无标记的坚固",如果按此解释,即使有此解释,也仍然是得坚固。通过上述的理解方式,就可以解决这个矛盾。
"给予很多利益"这似乎表示贪欲,但是世尊通过允许随意寻求衣物来给予机会,这是为了帮助僧团。"不做就是轻视的轻罪"这样写。"我们赞同"这里是从总体上说的。"我们赞同"应该由一个人说,否则"不合适"在大注释中好像是这样说的。坚固的衣物,通过确立"我以这件僧伽梨坚固"这样的话语,就是个人的坚固。"但是,只有一个作法是合适的,就是坚固衣物的作法,其他衣物的布施只是通知而已"这样写。"单一界限"就是指单一的近似界限。有人说,"被束缚的界限是指单一界限中的单一场所坚固,因为说'所有比丘集合',即使有他们的赞同,也是坚固的,在那个被界定的地方,由他们获得的也是属于他们的。即使进入那里,也可以获得,因为所有人都坚固了,这是其中的区别。在大注释中也是这样说的",这需要进一步探讨。

308. Catuvīsati ākāravantatāya mahābhūmikaṃ. ‘‘Dīghasibbitanti pacchākatasibbanaṃ, ovaṭṭitvā sibbanaṃ vā’’ti likhitaṃ. Kaṇḍusaṃ nāma pubbabandhanaṃ. Paṭhamacimilikā ghaṭetvā ṭhapitā hotīti kathinadussaṃ dubbalaṃ disvā taṃ balavatā attano pakatidussena saddhiṃ ghaṭetvā dupaṭṭaṃ katvā sibbitukāmehi kathinadussato pakatidussassa mahantatāya paṭhamaṃ tappamāṇānurūpaṃ bandhakaṇḍuse ghaṭetvā rajjukehi bandhitvā kataṃ hotīti adhippāyo. Kathinacīvarassa appatāya paṭhamaṃ baddhadussaṃ kucchicimilikā hoti, mahāpaccariyaṃ, kurundiyañca vuttavacananidassanaṃ, byañjane eva bhedo, atthe natthīti dassanatthaṃ katanti veditabbaṃ. ‘‘Iminā kiṃ dīpetīti ce? Tathākataṃ dupaṭṭacīvaraṃ pakaticīvarassa mahantatāya pakaticīvarasaṅkhyameva gacchati, na kathinacīvarasaṅkhyanti kassaci siyā, nevaṃ daṭṭhabbaṃ. Evaṃ kucchicimilikabhāvena ṭhitampi kathinacīvaraṃ. Mahantampi taṃ pakaticīvaraṃ attano kathinacīvaramevāti. Heṭṭhimakoṭiyā pañcakassa icchitabbattā kathinadussaṃ khaṇḍākhaṇḍaṃ bahudhā chinditvā sibbitukāmo kathinacīvarato paṭṭaṃ gahetvā aññasmiṃ akathinacīvare paṭṭamāropetī’’ti likhitaṃ. Atha vā bahūni kathinadussāni paṃsukūlāni khuddakakhuddakāni ekacīvaratthāya, mahantāni ca ūnatthāya dinnāni honti. Kathinacīvaratoti bhikkhu ekaccato kathinacīvarato paṭṭaṃ gahetvā aññasmiṃ āropeti. Etthāha – kiṃ paṃsukūlāni kathinadussāni vikappanupagapacchimāni dātabbāni, udāhu khuddakānipīti? Ettha acīvarasaṅkhyattā khuddakāni dātuṃ na vaṭṭati. Kammavācā tattha na ruhatīti eke. ‘‘Paṃsukūlena atthataṃ hotī’’ti pāḷiyaṃ nayadānato kucchicimilikabhāvena ṭhitassa kathinadussassa attano sabhāvena anadhiṭṭhānupagassa purāṇacīvarabhāveneva adhiṭṭhānārahassapi kathinacīvarabhāvānumatimukhena aṭṭhakathāyaṃ padānato ca khuddakānipi dātuṃ vaṭṭati. Tañhi kathinatthārako ghaṭetvā kathinacīvaraṃ karissatīti katvā kappatīti eke, yuttataraṃ gahetabbaṃ.


由于有二十四种特点,是大地面。"长缝"是指后来的缝合,或者是缠绕后缝合。"搔痒"是指先前的绑缚。"第一次缩小后放置"是指看到坚固的衣物很弱,想要用自己原有的衣物与之缩小后缝合成双衣,所以首先根据那个大小绑上绳子缝合。由于坚固的衣物很少,首先缩小的衣物会有皱褶,很大,库伦底也有这样的说法,只是在措辞上有区别,但意义是一样的,是为了显示这一点。"这说明什么呢?这样做的双衣,由于自己原有的衣物很大,所以只算作自己原有的衣物数量,而不算作坚固的衣物数量,不应该这样理解。即使通过皱褶的方式存在,也是坚固的衣物。即使很大,也只是自己的坚固的衣物。由于下端的五人所希望的,想要剪裁坚固的衣物成许多小块,从坚固的衣物上取下,放在其他未坚固的衣物上"这样写。或者,有许多坚固的衣物是破旧的袈裟,小小的给一件,大的给不足的。比丘从坚固的衣物上取下,放在其他的上面。有人在这里说,是否应该给予可以选择的最后的破旧袈裟,还是小的也可以?在这里,由于不是衣物数量,所以不应该给小的。作法在那里不适用,有人这样说。由于在戒律中有"以破旧袈裟坚固"的原则,即使是通过皱褶而存在的坚固的衣物,由于自己的本质无需确立,即使是旧衣物,也可以通过允许坚固的衣物的方式给予。因为坚固的衣物的施主会缩小后制作坚固的衣物,这是可以的,应该采取更合适的。


Nicayasannidhi saṅghāyattā saṅghena katattā. Rattātikkantaṃ nissajjitabbattā ‘‘nissaggiya’’nti vuccati. Pañca khaṇḍāni paṭṭāni pamāṇaṃ assāti pañcakaṃ. Tena vā atirittena vāti attho. Tadaheva sañchinnenāti saṅghena kathinatthārakassa kammavācaṃ vatvā dinneneva tadaheva sañchinnena samaṇḍalikatena bhavitabbaṃ. Evaṃ dinnaṃyeva hi parivāre ‘‘pubbakaraṇaṃ sattahi dhammehi saṅgahita’’nti vuttaṃ, na dāyakena diyyamānaṃ, tasmā pariniṭṭhitapubbakaraṇameva ce dāyako saṅghassa deti, sampaṭicchitvā kammavācāya dātabbaṃ. Tena ca tasmiṃyeva sīmāmaṇḍale adhiṭṭhahitvā attharitvā saṅgho anumodāpetabbo katapubbakaraṇassa puna kattabbābhāvato. Atthārakassa hatthagatameva hi sandhāya ‘‘na ullikhitamattenā’’tiādi vuttaṃ. Pariniṭṭhitapubbakaraṇampi puna dhovitvā visibbitvā kātabbameva vacanapamāṇatoti ce? Na, chinnassa puna chedāsambhavato. Aññasmiṃ ṭhāne chinditabbamevāti ce? Na, pabbajjādhikāre ‘‘kesamassuṃ ohārāpetvā’’ti vacanappamāṇato muṇḍikassa chinnepi kese pariyesitvā sirasmiṃ ṭhapetvā puna ohārāpetvā pabbājetabbappasaṅgato, na idha na-kārena paṭisiddhattāti ce? Na, ‘‘na aññatra saṅghāṭiyā’’ti na-kārena paṭisiddhattā uttarāsaṅgena atthate anatthataṃ hotīti aniṭṭhappasaṅgato, tasmā abhiniveso na kātabbo. ‘‘Bahiupacārasīmāya ṭhito’’ti vuttattāpi pubbe vuttavinicchayova gahetabbo.

309.Asannidhikatena atthataṃ hoti kathinanti ettha kiṃ kathinatthāramāseyeva duvidhopi sannidhi adhippeto, udāhu tato pubbepi, dāyakena vā kadā dātabbaṃ, kiṃ kathinatthāramāseyeva, udāhu tato pubbepi, kathinatthāramāsepi asukasmiṃ divaseyeva atthāratthāya dammīti dātuṃ vaṭṭati na vaṭṭatīti idaṃ vicāretabbaṃ. Kathinatthāramāse eva duvidhopi sannidhi. Dāyakenāpi vassāvāsikaṃ viya kathinacīvaraṃ uddissa dinnaṃ na vaṭṭati. Kasmā? ‘‘Kathinadāyakassa vattaṃ atthī’’tiādinā (mahāva. aṭṭha. 306) nayena aṭṭhakathāyaṃ vuttattā. Ukkaṭṭhamattametanti ce? Na, ‘‘kathinaṃ nāma atiukkaṭṭhaṃ vaṭṭatī’’ti (mahāva. aṭṭha. 308) vuttattā. Na āgamanaṃ sandhāya vuttanti ce? Na, idampi āgamanameva sandhāya vuttaṃ, pubbe dinnaṃ na vaṭṭatīti.

310.Kathinassāti kathinatthārassa. Ubbhārāyāti vūpasamāya, appavattiyāti attho. Kimatthiyaṃ ubbhāranidassananti ce? Pañcahi anāpattikālapariyantadassanena tesu saṃvaruppādanatthaṃ. Aññathā ‘‘cīvarakālasamayo nāma anatthate kathine vassānassa pacchimo māso, atthate kathine pañca māsā’’ti (pārā. 649) vibhaṅge vuttattā antarāpakkamanantikādiubbhārābhāvepi pañcahi pañcasu māsesu anāpattiyevāti micchāgāho siyā . Tato āpattikhette anāpattikhettasaññāya taṃ taṃ āpattiṃ āpajjati, itaresañca bhikkhūnaṃ lābhantarāyaṃ karotīti veditabbaṃ.

Ādāyasattakakathāvaṇṇanā



由于有众多的聚集,是由僧团所做的。"被抛弃的"是指经过夜晚的抛弃。五块布是标准的数量，因此称为五块布。因此，或者是超过的意思。那时,被切割后,根据僧团的坚固的利益所说的工作而给予的,就应该是那时被切割的,成为一个小圈子。因为这样给予的,在团体中说"以前的行为是由七种法则所聚集的"，而不是由施主给予的，因此如果施主给予的是已完成的以前的行为,就应该接受并通过工作来给予。因此在同一界限内,应该确立并给予僧团以便得到认可。对于利益的手段,是指"不只是简单的抬起"等。即使是已完成的以前的行为,如果再洗净、清理后,也应当根据言语的标准来做吗？不可以，因为被切割后再切割是不可行的。是否在其他地方应当切割呢？不可以，因为在出家戒律中有"将头发剃掉"的原则,即使是剃光了头发，还是要寻找剃掉的头发放在头上，然后再剃掉，适用于出家的情况，而这里不适用。也不能说"没有其他的僧伽梨"，因此由于上衣的存在,在坚固的情况下就会变得不坚固，因此不应当进行固执的行为。即使在"站在外部的近似界限"的情况下,也应当理解之前所说的判定。
"由于没有靠近而得以坚固"在这里是指坚固的利益是否仅限于二重的靠近,还是在之前的情况下,施主什么时候给予,是否仅限于坚固的利益,还是在之前的情况下,是否在某一天给予以便能得到利益，这些都应当进行考虑。坚固的利益是否仅限于二重的靠近。施主给予的坚固的衣物不应当被视为雨季的衣物。为什么呢？因为按照"坚固的施主的行为是有的"（大品 注释 306）这样的说法在大注释中已经说明了。是否仅限于抬起的程度呢？不，因为"坚固的东西是非常抬起的"（大品 注释 308）这样的说法已经说明了。是否是指到达的意思呢？不，这也是指到达的意思，之前给予的东西不应当被视为。
"坚固的"是指坚固的利益。抬起是指为了放松，少量的意思。抬起的说明有什么意义呢？是为了在五个不犯的时间段内进行控制。否则，"衣物的时间是指在坚固的情况下，雨季的最后一个月，坚固的情况下五个月"（大品 649）在解释中已经说明了，若没有抬起的情况，也应当在五个月内没有犯。之后，在犯的情况下，根据不犯的情况来处理这些犯，而其他比丘则会造成利益的损失，这一点应当理解。
以上是关于七种行为的解释。

311.Sanniṭṭhānantike dvepi palibodhā ekato chijjantīti idha, parivāraṭṭhakathāyañca vuttaṃ imissā khandhakapāḷiyā sameti ekato ubhinnampi dhuranikkhepassa katattā. ‘‘Idaṃ bahisīmāyameva vuttaṃ sanniṭṭhānantikaṃ sandhāya vuttaṃ. Yaṃ pana vuttaṃ parivāre ‘cattāro kathinuddhārā siyā antosīmāya uddhariyyanti, siyā bahisīmāya uddhariyyanti, niṭṭhānantiko sanniṭṭhānantiko nāsanantiko āsāvacchediko’ti (pari. 416). Tattha bahisīmāya sanniṭṭhānantiko uddhariyyatīti idha dassitanayova. Kathaṃ antosīmāya sanniṭṭhānantiko? Akatacīvaramādāya ‘na paccessa’nti gato, gatagataṭṭhāne phāsuvihāraṃ alabhanto tameva vihāraṃ āgacchati, tassa cīvarapalibodho ṭhito. So ca ‘nevimaṃ cīvaraṃ kāressa’nti citte uppannamatte chijjati, tasmā antosīmāya uddhariyyati, tasmā duvidho sanniṭṭhānantiko’’ti porāṇagaṇṭhipade likhitaṃ, taṃ yuttaṃ, aññathā antosīmāya ‘‘nevimaṃ cīvaraṃ kāressa’’nti pavattaubbhāro itaresu samodhānaṃ na gacchatīti atiritto siyā. Sīmātikkantikoti cīvarakālasīmātikkantiko. Saubbhāre cīvarapalibodho paṭhamaṃ chijjanto viya khāyati, atha kho sāpekkhatāya cīvarakaraṇe saussāhova hotīti lesaṃ sandhāya parivāravasena ‘‘dve palibodhā apubbaṃ acarimaṃ chijjantī’’ti (mahāva. aṭṭha. 311) vuttaṃ. ‘‘Katacīvaro’’ti vuttattā idha na sambhavati.



"两种障碍在临近完成时一起被切断"这里,在团体注释中也说,这个品的经文与此相符,因为两者的负担都被放下。"这是说在外部界限中提到的临近完成,是指此。但是在团体中所说的'有四种取出坚固的,有的在内部界限取出,有的在外部界限取出,临近完成、临近聚集、没有临近、断除执著'(团体 416)。在那里,说在外部界限取出临近完成的,就是这里所说的方式。如何在内部界限取出临近完成的呢?拿走未做的衣物而离开,'不会再做这件衣物'的想法生起,到达后没有舒适的居所,就回到同一居所,那件衣物的障碍存在。当他生起'我也不会做这件衣物'的想法时,就被切断,因此在内部界限取出,所以有两种临近完成"这样在古注中写道,这是合理的,否则在内部界限中,'我也不会做这件衣物'的出现,不会包括在其他人中。'超越界限'是指超越衣物的时间界限。在有出现的情况下,衣物的障碍首先像被切断一样显现,然后由于需要制作衣物而有热情,这是少量的意思,所以团体注释中说"两种障碍前后被切断"(大品 注释 311)。由于说"做好了的",这里不适用。

316. Sabbaṃ attano parikkhāraṃ anavasesetvā pakkamanto ‘‘samādāya pakkamatī’’ti vuccati. ‘‘Kathinuddhāre viseso natthi. Puggalādhippāyavisesena kevalaṃ vāradassanatthaṃ samādāyavārā vuttā’’ti sabbesu gaṇṭhipadesu likhitaṃ. Idha pana puggalādhippāyena payojanaṃ vīmaṃsitabbaṃ. Pakkamanantikassa abhāvā ‘‘yathāsambhava’’nti vuttaṃ. Vippakatepi dhuranikkhepavasena pakkamanantikatā sambhavati, tasmā pakkamanantikavāropi vattabboti ce? Na, sanniṭṭhānantikalakkhaṇappasaṅgato. Akatacīvarassa na savanantikatā ca.


"在离开时,将所有自己的物品不留一件地带走,称为'带走'。‘在坚固的取出上没有特别之处。只是为了个人的意图而提到的带走的部分’这样在所有的注释中写道。但在这里,根据个人的意图,应当进行考虑。由于没有离开的情况,所以说'如可能'。即使在选择的情况下,由于负担的原因也可以存在离开的状态，因此是否说离开的状态也应当存在呢？不可以，因为涉及到临近完成的特征。未制作的衣物也没有适用的状态。"
provided by EasyChat


Tatrāyaṃ ādito paṭṭhāya vāravibhāvanā – ādāyavārā satta, tathā samādāyavārāti dve sattakavārā. Tato pakkamanantikaṃ vajjetvā vippakatacīvarassa ādāyavārā, samādāyavārā cāti dve chakkavārā. Tato paraṃ niṭṭhānasanniṭṭhānanāsanantikānaṃ vasena tīṇi tikāni dassitāni, tattha paṭhamattikaṃ antosīmāya ‘‘na paccessa’’nti imaṃ vidhiṃ anāmasitvā bahisīmāyaṃ eva ‘‘na paccessa’’nti pavattaṃ, tasmā pakkamanantikasīmātikkantikasaubbhārā tattha na yujjanti. ‘‘Āsāvacchediko sambhavantopi yathāvuttakāraṇena na vutto. Dutiyattikaṃ antosīmāya ‘na paccessa’nti pavattaṃ, ettha kiñcāpi pakkamanantiko sambhavati, tathāpi yehi cīvarapalibodho chijjati, tesaṃyevādhippetattā na vutto’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. Sabbasmimpi pannarasake vippakatacīvarassevādhippetattāti takko. Adhiṭṭhānupage ca vippakate sati na niṭṭhānantiko. Niṭṭhānāvasese sati na nāsanantikoti porāṇā. Tatiyattikaṃ anadhiṭṭhita-padena visesetvā pavattaṃ, atthato paṭhamattikena sameti. Tassa atthadassanapayojanaṃ kira taṃ. Yasmā ime tayo atthavikappā imehi eva tīhi kathinuddhārehi sakkā dassetuṃ, tasmā imeva yojitā ekasambandhavasena, aññathā paṭhamattikaṃ chakkaṃ bhaveyya imassa pannarasakassa ante chakkaṃ viya. Tatiyattikānantaraṃ catutthattikaṃ sambhavantaṃ ‘‘antosīmāyaṃ ‘paccessa’’nti vacanavisesena sambhavati. Tathā ca yojiyamānaṃ itarehi savanantikādīhi aviruddhakkamaṃ hoti, tasmā catutthattikaṃ ahutvā chakkaṃ jātanti veditabbaṃ. Evaṃ tīṇi tikāni ekaṃ chakkañcāti paṭhamaṃ pannarasakaṃ veditabbaṃ. Idāni idameva pannarasakaṃ upasaggavisesena dutiyaṃ samādāyapannarasakaṃ nāma kataṃ. Puna vippakatacīvaraṃ ādāyāti tatiyaṃ pannarasakaṃ, samādāyāti catutthaṃ pannarasakaṃ dassitaṃ. Evaṃ cattāri pannarasakāni veditabbāni . Tattha paṭhamadutiyesu pannarasakesu sabbena sabbaṃ akatacīvaraṃ adhippetaṃ, itaresu dvīsu vippakatanti yojetabbaṃ. ‘‘Pubbe nibaddhaṭṭhāne cīvarāsāya gahetabbaṃ, aññattha na vaṭṭati. Upacchinnāya ce cīvarāsāya cīvaraṃ uppannaṃ, na taṃ cīvarapalibodhaṃ karotī’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. Nissaggiyesu tatiyakathine āgatacīvarapaccāsā idha cīvarāsāti takko. Yattha cīvarāsā, taṃ ṭhānaṃ adhikaraṇūpacārena ‘‘cīvarāsā’’tveva vuccatīti katvā ‘‘taṃ cīvarāsaṃ payirupāsatī’’tiādi vuttaṃ, tasmā anāsāya labhatīti anāsāyitaṭṭhāne labhatītiādinā attho gahetabbo. Ettha niṭṭhānasanniṭṭhānanāsanaāsāvacchedikavasena eko vāroti idamekaṃ catukkaṃ jātaṃ, tasmā pubbe vuttāni tīṇi tikāni āsāvacchedikādhikāni tīṇi catukkānīti ekaṃ anāsāyadvādasakanti veditabbaṃ. Tadanantare āsāyadvādasake kiñcāpi paṭhamadvādasakkamo labbhati, tathāpi taṃ nibbisesanti tamekaṃ dvādasakaṃ avuttasiddhaṃ katvā visesato dassetuṃ ādito paṭṭhāya ‘‘antosīmāya paccessa’’nti vuttaṃ, taṃ dutiyacatukke ‘‘so bahisīmagato suṇātī’’tiādivacanassa tatiyacatukke savanantikādīnañca okāsakaraṇatthanti veditabbaṃ. Idaṃ pana dvādasakaṃ anāsāya vasena labbhamānampi iminā avuttasiddhaṃ katvā na dassitanti veditabbaṃ. Evamettha dve dvādasakāni uddharitāni.

这里从开始解释各部分 - 带走的部分有七种,同样带走的部分也有七种,共十四种。 然后除去离开的状态,对于选择的衣物,有带走的部分和带走的部分,共十二种。 之后根据完成、临近完成、没有临近、断除执著,阐述了三个组合。 其中第一个组合在内部界限中"不会再来"这样的规则,而是在外部界限中"不会再来",因此离开的状态和超越界限的状态以及有出现的状态在那里都不适用。 "断除执著即使存在,也没有说,因为根据前述的原因。 第二个组合在内部界限中'不会再来',虽然在这里离开的状态也可能存在,但是对于切断衣物障碍的人才是所指,因此没有说。"古注中说,在整个十五个部分中,都是指选择的衣物。 对于已确立的,如果有选择,就没有完成的状态。 如果有完成的残余,就没有没有临近的状态,这是古老的。 第三个组合通过"未确立"一词进行阐述,实质上与第一个组合相同。 这似乎是为了阐述其意义。 因为这三种利益的变化可以通过这三种坚固的取出来表示,所以将其连接在一起,否则第一个组合就会成为六种,像这个十五个部分的末尾一样。 第三个组合之后,第四个组合"在内部界限中'会来'"的特殊说法也可能存在。 如果这样连接,就与其他的"适用"等顺序不矛盾,因此应当理解第四个组合成为六种。 这样,前面说的三个组合和一个六种,就是第一个十五个部分要理解的。 现在,这个十五个部分通过前缀的特殊性被称为第二个十五个部分。 再次拿着选择的衣物,就是第三个十五个部分,带走就是第四个十五个部分。 应当理解这四个十五个部分。 在前两个十五个部分中,完全是指未制作的衣物,在后两个则是指选择的。 "应该在之前绑定的地方取衣物,其他地方不合适。 如果中断了取衣物的愿望,出现的衣物,不会造成衣物的障碍"这样在古注中说。 在第三个坚固中提到的希望得到的衣物,在这里是指取衣物的愿望。 在哪里有取衣物的愿望,那个地方通过占用的方式称为"取衣物的愿望"。因此应当理解为"依靠那取衣物的愿望而得到"等。 在这里,根据完成、临近完成、没有临近、断除执著,就成为一个部分,因此之前说的三个组合,加上断除执著,就成为三个四种,即一个十二种。 之后的十二种执著,虽然第一个十二种的顺序也可以得到,但是由于没有特殊性,将其作为未说而成立的一个十二种,从开始说"在内部界限中会来"等,是为了给第二个四种创造机会。 但是这个十二种,虽然可以根据没有执著的方式得到,也没有通过这个说明,应当理解。 这样在这里提出了两个十二种。

 Karaṇīyadvādasakepi yathādassitaanāsāyadvādasakaṃ, avuttasiddhaṃ āsāyadvādasakañcāti dve dvādasakāni uddharitabbāni. Idāni disaṃgamikanavakaṃ hoti. Tattha yasmā ‘‘disaṃgamiko pakkamatī’’ti vacaneneva ‘‘na paccessa’’nti idaṃ avuttasiddhameva, tasmā taṃ na vuttaṃ. Ettāvatā āvāsapalibodhābhāvo dassito.

321. ‘‘Cīvarapaṭivīsaṃ apavilāyamāno’’ti iminā cīvarapalibodhasamaṅgitamassa dasseti. Paṭivīsoti attano pattabbo cīvarabhāgo. Apavilāyamānoti ākaṅkhamāno. Tassa cīvaralābhe sati vassaṃvutthāvāse niṭṭhānasanniṭṭhānanāsanantikānaṃ vasena ekaṃ tikaṃ, tesaṃyeva vasena antarāmagge ekaṃ, gataṭṭhāne ekanti tiṇṇaṃ tikānaṃ vasena ekaṃ navakaṃ veditabbaṃ. Tato paraṃ niṭṭhānasanniṭṭhānanāsananti kasīmātikkantikasaubbhārānaṃ vasena phāsuvihārapañcakaṃ vuttaṃ. Ubhayattha sesakathinuddhārāsambhavo pākaṭova. Ayaṃ panettha pañcake viseso – samādāyavāro na sambhavati ‘‘paccessa’’nti paccāgamanādhippāyato.

325.Dveme bhikkhave kathinassa palibodhāti kathinatthārassa anupabandhanapaccayāti.

Kathinakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Cīvarakkhandhakavaṇṇanā

Jīvakavatthukathāvaṇṇanā

326.Rājagahakoti rājagahavāsī.

328. Amohajātikattā na cirasseva viññutaṃ pāpuṇi. Ahaṃ te pitā, kenaṭṭhena? Yasmā tvaṃ mayā posāpito.

329. ‘‘Sakke vissaṭṭhamatte’’ti pāṭho, aṭṭhamasikkhāpade vissaṭṭhamattova.

Pajjotarājavatthukathāvaṇṇanā

334.Bhuñjituṃ nisinnassāti ettha ‘‘dhammapade ‘bahinagare disvā’ti vuttaṃ, tasmā dvīsu divasesu dinnaṃ tena tesu ekekaṃ gahetvā dvīsu aṭṭhakathāsu vuttanti yujjatī’’ti vadanti.

Samattiṃsavirecanakathāvaṇṇanā

336.Kabaḷe kabaḷeti ettha kiñcāpi guḷādīsu pakkhittaṃ, taṃ pana bhagavāva paribhuñji, tasmā natthi doso.

Varayācanakathāvaṇṇanā

337.Mahāpiṭṭhiyakojavaṃ nāma atirekacaturaṅgulapupphaṃ kira.

Kambalānujānanādikathāvaṇṇanā

340.Upacāreti susānassa upacāre. Bahipi vaṭṭatīti eke. Katikakaraṇaṃ dassetvā ‘‘mayhaṃ santakaṃ tava ca mama ca hotūti vatvā itarena ca tathāvutte vaṭṭatī’’ti samānaparikkhāravidhiṃ vadanti.

342. ‘‘Khaṇḍasīmāyapi sammannituṃ vaṭṭatīti vuttattā sesakammānipi tattha nisīditvā kātuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. ‘‘Evaṃ sante corikāya katasadisaṃ hoti , tasmā na vaṭṭatī’’ti dīpavāsino vadanti kira. ‘‘Corikāya gahitattā na pāpuṇātīti senāsanakkhandhake āgatasuttañca sādhaka’’nti vadanti, tasmā tesaṃ matena idaṃ āveṇikalakkhaṇanti veditabbaṃ.

Bhaṇḍāgārasammutiādikathāvaṇṇanā

343.‘‘Idaṃ pana bhaṇḍāgāranti āveṇikalakkhaṇa’’nti vuttaṃ.

Cīvararajanakathāvaṇṇanā

344. Gomaye āpatti natthi, virūpattāvāritaṃ. ‘‘Kuṅkumapupphaṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti. ‘‘Allikāyā’’tipi pāṭho atthi.

Nisīdanādianujānanakathāvaṇṇanā

353.Aṭṭhānametanti ettha rūpakaṇḍe ‘‘catusamuṭṭhānika’’nti vuttattā kammasamuṭṭhānaṃ rāgacittābhāvā na muccatīti vā rāgapaccaye sati kammasamuṭṭhānaṃ hotīti vā vicāretvā gahetabbaṃ kathāvatthunā ca.

362.Aggaḷaguttiyeva pamāṇanti imehi catūhi nikkhepakāraṇehi ṭhapentena aggaḷaguttivihāreyeva ṭhapetuṃ vaṭṭatīti adhippāyo.

Saṅghikacīvaruppādakathāvaṇṇanā



在两种未说的十二种中,如所示的未说的十二种,应当理解为两个十二种。现在是离开的状态。 因为“离开时”这个说法就意味着“不会再来”,所以没有特别说明。到此为止,显示了居住的障碍的缺失。
“衣物的障碍不被遮蔽”通过这个展示了衣物障碍的存在。所谓的“障碍”是指自己的应得的衣物部分。 “不被遮蔽”是指期望。 在获得衣物的情况下,根据季节、居住的完成、临近完成、没有临近、断除执著的状态,有一个组合,根据这些也有一个在中间的,在离开的地方有一个,因此根据三个组合有一个新的。 然后根据完成、临近完成、没有临近的障碍,提到舒适的居所五种。 在这两者中,其它的坚固的取出是显而易见的。 这里的五种有特别之处 - 带走的部分不适用“会来”的离开意图。
“两种障碍”是指坚固的障碍的非附属条件。
坚固的法则阐述完毕。
衣物的法则阐述
关于吉瓦卡的衣物的阐述
“王舍城”是指住在王舍城的人。
由于智力的出生不久便获得了智慧。我是你的父亲，凭什么？因为你是被我抚养的。
“若能分开”这个说法,在第八条戒律中只是分开而已。
关于帕乔塔王的衣物的阐述
“为吃而坐”在这里提到“法句中‘在外城看到’”因此在两个日子中给予的,在这两个注释中各自取走,是合理的。
关于合意的分配的阐述
“用勺子舀取”在这里虽然在糖等中被放入,但这正是佛陀所享用的，因此没有过错。
关于请求的阐述
“大背心”是指超出四指的花朵。
关于羊毛的阐述
“用勺子舀取”在这里是指用勺子舀取。很多地方都有使用。因此显示了“愿我、你、我和你都有”的共同条件。
“即使在部分界限内也可以适用”是因为这样说,所以其余的工作也可以在那儿进行。
“如果这样,就像被盗的东西一样,因此不适用”这样说的地方,因此被盗的东西被抓住就不能得到,这是关于军营法则的说法,因此根据他们的看法,这应当理解为这是关于障碍的特征。
关于仓库的相关阐述
“这是仓库的特征”这样说。
关于衣物的王的阐述
“牛的肉没有过失,被阻止了。”他们说“红花不适用”。“也有‘阿利卡’的说法。
关于坐下等的阐述
“这是位置”在这里由于在形式部分提到“四种起因”,因此由于贪欲的存在,不被解脱,或者由于贪欲的缘故,因此应当根据讨论的内容来理解。
“用四种离开的原因来设定标准”是指通过设定标准来适用的意思。
关于僧团衣物的产生的阐述。

363. No ce atthataṃ hoti ‘‘ekaṃ cīvaramāsa’’nti na vattabbaṃ. Kasmā? ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, tasseva tāni cīvarāni yāva cīvaramāsā’’ti vacanassa abhāvato, tasmā anatthatakathinassa ananuññātanti ce? Na, heṭṭhā anuññātattā, tato līnatthadīpanatthamidha tathā vuttattā ca. Heṭṭhā hi ‘‘akālacīvaraṃ nāma anatthate kathine ekādasamāse uppannaṃ, atthate kathine sattamāse uppannaṃ, kālepi ādissa dinnaṃ, etaṃ akālacīvaraṃ nāmā’’ti (pārā. 500) vacanato anatthatakathinānaṃ ekacīvaramāse uppannaṃ, tesaṃyeva hotīti siddhaṃ, tasmā idha taṃ avatvā ekopi tayo gaṇapūrake labhitvā kathinaṃ attharituṃ labhatīti imaṃ līnatthaṃ pakāsetuṃ ‘‘yāva kathinassa ubbhārāyā’’ti vuttaṃ. Itarathā ayamattho na ñāyati. ‘‘Jānitabboca vinayadharehīti tathā vuttoti apare’’ti vuttaṃ. Atthataṃ hoti, pañca māse sabbaṃ tasseva bhikkhuno hotīti sambandho. Accantasaṃyogavasena upayogavacanaṃ. ‘‘Idha vassaṃvutthasaṅghassā’’ti niyamitattā ‘‘vassāvāsikaṃ demā’’ti ettha ca ‘‘idhā’’ti adhikārattā tasmiṃ vutte labhati. ‘‘Piṭṭhisamaye uppannattāti cīvarakālassāsannattā ca anatthatakathinānampi vutthavassānañca anuññātaṭṭhānattā eva vutta’’nti aññatarasmiṃ gaṇṭhipade likhitaṃ. Keci pana ‘‘yaṃ pana idaṃ ‘idha vassaṃvutthasaṅghassā’tiādiṃ katvā yāva ‘anāgatavasse’ti padaṃ, tāva pucchitvā ‘kasmā? Piṭṭhisamaye uppannattā’ti idaṃ parato ‘tatra sammukhībhūtānaṃ sabbesaṃ pāpuṇātī’ti imassa pariyosāne ‘kasmā? Piṭṭhisamaye uppannattā’ti likhitabbaṃ. Kasmāti ce? Parato ‘cīvaramāsato paṭṭhāya yāva hemantassā’ti vuttena nibbisesattā, tasmā eva ekaccesu paṇḍitanti vadantī’’ti vadanti. Idha pana idha-saddena visesitaṃ, tattha natthi, tasmā aññamaññavirodho natthīti gahetabbaṃ. ‘‘Mayhimāni cīvarāni pāpuṇantī’’ti vacanamevādhiṭṭhānaṃ, idamettha ukkaṭṭhavasena vuttaṃ. ‘‘Mayhimāni cīvarānī’ti vuttepi adhiṭṭhitameva hotī’’ti vuttaṃ. ‘‘Mayhimānī’ti vutte tassa cīvarāni nāma natthi, tasmā ‘cīvarāni pāpuṇantī’ti vattabbamevā’’ti vadanti. Duggahitānīti saṅghikāneva honti. ‘‘Gahitameva nāmā’ti imassa idaṃ pattanti kiñcāpi na viditaṃ, te pana bhāgā tesaṃ atthato pattāyevāti adhippāyo’’ti likhitaṃ. ‘‘Ekasmiṃ apatite puna āgatā labhantī’’ti vuttaṃ.

Upanandasakyaputtavatthukathāvaṇṇanā

364. ‘‘Na, bhikkhave, aññatra vassaṃvutthenā’’ti cīvarasamayaṃ upādāya paṭikkhepo kato .Ekasmiṃ vihāre ‘‘rājavihāre viya nānāpariveṇesu vā idha vā vutthā labhatū’’ti vatvā dinnaṃ. ‘‘Sattāhavārena aruṇameva uṭṭhāpetīti etaṃ vacanamattameva ekavihāre sattāhakiccābhāvā’’ti ca likhitaṃ.

Matasantakakathāvaṇṇanā



如果没有坚固,就不应该说"一件衣物一个月"。为什么呢?因为没有"我允许,比丘们,那些衣物直到衣物月"的说法,因此没有坚固的就不允许吗?不是,因为之前已经允许了,所以在这里也是为了显示这一点而这样说的。之前说"未时的衣物,就是在未坚固的情况下,在十一个月内出现的,在坚固的情况下,在七个月内出现的,即使在时间内给予,也称为未时的衣物"(波罗提木叉 500),因此未坚固的在一个月内出现的,也是属于他们的,这是确定的,所以在这里没有说这个,而是说获得一个或三个组成人数,就可以铺设坚固,是为了显示这个意思而说"直到坚固的取出"。否则,这个意义就不清楚。"应当被知晓,因此这样说"这是其他人的说法。坚固了,五个月内全部都属于那个比丘,这是联系。由于极端的联系,使用宾格。"在这里,对于已经居住的僧团"说"给予雨季的衣物",由于"在这里"的限定,在说到那里时就可以得到。"由于在背后的时候出现,因为衣物的时间接近,即使是未坚固的,也对于已经居住的人来说是允许的地方"这样写在某个注释中。但有人说,"从'在这里,已经居住的僧团'开始,直到'在未来的雨季',都应该问'为什么?因为在背后的时候出现',这应该写在'因为对于出现在面前的所有人都适用'这个结尾处的'为什么?因为在背后的时候出现'。为什么呢?因为之后说'从衣物月开始,直到冬季'没有区别,所以有些智者这样说。"但是在这里,这个"在这里"一词有特殊的意义,那里没有,所以没有相互矛盾。"这些衣物到我这里来"这句话本身就是确立,这里是从最高的角度说的。即使说"这些是我的衣物",也是已经确立的。如果说"这些是我的",那么就没有这些衣物,所以应该说"衣物到我这里来"。"取得了"指的是僧团的衣物。"虽然不知道'取得了'这句话的含义,但它们的份额实际上是属于他们的"这样写。"如果一件掉落,又回来得到了"这样说。
"不,比丘们,除了已经居住的以外"这是对衣物时间的拒绝。在一个寺院里说"像王宫一样,或者在各个院落里,在这里居住的可以得到",这样给予。"每七天早晨就唤醒"这句话只是针对一个寺院的七天的任务没有。
关于死者的财物的阐述

369.Bhikkhussāti bhikkhusmiṃ kālaṃkate. Tattha ‘‘pattacīvare’’ti padhānaparikkhāradassanamukhena sabbaparikkhāranidassananti veditabbaṃ. Adhammena uppannañcetaṃ hoti, saṅghassa kappiyameva matattāti eke. Noti takko pattacatukke sabbathā akappiyapattanayavirodhato. Adhammena uppannasenāsane ca vasato anāpatti. Aññatarasmiṃ āvāse dve bhikkhū vasanti, tattha ceko kālaṃkato, itaro tassa parikkhāraṃ apāpetvā taṃ theyyacittena gaṇhāti, saṅghasantakaṃ gahitaṃ hoti, bhaṇḍagghena kāretabbo. Anāvāse gaṇhāti, na kāretabbo assāmikassa gahitattā. Maraṇasamaye vattuṃ asahanto ce citteneva deti, puññaṃ pasavati, saṅghova tassa sāmī. Paro vā avissāsiko sayameva gaṇhāti, gahaṇaṃ na ruhati, theyyacittena ce, bhaṇḍagghena kāretabbo. Tassa ca āvāsagatassa ko sāmī. ‘‘Saṅgho sāmī’’ti vacanato saṅghena balakkārena so vāretabboti eke. Jīvamānakāle gahitattā na saṅgho sāmīti eke. Sāmiko ce sayaṃ passitvā acchindituṃ labhati, saṅghopi labhati sāmiṭhāne ṭhitattāti itare, vicāretvā gahetabbaṃ.

Matakassa hiraññādiakappiyabhaṇḍaṃ hoti. Uggahitañcetaṃ hoti, uggahite vuttanayena paṭipajjitabbaṃ. Dhammena uppannaṃ ce, kappiyakārako ācikkhitabbo. Dāso ce gahito hoti, na saṅgho sāmī, ārāmiko ce, saṅgho sāmī. Gāvīmahiṃsīādayo honti, āvāsagatānaṃ saṅgho sāmī, anāvāsagatānaṃ na saṅgho sāmī. Saṅgho ce āvāsaṃ ānetvā attano santakaṃ katvā pacchā samīpe bahisīmāya ṭhapeti, kārakasaṅgho sāmī, tathā ārāmike. Matakassa parikkhāro nikkhepavasena ṭhapito hoti, esova sāmī. Mahaggho ce hoti, sesassa saṅgho sāmī. ‘‘Kenaci gilānupaṭṭhākenā’’ti vattabbakkamo etena dassito. Puna upaṭṭhākānaṃ bahubhāve sati sabbesaṃ dātabbakammaṃ dassentena bhagavatā kammavācāyaṃ ‘‘gilānupaṭṭhākāna’’nti vuttaṃ. Sāmaṇeravāre ‘‘cīvara’’nti pāṭho. ‘‘Imaṃ tuyhaṃ demi dadāmi dajjāmi oṇojemi pariccajāmi vissajjāmi nissajjāmī’ti vā ‘itthannāmassa demi…pe… nissajjāmī’ti vā vadati, ‘sammukhā vā parammukhā vā vutte dinnaṃyeva hotī’ti dānalakkhaṇassa ca ‘tuyhaṃ gaṇhāhī’ti vutte ‘mayhaṃ gaṇhāmī’ti vadati, ‘sudinnaṃ suggahitañcā’ti (pārā. aṭṭha. 2.469) gahaṇalakkhaṇassa ca vuttattā ‘mama santakaṃ tava ca mama ca hotū’ti evamādivacanena samānaparikkhāraṃ kātuṃ vaṭṭatīti ācariyā’’ti likhitaṃ.

Anugaṇṭhipade pana atīva papañcaṃ katvā puna ‘‘idamettha ācariyānaṃ sanniṭṭhānaṃ – sacesambahulā, dve vā samānaparikkhāraṃ kattukāmā honti, te sabbe attano santakaṃ vattamānaṃ uppajjanakena saddhiṃ pesalassa ekassa pariccajanti, so puna tesameva pariccajati, ettāvatā te samānaparikkhārikā hontīti. Idaṃ samānaparikkhāralakkhaṇaṃ pāḷiādīsu vuttalakkhaṇeyeva patanato acalappattaṃ hoti, tathāpi porāṇavidhiṃ ajjhottharitvā vattanato paṭisedhetabbo, ācariyānaṃ matānusārena kātabbaṃ kātukāmenāti apare’’ti vuttaṃ, ‘‘vassaṃvutthasāmaṇero pañcasu sikkhāpadesu ekaṃ atikkamitvā puna gahito lābhaṃ na labhati, antimavatthuṃ ajjhāpanno nāma hotī’’ti vadanti.

Vassaṃvutthānaṃanuppannacīvarakathāvaṇṇanā



"比丘"指死亡的比丘。在这里,"钵和衣服"是通过主要的用品来表示所有的用品。这是由于不正当而出现的,因为它属于僧团,所以有人认为是合法的。不是这样,因为在钵的部分中,完全与不合法的钵的原则相矛盾。由于不正当而出现的住所也无过失。在某一居所中有两位比丘居住,其中一位死亡,另一位未将其用品带走,以盗心取走,这是僧团的财物,应当处以罚款。在非居所中取走,不应处罚,因为是无主的被取走。在临终时,如果无法说出,但以意愿给予,则产生功德,僧团就是其所有者。或者不可靠的人自己取走,取走不成立,如果是盗心,应当处以罚款。对于已进入居所的,谁是所有者呢?有人说,根据"僧团是所有者"的说法,应当由僧团强制阻止。有人说,因为在生前取得,所以僧团不是所有者。如果所有者亲自看到并切断,僧团也可以在所有者的地位上这样做,应当审慎考虑。
死者的金银等是合法的。这是被取得的,应当按照被取得的方式处理。如果是正当出现的,应当告知合法的人。如果取得了奴隶,僧团不是所有者,如果是寺院的人,僧团是所有者。牛、水牛等,对于进入居所的,僧团是所有者,对于未进入居所的,僧团不是所有者。如果僧团将居所带来并将其作为自己的,然后放在附近的外部界限,建造僧团是所有者,对于寺院也是如此。死者的用品是按照存放的方式放置的,这就是所有者。如果很贵重,其余的由僧团所有。"由某位照顾病人的人"这样说明了顺序。再次,由于照顾者很多,佛陀在工作中说"照顾病人的人"。在沙弥部分,有"衣服"的读法。"我给你,我赠予,我施舍,我抛弃,我放弃"或"我给某人...我放弃"这样说,无论是面对面还是背对背地说,都是给予。关于给予的特征,"你拿吧"说,回答"我拿"。因为说"善给予,善取得"(波罗提木収注释 2.469)关于取得的特征,所以"这是我的,也是你的"这样的话可以用来做同样的用品。
在注释中,却过于繁琐地说,"在这里,老师们的结论是 - 如果有很多人,两个或更多人想做同样的用品,他们都放弃自己现有的与新出现的一起给予善良的一人,他再次将其给予他们,这样他们就成为同样的用品。这个同样的用品的特征,根据经典等已经确立,但是仍然应该禁止超越古老的做法,应该按照老师们的意见来做。"他们说,"居住过雨季的沙弥,违反了五条戒律中的一条,再次获得利益,就成为最后的事物"。
关于已经居住过雨季的人未得到衣服的阐述

375.Uppanne cīvare abhājite pakkamatīti ettha ‘‘saṅghena tatruppādato ekekassa bhikkhuno ettakaṃ vassāvāsikaṃ dātuṃ saṅghassa ruccatī’’ti sāvitepi vibbhamati, tato na labhati, puna pabbajitvā upasampajjitvā cīvarabhājanaṃ sambhāventopi na labhatiyeva pubbapakatito bhaṭṭhattā. Atha pāpite vibbhamati, labhatī’’ti ca vuttaṃ.

Saṅghebhinnecīvaruppādakathāvaṇṇanā

376.Parasamuddeti jambudīpe.

Aṭṭhacīvaramātikākathāvaṇṇanā



"在出现的衣物被分配后离开"在这里"通过僧团的安排,给予每位比丘如此多的雨季衣物,是僧团所愿意的"即使经过清晰的说明,也会被误解,因此无法获得,再者即使重新出家,获得比丘的身份,即使准备衣物的容器,也无法获得,因为是从之前的情况中被排除的。然后被要求时,会被误解,而能够获得"这样说。
关于僧团的衣物产生的阐述
"来自他处的"指的是在阐述中提到的占据在贾姆布迪卡（Jambudīpa，古印度名）上。
关于八件衣物的阐述
provided by EasyChat

379. Yasmā aparikkhittassa parikkhepārahaṭṭhānaṃ dubbijānaṃ, tasmā ‘‘apicā’’tiādi vuttaṃ. Tattha dhuvasannipātaṭṭhānampi pariyantagatameva gahetabbaṃ. ‘‘Mahāpaccariyaṃ pana bhikkhūsupi…pe… pāpuṇātīti ‘upacārasīmāya demā’ti evaṃ dinnameva sandhāyā’’ti likhitaṃ . ‘‘Samānasaṃvāsakasīmāyā’’ti vutte khaṇḍasīmādīsu ṭhitānaṃ na pāpuṇāti tāsaṃ visuṃ samānasaṃvāsakasīmattā. Samānasaṃvāsakaavippavāsasīmānaṃ idaṃ nānattaṃ – ‘‘avippavāsasīmāya dammī’’ti dinnaṃ gāmaṭṭhānaṃ na pāpuṇāti. Kasmā? ‘‘Ṭhapetvā gāmañca gāmūpacārañcā’’ti vuttattā. ‘‘Samānasaṃvāsakasīmāyā’’ti dinnaṃ pana yasmiṃ ṭhāne avippavāsasīmā atthi, tattha ṭhitānaṃ, itaratra ṭhitānañca pāpuṇāti. ‘‘Khaṇḍasīmāyaṃ ṭhatvā ‘sīmaṭṭhakasaṅghassa dammī’ti vutte upacārasīmāya eva paricchinditvā dātabba’’nti vuttaṃ. ‘‘Avippavāsasīmāya demā’’ti khaṇḍasīmāyaṃ ṭhatvā dinne tattheva pāpuṇātīti keci. Yojanasatampi pūretvā nisīdantīti ettha vihārūpacāre hatthapāsena, bahigāmādīsu dvādasahatthena upacāroti eke. ‘‘Imasmiṃ vihāre saṅghassā’’ti vutte ekābaddhā hutvāpi parikkhepaparikkhepārahaṭṭhānaṃ atikkamitvā ṭhitānaṃ na pāpuṇātīti eke. ‘‘Bhikkhunivihārato bahi yattha katthaci ṭhatvā ‘saṅghassā’ti vutte bhikkhusaṅghova sāmī’’ti vadanti. Ekopi gantvāti ettha sabbesaṃ vā pāpetvā gantabbaṃ, ānetvā vā pāpetabbaṃ, itarathā gatassa na pāpuṇāti. Samānalābhakatikā mūlāvāse sati siyā, mūlāvāsavināsena katikāpi vinassati. Samānalābhavacanaṃ sati dvīsu, bahūsu vā yujjati. Teneva ekasmiṃ avasiṭṭhe yujjatīti no mati.

‘‘Tāvakālikakālena, mūlacchedavasena vā;

Aññesaṃ kammaṃ aññassa, siyā nāvāsasaṅgamo’’ti. –

Ācariyo.


因为对于未被界定的地方,很难知道界限的范围,所以说"此外"等。在这里,应该将固定的集会场所也包括在内。"但是,对于比丘们,应该给予'在界限附近'"这样说的是指这样给予。说"在同一居住界限内"时,对于住在部分界限等的人,由于它们各自有不同的同一居住界限,所以不适用。对于不离开界限的界限,这种差异 - 给予"在不离开界限内"的村庄地点,不适用。为什么呢?因为说"除了村庄和村庄附近"。但是,给予"在同一居住界限内"的,对于有不离开界限的地方所在的人,以及其他地方所在的人都适用。说"站在部分界限上,'给予界限上的僧团'"时,应该划定界限附近来给予。有人说,说"给予在不离开界限内"时,站在部分界限上给予,就在那里适用。在这里,即使走了一百由旬,也应该在寺院附近用手臂的范围,在外村等用十二臂的范围。有人说,说"在这个寺院中的僧团"时,即使连在一起,也超过了界限的范围,所以不适用。"在比丘尼寺院外的任何地方站立并说'属于僧团'"时,就是比丘僧团的所有者。"一个人去"这里,应该让所有人去或者带来,否则去的人就不适用。如果有同等获得的协议在根本居所中,根本居所的毁坏,协议也会消失。对于存在两个或多个的情况,同等获得的说法也适用。因此,在一个剩下的人适用。
"在临时的时间,或根本切断的情况下;
他人的工作属于另一人,可能没有居所的共同"
老师


Sabbattha dinnamevāti ‘‘samānabhāgova hotī’’ti vadanti. ‘‘Ekamekaṃ amhākaṃ pāpuṇātīti ce vadati, vaṭṭatī’’ti vadanti vibhāgassa katattā. ‘‘Bhikkhusaṅghassa cīvare dinne paṃsukūlikānaṃ na vaṭṭatī’’ti vadanti. ‘‘Ubhatosaṅghassā’’ti vutte ‘‘bhikkhusaṅghassā’’ti avuttattā bhikkhunisaṅghena missitattā, tattha apariyāpannattā ca puggalo visuṃ labhati. Evaṃ sante ‘‘bhikkhusaṅghassa ca bhikkhunisaṅghassa ca dammī’’ti vuttepi ‘‘ubhatosaṅghassa dinnameva hotī’’ti iminā virujjhatīti ce? Na virujjhati, taṃ dvinnaṃ saṅghānaṃ dinnabhāvameva dīpeti, na ubhatosaṅghapaññattiṃ, tasmā eva ‘‘bhikkhusaṅghassa ca bhikkhunisaṅghassa ca tuyhañcā’’ti vāro na vutto. Atha vā aṭṭhakathāvacanameva pamāṇaṃ, na vicāraṇāti eke. Yasmā eko addhānādiyako viya duvidho na hoti, tasmā ubhatosaṅghaggahaṇena eko bhikkhu na gahitoti . ‘‘Sabbāvāsassa ca cetiyassa ca dhammassa cā’ti vutte sabbavihāresu cetiyadhammānaṃ ekekassa bhikkhuno bhāgo dātabbo’’ti vadanti. ‘‘Bhikkhusaṅghassa ca cetiyassa cā’’ti vutte na virujjhatīti ce? Na, tattha ‘‘bhikkhusaṅghassā’’ti vuttattā, idha vihārena ghaṭitattā ca tamhi tamhi vihāre ekabhāgaṃ labhitabbamevāti pariharanti. Attano pāpetvāti vikāle aparibhogattā sakalopi vaṭṭeyyāti ce? ‘‘Bhikkhusaṅghassa harā’’ti vuttattā, tena ‘‘harāmī’’ti gahitattā ca na vaṭṭati. Pacchimavassaṃvutthānampīti ettha api-saddo avadhāraṇattho, pacchimavassaṃvutthānamevāti attho, itarathā samuccayatthe gahite ‘‘lakkhaṇaññū vadantī’’ti vacanaṃ niratthakaṃ siyā. Kasmāti ārabhitvā papañcaṃ karonti. Kiṃ tena, parato ‘‘cīvaramāsato paṭṭhāya…pe… atītavassaṃvutthānameva pāpuṇātī’’ti iminā siddhattā na vicāritaṃ, tena vuttaṃ ‘‘lakkhaṇaññū’’ti acalavasena. Sace pana bahiupacārasīmāya ṭhito…pe… sampattānaṃ sabbesaṃ pāpuṇātīti yattha katthaci vutthavassānanti adhippāyo ‘‘yattha katthaci vutthavassānaṃ sabbesaṃ sampattānaṃ pāpuṇātī’’ti (kaṅkhā. aṭṭha. akālacīvarasikkhāpadavaṇṇanā) kaṅkhāvitaraṇiyaṃ vuttattā. Gimhānaṃ paṭhamadivasato paṭṭhāya vutte pana yasmā anantarātītaṃ hemantaṃ eva vutthā nāma honti, na vassaṃ, tasmā ‘‘mātikā āropetabbā’’ti vuttaṃ. Ye vā therehi pesitā, tesaṃ pāpuṇātīti kira attho.

Cīvarakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Campeyyakkhandhakavaṇṇanā

Dvenissāraṇādikathāvaṇṇanā

395.Appattonissāraṇanti ettha nissāraṇaṃ nāma kuladūsakānaṃyeva anuññātaṃ, ayaṃ pana kuladūsako na hoti, tasmā ‘‘appatto’’ti vutto. Yadi evaṃ kathaṃ sunissārito hotīti? Cūḷavagge ‘‘ākaṅkhamāno saṅgho pabbājanīyakammaṃ kareyyā’’ti (cūḷava. 27) vuttattā. ‘‘Tassapāpiyasikakammārahassa tassapāpiyasikakammaṃ karontī’’ti vacanato cakkaṃ bandhanti ñātabbaṃ.

Upālipucchākathāvaṇṇanā

400.‘‘Paratoti upālipucchato para’’nti likhitaṃ. Dosāritapāḷiyaṃ ‘‘ūnavīsativasso na āgato vippannavatthukattā’’ti vuttaṃ. Imasmiṃ campeyyakkhandhake adhammakammāniyeva dvidhā katvā pañcāgatānīti veditabbaṃ. Teneva parivāre imasmiṃ khandhake ‘‘pañca adhammikānī’’ti vuttaṃ. ‘‘Andhamūgabadhiro sosārito’’ti iminā apabbajitassapi upasampadā ruhatīti siddhaṃ.

Campeyyakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.



Sabbattha dinnamevāti "同样的份额"这样说。 "如果说'每个人都能获得'"则是因为分配的缘故。"给予比丘僧团的衣物,对于穿衣者不适用"这样说。"当说到'双方的僧团'"时,由于未提到"比丘僧团",因此由于比丘尼僧团的混合,在此处个体获得的也不适用。即使如此,当说"给予比丘僧团和比丘尼僧团"时,是否与"双方的僧团"相矛盾呢？并不相矛盾,它只是表明这两个僧团的给予状态,而非双方的僧团的规定,因此"给予比丘僧团和比丘尼僧团的你们"的说法并未提到。或者说,注释的说法就是标准,而不进行探讨。因为一个人并不像双重那样存在,因此通过双方的僧团的接受,一个比丘不会被接受。"关于所有居所和圣地的法"时,说"在所有寺院中,每位比丘的份额都应给予"这样说。 "当说到'比丘僧团和圣地'"时,是否不相矛盾呢？并不相矛盾,因为提到"比丘僧团",在这里由于寺院的建立,在每个寺院中都应获得一部分。"自己所获得"是因为在时机上不被使用,整体上也应适用吗？由于说"比丘僧团的获得",因此"我获得"的说法也不适用。关于后来的雨季,这里的"也"是指明确的意义,指的是后来的雨季,否则在相聚的情况下,说"特征的知识者"的说法可能是无意义的。为什么呢？因为从开始就进行详细的阐述。对此,由于"从衣物的月份开始...等...只获得过去的雨季"的说法,并未进行探讨,因此说"特征的知识者"是坚定不移的。如果在外部的居住界限内...等...所有获得者都能获得,即无论何处的获得者的意思是"无论何处的所有获得者都能获得"（疑问。注释。关于不适用的衣物的规定）在此处提到。由于从夏季的第一天开始,说"因此应当加上表"。那些被长者派遣的人,他们能获得。
关于衣物的章节阐述已结束。
关于钵的章节阐述
关于二次派遣等的阐述
"不适合的派遣"在这里,派遣是指仅允许有家族污点的人,而这一家族污点者并不存在,所以说"不适合"。如果如此,怎么会是安全的呢？根据《小品》中所说"渴望的僧团应进行出家工作"（小品27）。"因此,说"那些作恶的人,进行恶行"的说法是应当了解的。
关于乌帕利提问的章节阐述
"关于他"是指乌帕利提问时所写。 在《罪恶的经文》中说"二十九岁未到,因未到达所需的衣物"。在这一钵的章节中,应当理解为将恶行分为两类。由此,在这一章节中"五种恶行"被提到。"盲目、愚蠢、聋哑"通过未出家而获得了出家资格。
关于钵的章节阐述已结束。

10. Kosambakakkhandhakavaṇṇanā

Kosambakavivādakathāvaṇṇanā

451.Suttantikoti ettha kiñcāpi ‘‘vinayadharo mātikādharo’’ti vuttaṃ, ubhatovibhaṅgaṃ pana sandhāya vuttaṃ, na khandhakabhāṇako hoti. Āvuso ettha āpattīti vacanaṃ upādāya ‘‘so tassā āpattiyā āpattidiṭṭhi hotī’’ti vuccati. Pacchā vinayadharo ‘‘vatthumhi sati pamāṇaṃ, na paññattiya’’nti satiṃ paṭilabhitvā tassā āpattiyā āpattidiṭṭhi ahosi, tena vuttaṃ ante ‘‘aññe bhikkhū tassā āpattiyā āpattidiṭṭhino hontī’’ti.

455. ‘‘Yathā mayā ñattī’’ti likhanti ‘‘paññattā’’ti ekavacanattā.

Dīghāvuvatthukathāvaṇṇanā

458. ‘‘Bhūtapubbaṃ, bhikkhave, bārāṇasiyaṃ brahmadatto’’ti likhanti. Purāṇapotthakesu ‘‘bārāṇasiya’’nti natthi, ‘‘natthibhāvova sundaro’’ti vadanti.

Pālileyyakagamanakathāvaṇṇanā

467.Rakkhitavanasaṇḍeti saṅgītittherehi suviññeyyaṃ katvā vuttaṃ. ‘‘Pālileyyoti gāmo, tassa vasenā’’tipi vadanti, taṃ dhammapadaṭṭhakathāya na virujjhati.

Aṭṭhārasavatthukathāvaṇṇanā

473.Natveva…pe… paṭibāhitabbanti vadāmīti ettha senāsanārahassa yo senāsanaṃ paṭibāhati, tasseva āpatti dukkaṭassa. ‘‘Kalahakārakādīnamettha okāso natthītiādikaṃ saṅghassa katikaṃ vatvā taṃ na paññāpentassa vā ‘ahaṃ buddho’ti pasayha attanā attano paññāpetvā gaṇhantaṃ ‘yuttiyā gaṇhathā’ti vatvā vārentassa vā doso natthi. Idha kalahavūpasamanatthaṃ āgatānaṃ kosambikānampi ‘yathāvuḍḍha’nti avatvā ‘vivitte asati vivittaṃ katvāpi dātabba’nti vuttattā vivittaṃ katvā dentaṃ paṭibāhentasseva āpattīti kira ayamattho pārivāsikādīnaṃ vihārapariyantadāpanena sādhitabbo’’ti likhitaṃ.

Saṅghasāmaggīkathāvaṇṇanā

475. ‘‘Atha kho te ukkhittānuvattakā bhikkhū taṃ ukkhittakaṃ bhikkhuṃ osāretvā yena ukkhepakā bhikkhū…pe… tassa vatthussa vūpasamāya saṅghasāmaggiṃ karomā’’ti vacanaṃ duviññeyyavinicchayaṃ vinayalakkhaṇakusalassa. Vijjamāne hi kārakasaṅghe itaro saṅgho osārituṃ na labhati. Osārento ce, te bhikkhū kārakasaṅghena samānaladdhikabhāvaṃ pattattā tena samānasaṃvāsakā honti, tato ukkhepakānaṃ chandaṃ aggahetvā osārentānaṃ kammaṃ kuppati, tasmā ‘‘tena hi, bhikkhave, taṃ bhikkhuṃ osārethā’’ti (mahāva. 474) bhagavato vacanena ukkhittānuvattakā osāresuṃ, udāhu nissīmaṃ gantvā, udāhu itaresaṃ chandaṃ gahetvā osāresuṃ, nanu etesamaññatarenettha bhavitabbaṃ, na ca panetaṃ sabbagaṇṭhipadesu vicāritaṃ. Ayaṃ panettha takko –

‘‘Yasmiṃ vatthusmiṃ saṅghena, katakammassa bhikkhuno;

Sati tasmiṃ na aññassa, paṭippassambhanaṃ khamaṃ.

‘‘Viramante tato doso, api saṅgho akārako;

Osāretuṃ alaṃ yasmā, kārako anulomiko’’ti.

477. ‘‘Aṭṭha dūtaṅgāni nāma sotā ca hoti, sāvetā ca uggahetā ca dhāretā ca viññātā ca viññāpetā ca kusalo ca sahitāsahitadassano ca akalahakārako cāti etānī’’ti vuttaṃ.

Kosambakakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

Mahāvaggassa līnatthapakāsanā niṭṭhitā.

Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa

Cūḷavaggavaṇṇanā

1. Kammakkhandhakavaṇṇanā

Adhammakammadvādasakakathāvaṇṇanā



关于拘萨罗的章节阐述
关于拘萨罗的争论的阐述
"通晓经典"在这里,虽然说"通晓律藏和摩恰"，但是指的是通晓双部,而不是章节的背诵者。"朋友,在这里有过失"这样说,因此"他对那个过失有认知"这样说。后来,通晓律藏的人"在有根据时,标准是根据,不是根据规定"这样认知了那个过失,因此最后说"其他比丘对那个过失有认知"。
他们写"如我所知"是因为单数的缘故。
关于迪格哈武的事件的阐述
他们写"过去,比丘们,在巴拉纳西有一位婆罗门王"。在古老的书籍中没有"巴拉纳西",他们说"没有这个说法更好"。
关于前往巴丽耶卡的阐述
"受保护的森林"是由结集的长老们清楚地说明的。有人说"巴丽耶卡是一个村庄,依据那个"，这与法句注释不矛盾。
关于十八种情况的阐述
"我们不会...等...阻止"在这里,对于有资格获得居所的人,阻止他的就有轻垢罪。"说明僧团的协议,但不公布,或者强行自己宣称'我是佛陀',并获取,说'以理由获取'而阻止,都没有过错。在这里,为了平息拘萨罗人的争论而来的人,不说'按照长老'而说'即使在隐居中,也应给予隐居',因此阻止给予隐居的人就有过失"。这个意思应当通过对出罪人等的居所的限制来证明。
关于僧团和睦的阐述
"然后,那些被驱逐的随从比丘,使那个被驱逐的比丘复位,然后去到那些驱逐者比丘...等...为了平息那个事件,我们做僧团和睦"这句话,对于精通律仪特征的人来说是难以理解的判断。因为存在执行僧团的情况下,另一个僧团不能使他复位。如果使他复位,那些比丘由于与执行僧团具有相同的见解,因此与他们同住,所以从驱逐者那里获得同意而使他复位的行为是不正确的。因此,佛陀说"比丘们,你们应该使那个比丘复位"(大品 474),是否被驱逐的随从比丘复位,还是去到界外,或者从其他人那里获得同意而复位,这其中必须有一种情况,但并未在所有的注释中探讨。这里的推论是:
"在僧团对比丘做了某事之后,
对于那件事,不应该让另一个人来平息。
因此过错就消除了,即使僧团没有执行,
也足以使他复位,因为执行者是顺从的。"
"有八种使者的特征,即有听闻的,有传达的,有接受的,有保持的,有认知的,有让人认知的,善于协调的,善于判断合适与不合适的,以及无争论的"这样说。
关于拘萨罗的章节阐述完毕。
大品的隐藏义的阐述完毕。
敬礼世尊、阿罗汉、正等觉者
小品的阐述
关于业的章节阐述
关于十二种不法行为的阐述

4.Asammukhākataṃ hotītiādayo tikā kevalaṃ desanāmattameva. Na hi tīhi eva aṅgehi samodhānehi adhammakammaṃ hoti, ekenapi hoti eva, ayamattho ‘‘tiṇṇaṃ, bhikkhave’’tiādipāḷiyā (cūḷava. 6) sādhetabbo. ‘‘Appaṭiññāya kataṃ hotī’’ti lajjiṃ sandhāya vuttaṃ. Kaṇhapakkhe ‘‘adesanāgāminiyā āpattiyā kataṃ hotī’’ti sukkapakkhe ‘‘desanāgāminiyā āpattiyā kataṃ hotī’’ti idaṃ dvayaṃ parato ‘‘tīhi, bhikkhave, aṅgehi samannāgatassa bhikkhuno ākaṅkhamāno saṅgho tajjanīyakammaṃ kareyya. Adhisīle sīlavipanno hotī’’ti iminā virujjhati, adesanāgāminiṃ āpanno hi ‘‘adhisīle sīlavipanno’’ti vuccatīti. Yuttametaṃ, kattu adhippāyo ettha cintetabbo. Etthāha upatissatthero ‘‘tajjanīyakammassa hi visesena bhaṇḍanakārakattaṃ aṅga’nti aṭṭhakathāyaṃ vuttaṃ, taṃ pāḷiyā āgatanidānena yujjati, tasmā sabbattikesupi bhaṇḍanaṃ āropetvā bhaṇḍanapaccayā āpannāpattivasena idaṃ kammaṃ kātabbaṃ, tasmā ‘adhisīle sīlavipanno’ti etthāpi pubbabhāge vā aparabhāge vā codanāsāraṇādikāle bhaṇḍanapaccayā āpannāpattivaseneva kāretabbaṃ, na kevalaṃ saṅghādisesapaccayā kātabba’’nti. ‘‘Adesanāgāminiyā āpattiyāti pārājikāpattiyā’ti ettakamattaṃ vatvā parato ‘adhisīle pārājikasaṅghādisese ajjhācārā’ti porāṇagaṇṭhipade vutta’’nti likhitaṃ. ‘‘Adhisīle sīlavipanno’ti saṅghādisesaṃ sandhāyā’’ti gaṇṭhipade likhitaṃ. Idaṃ porāṇagaṇṭhipade purimavacanena sameti, tasmā tattha pacchimaṃ pārājikapadaṃ atthuddhāravasena vuttaṃ siyā , aṭṭhakathāyañca ‘‘adesanāgāminiyāti pārājikāpattiyā vā saṅghādisesāpattiyā vā’’ti vuttaṃ, tattha pārājikāpatti atthuddhāravasena vuttā siyā. Yato gaṇṭhipade ‘‘adhisīle sīlavipanno’ti saṅghādisesaṃ sandhāyā’’ti ettakameva likhitaṃ, tasmā sabbattha gaṇṭhipade sakalena nayena pārājikāpattipaccayā uppannabhaṇḍanahetu na tajjanīyakammaṃ kātabbaṃ payojanābhāvā, saṅghādisesapaccayā kātabbanti ayamattho siddho hoti. Na, sukkapakkhe ‘‘desanāgāminiyā āpattiyā kataṃ hotī’’ti (cūḷava. 5) vacanatoti ce? Na, ekena pariyāyena saṅghādisesassapi desanāgāminivohārasambhavato,

Yena kammena santajjanaṃ karīyati, taṃ tajjanīyakammaṃ nāma. Yena kammena nissāya te vatthabbanti nissiyati bhajāpiyati niyasso, taṃ niyasakammaṃ nāma. Yena tato āvāsato, gāmato ca pabbājenti kuladūsakaṃ, taṃ pabbājanīyakammaṃ nāma. Yena kammena akkuṭṭhagahaṭṭhasamaīpameva paṭisāriyati so akkosako pacchā pesiyati, taṃ paṭisāraṇīyakammaṃ nāma. Yena samānasaṃvāsakabhūmito ukkhipiyati. Chaḍḍīyati sātisāro bhikkhusaṅghena, taṃ kammaṃ ukkhepanīyakammaṃ nāmāti veditabbaṃ.

11.‘‘Nissāya te vatthabba’’nti garunissayaṃ sandhāya vuttaṃ, na itaranti.

21.Assajipunabbasukavatthusmiṃ ‘‘tesu vibbhantesupi kammaṃ paṭippassambhetuṃ anuññātampi sammāvattantānaṃyevā’’ti likhitaṃ. Sammukhā vuttameva gihipaṭisaṃyuttaṃ nāma. Parammukhā vuttaṃ desanaṃ gacchati.

41. Khamāpentena ‘‘khamāhī’’ti vattabbamattameva, na ukkuṭikādisāmīcinā payojananti. Anudūtanti sahāyanti attho.



"不被遮蔽"等的说法仅仅是教导的内容。因为仅凭这三种成分并不能构成不法行为，单凭一种也可以，因此这一点应当从"三者，朋友"等的经典中得出（小品 6）。"在不被承认的情况下所做的"是指羞愧的状态。对于黑方说"在不被承认的情况下所做的过失"和白方说"在被承认的情况下所做的过失"，这两者在此处的意思是"如果一个比丘具备这三种成分，僧团应当进行驱逐的行动。具备超越戒律的比丘"这样说是相悖的，因为在不被承认的情况下被认为是"具备超越戒律的比丘"。这是合理的，这里的意图应当被考虑。在这里，优婆提萨长老说"驱逐的行为确实是特别的，因而是成分"在注释中写道，这与经典中所说的相符，因此在所有情况下都应当施加制裁，因而在所有情况下都应当根据施加的制裁来进行此行为，因此"具备超越戒律的比丘"在这里也应当在早期或晚期的情况下根据施加的制裁来进行，而不仅仅是基于僧团的其他制裁来进行。 "在不被承认的情况下的过失"是指破戒的过失。仅此而已，接下来"具备超越戒律的比丘"的意思是指僧团的其他制裁。这个意思在古老的注释中与前面的说法相一致，因此在这里最后的破戒的部分是为了阐明含义，注释中也说"在不被承认的情况下的过失是破戒的过失或僧团的其他过失"。在这里，破戒的过失是为了阐明意义。由于在注释中写到"具备超越戒律的比丘"是指僧团的其他制裁，因此在所有情况下，基于破戒的过失的理由，驱逐的行为不应当被施加，因为没有必要进行僧团的其他制裁，这个意思是明确的。那么，是否说"在被承认的情况下所做的过失"（小品 5）呢？并不是，单凭这一种说法，也可以适用于僧团的其他制裁。
通过某种行为来进行的驱逐行为被称为驱逐行为。通过某种行为而使他被依赖、被分割、被限制，这被称为依赖行为。通过某种行为而使他从居所、村庄被驱逐的，这被称为驱逐行为。通过某种行为而使他被像被打击一样的状态而被驱逐，这被称为被驱逐行为。通过某种行为而使他被驱逐。被驱逐的比丘被僧团驱逐，这个行为被称为驱逐行为。
"依赖于你"是指重依赖的状态，而不是其他的。
关于阿萨吉比丘在"他们即使在混乱中也被允许进行行为"的说法。直接说的是与家庭相关的。间接说的是讲授的内容。
"被宽恕的"仅仅是指宽恕的状态，而不是通过强制等的原因。无害是指帮助的意思。

50.Adassaneyeva ukkhepanīyaṃ kātabbaṃ, na aññathā. ‘‘Tajjanīyādikaraṇakāle āpattiṃ ropetvā tassā adassane, appaṭikamme vā bhaṇḍanakārakādiaṅgehi kātabba’’nti likhitaṃ.

Tajjanīyakammādīsu ayaṃ pakiṇṇakavinicchayoti veditabbo. Kiṃ tajjanīyakammaṃ, tajjanīyakammassa kiṃ mūlaṃ, kiṃ vatthu, kiṃ pariyosānaṃ, kasmā ‘‘tajjanīyakamma’’nti vuccatīti? Kiṃ tajjanīyakammanti vatthusmiṃ sati karaṇasampatti. Tajjanīyakammassa kiṃ mūlanti saṅgho mūlaṃ. Tajjanīyakammassa kiṃ vatthūti kalahajātāpattivatthu. Kiṃ pariyosānanti bhāvanāpariyosānaṃ. Kasmā tajjanīyakammanti vuccatīti saṅgho kalahakārakapuggalaṃ kalahe ca bhede ca bhayaṃ dassetvā khantiyā janeti, upasame janeti, tasmā ‘‘tajjanīyakamma’’nti vuccati. Kathaṃ tajjanīyakammaṃ kataṃ hoti, kathaṃ akataṃ. Kinti ca tajjanīyakammaṃ kataṃ hoti, kinti ca akataṃ. Kena ca tajjanīyakammaṃ kataṃ hoti, kena ca akataṃ. Kattha ca tajjanīyakammaṃ kataṃ hoti, kattha ca akataṃ. Kāya velāya tajjanīyakammaṃ kataṃ hoti, kāya velāya akataṃ hoti? Kathaṃ tajjanīyakammaṃ kataṃ hotīti samaggena saṅghena ñatticatutthena kammena. Kathaṃ akataṃ hotīti vaggena saṅghena ñatticatutthena kammena. Kinti ca kataṃ hotīti karaṇasampattiyā. Kinti ca akataṃ hotīti karaṇavipattiyā. Kena ca kataṃ hotīti saṅghena. Kena ca akataṃ hotīti gaṇena puggalena. Kattha ca kataṃ hotīti yassa puggalassa saṅgho tajjanīyakammaṃ karoti, tassa puggalassa sammukhībhūte. Kattha ca akataṃ hotīti yassa puggalassa saṅgho tajjanīyakammaṃ karoti, tassa puggalassa asammukhībhūte. Kāya velāya kataṃ hotīti yadā kalahajātāpatti saṃvijjati. Kāya velāya akataṃ hotīti yadā kalahajātāpatti na saṃvijjati. Katihākārehi tajjanīyakammassa pattakallaṃ hoti, katihākārehi apattakallaṃ? Sattahākārehi tajjanīyakammassa pattakallaṃ hoti, sattahākārehi apattakallaṃ. Katamehi sattahākārehi pattakallaṃ, katamehi sattahākārehi apattakallaṃ hoti? Kalahajātāpatti na saṃvijjati, so vā puggalo asammukhībhūto hoti, saṅgho vā vaggo hoti, asaṃvāsiko vā puggalo tassaṃ parisāyaṃ saṃvijjati, acodito vā hoti asārito vā, āpattiṃ vā anāropito. Imehi sattahākārehi tajjanīyakammassa apattakallaṃ hoti, itarehi sattahākārehi pattakallaṃ hoti. Evaṃ sesakammesūti.

Kammakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

2. Pārivāsikakkhandhakavaṇṇanā

Pārivāsikavattakathāvaṇṇanā

75. Pārivāsikakkhandhake ‘‘mā maṃ gāmappavesanaṃ āpucchathāti vutte anāpucchāpi gāmaṃ pavisituṃ vaṭṭatī’’ti vadanti. Saṅgho attano pattaṭṭhāne gahetuṃ vaṭṭati. Oṇojanaṃ nāma vissajjanaṃ. ‘‘Taṃ pana pārivāsikena pāpitassa attanā sampaṭicchitasseva punadivasādiatthāya vissajjanaṃ kātabbaṃ, asampaṭicchitvāyeva ce vissajjeti, na labhatī’’ti vuttaṃ.



应当在看不见的情况下进行驱逐,而不是其他情况。"在进行驱逐等行为时,通过施加过失,在看不见或不承认的情况下,应当以制裁者等的成分进行"这样写。
在驱逐等行为中,这是一些杂项判断。什么是驱逐行为,驱逐行为的根源是什么,事由是什么,结果是什么,为什么称为"驱逐行为"呢?
什么是驱逐行为?在有事由的情况下的执行完善。驱逐行为的根源是什么?僧团是根源。驱逐行为的事由是什么?是争论生起的过失事由。结果是什么?是修习的结果。为什么称为"驱逐行为"呢?因为僧团显示了制裁者及争论与分裂的恐惧,产生忍耐,产生平息,因此称为"驱逐行为"。
驱逐行为是如何被做的,如何未被做?什么被做,什么未被做?由谁做,由谁未做?在哪里做,在哪里未做?何时做,何时未做?
如何被做?由和合的僧团以宣告四次行为。如何未被做?由分裂的僧团以宣告四次行为。什么被做?由于执行的完善。什么未被做?由于执行的不完善。由谁做?由僧团。由谁未做?由个人群体。在哪里做?在僧团对其人进行驱逐行为的面前。在哪里未做?在僧团对其人进行驱逐行为的不面前。何时做?当有争论生起的过失时。何时未做?当没有争论生起的过失时。
驱逐行为有几种成熟的情况,有几种不成熟的情况?有七种驱逐行为的成熟情况,有七种不成熟情况。哪些是成熟的,哪些是不成熟的?没有争论生起的过失,或者那个人不在面前,或者僧团是分裂的,或者那个人在那个集会中是不共住的,或者未受责难或未被驱逐,或者未施加过失。这七种是驱逐行为的不成熟情况,其他七种是成熟情况。其他行为也是如此。
关于业的章节阐述完毕。
关于出罪人的章节阐述
关于出罪人的职责的阐述
在出罪人的章节中说,即使被告知"不要请我进入村庄",也可以不请示而进入村庄。僧团应当在自己的地位上接受。"放弃"是指放弃。"但是,应当在出罪人自己接受的情况下,为第二天等目的而放弃,如果不接受而放弃,就不能获得"这样说。

76.Pakatiyāva nissayoti ettha ‘‘antevāsikānaṃ ālayasabbhāve yāva vassūpanāyikadivaso, tāva kappati, tassa ālayassa sabbhāve nissayo na paṭippassambhatīti ce? Na vaṭṭati. Tattha idāni khamāpeyyāmītiādinā vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Tattha ekantena vissaṭṭhattā, idha pana ekanteneva dvinnampi samabhāvo icchitabbo evāti eke. Paṭibalassa vā bhikkhussāti ettha ‘‘laddhasammutikena āṇattopi garudhammehi, aññehi vā ovadituṃ na labhatī’’ti likhitaṃ. Tato vā pāpiṭṭhatarāti ettha ‘‘asañcicca āpannasañcarittato sukkavissaṭṭhi pāpiṭṭhatarāti ayampi nayo yojetabbo’’ti vuttaṃ. Paccayanti vassāvāsikaṃ. Senāsanaṃ na labhati seyyapariyantabhāgitāya. ‘‘Uddesādīni dātumpi na labhatī’’ti vadanti. ‘‘Sace dve pārivāsikā gataṭṭhāne aññamaññaṃ passanti, ubhohipi aññamaññassa ārocetabbaṃ avisesena ‘āgantukena ārocetabbaṃ, āgantukassa ārocetabba’nti vuttattā’’ti vuttaṃ. Aññavihāragatenāpi tattha pubbe ārocitassa punārocanakiccaṃ natthi. ‘‘Anikkhittavattassa bahi ārocitassa yathā puna vihāre ārocanakiccaṃ natthi, evaṃ ‘āgantukasodhanatthaṃ uposathadivase ārocetabba’nti vacanañhettha sādhaka’’nti vadanti.

81. Ekacchanne nisinnassāpi ratticchedadukkaṭāpattiyo hontīti eke. Avisesenāti pārivāsikassa ukkhittakassāti imaṃ bhedaṃ akatvā. ‘‘Tadahupasampannepi pakatatte’’ti vacanato anupasampannehi vasituṃ vaṭṭati. ‘‘Samavassāti etena apacchā apurimaṃ nipajjane dvinnampi vattabhedāpattibhāvaṃ dīpetī’’ti likhitaṃ.

Pārivāsikavattakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Mūlāyapaṭikassanārahavattakathāvaṇṇanā

86.Attanoattano navakataranti pārivāsikādinavakataraṃ. Paṭhamaṃ saṅghamajjhe parivāsaṃ gahetvā nikkhittavattena puna ekassapi santike samādiyituṃ, nikkhipituñca vaṭṭati. Mānatte pana nikkhipituṃ vaṭṭati. Ūne gaṇe caraṇadosattā na gahetunti eke. Paṭhamaṃ ādinnavattaṃ ekassa santike yathā nikkhipituṃ vaṭṭati, tathā samādiyitumpi vaṭṭatīti porāṇagaṇṭhipade.

Pārivāsikakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

3. Samuccayakkhandhakavaṇṇanā

Sukkavissaṭṭhikathāvaṇṇanā



"按常规依赖"在这里说"对于住持的比丘，直到雨季的结束，依赖是合适的，那个住处的依赖是不会被打断的，这样说是不能成立的。这里说，现在可以宽恕"。在这里完全被排除，因此在这里完全应当希望两者的平等。对于修行的比丘来说，这里说"因获得的正念，即使被指责也不能被其他人劝导"。因此，"因此更为不善"在这里说"不考虑被指责的情况，因干扰而导致的完全排除也是应当考虑的"。依赖于雨季的居所。由于分配的缘故，无法获得居所。"连说明等也无法获得"这样说。 "如果两个出罪人在同一个地方相互看见，双方都应当相互通报，毫无差别地说'应当由来者通报，来者应当通报'"这样说。即使在其他地方的出罪人那里，之前已经通报的再次通报的事宜是没有的。"未被遮蔽的行为在外被通报的，如何在寺院内没有通报的事宜，因此'为了清理来者的目的，在斋戒日应当通报'"因此说。
"即使在单独的情况下坐着，也会有夜间断绝的轻垢过失"这样说的有些人。不分开地说是指出罪人被驱逐的情况。"即使在那种情况下，仍然应当住在常规中"这样说的情况下，适用于不被驱逐的情况。"相同的雨季"是指在后面，说明两者的行为差异的情况。
关于出罪人的职责的阐述完毕。
关于根本的依赖的阐述
"对于自己来说，新的更好"是指出罪人等的更好。首先在僧团中接受依赖，因被驱逐的缘故再次在某一位的身边聚集，因被驱逐而应当被接受。对于尊重而言，因应当被接受。由于人数不足而不被接受"这样说的有些人。首先在一位的身边获得的行为应当被接受，正如应当被接受的那样，古老的注释中说。
关于出罪人的章节阐述完毕。
关于聚合的章节阐述
关于完全排除的阐述

97.‘‘Vedayāmīti jānāmi, cittena sampaṭicchitvā sukhaṃ anubhavāmi, na tappaccayā ahaṃ dukkhitoti adhippāyo’’ti likhitaṃ. Yassa māḷake nārocitaṃ, tassa ārocetvā nikkhipitabbaṃ. Yassa ārocitaṃ, tassa puna ārocanakiccaṃ natthi, kevalaṃ nikkhipitabbameva. Vattaṃ nikkhipitvā vasantassa upacārasīmāgatānaṃ sabbesaṃ ārocanakiccaṃ natthi. Diṭṭharūpānaṃ sutasaddānaṃ ārocetabbaṃ, adiṭṭhaassutānampi antodvādasahatthagatānaṃ ārocetabbaṃ. ‘‘Idaṃ vattaṃ nikkhipitvā vasantassa lakkhaṇa’’nti vuttaṃ. ‘‘Parikkhittassa vihārassa parikkhepato’tiādi kiñcāpi pāḷiyaṃ natthi, atha kho aṭṭhakathācariyānaṃ vacanena tathā eva paṭipajjitabba’’nti ca vuttaṃ. ‘‘Atthibhāvaṃ sallakkhetvāti dvādasahatthe upacāre sallakkhetvā, anikkhittavattānaṃ upacārasīmāya āgatabhāvaṃ sallakkhetvā sahavāsādikaṃ veditabba’’nti ca vuttaṃ. ‘‘Nikkhipantena ārocetvā nikkhipitabbaṃ, payojanaṃ atthī’’ti ca vuttaṃ, na pana taṃ payojanaṃ dassitaṃ. Ciṇṇamānatto bhikkhu abbhetabboti ciṇṇamānattassa ca abbhānārahassa ca ninnānākāraṇattā aññathā ‘‘abbhānāraho abbhetabbo’’ti vattabbaṃ siyā. Ukkhepanīyakammakatopi attano laddhiggahaṇavasena sabhāgabhikkhumhi sati tassa anārocāpetuṃ na labhati.

Parivāsakathāvaṇṇanā



“我知道‘我感受到了’，心中接受，幸福地体验，因此我并不是因为这个原因而感到痛苦”这样写道。对于不被通报的比丘，应当通报后再驱逐。对于被通报的比丘，再次通报的事宜是没有的，仅仅是驱逐而已。对于已经驱逐的比丘，所有在他身边的通报的事宜是没有的。对于看到的、听到的，应当通报，对于没有看到、没有听到的，也应当通报到内心的十二手指范围内。 “这是驱逐的特征”这样说。“关于被围绕的寺院，虽然在经典中没有‘被围绕’的说法，但根据注释师的说法，确实应当这样进行”这样说。“在考虑存在的状态时，应该在十二手指的范围内进行考虑，未被遮蔽的行为的到来状态应当被考虑，因此应当被视为共同居住的”这样说。“通报后驱逐应当被做，目的在于存在”这样说，但这个目的并没有被说明。对于被切割的比丘，应该被驱逐，因为被切割的和被驱逐的都有不同的原因，因此可能会有“被驱逐的应当被驱逐”的说法。即使是驱逐的行为，由于他获得的原因，在有比丘的情况下，他也不能被不通报而被驱逐。
关于出罪人的阐述完毕。

102. ‘‘Anantarāyikassa pana antarāyikasaññāya chādayato acchannāvā’’ti pāṭho. Averibhāvena sabhāgo averisabhāgo. ‘‘Sabhāgasaṅghādisesaṃ āpannassa pana santike āvi kātuṃ na vaṭṭatī’’ti pasaṅgato idheva pakāsitaṃ. Lahukesu paṭikkhepo natthi. Tattha ñattiyā āvi katvā uposathaṃ kātuṃ anuññātattā lahukasabhāgaṃ āvi kātuṃ vaṭṭatīti. Sabhāgasaṅghādisesaṃ pana ñattiyā ārocanaṃ na vaṭṭatīti kira. ‘‘Tassa santike taṃ āpattiṃ paṭikarissatī’ti (mahāva. 171) vuttattā lahukassevāyamanuññātā . Na hi sakkā suddhassa ekassa santike saṅghādisesassa paṭikaraṇaṃ kātu’’nti likhitaṃ. Lahukesupi sabhāgaṃ āvi kātuṃ na vaṭṭatīti, tasmā eva hi ñattiyā āvikaraṇaṃ anuññātaṃ, itarathā taṃ niratthakaṃ siyā. Aññamaññārocanassa vaṭṭati, tato na vaṭṭatīti dīpanatthameva ñattiyā āvikaraṇamanuññātaṃ, teneva idha ‘‘sabhāgasaṅghādisesaṃ āpannassā’’tiādi vuttaṃ. Ayamattho ‘‘ettāvatā te dve nirāpattikā honti, tesaṃ santike sesehi sabhāgāpattiyo desetabbā’’ti (kaṅkhā. aṭṭha. nidānavaṇṇanā) vacanena kaṅkhāvitaraṇiyaṃ pakāsitova. Saṅghādisesaṃ pana ñattiyā ārocetvā uposathaṃ kātuṃ vaṭṭati. Tassā ñattiyā ayamattho yadā suddhaṃ bhikkhuṃ passissati, tassa santike ārocanavasena paṭikarissati. Evaṃ paṭikate ‘‘na ca, bhikkhave, sāpattikena pātimokkhaṃ sotabbaṃ, yo suṇeyya, āpatti dukkaṭassā’’ti (cūḷava. 386) vuttāpattito mokkho hotīti, tasmā ‘‘garukaṃ vā hotu lahukaṃ vā, ñattiyā āvi kātuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ, ubhosu nayesu yuttataraṃ gahetabbaṃ.

Nāmañceva āpatti cāti ‘‘tena tena vītikkamenāpannāpatti āpatti. Nāmanti tassā āpattiyā nāma’’nti likhitaṃ. Ārocetvā nikkhipitabbanti ettha ārocanaṃ vattabhedadukkaṭapaaharaṇappayojananti veditabbaṃ. Akāraṇametanti ‘‘sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajji’’nti vutte vuṭṭhānato.

Dasasataṃ rattisatanti dasasataṃ āpattiyo rattisataṃ chādetvāti yojetabbaṃ. Agghasamodhāno nāma sabhāgavatthukāyo sambahulā āpattiyo āpannassa bahurattiṃ paṭicchāditāpattiyaṃ nikkhipitvā dātabbo, itaro nānāvatthukānaṃ vasenāti ayametesaṃ visesoti.

Parivāsakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.


“对于被遮蔽的情况，称为‘遮蔽的’”这样写。以无敌心态作为共同体的部分，称为无敌的共同体。“对于已经成为共同体的剩余部分，在他面前进行通报是不合适的”，因此在这里被明确指出。对于轻微的行为没有排除。在那里，由于被允许进行通报，因此可以进行轻微的共同体行为。对于已经成为共同体的剩余部分，显然是不适合进行通报的。“在他面前将会处理那个过失”这样说的，因此轻微的行为是被允许的。因为在纯净的比丘面前，无法进行共同体的剩余部分的处理”这样写道。即使在轻微的情况下，也不适合进行共同体的行为，因此因此在这里允许进行通报，否则将是无意义的。相互通报是合适的，因此不适合进行通报的目的在于说明，因此这里说“对于已经成为共同体的剩余部分”。这个意思是“至此，两个没有过失的行为存在，因此在他们面前应当说明其他的共同体行为”这样说的，表明了关于处理的疑问。对于共同体的剩余部分，通过通报进行斋戒是不合适的。其通报的意思是，当他看到纯净的比丘时，将会以通报的方式进行处理。如此处理后，“比丘们，不能听取有过失的戒律，谁听到，将会有轻罪的过失”这样写的，从而解脱。因此说“无论是重的还是轻的，都应当进行通报”，在这两种情况下应当更为合理地理解。
“名称和过失”即“由于某种违反而产生的过失，名称是指那个过失的名称”这样写。通报后应当驱逐，这里通报是指行为差异的轻罪的目的应当被理解。没有原因的事情是指“许多共同体的剩余部分的过失发生”这样说的，指的是从起立的情况。
“十百”是指十百个过失，遮盖一百个过失的意思。称为“价值的聚合”，是指在许多过失的情况下，因遮蔽而产生的过失应当被驱逐，其他的因不同的情况而被理解，这是他们的特定情况。
关于出罪人的阐述完毕。


‘‘Gāmassātina vutta’’nti vacanato kira gāmūpacārepi vaṭṭatīti adhippāyoti likhitaṃ. Vuttañca ‘‘ayaṃ pana viseso’’ti. ‘‘Ettha aṭṭhakathācariyāva pamāṇaṃ. Yuttaṃ na dissatī’’ti likhitaṃ. Anugaṇṭhipade pana ‘‘ayaṃ pana viseso, āgantukassa…pe… okkamitvā gacchati, ratticchedo hotiyevā’’ti vacane heṭṭhā ‘‘antoaruṇe eva nikkhamitvā gāmūpacārato dve leḍḍupāte atikkamitvā’’tiādinā nayena garuṃ katvā vacanato, bhikkhunīnaṃ garukavaseneva tattha tattha sikkhāpadānaṃ paññattattā ca tadanurūpavaseneva aṭṭhakathācariyena bhikkhunīnaṃ garuṃ katvā mānattacaraṇavidhidassanatthaṃ ‘‘yattakā purebhattaṃ vā’’tiādi vuttaṃ. Kurundiādīsu vuttavacanena karontassapi doso natthīti dassetuṃ kevalaṃ lakkhaṇamattameva vuttaṃ, tadubhayampi tena tena pariyāyena yujjati, vinicchaye patte lakkhaṇe eva ṭhātabbato kurundiādīsu vuttavacanaṃ pacchā vuttaṃ. Payogo pana purimova. Yathā cettha, tathā sace kāci bhikkhunī dve leḍḍupāte anatikkamitvā aruṇaṃ uṭṭhapeti, doso natthi, tathāpi sabbaṭṭhakathāsu vuttattā ‘‘purimameva āciṇṇa’’nti vuttaṃ. Parivāsavattādīnanti ‘‘parivāsanissayapaṭippassaddhiādīnaṃ upacārasīmāya paricchinnattā bhikkhunupassayassa upacārasīmāva gahetabbā, na gāmo’’ti likhitaṃ. ‘‘Tasmiṃ gāme bhikkhācāro sampajjatī’tiādi pavāritavasena vuttaṃ. Na hi tattha antogāme vihāro atthī’’ti ca likhitaṃ, ‘‘tampi tena pariyāyena yujjati, na atthato’’ti ca.

Paṭicchannaparivāsādikathāvaṇṇanā

108.‘‘Visuṃ mānatthaṃ caritabbanti mūlāya paṭikassanaṃ akatvā visuṃ kammavācāyā’’ti ca likhitaṃ. ‘‘Saṅghādisesāpattī’’ti vuttattā ekova, ekavatthumhi āpannā saṅghādisesā thullaccayadukkaṭamissakā nāma. Makkhadhammo nāma chādetukāmatā.

143.Dhammatāti dhammatāya, tathātāyāti attho ‘‘alajjitā’’ti ettha viya.

148.Purimaṃ upādāya dve māsā parivasitabbāti ettha ‘‘parivasitadivasāpi gaṇanūpagā hontī’’ti likhitaṃ.

184.Tasmiṃ bhūmiyanti tassaṃ bhūmiyaṃ. Sambahulā saṅghādisesā āpattiyo āpajjati parimāṇampītiādi jātivasenekavacanaṃ.

Samuccayakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

4. Samathakkhandhakavaṇṇanā

Sammukhāvinayakathāvaṇṇanā

186-

“关于‘乡村的边界’”这样写道，因此即使在乡村的附近也是适用的。并且写道“这是特别的”。“在这里，注释师的标准是合适的，但并不明显”。而在古老的注释中写道“这是特别的，来者...然后离开，夜间断绝的确实是”这样说的，下面“在内日出时离开，超越乡村的边界，经过两个坡道”这样说的，通过重视的说法，因比丘的重视而在各处设定的戒律，因此在“以前的食物”这样说的情况下，注释师对于比丘的重视而设定的戒律的适用。对于如库伦迪等的情况，写道“做的人没有过失”，仅仅说明特征而已，这样的两者都可以用相同的方式理解，因此在决定的情况下，特征应当被理解，库伦迪等的情况在后面被提及。使用的情况是前面的情况。正如在这里，如果有比丘在未超越两个坡道的情况下升起日出，是没有过失的，即便如此，由于在所有的注释中已被提及，因此写道“以前的已被做过”。关于出罪人的行为等“由于依赖于出罪的原因，因依赖于驱逐的安宁等而被限制，因此应当把比丘的依赖的范围视为应当把握，而不是乡村”这样写道。“在那个乡村中，乞食的行为是适合的”这样说的，因此写道“在那个地方没有内乡的寺院”这样写的，“也可以用相同的方式理解，而不是从实质上”。
关于隐蔽的出罪人的阐述完毕。
“应当以平等的态度行事，除了根本的依赖之外，应当以平等的行为语言”这样写道。“由于有共同体的剩余部分的过失”这样说的，因此一个人，在一个地方的共同体的剩余部分是重罪和轻罪的混合。遮蔽的行为是指想要遮蔽的状态。
“法则”是指法则的本质，“如实”是指“无羞耻”这样的意思。
“应当以之前的依赖度过两个月”在这里写道“依赖的日子也应当被计算在内”。
“在那个土地上”是指在那块土地上。许多共同体的剩余部分的过失发生，指的是量的情况。
关于聚合的章节阐述完毕。
关于静止的章节阐述
关于面对面的戒律的阐述

187. Yattha yattha kammavācāya ‘‘aya’’nti vā ‘‘ime’’ti vā sammukhāniddesaniyamo atthi, sabbaṃ taṃ kammaṃ sammukhākaraṇīyameva, na kevalaṃ tajjanīyādipañcavidhameva. Pañcavidhasseva pana uddharitvā dassanaṃ kammakkhandhake tāva tasseva pāḷiāruḷhattā, catuvīsatiyā pārājikesu vijjamānesu pārājikakaṇḍe āgatānaṃyeva catunnaṃ uddharitvā dassanaṃ viyāti veditabbaṃ. Tattha ‘‘puggalassa sammukhatā hatthapāsūpagamanamevā’’ti vuttaṃ, taṃ kāraṇaṃ sammukhākaraṇīyassapi sammukhāniddesaniyamābhāvato. Kāmaṃ ayamattho kammakkhandhakeyeva ‘‘tīhi, bhikkhave, aṅgehi samannāgataṃ tajjanīyakammaṃ adhammakammañca hoti…pe… asammukhākataṃ hotī’’ti (cūḷava. 4) vacaneneva siddho, tattha pana āpatti na dassitā. Idha ‘‘yo kareyya, āpatti dukkaṭassā’’ti tattha bhavitabbāpattidassanatthaṃ idaṃ āraddhanti veditabbaṃ. ‘‘Sammukhāvinayapatirūpakena vūpasantampi sammukhāvinayeneva vūpasantagaṇanaṃ gacchatīti dassetuṃ ‘adhammavādī puggalo’tiādi āraddha’’nti vuttaṃ, likhitañca. Evaṃ vūpasantaṃ sammukhāvinayapatirūpakena vūpasantaṃ nāma hoti, na sammukhāvinayena ca aññena kenacīti dassetuṃ idamāraddhanti ācariyo.

Sativinayakathāvaṇṇanā

195. Dabbassa kammavācāya ‘‘saṅgho imaṃ āyasmantaṃ dabba’’nti sammukhāniddeso natthi, tathāpi ‘‘paṭhamaṃ dabbo yācitabbo’’ti vacanena sammukhākaraṇīyatā tassa siddhā. Tathā aññatthāpi yathāsambhavaṃ leso veditabbo. Sativepullappattassa dātabbo vinayo sativinayo.

Amūḷhavinayakathāvaṇṇanā

196-7. ‘‘Yassa ummattakassa taṃtaṃvītikkamato anāpatti, tādisasseva amūḷhavinayaṃ dātuṃ vaṭṭatīti amūḷhassa kattabbavinayo amūḷhavinayo’’ti likhitaṃ, taṃ yuttaṃ ‘‘saṅgho gaggassa bhikkhuno amūḷhassa amūḷhavinayaṃ detī’’ti vacanato. ‘‘Tīṇimāni, bhikkhave, adhammikāni amūḷhavinayassa dānānī’’ti imassa vibhaṅge ‘‘na sarāmī’’ti vacanaṃ vītikkamakālaṃ sandhāya tassa vibhaṅgassa pavattattā. Amūḷhavinayadānakāle panassa amūḷhatā vinicchitabbā.

Paṭiññātakaraṇakathāvaṇṇanā

200. ‘‘Appaṭiññāya bhikkhūnaṃ kammāni karontī’’ti ārabhantassa kāraṇaṃ vuttameva. Paṭiññātena karaṇaṃ paṭiññātakaraṇaṃ.

Tassapāpiyasikākathāvaṇṇanā

207. ‘‘Tīhi, bhikkhave, aṅgehi samannāgataṃ tassapāpiyasikākamma’’nti ārabhitvā pañca aṅgāni dassetvā pāḷi gatā, ‘‘sā peyyālena saṅkhipitvā gatāti ñātabba’’nti likhitaṃ. Tathā sukkapakkhepi.

Tiṇavatthārakādikathāvaṇṇanā



“无论在哪里，若有行为语言的‘这是’或‘这些’，则存在面对面的说明规则，所有这些行为应当被视为面对面进行的，而不仅仅是五种应被驱逐的行为。五种行为中提到的应当被提及的行为，因其在行为的章节中被提到，因此在二十四个被驱逐的情况下应当被理解为从被驱逐的部分中提及的四种行为。在那里“个人的面对面是触碰手的行为”这样说的，因此因面对面进行的行为的说明规则的缺失而产生的原因。这个意思是，行为的章节中“比丘们，以三种部分为基础的驱逐行为和不法行为...因此，未被面对面进行的”这样说的，因而在这里并未显示过失。这里“谁去做，将会有轻罪的过失”是为了显示应当存在的过失。 “面对面的戒律的表现也应该被视为面对面的戒律的表现，而不是其他的”这样写道，以此说明“不法言论的个人”这样说的。如此，面对面的戒律的表现被称为面对面的戒律的表现，而不是以其他任何方式来说明。
关于正念的戒律的阐述完毕。
“关于有缺陷的行为语言，没有面对面的说明‘共同体认为这位尊者有缺陷’，即便如此，‘第一次的缺陷应当被请求’”这样说的，说明了其面对面的进行。照样在其他地方也应当根据情况理解其微小之处。对于拥有正念的比丘，正念的戒律应当被给予。
关于无愚的戒律的阐述完毕。
196-7. “对于那个疯子，因其行为的偏离而没有过失，因此应当给予无愚的戒律”这样写道，因此应当理解“共同体给予那个比丘无愚的戒律”。“比丘们，有三种不法的行为是无愚的戒律的给予”这样说的，这个分解是指“我不会放弃”是指偏离的时间。给予无愚的戒律时，应当理解其无愚的状态。
关于确认行为的阐述完毕。
“在不被确认的情况下，进行行为的比丘”这样开始的原因已被说明。确认的行为是指确认的行为。
关于其恶行的阐述完毕。
“以三种部分为基础的恶行”这样开始，接着展示了五种部分而进入经典，写道“那是以简洁的方式呈现的”这样说的。同样，在干枯的情况下也是如此。
关于草地的阐述等。

214. ‘‘Sabbeheva ekajjhaṃ sannipatitabba’’nti chandadānassa paṭikkhittattā pavāraṇakkhandhakaṭṭhakathāyañca ‘‘bhinnassa hi saṅghassa samaggakaraṇakāle, tiṇavatthārakasamathe, imasmiñca pavāraṇasaṅgaheti imesu tīsu ṭhānesu chandaṃ dātuṃ na vaṭṭatī’’ti (mahāva. aṭṭha. 241) vuttattā idha āgantvā vā chandaṃ datvā pariveṇādīsu nisinnāti idaṃ virujjhati viya khāyatīti ce? Na khāyati adhippāyaññūnaṃ. Ayañhettha adhippāyo – visujjhitukāmehi sabbeheva sannipatitabbaṃ, asannipatitassa natthi suddhi chandadāyakassa. Kevalaṃ taṃ kammaṃ sannipatitānaṃ sampajjati. Aṭṭhakathāyaṃ visujjhitukāmānaṃ chandaṃ dātuṃ na vaṭṭatīti adhippāyo. Itarathā pāḷiyā ca virujjhati. ‘‘Ṭhapetvā ye na tattha hotī’’ti hi ayaṃ pāḷi sannipātaṃ āgantvā chandaṃ datvā ṭhitānaṃ atthitaṃ dīpeti. Nissīmagate sandhāya vuttaṃ siyāti ce? Nissīmagate ṭhapetvā idha kiṃ, tasmā yo sāmaggīuposathe chandaṃ datvā tiṭṭhati ce, nānāsaṃvāsakabhūmiyaṃyeva tiṭṭhati, tassa chandadāyakassa pavāraṇasaṅgahopi natthi. Yo ca tiṇavatthārakakamme nāgacchati, so tāhi āpattīhi na sujjhatīti veditabbaṃ. Yassa etaṃ na ruccati , tassa parivāre vuttaparisato kammavipattilakkhaṇaṃ virujjhati, tattha hi kevalaṃ chandārahānaṃ chando anāhaṭo hoti sace, akataṃ tabbiparītena sampattidīpanatoti vuttaṃ hoti. Tathā pattakallalakkhaṇampi virujjhati. Tesu tīsu ṭhānesu kammappattāyeva sabbe, na tattha chandāraho atthīti ce? Na, catuvaggādikaraṇavibhājane avisesetvā chandārahassa āgatattā, taṃ sāmaññato vuttaṃ. Idañca āveṇikalakkhaṇaṃ, teneva satipi diṭṭhāvikamme idaṃ paṭikuṭṭhakataṃ na hotīti ce? Na, nānattasabhāvato. Idha hi ye pana ‘‘na metaṃ khamatī’ti aññamaññaṃ diṭṭhāvikammaṃ karontī’’ti (cūḷava. aṭṭha. 214) vacanato na saṅghassa diṭṭhāvikammaṃ kataṃ. Tasmiṃ sati paṭikuṭṭhakatameva hoti. Aññathā pubbabhāgā tā ñattiyo niratthikā siyuṃ, na ca parivāraṭṭhakathāyaṃ chandārahādhikāre nayo dinno. Pavāraṇakkhandhakaṭṭhakathāyaṃ ‘‘tīsu ṭhānesu chandaṃ dātuṃ na vaṭṭatī’’ti (mahāva. aṭṭha. 241) vuttattā virujjhatīti ce? Na, aṭṭhakathāya pamāṇabhāve sati ‘‘idha chandaṃ datvā pariveṇādīsu nisinnā’’tiādi vacane suddhikāmato eva gahite sabbaṃ na virujjhatīti eke. ‘‘Āgantvā vā chandaṃ datvā pariveṇādīsu nisinnā, te āpattīhi na vuṭṭhahantī’’ti idaṃ na vattabbaṃ. Kasmā? Heṭṭhā ‘‘sabbeheva ekajjhaṃ sannipatitabba’’nti chandadānassa paṭikkhepavacanato aṭṭhakathāyaṃ ‘‘tīsu ṭhānesu chandaṃ dātuṃ na vaṭṭatī’’ti vuttattā, andhakaṭṭhakathāyampi tatheva vuttattā cāti? Na, ekajjhameva kamme karīyamāne yo idha ‘‘suṇātu me, bhante, saṅgho, amhākaṃ…pe… gihipaṭisaṃyutta’’nti sādhāraṇañattiṃ ṭhapetvā puna ‘‘suṇantu me, āyasmantā’’tiādinā asādhāraṇañattiyo ṭhapetvā ‘‘suṇātu me, bhante saṅgho, amhākaṃ…pe… evametaṃ dhārayāmī’’ti ekatopakkhikānaṃ sandhiyā katāya tadanantare kenaci karaṇīyena chandaṃ datvā gacchati, tassa āpattīhi vuṭṭhānaṃ natthi. Aparesampi ekatopakkhikānaṃ abbhantare ṭhitattā vibhūtattā karaṇassa ayamatthova vutto.

“所有人都应当聚集在一起”这样写道，因此因对赠与的拒绝而在《请愿章》中写道“当共同体在分裂时，关于草地的安静时，这里在这三个地方不应当给予赠与”这样说的（《大论》八，241），因此在这里到来或给予赠与而坐在安静处，这似乎与此相悖，是不是？并非如此，针对有智慧的人。这里的意思是——对于想要清净的人，所有人都应当聚集在一起，未聚集者没有纯净的赠与。仅仅这个行为适合于聚集的人。注释中提到，想要清净的人不应当给予赠与。否则在经典中也会相悖。“除了那些不在这里的人”这段经典显示了那些到来并给予赠与的人所具备的意义。关于依赖的情况是否可以这样说？在依赖的情况下，除了这里，如何呢？因此，若在共同体的斋戒中给予赠与而站立的人，仅在不同的聚会场所中站立，那么对于给予赠与的人，关于请愿的聚集也没有。若不去进行草地的行为，应当理解他不会被清净。对于那些不喜欢这个的人，关于他的圈子所说的行为的特征与相悖，在那里仅仅是对赠与的渴望而已，若不这样，未做的就会因其结果而显现。因此，关于获得的特征也与此相悖。在这三个地方，行为的获得者，若在这里没有赠与的适合性？并非如此，除了四分之一的部分之外，因对赠与的渴望而来，因而从一般的角度来说。这个也是关于依赖的特征，因此在此即使是看到的行为，也不会被视为被拒绝的状态？并非如此，因其多样的性质。在这里，若是“这并不合适”而彼此进行行为的“这样说的”经典中并未进行共同体的行为。在那种情况下，确实是被拒绝的。否则，之前的部分那些通告是无意义的，并且在关于圈子的注释中未给予赠与的原则。关于《请愿章》中“在这三个地方不应当给予赠与”这样说的，是否会相悖？并非如此，因注释中有标准的存在，“在这里给予赠与而坐在安静处”这样的说法被理解为出于清净的原因而被接受。 “到来或给予赠与而坐在安静处，他们不会因这些过失而起身”这段不应当被说。为什么？因为在下面“所有人都应当聚集在一起”关于拒绝赠与的说法，因此在注释中“在这三个地方不应当给予赠与”这样的说法，关于盲目的注释也同样如此？并非如此，单单在进行行为时，若在这里“请听我，尊者，众生，关于我们的...若不这样，请听我，尊者”这样说的，除了普通的请求外，再次以“请听我，尊者”这样的非常请求，若“请听我，尊者，众生，关于我们的...我将这样保持”这样是以单一的请求而进行的，因而在此之后，因任何行为而给予赠与，关于这些过失并不存在。对于其他的单一请求，因其存在而被称为行为的意义。

 Sādhāraṇavasena dutiyāya ñattiyā ṭhapitāya ye tasmiṃ khaṇe ñattidutiyakammavācāsu anāraddhāsu, apariyositāsu vā chandaṃ datvā gacchanti, tesampi na vuṭṭhāti eva. Ye na tattha hontīti padassa ca ye vuttappakārena nayena tattha na hontīti attho gahetabbo. Vuttappakāratthadīpanatthañca aṭṭhakathāyaṃ ‘‘chandaṃ datvā pariveṇādīsu nisinnā’’ti idameva avatvā ‘‘ye pana tehi vā saddhiṃ āpattiṃ āpajjitvāpi tattha anāgatā, āgantvā vā chandaṃ datvā pariveṇādīsu nisinnā’’ti vuttaṃ, evaṃ pubbenāparaṃ sandhīyati. ‘‘Pāḷiyā ca tattha diṭṭhāvikammena kammassa akuppatā veditabbā’’ti vuttaṃ.

Adhikaraṇakathāvaṇṇanā

220.Cittuppādovivādo. Vivādasaddopi kāraṇūpacārena kusalādisaṅkhyaṃ gacchati. Taṃ sandhāya ‘‘samathehi ca adhikaraṇīyatāya adhikaraṇa’’nti vuttaṃ. Atha vā vivādahetubhūtassa cittuppādassa vūpasamena sambhavassa saddassapi vūpasamo hotīti cittuppādassapi samathehi adhikaraṇīyatā pariyāyo sambhavati. ‘‘Kusalacittā vivadantī’’ti vuttavivādepi ‘‘vipaccatāya vohāro’’ti vuttaṃ, na vuttavacanahetuvasenāti veditabbaṃ.



根据一般的规定，在第二次通告中设定的那些在此时未进行通告的、未被完全使用的行为，给予赠与而去的人，也不会起身。那些不在这里的人，按词义理解，按照所说的方式在此并不在场。为了说明所说的意义，注释中写道“给予赠与而坐在安静处”这段话，除了这一点之外，“那些与他们一起犯了过失的人，未来未到，或者到来后给予赠与而坐在安静处”这样说的，前后相连。 “在经典中，应当理解行为的稳定性”这样写道。
关于问题的阐述
“心的产生与争论”。争论的词也因原因的关系而涉及善恶的数量。为此写道“因安静而适合于问题的行为”。或者，因争论的原因而产生的心的安静，因其存在而成为安静的状态，因此心的产生也因安静而适合于问题的行为的意义。 “善心争论”这样说的，关于争论也写道“因相对的交流”，并不是因所说的原因而应当被理解。

222. ‘‘Āpattiñhi āpajjanto kusalacitto vā’’ti vacanato kusalampi siyāti ce? Na taṃ āpattādhikaraṇaṃ sandhāya vuttaṃ, yo āpattiṃ āpajjati, so tīsu cittesu aññataracittasamaṅgī hutvā āpajjatīti dassanatthaṃ ‘‘yaṃ kusalacitto āpajjatī’’tiādi vuttaṃ. Yo ‘‘paññattimattaṃ āpattādhikaraṇa’’nti vadeyya, tassa akusalādibhāvopi āpattādhikaraṇassa na yujjateva vivādādhikaraṇādīnaṃ viyāti ce? Na, ‘‘natthāpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti iminā virodhasambhavato. Anugaṇṭhipade pana ‘‘āpattādhikaraṇaṃ nāma tathāpavattamānaakausalacittuppādarūpakkhandhānametaṃ adhivacanaṃ. Avasiṭṭhesu kusalābyākatapaññattīsu ‘āpattādhikaraṇaṃ siyā akusalaṃ siyā abyākata’nti vacanato paññattitāva paṭisiddhā kusalattike apariyāpannattā. Kusalapaṭisedheneva tena samānagatikattā kiriyābyākatānampi paṭisedho veditabbo, kiriyābyākatānaṃ viya anugamanato vipākābyākatānampi paṭisedho katova hoti, tathāpi abyākatasāmaññato rūpakkhandhena saddhiṃ vipākakiriyābyākatānampi adhivacananti veditabba’’nti vuttaṃ. Tattha ‘‘kusalacittaṃ aṅgaṃ hotī’’ti vinaye apakataññuno sandhāya vuttaṃ appaharitakaraṇādike sati. Tasmāti yasmā ‘‘natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti vattuṃ na sakkā, tasmā kusalacittaṃ aṅgaṃ na hotīti attho. Yadi evaṃ kasmā ‘‘ticittaṃ tivedana’’nti vuccatīti ce? Taṃ dassetuṃ ‘‘nayida’’ntiādi āraddhanti eke. Āpattisamuṭṭhāpakacittaṃ aṅgappahonakacittaṃ nāma. ‘‘Ekantatoti yebhuyyenāti attho, itarathā virujjhati. Kasmā? ‘Yassā sacittakapakkhe cittaṃ akusalameva hotī’ti (kaṅkhā. aṭṭha. paṭhamapārājikavaṇṇanā) vuttattā’’ti vadanti. Tena kiṃ? Vipāko natthi, kasmā? Ekantākusalattā, tasmā kathāva tattha natthi. Yattha pana atthi, taṃ dassento ‘‘yaṃ pana paṇṇattivajja’’ntiādimāha. Asañcicca pana kiñci ajānantassa…pe… abyākataṃ hotīti bhikkhumhi kammaṭṭhānagatacittena nipanne, niddāyante vā mātugāmo ce seyyaṃ kappeti, tassa bhikkhuno vijjamānampi kusalacittaṃ āpattiyā aṅgaṃ na hoti, tasmā tasmiṃ khaṇe seyyākārena vattamānarūpameva āpattādhikaraṇaṃ nāma. Bhavaṅgacitte vijjamānepi eseva nayo. Tasmiñhi khaṇe uṭṭhātabbe jāte anuṭṭhānato rūpakkhandhova āpatti nāma, na vipākena saddhiṃ. Sace pana vadeyya, tassa evaṃvādino acittakānaṃ kusalacittaṃ āpajjeyya. Kiṃ vuttaṃ hoti? Eḷakalomaṃ gahetvā kammaṭṭhānamanasikārena tiyojanaṃ atikkamantassa, paṇṇattiṃ ajānitvā padaso dhammaṃ vācentassa ca āpajjitabbāpattiyā kusalacittaṃ āpajjeyyāti. Āpajjatiyevāti ce? Nāpajjati. Kasmā? ‘‘Natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti vacanato.


“若因过失而犯，是否也有善心？”并非是指过失的适用性，所说的意思是，犯过失的人，在三种心中与某一种心相应而犯，因此写道“善心所犯”。若有人说“仅仅是设定的过失”，那么不善等的状态也不适合于过失的适用性，是否因此与争论的适用性等相悖？并非如此，因为“没有善的过失适用性”这句话是有冲突的。而在附属句中“过失的适用性是指那种发生的非善心产生的聚集”，在剩余的善的未被说明的设定中，“过失的适用性可能是恶的，可能是未被说明的”，因此善的状态被排除在外。因善的禁止而同样适用于行为的未被说明，因行为的未被说明而因其跟随而禁止的果报的未被说明也是如此，但即便如此，因未被说明的共性而与色法相应的果报和行为的未被说明也应当被理解。这里“善心是一个部分”是指对未被说明的人的说明。由此可见，因“没有善的过失适用性”而无法说，因此善心不是一个部分的意思。若如此，为什么说“三种心是三种分别”呢？为此，写道“这不是这样”的意思。过失的产生心是指一种部分的抛弃的心。 “绝对的多数”是指一般的意思，反之则相悖。为什么？因为“在心的部分中，心是恶的”这样说的（《疑问论》八，第一过失的说明）因此有人说。那么这样有什么？没有果报，为什么？因绝对的恶，因此在此没有讨论。若在此存在，说明“但是在设定中”这样说。若不知任何事情…等…未被说明的状态，在比丘的行为处所中，若在沉睡中或是女人在旁边，则在此比丘即便存在善心，因过失而不是部分，因此在此时的行为适用性称为过失的适用性。即使在生起的生存心中也是如此。在此时若应当起身，因起身而产生的色法即称为过失，而不是与果报相应。若有人说，那么这样的人会因非心的善心而犯过失。那又是什么呢？若抓住一根细毛，因在行为处所的心而超越三种，因不知设定而念诵言辞或法，则因应当犯的过失而犯善心。是否因而犯过失？并未犯。为什么？因为“没有善的过失适用性”这句话。


Calito kāyo, pavattā vācā, aññatarameva aṅganti aññatarameva āpattīti attho. Kevalaṃ paññattiyā akusalādibhāvāsambhavato āpattitā na yujjati. Āpattiṃ āpajjanto tīsu aññatarasamaṅgī hutvā āpajjatīti dassanatthaṃ ‘‘yaṃ kusalacitto’’tiādi vuttaṃ. Tassattho – pathavīkhaṇanādīsu kusalacittakkhaṇe vītikkamavasena pavattarūpasambhavato kusalacitto vā abyākatāpattiṃ āpajjati. Tathā abyākatacitto vā abyākatarūpasaṅkhātaṃ abyākatāpattiṃ āpajjati, pāṇātipātādīsu akusalacitto vā akusalāpattiṃ āpajjati, rūpaṃ panettha abbohārikaṃ. Supinapassanakālādīsu pāṇātipātādiṃ karonto sahaseyyādivasena āpajjitabbāpattiṃ āpajjanto akusalacitto abyākatāpattiṃ āpajjatīti veditabbo. Idaṃ vuccati āpattādhikaraṇaṃ akusalanti akusalacittuppādo. Porāṇagaṇṭhipadesu pana ‘‘puthujjano kalyāṇaputhujjano sekkho arahāti cattāro puggale dassetvā tesu arahato āpattādhikaraṇaṃ abyākatameva, tathā sekkhānaṃ, tathā kalyāṇaputhujjanassa asañcicca vītikkamakāle abyākatameva. Itarassa akusalampi hoti abyākatampi. Yasmā cassa sañcicca vītikkamakāle akusalameva hoti, tasmā vuttaṃ ‘natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’nti. Sabbattha abyākataṃ nāma tassa vipākābhāvamattaṃ sandhāya evaṃnāmakaṃ jāta’’nti likhitaṃ, vicāretvā gahetabbaṃ.

224.Vivādo vivādādhikaraṇanti yo koci vivādo, so sabbo kiṃ vivādādhikaraṇaṃ nāma hotīti ekapucchā. ‘‘Vivādo adhikaraṇanti vivādādhikaraṇameva vivādo ca adhikaraṇañcāti pucchati. Tadubhayaṃ vivādādhikaraṇamevāti pucchatīti vuttaṃ hotī’’ti porāṇagaṇṭhipade vuttaṃ. Kesuci potthakesu ayaṃ pucchā natthi. Yadi evaṃ imāya na bhavitabbaṃ vivādo vivādādhikaraṇaṃ, vivādādhikaraṇaṃ vivādo, vivādādhikaraṇaṃ vivādo ceva adhikaraṇañcāti pañcapañhāhi bhavitabbaṃ siyā. Kesuci potthakesu tisso, kesuci catasso, pañca natthi. Tattha dve vibhattā. Itarāsu adhikaraṇaṃ vivādoti yaṃ kiñci adhikaraṇaṃ, vivādasaṅkhyameva gacchati, vivādo adhikaraṇanti yo koci vivādo, so sabbo adhikaraṇasaṅkhyaṃ gacchatīti pucchati. Esa nayo sabbattha.

228.Sammukhāvinayasminti sammukhāvinayabhāve.

230.‘‘Antarenāti kāraṇenā’’ti likhitaṃ.

233. Ubbāhikāya khiyyanake pācitti na vuttā tattha chandadānassa natthitāya.

236.Tassa kho etanti esoti attho ‘‘etadagga’’nti ettha viya.

238. ‘‘Kā ca tassa pāpiyasikā’’ti kira pāṭho.

242. ‘‘Kiccameva kiccādhikaraṇa’’nti vacanato apalokanakammādīnametaṃ adhivacanaṃ, taṃ vivādādhikaraṇādīni viya samathehi sametabbaṃ na hoti, kintu sammukhāvinayena sampajjatīti attho.

Samathakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

5. Khuddakavatthukkhandhakavaṇṇanā

Khuddakavatthukathāvaṇṇanā

244. Puthupāṇinā kattabbaṃ kammaṃ puthupāṇikaṃ.

245. ‘‘Kaṇṇato nikkhantamuttolambakādīnaṃ kuṇḍalādīna’’nti likhitaṃ. ‘‘Kāyūra’’nti pāḷipāṭho. ‘‘Keyūrādīnī’’ti ācariyenuddhaṭaṃ.

248.‘‘Sādhugītaṃ nāma parinibbutaṭṭhāne gīta’’nti likhitaṃ. Dantagītaṃ gāyitukāmānaṃ vākkakaraṇīyaṃ. Dantagītassa vibhāvanatthaṃ ‘‘yaṃ gāyissāmā’’tiādimāha.



Calito kāyo, pavattā vācā, aññatarameva aṅganti aññatarameva āpattīti attho. 仅仅因为设定的恶的状态不可能存在，因此过失的适用性不成立。因犯过失而与三种心中的某一种相应而犯，因此写道“善心所犯”。其意思是——在地面挖掘等情况下，善心的瞬间因越界而产生，因此善心或者未被说明的过失会被犯。如此，未被说明的心或未被说明的过失也会被犯，而因杀生等行为的恶心会犯恶的过失，至于这里的物质则是明显的。在做梦看到的时间等情况下，因杀生等行为而犯的过失，因其快速的情况而应当犯的过失，因而恶心会犯未被说明的过失。这被称为过失的适用性为恶的，或恶心的产生。 在古代的注释中，“普通人、善良的普通人、修行者、阿罗汉”这四种人被显示出来，在这些人中，阿罗汉的过失适用性是未被说明的，修行者也是如此，善良的普通人在未被说明的越界时也是未被说明的。至于其他的恶的状态，未被说明的也是如此。因为在此情况下，越界时是恶的，因此说“没有善的过失适用性”。在任何地方的未被说明仅是指其果报的不存在，因此如此命名的状态被写下，经过思考应当被理解。
争论与争论的适用性，若有任何争论，是否都称为争论的适用性？这是一个问题。“争论适用性”是指争论的适用性和争论本身，因此问道。二者都是争论的适用性。这样说的在古代的注释中写道。在某些经典中没有这个问题。如果如此，那么争论的适用性不应存在，争论的适用性是争论，争论的适用性是争论和适用性等，是否应当存在五个问题？在某些经典中有三个，在某些经典中有四个，没有五个。在这里有两个分开。在其他的经典中，任何适用性即为争论，争论的数量即为争论的数量，若有任何争论，是否都称为适用性？这是一个问题。这个原则在任何地方都是相同的。
“面对面的戒律”是指面对面戒律的状态。
“因缘”是指因果关系。
在关于减少的情况下，未提及因对赠与的缺失而产生的过失。
“那确实是他”是指“这就是”这个意思。
“那是什么恶的？”这是经典的说法。
“仅仅是责任的适用性”这句话是指未观察的行为等的适用性，这与争论的适用性等不同，然而是指面对面的戒律的状态。
《平息章》的阐述已完成。
《小品法》的阐述
《小品法的阐述》
普通人应当做的事情是普通的事情。
“从耳中掉落的耳环等”这样写道。“身体的装饰”是经典的说法。“臂环”等被老师所提及。
“善歌是指涅槃的歌”这样写道。对想要唱的牙齿歌，应该是口头的。为了说明牙齿歌，写道“我们将要唱的”这样说。

249.Caturassavattaṃ nāma catuppādagāthāvattaṃ. ‘‘Taraṅgavattādīni uccāraṇavidhānāni naṭṭhapayogānī’’ti likhitaṃ. Bāhiralominti bhāvanapuṃsakaṃ, yathā tassa uṇṇapāvārassa bahiddhā lomāni dissanti, tathā dhārentassa dukkaṭanti vuttaṃ hoti.

251.Virūpakkhehītiādi sahayogakaraṇavacanaṃ. Sarabūti gehagoḷikā. Sā kira setā savisā hoti. Sohanti yassa me etehi mettaṃ, sohaṃ namo karomi bhagavatoti sambandho. Aññamhi…pe… chetabbamhīti rāgānusaye.

252.Uṭṭitvāti pakkhipitvā. Otaratūti iddhiyā otāretvā gaṇhātu. Anupariyāyīti anuparibbhami.

253.Na acchupiyantīti na lagganti. Rūpakākiṇṇānīti itthirūpādīhi vokiṇṇāni.

254.Ālindakamiḍḍhikādīnanti pamukhamiḍḍhikādīnaṃ. Parivattetvā tatthevāti ettha ‘‘parivattetvā tatiyavāre tattheva miḍḍhiyā patiṭṭhātī’’ti likhitaṃ. Paribhaṇḍaṃ nāma gehassa bahi kuṭṭapādassa thirabhāvatthaṃ katā tanukamiḍḍhikā vuccati. Ettha ‘‘parivaṭṭitvā patto bhijjatīti adhikaraṇabhedāsaṅkāya abhāve ṭhāne ṭhapetuṃ vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Pattamāḷako vaṭṭitvā pattānaṃ apatanatthaṃ vaṭṭaṃ vā caturassaṃ vā iṭṭhakādīhi parikkhipitvā māḷakacchannena kato. ‘‘Pattamaṇḍalikā pattapacchikā tālapattādīhi katā’’ti ca likhitaṃ. Miḍḍhante ādhārake ṭhapetuṃ vaṭṭati pattasandhāraṇatthaṃ vuttattā. Mañce ādhārakepi na vaṭṭati nisīdanapaccayā vāritattā. Āsannabhūmikattā olambetuṃ vaṭṭati.

255. ‘‘Aṃsakūṭe laggetvāti vacanato aggahatthe laggetvā aṅke ṭhapetuṃ na vaṭṭatī’’ti keci vadanti, na sundaraṃ, ‘‘na kevalaṃ yassa patto’’tiādi yadi hatthena gahitapatte bhedasaññā, pageva aññena sarīrāvayavenāti katvā vuttaṃ. Pāḷiyaṃ pana pacuravohāravasena vuttaṃ. Ghaṭikapālamayaṃ ghaṭikaṭāhaṃ. Chavasīsassa pattanti ‘‘silāputtakassa sarīraṃ, khīrassa dhārātiādivohāravasena vuttaṃ. Mañce nisīdituṃ āgatoti attho. ‘‘Pisācillikāti pisācadārakā’’tipi vadanti. Dinnakameva paṭiggahitameva. Cabbetvāti khāditvā. Aṭṭhikāni ca kaṇṭakāni ca aṭṭhikakaṇṭakāni. ‘‘Etesu sabbesu paṇṇattiṃ jānātu vā, mā vā, āpattiyevā’’ti likhitaṃ.

256.Vipphāḷetvāti phāḷetvā. Kiṇṇena pūretunti surākiṇṇena pūretuṃ. Bidalakaṃ nāma diguṇakaraṇasaṅkhātassa kiriyāvisesassa adhivacanaṃ. Kassa diguṇakaraṇaṃ? Yena kilañjādinā mahantaṃ kathinamatthataṃ, tassa. Tañhi daṇḍakathinappamāṇena pariyante saṃharitvā diguṇaṃ kātabbaṃ. Aññathā khuddakacīvarassa anuvātaparibhaṇḍādividhānakaraṇe hatthassa okāso na hoti. Salākāya sati dvinnaṃ cīvarānaṃ aññataraṃ ñatvā sibbitāsibbitaṃ sukhaṃ paññāyati. Daṇḍakathine kate na bahūhi sahāyehi payojanaṃ. ‘‘Asaṃkuṭitvā cīvaraṃ samaṃ hoti. Koṇāpi samā hontī’’ti likhitaṃ, ‘‘haliddisuttena saññākaraṇa’’nti vuttattā haliddisuttena cīvaraṃ sibbetumpi vaṭṭatīti siddhaṃ. Tattha hi keci akappiyasaññino. Paṭiggaho nāma aṅgulikoso.

257-

"四角形"指的是四行诗的形式。"如波浪形式等的发音方式已经失传"这样写道。"外部的毛发"是中性词,就像那个毛绒披肩的外部毛发能看到一样,因此持有这样的人会有轻罪。
"与丑陋的"等是表示伴随的说法。"蛇"是指家中的蛇。据说它是白色有毒的。"他"是指对我有慈悲的人,我向他致敬世尊。"在其他的"等是对贪欲的倾向。
"起身"是指放入。"让他下降"是指用神通力降下并拿取。"周围游走"是指周围游走。
"不会粘附"是指不会粘附。"被女性形象等所充满"是指被女性形象等所充满。
"阳台和小房间"等是指主要的小房间等。"转动并在那里停留"这里写道"转动并在第三次在那个小房间中停留"。"周围的东西"是指为了房子外壁的坚固而制作的薄小房间。这里写道"转动后碗破裂,因为没有对于处所的怀疑,应当放在那个地方"。"碗架"是绕着碗制作的圆形或四方形的架子,用砖等围起来,用盖子盖住。"碗垫、碗盖是用椰子叶等制作的"这样写道。应当放在支架上,为了支撑碗。但不应放在床上,因为坐卧的原因而被禁止。由于靠近地面,可以悬挂。
"挂在肩膀上"这样说的,有人说不应用手拿着放在怀里,这不太好,因为"不仅是他的碗"等,如果用手拿着的碗有破损的觉知,更何况用其他身体部位,因此这样说。但在经典中是用通俗语说的。"陶制的罐"。"死人头的碗"是指"石块的尸体,牛奶的流动"等通俗语说的。"来到床上坐"是意思。有人说"女鬼"是指女鬼的孩子。"只是给予的就是已经接受的"。"吃掉"是指吃掉。"骨头和刺"是指骨头和刺。"对于所有这些,无论知道设定还是不知道,都会有过失"这样写道。
"撕裂"是指撕裂。"用酒液填满"是指用酒液填满。"双倍"是指加倍的特殊行为的称呼。加倍什么?用棍子等使大的坚固垫子。因为应当用棍子垫子的尺寸收缩并加倍。否则在制作小衣服的周围和其他装置时,手没有空间。有木头棍子时,知道两件衣服中的一件是否缝制,容易看出。在制作棍子垫子后,不需要许多同伴。"不缩小衣服,保持平整。角落也是平整的"这样写道,因为提到用姜黄线缝制,用姜黄线缝制衣服也是允许的,因此是确定的。在那里,有些人是不适当的觉知。"接受"是指手指套。
257-

8.Pātīti paṭiggahasaṇṭhānaṃ. Paṭiggahatthavikanti aṅgulikosatthavikaṃ. Sūcisatthakānaṃ pubbe āvesanatthavikāya anuññātattā ‘‘anujānāmi, bhikkhave, bhesajjatthavika’’nti vuttaṃ. Ettha sūcisatthakādīnipi ṭhapetabbānīti nidānaṃ sūceti. Sacepi upanando bhikkhu alajjī, tathāpi santakametaṃ amūlacchedakatabhikkhuno lajjinopi samānassa kappatīti yujjati. Na sammatīti na pahoti.

260-1. Bahi kuṭṭassa samantato nīcavatthukaṃ katvā ṭhitaṃ ‘‘maṇḍalika’’nti vuccati. Jantāgharappaṭicchādinā channassa naggiyaṃ yassa na paññāyati, tasseva parikammaṃ kātabbaṃ. Esa nayo udakavatthapaṭicchādīsupi.

262-3.Paṇiyā nāma paṇiyakārakā. Ākaḍḍhanayantaṃ ākaḍḍhiyamānaṃ kūpassa uparibhāge paribbhamati. Arahaṭaghaṭiyantaṃ sakaṭacakkasaṇṭhānayantaṃ. Tassa are are ghaṭikāni bandhitvā ekena, dvīhi vā paribbhamiyamānassa udakanibbāhanaṃ veditabbaṃ. Āviddhapakkhapāsaṃ nāma yattha maṇḍalākārena pakkhapāsā bajjhanti āviddhavatthatā viya āviddhapakkhapāsakā. Pubbe pattasaṅgopanatthaṃ, idāni ṭhapetabbaṃ bhuñjituṃ ādhārako anuññāto.

273.Paragalaṃgacchatīti imassa payogābhāvā vaṭṭati. Kammasatenāti mahatā ussāhena.

277-8.Lohabhaṇḍaṃ nāma kaṃsato sesalohabhaṇḍaṃ. Muddikakāyabandhanaṃ nāma caturassaṃ akatvā sajjitaṃ. Pāmaṅgadasā caturassā. Mudiṅgasaṇṭhānenāti saṅghāṭiyā mudiṅgasibbanākārena varakasīsākārena. Pavanantoti pāsanto. ‘‘Dasāmūla’’nti ca likhitaṃ. Akāyabandhanena sañcicca vā asañcicca vā gāmappavesane āpatti. ‘‘Saritaṭṭhānato bandhitvā pavisitabbaṃ, nivattitabbaṃ vā’’ti likhitaṃ.

279. Sattaṅgulaṃ vā aṭṭhaṅgulaṃ vāti ettha ‘‘sugataṅgulenā’’ti avuttattā pakatiaṅgulena sāruppatthāya vaḍḍhetvāpi karonti ce, na doso.

280. Tālavaṇṭākārena sīhaḷitthīnaṃ viya.

Khuddakavatthukkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

6. Senāsanakkhandhakavaṇṇanā

Vihārānujānanakathāvaṇṇanā

294. Nilīyanti bhikkhū etthāti vihārādayo leṇāni nāma. Āgata-vacanena tassāgatasaṅghova sāmī, na anāgatoti keci, taṃ na yujjati samānalābhakatikāya siddhattā.

296-7.Dīpinaṅguṭṭhenāti ettha ‘‘dīpinā akappiyacammaṃ dassetī’’ti likhitaṃ. Thambhakavātapānaṃ nāma tiriyaṃ dārūni adatvā ujukaṃ ṭhiteheva dārūhi kattabbaṃ. Bhisīnaṃ anuññātaṃ vaṭṭatīti bimbohane vaṭṭatīti attho. Tūlapūritaṃ bhisiṃ apassayituṃ na vaṭṭati uṇṇādīnaṃyeva anuññātattā. Nisīdananipajjanaṃ sandhāya vuttaṃ, tasmā apassayituṃ vaṭṭatīti ce? Akappiyanti na vaṭṭatīti keci. Yadi evaṃ akappiyamañcañca apassayituṃ na vaṭṭeyya. Yasmā vaṭṭati, tasmā doso natthi. Apica gilānassa bimbohanaṃ nipajjitumpi anuññātaṃ, tasmā bhisipi vaṭṭati apassayituṃ. Ācariyā ca anujānanti, vaḷañjenti cāti eke. Simbalitūlasuttena sibbitaṃ cīvaraṃ vaṭṭati. Kasmā? Kappāsassa anulomato. ‘‘Akkaphalasuttamayampi akkavākamayameva paṭikkhitta’’nti te eva vadanti.

298.Anibandhanīyo alaggo. Paṭibāhetvāti maṭṭhaṃ katvā. ‘‘Setavaṇṇādīnaṃ yathāsaṅkhyaṃ ikkāsādayo bandhanatthaṃ vuttā’’ti likhitaṃ.

300.Pakuṭṭaṃ samantato āviddhapamukhaṃ.

303.Sudhālepoti sudhāmattikālepo.

305.Āsatti taṇhā. Santiṃ adaraṃ.

307.Ketunti kayena gahetuṃ.



"接受"是指接受的状态。 "接受手指的"是指手指的状态。 "针的状态"是指以前为了引导而被允许的，因此说“我允许你们，比丘们，药物的状态”。在这里，针的状态等也应当被包括在内。即使是阿难比丘不害羞，但这也是对于没有根基的比丘而言，害羞的人和他是相同的，因此是合适的。并非被接受的。
260-1. "外部的房子"是指将其放置为低矮的状态，称为“圆形”。在动物房子等遮蔽的情况下，若没有被看见的，则应当进行相应的工作。这种原则在水的遮蔽等情况下也适用。
262-3. "饮料"是指饮料的制造者。 "被拉动的"是指被拉动的水池的上部分在周围游走。 "值得尊敬的"是指适合的车轮位置。对于这个，若有一个或两个被绑住的水池，则应当理解为水的排放。 "有遮蔽的"是指以圆形的方式遮蔽的状态，像被遮蔽的状态一样。以前是为了保护碗，现在应当放置于食物的基础上。
"外部的"是指由于没有使用而存在的状态。 "大量的努力"是指以巨大的努力。
277-8. "铁器"是指青铜器的其他金属。 "束缚的"是指未制作的四角形。 "手腕"是指四角形。 "用绳子绑住"是指用绳子绑住的状态。 "用风"是指用风的方式。 "十根根基"这样写道。 "通过身体的束缚"而引发的过失，无论是否被定义，写道“被绑住后应当进入，或应当返回”。
"七根或八根"在这里因为没有说“善根”，所以即使是用善根来增加，也没有过失。
"用手腕的方式"像斯里兰卡的女性。
《小品法的阐述》已完成。
《卧处法》的阐述
《寺院的相关阐述》
"被隐藏的"是指在这里的比丘，寺院等地方。根据到来的说法，那个到来的僧团是主人的，而不是未来的，这不适用于相同的获得。
296-7. "用手指"是指用手指显示的。 "柱子的窗户"是指不放木头而是直立的木头。 "允许的"是指允许的状态。 "被允许的"是指在椰子等情况下不被允许。 "坐下的"是指坐下的状态，因此不被允许。 "在坐下的状态下"被认为是允许的。 "因此不被允许"是指在不允许的情况下。
"不被束缚的"是指不被束缚的状态。 "被阻止的"是指被阻止的状态。
"被压迫的"是指周围的被遮蔽的状态。
"甜蜜的"是指甜蜜的状态。
"渴望"是指渴望的状态。 "存在"是指无视。
"抓住"是指用手抓住。

308.Citāti iṭṭhakāyo kabaḷena niddhamanavasena chinditvā katāti attho.

310.Chabbaggiyānaṃbhikkhūnaṃ antevāsikāti ettha vīsativassaṃ atikkamitvā chabbaggiyā uppannā. ‘‘Ārādhayiṃsu me bhikkhū citta’’nti (ma. ni. 1.225) vuttattā aññasmiṃ kāle sāvatthigamane uppannaṃ vatthuṃ idha āpattidassanatthaṃ āharitvā vuttanti yuttaṃ viya, vicāretvā gahetabbaṃ. Vuddhanti vuddhataraṃ.

313.Santhareti tiṇasantharādayo.

Senāsanaggāhakathāvaṇṇanā



"火葬"是指通过用食物切割而制作的砖块。
"六群比丘的学生"这里指超过二十年的六群比丘。因为说"我的比丘们满意了"(中部1.225)，所以在其他时间到萨婆多时发生的事件被引用在这里为了显示过失,应当经过思考而被理解。"成长"是指更成长。
"铺设"是指草铺等。
关于取得卧处的阐述
provided by EasyChat

318.‘‘Seyyaggenāti mañcaṭṭhānaparicchedena. Vihāraggenāti ovarakaggenā’’ti likhitaṃ. Thāvarāti niyatā. Paccayeneva hi tanti tasmiṃ senāsane mahātherā tassa paccayassa kāraṇā aññattha agantvā vasantāyeva naṃ paṭijaggissantīti attho. Aghaṭṭanakammaṃ dassetuṃ ‘‘na tattha manussā’’tiādimāha. ‘‘Vitakkaṃ chinditvā suddhacittena gamanavatteneva gantabba’’nti pāṭho. Muddavedikā nāma cetiyassa hammiyavedikā. Paṭikkammāti apasakkitvā. Samānalābhakatikā mūlāvāse sati siyā, mūlāvāsavināsena katikāpi vinassati. Samānalābha-vacanaṃ sati dvīsu, bahūsu vā yujjati, teneva ekasmiṃ avasiṭṭheti no mati. Tāvakālikaṃ kālena mūlacchedanavasena vā aññesaṃ vā kammaṃ aññassa siyā nāvāyaṃ saṅgamoti ācariyo. Puggalavaseneva kātabbanti apalokanakāle saṅgho vassaṃvutthabhikkhūnaṃ pāṭekkaṃ ‘‘ettakaṃ vassāvāsikaṃ vatthaṃ deti, ruccati saṅghassā’’ti puggalameva parāmasitvā dātabbaṃ, na saṅghavasena kātabbaṃ. Na saṅgho saṅghassa ettakaṃ detīti. ‘‘Ekasmiṃ āvāse saṅghassa kammaṃ karotī’ti vacanato saṅghavasena kātabba’’nti likhitaṃ. Na hi tathā vutte saṅghassa kiñci kammaṃ kataṃ nāma hoti. ‘‘Sammatasenāsanaggāhāpakato aññena gāhitepi gāho ruhati aggahitupajjhāyassa upasampadā viyā’’ti likhitaṃ. ‘‘Kammavācāyapi sammuti vaṭṭatī’’ti likhitaṃ.

Aṭṭhapi soḷasapi janeti ettha kiṃ visuṃ visuṃ, udāhu ekatoti? Ekatopi vaṭṭati. Na hi te tathā sammatā saṅghena kammakatā nāma honti , teneva sattasatikakkhandhake ekato aṭṭha janā sammatāti. Tesaṃ sammuti kammavācāyapīti ñattidutiyakammavācāyapi. Apalokanakammassa vatthūhi sā eva kammavācā labbhamānā labbhati, tassā ca vatthūhi apalokanakammameva labbhamānaṃ labbhati, na aññanti veditabbaṃ. Imaṃ nayaṃ micchā gaṇhanto ‘‘apalokanakammaṃ ñattidutiyakammaṃ kātuṃ, ñattidutiyakammañca apalokanakammaṃ kātuṃ vaṭṭatī’’ti gaṇhāti, evañca sati kammasaṅkaradoso āpajjati. Maggo pokkharaṇīti ettha maggo nāma magge katadīghasālā, pokkharaṇīti nahāyituṃ katapokkharaṇī. Etāni hi asenāsanānīti ettha bhattasālā na āgatā, tasmā taṃ senāsananti ce? Sāpi ettheva paviṭṭhā vāsatthāya akatattā. Bhojanasālā pana ubhayattha nāgatā. Kiñcāpi nāgatā, upari ‘‘bhojanasālā pana senāsanamevā’’ti (cūḷava. aṭṭha. 318) vuttattā senāsanaṃ. ‘‘Kappiyakuṭi ca ettha kātabbā’’ti vadanti, taṃ neti eke. Rukkhamūlaveḷugumbā channā kavāṭabaddhāva senāsanaṃ. ‘‘Alābhakesu āvāsesūti alābhakesu senāsanesū’’ti likhitaṃ, taṃ yuttaṃ. Na hi pāṭekkaṃ senāsanaṃ hoti. Taṃ saññāpetvāti ettha paññattiṃ agacchante balakkārenapi vaṭṭati. Ayampīti paccayopi.


"最好的"是指卧处的范围。"寺院的最好的"是指小房间的最好的。"固定的"是指确定的。因为依靠那个条件,所以在那个卧处,长老们因为那个条件的原因而不去其他地方居住,而是会照顾它。为了显示无伤害的行为,说"那里没有人"等。"去除烦恼,以清净的心行走的方式去"是经文。"墓碑"是指寺院的平台。"退后"是指退后。如果有相同的获得,即使因为失去了根基而也会失去,所以说"相同的获得"适用于两个或多个人,因此不应如此认为。老师说,某人的临时或因根基被切断或其他的行为也可能是别人的,并非这个人的。根据个人而应当进行,在观察期间,对于已经居住一个雨季的比丘,应当单独考虑"给予这么多的雨季居住衣服,僧团认可"而给予,而不应该根据僧团而进行。因为没有这样说,僧团没有做任何事情。"被选为获得卧处的人,即使被别人获得,也能获得,就像未被选择的导师的授戒一样"这样写道。"甚至在作业中也需要同意"这样写道。
在这里是八个还是十六个?无论是一个还是多个都可以。因为他们并非如此被僧团选择而做出的行为,因此在七百章中被选为八个人。对于他们,同意也在告知二次作业中。观察作业的基础就是这个作业,而这个基础也是观察作业,而不是其他的,应当理解。错误地理解这个原则的人认为"应当进行观察作业和告知二次作业,也应当进行告知二次作业和观察作业",如果是这样,就会犯作业的混乱错误。"道路和池塘"这里的道路是指在道路上建造的长廊,池塘是为了沐浴而建造的池塘。这些都不是卧处,因此饭堂没有来到,所以它不是卧处?它也进入其中为了居住而未被制作。但是饭堂在两者都没有来到。即便没有来到,在上面写道"但是饭堂也是卧处"。有人说"这里应当制作许可小屋",但有人反对。树根、竹林遮蔽,有门闩的也是卧处。"在没有获得的住处"这样写道,这是合适的。因为不是单独的卧处。"使它被认知"这里,即使是强制也是允许的。这也是一个条件。


Upanibandhitvāti tassa samīpe rukkhamūlādīsu vasitvā tattha vattaṃ katvāti adhippāyo. Pariyattipaṭipattipaṭivedhavasena tividhampi. ‘‘Dasakathāvatthukaṃ dasaasubhaṃ dasaanussati’’nti pāṭho. ‘‘Paṭhamabhāgaṃ muñcitvāti idaṃ ce paṭhamagāhitavatthuto mahagghaṃ hotī’’ti likhitaṃ. Chinnavassānaṃ vassāvāsikaṃ nāma pubbe gahitavassāvāsikānaṃ pacchā chinnavassānaṃ. Bhatiniviṭṭhanti bhatiṃ katvā viya niviṭṭhaṃ pariyiṭṭhaṃ. ‘‘Saṅghikaṃ pana…pe… vibbhantopi labhatevā’’ti idaṃ tatruppādaṃ sandhāya vuttaṃ. Iminā apalokanameva pamāṇaṃ, na gāhāpananti keci. Vinayadharā pana ‘‘amhākaṃ vihāre vassaṃ upagatānaṃ ekekassa ticīvaraṃ saṅgho dassatī’tiādinā apalokitepi abhājitaṃ vibbhantako na labhati. ‘Apalokanakammaṃ katvā gāhita’nti vuttattā, ‘abhājite vibbhamatī’ti evaṃ pubbe vuttattā cā’’ti vadanti. ‘‘Paccayavasenāti gahapatikaṃ vā aññaṃ vā vassāvāsikaṃ paccayavasena gāhita’’nti likhitaṃ. ‘‘Ekameva vatthaṃ dātabbanti tattha nisinnānaṃ ekamekaṃ vatthaṃ pāpuṇātī’’ti likhitaṃ. Dutiyo therāsaneti anubhāgo. Paṭhamabhāgo aññathā therena gahitoti jānitabbaṃ.

Upanandavatthukathāvaṇṇanā

320.Tivassantarenāti tiṇṇaṃ vassānaṃ anto ṭhitena. Hatthimhi nakho assāti hatthinakho. Pāsādassa nakho nāma heṭṭhimaparicchedo. Gihivikaṭanīhārenāti gihīhi katanīhāreneva. ‘‘Tehi attharitvā dinnāneva nisīdituṃ labbhanti, na bhikkhunā sayaṃ attharitvā vissajjitabbaṃ saṅghena attharāpetvā vā’’ti likhitaṃ.

Avissajjiyavatthukathāvaṇṇanā

321. ‘‘Na vissajjetabbaṃ saṅghena vā gaṇena vā puggalena vā’’ti vacanaṃ ‘‘yaṃ agarubhaṇḍaṃ vissajjiyaṃ vebhaṅgiyaṃ saṅghikaṃ, taṃ gaṇo ce tasmiṃ āvāse vasati puggalopi vā, gaṇena vā puggalena vā vissajjitaṃ saṅghena vissajjitasadisameva hotī’’ti aṭṭhakathāyaṃ vuttavacanaṃ sādheti, aññathā ettha gaṇapuggalaggahaṇaṃ niratthakaṃ. Arañjaro udakacāṭi, alañjalo, bahuudakagaṇhanakoti attho. ‘‘Vaṭṭacāṭi viya hutvā thokaṃ dīghamukho majjhe paricchedaṃ dassetvā kato’’ti likhitaṃ. Maṃsadibbadhammabuddhasamantacakkhuvasena pañca.

Garubhaṇḍena ca garubhaṇḍanti saṃhārimaṃ sandhāya vuttaṃ. Pattacīvaraṃ nikkhipitunti aṭṭakacchannena kate mañce. Vaṭṭalohaṃ nāma pītavaṇṇaṃ. Pārihāriyaṃ na vaṭṭatīti āgantukassa adatvā paricārikahatthato attano nāmaṃ likhāpetvā gahetvā yathāsukhaṃ pariharituṃ na vaṭṭati. ‘‘Gihivikaṭanīhārenevāti yāva attano kammanibbatti, tāva gahetvā detī’’ti likhitaṃ. Sikharaṃ nāma yena paribbhamantā chindanti. Pattabandhako nāma pattassa gaṇṭhiādikārako. ‘‘Paṭimānaṃ suvaṇṇādipattakārako’’tipi vadanti. ‘‘Aḍḍhabāhūti kapparato paṭṭhāya yāva aṃsakūṭa’’nti likhitaṃ. Ito paṭṭhāyāti imaṃ pāḷiṃ ādiṃ katvā. Daṇḍamuggaro nāma yena rajitacīvaraṃ pothenti. ‘Paccattharaṇagatika’nti vuttattā, ‘‘tampi garubhaṇḍamevāti vuttattā ca api-saddena pāvārādipaccattharaṇaṃ sabbaṃ garubhaṇḍamevā’’ti vadanti. Eteneva suttena aññathā atthaṃ vatvā ‘‘pāvārādipaccattharaṇaṃ na garubhaṇḍaṃ, bhājanīyameva, senāsanatthāya dinnapaccattharaṇameva garubhaṇḍa’’nti vadanti, upaparikkhitabbaṃ. Gaṇṭhikāti cīvaragaṇṭhikā. Bhañcako nāma sarako.

Navakammadānakathāvaṇṇanā

323-

Upanibandhitvā是指在树根等地方居住后，进行相应的行为。根据教义的传承和实践的理解，三种方式也是如此。“十种情况的十种不善，十种回忆”是所说的。“放下第一部分”是指如果放下第一部分的衣物，那么这就会变得非常重要。被割断的雨季居住衣物是指以前所持有的雨季居住衣物之后被割断的。经过食物的处理是指像处理食物一样的处理。“然而，僧团……即使被分开也能获得”是指这里的内容。根据这个，只有不被观察的才是标准，某些人则说不是被观察的。持戒者说：“对于我们寺院中已到来的每个雨季的比丘，僧团将给予他们一件袈裟”即使被观察也不能获得。“因为说‘已被观察的行为被抓住’”因此说“被观察的行为被抓住”是以前所说的。
Upanandavatthukathāvaṇṇanā
“在三年之间”是指在三年的时间内。大象的爪子是指大象的爪子。楼阁的爪子是指下面的部分。家里的处理是指由家人处理的。“他们通过那样给予而能坐下，而比丘则不应自己处理而让僧团处理”是这样写的。
Avissajjiyavatthukathāvaṇṇanā
“不应被处理，无论是由僧团、团体还是个人”这句话是“如果将重物处理为分开，若僧团在那个地方居住，个人也可以，若由团体或个人处理，则与由僧团处理的相同”在注释中所说的话，若在这里处理团体与个人的抓取则是没有意义的。荒野的水田，简单的水田，众多的水田是指这个意思。“像处理水田一样，显示出一点长长的面孔而被处理”是这样写的。肉类的三种法则是指佛陀的全知。
重物是指重物的意思。放下袈裟是指用覆盖物覆盖的座位。重金属是指黄色的金属。不应给予外人，因此不应给予外人，交给仆人时，要求写上自己的名字后才能自由使用。“由家人处理，直到自己的行为产生，才给予”是这样写的。山峰是指那些在周围游走的。绑缚的物品是指与物品的绑缚相连的。“被认为是金、银等制成的物品”也有人这样说。“从肩膀开始到达手肘”是这样写的。从这里开始是指以这段经文为起点。手杖是指那些染色的袈裟。“被覆盖的物品”是指被覆盖的物品，因此说“那也是重物”，因此说“所有的覆盖物都是重物”是这样说的，必须仔细考虑。绑缚是指袈裟的绑缚。破坏者是指那些破坏的。
Navakammadānakathāvaṇṇanā

4. Aggaḷabandhasūcidvārakaraṇamattenapi. ‘‘Kapotabhaṇḍikā nāma vaḷabhiyā upari ṭhapetabbavalayaṃ vā tiṇacchadanagehassa piṭṭhivaṃsassa heṭṭhā ṭhapetabbaṃ vā ubhayamassa gatā dārū’’ti likhitaṃ. Kārantarāti tadā puna pavisaṭṭhaṃ pubbapayojitānānaṃ vacanapātasenāsanavāso. Na pana patisaṭṭhatoti daṭṭhabbaṃ. Sabbattha vinaṭṭhavāso na ca paṭisedhako hotīti daṭṭhabbo. Dvāravātapānādīni apaharitvā dātuṃ asakkuṇeyyato ‘‘paṭidātabbāniyevā’’ti vuttaṃ. Gopānasiādayo dentassa vihāro palujjatīti ‘‘mūlaṃ vā dātabba’’ntiādi vuttanti eke. ‘‘Nevāsikā pakatiyā anatthatāya bhūmiyā ṭhapenti ce, tesampi anāpattiyevā’’ti likhitaṃ. ‘‘Dvāravātapānādayo aparikammakatāpi apaṭicchādetvā na apassayitabbā’’ti likhitaṃ.

Saṅghabhattādianujānanakathāvaṇṇanā

Uddesabhattakathāvaṇṇanā



即使只是制作门环和针孔。"鸽子容器"是指应当放在牛车上方或茅草房子背后的环。"其间"是指当时再次进入的,以前使用过的卧处。但是不应该再次离开。应该理解为在任何地方都没有被破坏的卧处,也没有阻止的。因为不能给予门窗等,所以说"应当给予"。有人说,给予寺院时,寺院会毁坏,因此说"应当给予根基"。"如果居住者出于本性而放在地上,对他们也没有过失"这样写道。"门窗等即使没有修理也不应该不遮蔽而使用"这样写道。
对于僧团的食物等的允许的阐述
对于分发的食物的阐述
provided by EasyChat

325.Yā bhattuddesaṭṭhānabhūtāya bhojanasālāya pakatiṭhitikā. Dinnaṃ panāti yathā so dāyako deti, taṃ dassento ‘‘saṅghato bhante’’tiādimāha. Ekavaḷañjanti ekadvārena vaḷañjitabbaṃ . Ticīvaraparivāranti ettha ‘‘udakamattalābhī viya aññopi uddesabhattaṃ alabhitvā vatthādimanekappakāraṃ labhati ce, tasseva ta’’nti likhitaṃ. ‘‘Uddesapatte dethā’ti vatvā gahetvā āgatabhāvena saṅghassa pariccattaṃ na hotiyeva tasseva hatthe gatattā, tasmā tehi vuttakkamena sabbehi bhājetvā bhuñjitabba’’nti vuttaṃ. Paṭipāṭipattaṃ vā ṭhitikāya ṭhitapattaṃ vā. ‘‘Kūṭaṭṭhitikā nāma aggahetabbānampi gāhitattā’’ti likhitaṃ, ‘‘paṇītabhattaṭṭhitikañca ajānitvā missetvā gāhitepi evameva paṭipajjitabba’’nti ca likhitaṃ. Tañce theyyāya haranti pattahārakā, āṇāpakassa gīvā hoti. Atikkantampi ṭhitikaṃ ṭhapetvāti ettha ‘‘taṃdivasameva ce bhikkhā labbhati, aparadivasato paṭṭhāya na labbhati kirā’’ti likhitaṃ. Pacchā ‘‘sabbo saṅgho paribhuñjatū’’ti avuttepi bhājetvā paribhuñjitabbaṃ. ‘‘Ettake bhikkhū saṅghato uddisitvā dethā’ti avatvā ‘ettakānaṃ bhikkhūnaṃ bhattaṃ gaṇhathā’ti dinnaṃ saṅghikanimantanaṃ nāmā’’ti likhitaṃ.

Nimantanabhattakathāvaṇṇanā

Paṭipāṭiyāti yathāladdhapaṭipāṭiyā. Vicchinditvāti bhattaṃ gaṇhathāti padaṃ avatvā. Ālopasaṅkhepenāti ayaṃ nayo nimantanāyameva, uddesabhatte pana ekassa pahonakappamāṇe eva ṭhitikā tiṭṭhati. ‘‘Ekavāranti yāva tasmiṃ āvāse vasanti bhikkhū, sabbeva labhantī’’ti likhitaṃ.

Salākabhattakathāvaṇṇanā

Na hi bahisīmāya saṅghalābhoti ettha ‘‘uddesabhattādīsu bahisīmāya ṭhitassapi ce upāsakā denti, gahetuṃ labhanti, attanopi pāpetvā gahaṇaṃ anuññātaṃ, tathā idha na vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Na pāpuṇantīti uddisitvāpi. Vāragāmanti dūrattā vārena niggahena gantabbagāme. Phātikammamevāti atirekalābhā ca bhavanti. Sammukhībhūtassāti yebhuyyena ce bhikkhū bahisīmaṃ gatā, sammukhībhūtassa pāpetabbaṃ. Sabhāgattā hi ekena laddhaṃ sabbesaṃ pahoti, tasmimpi asati attano pāpetvā dātabbaṃ. ‘‘Laddhā vā aladdhā vā’’ti vacanasiliṭṭhavasena vuttaṃ. Vihāre apāpitaṃ pana…pe… na vaṭṭatīti salākabhattaṃ vihāre uddisiyati. Tena pana dinnasalākena. Tassāti gahetvā gatassa. Salākā gahetabbāti yuttaṃ viya. Sabbapotthakesu ‘‘gāhetabbā’’ti pāṭho, tasmā tenāti salākaggāhāpakenāti attho. ‘‘Corikāya gahitattā na pāpuṇātī’’ti vacanato ‘‘kuṭisodhanaṃ vaṭṭatī’’ti ca dīpavāsino vadanti kira. Ekaṃ mahātherassāti mahāthero vihārato yebhuyyena na gacchati, itare kadāci gacchati, tasmā sabhāgā ce, attano pāpetvā puna itaresaṃ diyyati. Vihāre therassa pattasalākabhattanti mahāthero ekakova vihāre ohīno, ‘‘avassaṃ sabbasalākā attano pāpetvā ṭhito’’ti paṭissayaṃ gantvā āgantukabhikkhūnampi adassanato kukkuccaṃ akatvā bhuñjanti.

Pakkhikabhattakathāvaṇṇanā

Uposathadivase āpattidesanaṃ sandhāya ‘‘parisuddhasīlāna’’nti āha. Lekhaṃ katvā nibaddhāpitaṃ. ‘‘Āgantukabhattampi gamikabhattampī’’ti āgantukova hutvā gacchantaṃ sandhāya vuttaṃ. Anāthagilānupaṭṭhākopi tena dinnaṃ bhuñjati ce, tassapi pāpetabbameva. Guḷapiṇḍaṃ tālapakkamattaṃ.

Senāsanakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.



这是指作为分发食物的地方的饭堂的本来状态。"给予的"是指如同那个施主给予的,说"尊者,从僧团"等。"一次分发"是指通过一个入口分发。"三件袈裟的附属物"这里写道"如同获得水的人一样,其他人也没有获得分发的食物,但获得各种衣物等,因此也是如此"。说"给予分发的碗",但由于已经给予,因此并非真正给予僧团,而是在他们手中,所以应当按照他们所说的方式分给所有人后食用。"按次序"或"根据状态而立的碗"。"高架的状态是指即使是不应该给予的也被给予"这样写道,"也不知道上等的食物的状态,混合给予也应该这样做"这样写道。如果盗窃地拿走碗的人,对于指令者来说是有罪的。"即使超过了状态,也应该放下"这里写道"如果当天还可以得到,从第二天开始就不可能得到了"。即使没有说"全体僧团都应该食用",也应该分给后食用。"从僧团中选择了这么多比丘,给予他们"这就是僧团的邀请。
对于被邀请的食物的阐述
"按次序"是指按照所得的次序。"切断"是指没有说"拿取食物"这个词。"简单地分配"是指这就是对于邀请的方式,但对于分发的食物,只保留一人份量的状态。"一次"是指只要在那个住处的比丘,所有人都可以得到。
对于按次序分发的食物的阐述
"不是在界外的僧团获得"这里说"即使在分发的食物等界外的比丘获得,信众也可以拿取,自己也可以拿到,这样是允许的,但在这里不允许"。"不能得到"即使被选择。"轮流去的村庄"是指由于远离而轮流去。"只是分配"也就是获得过多。"面对的"是指大多数比丘去了界外,应当给予面对的人。因为大家平等,一个人得到的就够所有人,如果没有,应当自己给予。"不管得到还是没有得到"这样说。但在寺院中未给予的,不允许。应当用那个被选择的。"拿走的"是指拿走后的人。"应当拿取木签"似乎是合适的。所有书籍都有"应当拿取"的读法,因此意思是由那个负责分发木签的人。根据"由于偷盗而没有得到"的说法,据说"清洁房间是允许的"。"一位长老的"是指长老大多不去寺院,其他人偶尔去,所以平等的话,自己给予后再给予其他人。在寺院中,长老的木签食物是,长老独自留在寺院,认为"一定所有木签都自己拿着站着",所以没有疑虑地食用,即使是来的比丘也一起食用。
对于半月食物的阐述
在布萨日,为了忏悔过失而说"具有清净戒行的"。写下记录后保存。"来访者的食物和去旅行的食物"是指作为来访者而去旅行的人。即使无依无靠的病人的照顾者也由他给予,也应该给予。糖团大约有椰子果肉大小。
《卧处法》的阐述完成。

7. Saṅghabhedakakkhandhakavaṇṇanā

Chasakyapabbajjākathāvaṇṇanā

330. ‘‘Anupiyaṃ nāmā’’ti ekavacanena dissati, sattamiyaṃ pana ‘‘anupiyāya’’nti. ‘‘Kāḷudāyippabhutayo dasa dūtā’’ti pāṭho. ‘‘Na heṭṭhāpāsādā na heṭṭhāpāsādaṃ vā’’ti likhitaṃ.

332.Pubbe pubbakāle. ‘‘Rañño sato’’ti ca ‘‘raññovasato’’ti ca pāṭho.

333. Na lābhataṇhā idha kāmataṇhā, jhānassa nesā parihāni hetu. Buddhattasīlaṃ pana patthayanto jhānāpi naṭṭhoti. Nanu pattabhāvanā. Manomayanti jhānamanomayaṃ.

334.Satthāroti gaṇasatthāro.

339.Potthanikanti churikaṃ.

340.Manusseti purise.

341. Ekarattādhikārena rakkhaṃ paccāsīsantā īdisāti dassanatthaṃ ‘‘pañcime’’tiādi vuttaṃ. ‘‘Pubbe rakkhasseta’’nti vuttattā mayhaṃ pana rakkhaṇe kiccaṃ natthīti dassanatthaṃ vuttaṃ. Parūpakkamena tathāgataṃ jīvitā voropeyyāti idaṃ āṇattiyā āgatattā evaṃ vuttaṃ.

342.Mā āsadoti mā vadhakacittena upagaccha. Itoti imamhā jīvitamhā. ‘‘Yatoti yasmā, yatoti vā gatassā’’ti likhitaṃ. ‘‘Paṭikuṭitoti apasakkitvā saṅkucito hutvā vā paṭisakkatī’’ti likhitaṃ.

343.Tikabhojananti tīhi bhuñjitabbabhojanaṃ. ‘‘Tikabhojanīya’’ntipi pāṭho. Parikappato hi tiṇṇaṃ bhuñjituṃ anujānāmi, tato uddhaṃ gaṇabhojanameva hoti, tassāpi idameva vuttaṃ. Idha apubbaṃ natthi. ‘‘Akataviññattiladdhaṃ tiṇṇaṃ bhuñjantānaṃ kiñcāpi taṃ gaṇabhojanaṃ nāma na hoti, viññattivasena pana na vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Tayo atthavase paṭiccāti etthāpi ‘‘mā pāpicchāpakkhaṃ nissāya saṅghaṃ bhindeyyu’’nti pesalānaṃ bhikkhūnaṃ phāsuvihārāyāti yojetabbaṃ. Kulānuddayatāya cāti kulānaṃ pasādarakkhaṇatthaṃ. Vajjanti vajjameva. ‘‘Vajjamimaṃ phuseyyā’’ti likhitaṃ. ‘‘Vajjanīyaṃ puggalaṃ phuseyyā’’ti vuttaṃ. ‘‘Imassa mano na phuseyyā’’ti vattabbampi siyā. Cakkabhedanti sāsanabhedaṃ. Āyukappanti ettha kiñcāpi avīcimhi āyuparimāṇaṃ natthi, yena pana kammena yattakaṃ anubhavitabbaṃ, tassa āyukappanti veditabbaṃ.

345. ‘‘Aññataraṃ āsanaṃ gahetvā nisīdī’’ti vacanato visabhāgaṭṭhānaṃ gatassa pesalassapi bhikkhuno tesaṃ āsane nisīdituṃ vaṭṭatīti siddhaṃ. Āgilāyatīti rujjati. Ādesanāpāṭihāriyānusāsaniyāti tassa tassa cittācāraṃ ādissa ādissa desanā, ādesanāpāṭihāriyānusāsanī. Iddhi eva pāṭihāriyaṃ iddhipāṭihāriyaṃ, iddhipāṭihāriyasaṃyuttāya anusāsaniyā ovadatīti attho. Nanu taṃ āvusoti ettha taṃ vacanaṃ nanu mayā vuttosīti attho.

346-9.Suvikkhālitanti sudhotaṃ. Saṃkhāditvāti suṭṭhu khāditvā. ‘‘Mahiṃ vikubbatoti mahāvisālo’’ti likhitaṃ. Tassa bhisaṃ ghasamānassa. Tattha nadīsu jaggatoti pālentassa. ‘‘Kiṃ? Hatthiyūthaṃ gantu’’nti vadanti. ‘‘Asaṃpāto’ti pāṭho, apatto hutvāti attho’’ti likhitaṃ. ‘‘Apāyabahuttā puna dassito’’ti vuttaṃ. ‘‘Evaṃsateti evaṃ assa te āsavā’’ti likhitaṃ.

350.‘‘Vosānaṃ pariniṭṭhānaṃ vā’’ti ca likhitaṃ. Jātūti daḷhatthe nipāto. Mā udapajjathāti mā uppajjeyya. ‘‘So pamādamanuyuñjanto’’ti pāṭho. Anādaraṃ kusalesu. Udadhi mahāti kittako mahā? Bhesmā yāva bhayānako, tāva mahāti vuttaṃ hoti.



关于僧团分裂的法则阐述
关于六种出家者的阐述
"Anupiya"是指以单数形式显现，而在第七中则是"anupiyāya"。关于"黑暗的乌鸦的十个使者"的经文。写道"既不是下面的楼阁，也不是下面的楼阁"。
以前的早期。关于"国王的存在"和"国王的存在"的经文。
这里不是欲望的贪求，而是欲望的渴求，禅定不是其衰退的原因。渴望佛果的品德，禅定也会失去。难道不是获得的修行。思维的禅定。
"教师"是指众多的教师。
"书籍"是指偷窃。
"人类"是指人。
由于以单一的夜晚保护，反过来会感到如此，因此说"这五个"等。因为说"以前的保护"，所以说我在保护上没有任何责任。由于对他人造成影响，因此说"如来会失去生命"是这样说的。
"不要接近"是指不要以杀人的心态接近。这里是指从这生命中。写道"因为……，因为去的"。写道"被压制的"是指被压制后收缩的。
"三种食物"是指应当食用的三种食物。"三种食物的食用"也是如此。因为为了食用三种食物而允许，因此上面只需获得食物，此外也应如此。这里没有什么特别的。"没有获得的食物，食用三种食物的人也不应称之为食物，而是根据获得的状态来看"这样写道。考虑到三种情况，这里也应当理解为"不要因贪欲而分裂僧团"的意思，应该让比丘们舒适地生活。由于家族的保护，所以说对于家族的保护。避免伤害的确实是伤害。"应该触碰这个"是这样写的。"应该触碰能够被触碰的人"是这样说的。"他的心不应被触碰"也是可以说的。关于教义的分裂。关于寿命的限制，这里即使在无间地狱中也没有寿命的限制，所能体验的寿命应当被理解为。
"拿着另一种座位坐下"的说法是指在分开位置后，允许那些比丘坐在他们的座位上。受苦是指感到痛苦。关于指令的超自然能力的教导，是指对每一种心态的教导，关于指令的超自然能力的教导。超自然能力确实是超自然的，结合超自然的教导，意味着教导的意思。难道那是我的意思吗？这里的意思是我所说的。
346-9. "被妥善处理"是指被彻底洗净。"经过计算"是指被充分食用。"大地被翻转"是指非常广阔的。"他的食物被吞噬"。在那儿，河流的流动是指被牵引的。"什么？是去大象的队伍吗？"他们说。"无障碍"是经文，意为受阻。"由于堕落而再次显现"是这样说的。"这样的话，就是这样你的烦恼"是这样写的。
"关于废弃的结束"也是这样写的。"出生"是指在坚固的地方。"不要起伏"是指不要升起。"他沉迷于懈怠"的经文。对善事的不尊重。大海的广度是多么伟大？恐怖的程度，正是如此伟大。

351.Na kho, upāli, bhikkhunī saṅghaṃ bhindatīti ettha bhikkhu saṅghaṃ na bhindati, bhikkhunī saṅghaṃ bhindatīti keci, netaṃ gahetabbaṃ. Kevalaṃ ‘‘saṅgho’’ti vutte bhikkhusaṅghova adhippeto. ‘‘Saṅghassa deti, ubhatosaṅghassa deti cā’’ti (mahāva. 379) mātikāvacanampi sādheti. Tasmiṃ adhammadiṭṭhibhede dhammadiṭṭhi siyā. ‘‘Sīlasatibhedesupi samāno dhammaṃ kātunti saṅghabhede vematikopi tādiso vā’’ti likhitaṃ. Vinidhāyāti attano vañcanādhippāyataṃ chādetvā.

Saṅghabhedakakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

8. Vattakkhandhakavaṇṇanā

Āgantukavattakathāvaṇṇanā

357. Ekasmiṃ gāme aññavihārato āgatopi āgantukova. Tattha keci evaṃ vadanti ‘‘āvāsiko katthaci gantvā sace āgato, ‘tenāpi āgantukabhattaṃ bhuñjitabba’nti vuttattā dūrāgamanaṃ vuttaṃ hoti, na gāme, tasmā na yutta’’nti. Te vattabbā ‘‘āgantukabhattaṃ nāma gahaṭṭhehi ṭhapitaṃ. Yasmiṃ nibaddhaṃ, tato aññagāmatoti āpannaṃ. Tathā vihārādhikārattā aññavihārato āgatopi āgantuko vā’’ti ācariyānaṃ sanniṭṭhānaṃ. Pānīyaṃ pucchitabbaṃ, paribhojanīyaṃ pucchitabbanti uddharitvā ghaṭasarāvādigataṃ sandhāya paṭhamaṃ, dutiyaṃ kūpataḷākādigatanti ācariyo. Dutiyavāre attano vasanaṭṭhānattā visuṃ pucchitabbameva, tasmā vuttaṃ etaṃ ‘‘paricchinnabhikkho vā gāmo’’ti. Bahūsu potthakesu duvidhāpi yujjati.

Anumodanavattakathāvaṇṇanā

362-4. Pañcame anumodanatthāya nisinne. ‘‘Manussānaṃ parivisanaṭṭhānanti yattha manussā saputtadārā āvasitvā dentī’’ti likhitaṃ. Imasmiṃ khandhake āgantukāvāsikagamikānumodanabhattaggapiṇḍacārikāraññakasenāsanajantāgharavaccakuṭiupajjhācariyasaddhivihārikantevāsikavattāni cuddasa mahāvattāni nāma. Aggahitaggahaṇena gaṇiyamānāni asīti khandhakavattāni nāma honti.

Vattakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

9. Pātimokkhaṭṭhapanakkhandhakavaṇṇanā

Pātimokkhuddesayācanakathāvaṇṇanā

383-4. ‘‘Nandimukhī’’ti likhitaṃ. Āyatakenevāti ādimhi eva. Yanti yasmā. Savantiyo mahānadiyo. ‘‘Mahantabhūtāna’’nti pāṭho. Pattāti patvā. ‘‘Samūlikāya ṭhapeti akatāyā’’ti ṭhapanakassa saññāmūlavasena vuttaṃ. Taṃ vatthuṃ avinicchinitvāva parisā vuṭṭhāti.

Attādānaaṅgakathāvaṇṇanā

398-9.‘‘Attādānanti sayaṃ parehi codito attānaṃ sodhetuṃ anādiyitvā paresaṃ vippaṭipattiṃ disvā sāsanaṃ sodhetuṃ attanā āditabba’’nti likhitaṃ. Vassārattoti vassakālo. Sappaṭimāsoti ākaḍḍhanayuttoti adhippāyo.

401.Upadahātabboti uppādetabbo, vippaṭisāramukhena dhāretabboti adhippāyo.

Pātimokkhaṭṭhapanakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

10. Bhikkhunikkhandhakavaṇṇanā

Mahāpajāpatigotamīvatthukathāvaṇṇanā

402-3.Sūnehīti sutehi. ‘‘Setaṭṭikā nāma rogajātī’’ti pāḷi. ‘‘Setaṭṭhikā’’ti aṭṭhakathā . ‘‘Paṭisambhidāpattakhīṇāsavaggahaṇena jhānānipi gahitāneva honti. Na hi nijjhānikānaṃ sabbappakārā sampatti ijjhatī’’ti likhitaṃ.

Bhikkhunīupasampadānujānanakathāvaṇṇanā

404.Yadaggena yaṃ divasaṃ ādiṃ katvā. Tadevāti tasmiṃ eva divase. ‘‘Anuñattiyā’’ti pāṭho. ‘‘Anupaññattiyā’’ti na sundaraṃ.



"不是,乌巴利,比丘尼不会分裂僧团"这里,比丘不会分裂僧团,但有人说比丘尼会分裂僧团,这是不应该被接受的。仅仅说"僧团"时,指的就是比丘僧团。"给予僧团,给予双方僧团"(大品379)的戒条也支持这一点。在那种违法的分裂中,可能会有正确的观点。"即使在戒行和正念的分裂中,也应该做正法,在僧团分裂中也是如此"这样写道。"隐藏"是指隐藏自己的欺骗意图。
关于僧团分裂的法则阐述完成。
关于职责的阐述
关于来访者的职责的阐述
即使从另一个寺院来到某个村庄,也是来访者。有人这样说："如果住持去了别处而回来,'因此也应该食用来访者的食物'是这样说的,所以说的是远行,而不是在村庄,因此不恰当。"应该告诉他们:"来访者的食物是居士准备的。从哪里固定下来,就从那里来的。同样,由于寺院的管理权,即使从另一个寺院来也是来访者。"应该问水和可食用的东西,老师指的是首先是指装在罐子和盘子里的,第二个是指井和池塘等。第二次,由于是自己的居住地,应该单独询问,因此说"或有确定的村庄"。在许多书籍中,这两种都适用。
关于赞颂的职责的阐述
362-4. 在第五天坐下来为了赞颂。"人们的供养处"是指人们与妻子儿女居住并供养的地方。在这一章中,有十四种主要的职责,即来访者、住持、旅行者的赞颂、食堂、托钵、林野、住处、厕所小屋、导师、同伴、学生。由于没有获得而被计算,共有八十种章的职责。
关于职责的阐述完成。
关于布萨的阐述
关于请求布萨的阐述
383-4. 写作"喜悦的面容"。"从一开始就"是指从开始。"因为"是指从哪里。"大河在流动"。"对于伟大的存在"是**。"到达"是指到达。"根据根本的安置,未安置"是指安置者的意图。没有决定这个问题,大众就散会了。
关于自我责备的阐述
398-9. "自我责备"是指自己没有接受被他人指责而清洁自己,看到他人的过失后,自己应该清洁教法。"雨季"是指雨季。"伴随着"是指适合拉拽的意思。
"应该产生"是指应该产生,以悔恨的方式应该保持。
关于布萨的阐述完成。
关于比丘尼的阐述
关于大波遮波提·瞿昙弥的阐述
402-3. "听到"是指通过听闻。"白点病"是经文。"白点"是注释。"通过对于证智和漏尽者的获取,连禅定也被获取了。因为对于有观照能力的人,并非所有种类的成就都能实现"这样写道。
关于允许比丘尼受戒的阐述
"从哪一天开始"。"就是在那一天"。"许可"是**。"未许可"不好。

405. ‘‘Paṭiggaṇhāmi yāvajīvaṃ anatikkamanīyo’’ti vatvā idāni kiṃ kāraṇā varaṃ yācatīti ce? Parūpavādavivajjanatthaṃ. Dubbuddhino hi keci vadeyyuṃ ‘‘mahāpajāpatiyā paṭhamaṃ sampaṭicchitattā ubhatosaṅghassa yathāvuḍḍhaabhivādanaṃ na jātaṃ. Gotamī ce varaṃ yāceyya, bhagavā anujāneyyā’’ti.

408.Vimānetvāti aparajjhitvā.

410-3.Kammappattāyopīti kammārahāpi. Āpattigāminiyopīti āpattiṃ āpannāyopi. Dve tisso bhikkhuniyoti dvīhi tīhi bhikkhunīhi. ‘‘Manosilikāyā’’ti pāṭho.

420. ‘‘Tena ca bhikkhu nimantetabbo’’ti sāmīcivasena vuttaṃ.

422-3. ‘‘Anujānāmi…pe… tāvakālika’’nti puggalikaṃ sandhāya vuttaṃ, na saṅghikanti ācariyo. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, utuniyā kaṭisuttaka’’nti vacanato bhikkhussa vinibandhaṃ kaṭisuttakaṃ na vaṭṭati. Paggharantī visaviṇā. Vepurisikā massudāṭhī.

425.Tayo nissayeti rukkhamūlañhi sā na labhati.

426. Bhattagge sace dāyakā bhikkhunisaṅghassa bhuttavato catupaccaye dātukāmā honti, yathāvuḍḍhameva.

427.Vikāleti yāva vikāle honti, tāva pavāresunti attho. Ajjattanāti ajjatanā.

428.Anuvādanti issariyaṭṭhānaṃ. Idaṃ sabbaṃ ‘‘ajjatagge ovaṭo bhikkhunīnaṃ bhikkhūsu vacanapatho’’ti paññattassa garudhammassa vītikkamaāpattipaññāpanatthaṃ vuttanti veditabbaṃ, aññathā yesaṃ garudhammānaṃ paṭiggahaṇena bhikkhunīnaṃ upasampadā anuññātā, tesaṃ vītikkame anupasampannāva siyāti āsaṅkā bhaveyya.

429.Itthiyuttenāti itthīhi gāvīādīhi dhuraṭṭhāne yuttena. Purisantarenāti purisena antarikena. ‘‘Purisadutiyenā’’ti likhitaṃ, purisasārathināti adhippāyo. ‘‘Bāḷhataraṃ aphāsū’’ti vacanato gilānāya vaṭṭaticceva siddhaṃ, bhagavantaṃ āpucchitvā anuññātaṭṭhāne upasampajjissāmīti adhippāyo.

430.Sā kenacideva antarāyenāti sabbantarāyasaṅgahanavacanaṃ, tasmā taṃ na antarāyaṃ kittetvā, vuttantarāyena ‘‘rājantarāyenā’’ti sādhetabbanti ācariyo.

431-2. ‘‘Navakammanti katvā ‘ettakāni vassāni vasatū’ti apaloketvā saṅghikabhūmidāna’’nti likhitaṃ. ‘‘Sāgāra’’nti vuttattā agārapaṭisaṃyuttarahonisajjasikkhādivajjitāti keci, yuttametaṃ. Kasmā? ‘‘Sahāgāraseyyamattaṃ ṭhapetvā’’ti aṭṭhakathāyaṃ vuttattā. ‘‘Anujānāmi, bhikkhave, posetu’’nti vacanato posanayuttakammaṃ sabbaṃ vaṭṭati mātuyā, na aññesaṃ. Vasituṃ ce na sakkoti dutiyaṃ vinā, sammannitvāva dātabbā tāya iti no mati. Kittakaṃ kālaṃ? Vasitvā ce dutiyā gantumicchati, aññaṃ sammannituṃ yuttāva. Sā vijātā labheti ācariyo.



“我接受的，直到生命结束，不应被超越”，那么现在有什么理由请求特别的东西呢？是为了避免对他人的攻击。因为有些愚笨的人会说：“由于大尊者首次被接受，因此比丘和比丘尼之间并未产生争执。如果戈达玛请求特别的东西，佛陀会允许的。”
“被视为天女”是指未犯过失。
410-3. “应当被视为有功的人”。“也应当被视为犯过失的人”。“两位三位比丘”是指两位或三位比丘。“心石”的经文。
“因此比丘应当被邀请”，是以合适的方式说的。
422-3. “我允许……等……”是指个体的，非僧团的，老师说。“我允许，诸比丘，寒冷的衣服”，根据这句话，比丘的束缚不适用于寒冷的衣服。被洗净的水。
“三种依靠”是指在树根下是无法获得的。
如果施主希望给予比丘尼僧团已食用的四种供养，应如其所愿。
“变动”是指在变动时，直到变动时才会有所变化。 “内部”是指内部的。
“遵循”是指权力的地方。所有这些都是为了说明“在内部的比丘中，言语的道路是被规定的”，否则，如果由于接受了那些重法的比丘而允许比丘尼的受戒，可能会担心她们在违反时不被允许。
“与女性相连”是指与女性如牛等在重任的地方相连。“与男性相连”是指与男性相连。“与男性的第二者”是指男性的马车夫。“更为强大且不愉快”的说法是指生病的确实如此，意图是向佛陀请求在允许的地方受戒。
“与任何干扰相连”是指所有干扰的集合，因此不应将其视为干扰，老师说根据“王的干扰”应当理解。
431-2. “称为新功德，‘让我们住这么多年’”是指僧团的土地捐赠。“大海”是指根据说法，涉及无家可归的和居住的学习等，某些人认为这合理。为什么？因为在注释中说“除了与海的床相连”，因此说“我允许，诸比丘，养活”是指养活的所有行为适用于母亲，而不适用于其他人。如果不能居住，第二次也不应给予，必须经过适当的处理。多少时间？如果她想在第二次离开，适合与其他人相处。老师会获得所需的。

434. ‘‘Idaṃ odissa anuññātaṃ vaṭṭatīti ekato vā ubhato vā avassave satipi vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. ‘‘Kesacchedādikaṃ kammaṃ anujānāmi sādituṃ ’’icceva vuttattā vuttaṃ ‘‘tadaññe sāditu’’nti. ‘‘Kesacchedādikaṃ kammaṃ anujānāmi, bhikkhave’’ti avatvā ettakaṃ yasmā ‘‘sāditu’’nti bhāsitaṃ, tasmā sā vicikicchāya ubhatopi avassave api pārājikakhettena sā pārājikaṃ phusati. Iti aṭṭhakathāsvetaṃ sabbāsupi vinicchitaṃ. Odissakābhilāpo hi aññathā nibbisesato taṃ pamāṇaṃ. Yadi tathā bhikkhussa kappati vicikicchā.

Kālamodissa naṃ padaṃ, na sattodissakañhi taṃ;

Atha bhikkhuniyā eva, kālamodissa bhāsitaṃ.

Evaṃ pārājikāpatti, sithilāva katā siyā;

Sabbaso pihitaṃ dvāraṃ, sabbapārājikasminti.

Niratthakabhāvato, ubbhajāṇumaṇḍale;

Tasmā na sādiyantīti, nidānavacanakkamaṃ.

Nissāya satthunā vuttaṃ, sāditunti na aññathā;

Attano paṇhisamphassaṃ, sādituṃ yena vāritaṃ.

Api pārājikakkhette, kathaṃ dvāraṃ dadeyya so;

Tathāpi buddhaputtānaṃ, buddhabhāsitabhāsitaṃ.

Vacanañca samānento, no cettha yuttikathā dhīrā;

Kesacchedādikammassa, avassaṃ karaṇīyato.

Cittassa cātilolattā, gaṇassa ca aṅgasampadā-

Bhāvā bhikkhunīnaṃ mahesinā, rakkhituñca asaṅkattā;

Nanu modissakaṃ katanti.

Bhikkhunikkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

11. Pañcasatikakkhandhakavaṇṇanā

Saṅgītinidānakathāvaṇṇanā

437.Chinnapātanti bhāvanapuṃsakaṃ, tenākārena patantīti attho. Upaddutā ca mayaṃ homāti atītatthe vattamānavacanaṃ, ahumhāti attho. Atha vā tasmiṃ sati homa. ‘‘Pañca bhikkhusatānī’’ti gaṇanavasena vatvā ‘‘vassaṃ vasantā’’ti puggalaniddeso kato.

Khuddānukhuddakakathāvaṇṇanā

443. ‘‘Vassikasāṭikaṃ akkamitvā’’ti vacanato bhagavato catutthacīvarampi atthīti siddhaṃ. Tenevāha cīvarakkhandhake ‘‘catutthaṃ cīvaraṃ pārupī’’ti.

444.‘‘Apica yatheva mayā’’tiādi saṅgītiyā aggahaṇādhippāyavasena vuttaṃ, kintu susaṅgītā āvuso therehi dhammo ca vinayo ca. Apicāhaṃ nāma tathevāhaṃ dhāressāmīti yatheva mayā bhagavato sammukhā sutaṃ sammukhā paṭiggahitaṃ, tatheva therehi bhagavatā sayameva etadaggaṃ āropitehi, tasmā susaṅgahitā saṅgītīti vuttaṃ hoti.

Brahmadaṇḍakathāvaṇṇanā

445. ‘‘Tvaṃyeva āṇāpehī’’ti ettakameva vuttaṃ, therā pana brahmadaṇḍaṃ katvā vuttaṃyeva ‘‘channassā’’tiādimāhaṃsūti veditabbaṃ. Ettha ca ānandatthero viya aññopi saṅghena āṇatto bhikkhu brahmadaṇḍakatena bhikkhunā ālapituṃ labhati, na añño. Ujjavanikāyāti paṭisotagāminiyā. Āgamā nu kho idha āgamā nu khvidha. Āgamā kho idha, te orodhā idha āgamā kho. ‘‘Bhisicchavīti bhisitthavikā’’ti likhitaṃ. Sabbevimeti sabbameva. Kulavaṃ gamentīti niratthakavināsaṃ gamenti. Kucchito lavo kulavo, anayavināsoti vuttaṃ hoti. Imāya kho pana ‘‘dhammavinayasaṅgītiyā’’ti vattabbe visesena vinayassa sāsanamūlabhāvadassanatthaṃ, tasmiṃ ṭhite sakalasāsanaṭhitisiddhidīpanatthañca ‘‘idaṃ vo kappati, idaṃ vo na kappatī’’ti vatthusmiṃ āraddhattā, imissā ca pariyattiyā vinayapiṭakattā ‘‘vinayasaṅgītiyā’’ti idha vuttaṃ.

Pañcasatikakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

12. Sattasatikakkhandhakavaṇṇanā

Dasavatthukathāvaṇṇanā



“这是被允许的，直到生命结束，是否可以单独或双方都可以被允许”这样写道。“我允许剃发等行为”，因此说“其他的也允许”。“我允许剃发等行为，诸比丘”，因此因为说“允许”，所以在怀疑中，即使双方都可以被允许，也会触及到破戒的领域。如此，在注释中对此都有明确的规定。剃发的请求，若无别的标准，便是这一标准。若如此，比丘可能会有怀疑。
“时间的请求不应被拒绝，众生的请求也不应被拒绝；因此比丘尼的请求，时间的请求是如此。”
如是破戒的行为，若轻微则可被允许；所有的门都被关闭，所有的破戒之事。
因其无意义，在天界中；因此不应被允许，因缘的言辞表述。
基于佛陀的教导，允许的并非其他；自我的触碰，允许的事是被禁止的。
如果在破戒的领域，如何给予门；即便如此，佛的子孙，佛所说的言辞。
在这里的言辞也应当一致，智慧者不应在此讨论；剃发等行为，必定应当执行。
由于心的贪欲，和众生的状态；比丘尼的状态，因大德的保护而不被干扰；难道不应被允许？
比丘尼的法则阐述完成。
关于五百法则的阐述
关于集会的起因的阐述
“破碎的部分”是指修行者，因此是指其坠落。我们曾经受到困扰，这在过去的情况下是如此，意为“我们曾经是这样”。或者在那时我们是如此。“五百比丘”是以数量来说的，“住在雨季”是指个体的描述。
关于小事和小事的阐述
“经过雨季的袈裟”是指佛陀的第四件袈裟，因此成立。因此在袈裟的法则中说“第四件袈裟应被覆盖”。
“如我所说”等等是指以集会的目的而说的，然而确实是由长老们所说的法和戒律。同时我也会这样说，因我在佛面前听到并接受，因此长老们也将这一点归于佛，因此说是确实的集会。
关于梵杖的阐述
“你自己应当命令”是仅此而已，长老们则是通过梵杖而说的，因此说“被遮蔽”等等应当被理解。在这里，阿难长老如同其他被僧团命令的比丘，通过梵杖与比丘尼交流，其他人则不然。明亮的群体是指逆行的。是否在这里有来？确实在这里有来，他们在这里确实有来。“被遮蔽的群体”是这样写的。所有的都在一起，所有的都在一起。家族的毁灭是指无意义的毁灭。由此可见，家族的毁灭是指无意义的毁灭。通过这一点，因“法和戒律的集会”而说，特别是为了显示戒律的根本，而在此基础上，整个教法的存在显现，因此说“这对你们适合，这对你们不适合”的话，是因为在此的缘故，因这一范围的戒律而说“戒律的集会”。
关于五百法则的阐述完成。
关于七百法则的阐述
关于十种情况的阐述

446.Nikkhittamaṇisuvaṇṇāti sikkhāpadeneva paṭikkhittamaṇisuvaṇṇā. Tattha maṇiggahaṇena sabbaṃ dukkaṭavatthu, suvaṇṇaggahaṇena sabbaṃ pācittiyavatthu gahitaṃ hoti. Bhikkhaggena bhikkhugaṇanāyāti vuttaṃ hoti.

447.Mahikāti himaṃ. Posāti sattā. Sarajāti sakilesarajā. Magāti magasadisā. Tasmiṃ tasmiṃ visaye, bhave vā netīti netti, taṇhāyetaṃ adhivacanaṃ, tāya saha vattantīti sanettikā.

450-2.Ahogaṅgoti pabbatassa nāmaṃ. Anumānessāmāti paññāpessāma. Āsutāti sajjitā, ‘‘asuttā’’ti vā pāṭho, anāvilā apakkā taruṇā.

453.Ujjaviṃsu paṭisotena gacchiṃsu.

455.Appeva nāmāti sādhu nāma. Mūlā dāyakā pesalakā. ‘‘Kullakavihārenāti khuddakavihārenā’’ti likhitaṃ. Rūpāvatārattā kullakavihāro nāma. Kathaṃ panetaṃ paññāyati, yena sannidhikataṃ yāvajīvikaṃ yāvakālikena tadahupaṭiggahitena sambhinnarasaṃ tadahupaṭiggahitasaṅkhayaṃ āgantvā sannidhikatāmisasaṅkhyameva gacchatīti? Vuccate – ‘‘yāvakālikena, bhikkhave, yāvajīvikaṃ tadahupaṭiggahita’’nti vacanato purepaṭiggahitaṃ yāvajīvikaṃ tadahupaṭiggahitenāmisena ce sambhinnaṃ, purepaṭiggahitasaṅkhyameva gacchatīti siddhaṃ. Aññathā ‘‘sattāhakālikena, bhikkhave, yāvajīvikaṃ paṭiggahitaṃ sattāhaṃ kappatī’’ti (mahāva. 305) vuttaṭṭhāne viya idhāpi ‘‘yāvakālikena, bhikkhave, yāvajīvikaṃ paṭiggahitaṃ kāle kappatī’’ti vadeyya, tañcāvuttaṃ. Tasmā purepaṭiggahitaṃ taṃ āmisasambhinnaṃ āmisagatikamevāti veditabbaṃ. Gaṇṭhipade pana ‘‘sannidhikārakaṃ khādanīyaṃ vā bhojanīyaṃ vā’’ti (pāci. 253) vuttaṃ. Byañjanamattaṃ na gahetabbaṃ.

457.Idhāti imasmiṃ pāṭhe. ‘‘‘Kāle kappati, vikāle na kappatī’ti (mahāva. 305) vuttavacanamattena ‘vikāle kappatī’ti vikālabhojanapācittiyaṃ āvahaṃ hotīti attho, ‘na kappatī’ti sannidhibhojanapācittiyaṃ āvahaṃ hotīti attho, yadi sambhinnarasaṃ ajjapaṭiggahitampi yāvajīvikanti attho’’ti likhitaṃ. Suttavibhaṅgeti mātikāsaṅkhāte sutte ca tassa padabhājanīyasaṅkhāte vibhaṅge cāti attho. Idaṃ āgatameva. Kataranti? ‘‘Atikkāmayato chedanaka’’nti idaṃ.

Tividatthipamāṇañce, adasaṃ taṃ nisīdanaṃ;

Nisīdanaṃ kathaṃ hoti, sadasaṃ tañhi lakkhaṇaṃ.

Tividatthipamāṇaṃ taṃ, dasā tattha vidatthi ce;

Taṃnisīdananāmattā, tasmiṃ chedanakaṃ siyā.

Anisīdananāmamhi, kathaṃ chedanakaṃ bhave;

Iti ce neva vattabbaṃ, nisīdanavidatthito.

Kappate sadasāmattaṃ, nisīdanamiti kāraṇaṃ;

Kathaṃ yujjati no cetaṃ, nisīdanassa nāmakaṃ.

Nisīdananti vuttattā, pamāṇasamatikkamā;

Tassānumatihetuttā, tattha chedanakaṃ bhave.

Jātarūpakappe –

Jātarūpaṃ paṭikkhittaṃ, puggalasseva pāḷiyaṃ;

Na saṅghassāti saṅghassa, tañce kappati sabbaso.

Vikālabhojanañcāpi, puggalasseva vāritaṃ;

Na saṅghassāti saṅghassa, kappatīti kathaṃ samaṃ.

Sattasatikakkhandhakavaṇṇanā niṭṭhitā.

Cūḷavaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa

Parivāravaṇṇanā

Soḷasamahāvāravaṇṇanā

Paññattivāravaṇṇanā

1-

“被放下的金石”是指通过戒律所禁止的金石。在那里，通过抓取宝石而获得的一切都是不善的，通过抓取黄金而获得的一切都是破戒的。通过比丘的分配来计算比丘的数量。
“大地”是指雪。 “生物”是指众生。 “流动”是指流动的污垢。 “道路”是指像道路一样的事物。在那种情况下，存在或不存在的情况是“无”，这是对欲望的称谓，因此与之相关的事物是“有”。
450-2. “河流的名称”是指山的名称。 “我们将会推测”是指我们将会说明。“已被缠绕”的意思是“未被缠绕”，或是“未被缠绕”的经文，未被缠绕的年轻事物。
他们通过逆流而流走。
“甚至名称”是指良好的名称。“根本的施主”是指施主。“小村庄”是指小村庄的地方。由于形态的存在，小村庄的地方是如此。如何能看得出来？在那里的存在是生计的，临时的，甚至是当时所接受的食物的数量，临时的接受的数量是如此。因此说：“临时的，诸比丘，生计的食物在当时被接受”是指在此之前接受的生计的食物的数量，临时的接受的数量是如此。否则，“七天的生计被接受”是指在大品305中所说的内容，在这里也可以说“临时的，诸比丘，生计的食物在当时被接受”，这也被提及。因此，之前接受的食物是被接受的食物的数量。关于“在附近的可食用或可饮用的东西”是指（《戒律》253）所说的。仅仅是调味品是不应被接受的。
“在这里”是指在这个文本中。“‘在时间上被接受，非在时间上不被接受’”在大品305中所说的言辞上，仅仅是“在时间上被接受”是指在时间上接受的食物的破戒，而“非被接受”是指在附近的食物的破戒。如果被接受的食物是临时的，那么它的意思是“生计的食物”。“通过经文的阐述”是指在被称为经文的内容中以及在相关的内容中进行阐述的意思。这个是到达的。什么是指？“超越的切断”。
三种标准的测量，未见那坐的地方；坐的地方如何存在，坐的地方的特征确实如此。
三种标准的测量，那里的十种确实存在；那坐的地方的名称，仅仅是坐的地方，是否存在切断。
在未坐的名称中，如何会有切断；如果这样的话不应被说，坐的地方的标准。
适合的坐的标准，坐的地方因此是原因；如何适合，这不是坐的名称。
由于说到坐的地方，超越了标准；因此在那里的情况下会有切断。
关于金属的标准——
金属的禁止是，个人的戒律；而不是僧团的戒律，因此在任何情况下都适用。
而在时间上的食物也是，个人的禁止；而不是僧团的戒律，因此如何适合。
关于七百法则的阐述完成。
关于小部份的阐述完成。
愿赞美那位具足的、正觉的佛陀。
关于随行的阐述。
关于十六种主要的阐述。

2. Sīlasamādhipaññāvimuttivimuttiñāṇadassanasaṅkhātassa dhammakkhandhasarīrassa sāsaneti attho. Parivāroti saṅgahaṃ yo samāruḷho, tassa parivārassa. Vinayabhūtā paññatti vinayapaññatti. ‘‘Paññattikālaṃ jānatā’’ti dukanayavasena vatvā puna suttantanayena vattuṃ ‘‘apica pubbenivāsādīhī’’ti vuttaṃ. Tattha passanaṃ nāma dassanattā dibbacakkhunā yojitaṃ paṭivedhañāṇadassanaṃ. Desanāpaññāya passatāti āsayānusayādike. Pucchāyāti sattamī. Punapi etthāti pucchāvissajjane. Micchādiṭṭhīti natthikadiṭṭhi antaggāhikadiṭṭhi. ‘‘Ājīvahetu paññattānī’’ti vacanato imāni cha sikkhāpadāni ṭhapetvā sesā ācāravipatti nāmāti veditabbaṃ. Kāyena pana āpattiṃ āpajjatīti ettha ‘‘pubbabhāge sevanacittamaṅgaṃ katvā kāyadvārasaṅkhātaṃ viññattiṃ janayitvā pavattacittuppādasaṅkhātaṃ āpattiṃ āpajjati, kiñcāpi cittena samuṭṭhāpitā viññatti, tathāpi cittena adhippetassa atthassa viññattiyā sādhitattā ‘kāyadvārena āpajjatī’ti vutta’’nti imamatthaṃ sandhāya vuttaṃ, na bhaṇḍanādittayavūpasamaṃ. Āpāṇakoṭikanti jīvitapariyantaṃ katvā. Porāṇakehi mahātherehīti sīhaḷadīpe mahātherehi potthakaṃ āropitakāle ṭhapitāti attho. ‘‘Catutthasaṅgītisadisā potthakāruḷhasaṅgīti ahosī’’ti vuttaṃ.

Mahāvibhaṅge paññattivāravaṇṇanā niṭṭhitā.

Katāpattivārādivaṇṇanā

166. Katāpattivāre ‘‘saṅghikaṃ mañcaṃ vā’’tiādi ajjhokāsattā vihārabbhantarepi āpajjanato leḍḍupātātikkamavasena vuttaṃ. Dutiye seyyaṃ santharitvāti abbhantare santharitabhāvato vihārato bahigamanepi taṃdivasānāgame āpajjanato ‘‘parikkhepaṃ atikkāmetī’’ti vuttaṃ.

171.Sañcicca pāṇaṃ jīvitā voropento catasso āpattiyoti ettha kiñcāpi tasmiṃ sikkhāpade tiracchānagatapāṇova adhippeto, atha kho pāṇoti vohārasāmaññato atthuddhāravasena ‘‘catasso’’ti vuttaṃ. Esa nayo aññesupi evarūpesu ṭhānesu.

173. Vikāle gāmappavesane ‘‘paṭhamaṃ pādaṃ parikkhepaṃ atikkāmeti, āpatti dukkaṭassā’ti vuttattā upacāre nāpajjati, parikkhepaṃ atikkamitvāva āpajjatīti siddhamevā’’ti vadanti.

193. Paccayavāre purimavārato viseso atthiyeva, ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevanto kati āpattiyo āpajjatī’’ti vutte jatumaṭṭhakassokāso na jāto, idha pana ‘‘methunaṃ dhammaṃ paṭisevanapaccayā’’ti vutte puggalaniddesābhāvā jatumaṭṭhakañca paviṭṭhaṃ, evaṃ viseso atthi. Tathā evarūpesu ṭhānesu.

Mahāvibhaṅge ca bhikkhunivibhaṅge soḷasamahāvāravaṇṇanā niṭṭhitā.

Samuṭṭhānasīsavaṇṇanā



“戒、定、慧、解脱、解脱的知识与见解”是指法的身。 “随行”是指集合，所依附的。 “戒律的规定”是指戒律的规定。 “了解规定的时间”是指以两种方式说的，再次以经文的方式说“此外，关于前世等”是如此。在那里，观察是指通过天眼所观察到的直接知识。 通过教导的智慧来观察，是指内心的倾向等。 “问”是指第七。 再次在这里是指问的放弃。 “错误的见解”是指无有的见解、内在的见解。 “以生计为因的规定”是指这六条戒律以外的行为是称为行为的失误。
然而，身体所犯的过失是指“在前面经历了心念的因缘，产生了身体的行为，虽然是由心所起，但由于心的意图的缘故，因此说‘通过身体所犯的过失’”，是指这个意思，而不是指言辞的轻蔑。 “生死的边界”是指生命的尽头。 “古代的大长老”是指在斯里兰卡的大长老，在经典被传承时被确立的意思。“如同第四次集会的经典”是如此说的。
关于大分解的规定的阐述完成。
关于已做的过失的阐述
在已做的过失中“是否为僧团的床”是指由于在寺院内，甚至在寺院外也会犯过失，因此说“超越了床的边界”。在第二次的情况下，安置是指由于在内部的安置，因此即使出寺院也因那一天的行为而犯过失，因此说“超越了限制”。
“将生命缩减，夺走生命”是指在这里，即使是此戒律是指非人类的生命，但在此处“生命”是指普通的说法，因此说“四种”是如此。这种方式也适用于其他类似的情况。
在进入村庄的时间，“第一步超越了限制，犯了轻微的过失”是如此说，因此在此情况下不犯过失，超越了限制而犯过失是成立的。
在条件的情况下，前面的条件有特别的意义，“在追求肉欲的法时，犯了多少种过失”是如此说，因此在这里并未产生过失，而是说“因追求肉欲的法而犯的过失”，是指个体的描述，因此特别的意义存在。如此在类似的情况下也是如此。
关于大分解和比丘分解的十六种主要规定的阐述完成。
关于因缘的来源的阐述。

257.Anattāti attavirahitā ‘‘alavaṇabhojana’’ntiādīsu viya. Karuṇāsītalabhāvena candasadiso. Kilesatimirappahānato ādicco. Yasmā te desayanti, tasmā aṅgīrasopi. Piṭake tīṇi desayi tesaṃ aññatarattāti attho. Vinayo yadi tiṭṭhati, evaṃ paṭipattisaddhammādi nīyati pavattatīti attho. Ayaṃ pana kathaṃ tiṭṭhatīti? Āha ‘‘ubhato cā’’tiādi. Parivārena ganthitā tiṭṭhantīti attho. Tasseva parivārassa sutte. Niyatasamuṭṭhānaṃ kataṃ, vuttanti adhippāyo. Asambhinnasamuṭṭhānāni asaṅkarasamuṭṭhānāni, aññehi asadisasamuṭṭhānānīti attho. Yasmā parivāre sati vinayo tiṭṭhati, vinaye sati saddhammo tiṭṭhati, yasmā samuṭṭhānāni ca sutte dissanti, tasmā sikkheti attho. ‘‘Dhammakāmo supesalo’’ti parivāre gāravajananatthaṃ vuttaṃ. Tatthāti ‘‘dissantī’’ti tattha. ‘‘Ekena samuṭṭhānena samuṭṭhātīti paṭhamapārājikaṃ ekena samuṭṭhānena samuṭṭhātī’’ti vuttaṃ. Pāḷiyañhi niddiṭṭhasamuṭṭhānañca dissati. ‘‘Tasseva parivārassa, samuṭṭhānaṃ niyato kata’’nti vuttaṃ purimanayeti attho. Yathāñāyanti yathābhūtaṃ. ‘‘Sañcarittābhāsanañcā’’ti pāṭho. ‘‘Sañcarittānubhāsanañcā’’tipi atthi. Nayavajjehi vinayavajjehīti attho.

Paṭhamapārājikasamuṭṭhānavaṇṇanā

258.Nānubandhe pavattininti ‘‘yā pana bhikkhunī vutthāpitaṃ pavattiniṃ dve vassāni nānubandheyyā’’ti vuttasikkhāpadañca. Ayaṃ pāṭho ekaccesu potthakesu na dissati. Chasattati paṭhamapārājikasamuṭṭhānā.

Dutiyapārājikasamuṭṭhānavaṇṇanā

259.‘‘Kukkuccaṃ cīvaraṃ datvāti kukkuccuppādanañca dhammikānaṃ kammānaṃ chandaṃ datvā khīyanañca cīvaraṃ datvā khīyanañcā’’ti pāṭho. ‘‘Datvā’’ti uppaṭipāṭiyā vuttaṃ, tasmā ‘‘kukkuccaṃ dhammikaṃ datvāti pāṭho sundaro’’ti vadanti, vicāretvā gahetabbaṃ.

269.Akatanti abhinavaṃ.

Antarapeyyālaṃ

Katipucchāvāravaṇṇanā

271.Paṭiniddesanti punappunaṃ niddisanaṃ. Āpattikkhandhehi vinītāni saṃvarānīti attho. Etehi āpattikkhandhehi. ‘‘Ārakā’’ti nivattiatthena vuttattā taṃ puna sarūpena vattukāmo ‘‘bhusā vā’’ti āha. ‘‘Gehaṃ dhūmena puṇṇaṃ ādhūmita’’ntiādīsu viya rāgādiveraṃ maṇati vināseti. Etāyāti viratiyā. Vela calane. Niyyānaṃ maggaṃ sinoti bandhatīti setu. ‘‘Setughātoti vītikkamapaṭipakkhabhūtā virati, tadatthanibbattikaracittuppādo vā’’ti vuttaṃ. ‘‘Dhammassavanagganti dhammaṃ suṇantānaṃ samūha’’nti likhitaṃ. Sace na gacchati, vikkhitto vā nisīdati. Kāyappāgabbhiyaṃ kāyaduccaritaṃ. ‘‘Pamāde’’ti vatvā tadatthaṃ dassetuṃ ‘‘sativippavāse’’ti vuttaṃ.

272-

“无我”是指没有自我，像“非贪的食物”等等。因慈悲的清凉而如月亮。由于抛弃烦恼的黑暗而如太阳。因为他们在教导，所以也有阿吉拉萨（Aṅgīrasa）。在经典中，三种教义是指其中的任意一种。若戒律存在，则如此正法等也会继续存在。那该如何存在呢？他说“在两边”，是指被围绕着而存在。那是指同样的围绕。 必然的因缘已成就，所说的意思。非分散的因缘、非混合的因缘，及其他不同的因缘是如此。因为在围绕中有戒律存在，所以在戒律中有正法存在，因有因缘在经典中显现，所以这就是学习的意思。“愿意了解法的善根”是为了在围绕中产生尊重。 “在那里”是指“显现”。“通过一个因缘而成就”，是指通过第一个破戒而成就。 在巴利文中确实可以看到所提到的因缘。“那是同样的围绕，因缘是必然的”是指前面的方式。 “如实”是指如实的情况。“以及对行为的阐述”是如此。 “以及对行为的说明”也是如此。 “通过法则的错误和戒律的错误”是如此的意思。
关于第一次破戒的因缘的阐述
“不相关的行为”是指“若比丘尼被驱逐，便在两年内不得再相关”，这是所说的戒律。这个文本在某些经典中并未显现。六十七种第一次破戒的因缘。
关于第二次破戒的因缘的阐述
“给予衣物的疑虑”是指给予衣物的疑虑及因法而生的疑虑，给予衣物而生的疑虑及因法而生的疑虑。 “给予”是指通过决定而说，因此说“给予的疑虑是善的”，经过思考应当接受。
“未做的”是指新的。
关于中间的细节
关于几个问题的阐述
“再说明”是指反复的说明。由过失的部分而被约束的意思。这些是过失的部分。 “返回”是指为了转身而说，因此再以相同的形式进行。“像家中被烟熏过的”是指像贪欲等的障碍消失。 “因此”是指通过停止而得以避免。 “流动的时间”是指被束缚的道路。 “桥梁”是指超越的障碍而生起的心念。 “如法听闻”是指听闻法的群体。若不去，则会分散或坐着。 身体的行为是身体的不善行为。“在放纵中”是指为了说明这一点而说“在心的散乱中”。
272-

3.Saparasantāne vāti sasantāne vā parasantāne vā. Tathā vivadantā panāti bhedakaravatthūni nissāya vivadantā. Ubhayehipīti theranavehi. Nanti mettaṃ kāyakammaṃ. Yesaṃ puggalānaṃ piyaṃ karoti, tesaṃ mettākāyakammasaṅkhāto dhammo. Ettakanti āmisavibhattidassanaṃ. Asukassa cāti puggalavibhattidassanaṃ. ‘‘Dussīlassa adātumpi vaṭṭatī’’ti vuttattā eva alajjiparibhogo vārito. Sabbesaṃ dātabbamevāti sanniṭṭhānena ajānantena vibhāgaṃ akatvā dātabbabhāvaṃ dīpetīti eke. ‘‘Sabbesaṃ dātabbamevā’’ti vuttaṃ aṭṭhakathāsu. Tattha ‘‘alajjiukkhittakānaṃ paribhogasīsena sahatthā na dātabbaṃ, dāpetabbanti apare’’ti vuttaṃ. Vicinitvā dānaṃ viceyya dānaṃ. Yasmā ayaṃ viseso kātabboyevāti ayaṃ karoti, tasmā puggalavibhāgo na katoti sambandho. Pakativaṇṇena visabhāgavaṇṇena. ‘‘Idaṃ nāma āpanno’’ti parehi aparāmasitabbato aparāmaṭṭhāni. Anulomehi gahitasaṅkhārārammaṇehi nibbānārammaṇaṃ katvā niyyāti.

Chaāpattisamuṭṭhānavārādivaṇṇanā

276.‘‘Paṭhamenaāpattisamuṭṭhānena dubbhāsitaṃ āpajjeyyāti na hīti vattabba’’nti vuttaṃ vācācittavasenevāpajjitabbato.

277.Kuṭiṃkarotīti ettha sañcarittamavatvā dukkaṭathullaccayasaṅghādisesānaṃ ekasmiṃ vatthusmiṃ paṭipāṭiyā uppattidassanatthamidaṃ vuttaṃ. Na hi sañcaritte eva āpajjati. ‘‘Iminā pana nayena sabbattha paṭipāṭiyā aggahaṇe kāraṇaṃ veditabba’’nti vuttaṃ.

283.Vivekadassināti tadaṅgavivekādipañcavidhavivekadassinā.

284.Attano duṭṭhullanti saṅghādisesaṃ.

288.Vivādādhikaraṇapaccayāti aññehi, attanā vā pubbabhāge āpannapaccayāti attho. Omasatīti ‘‘ayaṃ dhammo, ayaṃ vinayo’’ti vivadanto ‘‘tvaṃ kiṃ jānāsī’’tiādinā omasati. Tīhi samathehi sammukhāvinayapaṭiññātakaraṇatiṇavatthārakehi. ‘‘Sammukhāvinayañcettha sabbattha icchitabbato ‘sammukhāvinayena ceva paṭiññātakaraṇena cā’tiādinā dvīhipi yojitaṃ. Esa nayo sabbatthā’’ti vuttaṃ.

291.Ṭhapetvā satta āpattiyoti ettha ‘‘kiñcāpi avasesā natthi, tathāpi paṭipāṭiyā pāṭavajananatthaṃ pucchā katā’’ti vuttaṃ.

Antarapeyyālaṃ niṭṭhitaṃ.

Samathabhedavaṇṇanā

Adhikaraṇapariyāyavārādivaṇṇanā

293-4.Lobhakāraṇāvivādanato ‘‘lobho pubbaṅgamo’’ti vuttaṃ. Evaṃ sesesu. Ṭhānānītiādīni kāraṇavevacanāni. Kāraṇañhi tiṭṭhanti etthāti ṭhānaṃ, vasanti etthāti vatthu, bhavanti etthāti bhūmīti vuccati. Ke tiṭṭhanti vasanti bhavanti cāti? Vivādādhikaraṇādayo. Kusalākusalābyākatacitto hutvā vivadanato ‘‘nava hetū’’ti vuttaṃ. Kodhano hoti upanāhītiādīni dvādasa mūlāni. Akkosantena hi catūsu vipattīsu ekena anuvadanato ‘‘catasso vipattiyo ṭhānānī’’ti vuttaṃ. Cuddasa mūlānīti vivādādhikaraṇe vuttā dvādasa, kāyo, vācā ca.

295-

"或自己的心、或他人的心"。这样争论的人,是依靠分裂的因素而争论。"无论哪一方"是指长老和新学者。"慈"是指身体的行为。对于那些他喜欢的人,这就是慈悲的身体行为。"这么多"是指对于物品的分配。"某人的"是指对于个人的分配。由于说"即使给予无戒的人也应该"，因此禁止了不羞耻的享受。有人说,应该给予所有人,因为没有划分而说应该给予。在注释中说"应该给予所有人"。在那里说"对于被驱逐的无羞耻的人,不应亲自给予,应该让他们去取"。应该挑选而给予。因为这个差异是应该做的,所以他这样做,因此没有对个人的划分。"正常的颜色"是指不同的颜色。"这个人犯了这个"是指不应被他人触及。通过顺从所取的对象,使之成为涅槃的对象而出离。
关于六种过失的因缘的阐述
"不应该说'通过第一种过失的因缘而犯了语言上的过失'"是指通过语言和心的方式而犯过失。
"建造小屋"是指在此,没有说到行为,为了显示轻微的过失、重大的过失、僧伽的过失等在一个事物中依次而生,因为不仅仅在行为中犯过失。"但以这种方式,应当理解在任何地方都没有被获取的原因"。
"见到分离"是指见到五种分离,即部分分离等。
"自己的重大过失"是指僧伽的过失。
"因为争论的事由"是指由他人,或自己在前面犯的因缘。"轻视"是指在争论"这是法,这是戒律"时,说"你知道什么"等。通过三种和解,即面对和解、承认和解、七种事物的和解。"面对和解,在这里应当被所欲,因此'通过面对和解,以及承认'等,用两者连接。这种方式应当遍及于一切"。
"除了七种过失"是指"虽然其余的没有,但为了显示次第,而提出了问题"。
中间的细节完成。
关于和解的破坏的阐述
关于事由的类型的阐述
293-4. "贪欲是前导"是指由于贪欲的原因而产生争论。其他的也是如此。"基地"等是对原因的解释。因为原因存在于此,所以称为基地,居住于此,称为处所,存在于此,称为地。哪些存在、居住、存在呢?是指争论的事由等。由于善、不善、无记的心而争论,因此说"九种因"。"是愤怒的,是怀恨的"等是十二种根源。因为诽谤者由于四种过失中的一种而诽谤,因此说"四种过失是基地"。十四种根源是,在争论的事由中所说的十二种,身体和语言。
295-

6.Satta āpattikkhandhā ṭhānānīti ettha ‘‘āpattiṃ āpajjitvā paṭicchādentassa yā āpatti hoti, tassā āpattiyā pubbe āpannā āpatti ṭhānaṃ hotī’’ti vuttaṃ. ‘‘Natthi āpattādhikaraṇaṃ kusalanti vacanato natthi āpattādhikaraṇassa kusalahetu, kusalacittaṃ pana aṅgaṃ hotī’’ti likhitaṃ. Cattāri kammāni ṭhānānīti ettha ‘‘evaṃ kattabbanti ṭhitapāḷi kammaṃ nāma. ‘Yathāṭhitapāḷivasena karontānaṃ kiriyā kiccādhikaraṇaṃ nāmā’’’ti vuttaṃ, ‘‘pāḷianusārena paṭikātabbalakkhaṇaṃ vā kammaṃ. Tatheva karaṇaṃ kiccādhikaraṇa’’nti ca. Ñattiñattidutiyañatticatutthakammāni ñattito jāyanti, apalokanakammaṃ apalokanato, ‘‘kiccādhikaraṇaṃ ekena samathena sammati sampajjatīti attho’’ti likhitaṃ. Siyunti honti. Kathañca siyāti kathaṃ hoti. Vivādādhikaraṇassa dveti te dve ṭhapetvā aññehi na sammati.

297.Sādhāraṇāti taṃ sametabbā.

298.Tabbhāgiyāti taṃkoṭṭhāsā.

299. Ekādhikaraṇaṃ sabbe samathā samaggā hutvā sametuṃ bhabbāti pucchanto ‘‘samathā samathassa sādhāraṇā’’ti āha. Samathā samathassā siyā sādhāraṇā siyā asādhāraṇā.

300. Samathā samathassa tabbhāgiyavārepi eseva nayo.

301. Ime samathā samathā, na sammukhāvinayoti attho.

302. ‘‘Samathā vinayo’’tipi vuccati, tasmā vinayo sammukhāvinayoti vinayavāro uddhaṭo siyā. Na sammukhāvinayoti sammukhāvinayaṃ ṭhapetvā sativinayādayo sesasamathā.

303. Saṅghassa sammukhā paṭiññāte taṃ paṭijānanaṃ saṅghassa sammukhatā nāma hotīti ‘‘tassa paṭijānanacittaṃ sandhāya ‘sammukhāvinayo kusalo’tiādi vutta’’nti vadanti. Natthi sammukhāvinayo akusaloti ‘‘dhammavinayapuggalasammukhatāhi tivaṅgiko sammukhāvinayo etehi vinā natthi. Tattha kusalacittehi karaṇakāle kusalo, arahantānaṃ karaṇakāle abyākato, etesaṃ akusalapaṭipakkhattā akusalassa sambhavo natthi, tasmā ‘natthi sammukhāvinayo akusalo’ti vutta’’nti likhitaṃ. ‘‘Yebhuyyasikā adhammavādīhi vūpasamanakāle salākaggāhāpake dhammavādimhi kusalā, dhammavādīnampi adhammavādimhi salākaggāhāpake jāte akusalā, sabbattha arahato vaseneva abyākatatā, anarahato sañcicca sativinayadāne sativinayo akusalo, amūḷhavinayo anummattakassa dāne, paṭiññātakaraṇaṃ mūḷhassa ajānanato paṭiññāyakaraṇe, tassapāpiyasikā suddhassa karaṇe, tiṇavatthārakaṃ mahākalahe, sañcicca karaṇe ca akusala’’nti likhitaṃ.

Yatthavārapucchāvāravaṇṇanā

304.Labbhatīti pucchā.

Samathavāravissajjanāvāravaṇṇanā



"七种过失的部分"是指在此处说"犯了过失而隐藏的人,所犯的过失,之前所犯的过失就是其部分"。"没有过失的事由是善的"是指过失的事由没有善因,但善心是其支分。"四种行为的部分"是指在此说"这样应该做"是确立的文句,即"依据确立的文句而行事的行为,称为事由"。"依据文句的特征而做,或称为事由的行为。同样地,做事的事由"。"提议、第二提议、第四提议的行为"从提议而生,审议的行为从审议而生,"事由通过一种和解而成就、完成"。"可能会是"是指"会是"。"如何会是"是指如何会是。"争论的事由的两个"是指除了这两个外,其他的不会成就。
"共同的"是指应该被和解。
"相关的"是指其部分。
询问"一个事由,所有的和解能够和谐地和解"时说"和解对于和解是共同的,或不共同的"。
在"相关的"部分,这也是同样的道理。
"这些和解不是面对和解"的意思。
"也称为和解的戒律",因此可以引出"戒律是面对和解"的部分。"不是面对和解"是指除面对和解外,其余的和解如心的和解等。
"僧团面前承认,那就是僧团的面前性"。因此说"指其承认的心而说'面对和解是善的'"。"没有面对和解是不善的"是指"法和戒律,以及个人的面前性构成三支的面对和解,除此之外没有。在做时,善心是善的,阿罗汉做时是无记的,由于与这些不善的对立,不善是不可能的,因此说'没有面对和解是不善的'"。"多数人,在邪说者调解时,善于给予投票的法说者,法说者在给予邪说者投票时是不善的,在一切情况下,依阿罗汉而无记,非阿罗汉故意给予心的和解时是不善的,对于疯狂者给予无疑的和解是不善的,对于承认的给予是因为愚痴者不知,对于纯洁者的做法是不善的,七种事物的和解在大争执时,故意做也是不善的"。
关于在哪里提出问题的阐述
"可得到"是指问题。
关于和解部分的回答的阐述

305.Yasmiṃ samaye sammukhāvinayena cātiādi tassā vissajjanaṃ. Yasmiṃ samaye sammukhāvinayena ca yebhuyyasikāya ca adhikaraṇaṃ vūpasammati, tasmiṃ samaye yattha yebhuyyasikā labbhati, tattha sammukhāvinayo labbhatīti evaṃ sabbattha sambandho. Yattha paṭiññātakaraṇaṃ labbhati, tattha sammukhāvinayo labbhatīti ettha ekaṃ vā dve vā bahū vā āpattiyo āpanno bhikkhu ‘‘imaṃ nāma āpattiṃ āpannosī’’ti pucchito ‘‘āmā’’ti āpattiṃ paṭijānāti, dvepi labbhanti. Tattha saṅghasammukhatā dhammavinayapuggalasammukhatāti evaṃ vuttasammukhāvinaye saṅghassa purato paṭiññātaṃ kataṃ ce, saṅghasammukhatā. Tattheva desitaṃ ce, dhammavinayasammukhatāyopi laddhā honti. Avivadantā aññamaññaṃ paṭijānanti ce, puggalasammukhatā. Tasseva santike desitaṃ ce, dhammavinayasammukhatāyopi laddhā honti. Ekasseva vā ekassa santike āpattidesanakāle ‘‘passasi, passāmī’’ti vutte tattha dhammavinayapuggalasammukhatāsaññito sammukhāvinayo ca paṭiññātakaraṇañca laddhaṃ hoti.

Saṃsaṭṭhavārādivaṇṇanā

306. Adhikaraṇānaṃ vūpasamova samatho nāma, so adhikaraṇaṃ vinā natthi, tasmā na ca labbhā vinibhujjitvā nānākaraṇaṃ kātuṃ.

309-310.Samathā samathehi sammantīti ettha sammantīti sampajjanti. Adhikaraṇā vā pana sammanti vūpasammantīti attho, tasmā ‘‘yebhuyyasikā sammukhāvinayena sammatī’’ti imāya sammukhāvinayena saddhiṃ sampajjati, na sativinayādīhi tesaṃ tassā anupakārattāti attho. Samathā adhikaraṇehi sammantīti ettha samathā abhāvaṃ gacchantīti attho.

311. ‘‘Sammukhāvinayo vivādādhikaraṇena na sammatī’’ti pāṭho. Yebhuyyasikāya samānabhāvato ca avasāne ‘‘sammukhāvinayo na kenaci sammatī’’ti (pari. 313) vuttattā ca sammukhāvinayo sayaṃ samathena vā adhikaraṇena vā sametabbo na hotīti katvā vutto. Sativinayo kiccādhikaraṇena sammati. Amūḷhavinayatassapāpiyasikatiṇavatthārakāpi kiccādhikaraṇena sammanti.

313.Vivādādhikaraṇaṃ kiccādhikaraṇena sammatīti ‘‘suṇātu me, bhante…pe… paṭhamaṃ salākaṃ nikkhipāmī’’ti evaṃ vivādādhikaraṇaṃ kiccādhikaraṇena sammati. Anuvādādhikaraṇaāpattādhikaraṇāpi kiccādhikaraṇena sammanti. ‘‘‘Akataṃ kammaṃ dukkaṭaṃ kamma’nti evaṃ kiccādhikaraṇampi kiccādhikaraṇena sammatīti evaṃ pāṭho veditabbo’’ti likhitaṃ. Aññatarasmiṃ pana gaṇṭhipade ‘‘‘samathā adhikaraṇehi sammantī’ti ettha yasmā sabbe samathā kiccādhikaraṇena sammanti, tasmā ‘samathā kiccādhikaraṇena sammantī’ti pāṭho gahetabbo’’ti vuttaṃ.

314.Vivādādhikaraṇaṃkatamaṃ adhikaraṇaṃ samuṭṭhāpetīti ‘‘nāyaṃ dhammo’’ti vuttamattena kiñci adhikaraṇaṃ na samuṭṭhāpeti.

318-9. ‘‘Katamādhikaraṇapariyāpanna’’nti pāṭho. Vivādādhikaraṇaṃ vivādādhikaraṇaṃ bhajatīti paṭhamuppannavivādaṃ pacchā uppanno bhajati. Vivādādhikaraṇaṃ dve samathe bhajatīti ‘‘imaṃ vūpasametuṃ samatthā tumhe’’ti vadantaṃ viya bhajati ‘‘mayaṃ taṃ vūpasamessāmā’’ti vadantehi viya dvīhi samathehi saṅgahitaṃ.

Samathabhedavaṇṇanā niṭṭhitā.

Khandhakapucchāvāravaṇṇanā

Pucchāvissajjanāvaṇṇanā



"在那个时候，面对和解的戒律"是指对此的说明。在那个时候，面对和解和多数的事由相结合，在那个时候，许多的事物被获得，因此面对和解被获得。在那里，若获得承认的事物，面对和解也被获得。在这里，一个或两个或多个过失的比丘被问到“你确实犯了这个过失”时，他回答“是的”，因此承认了过失，两个都被获得。在那里，僧团的面前性、法与戒律的个人面前性，这样的面对和解是指在僧团面前被承认的。若在此处被说明，则法与戒律的面前性也被获得。若不争论，相互承认，则是个人的面前性。若在他的面前被说明，法与戒律的面前性也被获得。若在一个人的面前，讲述过失的时间时，若说“你看到吗，我看到”，则在此处法与戒律、个人的面前性相结合，面对和解的承认也被获得。
关于集合的部分的阐述
"事由的和解"是指和解的事由，没有事由则没有和解，因此不应被获得，而应分开以创造多种事由。
309-310. "和解通过和解而和谐"是指在此处和谐地结合。事由也通过和解而和谐，因此说"多数的面前性通过面对和解而和谐"，这与心的和解等无关，因为这不是对他们的帮助。和解通过事由而和谐是指和解的缺乏。
"面对和解不通过争论的事由而和谐"是如此的文本。由于与多数的相同性质，最后说"面对和解无人和谐"（参见313），因此说面对和解不应通过和解或事由而和谐。心的戒律通过事由而和谐。愚痴的戒律也通过事由而和谐。
"争论的事由通过事由而和谐"是指"请听我说，尊者……等……我放下第一根钉子"，因此争论的事由通过事由而和谐。附属的事由与过失的事由也通过事由而和谐。"未做的行为是恶行"如此的事由也通过事由而和谐，应如此理解。在某个部分的文本中"通过和解的事由而和谐"是指所有的和解通过事由而和谐，因此应当理解为"通过事由而和谐"。
"争论的事由是哪个事由产生的"是指"这不是法"，因此没有任何事由产生。
318-319. "哪个事由的范围"是指文本。争论的事由是争论的事由，最初的争论随后产生争论。争论的事由在两个和解中产生，像是说"你们能够和谐地解决这个问题"，因此像是说"我们会解决它"的两者结合。
关于和解的破坏的阐述完成。
关于戒律的提问的阐述
关于提

320.Nidānaṃ nāma kālañca nagarañca deso ca bhagavā ca. Vatthupuggalādi niddeso. Yāni tattha upasampadakkhandhake ‘‘na, bhikkhave, ūnavīsativasso puggalo upasampādetabbo’’tiādinā nayena uttamāni padāni vuttānīti sambandho. Sā sā tassa tassa padassa āpattīti vuccatīti yā ‘‘na, bhikkhave, ūnavīsativasso puggalo upasampādetabbo’’ti padena paññattā āpatti, sā tassa padassāti adhippāyo. Cammasaṃyutteti cammakkhandhake.

Ekuttarikanayavaṇṇanā

Ekakavāravaṇṇanā

321. Ekuttarikanaye āpatti jānitabbāti ettha āpatti nāma kiṃ paramatthasabhāvā, udāhu na vattabbasabhāvāti? Na vattabbasabhāvā. Vuttañhi parivāre ‘‘vatthu jānitabbaṃ, gottaṃ jānitabbaṃ, nāmaṃ jānitabbaṃ, āpatti jānitabbā’’ti etesaṃ padānaṃ vibhaṅge ‘‘methunadhammoti vatthu ca gottañca. Pārājikanti nāmañceva āpatti cā’’ti. Nāmañca gottañca ‘‘nāmagottaṃ na jīratī’’ti (saṃ. ni. 

"因缘"是指时间、城市、地区和佛陀。是对对象、个人等的说明。在那里，关于"比丘们，不应接纳未满二十岁的人"等的说法，提到了最优的词汇。因此，"那是各自的词的过失"被称为，"不，应接纳未满二十岁的人"的词所指的过失，就是指那一词的意思。与皮肤相关的是指皮肤的部分。
关于单一过失的阐述
关于单一的阐述
在单一过失的部分，应当理解过失是什么，是指究竟的本质，还是指不应存在的性质？不是不应存在的性质。因为在附带的说明中说"应当理解对象、家族、名字、过失"，在这些词的分解中说"性行为是对象和家族。败坏是名字和过失"。名字和家族说"名字和家族不应衰亡"。
provided by EasyChat

1.76) vacanato sammutimattaṃ, tasmā ‘‘kusalattikavinimuttā na vattabbadhammabhūtā ekaccā sammuti evā’’ti vuttaṃ. Yaṃ pana vuttaṃ samathakkhandhake ‘‘āpattādhikaraṇaṃ siyā akusalaṃ, siyā abyākata’’nti (cūḷava. 222), taṃ ‘‘vivādādhikaraṇaṃ siyā kusalaṃ, siyā akusalaṃ, siyā abyākata’’nti (cūḷava. 220) ettha viya pariyāyato vuttaṃ. Atthato hi vivādo nāma ekacco sammutiviseso. Yo cittasamaṅgino, so ‘‘taṃ cittapariyāyena pana siyā kusala’’ntiādi vohāraladdho, tathā āpattādhikaraṇampīti daṭṭhabbaṃ. Teneva vuttaṃ aṭṭhakathāyaṃ ‘‘āpattiṃ āpajjamāno hi akusalacitto vā āpajjati kusalābyākatacitto vā’’ti (kaṅkhā. aṭṭha. paṭhamapārājikavaṇṇanā). Aññathā samathehi adhikaraṇīyatā na sambhavati. Na hi samathā kusalādiṃ akusalādiṃ vā adhikiccapavattanti, samathavasena vā kusalādi sammati. Na ca kusalassa vivādassa, anuvādassa vā kusalādisamathehi vūpasametabbatā āpajjatīti tesaṃ adhikaraṇamattameva na sambhaveyya, tasmā adhikaraṇānaṃ, samathānañca kusalādibhāvo pariyāyadesanāya labbhati, no aññathā, teneva sammukhāvinaye viya āpattādhikaraṇe tikaṃ na pūritaṃ. Sañcicca āpattiṃ āpajjamānassa yasmā sañcetanā ekantato akusalāva hoti. Itarassa sacittakassa vā acittakassa vā tadābhāvamattaṃ upādāya ‘‘abyākata’’nti vuttaṃ. Yathā hi ‘‘tikkhattuṃ codayamāno taṃ cīvaraṃ abhinipphādeyya, iccetaṃ kusala’’ntiādīsu (pārā. 538) na kusalasaddo sukhavipāko, ‘‘samparāyikānaṃ akusalānaṃ dhammānaṃ paṭighātāyā’’tiādīsu (pari. 498) na akusalā vā hoti. Itarassa sacittakassa vā acittakassa vā tadābhāvamattaṃ upādāya ‘‘abyākata’’nti vuttaṃ. Yathā hi dvikkhattuṃ codayamāno taṃ cīvaraṃ abhinipphādeyya, yaṃ panettha ‘‘āpattādhikaraṇaṃ akusala’’nti vuttaṃ, tassa vasena tadakusalato satta vinītavatthūni veditabbāni, tato cīvaranti sambhavato acīvarakā, antarāpattikā ca. Anantarikalakkhaṇappattassa vasena niyatā ca nāmāti veditabbaṃ. Sammutiniddese garukalahukaniddesopi sambhavati. Aññathā ‘‘anantarāyikā paṇṇattivajjā, anavajjāpaṇṇattī’’ti ca vuttā. Kuṭikāramahallakāpatti antarāyikā lokavajjasāvajjapaṇṇattito. Sampajānamusāvādo omasavādādito garukādi na sambhaveyya, tato vā ayaṃ lahukādīti idaṃ sabbaṃ ekaccānaṃ ācariyānaṃ mataṃ, ‘‘sabbaṃ ayutta’’nti vadanti. Kasmā? Yasmā ‘‘pārājikanti nāmañceva āpatticā’’ti vacanena ce āpatti na vattabbadhammo siyā, vatthu ca na vattabbadhammo siyā gottena samānādhikaraṇabhāvena vuttattā, tasmā ‘‘methunadhammo’’ti padaṃ ajjhācārasaṅkhātaṃ vatthuñca dīpeti. Ajjhācāravaseneva āpattiyā laddhanāmaṃ asādhāraṇanāmattā ‘‘gotta’’nti ca vuccatīti ayaṃ tattha attho.


1.76) 从语义上来说,只是一种约定俗成,因此说"脱离善、不善、无记的某些约定俗成并不是应该存在的事物"。但在和解的部分中所说的"过失的事由可能是不善的,可能是无记的"(小品220),这里也是以类比的方式说的。因为从实际意义上说,争论就是某种特殊的约定俗成。对于具有心的人,以心的方式说"可能是善的"等等,同样过失的事由也是如此应该理解。因此在注释中说"犯过失的人,或是不善的心,或是善的无记的心"。否则,事由的和解是不可能的。因为和解并不是根据善等或不善等来进行的,也不是通过和解而成就善等。善的争论或附属的争论也不可能通过善等的和解来解决,因此这些事由本身是不可能的。所以事由和和解的善等性质是通过比喻性的说明才得到的,不是别的。因此在面对和解中,过失的事由的三种也没有完成。故意犯过失的人,其故意完全是不善的。对于其他有心或无心的人,仅仅由于缺乏而说"无记"。就像"三次劝告而完成那件衣服,这是善的"等,善并不是指乐的果报,"为了对抗将来的不善法"等,也不是指不善。对于其他有心或无心的人,仅仅由于缺乏而说"无记"。就像两次劝告而完成那件衣服,而此处说"过失的事由是不善的",应当根据此而理解其七种被约束的事物是不善的,因此不是衣服,也是中间的过失。应当理解为具有不间断的特征而是必然的。在约定俗成的说明中,重大和轻微的说明也是可能的。否则,"无阻碍的应该被舍弃,无过失的应该被制定"也是这样说的。建造小屋、大长老的过失是应该被舍弃的世俗的有过失的制定。故意妄语也不可能从轻蔑等而是重大等,或者这是轻微等,这是某些学者的观点,"全部都不恰当"。为什么?因为"败坏是名字和过失"的话语中,如果过失不是应该存在的事物,对象也不是应该存在的事物,由于与家族同一基础而说,因此"性行为"一词说明了对象,仅仅由于犯罪而获得名称的特殊性质,因此也称为"家族"。


‘‘Āpattādhikaraṇassa kiṃ pubbaṅgamanti? Lobho pubbaṅgamo, doso, moho, alobho, adoso, amoho pubbaṅgamo’’ti ‘‘kati hetūti? Cha hetū tayo akusalahetū, tayo abyākatahetū’’ti ca vuttattā nippariyāyeneva ‘‘āpattādhikaraṇaṃ siyā akusalaṃ, siyā abyākata’’nti vuttaṃ. Samathakkhandhake pana sandhāyabhāsitavasena tathā eva vuttaṃ. Tasmā āpattādhikaraṇaṃ sabhāvato nippariyāyeneva akusalā cattāro khandhā, rūpaabyākatā ca honti. ‘‘Natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti (cūḷava. 222) vuttattā kusalameva paṭikkhittaṃ, khīṇāsavānaṃ kiriyābyākataṃ nāma hotīti kusale paṭikkhitte kiriyābyākatampi paṭikkhittameva hoti. Tasmiṃ paṭikkhitte sabbathā avāvaṭaṃ vipākābyākataṃ paṭikkhittameva hoti. Nibbānābyākate vattabbameva natthīti eke, taṃ ayuttaṃ ‘‘cha hetuyo’’ti vuttattā. Kiñcāpi vuttaṃ sāmaññena, tathāpi vipākahetuyeva tattha adhippeto, na kiriyāhetu, te hi kusalasabhāvā ca, tasmā rūpaṃ, vipākābyākatañcāpatti. Tattha akusalāpattito vinītavatthūni. Itarassāpi ādito chādanā kusalacittatoti vuttaṃ hoti. Antarāyikaniyatasāvajjapaññattibhāvopi cassā vevacanavasena veditabbo paṇṇattivajjāya, sañcicca āpannāya ca, tasmā ‘‘jīvitindriyaṃ siyā sārammaṇaṃ siyā anārammaṇa’’nti vacanaṃ viya ekantākusalaṃ anekantākusalañca lokavajjaṃ, ekantābyākataṃ bhūtārocanaṃ anekantābyākatañca sesaṃ paṇṇattivajjaṃ ekato sampiṇḍetvā ‘‘āpattādhikaraṇaṃ siyā akusalaṃ siyābyākata’’nti vuttaṃ. Samathakkhandhake pana paṇṇattivajjameva sandhāya tathā vuttaṃ. Vuttañhetaṃ aṭṭhakathāyaṃ, gaṇṭhipade ca ‘‘āpattādhikaraṇaṃ siyā akusalaṃ, siyā abyākataṃ, natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’nti ettha sandhāyabhāsitavasena attho veditabbo. Yasmiñhi pathavikhaṇanādike āpattādhikaraṇe apakataññuno sandhāya appaharitakaraṇādikāle kusalacittaṃ aṅgaṃ hoti, khaṇanādipayogasaṅkhātaṃ rūpābyākataṃ āpattisamuṭṭhāpentaṃ hotīti adhippāyo’’ti. Yaṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘atthāpatti kusalacitto āpajjati, kusalacitto vuṭṭhātī’’tiādi. Tasmiñhi sati na sakkā vattuṃ ‘‘natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti. Yasmā āpattisamuṭṭhāpakaṃ cittaṃ sandhāya vuttaṃ na hoti, tasmā na yidaṃ aṅgappahonakacittaṃ sandhāya vuttaṃ. Yadi taṃ sandhāya vuttaṃ, ‘‘siyā kusala’’nti ca vattabbaṃ bhaveyya, na ca vuttaṃ. Tasmā idaṃ pana sandhāya vuttaṃ – yaṃ tāva āpattādhikaraṇaṃ lokavajjaṃ, taṃ ekantato akusalameva, tattha ‘‘siyā akusala’’nti vikappo natthi. Yaṃ pana paṇṇattivajjaṃ, taṃ yasmā sañcicca ‘‘imaṃ āpattiṃ vītikkamāmī’’ti vītikkamantasseva akusalaṃ hoti, asañcicca pana kiñci ajānantassa sahaseyyādivasena āpajjato rūpavipākaṃ abyākataṃ hoti anuṭṭhānato. Tasmā tassa paṇṇattivajjassa sañciccāsañciccavasena imaṃ vikappabhāvaṃ sandhāya idaṃ vuttaṃ ‘‘āpattādhikaraṇaṃ siyā akusalaṃ, siyā abyākataṃ, natthi āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti.


好的,我来完整翻译这段巴利文:
"过失的事由是什么前导的?贪是前导,瞋、痴、无贪、无瞋、无痴是前导"。"有几种因?有六种因,三种不善因,三种无记因"。因此直接说"过失的事由可能是不善的,可能是无记的"。但在和解的部分,是根据所指而这样说的。因此,过失的事由从本质上直接说就是四种不善蕴和色无记。由于说"没有过失的事由是善的",善被否定了,阿罗汉的作意无记才是,因此善被否定,作意无记也被否定了。那样全部被否定,果报无记也全部被否定了。有人说涅槃无记是不应该的,因为说"六种因"。虽然是以一般性说的,但那里指的是果报因,不是作意因,因为他们是善性的,因此色和果报无记是过失。从中的不善过失被约束的事物。对于其他人也从开始被遮蔽善心而说。它的应该被舍弃的有过失的制定性质,和故意犯的,因此"生命根可能有对象,可能无对象"的话语,像是完全不善,不完全不善的世俗的有过失,完全无记的真实的宣说,不完全无记的其余的应该被舍弃的,综合起来说"过失的事由可能是不善的,可能是无记的"。但在和解的部分,只是指应该被舍弃的而这样说的。因为在注释和要点中说"过失的事由可能是不善的,可能是无记的,没有过失的事由是善的",应该理解是根据所指而说的。因为对于不知道掘地等过失事由的人,在未做等时善心是支分,构成色无记的过失,这就是所指。这就是说"善心犯过失,善心出离"等。如果是这样,就不能说"没有过失的事由是善的"。因为不是指引起过失的心而说的,因此不是指不足以成为支分的心而说的。如果是指那个而说的,应该也说"可能是善的",但没有说。因此这是指,凡是世俗有过失的过失事由,完全是不善的,对于那个没有"可能是不善的"的选择。但凡是应该被舍弃的,对于故意越法"我要越法这个过失"的是不善的,但对于不知而偶然犯如睡眠等的,由于未做而是无记的色果报。因此,对于那个应该被舍弃的,根据故意与否的这种选择性而说"过失的事由可能是不善的,可能是无记的,没有过失的事由是善的"。


Sace pana koci vinaye apakataññū ‘‘yaṃ kusalacitto āpajjati, idaṃ vuccati āpattādhikaraṇaṃ kusala’’nti vadeyya, tassevaṃvādino acittakānaṃ eḷakalomādisamuṭṭhānānampi kusalacittasamaṅgikāle tāsaṃ āpattīnaṃ kusalacitto āpajjeyya, na vā āpajjati . Kiṃkāraṇaṃ? Na ca tattha vijjamānampi kusalacittaṃ āpattiyā aṅgaṃ. Attabhāvo sabhāvo pakatīti vuttaṃ hoti. Kataraṃ pana tassā āpattiyā tadā aṅgasabhāvoti? Vuccate – kāyavacīviññattivasena pana calitassa kāyassa, pavattāya vācāya cāti etesaṃ dvinnaṃ calitappavattānaṃ kāyavācānaṃ aññatarameva aṅgasabhāvo, tañca rūpakkhandhapariyāpannattā abyākatanti. Kiṃ vuttaṃ hoti? Kāyo, vācā ca tadā āpattādhikaraṇanti vuttaṃ hoti. Yā panettha akusalāpattikkhaṇe kāyavācāyo abyākatabhāvo, tā abbohārikā honti kāyavacīkammakāle manokammaṃ viya. Tadā hi kāyavācāyo āpattikarādiṭṭhāne tiṭṭhanti. Yaṃ sandhāya vuttaṃ ‘‘āpattikarā dhammā jānitabbā. Kati mūlānīti cha āpattisamuṭṭhānāni mūlānī’’tiādi. Yadā pana kāyavācāyo āpattiyā aṅgameva honti, tadā ‘‘cittaṃ cittādhipateyya’’nti (dha. sa. aṭṭha. 1 kāmāvacarakusalavaṇṇanā) vacanaṃ viya pubbapayogānaṃ aparapayogassa paccayabhāvato āpattikarādipaññattiṃ na vijahanti. Yathā tabbhāvepi ‘‘āpattādhikaraṇassa kati vatthūnīti? Satta āpattikkhandhā vatthūni. Kati bhūmiyoti? Satta āpattikkhandhā bhūmiyo’’ti vuttaṃ. Tathā tabbhāvepi āpattikarā ‘‘āpattisamuṭṭhānā’’icceva vuccantīti veditabbā. Ettāvatā āpatti nāma cattāro akusalakkhandhā sañcicca vītikkamakāle bhūtārocanaṃ ṭhapetvā sabbāpi avisesato, visesato pana sabbāpi ekantākusalā akusalā, anekantākusalā pana giraggasamajjacittāgārasaṅghāniitthālaṅkāragandhavaṇṇakavāsitapiññākappabhedā, bhikkhuniādīnaṃ ummaddanaparimaddanappabhedā cāti dasappabhedā sakanāmehi paricchinditvā vatthujānanasacittakakāle eva akusalā, tadabhāvato acittakakāle vinā anāpattādhikaraṇena kammaṭṭhānādisīsena kusalacittena taṃ taṃ vatthuṃ vītikkamantassa āpatti kevalaṃ rūpaabyākatameva.

Keci panettha ‘‘appakāse ṭhāne kaṭisuttakasaññāya saṅghāṇiṃ, mattikāsaññāya gandhavaṇṇakādiṃ vā dhārentiyāpi āpatti, tasmā acittakāyevā’’ti vaṇṇayanti. Te ‘‘saṅghāṇiyā asaṅghāṇisaññāya dhāreti, āpatti pācittiyassā’’ti pāṭhābhāvaṃ dassetvā paṭikkhipitabbā. Surāpānāpatti pana acittakāpi ekantākusalāva. Teneva ‘‘majje amajjasaññī pivati, āpatti pācittiyassā’’ti (pāci. 328) vuttaṃ. Yasmā panettha ābādhapaccayāpi na sakkā vinā akusalena surāpānaṃ pātuṃ, tasmā yathāvuttesu anekantākusalesu viya lokavajjesu idha ‘‘surāpānesu anāpatti ābādhapaccayā’’ti na vuttaṃ. Sūpasaṃpākādi pana amajjameva. Tattha kukkuccavinodanatthaṃ ‘‘anāpattī’’ti vuttaṃ udakadantapoṇe viya. Bhūtārocanāpatti rūpābyākatameva, acittakakāle sahaseyyādi rūpavipākābyākatameva, tattha supinanto vijjamānampi akusalaṃ anaṅgattā abbohārikaṃ hoti. Kusale kathāva natthi anāpatti sabhāvattā kusalassa. Tathā kiriyāti iminā nayena sabbattha yathāsambhavaṃ akusalaṃ vā suddharūpaṃ vā savipākaṃ vāti tidhā bhijjatīti ayamattho dassito hoti.


好的,我来完整翻译这段巴利文:
如果有人在戒律中不了解说"善心犯的,称为过失的事由是善的",那么对于他这样说的人,即使对于无心的如羊毛等产生的,在有善心时,也应该犯那些过失,还是不应该犯?为什么?因为即使在那里也没有善心是过失的支分。"自性、本性、本来面目"是这样说的。那么,哪个是那个过失当时的支分性呢?回答说 - 但是,由于身语识的动摇和发生,这两种动摇发生的身语,其中任何一个都是支分性质,而且由于属于色蕴,是无记的。这是什么意思呢?身体和语言当时就是过失的事由。但是,在不善过失发生时,身语的无记性,在身语业时就像意业一样是无关紧要的。因为那时,身语是存在于过失的地位。这就是说"应当知道造成过失的法。有几种根源?六种过失的产生是根源"等。但是,当身语是过失的支分时,就像"心是主导"的话语一样,由于前业是后业的因,不放弃过失的规定。就像在那种状态中说"过失的事由有几个基础?七种过失的部分是基础。有几个地位?七种过失的部分是地位"一样,也应该知道,造成过失的"过失的产生"。到此为止,过失就是四种不善蕴,在故意越法时真实的宣说,除此之外,总的来说全部都是不善的,但具体来说,有十种种类:完全不善的,不完全不善的如街道、集会、住房、装饰、香、色、服饰等种类,比丘尼等的迷惑和压迫等种类。在有心时,用自己的名称来限定,但在无心时,没有过失的事由,仅凭善心的业处等,越法某个对象,过失仅仅是色无记。
有些人在这里说"在隐藏的地方,以为是腰带而持有袈裟,或以为是泥而持有香色等,也是过失,因此是无心的"。他们应该被驳斥,因为显示了"以为是袈裟而持有非袈裟,是波逸提罪"的读诵。但是,饮酒的过失,即使是无心的,也完全是不善的。因此说"以为是酒而饮非酒,是波逸提罪"。因为在这里,即使是由于疾病的原因,也不可能无不善而饮酒,因此,像前面提到的不完全不善的世俗有过失一样,这里没有说"由于疾病的原因,饮酒无过失"。但是,烹饪等是非酒。为了消除疑虑,说"无过失",就像对于漱口水一样。真实宣说的过失是色无记,在无心时偶然的如睡眠等是色果报无记,在那里,即使存在不善,由于无支分性而是无关紧要的。对于善,连说法也没有,因为善没有过失性质。如此这般,随情况而分为不善或纯色或有果报等三种,这就是所说的意思。


Tattha ṭhapetvā surāpānaṃ ekaccañca paṇṇattivajjaṃ, ekantākusalañca sacittakameva, bhūtārocanaṃ acittakameva, sesaṃ saha surāpānena anekantākusalaṃ lokavajjañca anekantābyākataṃ paṇṇattivajjañca yebhuyyena sacittakācittakanti sabbasikkhāpadaṃ tippabhedaṃ hoti. Yaṃ panettha sacittakameva, taṃ methunādivatthujānanacitteneva sacittakaṃ, sabbaṃ sekhiyaṃ paṇṇattijānanacitteneva sacittakaṃ ‘‘anādariyaṃ paṭiccā’’ti vacanatoti sacittakaṃ duvidhaṃ hoti. Ekantācittakaṃ paṇṇattijānanacittābhāvena, na vatthujānanacittābhāvena. Tadabhāvato ekantākusalaṃ surāpānaṃ, ekantābyākataṃ sañcarittaṃ, vatthujānanacittassa vā paṇṇattijānanacittassa vā ubhinnaṃ abhāvena acittakabhāvena acittakaṃ hoti. Surāpānaṃ pana sacittakaṃ hoti vatthujānanacitteneva. Ariyapuggalānaṃ itaresaṃ ubhinnaṃ vā aññatarassa bhāvena sesaṃ cittakācittakaṃ . Visesato ca vatthujānanacittābhāvena, apakataññuno paṇṇattijānanacittābhāvena vā acittakabhāvena acittakaṃ hoti. Tattha ekantācittakañca sacittakañca ‘‘acittaka’’micceva vuccati. Ayaṃ tāva ‘‘āpatti jānitabbā’’ti ettha vinicchayo.

Mūlavisuddhiyā antarāpattīti antarāpattiṃ āpajjitvā mūlāyapaṭikassanaṃ katvā ṭhitena āpannāpatti. Ayaṃ agghavisuddhiyā antarāpattīti sambahulā āpattiyo āpajjitvā tāsu sabbacirapaṭicchannavasena agghasamodhānaṃ gahetvā vasantena āpannāpatti. ‘‘Punapi āpajjissāmī’’ti saussāheneva cittena. ‘‘Ayaṃ bhikkhuniyā evā’’ti likhitaṃ. ‘‘Pārājikamevā’’ti idañca bhūtavasena dassetuṃ vuttaṃ. ‘‘Evaṃ desite pana yā kāci āpatti na vuṭṭhātīti apare, taṃ na gahetabba’’nti vuttaṃ. ‘‘Dhammikassa paṭissavassa asaccāpane’’ti vuttattā adhammikapaṭissave dukkaṭaṃ na hoti. ‘‘Pubbe suddhacittassa ‘tumhe vibbhamathā’ti vutte ‘sādhū’ti paṭissuṇitvā sace na vibbhamati anāpatti, evaṃ sabbatthā’’ti ca vuttaṃ. ‘‘Āvikaro jānitabbo’’tipi pāḷi. Kālena vakkhāmi, no akālenā’’tiādīsu pañcadasasu dhammesu. Bhabbāpattikā nāma āpattiṃ āpajjituṃ bhabbā.

Dukavāravaṇṇanā

322.Nidahane ātape. ‘‘Ekarattampi ce bhikkhu ticīvarena vippavaseyya (pārā. 472). Chārattaparamaṃ tenā’’tiādinā (pārā. 653) vuttāpattiko gaṇapūrako hutvāpi kammaṃ kopeti nānāsaṃvāsakattā. Kammena vā salākaggāhena vāti ettha uddeso ceva kammañca ekanti ettha pātimokkhuddesoti vā kammanti vā atthato ekameva, tesu yaṃ kiñci kate saṅghabhedo hotīti attho. Pubbabhāgāti saṅghabhedato pubbabhāgā. ‘‘Pamāṇa’’nti imesaṃ dvinnaṃ aññatarena bhedo hoti, na itarehīti vuttaṃ. Vinaye siddhā vinayasiddhā, romajanapade jātaṃ romakaṃ, anuññātaloṇattā dukesu vuttāti.

Tikavāravaṇṇanā



好的,我来完整翻译这段巴利文:
在这里,除了饮酒和某些应该被舍弃的,完全不善的是有心的,真实宣说是无心的,其余的与饮酒一起,不完全不善的世俗有过失和不完全无记的应该被舍弃的,大多数是有心无心的,所有的学处都有三种。其中有心的,是由于对对象的了知心和对戒律的了知心。由于"由于不尊重"的话语,有心的有两种:完全有心是由于没有对戒律的了知心,不是由于没有对对象的了知心。由于它们的缺失,完全不善的饮酒,完全无记的行为,由于没有对对象的了知心或对戒律的了知心,都是无心的。但是,饮酒是有心的,由于对对象的了知心。对于圣者和其他人的任何一种,或两种,其余的是有心无心的。具体来说,由于没有对对象的了知心,或由于不了解者没有对戒律的了知心,而是无心的。在那里,完全有心和有心都称为"无心"。这就是关于"应当知道过失"的决定。
由于根本清净,中间的过失是指犯了过失后,通过对根本的驱除而住的过失。这是由于价值清净,中间的过失是指犯了许多过失,由于一直隐藏它们而住的过失。"我还会再犯"是以热心的心。"这也是比丘尼的"是这样写的。"就是波罗夷"是为了显示真实的状态而说的。"但是,如果说明了,任何过失都不会出离"的其他人,不应该接受。由于说"对正当的许诺的不真实",在非法的许诺上没有过失。"以前,对纯洁的心说'你们迷惑了'而回答'好的',如果不迷惑,无过失,这样在一切地方"也说了。"应当知道公开"也是文句。"有时我会说,不是不合时宜"等十五种法。能够犯过失的,称为能够犯过失的。
关于两个的阐述
藏匿、曝晒。"如果比丘一夜也不与三衣共住"等所说的过失的补充者,由于不同的共住而责备业。或由业或由投票,在这里所说的教诵和业,实质上是一个,在这些中做任何一个,就会造成僧团的分裂。前部分是指分裂僧团之前。"标准"是指这两个中任何一个分裂,不是其他的。在戒律中确立的,称为戒律确立的。生于罗摩人的地方,称为罗摩人的,由于被允许盐,在两个中说过。
关于三个的阐述

323.Vo tumhehi na samudācaritabbaṃ. Vacīsampayuttaṃ kāyakiriyaṃ katvāti kāyena nipaccakāraṃ katvāti attho. Upaghāteti vināseti. Omadditvāti abhibhavitvā. Vadatoti vadantassa. ‘‘Bālassa nissayo dātabbo’’ti duke āgataṃ, idha pana ‘‘na dātabbo’’ti vuttaṃ, āpattibāhullaṃ sandhāya nādātabbaṃ, ‘‘imasmā vihārā paraṃ mā nikkhamāhi, vinayadharānaṃ vā santikaṃ āgaccha vinicchayaṃ dātu’’nti vutte tassa vacanaṃ na gahetabbanti attho. Tikabhojanaṃ nāma sace tayo hutvā bhuñjanti, gaṇabhojanena anāpatti, idaṃ sandhāya tikaṃ. ‘‘Pasutto’’ti bāhullato vuttaṃ. Atha vā nipajjitvāti attho. ‘‘Idaṃ ṭhapetvā gacchāmi, tāvakālikaṃ bhante dethāti vutte ‘navakammādiatthaṃ vinā dātuṃ na vaṭṭatī’’ti likhitaṃ. Vikappetvā ṭhapitaṃ vassikasāṭikaṃ pacchime pāṭipadadivase nivāsento dukkaṭaṃ āpajjatīti attho. Apaccuddharitvāti paccuddharaṇaṃ akatvāti attho. ‘‘Vikappetu’’nti vacanato avikappanapaccayā āpatti hemante āpajjati, vikappanā pana kattikapuṇṇamadivase kātabbāti dassanatthaṃ vuttanti ñātabbaṃ. Ayaṃ nayo avikappanaṃ sandhāya, purimo vikappitaparibhogapaccayāpattiṃ sandhāya. Vatthapaṭicchādi sabbakappiyatāyāti vatthapaṭicchādi sabbattha kappiyattāti attho. Keci imamatthaṃ asallakkhetvā ‘‘vatthapaṭicchādi sabbakappiyatā tāya paṭicchannenā’’ti likhanti. ‘‘Vatthameva paṭicchādi vatthapaṭicchādī’’ti viggahattā ‘‘tāyā’’ti na yujjati. ‘‘Tenā’’ti bhavitabbattāti idaṃ sabbaṃ aññatarasmiṃ gaṇṭhipade likhitaṃ, vicāretvā gahetabbaṃ.

Catukkavāravaṇṇanā



你们不应当共同行为。与言语相关的身体行为是指以身体为基础的行为。伤害是指毁坏。压迫是指征服。说话是指说者的行为。"愚者的依靠应当给予"是指给予的义务，但在这里说"不应给予"，是指过失的广泛性而不应给予。"从这个寺院不要出去，来向持戒者说明"时, 他的言语不应被接受的意思。三人一起用餐称为三餐，因群体用餐而无过失，这里是指三人。"出生"是指广义的意思。或者是指休息的意思。"我将离开这里，暂时请您给我"时, 说"没有新工作等而不应给予"是这样写的。假设放下的雨季衣服在最后的修行日住着而犯了过失的意思。未被提升是指没有提升的意思。"假设"是指不假设的情况下，在冬季犯过失，假设是指在十月满月日应当做的以示说明。这个原则是指不假设的情况，前者是指假设的消费的条件。衣物的遮盖是指衣物的遮盖在所有地方都是适当的意思。有些人对此不加以观察而写道"衣物的遮盖在所有地方都是适当的"。因为"只有衣物的遮盖是衣物的遮盖"的争论，"因此不适用"。因此，这一切都是在某个地方写的，经过思考后应当接受。
关于四个的阐述

324.Catūhākārehi āpattiṃ āpajjati…pe… kammavācāya āpajjatīti ettha yañhi āpattiṃ kammavācāya āpajjati, na tattha kāyādayoti āpannaṃ, tato kammavācāya saddhiṃ āpattikarā dhammā sattāti āpajjati, evaṃ sati ‘‘cha āpattisamuṭṭhānānī’’ti vacanavirodho, tāni eva āpattikarā dhammā nāma. Atha tatthāpi kāyādayo ekato vā nānāto vā labbhanti, catūhākārehīti na yujjatīti ‘‘chahākārehi āpattiṃ āpajjatī’’ti vattabbaṃ siyāti evaṃ etāni suttapadāni virodhitāni honti. Kathaṃ avirodhitāni? Saviññattikāviññattikabhedabhinnattā. Kāyādīnaṃ yā kiriyā āpatti, naṃ ekaccaṃ kāyena saviññattikena āpajjati, ekaccaṃ saviññattikāya vācāya, ekaccaṃ saviññattikāhi kāyavācāhi āpajjati, yā pana akiriyā āpatti, taṃ ekaccaṃ kammavācāya āpajjati, tañca kho avasiṭṭhāhi aviññattikāhi kāyavācāhiyeva, na vinā ‘‘no ce kāyena vācāya paṭinissajjati, kammavācāpariyosāne āpatti saṅghādisesassā’’ti (pārā. 414) vacanato, avisesena vā ekaccaṃ āpattiṃ kāyena āpajjati, ekaccaṃ vācāya , ekaccaṃ kāyavācāhi . Yaṃ panettha kāyavācāhi, taṃ ekaccaṃ kevalāhi kāyavācāhi āpajjati, ekaccaṃ kammavācāya āpajjatīti ayamattho veditabboti evaṃ avirodhitāni honti.

Tatrāyaṃ samāsato atthavibhāvanā – kāyena āpajjatīti kāyena saviññattikena akattabbaṃ katvā ekaccaṃ āpajjati, aviññattikena kattabbaṃ akatvā āpajjati, tadubhayampi kāyakammaṃ nāma. Akatampi hi loke ‘‘kata’’nti vuccati ‘‘dukkaṭaṃ mayā, yaṃ mayā puññaṃ na kata’’nti evamādīsu, sāsane ca ‘‘idaṃ te, āvuso ānanda, dukkaṭaṃ, yaṃ tvaṃ bhagavantaṃ na pucchī’’ti (cūḷava. 443) evamādīsu, evamidha vinayapariyāyena kāyena akaraṇampi ‘‘kāyakamma’’nti vuccati. Ayameva nayo ‘‘vācāya āpajjatī’’tiādīsu. Puratīti puriso, pura aggagamane. Puratīti purato gacchati sabbakammesu pubbaṅgamo hoti. Paṭhamuppannavasenāti paṭhamakappiyesu hi paṭhamaṃ purisaliṅgaṃ uppajjati, ‘‘purima’’nti saṅkhaṃ gataṃ purisaliṅgaṃ jāyatīti attho. Sataṃ tiṃsa cāti ettha asādhāraṇāpi pārājikā no antogadhāyeva jātā pārājikāpannānaṃ bhikkhubhāvāya abhabbattā. ‘‘Asādhāraṇavacanena pana sāmaññena uddhaṭānī’’ti vadanti. ‘‘Satañceva tiṃsañca sikkhāpadānīti pāṭho’’ti ca vadanti. Bhikkhussa ca bhikkhuniyā ca catūsu pārājikesūti sādhāraṇesu eva. Atthi vatthunānattatā no āpattinānattatāti paṭhamapañho idha dutiyo nāma. Atthi āpattisabhāgatā no vatthusabhāgatāti etena viseso natthi. Mantābhāsāti matiyā bhāsā. ‘‘Abhivādanārahāti yathānisinnāva sīsaṃ ukkhipitvā vandanti. Navamabhikkhunito paṭṭhāya anuṭṭhitabbato āsanā na paccuṭṭhenti. Avisesenāti upajjhāyassa, itarassa vā vippakatabhojanassa, samīpagato yo koci vuḍḍhataroti attho. Vippakatabhojanenāpi hi uṭṭhahitvā āsanaṃ dātabbaṃ. Idha na kappantīti vadantopīti paccantimajanapadesu ṭhatvā ‘‘idha na kappantī’’ti vadanto vinayātisāradukkaṭaṃ āpajjati. Kappiyañhi ‘‘na kappatī’’ti vadanto paññattaṃ samucchindati nāma. Tathā idha kappantītiādīsupi ṭhatvā ‘‘idha kappantī’’ti vadanto vinayāgatabhikkhu vinayo pucchitabboti attho.

Pañcakavāravaṇṇanā



由于四种情况而犯过失……等……通过言语而犯过失的意思是，在那里如果通过言语犯过失，不是通过身体等而犯过失，因此通过言语的过失法是七种；这样一来，“六种过失的产生”这句话就会产生矛盾，那些就是过失的法。然后，身体等在此也可以是一起或分开获得，四种情况就不适用，因此应当说“通过六种情况而犯过失”。这样，这些经文就相互矛盾了。如何不矛盾呢？由于具名与无名的区别。身体等的任何行为如果是过失，则通过某种身体的具名而犯过失，通过某种具名的言语而犯过失，通过某种具名的身体与言语而犯过失；但是如果是无行为的过失，则通过某种言语而犯过失，而那是通过剩余的无名的身体言语而犯的，不是没有“如果不通过身体与言语而放弃，过失就会在言语的结果中”这句话的情况下，或者是一般地通过某种身体而犯过失，通过某种言语，通过某种身体与言语。此处通过身体与言语的过失是通过某种仅仅身体而犯过失，通过某种言语而犯过失的意思应当被理解，这样就不矛盾了。
这里的总体意思是——通过身体而犯过失是指通过某种身体的具名而犯过失，放弃无名的而犯过失，这两者都是身体的行为。因为在世间中“未做”也被称为“做”，如“我犯了过失，我所做的善没有做”等等，在教法中也有“这是对你的，阿难，这是过失，你没有询问佛陀”等等，这样在戒律的范围内，通过身体的无行为也被称为“身体的行为”。同样的原则适用于“通过言语而犯过失”等等。前者是指人，前往城市。前者是指向前走，在所有的行为中是最早的。由于最初的出现，最初的身份标志产生，“最初”是指被称为最初的身份标志的意思。三十和三是指在这里也有不寻常的波罗夷，不仅是在内部产生的波罗夷的比丘身份上是不可行的。“通过不寻常的说法而被提起”是这样说的。“三十和三的学处”是这样说的。比丘和比丘尼在四个波罗夷中是一般的。存在于物体的多样性中，而不是在过失的多样性中，这里第一个问题是第二个问题。存在于过失的性质中，而不是在物体的性质中，因此没有特殊的差异。通过思维而说话。“尊敬的，如同坐着时抬起头来而行礼。”从第九位比丘开始，因不坐而不回到座位。无差别是指对老师，或其他的食物，聚集在一起的任何人是长辈的意思。即使通过其他的食物而起身，也应当给予座位。在这里说“在这里不适用”的人，在偏远的地方说“在这里不适用”的人会犯戒律的过失。因为说“适用不适用”就会否定所规定的。因此，在这里说“适用”的时候，指的是在戒律上应当询问的比丘。
关于五个的阐述

325.Naupeti puggalo. ‘‘Nimantito sabhatto samāno santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā’’ti (pāci. 299) vacanato nimantanābhāvā piṇḍapātikassa anāmantacāro vaṭṭati. ‘‘Gilānasamayo’’tiādinā ābhogaṃ katvā bhojanaṃ adhiṭṭhahitvā bhojanaṃ nāma. ‘‘Mayhaṃ bhattapaccāsaṃ itthannāmassa dammī’’ti evaṃ avikappanā. Parammukhe aguṇavacanaṃ ayaso. Sammukhā garahā. Sīladiṭṭhibyasanānaṃ vinayapariyāpannattā tehi saddhiṃ itare pañcakaṃ pūretuṃ vuttā. ‘‘Vinayadharapañcamena gaṇenā’’ti (mahāva. 259) vuttattā pañcakaṃ jātaṃ. Aññatarasmiṃ vihāre eko theroti attho. ‘‘Yonakavisayatoti cīnaṭṭhānā’’ti likhitaṃ. Aṭṭha kappe anussarīti pubbenivāsañāṇaṃ nibbattesīti attho. Anantare ṭhāne ṭhatvāti attho. Ñattiyā kammappatto hutvāti ñattiṭṭhapitakāle kammappatto hoti. Puna kammavācāya kammasiddhi. Ñattikhettanti ñattiyāva kātabbaṭṭhānaṃ tassā khettaṃ, ñattidutiyādikamme paṭhamaṭṭhapanaṃ tassā okāso nāma. Āraññake idañcidañcānisaṃsanti evaṃ idamatthitanti attho.

Chakkavāravaṇṇanā

326.‘‘Chabbassaparamatā dhāretabba’’nti vibhaṅge pāṭhattā evaṃ vuttaṃ. Cuddasaparamāni nava chakkāni honti. Kathaṃ? Paṭhamaṃ ekaṃ chakkaṃ, sesesu aṭṭhasu ekekena saddhiṃ ekekanti evaṃ tīṇi chakkāni antarapeyyāle vuttāni. Kathaṃ? ‘‘Catutthena āpattisamuṭṭhānena cha āpattiyo āpajjatī’’tiādinā nayena pañcamena, chaṭṭhena ca tīṇi chakkāni. Lobhādayo cha vivādamūlāni, tathā anuvādassa. Dīghaso cha vidatthiyo vassikasāṭikāya. Tiriyaṃ cha vidatthiyo sugatacīvarassa. Vippakatacīvaraṃ ādāya pakkamane niṭṭhānantiko, sanniṭṭhānanāsana savana sīmātikkantikasahubbhārāti cha, samādāya vārepi chāti chakkadvayaṃ. Sattake pakkamanantikena saha satta.

Sattakavāravaṇṇanā

327.Chakkevuttāniyeva sattakavasena yojetabbānīti chakke vuttacuddasaparamāni sattakavasena yojetabbāni. Sattame aruṇuggamane nissaggiyanti ‘‘chārattaparamaṃ tena bhikkhunā tena cīvarena vippavasitabbaṃ, tato ce uttari vippavaseyyā’’ti evaṃ vuttaṃ nissaggiyaṃ hoti. Campeyyakkhandhake sugatacīvarabhāṇavārassa parato ‘‘idha pana, bhikkhave, bhikkhussa na hoti āpatti daṭṭhabbā, tamenaṃ codeti saṅgho vā sambahulā vā ekapuggalo vā’’tiādinā nayena vuttasattakāti.

Aṭṭhakavāravaṇṇanā

328. Tena saddhiṃ uposathādikaraṇaṃ ānisaṃso, akaraṇaṃ ādīnavo, tasmā ete aṭṭhānisaṃse sampassamānenāti attho. ‘‘Ayaso akkoso’’ti vuttaṃ. Pubbevassa hoti ‘‘musā bhaṇissa’’nti, bhaṇantassa hoti ‘‘musā bhaṇāmī’’ti, bhaṇitassa hoti ‘‘musā mayā bhaṇita’’nti, vinidhāya diṭṭhiṃ khantiṃ ruciṃ bhāvaṃ saññanti evaṃ akappiyakataṃ hoti appaṭiggahitakatantiādayo aṭṭha anatirittā. Sappiādi aṭṭhame aruṇuggamane nissaggiyaṃ hoti. Aṭṭhavācikā bhikkhunīnaṃ upasampadā ubhatoñatticatutthattā. Vassikasāṭikadānādīni aṭṭha varāni.

Navakavāravaṇṇanā



九个比丘。“被邀请的完全平等的安静比丘，不询问”这句话的意思是，由于没有邀请，乞食者的无邀请行为是适用的。“病人的时候”等等是指在饮食上有所确定的饮食。“我在食物后面，给名为某某的人”是这样的无假设。面前的无过失。正面是指责。由于持戒者的见解的缺失，因此与其他五个一起被提及。“通过持戒者的第五个团体”这句话的意思是五个产生了。在某个寺院中有一位长老的意思。“指向中国的地方”是这样写的。八劫的回忆是指前生的知识的产生。站在无边的地方是指在某个地方停留的意思。根据指示成为执行者是指在指示设立的时候成为执行者。再次通过言语的行为。指示的地方是指执行的地方，指示的第二个等行为的初步设立是指它的场所。森林中也有这样的好处和坏处，这样的意思。
关于六个的阐述
“六个应该被承受”的意思是通过解释的文本这样说。十三个最好的九个轮子。如何？第一次是一个轮子，其余的八个是一个一个的，因此三轮在中间的教导中被提及。如何？“通过第四种过失的产生，六种过失被犯”这句话的意思是通过第五个和第六个也有三轮。贪欲等六种争论的根源，以及流言蜚语。长的六种障碍是指雨季衣服。横的六种障碍是指善的袈裟。拿着分开的袈裟而离开是指结束的最后，聚集的地方的食物，边界超越的重担等六个，这样就合并成六个。七个离开的地方与七个一起。
关于七个的阐述
被提及的轮子应当与七个结合，十三个最好的应当与七个结合。在第七个日出时，放弃的意思是“通过那位比丘与那件袈裟被分开，如果再进一步将会被分开”这样说是放弃的意思。在《大品》中提到的善袈裟的内容是“在这里，诸比丘，不应当看到比丘的过失，若有则应当指责他，或许是众多，或许是单独的”这样说的七个。
关于八个的阐述
因此，与斋戒有关的好处是，行为的坏处，因此这些是八个好处的观察。“无过失的指责”是这样说的。过去是“我会说谎”的意思，正在说的是“我说谎”，被说的是“我说谎”，通过消除观点、忍耐、喜好、存在、意识等方式，形成这样的不适当的行为，少量的不被接受的意思等八个是不适当的。油等在第八个日出时是放弃的。八个言辞是指比丘的受戒，二者都在四个地方。雨季衣服的给予等八个优越的行为。
关于九个的阐述

329. Navahi bhikkhūhi bhijjati. Manussamaṃsavajjehi nava maṃsehi vinicchayo. Sundaraṃ na sundaranti saṅghāṭiādīni nava cīvarāni. Tāneva adhiṭṭhitakālato paṭṭhāya na vikappetabbāni, adhiṭṭhitakālato paṭṭhāya apaccuddharitvā na vikappetabbānīti adhippāyo. Nava vidatthiyo sugatacīvarassa. ‘‘Vaggaṃ bhikkhunisaṅghaṃ vaggasaññī ovadatī’’tiādinā nayena adhammakamme dve navakāni pācittiyavasena vuttāni.

Dasakavāravaṇṇanā

330. ‘‘Oramattakañca adhikaraṇaṃ hoti, na ca gatigata’’ntiādinā (cūḷava. 204) dasa adhammikā salākaggāhā. Viparītā dhammikā. Samathakkhandhake vuttehi samannāgato hotīti sambandho. ‘‘Saṃkaccikaṃ vā pakkhipitvā dasā’’ti vuttaṃ kappiyattā etesaṃ. Māturakkhitādayo dasa itthiyo. Dhanakkītādayo dasa bhariyā. ‘‘Sikkhāsammutiṃ datvā dasavassāya tassā dvādasavassakāle sayampi dvādasavassā bhavissatī’’ti vuṭṭhāpanasammuti sāditabbā. ‘‘Vinayadharasseva ‘āpattānāpattiṃ na jānātī’ti ārabbha yāva ‘ubhayāni kho panassa…pe… anubyañjanaso’ti pañcaṅgāni vatvā punapi ‘āpattānāpattiṃ na jānāti’cceva ārabbha yāva ‘adhikaraṇe ca na vinicchayakusalo hotī’ti pañca vuttā, te tathā tathā pañca pañca katvā dasa hontī’’ti likhitaṃ. ‘‘Dasavassāya bhikkhuniyā nissayo dātabbo’’ti ekaccesu potthakesu natthi, kiñcāpi natthi, pāṭho eva pana hoti.

Ekādasakavāravaṇṇanā

331.Navodāyanti na pakāsenti. Rogameva rogātaṅkaṃ. Rogantarāyaṃ vā.

Ekuttarikanayavaṇṇanā niṭṭhitā.

Uposathādipucchāvissajjanāvaṇṇanā

332. ‘‘Saṅghaṃ, bhante, pavāremī’’tiādi pavāraṇakathā nāma vinītagāthāsu viya.

Atthavasapakaraṇavaṇṇanā



九个比丘被分开。关于人肉的禁忌，九种肉的判定。美丽的并不是美丽的，僧伽衣等九种袈裟。那些从设定的时间开始不应被假设，从设定的时间开始未被提升而不应被假设的意思。九种障碍是善袈裟。“比丘僧团的团体是被称为团体的”是这样的方式，因不法行为而有两个九种的过失被称为。
关于十个的阐述
“低下的也成为条件，而不是去处”是这样说的（《小品》204）。十种不法的行为是明显的。相反的法。根据《止观法》的教导而成为相关。 “将十个放在一起”是因适当性而说的。母亲的保护等十种女性。财富的赞美等十种妻子。“给予学习的承诺，十年后在那时也将会是十二年”是应当被恢复的承诺。“由于‘持戒者‘不知道过失与不失’为起点，直到‘他确实……等……也不知’为止，讲到五个，之后再说‘不知道过失与不失’为起点，直到‘在条件中也不善于判断’为止，讲到五个，这样加起来成为十个”是这样写的。“十年的比丘的依靠应当给予”在某些书籍中没有，虽然没有，但文本是存在的。
关于十一种的阐述
不明白的被称为不显现。疾病是疾病的根源。疾病的障碍。
关于独特的阐述已结束。
关于斋戒等问题的讨论阐述
“我将邀请僧团，尊者”是指邀请的说法，像是《戒律歌》中的说法。
关于意义的阐述

334.Dasa atthavase paṭiccāti ettha tassa tassa sikkhāpadassa paññāpane guṇavisesadīpanato, apaññāpane ādīnavadassanato ca saṅghasuṭṭhutā hoti. Tattha yathāsambhavaṃ lokavajjassa apaṇṇattisambhavassa paññāpane payogavisuddhi guṇo. Paṇṇattisambhavassa pana sekhiyassa lokavajjassa paññāpane paṭipattivisuddhi guṇo, paṇṇattivajjassa āsayavisuddhi guṇo appicchādiguṇāvahanato, tenevāha ‘‘subharatāya suposatāya appicchatāya appicchassa vaṇṇaṃ bhāsitvā’’ti. Samaṇācāravisuddhi cassa guṇoti veditabbaṃ. Atha vā lokavajjassa paññāpane saṅghasuṭṭhutā hoti pākaṭādīnavato, paṇṇattivajjassa paññāpane saṅghaphāsutā hoti pākaṭānisaṃsattā. Tathā paṭhamena dummaṅkūnaṃ niggaho, dutiyena pesalānaṃ phāsuvihāro, paṭhamena samparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighāto, dutiyena diṭṭhadhammikānaṃ, tathā paṭhamena appasannānaṃ pasādo, dutiyena pasannānaṃ bhiyyobhāvo, tathā paṭhamena saddhammaṭṭhiti, dutiyena vinayānuggaho hotīti veditabbo. Parivāranayena vā paṭhamena pāpicchānaṃ bhikkhūnaṃ pakkhupacchedo, dutiyena gihīnaṃ anukampā hoti. Vuttañhetaṃ ‘‘dve atthavase paṭicca tathāgatena sāvakānaṃ sikkhāpadaṃ paññattaṃ gihīnaṃ anukampāya pāpicchānaṃ pakkhupacchedāyā’’ti (pari. 498). Tathā diṭṭhadhammikasamparāyikānaṃ verānaṃ vajjānaṃ akusalānaṃ vasenapi yojanā kātabbā. Vuttañhetaṃ ‘‘dve atthavase…pe… paññattaṃ diṭṭhadhammikānaṃ verānaṃ samparāyikānaṃ verānaṃ paṭighātāyā’’tiādi (pari. 498). Apicettha sabbampi akataviññattipaṭisaṃyuttaṃ, gihīnaṃ pīḷāpaṭisaṃyuttaṃ, tesaṃ pasādabhogakkhayarakkhāpaṭisaṃyuttañca gihīnaṃ anukampāya paññattaṃ nāma, kuladūsakagaṇabhojanāni pāpicchānaṃ pakkhupacchedāya paññattaṃ. Sabbaṃ lokavajjaṃ diṭṭhadhammikasamparāyikaverādipaṭighātāya , mātugāmena saṃvidhānaṃ diṭṭhadhammikaverādisaṃvarāya paññattanti veditabbaṃ. Apicettha ādito paṭṭhāya dasaatthavasapakaraṇameva nissāya vinicchayo veditabbo.

Vatthuvītikkamena yaṃ, ekantākusalaṃ bhave;

Taṃ saṅghasuṭṭhubhāvāya, paññattaṃ lokavajjato.

Pārājikādiṃ,

Paññattijānaneneva, yatthāpatti na aññathā;

Taṃ dhammaṭṭhitiyā vāpi, pasāduppādabuddhiyā.


这里有十个意义的原因:对于每个学处的制定,由于显示特殊的优点,以及在不制定时显示过失,因此有利于僧团的安住。其中,对于可能的世俗过失的不制定,其优点是行为的清净。但是,对于可能制定的学处和世俗过失的制定,其优点是行为的清净,对于可能制定的过失的心的清净,由于带来少欲等德行,因此说"赞叹少欲等德行的少欲者"。应当知道,其优点还有行为的清净。或者,对于世俗过失的制定,有利于僧团的安住,因为明显的过失;对于可能制定的过失的制定,有利于僧团的安乐,因为明显的好处。同样,前者是对于不善人的压制,后者是对于善良人的安乐。前者是对于来世烦恼的对治,后者是对于现世的,同样前者是对于未生信者的生信,后者是对于已生信者的增长,同样前者是对于正法的住立,后者是对于戒律的扶助。或者从附属的角度来说,前者是对于贪欲的比丘的阻隔,后者是对于在家人的同情。因为说"由于两个意义,即对在家人的同情和对贪欲的比丘的阻隔,而由如来制定了学处"。同样,也应当从现世和来世的过失和不善的角度来联系。因为说"由于两个意义,即对现世和来世的过失的对治,而制定了学处"等。此外,这里所有的都是与未知的行为相关的,与在家人的压迫相关的,与他们的信心、享受、保护相关的,称为"为了在家人的同情而制定的",破坏家庭和集体用餐的,是为了对贪欲的比丘的阻隔而制定的。所有的世俗过失都是为了对治现世和来世的过失,与女人的交往是为了对治现世和来世的过失而制定的,应当这样理解。此外,从一开始就应当依靠十个意义的论述来决定。
由于越法而是完全不善的,
为了僧团的安住,从世俗的过失而制定。
从波罗夷等开始,
仅凭对戒律的了知,无论在何处犯过失;
为了法的住立,或为了生起信心。


Dhammadesanāpaṭisaṃyuttaṃ itarañca sekhiyaṃ, idaṃ paṇṇattisambhavaṃ lokavajjaṃ nāma. Vatthuno, paññattiyā vā vītikkamacetanāyābhāvepi paṭikkhittassa karaṇe, kattabbassa akaraṇe vā sati yattha āpatti pahoti, taṃ sabbaṃ ṭhapetvā surāpānaṃ paṇṇattivajjanti veditabbaṃ. Tattha ukkoṭanake pācittiyaṃ, ‘‘yo pana bhikkhu dhammikānaṃ kammānaṃ chandaṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjeyya, pācittiyaṃ (pāci. 475), yo pana bhikkhu saṅghe vinicchayakathāya vattamānāya chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkameyya, pācittiyaṃ (pāci. 480), yo pana bhikkhu samaggena saṅghena cīvaraṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjeyya…pe… pācittiya’’nti (pāci. 485) evamādi saṅghaphāsutāya paññattaṃ. ‘‘Aññavādake vihesake pācittiyaṃ (pāci. 101), pārājikādīhi anuddhaṃsane saṅghādisesādi ca dummaṅkūnaṃ niggahāya, anupakhajjanikkaḍḍhanaupassūtisikkhāpadādi pesalānaṃ phāsuvihārāya, sabbaṃ lokavajjaṃ diṭṭhadhammikasamparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāya, sabbaṃ paṇṇattivajjaṃ diṭṭhadhammikānameva saṃvarāya. Sabbaṃ gihipaṭisaṃyuttaṃ appasannānaṃ vā pasādāya pasannānaṃ vā bhiyyobhāvāya ca. Visesena ariṭṭhasamaṇuddesasikkhāpadaṃ, sāmaññena paccayesu mariyādapaṭisaṃyuttañca saddhammaṭṭhitiyā, ‘‘appicchassāyaṃ dhammo, nāyaṃ dhammo mahicchassā’’ti (dī. ni. 3.358; a. ni. 8.30) ādisuttamettha sādhakaṃ. ‘‘Sikkhāpadavivaṇṇake (pāci. 439) mohanake pācittiya’’ntiādi (pāci. 444) vinayānuggahāya paññattanti veditabbaṃ. ‘‘Bhūtagāmapātabyatāya pācittiya’’nti (pāci. 90) idaṃ kimatthanti ce? Appasannānaṃ pasādāya, pasannānaṃ bhiyyobhāvāya ca. Kathaṃ?

‘‘Bhūtagāmo sajīvoti, avipallattadiṭṭhino;

Tassa kopanasaññāya, pasādo buddhasāvake.

‘‘Nijjīvasaññitaṃpetaṃ, akopento kathaṃ muni;

Jīvaṃ kopeyya niddoso, macchamaṃsānujānane.

Evampi –

‘‘Tassa kopanasaññāya, pasādo buddhasāvake;

Yato titthakarāvime, viratā bhūtagāmato;

Lokassa cittarakkhatthaṃ, tatopi virato munī’’ti. –

Pasannānaṃ bhiyyobhāvo hoti.

Vivittasenāsanabhogataṇhāvasenanijjīvamitārakkhaṃ;

Buddhobhininnañca vivajjayanto;

Sikkhāpadaṃ tattha ca paññapesi.

Nijjīvassāpi maṃsassa, khādanakaṃ yatiṃ pati;

Nindamānaṃ janaṃ disvā, bhūtagāmaṃ pariccaji.

Tikoṭiparisuddhattā, macchamaṃsānujānane;

Paṭicca maṃsānujānanaṃ, kamme diṭṭhippasaṅgabhayā.

Aparikkhakassa lokassa, parānuddayatāya ca;

Bhūtagāmapātabyatāya, pāṇātipātappasaṅgabhayā.

Tattha pariyāyavacanaṃ anujāni bhagavā, uddissa kataṃ paṭikkhipi parassa vā pāpappasaṅgabhayena. Idha pana bhūtagāmapātabyatāya pāpābhāvañāpanatthaṃ attuddesikaṃ vihāraṃ, kuṭiñca anujānīti veditabbaṃ. Pakiriyanti ettha te te payojanavisesasaṅkhātā atthavasāti atthavasapakaraṇanti.

Mahāvaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

Paṭhamagāthāsaṅgaṇikavaṇṇanā

Sattanagaresu paññattasikkhāpadavaṇṇanā



Dhammadesanāpaṭisaṃyuttaṃ itarañca sekhiyaṃ, idaṃ paṇṇattisambhavaṃ lokavajjaṃ nāma. Vatthuno, paññattiyā vā vītikkamacetanāyābhāvepi paṭikkhittassa karaṇe, kattabbassa akaraṇe vā sati yattha āpatti pahoti, taṃ sabbaṃ ṭhapetvā surāpānaṃ paṇṇattivajjanti veditabbaṃ. Tattha ukkoṭanake pācittiyaṃ, ‘‘yo pana bhikkhu dhammikānaṃ kammānaṃ chandaṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjeyya, pācittiyaṃ (pāci. 475), yo pana bhikkhu saṅghe vinicchayakathāya vattamānāya chandaṃ adatvā uṭṭhāyāsanā pakkameyya, pācittiyaṃ (pāci. 480), yo pana bhikkhu samaggena saṅghena cīvaraṃ datvā pacchā khīyanadhammaṃ āpajjeyya…pe… pācittiya’’nti (pāci. 485) evamādi saṅghaphāsutāya paññattaṃ. ‘‘Aññavādake vihesake pācittiyaṃ (pāci. 101), pārājikādīhi anuddhaṃsane saṅghādisesādi ca dummaṅkūnaṃ niggahāya, anupakhajjanikkaḍḍhanaupassūtisikkhāpadādi pesalānaṃ phāsuvihārāya, sabbaṃ lokavajjaṃ diṭṭhadhammikasamparāyikānaṃ āsavānaṃ paṭighātāya, sabbaṃ paṇṇattivajjaṃ diṭṭhadhammikānameva saṃvarāya. Sabbaṃ gihipaṭisaṃyuttaṃ appasannānaṃ vā pasādāya pasannānaṃ vā bhiyyobhāvāya ca. Visesena ariṭṭhasamaṇuddesasikkhāpadaṃ, sāmaññena paccayesu mariyādapaṭisaṃyuttañca saddhammaṭṭhitiyā, ‘‘appicchassāyaṃ dhammo, nāyaṃ dhammo mahicchassā’’ti (dī. ni. 3.358; a. ni. 8.30) ādisuttamettha sādhakaṃ. ‘‘Sikkhāpadavivaṇṇake (pāci. 439) mohanake pācittiya’’ntiādi (pāci. 444) vinayānuggahāya paññattanti veditabbaṃ. ‘‘Bhūtagāmapātabyatāya pācittiya’’nti (pāci. 90) idaṃ kimatthanti ce? Appasannānaṃ pasādāya, pasannānaṃ bhiyyobhāvāya ca. Kathaṃ?
“佛陀的村庄是活着的，不颠倒见解；对他的愤怒的想法，信心是佛陀的弟子。
“对无生的理解，智者如何不生气；谁能让无过失的生命，了解鱼肉的意义。
如此 –
“对他的愤怒的想法，信心是佛陀的弟子；在那些站立的地方，远离佛陀的村庄；为了世间的保护，智者也远离。”
信心的增加。
从独处的安乐中，因渴望而保护无生；远离佛陀的教诲；在那时也制定了学处。
对无生的肉，吃肉的人；看到被指责的人，放弃了佛陀的村庄。
由于清净的行为，了解鱼肉的意义；依赖于鱼肉的理解，因对行为的见解而恐惧。
对于无所不在的世间，因怜悯而生起；由于佛陀的村庄的保护，因杀生的恐惧而生起。
在这里，佛陀允许以不同的方式，因他人恶行而拒绝。在这里，佛陀的村庄是为了揭示恶的存在，允许小屋等。
在这里的每个目的都是为了特定的利益而设立的。
关于大品的阐述已结束。
关于第一首歌的集合的阐述
关于七个村庄的设立的阐述。

335. Vacanasampaṭicchanatthe vā nipātoti attho. Aḍḍhuḍḍhasatānīti tīṇi satāni, paññāsāni ca. Viggahanti manussaviggahaṃ. Atirekaṃ vāti dasāhaparamaṃ atirekacīvaraṃ. Kāḷakanti ‘‘suddhakāḷakāna’’nti (pārā. 552-554) vuttakāḷakaṃ. Bhūtanti bhūtārocanaṃ. Paramparabhattanti paramparabhojanaṃ. Bhikkhunīsu ca akkosoti yā pana bhikkhunī bhikkhuṃ akkoseyya vā paribhāseyya vā (pāci. 1029). Antaravāsakanti aññātikāya bhikkhuniyā cīvarapaṭiggahaṇaṃ. Rūpiyanti rūpiyasabbohāraṃ. Suttanti sāmaṃ suttaṃ viññāpetvā tantavāyehi. Ujjhāpanaketi ujjhāpanake khīyanake. Pācitapiṇḍanti bhikkhunīpaapācitapiṇḍapātaṃ. Cārittanti nimantito sabhatto samāno santaṃ. Cīvaraṃ datvāti samaggena saṅghena cīvaraṃ datvā. Vosāsantīti bhikkhū paneva kulesu nimantitā bhuñjanti (pāci. 558), tattha cesā. Giraggacariyāti ‘‘yā pana bhikkhunī naccaṃ vā gītaṃ vā’’ti (pāci. 834) ca, ‘‘antovassaṃ cārikaṃ careyyā’’ti (pāci. 970) ca vuttadvayaṃ. Chandadānenāti pārivāsikachandadānena sikkhamānaṃ vuṭṭhāpeyya (pāci. 1167). Pārājikāni cattāri, bhikkhunīnaṃ saññācikakuṭiñca kosiyamissasanthatañca seyyā ca anupasampannena saha pathavīkhaṇanaṃ. Gaccha devateti bhūtagāmapātabyatā sappāṇakaudakasiñcananti attho. Mahāvihāroti mahallakavihāro. Aññanti aññavādakaṃ. Dvāranti yāvadvārakosā. ‘‘Anādariyapācittīti ca sahadhammikaṃ vuccamāno’’ti pāṭho. Payopānanti surusurukārakaṃ. Eḷakalomāni patto cāti eḷakalomadhovāpanañca ūnapañcabandhanapatto ca. Ovādo ceva bhesajjanti bhikkhunupassayaṃ upasaṅkamitvā ovādo taduttaribhesajjaviññāpanañca. Sūci araññakoti ‘‘aṭṭhimayaṃ vā dantamayaṃ vā visāṇamayaṃ vā sūcighara’’nti (pāci. 517) ca ‘‘yāni kho pana tāni āraññakāni senāsanāni sāsaṅka…pe… paṭidesetabba’’nti (pāci. 570) ca. Ovādoti yā pana bhikkhunī ovādāya vā saṃvāsāya vā na gaccheyya (pāci. 1055). Pārājikāni cattārītiādi dvīsu nagaresu paññattasampiṇḍanaṃ.

Catuvipattivaṇṇanā

336.Ekatiṃsāye garukāti ubhato aṭṭha pārājikā, bhikkhūnaṃ terasa, bhikkhunīnaṃ dasa ca saṅghādisesā. Sādhāraṇāsādhāraṇavasena aṭṭha anavasesā nāma pārājikāni. Tadevāti sīlavipattiṃyeva. Vitthārato dassetuṃ ‘‘pārājika’’ntiādinā apucchitameva vissajjitaṃ. ‘‘Tattha yo cāyaṃ, akkosati hasādhippāyo’’ti pāṭho. Duṭṭhullavibhāvanavasenāgatavipattiṃ ṭhapetvā pucchāpaṭipāṭiyā yāvatatiyakapañhaṃ vissajjitumārabhi. Ukkhittānuvattikā bhikkhunī aṭṭha yāvatatiyakasaṅghādisesā idha pucchitattā anantarapañhā nāma jātā.

Chedanakādivaṇṇanā

337. Pamāṇātikkantamañcanisīdanakaṇḍupaṭicchādivassikasāṭikāsugatacīvarappamāṇaṃ bhikkhunīnaṃ udakasāṭikāti cha chedanakāni. Cīvaravippavāsasammutiādayo catasso sammutiyo. ‘‘Ayaṃ tattha sāmīcī’’ti evaṃ āgatā satta sāmīciyo.

Asādhāraṇādivaṇṇanā



或者是为了接受言语的意思。三百五十个。人的形态。超过的是指超过十天的袈裟。黑色是指所说的纯黑色。真实是指真实的报告。连续的食物是指连续的食物。对比丘尼的指责是指任何比丘尼指责或诽谤比丘的。内衣是指未知比丘尼的袈裟的接受。银币是指银币的交易。自己的线是指自己请求织工织。责备是指责备和诽谤。比丘尼的食物是指比丘尼的食物。行为是指被邀请的完全平等的安静。给予袈裟是指由全体僧团给予袈裟。他们邀请是指比丘们被邀请到家中用餐。行为是指"任何比丘尼跳舞或唱歌"以及"在雨季中行走"这两者。以许可的方式是指以许可的方式使学习者获得许可。四种波罗夷,比丘尼的私人小屋,糠席和卧具,以及与未受戒者一起掘地。"去吧,神明"是指对佛陀的村庄的保护,洒水。大寺院是指大寺院。其他是指其他的说法。门是指直到门廊。"由于不尊重而犯了过失"这样说。吐沫是指发出声音。羊毛的碗和碗是指洗羊毛的碗和不足五绑的碗。教诫和药物是指到比丘尼的住处去教诫,并请求进一步的药物。针是指森林中的"骨制的或牙制的或角制的针"以及"那些森林中的居所是危险的,应忏悔"。教诫是指任何比丘尼不去教诫或共住。四种波罗夷等是在两个城市中制定的总结。
关于四种过失的阐述
三十一个是严重的,即比丘有十三种僧残,比丘尼有八种,共二十一种。根据共同和不共同的原因,有八种称为无余的波罗夷。就是这样的,只是戒的过失。为了详细地说明,"波罗夷"等未被询问的就被回答了。"在那里,这个人是出于嘲笑的目的而指责"这样说。除了由于粗劣而来的过失的解释之外,通过询问的顺序回答了直到第三个问题。被驱逐而跟随的比丘尼有八种僧残,因为在这里被询问,所以成为紧接着的问题。
关于断除等的阐述
超过标准的卧具、坐具、搔痒、遮盖、雨季袈裟、善的袈裟的标准,比丘尼的浴衣,这六种是断除的。袈裟的离开的许可等四种许可。"这里是适当的"这样说的七种适当的行为。
关于不共同等的阐述

338. Pubbe vuttacuddasaparamāneva antarapañhe niṭṭhapetvā purimapañhaṃ vissajjento. Dhovanañca paṭiggahoti gāthā aṭṭhakathācariyānaṃ. Dve lomāni eḷakalomatiyojanaparamāni.

Dvevīsati khuddakāti –

‘‘Sakalo bhikkhunivaggo, paramparañca bhojanaṃ;

Anatirittaṃ abhihaṭaṃ, paṇītañca acelakaṃ;

Jānaṃ duṭṭhullachādanaṃ.

‘‘Ūnaṃ mātugāmena saddhiṃ, yā ca anikkhantarājake;

Santaṃ bhikkhuṃ anāpucchā, vikāle gāmappavesanaṃ.

‘‘Nisīdane ca yā sikkhā, vassikāya ca sāṭikā;

Dvāvīsati imā sikkhā, khuddakesu pakāsitā’’ti. –

Pāṭho . ‘‘Kulesu cārittāpattī’’ti pāṭho na gahetabbo sādhāraṇattā tassa sikkhāpadassa. Chacattārīsā cimeti chacattārīsa ime. ‘‘Pārājikāni saṅghādiseso’’ti evaṃ vuttasikkhāpade eva vibhajitvā vuttattā vibhattiyo nāma. Sādhāraṇanti aṭṭhannampi sādhāraṇaṃ. Pārājikabhūtā vibhattiyo pārājikavibhattiyo. Sādhāraṇe sattavajjo saṅghādiseso. Aññatarasmiṃ gaṇṭhipade ‘‘atha vā ‘dve uposathā dve pavāraṇā cattāri kammāni pañceva uddesā caturo bhavanti, naññathā’ti pāḷiṃ uddharanti. Tattha ‘cattāri kammānī’ti visesābhāvā uddharitapotthakameva sundaraṃ, pubbepi vibhattimattadassanavaseneva cetaṃ vuttaṃ. ‘Na samathehi vūpasamanavasenā’ti vatvā cattāri kammavibhajane ‘samathehi vūpasammatī’ti na visesitaṃ uposathappavāraṇānaṃyeva vibhāgattā. Kasmā? Etthāpi ‘uposathappavāraṇānaṃyeva visesetvā nayaṃ dethā’ti vuttattā, adhammena vaggādikammena āpattiyopi vūpasammantīti āpajjanatoti veditabba’’nti vuttaṃ, vicāretabbaṃ. Dvīhi catūhi tīhi kiccaṃ ekenāti dvīhi vivādādhikaraṇaṃ, catūhi anuvādādhikaraṇaṃ, tīhi āpattādhikaraṇaṃ, ekena kiccādhikaraṇaṃ sammatīti attho.

Pārājikādiāpattivaṇṇanā

339.Nibbacanamattanti vevacanamattaṃ. Seseti ādito sesā majjhantā. Padanti sikkhāpadaṃ. Saddhācittaṃ pasannacittanti attho, ‘‘santācitta’’nti vā pāṭho. Anāḷiyanti daliddaṃ. Kiñcāpi idaṃ nibbacanaṃ ‘‘garukaṃ lahukañcā’’tiādipañhe natthi, ‘‘handa vākyaṃ suṇoma te’’ti iminā pana vacanena saṅgahitassatthassa dīpanatthaṃ vuttanti veditabbaṃ. ‘‘Ākāso pakkhinaṃ gatī’’ti ca pāṭho atthi, so jātivasena yujjati. Pakkhīnanti ujukameva.

Paṭhamagāthāsaṅgaṇikavaṇṇanā niṭṭhitā.

Adhikaraṇabhedavaṇṇanā

Ukkoṭanabhedādivaṇṇanā



前面提到的十四个最高的,通过中间的问题来完成,回答前面的问题。洗涤和接受的偈颂是注释师的。两根羊毛最长可达两肘。
二十二个小学处是:
"整个比丘尼部分,连续的用餐;
未超过的携带,美味的无衣;
知道粗糙的遮盖。
与女人不足,以及未离开的王室;
不询问安静的比丘,在不适当的时间进入村庄。
在坐具和雨季袈裟的学处,
这二十二个学处,被宣说在小学处中。"
这是文本。"在家中的行为犯过失"这个文本不应该被接受,因为那个学处是一般的。四十六个就是这四十六个。"波罗夷和僧残"这样说的学处中,通过分类而说的就是分类。共同的是八种共同的。成为波罗夷的分类是波罗夷分类。在共同的中,有七种僧残。在某个要点中,"或者'两个自恣,两个自恣,四个行为,五个教诫,总共四个'这样引用文本。在那里,'四个行为'由于没有特殊性,引用的书籍很好,之前也是仅仅通过分类的方式而说的。'不是通过止息的方式'而说,在四个行为的分类中,'通过止息而平息'没有特殊性,是因为自恣和自恣的分类。为什么?在这里也说'通过特殊地解释自恣和自恣来给予这个方法',由于非法的分裂等行为,即使犯过失也会平息,应该被理解。两个是处理争论,四个是处理指责,三个是处理过失,一个是处理应该被确立的意思。
关于波罗夷等过失的阐述
仅仅是词义。其余的从开始到中间。学处。有信心的心意,或者是"有安静的心"。贫穷的。虽然这个词义在"严重的和轻微的"等问题中没有,但是通过"好,让我们听你的话"这句话,阐述了被包含的意义,应该被理解。"虚空是鸟类的道路"这样的文本也有,这符合生产的原因。鸟类是直接的。
关于第一首歌的集合的阐述结束。
关于诉讼种类的阐述
关于驱逐等的阐述

340.Adhikaraṇaukkoṭenasamathānaṃ ukkoṭaṃ dassetunti adhikaraṇāni sattahi samathehi sammanti, tāni ukkoṭento satta samathe ukkoṭeti nāmāti adhippāyo. Pasavatīti sambhavati. ‘‘Anuvādādhikaraṇe labbhantī’tiādīni ‘dhammo adhammo’tiādīnaṃ samānattā tesu visesato labbhantī’’ti vuttaṃ. Anihatanti suttādinā. Avinicchitanti ‘‘āpattianāpattī’’tiādinā. ‘‘Tattha jātakaṃ adhikaraṇaṃ ukkoṭeti…pe… tiṇavatthārakaṃ ukkoṭetī’’ti daseva vuttā. ‘‘Sammukhāvinayapaṭiññātakaraṇayebhuyyasikā avuttattā ukkoṭetuṃ na sakkā, kammavācāpi tesaṃ natthi. Tasmā te ukkoṭetuṃ na sakkāti vadantī’’ti likhitaṃ. Pāḷimuttakavinicchayenevāti vinayalakkhaṇaṃ vinā kevalaṃ dhammadesanāmattavasenevāti attho. Khandhakato vā parivārato vā ānītasuttena. Nijjhāpenti dassenti. Pubbe dhammavinayena vinicchitaṃ adhikaraṇaṃ upajjhāyādīnaṃ atthāya ‘‘adhammaṃ dhammo’’tiādīni dīpetvāti attho. Visamāni kāyakammādīni nissitattā visamanissito. Evaṃ sesesu.

Adhikaraṇanidānādivaṇṇanā

342-3.Kiṃsambhāranti kiṃparikkhāraṃ, ettha kinti liṅgasāmaññamabyayaṃ. Pubbe uppannavivādaṃ nissāya pacchā uppajjanakavivādo vivādanidānaṃ nāma. Āpattādhikaraṇapaccayā catasso āpattiyo āpajjatīti bhikkhunī jānaṃ pārājikaṃ dhammaṃ paṭicchādeti pārājikaṃ, vematikā paṭicchādeti thullaccayaṃ, bhikkhu saṅghādisesaṃ paṭicchādeti pācittiyaṃ, ācāravipattiṃ paṭicchādeti dukkaṭaṃ. Pubbe kataukkhepaniyādikiccaṃ nissāya uppajjanakakiccānaṃ. Kīdisānaṃ? Samanubhāsanādīnaṃ vasena. Taṃ hīti adhikaraṇaṃ.

344. Adhikaraṇesu yena adhikaraṇena sammanti, taṃ dassetunti yadā adhikaraṇehi sammanti, tadā kiccādhikaraṇeneva sammanti, na aññehīti dassanatthaṃ vuttaṃ, na ekantato adhikaraṇeneva sammantīti dassanatthaṃ.

348.Āpattādhikaraṇesaṅgho vivadatīti āpattānāpattīti evaṃ.

353. Samuṭṭhānābhāvato sammukhāvinaye kammassa kiriyākaraṇamiccādinā avibhajitvāva sativinayādīnaṃ channaṃyeva cha samuṭṭhānāni vibhattāni. Taṃ kasmā? Kammasaṅgahābhāvena, sativinayādīnaṃ viya saṅghasammukhatādīnaṃ kiccayatā nāma natthīti adhippāyo.

Adhikaraṇabhedavaṇṇanā niṭṭhitā.

Dutiyagāthāsaṅgaṇikavaṇṇanā

Codanādipucchāvissajjanāvaṇṇanā

359. Viggāhikakathanti attho. Nisāmayāti sallakkhehi. ‘‘Kāraya’’ iti pāṭho. Pubbāparaṃ na jānāti, tasmā akovido hotīti eke. Ayaṃ pana duvidhepi kicce kenaci iriyāpathena.

Codanākaṇḍavaṇṇanā

Anuvijjakakiccavaṇṇanā

360. Anuvijjakapucchane ājīvavipatti na pucchitā. Pañcāpattikkhandhavasena ācāravipatti pucchitā. ‘‘Ājīvavipattiyāpi tatheva, saṅgahagamanato’’ti vadanti. ‘‘Ajjhāpajjanto’’ti pāṭho.

363. Tasmā na ca āmisaṃ nissāyāti sambandhitabbaṃ.

Cūḷasaṅgāmavaṇṇanā

Anuvijjakassapaṭipattivaṇṇanā

365.Ṭhānanisajjavatthādinissitāti ‘‘evaṃ ṭhātabbaṃ evaṃ nisīditabba’’nti evamādikā. Saññājananatthanti ‘‘evaṃ vattabba’’nti evaṃ sañjānanatthaṃ. Anuvidhiyantenāti citte ṭhapentenāti attho. Lajjā sā nu khoti kiṃ sā lajjā ayaṃ parisāti adhippāyo. Anuyogavattaṃ kathāpetvāti ‘‘kimanuyogavattaṃ jānāsī’’ti pucchitvā teneva kathāpetvā. Ajānanappasaṅgā nāma aññāṇaṃ.



通过对争议的驱逐来显示，争议通过七种止息而达成，这意味着通过七种止息来驱逐。生起的是指产生。“在指责的情况下被接受”等等，因其相同的性质而被称为特别的接受。未被打扰的是通过经文等。未被决定的是“有过失与无过失”等等。“在那里，论题驱逐……等……驱逐草地的论题”这样说。由于“面对面地承认纪律的原因，因未被说出而无法驱逐，行为语也不存在。因此，他们说无法驱逐。”写道。通过巴利文的决定而不是仅仅通过教法的宣讲。通过或围绕着引入的经文。显示出。之前通过教法和纪律决定的争议，为了比丘和其他人的利益，显示出“无教法是教法”等等。由于身体行为等的不平等而不平等。其他的也是如此。
关于争议的起因等的阐述
342-3. 什么是生起，什么是条件，这里有什么标志的共同性。基于之前出现的争论，后面出现的争论被称为争论的起因。根据过失的条件，有四种过失是被认为的：比丘尼知道波罗夷的教法，遮盖波罗夷，遮盖重罪，遮盖僧残，遮盖行为的过失。基于之前的抑制等的行为而产生的起因。是什么样的？根据共同的言辞等。那就是争议的意思。
通过争议所达成的，显示出当争议通过争议达成时，只有通过行为的争议达成，而不是其他的，这样说是为了显示，不是完全通过争议达成的意思。
在过失的争议中，僧团争论说“有过失与无过失”。
由于没有起因，面对面地承认行为的产生等而不去区分，只有六种通过心的纪律而被区分。为什么这样？由于行为的联系，像心的纪律等，僧团的面对面等的行为没有被称为。
关于争议种类的阐述已结束。
关于第二首歌的集合的阐述
关于劝导等的询问的阐述
这是指对话。注意是指观察。“做吧”是这样的文本。之前和之后不知，因此说是无知者。有这个在两种情况下的行为。
关于劝导的部分的阐述
关于追随行为的阐述
在追随询问中，生活的过失没有被询问。根据五种过失的部分，行为的过失被询问。“生活的过失也是如此，因团结而去”这样说。“在这里讨论”是这样的文本。
因此不应依赖于食物等。
关于小争斗的阐述
关于追随行为的践行的阐述
依赖于位置、坐具等的意思是“这样应当这样坐下”。为了表示的意思是“这样应当这样说”。通过继续进行的意思是指在心中保持

367.‘‘Bhayena bhayā gacchatī’’ti bhayena bhayahetu bhayā gacchatīti hetuvasena vuttaṃ. Yathā ‘‘rattattā pana duṭṭhattā ca chandā dosā ca gacchatī’’ti hi vuttaṃ, evaṃ.

Mahāsaṅgāmavaṇṇanā

Voharantenajānitabbādivaṇṇanā

375.Vaṇṇāvaṇṇoti nīlādivaṇṇavasena ca ārogyatthādiavaṇṇavasena ca vuttasukkavissaṭṭhi.

402.Bhūmipucchāti bhūmi puthavī jagatī cāti sabbāni pathavivevacanāni.

Kathinabhedavaṇṇanā

Kathinaatthatādivaṇṇanā

403-4.Kinti kathaṃ. Anādiyadānaṃ tāvakālikavatthu. ‘‘Anāgatavasena anantarā hutvā’’ti udakāharaṇādipayogassa dhovanādipubbakaraṇassa pacchā uppajjanato, dhovanādikiriyañca sandhāya payogakaraṇato vuttaṃ. Purejātapaccaye panesa payogoti attho. Ekaṃ dhammampi na labhati attano purejātassa natthitāya.

Kathinādijānitabbavibhāgavaṇṇanā

412.Rūpādidhammesūti vaṇṇagandhādiaṭṭhakesu. ‘‘Vassānassa pacchimo māso’’ti (pārā. 218) vuttattā pacchime māse yasmiṃ vā tasmiṃ vā divase attharituṃ vaṭṭatīti siddhaṃ.

415. ‘‘Ādiccabandhunāti vuttattā theravacana’’nti vadanti.

Palibodhapañhābyākaraṇakathāvaṇṇanā

415-6. Sanniṭṭhānantiko kathaṃ bahisīmāya uddharīyati? Bhikkhu akatacīvaraṃ samādāya pakkamati ‘‘na paccessa’’nti, tassa bahisīmāgatassa evaṃ hoti ‘‘nevimaṃ cīvaraṃ kāressa’’nti, evametassa bahisīmāgatassa uddharīyati. Kathaṃ antosīmāya? Akatacīvaraṃ samādāya pakkamati ‘‘na paccessa’’nti, tato tattha phāsuvihāraṃ alabhanto tameva vihāraṃ āgacchati, tassa cīvarapalibodhoyeva ṭhito, so ca ‘‘nevimaṃ cīvaraṃ kāressa’’nti citte uppanne chijjati, tasmā ‘‘antosīmāya uddharīyatī’’ti vuttaṃ. Sanniṭṭhānantikaṃ duvidhaṃ ‘‘na paccessa’’nti āvāsapalibodhaṃ chinditvā tato punapi tameva vihāraṃ āgantvā ‘‘nevimaṃ cīvaraṃ kāressa’’nti sanniṭṭhānaṃ karoti, bahisīmāya ṭhatvā ‘‘nevimaṃ cīvaraṃ kāressaṃ na paccessa’’nti cittuppādena sanniṭṭhānantikaṃ hoti. Gāthāyampi ‘‘dve palibodhā apubbaṃ acarima’’nti idaṃ imameva sandhāya. ‘‘Āsāvacchediko kathaṃ antosīmāya ? Āsīsitena ‘tumhe vihārameva patthetha, ahaṃ pahiṇissāmī’ti vutto pubbe ‘na paccessa’nti āvāsapalibodhaṃ chinditvā gato puna taṃ vihāraṃ gantvā tena ‘nāhaṃ sakkomi dātu’nti pahito hotī’’ti likhitaṃ. ‘‘Atthāre hi sati uddhāro nāmā’’ti atthāraṃ vinā uddhāraṃ na labhanti, tasmā vuttaṃ. Purimā dveti ‘‘dve kathinuddhārā ekuppādā ekanirodhā’’ti vuttādhikāre paṭhamaṃ vuttā antarabbhārasahubbhārā. Na pakkamanantikādayo dve. Ekato nirujjhantīti uddhārabhāvaṃ pāpuṇantīti attho.

Kathinabhedavaṇṇanā niṭṭhitā.

Paññattivaggavaṇṇanā niṭṭhitā.

Upālipañcakavaṇṇanā

Anissitavaggavaṇṇanā

419.Kāyikaupaghātikā nāma kāyena vītikkamo.

Nappaṭippassambhanavaggavaṇṇanā

420.Omaddakārakoti omadditvā abhibhavitvā kārako.

Vohāravaggavaṇṇanā



"由于恐惧而去"是说由于恐惧的原因而去。就像说"由于贪欲、瞋恚而去"一样。
关于大争斗的阐述
关于应当知道的陈述等的阐述
颜色和无颜色是指根据青等颜色和健康等无颜色而说的白色流失。
地问是指地、大地、世界等所有表示地的词语。
关于布萨衣的种类的阐述
关于布萨衣的铺设等的阐述
403-4. 什么和如何。无主的给予是暂时的事物。"以未来的方式立即而生"是指取水等行为的洗涤等前期行为之后才生起,并且指洗涤等行为。但是这是前因的行为。由于自己的前因没有,连一个法也没有。
关于布萨衣等应当知道的分类的阐述
在色等法中,是指色、香等八种。由于说"雨季的最后一个月",因此在最后一个月或任何一天都应该铺设,这是确定的。
说"由于阿迦利亚"是长老的说法。
关于障碍问题回答的阐述
415-6. 最后决定如何被带出界外?比丘带着未制作的袈裟离开,想"不会回来",当他到达界外时,想"也不会制作这件袈裟",因此被带出界外。如何在界内?带着未制作的袈裟离开,想"不会回来",后来在那里没有安乐住处,回到同一个住处,袈裟的障碍仍然存在,当生起"也不会制作这件袈裟"的心时,被切断,因此说"被带出界内"。最后决定有两种:切断住处的障碍,再次回到同一个住处,生起"也不会制作这件袈裟,不会回来"的心,这是界外的最后决定。偈颂中也说"两种障碍,前所未有,后所未有"也是指这个。"切断愿望的如何在界内?被告知'你们祈愿住处,我会派遣'之前,切断住处的障碍而去,后来再去那个住处,被派遣说'我无法给予'"。这样写道。"有铺设的话,才有被带出"是说没有铺设就不能被带出,因此这样说。前面两个是"两种布萨衣被带出,同时生起,同时灭尽"中所说的中间负担和重担。不是离开后等两种。从一处灭尽,即达到被带出的状态。
关于布萨衣种类的阐述结束。
关于定义品的阐述结束。
关于乌波利五种的阐述
关于无依品的阐述
身体损害性的是指身体的越法。
关于不能平息的品的阐述
压制者是指压制和压倒的人。
关于交涉品的阐述

424. Bhedakaravatthūni nissāya vivādādhikaraṇaṃ samuṭṭhāti, evaṃ yathāsaṅkhyaṃ gacchati. Kodhopanāhādidvādasamūlapayogaṃ vivādādhikaraṇaṃ, tathā sesesu. Osāraṇādīsu navasu ṭhānesu kammañattiyā karaṇaṃ. Dvīsu ṭhānesu ñattidutiyañatticatutthakammesu. Yasmā mahāaṭṭhakathāyaṃ vuttanayeneva ubhatovibhaṅgā asaṅgahitā, tasmā yaṃ kurundiyaṃ vuttaṃ, taṃ gahetabbanti sambandho.

Diṭṭhāvikammavaggavaṇṇanā

425. Tiṇṇannaṃ upari saha āpattiṃ desetuṃ na labbhanti. Kammanānāsaṃvāsakānaṃ laddhiggahitakova laddhinānāsaṃvāsako. ‘‘Avippavāsasīmāya ṭhitassā’’ti mahāsīmaṃ kira sandhāya vuttaṃ.

433. ‘‘Ummādā cittakkhepā’’ti pāṭho.

Musāvādavaggavaṇṇanā

444.Pariyāyena jānantassāti yassa kassaci jānantassa pariyāyena vuttamusāvādoti attho.

446.Anuyogo na dātabboti tena vuttaṃ anādiyitvā tuṇhī bhavitabbanti attho.

Bhikkhunovādavaggavaṇṇanā

454.Vohāraniruttiyaṃ saddaniruttiyaṃ. Maggapaccavekkhaṇādayo ekūnavīsati.

Ubbāhikavaggavaṇṇanā

455.Pasāretā mohetā.

Adhikaraṇavūpasamavaggavaṇṇanā

458.‘‘Yathārattanti anupasampanne apekkhatī’’tipi vadanti. ‘‘Yathāvuḍḍhanti upasampanne apekkhatī’’ti likhitaṃ.

Kathinatthāravaggavaṇṇanā

467. ‘‘Ekāvatto’’tipi paṭhanti, tassa kuddho kodhābhibhūtoti kirattho. Ekavatthotipi keci, uttarāsaṅgaṃ apanetvā ṭhitoti kirattho, taṃ sabbaṃ aṭṭhakathāyaṃ uddhaṭapāḷiyā virujjhatīti. Ekāvaṭṭoti hi uddhaṭaṃ, tasmā na gahetabbaṃ. Antarā vuttakāraṇenāti ‘‘kiccayapasutattā vandanaṃ asamannāharanto nalāṭaṃ paṭihaññeyyā’’tiādivuttakāraṇena.

Upālipañcakavaṇṇanā niṭṭhitā.

Āpattisamuṭṭhānavaṇṇanā

470.Pubbe vuttamevāti sahaseyyādipaṇṇattivajjaṃ. Itaranti sacittakaṃ. Desento, domanassiko aññehi bhiṃsāpanādīni katvā āpattiṃ āpajjitvāti adhippāyo.

Dutiyagāthāsaṅgaṇikavaṇṇanā

Kāyikādiāpattivaṇṇanā

474-5. Nidānuddesaṃ vinā sesuddesābhāvā ‘‘sabbapātimokkhuddesānañca saṅgaho hotī’’ti vuttaṃ. Vinaye garukā vinayagarukā. Idaṃ pana dvīsu gāthāsu kiñcāpi āgataṃ, aññehi pana missetvā vuttabhāvā nānākaraṇaṃ paccetabbaṃ. Navasu ṭhānesu kammaṃ hotīti kammañatti hoti. Vācāti vacīsambhavā. Addhānahīno ūnavīsativasso. ‘‘Apicetthāti kurundivādo’’ti vuttaṃ. Vanappatinti evaṃ adinnādāne āgataṃ vanappatiṃ. Vissaṭṭhichaḍḍaneti sukkavissaṭṭhiyaṃ. Dukkaṭā katāti dukkaṭaṃ vuttaṃ. Āmakadhaññaṃ viññāpetvā bhuñjantiyā pubbapayoge dukkaṭaṃ, ajjhohāre pācittiyaṃ.

Pācittiyavaṇṇanā

476. Mahāsaṅghikā sāmaṇerepi āpattiṃ desāpenti kira, tena vuttaṃ ‘‘na desāpetabbā’’ti, daṇḍakammaṃ pana tesaṃ kātabbaṃ tathārūpe oḷārikavītikkame.

Avandanīyapuggalādivaṇṇanā

477.Dasasataṃ āpattiyoti sahassaṃ āpattiyo. Campāyaṃ vinayavatthusminti campeyyakkhandhake. Adhammena vaggantiādīni cattāri kammāniyeva bhagavatā vuttānīti attho. Na kevalaṃ āpattiyeva, atha kho cha samathā…pe… sammukhāvinayena sammanti, samāyogaṃ gacchanti sammukhāvinayena sampayogaṃ gacchantīti attho. Vinā samathehi sammati, samathabhāvaṃ gacchati. Paṭisedhatthe sati vinā samathehīti samathehi vināti attho.

Soḷasakammādivaṇṇanā



由于造成分裂的事物,争议的条件产生,如此依次进行。愤怒、恶意等十二根源的应用是争议的条件,其他的也是如此。在九种终止等场所,通过决议的行为。在两个场所,通过决议第二、决议第四的行为。由于在大阿毗达摩论中,按所说的方法,双分类没有包括,因此应该接受库伦底所说的。
关于见的行为品的阐述
不能在三种之上一起忏悔过失。对于行为和不同的共住,只有被认为是相同的见解的人才是不同共住的。"站在无分离的界限"似乎是指大界限。
"由于疯狂和心智失常"是这样的文本。
关于妄语品的阐述
"通过方式知道的人"的意思是任何知道的人都是通过方式说的妄语。
"不应该给予责问"的意思是被他说了之后应该保持沉默,不去接受。
关于比丘教诫品的阐述
语言词义是语言词义。道的观察等十九种。
关于拥护品的阐述
扩展者是迷惑者。
关于止息争议品的阐述
"如同他所愿"也说是指未受戒的人。"如同长辈"这样写。
关于布萨衣铺设品的阐述
"一个折叠"也有这样读,其意思是被愤怒和被烦恼所压倒。"一件衣服"也有人说,是指脱下上衣而站立,这都与从阿毗达摩论中引用的文本相矛盾。因为"一个折叠"是引用的,所以不应该接受。由于之前所说的原因。
关于乌波利五种的阐述结束。
关于过失的产生的阐述
就是之前所说的,即与同睡等制定的过失。其他的是有意的。说法,是由于烦恼而与他人恐吓等而犯过失。
关于第二首歌的集合的阐述
关于身体等过失的阐述
474-5. 由于除了根源的说明之外,其他的说明都没有,所以说"包括所有的波罗提木叉的说明"。在戒律中严重的是戒律严重。虽然在这两个偈颂中有这样说,但由于被其他人混合说过,应该认为有不同的处理。在九个场所有行为。语言是由语言产生的。不足二十年。"此外,这是库伦底的观点"这样说。在偷盗中提到的"树林主"。在白色流失中。说"犯了轻罪"。请求生谷物而食用,前行为是轻罪,摄取是波逸提。
关于波逸提的阐述
大众部似乎让沙弥也忏悔过失,因此说"不应该让他忏悔",但对于这种粗大的越法,应该给予惩罚。
关于不应受敬的人等的阐述
十百个过失是一千个过失。在坎波耶戒条中。"非法的分裂"等四种行为是世尊所说的。不仅是过失,而且六种止息……通过面对面的纪律而达成,通过面对面的纪律而联系。没有止息也能达成,达到止息的状态。当有禁止的时候,没有止息,即是没有止息。
关于十六行为等的阐述

478.Asuttakanti suttavirahitaṃ, usuttaṃ tatra natthīti adhippāyo.

Dutiyagāthāsaṅgaṇikavaṇṇanā niṭṭhitā.

Sedamocanagāthāvaṇṇanā

Avippavāsapañhāvaṇṇanā

479.Tahinti tasmiṃ puggale. Akappiyasambhogo nāma methunadhammādi. ‘‘Varasenāsanarakkhaṇatthāya vissajjetvā paribhuñjituṃ vaṭṭatī’’ti garubhaṇḍavinicchaye vutto. Ekādasāvandiye paṇḍakādayo ekādasa. Upeti saparisaṃ. Na jīvati nimmitarūpattā. ‘‘Ubbhakkhakena vadāmī’’ti iminā mukhe methunadhammābhāvaṃ dīpeti. Adhonābhivivajjanena vaccamaggappassāvamaggesu . Gāmantarapariyāpannaṃ nadipāraṃ okkantabhikkhuniṃ sandhāyāti bhikkhuniyā gāmāpariyāpannaparatīre nadisamīpameva sandhāya vuttā. Tattha paratīre gāmūpacāro ekaleḍḍupāto nadipariyantena paricchinno, tasmā paratīre ratanamattampi araññaṃ na atthi, tañca tiṇādīhi paṭicchannattā dassanūpacāravirahitaṃ karoti. Tattha attano gāme āpatti natthi. Paratīre pana ekaleḍḍupātasaṅkhāte gāmūpacāreyeva padaṃ ṭhapeti. Antare abhidhammavasena araññabhūtaṃ sakagāmaṃ atikkamati nāma, tasmā gaṇamhā ohīyanā ca hotīti ñātabbaṃ. Ettāvatāpi santosamakatvā vicāretvā gahetabbaṃ. Bhikkhūnaṃ santike upasampannā pañcasatā mahāpajāpatippamukhā. Mahāpajāpatipi hi ānandattherena dinnaovādassa paṭiggahitattā bhikkhūnaṃ santike upasampannā nāma.

Pārājikādipañhāvaṇṇanā

480.‘‘Dussakuṭiṃ sandhāyā’’ti saha dussena vītikkamanassa sakkuṇeyyatāya vuttaṃ. Liṅgaparivatte paṭiggahaṇassa vijahanato sāmaṃ gahetvā bhuñjituṃ na vaṭṭati. Kākaūhadanaṃ vāti kākena ūhadanaṃ vā. ‘‘Tayo purisepi upagantvā’’ti pāṭhaseso.

Pācittiyādipañhāvaṇṇanā

481.Methunadhammapaccayā nāma kāyasaṃsaggo. Taṃhetu methunadhammassa pubbabhāgabhūtaṃ kāyasaṃsaggaṃ vāyāmantiyāti aṭṭhavatthupūraṇaṃ sandhāya. Paribhogappaccayāti paribhogakāraṇā. Tasmāti yasmā paribhogappaccayā āpajjati, tasmā bhojanapariyosāne hotīti attho. Porāṇapotthakesu ‘‘tassā’’ti pāṭho. ‘‘Kāraṇavacanaṃ sundaraṃ bhojanaparicchedadassanato’’ti vadanti.

Sedamocanagāthāvaṇṇanā niṭṭhitā.

Pañcavaggo

Kammavaggavaṇṇanā

483. ‘‘Ummattakasammutiṃ ummattake yācitvā gate asammukhāpi dātuṃ vaṭṭatī’’ti vuttaṃ. Tattha nisinnepi na kuppati niyamābhāvā. Asammukhā kate dosābhāvaṃ dassetuṃ ‘‘asammukhākataṃ sukataṃ hotī’’ti vuttaṃ. Dūtena upasampadā panettha sammukhā kātuṃ na sakkā. Kammavācānānattasabhāvā pattanikkujjanādayo hatthapāsato apanetvā kātabbā, tena vuttaṃ ‘‘asammukhā kataṃ sukataṃ hotī’’ti. ‘‘Pucchitvā codetvā sāretvā kātabbaṃ apucchitvā acodetvā asāretvā karotī’’ti ayaṃ vacanattho. Ṭhapetvā kattikamāsanti so pavāraṇāmāso, dve ca puṇṇamāsiyoti paṭhamadutiyavassūpagatānaṃ pavāraṇā puṇṇamāsā dve.

485. Padaṃ vā chaḍḍetīti attho. Ka-vaggādīsu pañcasu. Garukanti dīghaṃ, saṃyogaparañca. ‘‘Buddharakkhitattherassa yassa nakkhamatī’’ti ettha ta-kāraka-kārā saṃyogaparā. Dīghe vattabbe rassanti ‘‘so tuṇhī assā’’ti vattabbe so tuṇhi assāti vacanaṃ.

486. Sesaṭṭhakathāsu vuttavacanaṃ kurundiyaṃ pākaṭaṃ katvā ‘‘nisīdituṃ na sakkontī’’ti vuttaṃ.

487-

"无经"是指没有经文,在那里也没有经文的意思。
关于第二首歌的集合的阐述结束。
关于流汗的偈颂的阐述
关于不分离的问题的阐述
在那个人。不适当的交合是指淫欲等。在重要物品的决定中说"为了保护好的住处而给予使用是可以的"。十一个不应受敬的,包括阉人等十一个。到达有众人的。由于没有自己的身体,所以不生存。"我说是没有在口中淫欲"这样表示没有淫欲。通过避免下部,在粪道和小便道。指的是比丘尼进入村庄范围的对岸的河边。在那里的对岸,村庄的范围是一箭的距离,由河界限,因此在对岸连一点点也没有森林,又被杂草等覆盖,所以没有观察的范围。在那里自己的村庄没有过失。但是在对岸,在村庄范围一箭距离的地方踏足。在中间,根据阿毗达摩,越过自己的村庄成为森林,因此知道离开了集团。到这里也应该满足并仔细考虑接受。在比丘面前受戒的五百人,以大遍知母为首。大遍知母也由于接受了阿难长老的教诫,所以被称为在比丘面前受戒的。
关于波罗夷等问题的阐述
"指的是有污点的小屋"是说由于与污染物一起越法,所以说。在性别变化时,由于拒绝接受,自己拿取而食用是不可以的。或者被乌鸦叼走。"三个男人也去"是文本的遗漏。
关于波逸提等问题的阐述
由于淫欲的原因,即身体接触。为了填补八种事物,指的是努力于身体接触,这是淫欲的前部分。由于使用的原因。因此,由于使用的原因而犯,所以在用餐结束时发生。在古老的书籍中有"她的"这样的读法。"由于原因的陈述很好,因为显示了食用的界限"这样说。
关于流汗的偈颂的阐述结束。
第五品
关于行为品的阐述
"要求疯狂的许可,在疯狂者离开后,即使不当面也可以给予"这样说。在那里,即使坐着也不生气,因为没有规定。为了显示不当面做的没有过失,"不当面做的是善做"这样说。但是通过使者的受戒,在这里不能当面做。由于行为语的多样性,推翻等应该远离手臂的范围而做,因此说"不当面做的是善做"。"询问、指责、确认后做,不询问、不指责、不确认而做"这是言语的意思。除了迦提迦月以外,那是布萨月,对于已经度过第一和第二年的,布萨月有两个满月日。
是指放弃词语。在ka等五个字母中。严重的是长的,也是连接的。"对于佛护长老,他不赞同"中,ta和ka是连接的。在应该说长音时,应该说短音"他应当保持沉默"这样说。
在其他的注释中说的话,在库伦底中明确地说"不能坐下"。
487-

8.Parisuddhasīlā cattāro bhikkhūti pārājikaṃ anāpannā. Na tesaṃ chando vā pārisuddhi vā etīti tīsu, dvīsu vā nisinnesu ekassa, dvinnaṃ vā chandapārisuddhi āhaṭāpi anāhaṭāva.

Apalokanakammakathāvaṇṇanā

495-6. Kāyasambhogasāmaggidānasahaseyyapaṭiggahaṇādi imassa apalokanakammassa ṭhānaṃ hotīti evampi apalokanakammaṃ pavattatīti attho. Kammaññeva lakkhaṇanti kammalakkhaṇaṃ. Osāraṇanissāraṇabhaṇḍukammādayo viya kammañca hutvā aññañca nāmaṃ na labhati , kammameva hutvā upalakkhīyatīti kammalakkhaṇaṃ upanissayo viya. Hetupaccayādilakkhaṇavimutto hi sabbo paccayaviseso tattha saṅgayhati, evampi ‘‘kammalakkhaṇamevā’’ti vuttaṃ. Kammalakkhaṇaṃ dassetuṃ ‘‘acchinnacīvarajiṇṇacīvaranaṭṭhacīvarāna’’ntiādi vuttaṃ. ‘‘Tato atirekaṃ dentena apaloketvā dātabba’’nti vuttaṃ apalokanaṃ kammalakkhaṇameva. Evaṃ sabbattha lakkhaṇaṃ veditabbaṃ. Iṇapalibodhampīti sace tādisaṃ bhikkhuṃ iṇāyikā palibujjhanti. Tatruppādato dātuṃ vaṭṭati. Antarasannipātoti uposathappavāraṇādimahāsannipāte ṭhapetvā antarā maṅgaluccāraṇādi. Upanikkhepatoti cetiyassa āpadatthāya nikkhittato. ‘‘Aññā katikā kātabbā’’ti ye rukkhe uddissa pubbe katikā katā, tehi imesaṃ aññattāti vuttaṃ. ‘‘Sace tattha mūle’’ti pubbe ‘‘ito paṭṭhāya bhājetvā khādantū’’ti vacanena puggalikaparibhogo paṭikkhitto hoti. Anuvicaritvāti pacchato pacchato gantvā. Tesaṃ santikā paccayaṃ paccāsīsantenāti attho. Mūlabhāganti dasamabhāgaṃ katvā. Pubbakāle dasamabhāgaṃ katvā adaṃsu, tasmā ‘‘mūlabhāgo’’ti vuttaṃ. Akatāvāsaṃ vā katvāti uppannaāyena. Jaggitakāleyeva na vāretabbāti jaggitā hutvā pupphaphalabharitakāleti attho. Jagganakāleti jaggituṃ āraddhakāle. Ñattikammaṭṭhānabhede panāti ñattikammassa ṭhānabhede.

Idaṃ panettha pakiṇṇakaṃ – atthi saṅghakammaṃ saṅgho eva karoti, na gaṇo, na puggalo, taṃ apalokanakammassa kammalakkhaṇekadesaṃ ṭhapetvā itaraṃ catubbidhampi kammaṃ veditabbaṃ. Atthi saṅghakammaṃ saṅgho ca karoti, gaṇo ca karoti, puggalo ca karoti, taṃ pubbe ṭhapitaṃ. Vuttañhetaṃ ‘‘yasmiṃ vihāre dve tayo janā vasanti, tehi nisīditvā katampi saṅghena katasadisameva. Yasmiṃ pana vihāre eko bhikkhu hoti, tena bhikkhunā’’tiādi (pari. aṭṭha. 495-496). Atthi gaṇakammaṃ saṅgho ca karoti, gaṇo ca karoti, puggalo ca karoti, taṃ yo pārisuddhiuposatho aññesaṃ santike karīyati, tassa vasena veditabbaṃ. Atthi gaṇakammaṃ gaṇova karoti, na saṅgho, na puggalo, taṃ yo pārisuddhiuposatho aññamaññaṃ ārocanavasena karīyati, tassa vasena veditabbaṃ. Atthi puggalakammaṃ puggalova karoti, na saṅgho, na gaṇo, taṃ adhiṭṭhānuposathavasena veditabbaṃ. Atthi gaṇakammaṃ ekaccova gaṇo karoti, ekacco na karoti, tattha añattikaṃ dveyeva karonti, na tayo. Sañattikaṃ tayova karonti, na tato ūnā vā adhikā vāti.

Apaññattepaññattavaggavaṇṇanā



四位比丘具有清净戒行,未犯波罗夷。在三个或两个坐着的时候,一个人的许可和清净不会到来,即使带来了许可和清净也是未带来的。
关于观察行为的阐述
495-6. 身体接触、供养、同睡、接受等是这个观察行为的场所,这样观察行为也在进行。行为本身就是特征,行为成为行为本身,也没有其他名称,只是被称为行为本身,就像依止一样。因为超越了因缘等特征,所有的特殊缘故都包括在其中,因此也说"只是行为的特征"。为了显示行为的特征,说"破裂的袈裟、破旧的袈裟、失去的袈裟"等等。"比他多给予的,应该在观察后给予"这样说的观察,就是行为的特征。这样,应该理解所有的特征。也有债务的障碍,如果这样的比丘被债主困扰。从那里产生的,应该给予。中间的集会,除了布萨、自恣等大集会,中间的吉祥宣说等。放置于上面,是为了供养塔而放置的。"应该制定其他的协议",指之前为树木制定的协议,与这些不同。"如果在那里的根部",之前说"从这里开始分享食用",禁止了个人的使用。巡视,是后来后来去的意思。从他们那里期望资具。根部分,是作为十分之一。之前时代作为十分之一给予,所以说"根部分"。或者建造无住处,是由于生起的收益。在照看的时候就不应该被阻止,是指照看有花果的时候。照看的时候,是开始照看的时候。关于决议行为的场所方面,是决议行为的场所方面。
这里有一些杂项 - 有僧团的行为,是僧团自己做,不是集团,也不是个人,这是观察行为的特征的一部分,其他四种行为也应该理解。有僧团的行为,僧团、集团和个人都做,之前已经确立了。因为说"在哪个住处有两三个人居住,他们坐下做的,就等同于僧团做的。但是在只有一位比丘的住处,由那位比丘"等等。有集团的行为,僧团、集团和个人都做,应该根据清净布萨的情况来理解。有集团的行为,只有集团做,不是僧团,也不是个人,应该根据相互宣告布萨的情况来理解。有个人的行为,只有个人做,不是僧团,也不是集团,应该根据自恣布萨的情况来理解。有集团的行为,有些集团做,有些不做,在这里只有两个人做无决议的,不是三个人。有决议的,三个人做,不是少于或多于三个人。
关于未制定和已制定品的阐述

500. Kakusandhakoṇāgamanakassapā eva hi satta āpattikkhandhe paññapesuṃ. Vipassīādayo pana ovādapātimokkhaṃ uddisiṃsu, na sikkhāpadaṃ paññapesuṃ.

Nigamanakathāvaṇṇanā

Ubhatovibhaṅgakhandhakaparivārehi vibhattaṃ desanaṃ atthi tassa vinayapiṭakassa, nāmena samantapāsādikā nāma saṃvaṇṇanā ‘‘samantapāsādikā nāmā’’ti vuttavacanasaṃvaṇṇanā samattāti āha. Tattha padhānaghare. Iddhā atthavinicchayādīhi.

Sammā udito samudito, te guṇe akicchena adhigato adhikappamāṇaguṇehi vā samudito, tena samuditena ‘‘gatānaṃ dhammānaṃ gatiyo samannesatī’’ti vuttāya satiyā uppāditā saddhādayo paramavisuddhā nāma samannārakkhattā. Iti satipi saddhādīhi vuttā hoti. Evaṃ sante ettha vutte catubbidhe sīle pātimokkhasaṃvarasīlaṃ saddhā maṇḍeti. Saddhāsādhanañhi taṃ. Indriyasaṃvarājīvapārisuddhipaccayaparibhogasīlāni paṭimaṇḍenti sativīriyapaññāyoti yathāyogaṃ veditabbaṃ. Apica saddhā ca buddhirahitā avisuddhā hoti buddhiyā pasādahetuttā. Buddhiyo pana tassānubhāvena paramavisuddhā nāma honti. Paññā saddhārahitā kerāṭikapakkhaṃ bhajati, saddhāyuttā eva visuddhā hoti. Vīriyañca samādhirahitaṃ uddhaccāya saṃvattati, na samādhiyuttanti vīriyassa suddhavacanato samādhipi vutto hoti, evaṃ paramavisuddhā saddhādayopi pātimokkhaṃ paṭimaṇḍentīti ñātabbaṃ. Kathaṃ? Paṭipattidesake satthari ca paṭipattiyañca paṭipattiphale ca saddhāya vinā sīlasamādānaṃ, samādinnavisodhanañca kātuṃ na sakkāti saddhā pātimokkhaṃ paṭimaṇḍeti. Tattha ‘‘itipi so bhagavā’’tiādinā (dī. ni. 1.255; ma. ni. 1.74; saṃ. ni. 

只有卡库桑达、科纳戈马那和卡萨帕这三位，确实是七个过失的持有者。至于维帕西、阿达等，则是指明了教诫和戒律，而没有指出修行的内容。
关于结束的阐述
通过双重分类的戒律，存在着教导的内容，该内容属于《戒律藏》，被称为“普遍的教导”，因此说“普遍的教导”是指所说的内容。在那里，专注于修行。通过神通、智慧的判定等。
正确地升起，汇聚在一起，凭借不困难的获得，或凭借更多的特质而汇聚在一起，因此通过这种汇聚说“法的去向是相同的”，因此由此而生起的信心等，被称为极其清净的。如此，信心等被称为。
在这种情况下，在这里所说的四类戒律中，戒律的守持戒律中的信心闪耀。信心是其基础。感官的控制、生命的清净、因缘的供养等，应该如实理解。并且信心和智慧是缺失的，因此不清净，因智慧的坚定而生起。智慧则由于其影响而极其清净。智慧若缺乏信心，则偏向于无知，只有与信心相结合才是清净的。努力若缺乏定力，则会导致懈怠，故而在定力的清净中也被提及，因此应当理解信心等也是极其清净的。
如何呢？在修行的地方，若没有信心，便无法做到戒律的保持、正念的清净、以及清净的修行成果，因此信心保持着戒律。那里有“如是世尊”等等（《大念处经》 1.255; 《中部经》 1.74; 《相应部》）。

1.249) satthari ca pūjetuṃ sakkoti. Paṭipattiyaṃ sīlavipattisampattimūlake sandiṭṭhikasamparāyikaphale ca saddhāpavatti vitthārato ñātabbā, sīlavipattisampattinimittaṃ ādīnavamānisaṃsañca ādīnavapariccāge, ānisaṃsasampādane ca upāyaṃ disvā tathā pavattamānā paññā pātimokkhasaṃvaraṃ paṭimaṇḍeti. ‘‘Atisīta’’ntiādinā appavattanārahaṃ kosajjaṃ ‘‘yo ca sītañca uṇhañcā’’ti vuttānusārena pajahitvā anuppannuppannānaṃ asaṃvarasaṃvarānaṃ anuppādanapajahanauppādanavaḍḍhanavasena pavattamānavīriyaṃ pātimokkhaṃ paṭimaṇḍeti, iminā nayena indriyasaṃvarādīsupi yojetabbaṃ. Catunnampi saṅgahavatthūnaṃ anukūlasamudācāro idha ācāroti veditabbo. Ajjava-vacanena lābhasakkārahetu kāyaduccaritādikuṭilakaramāyāsāṭheyyapaṭipakkhaajjavadhammasamāyogadīpanena alobhajjhāsayatā dīpitā. Maddava-vacanena kakkhaḷabhāvakarapaṭighādipaṭipakkhabhūtamettādimaddavadhammasamāyogadīpanena hitajjhāsayādīni dīpitāni honti. Ādi-saddena ‘‘khanti ca soraccañca sākhalyañca paṭisanthāro cā’’tiādinā (dha. sa. dukamātikā 125-126) vuttadhammehi samāyogo dīpito hoti. Idha vuttā ajjavamaddavādayo guṇā sīlasampattiyā hetū ca honti sīlasampattiphalañca taṃsampādanato. Sakasamayoti catuparisā. Etena sabhāgadukkhabhāvābhāvo sūcito. Atha vā sakasamayoti sogataṃ piṭakattayaṃ sakasamayo eva gahanaṃ duddīpanattā, sakasamayassa sanniṭṭhānaṃ sakasamayagahanaṃ –

‘‘Saccaṃ satto paṭisandhi, paccayākārameva ca;

Duddasā caturo dhammā, desetuñca sudukkarā’’ti. (vibha. aṭṭha. 225) –

Vuttattā yathā sakasamayassa gahanapadena yojanā vuttā, tathā parasamayassapi. Paññāveyyattiyenāti anena tikhiṇena ñāṇena katasilānisitasatthasadisasabhāvapaññā vuttā. Tipiṭakasaṅkhātāya pariyattiyā pabhedo tipiṭakapariyattippabhedo. Tasmiṃ pabhede. Tanti ca tantiattho ca sāsanaṃ nāma. Idha ‘‘tanti evā’’ti vadanti. Yasmiṃ ayaṃ saṃvaṇṇanā niṭṭhāpitā, tasmiṃ kāle paṭivedhañāṇābhāvato sutamayaṃ sandhāya ‘‘appaṭihatañāṇappabhāvenā’’ti vuttaṃ. Karaṇasampattiyā janitattā sukhaviniggataṃ. Sukhaviniggatattā madhurodātavacanalāvaṇṇayuttenāpi yojetabbaṃ, īdisaṃ vacanaṃ sotasukhañca sannivesasampattisukhañca hoti. ‘‘Veyyākaraṇenā’’ti avatvā ‘‘mahāveyyākaraṇenā’’ti vuttattā sikkhāniruttichandovicityādipaṭimaṇḍitapāṇiniyanyāsādhāraṇadhāraṇasabhāvo sūcito bhavati. Yuttavādinātiādīsu yuttamuttavādinā ṭhānuppattiyapaññāya samannāgatenāti attho. Ojābhedepi āyusattikaraṇatādisāmatthayogānaṃ mahākavinā racitaganthassa mahantattā vā ‘‘tipiṭakapariyattippabhede’’tiādīhi sāsane, hetuvisaye, sadde cāti imesu tīsu ṭhānesu pāṭavabhāvaṃ dīpento venayikabuddhisampattisabbhāvamassa sūceti. Yesaṃ puggalānaṃ pabhinnā paṭisambhidādi, te pabhinnapaṭisambhidādayo dhammā. Tehi parivārito ukkhittasantatiupacchedamakatvā attano santāne uppādanavaḍḍhanavasena vārito so pabhinnapaṭisambhidāparivāro. Tasmiṃ pabhinnapaṭisambhidāparivāre uttarimanussadhammeti attho. Chaḷabhiññacatupaṭisambhidādippabhedaguṇapaṭimaṇḍite pana chaḷabhiññā uttarimanussadhammā eva. Catūsu paṭisambhidāsu atthapaṭisambhidāya ekadesova.

对于导师和教法,信心能够恭敬。对于修行,应该广泛理解信心在戒行的缺陷和圆满、此世和来世的果报中的作用。通过观察戒行的缺陷和圆满的因缘,以及放弃缺陷和获得圆满的方法,这样运作的智慧保持着戒律的守持。以"过于寒冷"等不应该发生的懈怠,舍弃"寒冷和炎热"等,通过抑制未生起的不守护和生起的守护,增长和保持的努力,来维护戒律。同样的方式,也应该应用于感官守护等。这里所说的诚实、温和等善法,应该被理解为是戒行圆满的因和果。
"自己的时代"是指四众。这表示没有与他人的痛苦。或者,将"自己的时代"理解为佛教三藏,因为很难解释,将"自己的时代"的理解作为三藏的理解。
"真理、有情、重生、因缘的形式,这四法是难见的,教导也很困难。"(《分别论》注释225)
如同这里说的"自己的时代"的理解,对于他人的时代也是如此。通过智慧的精通,说的是以这锐利的智慧所生起的、与经典相同的性质的智慧。三藏所包含的教诲的分类,是三藏教诲的分类。在那个分类中。"它"和"它的意义"就是教法。在这里说"就是它"。在这里完成的这个注释,由于当时没有透达智慧,所以指的是依于闻慧。由于具有善巧的成就,所以生起了愉悦。由于生起了愉悦,也应该与甜美、高雅的语言相结合,这样的言辞能带来听觉的快乐和安住的快乐。由于说"通过解释",而没有说"通过大解释",所以暗示具有与帕尼尼语法等相同的持有性质。在"适当地说"等中,是指具有适当说的智慧。
也可能是由于大诗人所撰写的著作的伟大性,具有生命力、能力等种种优势。在"三藏教诲的分类"等中,在教法、因缘、语音等三个方面显示了精通,暗示了对于教团的智慧的具备。
那些具有分别智等的人,就是具有分别智等法的人。被这些所围绕,不破坏连续性和中断,而是在自己的相续中生起和增长,这就是被分别智等所围绕。在这被分别智等所围绕中,就是超人法。但是具有六神通和四无碍解的种种功德所装饰的,只是超人法。在四无碍解中,只有义无碍解的一部分。

 Tadubhayaṃ sayaṃ uttarimanussadhammapariyāpannaṃ kathaṃ uttarimanussadhammaṃ paṭimaṇḍetīti ce? Rukkhaṃ rukkhassa avayavabhūtapupphādayo viya sayañca yesaṃ uttarimanussadhammānaṃ avayavattāti. Kāmāvacaradhammapariyāpannapaṭisambhidāñāṇaṃ uttarimanussadhammānaṃ anavayavabhūtaṃ uttarimanussadhammaṃ paṭimaṇḍeti, purisassa anavayavabhūto alaṅkāro viya purisaṃ. Atha vā kāmāvacarapaasambhidāparivāro chaḷabhiññāpaṭisambhidādippabhedaguṇe paṭimaṇḍeti. Lokuttarapaṭisambhidaṃ sandhāya puna paṭisambhidāvacanañca. Sāsane uppajjitvā sāsanassa alaṅkārabhūtena, yasmiṃ vaṃse uppanno, tasseva vā alaṅkārabhūtena. Saṅkhepavitthāresu itarītarakaraṇaṃ, appasannapasannānaṃ pasāduppādanābhivuḍḍhikaraṇaṃ, vuttānaṃ gambhīrānaṃ gambhīruttānabhāvakaraṇanti evaṃ chabbidhācariyaguṇayogato vipulabuddhi nāma. Ye dhammacintanaṃ atidhāvantā keci ucchedādinānappakāraṃ antaṃ vā gaṇhanti, ‘‘sabbaṃ ñeyyaṃ paññatti evā’’ti vā ‘‘paramattho evā’’ti vā gaṇhanti, tesaṃ buddhi micchādiṭṭhipaccayattā samalā nāma hoti, imassa pana buddhi dhammacintātidhāvanarahitattā visuddhā nāma hoti. Tena vuttaṃ ‘‘vipulavisuddhabuddhinā’’ti . Garūhi ‘‘piyo garu bhāvanīyo’’tiādinā (a. ni. 

这两者自身都包含在超人法中,如何装饰超人法呢?就像树木的花朵等是树木的部分一样,它们自身就是超人法的部分。包含在欲界法中的智慧无碍解,装饰了不属于它的部分的超人法,就像装饰人一样。或者,被欲界无碍解所围绕的,装饰了六神通、无碍解等种种功德。再次提到无碍解,是指出世间无碍解。在教法中生起,成为教法的装饰,或者生起于某个系统,成为那个系统的装饰。
在简略和详细中,做到相互补充,增长未生起的信心,使已生起的更加增长,使所说的深奥变得更加深奥,这就是被称为广大智慧的六种教师的功德。有些人过度思惟法,抓取种种终极或者"一切可知的都只是概念"、"只是究竟"等,他们的智慧由于邪见而是污染的,而这个人的智慧由于没有过度思惟法,是清净的,因此说"具有广大清净智慧"。
由于长老们说"亲爱的、尊重的、应该修习的"等(《增支部》)。

7.37; netti. 113) vuttaguṇehi yuttagarūhi. Guṇehi thirabhāvaṃ gatattā therena.

Sīlena sīlassa vā visuddhiyā sīlavisuddhiyā. Avijjaṇḍakosaṃ padāletvā paṭhamaṃ abhinibbattattā lokajeṭṭhassa. Lokassa vā gambhīre mahante sīlādikkhandhe esi gavesīti mahesīti.

Ettāvatā samadhikasattavīsatisahassaparimāṇāya samantapāsādikasaññitāya vinayaṭṭhakathāya sabbapadesu vinicchayajātaṃ saṅkhipitvā gaṇṭhiṭṭhānavikāsanā katā hoti, tathāpi yaṃ ettha likhitaṃ, taṃ suṭṭhu vicāretvā pāḷiñca aṭṭhakathañca sallakkhetvā ye ācariyā buddhassa bhagavato mahānubhāvaṃ, vinayapiṭakassa ca vicitranayagambhīratthataṃ sallakkhetvā porāṇānaṃ kathāmaggaṃ avināsetvā attano matiṃ pahāya kevalaṃ saddhammaṭṭhitiyā, parānuggahakāmatāya ca vinayapiṭakaṃ pakāsentā ṭhitā, tesaṃ pādamūle vanditvā khantisoraccādiguṇasamannāgatena hutvā vattasampattiyā tesaṃ cittaṃ ārādhetvā paveṇiyā āgataṃ vinicchayaṃ kathāpetvā upadhāretvā yaṃ tena saṃsandati, taṃ gahetabbaṃ, itaraṃ chaḍḍetabbaṃ. Itarathā tuṇhībhūtena bhavitabbaṃ. Vinicchayasaṅkarakarena pana na bhavitabbameva. Kasmā? Sāsanassa nāsahetuttā. Hoti cettha –

‘‘Asambudhaṃ buddhamahānubhāvaṃ,

Dhammassa gambhīranayatthatañca;

Yo vaṇṇaye taṃ vinayaṃ aviññū,

So duddaso sāsananāsahetu.

Pāḷiṃ tadatthañca asambudhañhi,

Nāseti yo aṭṭhakathānayañca;

Anicchayaṃ nicchayato parehi,

Gāheti teheva purakkhato so.

Anukkameneva mahājanena,

Purakkhato paṇḍitamānibhikkhu;

Apaṇḍitānaṃ vimatiṃ akatvā,

Ācariyalīḷaṃ purato karotī’’ti.

Samantapāsādikāya gaṇṭhipadādhippāyappakāsanā samattā.

Vajirabuddhiṭīkā niṭṭhitā.

7.37; netti. 113) 以所说的品质和坚固的品质相结合。由于品质的稳固而获得。
通过戒律、戒律的清净或清净的戒律。破除无明的障碍，首次生起于世间的第一者。或在世间深奥的、伟大的戒律等方面寻求。
至此，关于三万七千二百五十的普遍认知，简要地总结了《戒律论》中所有地方的判定，尽管如此，这里所写的内容，经过仔细思考，结合巴利文和注释，诸位老师尊敬的佛陀的伟大、以及《戒律藏》的多样性与深奥的意义，结合古老的说法，不致于毁坏，放下自己的见解，仅为信仰的稳固和对他人的帮助而阐述《戒律藏》，在他们的脚下恭敬地拜伏，具备耐心和温和等品质，提升他们的心智，讲述所来的判定，保持所述内容，应该接受的内容，其他的应当抛弃。否则，应当保持沉默。由于判定的混淆而不应存在。为什么？因为这是教法的毁灭原因。在这里有：
“未觉悟的佛陀伟大，
法的深奥和意义；
若能赞美此戒律的无知者，
因教法的毁灭而难以见到。
巴利文及其意义未觉悟，
毁坏注释的道理；
不愿意而愿意地被他人，
他便被当作前行者。
逐渐地被大众，
前行的聪明比丘；
不让愚者产生疑惑，
在老师面前表现出智慧。”
关于普遍认知的判定的目的清晰可见。
《金刚智者注释》已完成。


